ΑΛΕΒΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

     

 

Αύγουστος 1993

 Σχόλια του Αρχιμ. Ιεροθέου Σ. Βλάχου ,νυν Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιεροθέου τοτε που ορθοτομούσε το λόγο της αληθείας στον ισχιρισμό του καθηγητή Δ.Κιτσίκη ότι ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς είχε εντυπωσιασθεί από τον Αλεβισμό, «που τόσο κοντάευρισκόταν στην Ορθοδοξία», ώστε ειλικρινά πίστεψε πως σύντομα οι Τούρκοι θα γίνονταν Χριστιανοί Ορθόδο­ξοι... 

   Ο Καθηγητής της Ιστορίας του Πανεπιστήμιου της Οττάβας Δημήτριος Κιτσίκης σε άρθρο του στην «Παράδοση» αναφέρεται στο φαινόμενο του αλεβισμού, που παρουσιάζεται έντονα στην Τουρκία και δημιουργεί σ’ αυ­τήν προβλήματα. Μεταξύ των άλλων λέγεται ότι «ο ό­ρος αλεβισμός» εμφανίστηκε στην Οθωμανική Αυτοκρα­τορία μονάχα στον 19^οαιώνα, για να χαρακτηρισθούν οι ετερόδοξοι. Συνεπώς πρωτύτερα σήμαινε απλώς, όπως και στο Ιράν, οπαδό του σιϊσμού. Πέρα από την ύπαρ­ξη των Αλεβίδων και του όρου αλεβισμού, ο Καθηγητής παρουσιάζει και την φυσιογνωμία του αλεβισμού, γράφον­τας: «Την ουσία όμως του Αλεβισμού, δηλαδή την σύνθεσησαμανισμού, σιϊσμού και ελληνοορθοδοξίαςτη συ­ναντάμε ήδη στο γενάρχη Οσμάν, η οποία μέσω των σουφιστικών ταγμάτων θα συνεχισθεί μέχρι τον 20^οαιώ­να»¹.

Από τις παρατηρήσεις του Καθηγητού φαίνεται ότι οι Αλεβίδες είναι ένα κράμα σαμανισμού, σιϊσμού και ελληνορθοδοξίας. Ιδίως αυτό το τελευταίο, αν πραγματι­κά συμβαίνει, είναι πολύ ενδιαφέρον σημείο για μας τους Ορθοδόξους. Ο Καθηγητής χρησιμοποιεί διάφορα παρα­δείγματα για να υποστηρίξη τις απόψεις του. Δεν έχω πρόθεση να τα αμφισβητήσω, δεδομένου μάλιστα ότι δεν είμαι επιστήμων ιστορικός, και φυσικά ούτε ποτέ ασχολήθηκα με το σοβαρό αυτό θέμα.

Οφείλω όμως να παρατηρήσω ότι κλονίστηκα σημαν­τικά από την χρησιμοποίηση ενός παραδείγματος από την ζωή του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, που συνέβη κατά τον χρόνο της αιχμαλωσίας στους Τούρκους. Οι προσω­πικές μου παρατηρήσεις από την ανάγνωση των επιστολών του Αγίου Γρηγορίου τού Παλαμά προς την Εκκλη­σία της Θεσσαλονίκης, στις οποίες αναφέρονται οι θεολογικές συζητήσεις, που είχε ο άγιος Γρηγόριος με τον εγγονό του Ορχάν, τους Χιόνες και άλλους Μωαμεθα­νούς, καταλήγουν σε διαφορετικά συμπεράσματα από αυτά του Καθηγητού. Θα ήθελα να παραθέσω τα όσα λέ­γονται από τον Κιτσίκη και στην συνέχεια να εκθέσω τα δικά μου σχόλια και τις προσωπικές μου παρατηρήσεις.

Γράφει ο Καθηγητής: «Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο ελληνοτουρκικός διάλογος του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά το 1354 στην αυλή του Ορχάν με τον γιό τού Οθωμανού ηγεμόνα Ισμαήλ και τους λεγομένους Χίονες, παρουσία του Έλληνα γιατρού του Ορχάν, του Ταρωνίτη. Άσχετα από το ποια ακριβώς δοξασία είχαν οι Χίονες, γεγονός είναι πως ο Ορχάν τους χρησιμοποιού­σε για θεολόγους του αντί για ουλεμάδες τού σουνιτικού Ισλάμ και ότι αυτοί οι Χίονες πρέσβευαν κάποια μορφή συγκρητισμού.Γεγονός επίσης είναι πως ο Παλαμάς τό­σο πολύ εντυπωσιάσθηκε από το κατ’ ουσίαν Αλεβισμό της ηγεμονίας τού Ορχάν, ώστε ευρισκόμενος στη Νί­καια και συζητώντας στον δρόμο θρησκευτικά θέματα με τους περαστικούς έγραψε το περίφημο: «Εις δε τις εκεί­νων είπεν ως εσταί ποτε ότε συμφωνήσομεν αλλήλοις· και εγώ συνεθέμην και επευξάμην τάχιον ήκειν τον καιρόν εκείνον».Με άλλα λόγια ο Παλαμάς είχε σε τέτοιο ση­μείο εντυπωσιασθεί από τον Αλεβισμό, που τόσο κοντάευρισκόταν στην Ορθοδοξία, ώστε ειλικρινά πίστεψε πως σύντομα οι Τούρκοι θα γίνονταν ΧριστιανοίΟρθόδο­ξοι»².

Στο κείμενο αυτό έχουν εισχωρήσει πολλές παρερμη­νείες, τις οποίες θα προσπαθήσω να παρουσιάσω. Αυτό θα καταδείξη ότι στα ιστορικά θέματα χρειάζεται προ­σεκτική μελέτη των πηγών και ποτέ δεν πρέπει να χρη­σιμοποιούμε διάφορα ιστορικά γεγονότα για να υποστηρίξουμε μια προσωπική μας άποψη, δηλαδή δεν πρέπει να στοχαζόμαστε πάνω σε ιστορικά γεγονότα.

1. Πραγματικά ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς είχετρειςθεολογικές συζητήσεις με τους Οθωμανούς κατά τον καιρό της αιχμαλωσίας του σ’ αυτούς. Οι συζητήσεις αυτές, καθώς και όλες οι ταλαιπωρίες και κακουχίες που υπέστη σκιαγραφούνται θαυμάσια σε δύο επιστολές που απέστειλε ο θείος Γρηγόριος προς την Εκκλησία του, δη­λαδή την Εκκλησία της Θεσσαλονίκης, εκ των οποίων η πρώτη έχει τίτλο «επιστολή προς την εαυτού Εκκλη­σίαν», και η δευτέρα «του Θεσσαλονίκης ότε εάλω», κα­θώς επίσης και την διάλεξη του Αγίου Γρηγορίου «προς τους αθέους Χιόνας συγγραφείσα παρά Ιατρού του Ταρωνείτου, παρόντος και αυτηκόου γεγονότος του Παλα­μά μετά των Ισμαηλιτών».³. Επομένως έχουμε την δυ­νατότητα να δούμε τα ίδια τα κείμενα και να αποκτήσουμε προσωπική γνώμη. Σ’ αυτά, όπως θα αποδειχθή, νομίζω, δεν φαίνεται πουθενά ο ενθουσιασμός του Αγίου Γρηγορίου για τους λεγομένους Αλεβίδες. Τα όσα έγιναν κατά τον καιρό της αιχμαλωσίας του Αγίου Γρηγορίου έ­χουν κεντρική θέση στην υπόθεση του αλεβισμού, γιατί όπως ομολογεί ο Καθηγητής Κιτσίκης «εάν δεν λάβουμε υπ' όψη μας την αλεβίδικη προέλευση των Οσμανιδών πλήθος βασικών γεγονότων της ελληνοτουρκικής ιστο­ρίας καθίστανται ακατανόητα»⁴.
2. Οπρώτος θεολογικός διάλογοςδιεξήχθη μεταξύ τού Αγίου Γρηγορίου τού Παλαμά και τούΙσμαήλ. Ο ί­διος ο άγιος Γρηγόριος γράφει: «Ο δε Ισμαήλ, ούτω γαρ ο τού μεγάλου αμηρά υϊδούςεκαλείτο»⁵. Ο Κιτσίκης λέ­γει ότι διεξήχθη διάλογος τού Αγίου Γρηγορίου τού Πα­λαμά «με τον γιό τού Οθωμανού ηγεμόνα Ισμαήλ». Όμως ο υϊδούς δεν είναι ο γιος, αλλά ο εγγονός. Κατά τον Πλάτωνα και άλλους έλληνας συγγραφείς ο υϊδούς είναι ο υιός τού υιού, δηλαδή ο εγγονός⁶. Επομένως ο Ι­σμαήλ ήταν υιός τού Μουράτ, ο οποίος ήταν υιός τού Ορχάν⁷. Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι στον διάλογο αυτόν ο άγιος Γρηγόριος κάνει λόγο γιαΤούρκουςκαι όχι για Αλεβίδες: «Οι τούρκοι λόγον είναι τού Θεού φασί τον Χριστόν...»⁸.
3. Οδεύτερος διάλογοςτού Αγίου Γρηγορίου διεξή­χθη με τουςΧιόνες. Πολλά έχουν υποστηριχθή για τους Χιόνες. Εδώ μόνον πρέπει να παραθέσω την γνώμη τού Αγίου Γρηγορίου, όπως φαίνεται στις επιστολές του. Ο άγιος τους χαρακτηρίζει «ανθρώπους μηδέν άλλο μελετήσαντες και παρά τού Σατανά διδαχθέντας η βλασφη­μίαν και αναισχυντίαν εις τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, τον τού Θεού υιόν»⁹. Ο δε αμηράς τους χαρακτη­ρίζει «σοφούς και ελλογίμους»¹⁰. Είναι πολύ χαρακτηρι­στικό ότι και ο άγιος Φιλόθεος Κόκκινος, σύγχρονος και βιογράφος τού Αγίου Γρηγορίου τού Παλαμά, τους ονο­μάζει «νέους παραβάτας και ασεβείς Χιόνας»¹¹.

Δεν επιθυμώ να ενδιατρίψω στην προέλευση τού ονό­ματος τους, την φυσιογνωμία τους κ.λ.π., γιατί ο ανα­γνώστης μπορεί να βρη εκτενή ανάλυση στην κατατοπι­στική εισαγωγή του Παναγιώτου Χρήστου¹². Μόνον θα ήθελα να παραθέσω το συμπέρασμα τού ανωτέρω Καθηγητού: «Οι Χιόναι είχον βασικώς αποστή της χριστιανι­κής πίστεως, αλλ’ ήθελον να έχουν την συνείδησίν των ήσυχον ότι διετήρουν μέρος αυτής κρυφίως ως κρυπτοχριστιανοί — και τούτο ήθελον να αποκρύψουν από τον Ορχάν —, ενώ ηδύναντο να εμφανίζωνται και ως Τούρ­κοι και ως Ιουδαίοι. Ήσαν μίασυγκρητιστική ομάς, διαμορφωθείσα εκ των στυγνών συνθηκών της τουρκικής ει­σβολής εις την Μικράν Ασίαν»¹³. Είναι πιθανόν ο Ορ­χάν να χρησιμοποίησε «επίλεκτα μέλη της οικογενείας αυτής εις το υπανάπτυκτον εκπαιδευτικόν σύστημά του»¹⁴.

Η συζήτηση τού Αγίου Γρηγορίου με τους Χιόνες δεν έγινε σε κλίμα ευχάριστο. Πολλές φορές στον διασωθέντα διάλογο λέγεται ότι οι Τούρκοι και οι Χιόνες διέκοπταν τον άγιο Γρηγόριο θορυβούντες¹⁵. Μάλιστα δε στο τέλος της διαλέξεως ένας από τους Χιόνες στράφηκε ε­ναντίον τού Αγίου Γρηγορίου και τονεράπισε. «Εις δε των Χιόνων προσκαρτερήσας ύβρισε τον μέγαν τού Θεού αρχιερέα αισχρώς και ορμήσας επάνω αυτού έδωκεν αυτώ πληγάς κατά κόρρης»¹⁶. Βέβαια, οι άλλοι παριστάμενοι Τούρκοι τον κατηγόρησαν και τον επετίμησαν, αλλά το γεγονός είναι ότι η συζήτηση δεν έγινε σε ομαλές συνθή­κες, όπως θα έπρεπε να γινόταν αν υπήρχε ευνοϊκότητα σχέσεων μεταξύ των Τούρκων και τού Αγίου Γρηγορίου τού Παλαμά.

 Η ίδια ατμόσφαιρα σχεδόν επικράτησε και στηντρίτη θεολογική συζήτησηπου είχε ο άγιος Γρηγόριος με τους Τούρκους κατά τον χρόνο της εξορίας του. Στο ση­μείο αυτό θα δούμε την μεγαλύτερη απομάκρυνση τού Κιτσίκη από το κείμενο τού Αγίου.

Ο Κιτσίκης λέγει ότι ο άγιος Γρηγόριος συζητούσε «στο δρόμο θρησκευτικά θέματα με τους περαστι­κούς»¹⁷. Γεγονός πάντως είναι ότι η συζήτηση διεξήχθη μεταξύ τού Αγίου Γρηγορίου και τού τασιμάνη, που ήταν υπεύθυνος για την λατρεία των Τούρκων, ύστερα από την κηδεία ενός Μουσουλμάνου, παρουσία βεβαίως μερικών Τούρκων και Χριστιανών. Και η συζήτηση περιστράφηκε στην διαφορά μεταξύ τού Μωάμεθ και τού Χριστού, θέμα που ήταν το κεντρικό σημείο κατά την διάρκεια των θεολογικών συζητήσεων.

Πράγματι, κατά την διάρκεια της συζητήσεως αυτής ένας από τους παρισταμένους Τούρκους είπε: «έσται ποτέ ότε συμφωνήσομεν», δηλαδή θα έλθη καιρός που θα συμ­φωνήσουμε μεταξύ μας. Και τότε ο άγιος Γρηγόριος απήντησε: «Και εγώ συνεθέμην και επευξάμην τάχιον ήκειν τον καιρόν εκείνον»,δηλαδή συμφώνησε και ευχήθηκε να έλθη το ταχύτερο ο καιρός εκείνος¹⁸. Το πρό­βλημα όμως είναι ότι ο Κιτσίκης το ερμηνεύει λανθασμέ­να καιδίδει την εντύπωση ότι ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς εντυπωσιάσθηκε από τον Αλεβισμό«που τόσο κον­τά ευρισκόταν στην Ορθοδοξία, ώστε ειλικρινά πίστεψε πως σύντομα οι Τούρκοι θα γίνονταν Χριστιανοί Ορθό­δοξοι». Από όσα όμως προηγήθηκαν της φράσεως αυτής και από την ερμηνεία που έδωσε ο άγιος Γρηγόριος σ' αυτήν αποκλείεται ναεντυπωσιάσθηκεκαι να πίστευσε ε ι λ ι κ ρ ι ν ά ότι γρήγορα οι Τούρκοι θα γίνον­ταν Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Και εξηγούμαι περισσότερο.

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς με τρόπο έξυπνο και ομολογιακό, κατά την διάρκεια της συζητήσεως, έστρε­ψε πολύ γρήγορα τον λόγο στην διαφορά μεταξύ του Μω­άμεθ και τού Χριστού και τόνισε την υπεροχή του Χρι­στού έναντι του Μωάμεθ. Αναφέρθηκε στην διαγωγή του Μωάμεθ και των Μωαμεθανών, που κυρίευσαν τα μέρη εκείνα με πόλεμο και μάχαιρα, με λεηλασίες, ανδραποδισμούς και φόνους, με ενέργειες, δηλαδή, που δεν προ­έρχονταν από τον αγαθό Θεό, αλλά με θέλημα του ανθρωποκτόνου διαβόλου, ενώ αντίθετα ο Χριστιανισμός α­πλώθηκε στον κόσμο με την αγάπη και την εγκράτεια κ.λ.π.¹⁹. Στο σημείο αυτό φάνηκε η τεράστια διαφορά μεταξύ των Χριστιανών και των Τούρκων.

Η παρατήρηση αυτή του Αγίου Γρηγορίου εξηρέθισε τους παρισταμένους Τούρκους - Μουσουλμάνους και κινήθηκαν «προς οργήν». Τότε ακριβώς οι παριστάμενοι Χριστιανοί έκαναν νοήματα στον άγιο Γρηγόριο «παρείναι τον λόγον», δηλαδή να περατώση τον λόγο. Τότε ο άγιος Γρηγόριος, κάνοντας ιλαρό τον λόγο του καιυπομειδιάσας, είπε: «Ει γε κατά τους λόγους συνεφωνούμεν ενός αν ήμεν και δόγματος», δηλαδή αν συμφωνούσαμε στην διδασκαλία τότε θα ανήκαμε σε ένα δόγμα. Με τον λόγο αυτόν ο άγιος Γρηγόριος ήθελε να κάνη τον λόγο του ιλαρότερο, να μη φθάσουν στα άκρα, και φυσικά έ­δειχνε και την μεγάλη διαφορά που υπήρχε μεταξύ τους.

Γι' αυτό σημειώνει ο ίδιος: «Αλλ' ο νοών νοείτω των ειρημένων την δύναμιν»²⁰.

Αφού χαμήλωσαν οι τόνοι της συζητήσεως, κάποιος από τους παρισταμένους είπε ότι θα έλθη καιρός που θα συμφωνήσουν. Τότε ακριβώς ο άγιος Γρηγόριος Παλα­μάς λέγει ότι συμφώνησε και ευχήθηκε να έλθη το ταχύ­τερο. Πρέπει να δούμε τον λόγο αυτόν στην όλη ατμό­σφαιρα που προηγήθηκε και όχι στον ενθουσιασμό τού Αγίου Γρηγορίου τού Παλαμά για τον Αλεβισμό «που τό­σο κοντά ευρισκόταν στην Ορθοδοξία». Και φυσικά αυτό φαίνεται καθαρά και από την ερμηνεία που έδωσε ο ίδιος ο άγιος Γρηγόριος της ιδικής του φράσεως.

Γράφει ότι συμφώνησε σ’ αυτόν τον λόγο ενθυμηθείς τον λόγο τού Αποστόλου Παύλου, «τω ονόματι Ιησού Χριστού παν γόνυ κάμψει και πάσα γλώσσα εξομολογήσηται ότι Κύριος Ιησούς Χριστός εις δόξαν Θεού πατρός». Και μάλιστα επεξηγεί στο ποίμνιό του ότι αυτό θα γίνη κατά την Δευτέρα Παρουσία τού Χριστού: «τούτο ο’ έσται πάντως εν τη δευτέρα παρουσία τού Κυρίου Η­μών Ιησού Χριστού²¹».

Μελετώντας το κείμενο αυτό του Αγίου Γρηγορίου τού Παλαμά δεν μπόρεσα πουθενά να δω, όσο καλή διάθεση και αν είχα, ότι ο άγιος εντυπωσιάσθηκε από τον Αλεβισμό, και ότι «ειλικρινά πίστεψε πως σύντομα οι Τούρ­κοι θα γίνονταν Χριστιανοί Ορθόδοξοι», όπως λέγει ο Κιτσίκης. Αντίθετα είδα την φράση τού Αγίου Γρηγορίου τού Παλαμά ως μια διπλωματική ενέργεια για να τελειώση καλά η συζήτηση, κατά την οποία μίλησε με παρρη­σία και θα έλεγα προκλητικά εναντίον τού Μωάμεθ, προ­ξενώντας οργή στους παρισταμένους Τούρκους.

 Από τις τρεις αυτές θεολογικές συζητήσεις φαίνε­ται ότι το κεντρικό θέμα τους ήταν η τεράστια διαφορά μεταξύ τού Χριστού και τού Μωάμεθ. Ο άγιος Γρηγό­ριος πάντοτε επανέφερε την συζήτηση σ’ αυτό το σημείο. Ξεκινούσε από το ότι το Κοράνιο πίστευε στον Χριστό ως λόγο τού Θεού. Η αντίθεσή του ήταν ότι οι Χριστια­νοί δεν μπορούν να δεχθούν τον Μωάμεθ ως Προφήτη. Φυσικά και οι Τούρκοι ζητούσαν από τους Χριστιανούς να δεχθούν τον Μωάμεθ ως Προφήτη, αφού και το Κο­ράνιό τους δέχεται τον Χριστό. Συνεπώς, το ότι οι συζητούντες με τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά Τούρκοι φαί­νονταν ότι αναγνώριζαν τον Χριστό ως λόγο του Θεού, αυτό δεν το έκαναν γιατί ήταν φιλικά διακείμενοι προς τους Χριστιανούς, αλλά γιατί το γράφει το Κοράνιο.

Βέβαια, πρέπει να πούμε ότι την εποχή εκείνη οι Μου­σουλμάνοι δέχονταν διάφορες επιρροές τόσο από τον νε­οπλατωνισμό όσο και από τον χριστιανικό ασκητισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Τζαλαλουντίν Ρουμί²². Αυτός ο επηρεασμός και συγκρητισμός, που είναι φαινόμενο που παρουσιάζεται σε κάθε εποχή και σε ο­παδούς διαφόρων ομολογιών και θρησκειών, είναι ένα κα­θολικό φαινόμενο. Φαίνεται όμως από το περιστατικό του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά ότι δεν πρόκειται για κά­ποιο πλησίασμα των Μουσουλμάνων προς τον Χριστια­νισμό, αλλά μάλλον το αντίθετο, δηλαδή φανερώνεται η επιθετική τους διάθεση. Και το ότι μερικοί εξαναγκάζον­ταν να προσχωρήσουν στον Μουσουλμανισμό, όπως φαί­νεται εν μέρει και στους Χιόνας, δείχνει τιςφονικές και εχθρικές διαθέσειςτων Τούρκων, και όχι τόσο την φιλία τους.

 Σε πολλά σημεία των επιστολών που απέστειλε ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς προς το ποίμνιο της Θεσ­σαλονίκης, συναντούμε πολύβαρεία επίθετα για τους Τούρκους, οι οποίοι υποτίθεται, κατά τον Κιτσίκη, είχαν ενθουσιάσει τον άγιο Γρηγόριο. Τους Ονομάζειβαρβά­ρους, και μάλιστα «τοις πάντων βαρβάρων βαρβαρωτάτοις»²³. Οι Τούρκοι αποτελούν «το δυσεβές και θεομισές και παμμίαρον τούτο γένος», που ο Θεός παρέδωσε σε αδόκιμο νου και πάθη ατιμίας, «ώστε βιούν αισχρώς και απανθρώπως και θεομισώς»²⁴. Αισθάνεται ο άγιος Γρηγόριος ότι οδηγείται από χέρια άνομα: «...αρπαγέντες οίον χερσίν άνομων εκείθεν»²⁵. Γράφει ότι οι Τούρκοι χρησιμοποιούσαν τους Χριστιανούς πολύ σκληρά. Η φράση «άγοντας, αγομένους όρων»²⁶δείχνει μια φρικτή πραγματικότητα. Όλα αυτά δεν θα τα έλεγε ο άγιος Γρη­γόριος ο Παλαμάς εάν «είχε εντυπωσιασθεί από τον Αλεβισμό, που τόσο κοντά ευρισκόταν στην Ορθοδοξία», ούτε βέβαια ότι «ειλικρινά πίστεψε πως σύντομα οι Τούρ­κοι θα γίνονταν Χριστιανοί Ορθόδοξοι». Άλλωστε, μπο­ρούμε να υποθέσουμε ότι διαψεύσθηκε τόσο γρήγορα ο μέγας αυτός Πατήρ της Εκκλησίας;

Βέβαια, το θέμα του αλεβισμού στην σύγχρονη εποχή πρέπει να μελετηθή. Δεν μπορώ να αμφισβητήσω τυχόν πραγματικά στοιχεία του Καθηγητή Κιτσίκη, ούτε να στα­ματήσω την προσπάθεια να βρεθούν ειρηνικές λύσεις για την περιοχή μας. Αλλά αυτό πρέπει να γίνεται με τις α­παραίτητες προϋποθέσεις. Η μία, ότι δεν πρέπει να αλλοιώνουμε τα ιστορικά γεγονότα και να παραποιούμε τα κείμενα των Αγίων Πατέρων, για να γίνουν υποστηρίγματα των απόψεών μας. Η άλλη, ότι δεν πρέπει να μειώ­νουμε ή να περιφρονούμε την ορθόδοξη διδασκαλία.

Πραγματικά, δεν μπορεί ποτέ η Ορθόδοξη Εκκλησία να χρησιμοποιείται, και μάλιστα παραποιημένα, σε πολιτι­κές σκοπιμότητες.

Κάθε χώρα πρέπει να χρησιμοποιή τα κατάλληλα μέ­σα και τους καλύτερους τρόπους για να εξασκή την εξωτερική της πολιτική. Και στην εποχή μας το φαινόμε­νο τού αλεβισμού πρέπει να προσεχθή και να ερευνηθή με προσοχή και σοβαρότητα. Δεν θεωρώ όμως σωστό να εντάσσουμε την Ορθόδοξη Εκκλησία στην προσπάθεια αυτή. Γιατί τότε, εκτός των άλλων, δεν μπορούμε να κά­νουμε ούτε ρωμαίικη πολιτική, ούτε φυσικά και επιστη­μονική έρευνα.

Αύγουστος 1993

---

1      Παράδοση Απρίλιος - Ιούνιος 1993. τεύχος 2. σελ. 142

2      Παράδοση, ένθ. ανωτ. σελ. 145

3     βλ. Γρηγορίου Παλαμά Συγγράμματα, τόμος Ο', επιμέλεια Παναγιώτου Χρήστου. σελ. 120-165

4      Παράδοση ένθ. ανωτ. σελ. 145

5      Γρηγορίου Παλαμά, Συγγράμματα, ένθ. ανωτ. σελ. 128

6      Liddel-Scott: Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης, εκδ. Σιδέρης, Αθήνα, τόμ. ΕΝ, σελ. 1416

7        Γρηγορίου Παλαμά Συγγράμματα, ένθ. ανωτ. σελ. 128, σημ. 1

8       ένθ. ανωτ. σελ. 128

9       ένθ. ανωτ. σελ. 130

10     ένθ. ανωτ. σελ. 130

11     Φιλοθέου Κοκκίνου, Βίος Γρηγορίου Παλαμά, ΕΠΕ σελ. 374

12     βλ. Γρηγορίου Παλαμά Συγγράμματα, ένθ. ανωτ. σελ. 68 και εξής.

13     ένθ. ανωτ. σελ. 62-63

14     ένθ. ανωτ. σελ. 63

15     ένθ. ανωτ. σελ. 158-159

16     ένθ. ανωτ.σελ. 165

17    Παράδοση ένθ. ανωτ. σελ. 145

18    Γρηνοοίου Παλαμα Συγγράματα. ένθ. ανωτ. σελ. 138

19    ένθ. ανωτ. σελ.σελ. 137

20    ένθ. ανωτ. σελ. 138

21    ένθ. ανωτ. σελ. 138

22   βλ. Αρχιμ. Ιεροθέου Βλάχου: Ρωμηοί σε Ανατολή και Δύση, έκδ. Ιεράς Μονής Γενεθλίου της Θεοτόκου (Πελαγίας). σελ. 113 και εξής.

23    Γρηγορίου Παλαμά Συγγράμματα, ένθ. ανωτ. σελ. 121

24    ένθ. ανωτ. σελ. 124-126

25    ένθ. ανωτ. σελ. 126

26    ένθ. ανωτ. σελ. 121

πηγή:Από το βιβλίο:

«Παρεμβάσεις στην σύγχρονη κοινωνία»,

Τόμος Α'- Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου (Πελαγίας), σελ. 201-211

Γενίτσαροι, Μπεκτασήδες και Αλεβίτες στο Οθωμανικό Κράτος. Διάλεξη από τον καθηγητή Νίκο Ουζούνογλου.

«Που βαδίζει η Γαλλία μου;» – Διαδικτυακή εφαρμογή των Γάλλων χαρτογραφεί «live» τον ισλαμικό εποικισμό της χώρας τους

Χιλιάδες Γάλλοι χρησιμοποιούν το application «mafrance.app» για να παρακολουθούν την πληθυσμιακή αλλοίωση της Γαλλίας

Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η τεχνολογία στις μέρες μας είναι ικανή για το χειρότερο ή για το καλύτερο, αναλόγως τους σκοπούς που εξυπηρετεί. Σε μια Ευρώπη που με ραγδαίους ρυθμούς διολισθαίνει στην πολιτισμική καταστροφή της, όλα τα ψηφιακά εργαλεία ελέγχου που αναπτύσσονται, «περιέργως» στοχοποιούν μόνο τον γηγενή πληθυσμό.

Την ώρα που ο μέσος Ευρωπαίος εξαναγκάζεται από τον κρατικό μηχανισμό της χώρας του να παραδώσει όλα τα προσωπικά και πολιτικά δεδομένα του, για τους μετανάστες ισχύει ένα θολό καθεστώς ασάφειας. Κανείς δεν γνωρίζει με ακρίβεια πόσοι είναι, σε ποιες περιοχές έχουν επεκταθεί, ποιο είναι το ποινικό τους αποτύπωμα και ποιον βαθμό πληθυσμιακής αλλοίωσης έχουν καταφέρει κατά τόπους.

Στη Γαλλία, ως μια ευρωπαϊκή χώρα που αντιμετωπίζει μια από τις πιο βίαιες αντικαταστάσεις πληθυσμού, αναπτύχθηκε ένα κοινωνικό αντανακλαστικό που προκαλεί σάλο τον τελευταίο καιρό. Με σαφή πατριωτικά κίνητρα στη λειτουργία της, εμφανίστηκε μια διαδικτυακή εφαρμογή που διασταυρώνει στατιστικά και ουσιαστικά καταγράφει σε πραγματικό χρόνο την ισλαμοποίηση της Γαλλίας.

Η εφαρμογή ονομάζεται «mafrance.app» και εκπροσωπείται από τη σελίδα του X: «Où va ma France?» («Που βαδίζει η Γαλλία μου;»). Τα δεδομένα που αξιολογεί έχουν να κάνουν με την παρατήρηση των εξής πέντε παραγόντων: «Ανασφάλεια, Μετανάστευση, Ισλαμοποίηση, Απογαλλοποίηση και Γουοκισμός».

Ουσιαστικά η εφαρμογή είναι ένας «ζωντανός» χάρτης που ταξινομεί ανά νομό και δήμο την εξάπλωση των αντεθνικών στοιχείων που αναφέραμε. Στην τελειοποιημένη μορφή της εφαρμογής, για κάθε περιοχή της Γαλλίας θα συνεκτιμώνται δυναμικά μεγέθη όπως το ποσοστό σεξουαλικής βίας, η διακίνηση ναρκωτικών, οι εγκαταστάσεις νέων κέντρων μεταναστών και οι ανεγέρσεις μουσουλμανικών τεμενών. Μιλάμε δηλαδή για κάτι σαν «google map» του εποικισμού της χώρας.

Η συσχέτιση πληροφοριών από δημόσιους φορείς (που το Γαλλικό κράτος αδιαφορεί να ενοποιήσει) θα μπορεί να υποδείξει διαδραστικά ποιες περιοχές τηρούν φιλομεταναστευτικό προφίλ, που γεννιούνται περισσότεροι μουσουλμάνοι παρά Γάλλοι, που παρατηρείται εκτόξευση της μικροεγκληματικότητας και με ποιες ειδήσεις μπορούν να επιβεβαιωθούν όλα τα παραπάνω.

Εντυπωσιακή απήχηση

Η εφαρμογή «mafrance.app» παρουσιάζει εντυπωσιακή απήχηση από χιλιάδες Γάλλους που σπεύδουν να τη συμβουλευτούν, ενώ οι δυνάμεις της γαλλικής αριστεράς ωρύονται και ζητούν την άμεση κατάργηση της ως «περιεχόμενο μίσους». Η ομάδα «Où va ma France?» μετρά ήδη 21.600 ακολούθους στο X, ενώ κάποιες αναρτήσεις της πλησιάζουν το 1 εκατομμύριο θεάσεις.

Απλοί Γάλλοι πολίτες συμβουλεύονται την πλατφόρμα για βγάλουν πολιτικά συμπεράσματα, να μάθουν την πολιτισμική κατάσταση της περιοχής τους, να εκτιμήσουν την υποβάθμιση της περιουσίας τους (λόγω εγκληματικότητας κλπ) ή ακόμα και για να αναζητήσουν σπίτι σε κάποια γειτονιά που δεν θα νιώθουν ξένοι μέσα στην ίδια τη χώρα τους.

Ζητούν απαγόρευσή της εφαρμογής οι «προοδευτικοί»

Ήδη οι «προοδευτικές» πολιτικές δυνάμεις έχουν ξεκινήσει εκστρατεία για την απαγόρευση της εφαρμογής που απειλεί την «ιερή» πολυπολιτισμικότητα και – όπως ισχυρίζονται – γυρνά τη Γαλλία «πίσω στη δεκαετία του 1940» και στο καθεστώς καταγραφής που εφάρμοζε το φιλοναζιστικό καθεστώς του Βισύ. Βέβαια, οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις που καταγγέλλουν την εν λόγω εφαρμογή, δεν έχουν καμία αντίρρηση για άλλες γαλλικές εφαρμογές που καταγράφουν τα τζαμιά και τις μωαμεθανικές κοινότητες της Γαλλίας, προκειμένου να προωθηθεί η διάδοση του Κορανιού.

Ανεξάρτητα από το αν κάποιος βλέπει με θετική ή αρνητική ματιά την εφαρμογή «mafrance.app», βλέπουμε ότι όταν το κράτος καταγράφει σε ασφυκτικό βαθμό τους πολίτες του, δεν υπάρχει ουδένα πρόβλημα, αλλά όταν οι πολίτες αποφασίζουν να καταγράψουν την ίδια τους τη χώρα προκειμένου να την προστατεύσουν, τότε βγαίνουν από τη φορμόλη όλα τα τσιτάτα περί «ελεύθερης δημοκρατίας». Ουσιαστικά οι συντηρητικοί Γάλλοι προσπαθούν να καλύψουν το τεράστιο κενό που σκόπιμα έχει αφήσει το κράτος στην παρατήρηση της μετανάστευσης.

Τα ίδια βλέπουμε να γίνονται και στην Ελλάδα, όπου έχουμε μόνο σποραδικά δεδομένα που δεν διασταυρώνονται και δεν ενοποιούνται για μια ενιαία αξιολόγηση του φαινομένου. Η πηγαία ανησυχία για το που έχει φτάσει η αποελληνοποίηση της χώρας, αφήνει παγερά αδιάφορη την Πολιτεία. Σκοπίμως αφήνουν τον λαό στο σκοτάδι να διαμορφώνει μια θολή εικόνα με εικασίες και διάσπαρτους στατιστικούς αριθμούς. Ο εποικισμός συμβαίνει σιωπηλά και αθέατα, με τη μέθοδο του βραστού βατράχου.

Η διαδικτυακή πλατφόρμα των συντηρητικών Γάλλων δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας αναπόφευκτος κοινωνικός αυτοματισμός, μια αναλαμπή εκείνης της Ευρώπης που αρνείται να αυτοκτονήσει. Με ευθύνη των ισλαμολάγνων κυβερνήσεων, οι τρομοκρατικές ενέργειες στην Ευρώπη κρατούν για χρόνια το ατού του αιφνιδιασμού. Και η φυσική άμυνα των συντηρητικών Ευρωπαίων είναι να απαντήσουν με το ατού της πρόληψης. Πραγματικά όμως δεν έχει μείνει κάτι άλλο για να αυτοπροστατευτούν οι λαοί, πέρα από την πολιτική εγρήγορση και τη συλλογική ευαισθητοποίηση.

Ο καιρός της άγνοιας των πολιτών, δείχνει να περνάει στην ιστορία. Ο κάθε λαός θέλει να ξέρει ποιοι λεηλατούν την πατρίδα του, πόσο έχει καταστραφεί η συνοχή του και ποιες κυβερνήσεις κλέβουν το μέλλον του. To ερώτημα «που βαδίζει η χώρα μου», είναι μια κατάθεση αγωνίας που έχει εξαπλωθεί σε όλη την Ευρώπη. Και όσο καταπιέζεται πολιτικά από τα πάνω – τόσο θα βρίσκει εναλλακτικές οδούς για να εκφράζεται από τη βάση της κοινωνίας.

sportime.

Η χειραγώγηση του Ισλάμ ξεκίνησε από τους ναζί

Ενας αξιωματικός των ναζί που στρατολογούσε μουσουλμάνους στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού, ένας πράκτορας της CIA στην ψυχροπολεμική Ευρώπη και η δημιουργία ενός τζαμιού στο Μόναχο, η ιστορία του οποίου είναι άρρηκτα δεμένη με την πορεία του πολιτικού Ισλάμ, είναι τα συστατικά της αληθινής ιστορίας την οποία αφηγείται στο νέο βιβλίο του ο βραβευμένος με Πούλιτζερ Καναδός δημοσιογράφος και συγγραφέας Ιαν Τζόνσον.

«Μέσα από την ιστορία αυτού του τζαμιού μπορούμε να δούμε τις τρεις διαφορετικές προσπάθειες να χειραγωγηθεί το Ισλάμ - πρώτα από τους ναζί, στη συνέχεια από τη CIA και τέλος από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Βλέπουμε πώς τρεις εντελώς διαφορετικές ομάδες προσπάθησαν επί χρόνια να χρησιμοποιήσουν μια θρησκεία», λέει ο Τζόνσον μιλώντας για το Ισλαμικό Κέντρο του Μονάχου, πιάνοντας το νήμα μιας ιστορίας που ξεκίνησε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και διαρκεί έως τις μέρες μας. «Δεν είναι ένα συνηθισμένο τζαμί, αλλά μια πολιτική οργάνωση».

Ο Τζόνσον (του οποίου το βιβλίο «Α Mosque in Munich: Nazis, the CIA, and the Rise of the Muslim Brotherhood in the West» κυκλοφόρησε μέσα στο καλοκαίρι) υπήρξε για χρόνια ανταποκριτής τής «Wall Street Journal» στη Γερμανία και επικεφαλής του γραφείου ανταποκριτών της ίδιας εφημερίδας στην Κίνα. Πριν από λίγους μήνες, ο βραβευμένος με Πούλιτζερ Καναδός δημοσιογράφος άφησε το πόστο του και σήμερα ζει ανάμεσα στο Πεκίνο και το Βερολίνο, απ' όπου μας μίλησε για τα πιο ενδιαφέροντα συμπεράσματα της έρευνάς του για το βιβλίο.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΟΥ

- Σε ό,τι αφορά τη σχέση του ριζοσπαστικού Ισλάμ με τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών, η κυρίαρχη εντύπωση είναι ότι αυτή οικοδομήθηκε στο Αφγανιστάν τις δεκαετίες του '70 και του '80, με τη στήριξη των ΗΠΑ στους μουτζαχεντίν που πολεμούσαν τους Σοβιετικούς. Στο βιβλίο σας υποστηρίζετε κάτι διαφορετικό;

«Ναι, η αλήθεια είναι ότι οι επαφές ανάμεσα στις ΗΠΑ και εκπροσώπους του ριζοσπαστικού Ισλάμ είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα, ήδη από τη δεκαετία του 1950. Βέβαια οι Γερμανοί είχαν προσπαθήσει να χρησιμοποιήσουν ισλαμικές οργανώσεις ακόμη νωρίτερα, κατά τη διάρκεια του πολέμου».

- Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ένας από τους πρωταγωνιστές του βιβλίου σας, ο αξιωματικός των ναζί, ο Γκέρχαρντ φον Μέντε.

«Ο Φον Μέντε ήταν αυτός που είχε την ιδέα να χρησιμοποιήσει το Ισλάμ στον πόλεμο, πιστεύοντας ότι θα τους προμήθευε στρατιώτες και ότι θα τους βοηθούσε να διασπάσουν την ΕΣΣΔ. Ο Χίτλερ φυσικά δεν είχε καμιά αντίρρηση, έτσι ο Φον Μέντε δημιούργησε "εθνικές επιτροπές", μέλη των οποίων γίνονταν στρατιώτες από το Αζερμπαϊτζάν, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν κ.λπ. Είναι πολύ δύσκολο να πούμε με βεβαιότητα πόσοι Σοβιετικοί μουσουλμάνοι συνεργάστηκαν πρόθυμα με τους ναζί, αλλά για να είμαστε δίκαιοι αξίζει να θυμόμαστε ότι ήταν θύματα διακρίσεων και διώξεων στη χώρα τους. Πολλοί πίστευαν τους Γερμανούς όταν τους υπόσχονταν ελευθερία».

- Τι συνέβη σε αυτούς τους ανθρώπους με το τέλος του πολέμου;

«Ο Φον Μέντε προσπάθησε να τους περάσει στα αμερικανικά και βρετανικά στρατόπεδα αιχμαλώτων. Ομως μεσολάβησε η συμφωνία επιστροφής των εκτοπισμένων -που ήταν δέκα εκατομμύρια σε όλη την Ευρώπη- στις πατρίδες τους. Ετσι, πολλοί Σοβιετικοί μουσουλμάνοι αυτοκτόνησαν, φοβούμενοι τα αντίποινα αν επέστρεφαν».

- Μετά τον πόλεμο, πώς βρέθηκε ο Φον Μέντε να συνεργάζεται με τους Αμερικανούς;

«Βασικά για τους Βρετανούς δούλευε ο Φον Μέντε μετά το τέλος του πολέμου. Γεγονός που μου επιβεβαίωσε ο ίδιος ο γιος του και προκύπτει επίσης από την αλληλογραφία του. Στην κατεστραμμένη Γερμανία, όπου δεν υπήρχε καν αρκετό φαγητό, ο Φον Μέντε είχε αυτοκίνητο και βίλα σε ένα όμορφο μικρό χωριό. Κυρίως χάρη στη δουλειά που είχε κάνει τα προηγούμενα χρόνια με τις μειονότητες, για τις οποίες οι Βρετανοί ενδιαφέρονταν ήδη πριν από τον πόλεμο, καθώς τις θεωρούσαν δεξαμενή συνεργατών για τις υπηρεσίες πληροφοριών. Ετσι ο Φον Μέντε τους χρησίμευε ως πηγή επαφών. Κάποτε τον πλησίασαν από τη CIA, αναζητώντας πρόσωπα για επιχειρησιακή δουλειά -κάποιον που θα μπορούσε να ηγηθεί ομάδας ανδρών που θα περνούσαν τις γραμμές των Σοβιετικών. Ο Φον Μέντε δεν ήταν τύπος Τζέιμς Μποντ. Ηταν πρώην ακαδημαϊκός και στην ουσία ειδικός στην προπαγάνδα. Τη δεύτερη φορά που τον πλησίασαν, ο Φον Μέντε εργαζόταν πια για λογαριασμό της Δυτικής Γερμανίας».

- Τι υπηρεσίες προσέφερε;

«Εστησε μια οργάνωση που ονομαζόταν Υπηρεσία Ερευνας Ανατολικής Ευρώπης, με έδρα στο Ντίσελντορφ και σκοπό να στρατολογεί όσους από τους Σοβιετικούς εκπροσώπους μειονοτήτων είχαν καταφέρει να παραμείνουν στη χώρα, για να κάνουν αντικομμουνιστική προπαγάνδα. Φανταζόταν ότι η ΕΣΣΔ θα διαλυόταν πολύ σύντομα, ότι θα προέκυπταν ξεχωριστά εθνικά κράτη και ότι εκείνοι οι άνθρωποι θα επέστρεφαν να κυβερνήσουν τις χώρες τους. Η προοπτική δεν διαφαινόταν στον ορίζοντα, οπότε ο Φον Μέντε πέρασε στο περιθώριο και το βάρος της σχέσης με το Ισλάμ περνάει στη CIA».

- Στο βιβλίο γράφετε ότι εκείνος που ανέλαβε τις επαφές αρχικά ήταν ένας άνδρας που ονομαζόταν Ρόμπερτ Ντρέερ και ο οποίος κάνει πρώτη φορά την εμφάνισή του τη δεκαετία του '40, στην ΕΣΣΔ.

«Ναι, και στη συνέχεια τον ξαναβρίσκουμε στα τέλη του '50 στη Γερμανία. Βασικά οι Αμερικανοί χρειάζονταν ανθρώπους που μιλούσαν τις γλώσσες της ΕΣΣΔ, για την αντικομμουνιστική προπαγάνδα μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού Radio Liberty η οποία εξέπεμπε εκεί. Ομως το Radio Liberty ήταν μέρος της Amcomlib (American Committee for Liberation from Bolshevism), που χρησιμοποιούσε μέλη των μειονοτήτων και ειδικά μουσουλμάνους, για την προπαγάνδα στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Αλλωστε, μετά τον πόλεμο τόσο οι ΗΠΑ όσο και η ΕΣΣΔ ανταγωνίζονταν για την επιρροή στις χώρες της Αφρικής και της Ασίας».

- Οπότε ο Ντρέερ αρχίζει να συνεργάζεται με μουσουλμάνους πολίτες της ΕΣΣΔ. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα πώς μπαίνει στο παιχνίδι;

«Εκείνο που σύντομα διαπίστωσε ο Ντρέερ ήταν ότι υπήρχε πρόβλημα με τους Σοβιετικούς μουσουλμάνους συνεργάτες του, επειδή ήταν άνθρωποι χαμηλού μορφωτικού επιπέδου και είχαν διατελέσει συνεργάτες των ναζί, οπότε δεν είχαν αξιοπιστία μεταξύ των συμπατριωτών τους. Την ίδια στιγμή, το 1954, η Μουσουλμανική Αδελφότητα είχε τεθεί εκτός νόμου στην Αίγυπτο. Και ένας άνθρωπος-κλειδί της οργάνωσης είχε καταφύγει στην Ευρώπη. Αυτός ο άνθρωπος ήταν ο Σάιντ Ραμαντάν, ο οποίος ζούσε στην Ελβετία, ανήκε στη μεσαία τάξη, ήταν δικηγόρος, είχε καλή μόρφωση, ντυνόταν κομψά, είχε κοινωνική άνεση, είχε πάρει μέρος σε πολλά διεθνή συνέδρια. Επίσης ήταν αντικομμουνιστής. Στο πρόσωπό του ο Ντρέερ βρίσκει τον ιδανικό συνεργάτη».

- Πέρα από τα αντικομμουνιστικά τους αισθήματα, ποιο στόχο μοιράζονταν;

«Οι στόχοι διέφεραν. Ο Ραμαντάν ήθελε να δημιουργήσει ένα είδος ισλαμικής ουτοπίας, ένα ισλαμικό κράτος -κάτι που προφανώς δεν απασχολούσε τις ΗΠΑ, που θεωρούσαν ένα τέτοιο ενδεχόμενο απλώς απίθανο. Δεν νομίζω ότι σχεδίαζαν την εξωτερική πολιτική της χώρας σκεπτόμενοι τις επιπτώσεις των κινήσεών τους σε βάθος χρόνου. Ο Ραμαντάν, πάντως, έπαιρνε πολύ σοβαρά το σχέδιό του. Είχε εκδώσει, μάλιστα ένα σχετικό βιβλίο, ενώ υπέγραφε τις επιστολές του ως προερχόμενες από το Ισλαμιστάν - κάποιο μυθικό ισλαμικό κράτος».

- Πώς συνδέονται ο Σάιντ Ραμαντάν και το ευρωπαϊκό σκέλος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας με το Ισλαμικό Κέντρο του Μονάχου, γύρω από το οποίο αναπτύσσεται η ιστορία που αφηγείστε στο βιβλίο σας;

«Αυτό το τζαμί είναι πολύ σημαντικό για όποιον θέλει να κατανοήσει την ιστορία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Ευρώπη, ηγετική προσωπικότητα της οποίας ήταν ο Σάιντ Ραμαντάν -ο οποίος είχε εξασφαλίσει τα κεφάλαια για την ίδρυση του τεμένους. Το Ισλαμικό Κέντρο του Μονάχου ήταν ήδη από τη δεκαετία του '70 ένα είδος καταφυγίου για τα ηγετικά στελέχη της οργάνωσης. Και στην πορεία των χρόνων εξελίχθηκε στο κέντρο από το οποίο η επιρροή της ευρωπαϊκής Μουσουλμανικής Αδελφότητας απλώνεται σε ολόκληρη την ήπειρο. Μέσα από την ιστορία αυτού του τζαμιού μπορούμε να δούμε τις τρεις διαφορετικές προσπάθειες να χειραγωγηθεί το Ισλάμ - πρώτα από τους ναζί, στη συνέχεια από τη CIA και τέλος από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Βλέπουμε πώς τρεις εντελώς διαφορετικές ομάδες προσπάθησαν επί χρόνια να χρησιμοποιήσουν μια θρησκεία. Το τέμενος του Μονάχου δεν ήταν ένα συνηθισμένο τζαμί, αλλά μια πολιτική οργάνωση. Και θα έλεγα ότι η δράση του άρχισε να δημιουργεί ερωτήματα τη δεκαετία του '90. Το Ισλαμικό Κέντρο του Μονάχου δεν είχε ποτέ απευθείας σχέση με οποιαδήποτε τρομοκρατική ενέργεια, αλλά θα μπορούσε κανείς να πει ότι έπαιζε με τη φωτιά. Το σίγουρο είναι ότι το συγκεκριμένο τζαμί και το ευρωπαϊκό σκέλος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας ευθύνονται για τη δημιουργία και την καλλιέργεια ενός περιβάλλοντος που θα μπορούσε να ευνοήσει την τρομοκρατία. Νομίζω ότι αυτό έκανε η Μουσουλμανική Αδελφότητα στην Ευρώπη - πριμοδότησε μια ιδεολογία αποκλεισμού. Βέβαια, δεν μιλάω για την αντίστοιχη οργάνωση στην Αίγυπτο. Μέχρι πριν από 10-15 χρόνια υπήρχε ακόμη επιχειρησιακός σύνδεσμος ανάμεσα στο Κάιρο και την Ευρώπη, αλλά σήμερα το ευρωπαϊκό κόμματι έχει εξελιχθεί σε ένα είδος ιδεολογικού σύμπαντος. Δεν έχει ούτε τα χαρακτηριστικά ούτε τη δομή πολιτικού κόμματος. Ενώ οι άνθρωποι που ανήκουν στη Μουσουλμανική Αδελφότητα στην Αίγυπτο είναι απλώς μέλη ενός κόμματος - και οι στόχοι τους είναι εντελώς διαφορετικοί».

- Σήμερα το τέμενος του Μονάχου είναι το κεντρικό τζαμί της ισλαμικής κοινότητας της Γερμανίας. Ποιο είναι το ιδεολογικό προφίλ της οργάνωσης και του επικεφαλής της, Ιμπραήμ Αλ Ζαγιάτ;

«Η οργάνωση θεωρείται μέρος της ευρωπαϊκής Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Οι ίδιοι το αρνούνται, διαφωνούν με αυτή την περιγραφή. Αλλά δεν νομίζω ότι έχει καν νόημα να το αμφισβητεί κανείς σοβαρά. Πάντως, μια Γερμανίδα βουλευτής είχε πει ότι ο Αλ Ζαγιάτ είναι όργανο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Της έκανε μήνυση και την έχασε. Στη Γερμανία μπορεί κανείς να πει ανοιχτά ότι ο Αλ Ζαγιάτ είναι μάλλον μέλος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Αλλά δεν είναι η ταμπέλα το σημαντικό, όσο η ατμόσφαιρα που καλλιεργείται στα τεμένη που συνδέονται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα».

- Πόσο απήχηση έχει αληθινά η Μουσουλμανική Αδελφότητα μεταξύ των μουσουλμάνων Ευρωπαίων πολιτών και πώς εκφράζει την αντίθεσή του εκείνο το τμήμα τους που διαφωνεί ιδεολογικά με την οργάνωση;

«Είναι αλήθεια ότι σε αυτό το θέμα υπάρχει μια αδυναμία, η οποία συνδέεται με την ίδια τη δομή του Ισλάμ. Δεν υπάρχει κάποιου είδους ιεραρχία ούτε μια κεντρική εκκλησία. Οι περισσότεροι άνθρωποι που πάνε σε τζαμιά, πάνε απλώς για να προσευχηθούν, όχι γιατί τους εκπροσωπεί ή θέλουν να τους εκπροσωπεί οποιαδήποτε οργάνωση. Οι μουσουλμανικές οργανώσεις έχουν συνήθως πολιτικό προσανατολισμό. Για παράδειγμα, η περίφημη Ισλαμική Ομοσπονδία της Ευρώπης, η οποία είναι οργάνωση-ομπρέλα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, εκπροσωπεί μόλις το περίπου 5% των μουσουλμάνων στην Ευρώπη. Και όμως οι κυβερνήσεις, αλλά και η κοινωνία των πολιτών, τις αναδεικνύουν σε βασικούς συνομιλητές τους. Το θέμα είναι ότι επιλέγουν να αντιμετωπίζουν ως εκπροσώπους της μουσουλμανικής κοινότητας τις οργανώσεις που δεν έχουν απήχηση μεταξύ των μουσουλμάνων, αλλά εκπροσωπούν το μικρότερο και πιο ριζοσπαστικό κομμάτι τους. Δεν λέω ότι δεν θα έπρεπε να συνομιλούν μαζί τους, κάθε άλλο. Αλλά να τους απευθύνονται ως αυτό που είναι, για παράδειγμα η Μουσουλμανική Αδελφότητα και όχι οι εκπρόσωποι των μουσουλμάνων πολιτών της Ευρώπης». *

info: Ian Johnson, «Α Mosque in Munich: Nazis, the CIA, and the Rise of the Muslim Brotherhood in the West», Houghton Mifflin Harcourt

Το απίστευτο καλωσόρισμα Τραμπ στα ΕΤο απίστευτο καλωσόρισμα Τραμπ στα Εμιράτα!

Κατά την διάρκεια της υποδοχής στο παλάτι, ο Τραμπ περπάτησε ανάμεσα σε δύο σειρές από δεκάδες γυναίκες με μακριά σκούρα μαλλιά και λευκά φορέματα οι οποίες του χαμογελούσαν. Σύμφωνα με την παράδοση, οι γυναίκες αυτές κουνούσαν επιδεικτικά τα πλούσια μαλλιά τους, υποδεχόμενες τον Αμερικανό ηγέτη ενώ άνδρες χτυπούσαν με ρυθμό τύμπανα και τραγουδούσαν από πίσω τους.

 

Ο Εκπαιδευτικός, Επιστημονικός και Πολιτιστικός Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO) εξηγεί ότι αυτή η περίφημη τελετή που αποκαλείται Al-Ayyala περιλαμβάνει μελοποιημένη ποίηση, μουσική με τύμπανα και χορό και προσομοιώνει μια σκηνή μάχης»«Στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα κορίτσια που φορούν παραδοσιακά φορέματα στέκονται μπροστά, κουνώντας τα μακριά τους μαλλιά από τη μια πλευρά στην άλλη», σύμφωνα με την UNESCO.  Η Al-Ayyala εκτελείται συνήθως σε γάμους και εορταστικές εκδηλώσεις στο Ομάν και τα ΗΑΕ.  Σε αντίθεση με άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής, όπως το Ιράν, στα ΗΑΕ δεν υπάρχουν νόμοι που να υποχρεώνουν τις γυναίκες να καλύπτουν τα μαλλιά τους, εξηγεί η New York Post.

Η σιωπηλή άλωση της αγγλίας..και όχι μόνο!Εισβολή του δαιμονικού Ισλάμ .

 

Μουσουλμάνος. Δήμαρχος Μπέρμιγχαμ 

- Μουσουλμάνος. Δήμαρχος του Λιντς 

- Μουσουλμάνος. _Δήμαρχος Μπλάκμπερν 

- Μουσουλμάνος. Δήμαρχος Σέφιλντ 

- Μουσουλμάνος. Δήμαρχος Οξφόρδης 

- Μουσουλμάνος. Δήμαρχος Λούτον 

- Μουσουλμάνος. Δήμαρχος Όλνταμ 

- Μουσουλμάνος. Δήμαρχος Rockdale -

Όλα αυτά τα πέτυχαν μόλις 4 εκατομμύρια μουσουλμάνοι από 66 εκατομμύρια ανθρώπους στην Αγγλία: Σήμερα υπάρχουν περισσότερα από 3.000 μουσουλμανικά τζαμιά στην Αγγλία. Υπάρχουν περισσότερα από 130 μουσουλμανικά δικαστήρια σαρία. Υπάρχουν περισσότερα από 50 μουσουλμανικά συμβούλια της Σαρία.

 Το 78% των μουσουλμάνων γυναικών δεν εργάζονται, με την υποστήριξη του κράτους + δωρεάν στέγαση. Το 63% των μουσουλμάνων ανδρών δεν εργάζονται, με την υποστήριξη του κράτους + δωρεάν στέγαση. Μουσουλμανικές οικογένειες με 6-8 παιδιά κατά μέσο όρο, που υποστηρίζονται από το κράτος, λαμβάνουν δωρεάν διαμονή. Τώρα κάθε σχολείο στη Βρετανία καλείται να δώσει ένα μάθημα για το Ισλάμ! Και εμείς (η Ισπανία) δεν μπορούμε να αποφασίσουμε για τη μεταναστευτική πολιτική; Ένας από τους τρόπους καταπολέμησης αυτού του φαινομένου είναι η συνέχιση της διάδοσης αυτών των πληροφοριών στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και τον κόσμο, η ενημέρωση των απαίδευτων πολιτών, οι οποίοι κυρίως ακούν ραδιόφωνο και παρακολουθούν τηλεόραση και δεν διαβάζουν πάντα εφημερίδα, όπου κανείς δεν αποκαλύπτει αυτή την πολύ επικίνδυνη αλήθεια! Μέχρι σήμερα δεν έχω δει αυτές τις πληροφορίες στα ισπανικά μέσα ενημέρωσης.  

Έχετε δει ποτέ τέτοιες πληροφορίες στα ΜΜΕ της χώρας σας!!!! Σας παρακαλούμε να το διαδώσετε έτσι ώστε ο κόσμος να συνειδητοποιήσει μια επικείμενη καταστροφή, καθώς η Χαμάς και οι Μουσουλμάνοι μπορεί να είναι καθ' οδόν, ενώ πολλοί απρόσεκτοι και αδαείς υποστηρίζουν την υπόθεσή τους.  

Ένα μάθημα που πρέπει να μάθει η Δύση: 

Η μουσουλμανική κουλτούρα έχει εισβάλει αθόρυβα στη Δύση και ήδη βγάζει τα αιχμηρά και καταστροφικά νύχια της.

 Η Γαλλία έχει 5 εκατομμύρια προβλήματα, η Αγγλία 4 εκατομμύρια, η Γερμανία 3 εκατομμύρια και η Ισπανία περίπου 2 εκατομμύρια, οι Ηνωμένες Πολιτείες περίπου 500 χιλιάδες και στη Δύση άπειρα τζαμιά. Λειτουργούν κρυφά και κάποιοι εμφανίζονται ειρηνικοί ενώ φωλιάζουν, αλλά όταν φτάσουν στην πλειοψηφία επιβάλλουν τους δικούς τους κανόνες και γίνονται βίαιοι. Σήμερα τους είδαμε λίγο δειλά και φοβισμένους δίπλα στους ηγέτες της Δύσης στις διαδηλώσεις που έγιναν στη Γαλλία, αλλά αύριο θα χρηματοδοτήσουν με τα δολάρια τους τους αιμοδιψείς Ισλαμιστές τρομοκράτες. Άλλο ένα μάθημα για τη Δύση... Όταν ένας Άραβας ηγέτης ζητά την οικοδόμηση ενός τζαμιού στη Δύση, ο δυτικός δημοσιογράφος πρέπει να απαιτήσει την εξουσία να χτίσει εκκλησίες στην αραβική χώρα. Αν απαγορεύεται, σταματήστε την χάρη και μην αφήσετε το τζαμί να χτιστεί. Εάν κρατήσετε αυτό το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για τον εαυτό σας, είστε μέρος του προβλήματος.

Ὁ πραγματικός ἐχθρός τοῦ πολιτισμένου κόσμου

ΑΣ μήν τρέφουμε ψευδαισθήσεις.

Ὁ πόλεμος τόν ὁποῖο ἐξαπέλυσε ἐναντίον τῆς Δύσεως τό ἰσλάμ, δέν ἔχει σταματήσει. Ὁ κύκλος πού ἄνοιξε μέ τήν ἐπίθεση τῆς 9ης Σεπτεμβρίου στίς ΗΠΑ, δέν ἔχει κλείσει. Μετά τίς πρόσφατες ἐπιθέσεις στήν Γερμανία καί στίς ΗΠΑ, αὐτό πλέον τό καταλαβαίνει ὁ κάθε νοήμων ἄνθρωπος. Πού καταλαβαίνει ἀκόμη ὅτι τό ἰσλάμ δέν στρέφεται μόνον ἐναντίον τῆς Δύσεως. Στρέφεται ἐναντίον τοῦ πολιτισμένου κόσμου συνολικῶς.

• Τοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Καί ἡ Ρωσσία στοχοποιεῖται ἀπό τό ἰσλάμ καί ἡ Κίνα στοχοποιεῖται ἀπό τό ἰσλάμ καί ἡ Ἰνδία στοχοποιεῖται ἀπό τό ἰσλάμ. Μόνη διαφορά εἶναι πώς αὐτές οἱ ἀσιατικές χῶρες ἐπιδεικνύουν ἀποφασιστικότητα καί ἀντιμετωπίζουν τό πρόβλημα ἐν τῇ γενέσει του. Δέν τό ἀφήνουν νά ἀναπτυχθεῖ ὅπως συμβαίνει στίς περισσότερες δυτικές χῶρες, οἱ ὁποῖες ἀποδεικνύονται ἀδύναμες, διεφθαρμένες, διεστραμμένες καί ἀπονευρωμένες ἀπό κάθε ἀντανακλαστικό ἐπιβιώσεως καί ἀπό κάθε ἀξία πού θά μποροῦσε νά σταθεῖ ἀνάχωμα στήν ἐπέλαση τοῦ ἰσλάμ. Ἔτσι ἀντί νά πολεμᾶμε τόν πραγματικό ἐχθρό, πολεμᾶμε μεταξύ μας. Πολεμᾶμε τήν Ρωσσία στήν Οὐκρανία, ἔχουμε μετατρέψει σέ ἀντιπαλότητα τόν οἰκονομικό ἀνταγωνισμό μέ τήν Κίνα καί ἀντιμετωπίζουμε τήν Ἰνδία σάν κράτος δεύτερης κατηγορίας παραγνωρίζοντας καί τήν τεχνολογική της δυναμική καί τήν πολιτιστική διάσταση τῆς ἱστορίας της.

Ἀλλά πῶς νά ἀναγνωρίσουμε ἕναν πολιτισμό, ὅταν ἔχουμε ἀπαρνηθεῖ τόν δικό μας; Διότι ἡ ρίζα τοῦ προβλήματος ἐκεῖ εὑρίσκεται. Ὑπονομεύσαμε τόν ἑλληνοχριστιανικό πολιτισμό στόν ὁποῖο βασίζονται οἱ σύγχρονες δυτικές ἀξίες καί ἔτσι δώσαμε τό δικαίωμα στόν κάθε ἀλλόθρησκο νά μᾶς περιφρονεῖ. Ἀνεξιθρησκία δέν σημαίνει νά ἀποξενωθοῦμε ἀπό τήν πίστη μας, οὔτε εἶναι σημεῖον σεβασμοῦ πρός μιάν ἄλλη θρησκεία, τό νά ἐπιδεικνύουμε φοβικότητα ἀπέναντί της. Ἰδιαίτερα ὅταν πρόκειται γιά τό ἰσλάμ, τό ὁποῖο χαρακτηρίζεται ἀπό φανατισμό καί μισαλλοδοξία. Τό «μετριοπαθές ἰσλάμ» τό ὁποῖο ἐπικαλοῦνται ὁρισμένοι ὑπάρχει μόνον στήν τεταραγμένη φαντασία τους. Τό «ἐκκοσμικευμένο ἰσλάμ» εἶναι μία ἐπινόησις συγκεκριμένων μουσουλμάνων (ἰδέ Τουρκία) πού ἐξυπηρετεῖ ἀποκλειστικῶς τά σχέδια διεισδύσεως καί ἁλώσεως ἐκ τῶν ἔνδον τῶν δυτικῶν κοινωνιῶν.

Ἄν λοιπόν δέν παλινορθώσουμε τίς παραδοσιακές ἀξίες τοῦ πολιτισμοῦ μας, ἄν δέν αἰσθανθοῦμε ὑπερήφανοι γιά τήν πρόοδο τήν ὁποία φέραμε στήν ἀνθρωπότητα, ἄν δέν ἀποφασίσουμε νά ὑπερασπισθοῦμε τίς ἀξίες αὐτές, θά δοῦμε τόν πολιτισμό μας νά καταρρέει. Ἤδη ἄλλως τε βλέπουμε τά σημεῖα τῆς παρακμῆς, ὅταν ΜΜΕ, πολιτικοί, κόμματα, καί πανεπιστήμια ὑπερασπίζονται τά «δικαιώματα» τοῦ ἰσλάμ καί ὅταν οἱ ΜΚΟ κινοῦνται ἀσύδοτα διευκολύνοντας τούς τζιχαντιστές εἰσβολεῖς νά ἐγκατασταθοῦν στήν Εὐρώπη χαρακτηρίζοντάς τους «πρόσφυγες».

Τό ἰσλάμ ἔχει δύο πολύ ἐπικίνδυνα χαρακτηριστικά. Τόν φανατισμό τῶν πιστῶν του καί τήν δυνατότητά τους νά κινητοποιοῦνται κατά τρόπον πού οἱ ἴδιοι χαρακτηρίζουν «αὐτοοργανούμενη ἀναρχία». Δέν χρειάζονται δομές, πυρῆνες, διοίκηση καί ἱεραρχία. Ὁ κάθε μουσουλμᾶνος θεωρεῖ τόν ἑαυτό του στρατιώτη καί κινητοποιεῖται αὐτοβούλως κατά τῶν «ἀπίστων» μόλις ὑπάρξει τό ἔναυσμα ἤ μόλις δοθεῖ τό σύνθημα ἀπό κάποιον «ἱεροδιδάσκαλο». Νά μήν μᾶς διαφεύγει ὅτι τό ἰσλάμ δέν ἔχει οὔτε κάποιος μορφῆς θρησκευτική ἱεραρχία, καθώς ὁ κάθε ἱεροδιδάσκαλος ἔχει τό δικαίωμα καί νά δίδει τίς δικές του ἑρμηνεῖες στό κοράνι καί νά κηρύττει τόν «ἱερό πόλεμο» (τζιχάντ) κατά τό δοκοῦν.

Στήν ἱστορία τοῦ κόσμου θά δεῖ κανείς περιπτώσεις δυνάμεων πού ἐπεκράτησαν, εἴτε διότι κατεῖχαν ἀνώτερο ὁπλισμό εἴτε διότι ἀνέπτυξαν τακτικές μάχης κατά εὐφυέστερο τρόπο. Μοναδική ἐξαίρεση ἀποτελεῖ ἡ κατακτητική ἐπέκτασις τῶν Ἀράβων, ἀμέσως μόλις ἐπεκράτησε τό ἰσλάμ, ὁπότε καί σέ λίγα χρόνια εἶχαν φθάσει στά τείχη τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀφ’ ἑνός καί στήν καρδιά τῆς Ἱσπανίας ἀφ’ ἑτέρου. Οὔτε οἱ κατάφρακτοι τῆς Ἀνατολικῆς Αὐτοκρατορίας οὔτε οἱ ἱππότες τῆς δυτικῆς Εὐρώπης κατόρθωσαν νά ἀναχαιτίσουν τούς ἀνεπαρκῶς ἐξοπλισμένους καί παντελῶς στερούμενους τακτικῆς φανατισμένους Ἄραβες, πού ἐξεστράτευαν γιά νά ἐπιβάλλουν τήν θρησκεία τους. Ὅπως ἀκριβῶς πράττουν καί τώρα. Μόνο πού τώρα δέν τούς ἀντιμετωπίζουμε. Τούς διευκολύνουμε νά εἰσβάλλουν στίς χῶρες μας καί νά διαβρώνουν τίς κοινωνίες μας, κατασυκοφαντῶντας καί αὐτούς πού εἶναι ταγμένοι στήν φύλαξη τῶν συνόρων καί κυρίως τῶν θαλασσίων. Εὔκολος στόχος γιά διάφορα ΜΜΕ περιλαμβανομένου καί τοῦ «ἀντικειμενικοῦ» BBC, εἶναι τό ἑλληνικό Λιμενικό Σῶμα.

Μισή ὥρα ἀφιέρωσε τό ἀγγλικό ραδιόφωνο στούς «κινδύνους πού ἀντιμετωπίζουν «μετανάστες καί αἰτοῦντες ἄσυλο» ἀναπαράγοντας τό πρό ἑξαμήνου μεταδοθέν ντοκυμανταίρ «Dead Calm: Killing in the Med?» πού κατηγοροῦσε εὐθέως τό Λιμενικό ὅτι «προκάλεσε τόν θάνατο δεκάδων μεταναστῶν». Οἱ συμπεριφορές αὐτές εἶναι αὐτοκτονικές. Ὅπως αὐτοκτονικός εἶναι ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο ἀντιμετωπίσθηκε ἡ κατάστασις στήν Λιβύη μετά τήν κατάρρευση τοῦ καθεστῶτος Καντάφι ἤ ἀντιμετωπίζεται σήμερα τό καθεστώς τῶν τζιχαντιστῶν στήν Συρία. Χθές μάλιστα μετέβησαν στήν Δαμασκό οἱ ὑπουργοί Ἐξωτερικῶν Γερμανίας καί Γαλλίας δηλώνοντας ὅτι θέλουν νά βοηθήσουν τήν Συρία νά ξαναγίνει «μιά ἀσφαλής ἑστία γιά ὅλους τούς κατοίκους της» καί «ἕνα λειτουργικό κράτος, μέ πλήρη ἔλεγχο ἐπί τοῦ ἐδάφους του». Μόνο πού γιά νά ἐπιτευχθεῖ αὐτό θά πρέπει πρῶτα νά πέσει τό καθεστώς τῶν τζιχαντιστῶν, τό ὁποῖο ἤδη ἐξαπολύει πογκρόμ κατά τῶν «ἀπίστων». Ὅμως ὁ Γάλλος Πρόεδρος θεωρεῖ προτεραιότητα νά στείλει στήν Οὐκρανία τήν Λεγεῶνα τῶν Ξένων (τήν μόνη στρατιωτική μονάδα πού μπορεῖ νά κινήσει χωρίς τήν ἔγκριση τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως) καί ὁ Γερμανός Καγκελλάριος εἶναι ἀπησχολημένος μέ τήν διαχείριση τῆς ἐπερχομένης ἥττας του. Δέν ἔχουν χρόνο νά ἀσχοληθοῦν μέ τούς πραγματικούς ἐχθρούς τῆς Εὐρώπης.

  Εστία

ΝΑ ΞΥΠΝΉΣΟΥΜΕ !

Ο δήμαρχος του Λονδίνου είναι ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ
Ο δήμαρχος του Μπέρμιγχαμ είναι ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ
Ο δήμαρχος του Λιντς είναι ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ
Δήμαρχος Μπλάκμπερν - ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ
Ο δήμαρχος του Σέφιλντ είναι ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ
Ο δήμαρχος της Οξφόρδης είναι ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ
Ο δήμαρχος του Λούτον είναι ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ.
Ο δήμαρχος του Όλνταμ είναι ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ
Ο δήμαρχος του Rochdale είναι ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ
Όλα αυτά πέτυχαν μόνο
μέ 4 εκατομμύρια ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝμέσα σε 66 εκατομμύρια ανθρώπους στην Αγγλία:
 

Σήμερα υπάρχουν πάνω από 3.000 τζαμιά στην Αγγλία.
Υπάρχουν πάνω από 130 δικαστήρια σαρία.
Υπάρχουν περισσότερα από 50 Συμβούλια της Σαρία.
Το 78% τοις εκατό των ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ γυναικών δεν εργάζονται, λαμβάνουν κρατική υποστήριξη + δωρεάν διαμονή.
Το 63% τοις εκατό των ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ δεν εργάζονται, λαμβάνουν κρατική υποστήριξη + δωρεάν στέγαση.

ΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΕΣ οικογένειες που υποστηρίζονται από το κράτος με μέσο όρο 6 έως 8 παιδιά λαμβάνουν δωρεάν διαμονή.....
Τώρα κάθε σχολείο στο Ηνωμένο Βασίλειο υποχρεούται να διδάξει μαθήματα για το Ισλάμ....!!!..
Έχει δοθεί ποτέ σε κανέναν η ευκαιρία να τα ψηφίσει όλα αυτά...;;;...
ΟΧΙ.... !!!!!!!!
Πώς αποφασίστηκαν όλα αυτά;;;;;
Τον νου σας Ελληνες...!!!
ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ....

 μας τοστειλε το mal

Στην Ελλάδα μας ; Η κυβέρνηση οδηγεί την Ελλάδα μας, στην Ισλαμοποιίηση!