Σήμερα είναι παραμονή του Οσίου Αθανασίου του Αθωνίτου. 04-07-2026 (π.η) / 17-07-2026

Στο Άγιον Όρος, με το παλαιό εορτολόγιο, είναι ακόμη 4 Ιουλίου. Αύριο η Μεγίστη Λαύρα θα πανηγυρίσει τον ιδρυτή της, τον Άγιο Αθανάσιο.

Με τη χάρη του Θεού, αυτή θα είναι η εικοστή πανήγυρη που αξιώνομαι να διακονήσω στο μοναστήρι του.

 

Είκοσι χρόνια... Δεν κατάλαβα πότε πέρασαν.

Σαν να ήταν χθες που έζησα την πρώτη μου πανήγυρη και στεκόμουν προσπαθώντας να μάθω πώς γίνονται όλα. Και κάθε χρόνο, όταν φτάνει αυτή η ημέρα, νιώθω την ίδια συγκίνηση.

Εδώ και περισσότερο από χίλια χρόνια, αυτές τις ημέρες η Λαύρα αλλάζει.

Οι καμπάνες χτυπούν διαφορετικά, τα μονοπάτια γεμίζουν κόσμο.

Εκατοντάδες προσκυνητές έρχονται να προσκυνήσουν τον Άγιο.

Δεκάδες πατέρες έρχονται από την έρημο, από τις σκήτες της περιοχής της Λαύρας, από τις Καρυές, αλλά και παλαιοί Λαυριώτες μοναχοί επιστρέφουν στο σπίτι τους για να διακονήσουν την πανήγυρη.

Άλλοι στο μαγειρείο, άλλοι στην Τράπεζα, άλλοι στο Συνοδικό και άλλοι στην εκκλησία.

Οι ψάλτες, οι τυπικάρηδες, οι εκκλησιαστικοί, οι μάγειρες, οι διακονητές...

Ο καθένας παίρνει τη θέση του χωρίς να χρειάζονται πολλά λόγια.

Βλέπεις μόνο ποδιές δεμένες στη μέση, κουρασμένα πρόσωπα αλλά και χαρούμενα ταυτόχρονα και χέρια που δουλεύουν ασταμάτητα. Βλέμματα που σπινθηρίζουν.

Έξω, στην αυλή του Μαγειρείου, ανάβουν οι μεγάλες φωτιές κάτω από τους νταβάδες. Το φαγητό ετοιμάζεται όπως γινόταν πάντοτε. Απλά. Ταπεινά. Χωρίς θόρυβο. Χωρίς επιδείξεις.

Και μέσα σε όλη αυτή την κούραση υπάρχει μια χαρά που δύσκολα περιγράφεται.

Γιατί όλοι ξέρουν πως δεν εργάζονται για μια εκδήλωση.

Διακονούν την πανήγυρη του Αγίου.

Από καρδιάς θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι κοπιάζουν αυτές τις ημέρες.

Τους πατέρες της Μονής, που αφήνουν τον προσωπικό τους κόπο και αναλαμβάνουν αμέτρητες διακονίες.

Τους διακονητές που έρχονται με προθυμία να βοηθήσουν.

Τον Άγιο Καθηγούμενό μας, Γέροντα Πρόδρομο Ιερομόναχο, για την πατρική του μέριμνα.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες και βαθιά ευγνωμοσύνη εκφράζω ακόμη στον Άγιο Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Ιβήρων, Γέροντα Ναθαναήλ Ιερομόναχο, ο οποίος, σύμφωνα με την αγιορείτικη παράδοση και ως Καθηγούμενος της αδελφής Μονής της Λαύρας, αναλαμβάνει τιμητικά τα καθήκοντα της ηγουμενείας κατά την πανήγυρη του Οσίου Αθανασίου, καθώς και στους πατέρες της Ιεράς Μονής Ιβήρων και στους αντιπροσώπους της, που συμμετέχουν με αγάπη και σεβασμό στις ιερές αυτές ημέρες.

Θερμές ευχαριστίες επίσης απευθύνω προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτο, ο οποίος τιμά με την παρουσία του την πανήγυρη της Μονής μας, ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση της αδελφότητός μας και συμμετέχοντας προσευχητικά στη μεγάλη αυτή εορτή του Οσίου Αθανασίου.

Η παρουσία όλων τους αποτελεί για εμάς ιδιαίτερη ευλογία και χαρά και υπενθυμίζει ότι η πανήγυρη της Λαύρας δεν είναι μόνο μια μοναστηριακή γιορτή, αλλά μια κοινή πανήγυρη αγάπης, διακονίας και προσευχής, που ενώνει πατέρες και προσκυνητές γύρω από τον Άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη.

Τους πατέρες που έρχονται από άλλα μέρη του Αγίου Όρους για να συμμετάσχουν στην πανήγυρη.

Τους εργάτες της Λαύρας, που πολλές ημέρες πριν φροντίζουν κάθε γωνιά του μοναστηριού, καθαρίζουν, ετοιμάζουν και περιποιούνται τα πάντα για να υποδεχθούν τους προσκυνητές.

Και όλους τους προσκυνητές που ανεβαίνουν με πίστη για να πάρουν την ευχή του Οσίου Αθανασίου.

Προσεύχομαι ο Θεός να με αξιώνει, όσο Εκείνος θέλει, να βρίσκομαι κι εγώ εδώ, σε αυτή τη γιορτή.

Ο Όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης να πρεσβεύει για όλο τον κόσμο και καλή πανήγυρη, καλή αγρυπνία.

Θεολόγος μοναχός

Με την ευχή της Παναγίας μας.

Αθωνική ζώνη.

«Είναι Χειμώνας και θα έρθει Άνοιξη - Πατρίδα μας δεν είναι μόνο οι ελεύθερες περιοχές αλλά όλη Κύπρος»

Ένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στην ιστορία του εγκλωβισμένου δημοτικού σχολείου στον κατεχόμενο Μπέλλαπαΐς δημιούργησαν μαθητές του δημοτικού, στο πλαίσιο του προγράμματος «Καταγράφουμε τη Μνήμη» του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Κύπρου, καταγράφοντας μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν τα γεγονότα μετά την τουρκική εισβολή του 1974.

Όπως ανέφερε στην εκπομπή Πρωτοσέλιδο η εκπαιδευτικός Χλόη Συμεού, η ιδέα γεννήθηκε μέσα από τη γνωριμία τους με το πρόγραμμα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, το οποίο στοχεύει στην ανάπτυξη ψηφιακών δεξιοτήτων μαθητών και εκπαιδευτικών μέσω της δημιουργίας ντοκιμαντέρ. Με την υποστήριξη του λειτουργού του Ινστιτούτου, Γιώργου Κολοκοτρώνη, και την έγκριση της διεύθυνσης του σχολείου, δύο τμήματα της Ε' τάξης εργάστηκαν επί μήνες για την ολοκλήρωση της παραγωγής.

Κάθε σχολείο επιλέγει το θέμα του ντοκιμαντέρ, αρκεί να σχετίζεται με την ιστορία, τον πολιτισμό, το περιβάλλον ή άλλα ζητήματα που αφορούν την Κύπρο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, επιλέχθηκε η άγνωστη, όπως τη χαρακτήρισαν, ιστορία του εγκλωβισμένου σχολείου που λειτούργησε στον Μπέλλαπαΐς την περίοδο 1974-1976, μετά από εισήγηση εκπαιδευτικού του Γ’ δημοτικού σχολείου Αγλαντζιάς που κατάγεται από την κατεχόμενη κοινότητα.

Στο πλαίσιο της έρευνας, οι μαθητές εντόπισαν και πήραν συνεντεύξεις από ανθρώπους που είχαν άμεση σχέση με το σχολείο, μεταξύ αυτών την πρώτη δασκάλα, βοηθούς εκπαιδευτικούς και πρώην μαθητές. Η προετοιμασία διήρκεσε αρκετούς μήνες και περιλάμβανε ιστορική έρευνα, αναζήτηση υλικού, μελέτη παλαιών εφημερίδων και καταγραφή προσωπικών μαρτυριών. Το ντοκιμαντέρ, διάρκειας 35 λεπτών, τιτλοφορείται «Η Άνοιξη σε Αναμονή».

Ο μαθητής Αρτέμης Κουντούρης που συμμετείχε στην παραγωγή εξήγησε ότι ο τίτλος χρησιμοποιείται μεταφορικά, καθώς η άνοιξη συμβολίζει την ελπίδα και την ελευθερία. «Η άνοιξη είναι η πιο όμορφη εποχή του χρόνου που τα λουλούδια ανθίζουν και ο Χριστός ανασταίνεται. Οι Κύπριοι έχασαν τα σπίτια τους, τα χωριά τους, τις πόλεις τους και την ελευθερία τους. Η Κύπρος τώρα είναι σαν τον χειμώνα. Είναι μοιρασμένη, υπάρχει κατοχή και δεν έχουμε την ελευθερία να επιστρέψουμε στα κατεχόμενα χωριά μας. Ακόμα περιμένουμε την άνοιξή μας. Γι' αυτό και στο τέλος του ντοκιμαντέρ πήγαμε στην πράσινη γραμμή στην Παλλουριώτισσα και στολίσαμε το συρματόπλεγμα με λουλούδια για να δώσουμε την υπόσχεσή μας πως θα αγωνιστούμε για να έρθει πίσω η άνοιξή μας», τόνισε.

Στη συνέχεια ο μαθητής Κωνσταντίνος Ανδρέου ανέφερε ότι δεν πρέπει να σταματήσουμε να παλεύουμε για την πατρίδα μας και πως βασικό μήνυμα της παραγωγής είναι πως οι νεότερες γενιές πρέπει να γνωρίζουν την ιστορία του τόπου τους και να μη λησμονούν ότι η πατρίδα περιλαμβάνει ολόκληρη την Κύπρο.

Ανακοίνωση από το προξενείο Στουτγκαρδης για την έκδοση διαβατηρίου για ανθρώπους που δεν έχουν ταυτότητα νέου τύπου.

Η Μπεσκατούλ των Lidl και ο Τζον Πάπας.

Ας κάνουν μαθήματα αντιρατσισμού στους συμπατριώτες τους κι ας τους πείσουν να μας επιστρέψουν το αναγκαστικό δάνειο που πήρε το Ράιχ στην Κατοχή και να μας πληρώσουν τις πολεμικές επανορθώσεις

Του Παναγιώτη Λιάκου

Άουσβιτς, Χίτλερ, Ολοκαύτωμα, Χίμλερ, Χάιντριχ, Νταχάου, Τρεμπλίνκα, Γκέρινγκ, Μπούχενβαλντ, Δίστομο, Γκέμπελς, Μπέργκεν Μπέλσεν, Καισαριανή, Στράιχερ, Κάνδανος, Μπάμπι Γιαρ. Ονόματα που συμβολίζουν καταστάσεις και γεγονότα, για τα οποία ουδεμία ευθύνη φέρει η Ελλάδα. Το έθνος μας δεν… ταΐστηκε με τις σάρκες Σλάβων, Εβραίων, γύφτων, ομοφυλόφιλων, μη «αρίων». Ο γερμανισμός τα γέννησε όσα γεγονότα θυμόμαστε διαβάζοντας τα τοπωνύμια και τα ονόματα στην αρχή του κειμένου. Τα θυμόμαστε πολύ καλά και οι λογαριασμοί μας δεν έκλεισαν ακόμη. Οι συμφορές που μας προκάλεσαν δεν έχουν «ξεχρεωθεί». Γι’ αυτό και είναι κάπως αταίριαστο να έρχονται Γερμανοί στην Ελλάδα να μας διδάξουν αντιρατσισμό.

Ο λόγος γίνεται για το άρθρο χθες, εδώ στη στήλη. Έκανε αναφορά στο «αντιρατσιστικό» βίντεο των Lidl (πουλάνε και πολιτική άποψη πέρα από τυριά, σαλάμια και απορρυπαντικά). Σ’ αυτό, μια Μπεσκατούλ Μουταχαρί που φορούσε νικάμπ έπιασε δουλειά, συστήθηκε στους συναδέλφους της, οι Έλληνες στράβωσαν με το όνομά της και της πρότειναν να το κάνει Μπέκι. Στο τέλος, υποχώρησαν οι Έλληνες και μια υπάλληλος έφερε τετράδιο και στιλό για να γράψει το όνομα «Μπεσκατούλ» και να το αποστηθίσει.

Στους τίτλους τέλους του βίντεο διαβάζουμε: «Το όνομά μας δεν είναι αστείο. Είναι η ιστορία μας». Δηλαδή, δεν πρέπει η μειοψηφία να εξελληνιστεί ή να προσαρμοστεί έστω πρόχειρα ή προσχηματικά στα ελληνικά ήθη και έθιμα. Η ελληνική πλειονότητα θα πρέπει να δεχτεί την ενσωμάτωση ισλαμιστών μεταναστών ως εντελώς ξεχωριστή κοινότητα (και στη συνέχεια μειονότητα). Οι πολλοί γηγενείς να υποκύψουν στη βούληση των λίγων εποίκων. Να κάνουμε δηλαδή το αντίθετο απ’ ό,τι έκαναν οι Έλληνες που πήγαν στην Αμερική και προσπάθησαν στη «Ρώμη» να φερθούν «όπως οι Ρωμαίοι».

Η Μπεσκατούλ Μουταχαρί των Lidl δεν είναι σαν τον Γιάννη Παπαδόπουλο, που πήγε στη Νέα Υόρκη για το μεροκάματο και μετέτρεψε το ονοματεπώνυμό του σε Τζον Πάπας για να διευκολύνει τους Αμερικανούς να το προφέρουν. Και τότε, τα χρόνια της μετανάστευσης (που δυστυχώς συνεχίζονται) δεν υπήρχε κάνα Lidl στη Νέα Υόρκη για να προτείνει στους Αμερικανούς να μάθουν απ’ έξω κι ανακατωτά τα ελληνικά ονόματα και να τα προφέρουν και σωστά.

Και η Μπεσκατούλ Μουταχαρί, αν περάσει η προπαγάνδα των Lidl, ακόμα κι αν «ελληνοποιηθεί» δεν θα χρειαστεί να δώσει τον όρκο που δίνουν όσοι αποκτούν την αμερικανική υπηκοότητα: «Δηλώνω επίσημα, με όρκο, ότι αποποιούμαι πλήρως και ολοκληρωτικά κάθε πίστη και αφοσίωση σε οποιονδήποτε ξένο ηγεμόνα, ηγέτιδα, κράτος ή κυριαρχία του οποίου ή υπήκοος ή πολίτης ήμουν μέχρι τώρα. Θα υποστηρίζω και θα υπερασπίζομαι το Σύνταγμα και τους νόμους των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής εναντίον όλων των εχθρών, ξένων και εσωτερικών, ότι θα δείχνω αληθινή πίστη και αφοσίωση σε αυτά, ότι θα φέρω όπλα υπέρ των Ηνωμένων Πολιτειών όταν το απαιτεί ο νόμος, ότι θα εκτελώ μη μάχιμη υπηρεσία στις Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ όταν το απαιτεί ο νόμος, ότι θα εκτελώ έργο εθνικής σημασίας υπό πολιτική καθοδήγηση όταν το απαιτεί ο νόμος και ότι αναλαμβάνω αυτή την υποχρέωση ελεύθερα, χωρίς καμία νοητική επιφύλαξη ή σκοπό απόκρυψης. Γι’ αυτό, ο Θεός ας με βοηθήσει».

Ο όρκος πολιτογράφησης στην Ελλάδα είναι βελούδινος. Δεν περιλαμβάνει ρητές δεσμεύσεις αποποίησης της παλιάς πατρίδας και έχει ως εξής: «Ορκίζομαι να φυλάττω πίστη στην Πατρίδα, υπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου ως Έλληνας πολίτης».

Τα Lidl ας κάνουν μαθήματα αντιρατσισμού στους συμπατριώτες τους κι ας τους πείσουν να μας επιστρέψουν το αναγκαστικό δάνειο που πήρε το Ράιχ στην Κατοχή και να μας πληρώσουν τις πολεμικές επανορθώσεις. Τις γλυκερές παπάτζες να τις πουλήσουν αλλού. Εμείς δεν θα πάρουμε, δεν είμαστε φίλοι.

Η Ισλαμική  προπαγάνδα από ξένη αλυσίδα σουπερ μαρκετ..

Τι πιστεύει η μεγαλύτερη γενιά για την πολιτική στην Ελλάδα και για όσα συμβαίνουν σήμερα στη χώρα;

 

 

Σχόλιάζει ο   Βασίλειος 45 χρόνια σκατοπλημμύρας αλλά ο μ@λ@κ@ς επιμένει να ανακυκλώνει τα ίδια σκ@τ@. Ψηφίζει Ανδρέα για να γυρίσει ο τροχός και να γ@μήσει κι ο φτωχός , διογκώνεται ο δημόσιος τομέας και αρχίζει η δημιουργία του χρέους παράλληλα με την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ .
Εξαφανίζεται σταδιακά η εγχώρια παραγωγή και διογκώνεται το χρέος για να καταναλώνουμε προϊόντα εισαγωγής . Είκοσι χρόνια μετά ο Σημίτης κάνει το έγκλημα της χιλιετίας με την είσοδο της Ελλάδας στο ευρώ και το πρώτο κύμα ακρίβειας ( ό,τι έκανε π.χ. 100 δρχ , πάει σε ένα βράδυ στο 1 € , δηλαδή υπερτριπλασιάζεται η τιμή του αλλά ο μ@λ@κ@ς δεν παίρνει είδηση και τα ΜΜΕ το αποκρύπτουν ). Η ό,ποια ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων είχε απομείνει εξαερώνεται. Το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου, οι ολυμπιακές αγώνες του 2004 που κόστισαν τρεις και τέσσερεις φορές πάνω από την αρχική κοστολόγηση, το γκριζάρισμα του Αιγαίου , η παράδοση Οτσαλάν στους Τούρκους είναι μερικά από τα "επιτεύγματα" του μέντορα του σημερινού πρωθυπουργού ( κι ας είναι από άλλο κόμμα, η κομματοκρατία είναι η τροφή του μ@λ@κ@ που όπως πολύ σωστά μας έχουν μελετήσει είμαστε ατομικιστές και παρτάκηδες - δεν είναι μόνο οι δεσποτάδες που πήραν μισθό γενικού γραμματέα υπουργείου ).
Ακολουθεί ο μπούλης της Ραφήνας που εχέστη κυριολεκτικά και δεν τόλμησε να τα βάλει με το βαθύ κράτος - παρακράτος , κάτι πήγε να κάνει για το Μακεδονικό και τους αγωγούς , του την έπεσαν οι "σύμμαχοι" με ασύμμετρο πόλεμο πυρκαγιών, απόπειρα δολοφονίας και απαγωγή και έφυγε τρέχοντας.
Η συνέχεια πιο φρέσκια , φρέσκα σκ@τ@ που ακόμα λερώνουν , ΓΑΠ και λεφτά υπάρχουν, μνημόνια και διάσωση των γαλλογερμανικών τραπεζών , οικονομική υποδούλωση της Ελλάδας για τα επόμενα 100 χρόνια τουλάχιστον , ξεπούλημα της Μακεδονίας , μαζικές δολοφονίες από ένα ανύπαρκτο κράτος τύπου Μάτι και Τέμπη και ετοιμαζόμαστε για το μεγάλο χτύπημα , την απώλεια εδαφικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Θράκη. Ο μ@λ@κ@ς που ψήφισε Μητσοτάκη για να φύγει ο Τσίπρας, ετοιμάζεται να ξαναψηφίσει Τσίπρα για να φύγει ο Μητσοτάκης .

"1934KEMALATATÜRK, 1934 KEMAL ATATÜRK, AFET AFETİNAN,VENIZOLOS İNAN, VENIZOLOS İSTANBUL"

 

 

Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Ο μεγαλύτερος προδότης του έθνους που θα έπρεπε  όταν κάποιος να έλεγε και μόνο τ ονομα του να φυλακίζεται....

Έχουν γεμίσει με τ ονομα του πλατείες, οδούς, ιδρύματα κι αεροδρόμια....

Μια χώρα που οι Νεοέλληνες την έκαναν μπουρδελο κι ανέκαθεν ηρωοποιούσαν τους προδότες και φυλάκιζαν η σκότωναν τους ήρωες....!!!

Η φωτογραφία  είναι καμιά δεκαριά χρόνια μετα τη Σμύρνη...

 

Ο κόσμος έρχεται σε τεράστια κρίση: οι ταινίες πλέον, δεν έχουν επαρκές ποσοστό ΛΟΑΤΚΙ. …

Οι δώδεκα λίθοι της Αποκάλυψης: όταν η Γλώσσα συναντά το Όραμα ✦

 

❝ Καὶ οἱ θεμέλιοι τοῦ τείχους τῆς πόλεως

παντὶ λίθῳ τιμίῳ κεκοσμημένοι ❞ (Αποκ. 21,19)

Στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, σε μια υπέροχη εσχατολογική εικόνα, περιγράφεται η Νέα Ιερουσαλήμ με τους θεμέλιους λίθους της — είναι λέξεις με τη δική τους ιστορία, ταξίδι κι ετυμολογία.

Οι λίθοι αυτοί, κατά τη σειρά που αναφέρονται ως θεμέλιοι, είναι οι εξής:

• Ίασπις

• Σάπφειρος

• Χαλκηδών

• Σμάραγδος

• Σαρδόνυξ

• Σάρδιον

• Χρυσόλιθος

• Βήρυλλος

• Τοπάζιον

• Χρυσόπρασος

• Υάκινθος

• Αμέθυστος

Ετυμολογικά:

Λίθοι από τοπωνύμια

Ονομάστηκαν από τον τόπο εξόρυξης ή προέλευσής τους:

— Χαλκηδών ← η αρχαία πόλη απέναντι από το Βυζάντιο

— Σάρδιον ← οι Σάρδεις, πρωτεύουσα της Λυδίας

— Τοπάζιον ← το νησί Τοπάζιος στην Ερυθρά Θάλασσα

Διαφανή ελληνικά σύνθετα

Η ίδια η λέξη περιγράφει το χρώμα ή την υφή:

— Χρυσόλιθος ← χρυσός + λίθος

— Χρυσόπρασος ← χρυσός + πράσισνο («πράσο»)

— Σαρδόνυξ ← σάρδιον + ὄνυξ («νύχι»)

Δάνεια από ανατολικές γλώσσες

Ήρθαν μαζί με το ίδιο το εμπόρευμα, από σημιτικές γλώσσες:

— Σάπφειρος ← εβρ. sappir

— Σμάραγδος ← σημιτική ρίζα

— Ἴασπις ← πιθανόν περσο-σημιτική αρχή

— Βήρυλλος ← ινδική/δραβιδική ρίζα (veruliya), ήρθε τους ελληνιστικούς χρόνους

Λίθος με «λειτουργική» σημασία

Η λέξη δεν περιγράφει χρώμα, αλλά ιδιότητα ή πίστη γύρω απ' τον λίθο

— Ἀμέθυστος ← α- στερητικό + μεθύω, «αυτός που δεν μεθάει»

Λίθος με μυθολογική καταγωγή

— Υάκινθος ← δανείζεται τ' όνομα απ' το άνθος του μύθου, γεννημένο απ' το αίμα του αγαπημένου του Απόλλωνα ❧

________________

❧ Δώδεκα πολύτιμοι λίθοι, και ένα όραμα λαμπρότητας - μέσω της ελληνικής γλώσσας, αιώνες μετά.

«Αγιά Μαρίνα»

Το τραγούδι «Αγιά Μαρίνα» (γνωστό και ως «Αγιά Μαρίνα τζιαι τζυρά») είναι ένα πανέμορφο παραδοσιακό νανούρισμα της Κύπρου. Ο γνωστός Κύπριος συνθέτης Ευαγόρας Καραγιώργης έχει μελοποιήσει αυτό το παραδοσιακό άκουσμα, αποτυπώνοντας την τρυφερότητα με την οποία η μάνα παρακαλεί την αγία να κοιμίσει το μωρό της

Η παρέμβαση της τεχνητής νοημοσύνης στην τέχνη σηματοδοτεί την ήττα της ανθρώπινης δημιουργικότητας σε έναν ηλεκτρονικό, ψυχολογικό και εξοντωτικό πόλεμο;

Ή μήπως η ανθρώπινη φαντασία, ως Θείο δώρο, είναι αξεπέραστη ; 

μ. ντεβάκη

Η Κάργια!

 

Η Κάργια ανήκει στην οικογένεια των κορακοειδών. Τη συναντάμε κατά κόρον και σε όλον το ελλαδικό χώρο, αστικό και μη.

Στο βίντεο συμβαίνει ένα σπάνιο φαινόμενο:

Όταν μια Κάργια νιώσει άρρωστη, εντοπίζει κάποια μεγάλη φωλιά μυρμηγκιών τα οποία παρενοχλεί.

Αυτά αμυνόμενα, κάποια στιγμή ξεπετάγονται κατά χιλιάδες και την "περιλούζουν". Η Κάργια στέκεται ακίνητη με ανοιχτά τα φτερά της και τα "υποδέχεται" ήρεμη. Γιατί; Διότι τα μυρμήγκια όταν επιτίθενται, εκκρίνουν μυρμιγκικό οξύ, μια ουσία η οποία βοηθά την Κάργια ν' απαλλαγεί από μικρόβια και μύκητες και να νιώσει καλύτερα.

Για τα μυρμήγκια είναι ο αμυντικός μηχανισμός τους και για την Κάργια... το φάρμακό της.

Περί της υλικότητας των δαιμόνων.

 

Απόσπασμα από το Συναξάρι της Αγίας στον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη

Επειδή μερικοί φέρνουν αντίρρηση λέγοντας ότι τα πνεύματα και οι δαίμονες είναι αδύνατο να υποστούν κάποιο σωματικό πάθος, επειδή είναι άυλα και ασώματα, γι’ αυτό τον λόγο παραθέτω εδώ στα νέα ελληνικά όσα είναι γραμμένα στον εκτενή ελληνικό Βίο της Αγίας (Μαρίνας), τα οποία έχουν ως εξής:«Και δεν είναι καθόλου αξιοπερίεργο αν ένα πνεύμα (δηλαδή ο δαίμονας) υποτάσσεται και παθαίνει τα ίδια (ταπεινωτικά πράγματα) όπως ένας δούλος. Διότι είναι φυσικό η Αγία, έχοντας μεταβεί σε άυλη κατάσταση από την αγάπη της για το θείο και την απομάκρυνσή της από τα γήινα, να έχει λάβει τέτοιο δώρο από τον Θεό ώστε να έχει τόση δύναμη. Ο δε δαίμονας είναι φυσικό να υποφέρει όπως του αξίζει και να αισθάνεται τον πόνο, αφού κατρακύλησε στην ύλη και αγάπησε και πλημμύρισε από σωματική παχύτητα. Διότι όποιον τον κυριεύουν οι σωματικές ηδονές, τον κυριεύουν και τα σωματικά πάθη. Και είναι αδύνατο κάποιος να είναι πλασμένος ώστε να αισθάνεται το ένα από τα δύο αντίθετα (π.χ. τη χαρά) και το άλλο όχι. Όλοι φαίνεται να αντιμετωπίζουν τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο. Και δεν υπάρχει περίπτωση ο λόγος αυτός να διαψευστεί. Επομένως, και ο δαίμονας αυτός, επειδή έγινε υλικός, υποφέρει προτού προλάβει να διαπράξει κάποιο κακό. Και στο εξής αποφεύγει να πλησιάσει τον πιστό, έχοντας διδαχθεί στην πράξη πόση δύναμη έχουν περιβληθεί από τον Χριστό όσοι Τον ακολουθούν ειλικρινά. Και συνειδητοποιεί πόσο μεγάλη είναι η δική του αδυναμία, αφού σήκωσε κεφάλι ενάντια στον Δημιουργό του και έγινε αποστάτης».Επίσης, ο Γρηγόριος ο Σιναΐτης είπε για τους δαίμονες: «Επειδή κάποτε ήταν και αυτοί νοερά όντα, και έχασαν εκείνη την αϋλία και την λεπτότητά τους, ο καθένας τους απέκτησε μια υλική παχύτητα, υλικοποιούμενος ανάλογα με την έξη (τη συνήθεια) ή την ενέργεια, την οποία αφού την έπραξε την έκανε δική του φύση» (κεφάλαιο ρκγ’, στη Φιλοκαλία).

ΙΝΔΙΑ :Ψηφιακός τρόμος ID με τίς νέες ψηφιακές ταυτότητες κάρτα πολίτη

Οι άνθρωποι στην Ινδία λοιμοκτονούσαν τούς αρνούνταν και την υγειονομική περίθαλψη ούτε να ψωνίσουν να φάνε δεν είχαν επειδή έβγαιναν άχρηστες γενικά αυτές οι ταυτότητες γινόντουσαν χακαρισματα κλέβονταν τα στοιχεία.

Να ξεκαθαριστούν έστω κάποια απλά πράγματα.

Η δήθεν απλά νέα ταυτότητα. Θα γίνεται και κάρτα πολίτη θα σε ελέγχουν πλήρως όχι για να γίνει πιο καλύτερη η κοινωνία και πιο ασφαλής. Αλλά για να σε ελέγχουν πλήρως! Θα κάνουν υπακοή όλοι πλέον στην παγκόσμια κεντρική εξουσία σε έναν παγκόσμιο ηγέτη δηλαδή. Είσαι σίγουρος ότι αυτός ο ηγέτης θα έχει μόνο αγνές προθέσεις; Δεν έχει να κάνει δήθεν για την ασφάλεια και με το αν είσαι και ο καλύτερος ο πιο υπάκουος άνθρωπος τού κόσμου να σε βραβεύσουν...

Μετά θέλουν να καταργήσουν και το χρήμα θέλουν να πάνε στην αχρηματη κοινωνία ψηφιακό νόμισμα. Δεν θα έχεις ούτε αληθινά λεφτά ούτε περιουσία πλέον θα είσαι απόλυτα ελεγχόμενος από την παγκόσμια κεντρική εξουσία και μάλιστα ακόμα και ένα συγκεκριμένο ποσό που θα έχεις αν δεν το ξοδέψεις όλο γιατί θες να κάνεις αποταμίευση δεν θα μπορείς να κάνεις ούτε αποταμίευση πλέον θα στο διαγράφουν μετά από ένα δύο τρείς μήνες παράδειγμα. Εκεί πλέον δεν θα μπορείς να ψωνίσεις ότι θέλεις εσύ όσο καλός και άψογος πολίτης και να είσαι. Η θα γίνεται ένας βιολογικός πόλεμος πάλι παράδειγμα και θα σου επιβάλει να κάνεις ένα πειραματικό σκεύασμα γενετικής τροποποίησης το οποίο δεν έχουν προλάβει να το ελέγξουν έστω τα βασικά.. αλλά επειδή θα είναι πανδημία κόκκινος συναγερμός θα πρέπει Θες δεν Θες να το κάνεις το πειραματικό εμβόλιο που δεν θα παίρνει ευθύνη κανένας αν πάθεις το οτιδήποτε. Οπότε η θα υπακούσεις να το κάνεις η αλλιώς θα πατάνε ένα κουμπί μόνο και δεν θα έχεις ούτε να φας αν θέλουν. Και αυτό είναι ένα απλό παράδειγμα μόνο. Και ότι άλλο μπορεί να σκεφτεί αυτός ο παγκόσμιος ηγέτης εσύ θα πρέπει να κάνεις υπακοή εφόσον θα έχεις δώσει την ελευθερία σου και την συγκατάθεση σου. Και στην συνέχεια επειδή έχουν κενό ασφαλείας όλες αυτές οι νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες κάρτα πολίτη. Έχουν ήδη έτοιμο να γίνει ένα παγκόσμιο χακαρισμα όπως έγινε και με τον βιολογικό πόλεμο του κορωνοιου παράδειγμα.. και θα αναγκάσουν μετά όλο τον κόσμο να δεχθεί την εμφύτευση όπως έγινε με τον βιολογικό πόλεμο του κορωνοιου. Που ήδη το έχουν υπογράψει αυτό στήν συνθήκη Σένγκεν να δεχθούν οι άνθρωποι ως το πλήρες ασφαλές σύστημα στο μέτωπο η στο δεξί χέρι. Και ένα σωρό άλλα πράγματα που έχουν σκεφτεί..

Ζωντάνεψε την ημέρα που θα «δωρίζανε» τα όργανά του!

 

Από την Nancy Flanders, για την ιστοσελίδα του LiveAction

Ο Ethan Preseau, 28 χρονών, αξιωματικός του Αμερικανικού Ναυτικού, βρέθηκε από την κοπέλα του αναίσθητος μπροστά στο σπίτι τους ενώ έκανε μετακόμιση.

Διακομίσθηκε στο νοσοκομείο, μπήκε στην εντατική και «διαγνώστηκε» ως εγκεφαλικά νεκρός.

Σε γενόμενη μαγνητική διαπιστώθηκε νεκρωμένη μια βασική περιοχή του εγκεφάλου του.

Η οικογένειά του ζήτησε περίοδο χάριτος,10 ημέρες, πριν αφαιρεθεί η μηχανική υποστήριξη.

Κατόπιν, σχεδίασαν την κηδεία του και ετοιμάστηκαν να δωρίσουν τα όργανά του.

Την 10η ημέρα, τον αποσυνέδεσαν από την μηχανική υποστήριξη, αλλά ο Ethan δεν πέθανε. Αντίθετα, ξύπνησε.

Τώρα αναρρώνει σε κέντρο αποκατάστασης.

Θάνατος σημαίνει πλήρη παύση, συνολικά, κάθε εγκεφαλικής και άλλης σωματικής δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφαλικού στελέχους, σε συνδυασμό με παύση των καρδιοπνευμονικών λειτουργιών. Ούτε η παύση της εγκεφαλικής δραστηριότητας, ούτε η παύση των καρδιοπνευμονικών λειτουργιών, ούτε η παύση οποιασδήποτε άλλης λειτουργίας (π.χ νεφρικής) από μόνες τους επαρκούν για να τεθεί η διάγνωση του θανάτου.

Ένα άτομο είναι είτε πραγματικά νεκρό, είτε εξακολουθεί να ζει.

Και μόνο η επινόηση του όρου «εγκεφαλικός θάνατος» δείχνει ότι στην πραγματικότητα ο άνθρωπος δεν είναι νεκρός.

Μετάφραση και επιμέλεια κειμένου: «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Κική μου εμείς αλλιώς σε μάθαμε..

 

 

σχόλιο :«Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται.

Δεν είναι καν δρόμος…»

(Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, 1881-1956)

❝ ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά Σου ❞

 

Γιατί «ὄνομα» και γιατί στην αρχή της Κυριακής Προσευχής; Πώς ένα Όνομα «αγιάζεται»; Και, αν είναι το όνομα του Θεού, δεν είναι ήδη άγιο;
Η απάντηση βρίσκεται στην εβραϊκή πνευματική παράδοση, μέσα από την οποία ο Ιησούς σταδιακά αποκαλύπτει το Ευαγγέλιό Του.

✦ Το Όνομα του Θεού στην εβραϊκή παράδοση
~ Στην Εβραϊκή Βίβλο και στη λατρευτική ζωή, το Όνομα του Θεού (הַשֵּׁם – HaShem) δεν είναι ένας απλός προσδιορισμός. Είναι φορέας της παρουσίας, της δόξας, της αγιότητας και της δύναμής Του. Γι' αυτό και η βλασφημία κατά του Ονόματος θεωρείται βλασφημία κατά του ίδιου του Θεού.

✦ Τι σημαίνει «ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου»;
~ Η φράση αντιστοιχεί στην εβραϊκή έκφραση יִתְקַדַּשׁ שִׁמְךָ (Yitkaddash Shimkha) – «Ας αγιαστεί το Όνομά Σου», γνωστή ήδη από την εβραϊκή λατρεία.

Δεν σημαίνει «να γίνει άγιο» το όνομα του Θεού, αφού είναι ήδη άγιο, αλλά να αναγνωρισθεί ως άγιο, να φανερωθεί παντού η παρουσία και η κυριαρχία Του. Εκφράζει την επιθυμία να γνωρίσουν όλοι οι άνθρωποι τον αληθινό Θεό και να συμμετάσχουν στη δόξα Του μέσα στην ιστορία.

Η ίδια αυτή αντίληψη απαντά ήδη στην Παλαιά Διαθήκη:
Ησ. 29,23
❝ δι᾿ ἐμὲ ἁγιάσουσιν τὸ ὄνομά μου... ❞

Λουκ. 1,49 (η ωδή της Θεοτόκου)
❝ ὅτι ἐποίησέ μοι μεγαλεῖα ὁ δυνατός, καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ❞

✦ Η προσευχή Καδίσ (Kaddish) και το «Πάτερ ἡμῶν»
~ Η φράση «ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου» απαντά και στη συναγωγική προσευχή Καδίσ (קדיש), η οποία ήταν ήδη γνωστή στους χρόνους του Ιησού.

Η χαρακτηριστική της αρχή είναι:
❝ יִתְגַּדַּל וְיִתְקַדַּשׁ שְׁמֵהּ רַבָּא ❞
(Yitgaddal ve-yitkaddash shmei rabba)
= «Ας μεγαλυνθεί και ας αγιασθεί το μεγάλο Του Όνομα».

Παρουσιάζει αξιοσημείωτες ομοιότητες με τις πρώτες αιτήσεις του «Πάτερ ἡμῶν»:

✦ ❝Ας μεγαλυνθεί και αγιασθεί το Όνομά Του❞ → Ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου
✦ ❝Και να εγκαθιδρυθεί η βασιλεία Του❞ → Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου
✦ ❝Ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς❞ → Ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς

Ο Ιησούς, μεγαλωμένος μέσα στην ιουδαϊκή παράδοση και τη συναγωγική λατρεία, χρησιμοποίησε τη γλώσσα, τις εικόνες και τις προσευχές που ήταν οικείες στους συγχρόνους Του. Μέσα από αυτές, όμως, αποκάλυψε το νέο περιεχόμενο της Βασιλείας του Θεού και τον νέο Νόμο της Χάριτος, οδηγώντας τους από το γνώριμο στο καινούργιο.

Προσέξτε τι τρώτε οι διαβολάνθρωποι είναι αδίστακτοι …

κύρ Φ.Κόντογλου,το βασίλεμα του ήλιου

 

Πρός το βράδυ, ένα χρυσαφένιο γλυκό φως μπαίνει μέσα στον αγιασμένο πύργο της εκκλησιάς (στον τρούλλο), σαν να τον γεμίζει με θυμίαμα. Τούτη την ιερή ώρα βουΐζει ο τελευταίος φτερωτός προσκυνητής, ένας αθώος καντηλοσβήστης.

Από κάτω, την ίδια ώρα, λέγει ο καλόγερας με φωνή ήσυχη το «Φως ιλαρόν», ενώ ο ήλιος βασιλεύει, και τελειώνει η μέρα: «Φώς ιλαρόν αγίας δόξης αθανάτου Πατρός, ουρανίου, αγίου, μάκαρος, Ιησού Χριστέ, ελθόντες επί την ηλίου δύσιν, ιδόντες φως εσπερινόν, υμνούμεν Πατέρα, Υιόν και άγιον Πνεύμα, Θεόν. Άξιόν Σε εν πάσι καιροίς υμνείσθαι φωναίς αισίαις, Υιέ Θεού, ζωήν ο διδούς. Διό ο κόσμος Σε δοξάζει».

Δάκρυα έρχουνται στα μάτια του ανθρώπου, ακούγοντας αυτά τ' αρχαία λόγια, που είναι απλά και αιώνια σαν το βασίλεμα του ήλιου.

Το βιβλίο που' ναι ακουμπισμένο απάνω στ' αναλόγι, γράφει πως είναι «ΠΟΙΗΜΑ ΑΘΗΝΟΓΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ».

Παμπάλαιος ύμνος, που τον λένε κάθε βράδυ, σαν τελειώνει η μέρα, από δυό χιλιάδες χρόνια ίσαμε σήμερα, απλοί άνθρωποι που βαστάνε από τους αρχαίους Έλληνες, σαν και τούτον τον Αγιονορίτη καλόγερα, που είναι και στο πρόσωπο σαν τους παλαιούς.