Άγιον Όρος : Υποδοχή του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Βατοπαίδι

ΝΕΟΚΛΗΣ ΣΑΡΡΗΣ ~ ΕΝΑΣ ΦΑΡΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΞΕΧΑΣΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ!

«Σε λίγα χρόνια οι Τούρκοι θα κάνουν τους Έλληνες να σκέπτονται σαν Τούρκοι και αυτό θα είναι η μεγαλύτερη μας ήττα», έλεγε ο αείμνηστος Νεοκλής Σαρρής.

 

 

Όσο περνούν τα χρόνια, τόσο περισσότερο αντιλαμβανόμαστε το βάθος αυτής της προειδοποίησης.Ο Νεοκλής Σαρρής, ένας από τους βαθύτερους γνώστες της τουρκικής πολιτικής και διπλωματίας, υπήρξε μια φωνή που η ελληνική πολιτική ηγεσία δεν αξιοποίησε όπως όφειλε. Όπως ο ίδιος είχε αποκαλύψει η πολιτική ηγεσία δεν τον είχε καλέσει ποτέ για να ενημερωθεί από τις γνώσεις του γύρω από την Τουρκία. Αντιθέτως, είχε δεχθεί πρόσκληση από τη στρατιωτική ηγεσία της χώρας.

Σαν χθές θυμάμαι σε κάποια από τις τελευταίες του τηλεοπτικές παρουσίες να λέει κάτι που πιστεύω ότι αποτελεί μια μεγάλη αλήθεια όσο και εάν κάποιοι προσπαθούν να την αποκρύψουν: «Η ελαφρότητα της δικής μας εξωτερικής πολιτικής και η αδυναμία μας να αντιγράψουμε τον δικό τους τρόπο σκέψης, που στηρίζεται στη βυζαντινή διπλωματία».

Το πλέον τραγικό είναι πως, αντί να παραδειγματιζόμαστε από τους βυζαντινούς προγόνους μας,οι οποίοι συγκαταλέγονται στους μεγαλύτερους διπλωμάτες και στρατηγικούς αναλυτές της παγκόσμιας ιστορίας, αντί να μελετούμε τη διπλωματική τους ευφυΐα, την υπομονή, την πολυπλοκότητα της σκέψης τους και την ικανότητά τους να αντιμετωπίζουν ισχυρότερους αντιπάλους, εμείς επιλέγουμε να αποκοπτόμαστε από αυτήν την ανεκτίμητη ιστορική παρακαταθήκη.Αντί να αντλούμε διδάγματα από τη δική μας ιστορική εμπειρία, αναζητούμε διαρκώς συνταγές έξω από αυτήν, ενώ συχνά καταλήγουμε να υιοθετούμε την οπτική εκείνων που επιδιώκουν να περιορίσουν τον ελληνικό γεωπολιτικό ορίζοντα.

Ο Νεοκλής Σαρρής μάς υπενθύμιζε ακριβώς αυτήν την ξεχασμένη αλήθεια ότι η γνώση της ιστορίας δεν είναι πολυτέλεια, αλλά όπλο εθνικής επιβίωσης.Ένας λαός που αποκόπτεται από τη διπλωματική ευφυΐα των προγόνων του, κινδυνεύει να αντιμετωπίζει το μέλλον του με τη σκέψη των αντιπάλων του!

~ Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

 

«Η υπομονή είναι η ρίζα όλων των αγαθών, μητέρα της ευσέβειας, κλάδος της ευφροσύνης, καρπός αμάραντος, πύργος ακαταμάχητος, λιμάνι που δεν ταράζεται από τις τρικυμίες». Και αμέσως:«Τίποτα δεν είναι ισάξιο της υπομονής, αλλά αυτή υπάρχει βασίλισσα των αρετών, θεμέλιο των κατορθωμάτων, λιμάνι ακύμαντο, ειρήνη μέσα στον πόλεμο. Γαλήνη στον κλυδωνισμό, ασφάλεια στις εχθρικές επιβουλές. Αυτόν που την κατέκτησε, τον έκανε στερεότερο και από το διαμάντι….».

Πόσο πλανιούνται οι άνθρωποι που αναζητούν την ευτυχία μακριά από τον εαυτό τους, Αδελφοί μου! Η ευτυχία βρίσκεται μέσα στον ίδιο σας τον εαυτό, και μακάριος είναι ο άνθρωπος που το κατάλαβε αυτό.

Μικρασιάτικο απτάλικο

Στο γαλαζοβαμμένο βλέμμα του Σινά

 

π.Π.Κ. 

τέταρτο

Ὁ Μιχαὴλ Ἀρχάγγελος ἄλλαξε τὸ φιαλάκι στὸ γκαζεράκι ποὺ ἔψηνε καφὲ ἡ Γερόντισσα Γαλακτία!

 

---

Διάφορα γραπτὰ μηνύματα τῆς Γερόντισσας Γαλακτίας ὅπου καταγράφει θεϊκὲς ἐμπειρίες καὶ σκέψεις της.

13/11/2011
Ἔχω ἀνεξόφλητη ὑποχρέωση στον Μιχαήλ Ἀρχάγγελο. Εἶναι τό καμάρι μου. Ὁ μετά Χριστόν καί Παναγία ἀγαπημένος μου. Πολλά σᾶς τά κρύβω ἀπό ὅσα μοῦ κάνει. Θὰ σοῦ πῶ κάτι, πού τό εἶπα μόνο στόν Ἀντώνη μας. Εἶναι προχθεσινό. Ἕνα πρωινό τήν περασμένη ἑβδομάδα μοῦ τελείωσε τό φιαλάκι στό γκαζεράκι πού ψήνουμε τόν καφέ. Ἤθελα να φτιάξω ἕνα ζεστό γιατί νήστευα. Ἔπρεπε να πάρω τά χάπια μου. Ὁ Ἀντώνης δέν θά ἐρχόταν γιατί εἶχε ἄρρωστο τόν θεῖο του. Περίμενα νὰ ἐμφανισθεῖς ἐσύ. Ὅμως θυμήθηκα ὅτι λειτουργοῦσες. Πῆγα πάνω ἀπό τό κρεβάτι μου καί ἱκέτευσα τόν Ἀρχάγγελο: «Βλέπεις, τοῦ εἶπα, πόσο παραμορφωμένα εἶναι τά χέρια μου. Δέν μπορῶ μόνη μου νά ἀλλάξω τό φιαλάκι. Στείλε μου κάποιον σε παρακαλῶ». Ταυτόχρονα, ἄκουσα θόρυβο στήν κουζίνα. Μπά -εἶπα- ποιός νά εἶναι ἄραγε; Ἡ πόρτα εἶναι κλειδωμένη. Ἔτρεξα καί πῆγα. Βρῆκα τό γκαζάκι μετακινημένο καί τό φιαλάκι ἀλλαγμένο… Πῶς νά μήν ἀγαπῶ τὸν Ἀρχάγγελο!

25/05/2012
Εἶναι ἐντροπή νά λέμε ὅτι εἴμαστε ἀπόγονοι τοῦ Κολοκοτρώνη, τοῦ Μακρυγιάννη, τοῦ Κόρακα. Ντροπή μας! «Θρηνοῦν» οἱ ψυχές τῶν ἡρώων μας. Καταντήσαμε διεφθαρμένος λαός! Ἐδά, καλλωπίζονται οἱ ἄνδρες σάν τίς γυναῖκες, καί οἱ γυναῖκες μιλοῦν σάν τούς νταλικέρηδες. Κάνουνε τσι ἄντρες! Ἀκοῦς καί λένε: «ἄντε ρέ …». Ἐπαέ, παιδί μου, κάνει ὁ καθένας ὅ,τι τοῦ πεῖ ὁ λογισμός. Τά πάθη κυβερνοῦνε. Αὐτό θά εἶναι κατάντια. Ζητοῦνται ἄνθρωποι. Εὐτυχῶς μετανοοῦν πολλοί. Θέλουμε ὅμως ἀκόμη δουλειά… ἔπρεπε νά ἔχω τήν δύναμη τήν σωματική καί τήν ὑποδομή να κάνω αὐτό πού ἐπιθυμῶ. Νά βγῶ στήν πιό ψηλή κορυφή τῆς Ἑλλάδος καί νά φωνάξω μέ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς μου: «Ἕλληνες, ἀδελφοί, ξαναγίνετε μαθητές τοῦ Χριστοῦ».

Διαβάστε Βιβλία

13/06/2012
Ἡ ἁρπαγή στήν προσευχή ἔρχεται σε στιγμή πού δέν περιμένεις. Σήμερα, 13-6-2012, μέ ἔπιασε στον νιπτῆρα τοῦ καμπινέ. Ἐνῶ πλενόμουν ἦρθε κῦμα θείου ἔρωτα. Ἄρχισα ὥρα πολλή να προσεύχομαι, να κλαίω καί νά φωνάζω. Ήταν ἀνοιχτή ἡ πόρτα, περνοῦσαν γείτονες, μέ θωροῦσαν, μέ γροικοῦσαν (μέ ἔβλεπαν, μέ ἄκουαν), ἀλλά ἐγώ ἀγνοοῦσα τούς πολλούς καί ἀσχολούμουν μέ τόν Ἕνα. Ἐπανῆλθα μετά ἀπό ἀρκετή ὥρα. Εὐχαριστῶ τόν Κύριό μου καί γι’ αὐτή τήν δωρεά του.

Έλντα Πανοπούλου: Πιστεύω ότι υπάρχει σχέδιο εξόντωσης της ελληνικής γλώσσας

 Η αγαπημένη ηθοποιός Έλντα Πανοπούλου καλεσμένη στην Αθηναΐδα Νέγκα, σε μια απολαυστική και άκρως ειλικρινή συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης. Μιλά για την επιστροφή της στο θέατρο με την παράσταση «Η γυναίκα μου τρελάθηκε», τις αξέχαστες στιγμές από το «Ρετιρέ» και τη συνεργασία της με τον Γιάννη Δαλιανίδη, καθώς και για τους σπουδαίους καλλιτέχνες που σημάδεψαν την πορεία της —από τη Ρένα Βλαχοπούλου μέχρι τον Κώστα Ρηγόπουλο και τον Κώστα Βουτσά. Παράλληλα, σχολιάζει την τοξικότητα των social media, τα σημερινά τηλεοπτικά δρώμενα και μοιράζεται συγκινητικές προσωπικές αναμνήσεις.

Φθινοπωρινές ευχές σε όλα τα όμορφα χωριά μας.

 

Μια θεμελιώδης κακοδοξία : Είναι ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, πραγματικός και διαχρονικὸς σύνδεσμος και εγγυητὴς της ενότητος της Εκκλησίας;

 « Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης ἀποτελεῖ διαχρονικῶς τὸν ὁρατὸν καὶ ὑποστατὸν σύνδεσμον τῆς ἑνότητος τοῦ Κυριακοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος καὶ ἐν ταυτῷ τὸν ἐγγυητὴν αὐτῆς, κατὰ τὰς προνοίας τῶν Συνοδικῶς ἀποφθεγξαμένων θείων Πατέρων». ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ. 17/10/2026 ΣΟΦΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ [1]

 «άπαγε της βλασφημίας»

Γράφει ο Γεώργιος Κ. Τζανάκης. Ἀκρωτήρι Χανίων.

Αὐτὰ τὰ λέγει ὁ νῦν Ἀρχιεπίσκοπος  Κωνσταντινουπόλεως, διὰ τὸν ἑκάστοτε Ἀρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, ἄρα καὶ γιὰ τὸν ἑαυτό του.

Δηλαδή: «Ὁ ὁρατὸς καὶ ὑποστατός=ὑπαρκτὸς-ὑφιστάμενος-πραγματικὸς σύνδεσμος τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ὁ Ἁρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως».!!!

Ἕνας ἄνθρωπος, ὁ Ἁρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, εἶναι ὁ σύνδεσμος τῆς ἑνότητος ὁλόκληρης τῆς Ἐκκλησίας!!!

Ὑποθέτω ὅτι κάθε ἄνθρωπος μὲ στοιχειώδη ἐπίγνωσι περὶ Ἐκκλησίας προβληματίζεται, ἐντυπωσιάζεται καὶ ἀπορεῖ μὲ αὐτὰ, ὅπως καὶ ἐγὼ ποὺ τὰ ἀκούω. Στὶς ἀκολουθίες ἀκοῦμε ὅτι ὁ Κύριος εἶναι τὸ στερέωμα ὅσων πιστεύουν σ᾿ αὐτὸν, δηλαδὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ αὐτὸν παρακαλοῦμε ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, ὅλοι οἱ ἄνθρωποι κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, νὰ στερεώσῃ τὴν Ἐκκλησία: «Τὸ στερέωμα τῶν ἐπὶ σοι πεποιθότων, στερέωσον Κύριε τὴν Ἐκκλησίαν, ἢν ἐκτήσω, τῷ τιμίῳ σου αἵματι».

Δὲν εἶναι τουλάχιστον παράξενο ἕνας ἄνθρωπος, ἄς εἶναι καὶ Ἀρχιεπίσκοπος, νὰ ὑποστηρίζει ὅτι αὐτὸς ἑνοποιεῖ καὶ στερεώνει τὴν Ἑκκλησία τοῦ Χριστοῦ; 

( Ἀκολουθοῦν ἐλάχιστες, μόνον, παρατηρήσεις σὲ ἐλάχιστα σημεία· διότι ἄν ἀσχοληθῇ κανεὶς μὲ ὅλο τὸν λόγο, τότε.... ἐπιλείψει ὁ χρόνος καὶ τὸ κουράγιο)

Ἄς  συγκρίνουμε τὴν πατριαρχικὴ δήλωσι μὲ ἕνα χωρίον ἑνὸς ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας (ἕνα χωρίον, ἀπὸ τὰ πάμπολλα τοῦ ἰδίου, καὶ τὰ ἐπίσης πάμπολλα τῶν ὑπολοίπων ἁγίων τῆς ἐκκλησίας μας):

«Εἰς τὸ Θεανθρώπινον σῶμα τῆς Ἐκκλησίας τὸ ῞Αγιον Πνεῦμα συγκρατεῖ, μὲ τὴν χάριν τῶν ἁγίων μυστηρίων καὶ τῶν ἁγίων ἀρετῶν, εἰς ἑνότητα ὅλους τοὺς δι᾽ Αὐτοῦ βαπτισμένους πιστούς, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας». ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΤΣΕΛΙΕ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ). Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ. σελ 36 [2]

Τὴν θεολογία τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου, ὁ ἴδιος ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος (γιὰ τοῦτο παραθέτω αὐτὸ τὸ ἀπόσπασμα) τὴν χαρακτηρίζει:

«Ζῶσαν καὶ ἐπίκαιρον, ἡ ὁποία πηγάζει άπὸ τὴν μετοχὴν εἰς τὴν λατρευτικὴν, λειτουργικὴν, πνευματικὴν, ἀσκητικὴν καὶ διακονικὴν ἐμπειρίαν τῆς Ἐκκλησίας ... καὶ ἐκφράζει τὴν ἀδιάσπαστον ἑνότητα δόγματος καὶ ἤθους, πίστεως καὶ ζωῆς...» [3]

Δηλαδὴ, κατὰ τὸν ἅγιο Ἰουστῖνο, τοῦ ὁποίου ἡ θεολογία εἶναι «ζῶσα καὶ ἐπίκαιρος ... καὶ ἐκφράζει τὴν ἀδιάσπαστον ἑνότητα δόγματος, ἤθους καὶ πίστεως» (κατὰ τὸν πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως) τὴν ἑνότητα καὶ τὴν συγκρότησι τῆς Ἐκκλησίας τὴν ἐξασφαλίζει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον. Πῶς τὸ ἐπιτυγχάνει; Μὲ τὴν θείαν Του δύναμι:

«Τὸ ῞Αγιον Πνεῦμα διὰ τῆς θείας δυνάμεώς Του ἑνώνει ὅλους τοὺς πιστοὺς εἰς ἓν σῶμα, δηλαδὴ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, διότι «ἐν ἑνὶ πνεύματι ἡμεῖς πάντες εἰς ἓν σῶμα ἐβαπτίσθημεν... καὶ πάντες εἰς ἓν πνεῦμα ἐποτίσθημεν» (Α΄ Κορ. 12. 13). ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΤΣΕΛΙΕ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ). (ὅ.π. σελ. 33)

Μπορεῖ νὰ συγκριθῇ ἡ Θεία Δύναμις τοῦ Ἅγίου Πνεύματος μὲ τὴν δύναμι ὁποιουδήποτε ἀνθρώπου;  Μπορεῖ νὰ συγκριθῇ ἡ ἐγγύησις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μὲ τὴν ἐγγύησι ὁποιουδήποτε ἀνθρώπου; Τί συζητᾶμε τώρα;....

Ὁ προσδιορισμὸς «ὑποστατός» δηλώνει τὸν «κατ᾿ οὐσίαν, τὸν ὑπαρκτό, αὐτὸν ποὺ ἀποτελεῖ τὸ θεμέλιο, τὴν κρηπίδα, τὴν βάσιν» (Δ. Δημητράκου Μεγα Λεξικό. Τομ ΙΔ. Σελ.7505) ὁπότε δὲν ὑπάρχει περιθώριο γιὰ κάτι ἄλλο. Ἀφοῦ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως ἀποτελεῖ τὸν «ὑποστατὸν σύνδεσμον τῆς ἑνότητος τοῦ Κυριακοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος», δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχει ἄλλος τέτοιος σύνδεσμος!!!

Πῶς γίνεται τώρα ὁ ἴδιος ἄνθρωπος, ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, νὰ ἀναγνωρίζει τὴν θεολογία τοῦ μεγάλου ἁγίου  Ἰουστίνου καὶ ταυτοχρόνως νὰ θεολογῇ τὰ ἀντίθετα πρὸς αὐτήν; Δεδομένου ὅτι ἡ θεολογία τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου εἶναι ἀγιογραφικὴ καὶ ἁγιοπατερικὴ θεολογία (ὄχι μεταπατερική δηλ. ἀντιπατερική), πῶς γίνεται ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως νὰ ἐναντιώνεται στὴν θεολογία τῶν ἁγίων Πατέρων καὶ ταυτοχρόνως νὰ δηλώνῃ ὅ,τι:

«Σᾶς διαβεβαιοῦμεν ὅτι ἠκολουθήσαμεν ἐν παντὶ τὴν ἡγιασμένην καὶ πεπατημένην ὁδὸν τῶν Πατέρων μας. Δὲν μετεκινήθημεν ποτὲ καὶ διὰ κανένα λόγον ἀπὸ τῶν μέχρι σήμερον παραδεδομένων. Ὅ,τι ἔπραττεν ἡ Ἐκκλησία πάντοτε, πράττομεν καὶ ἡμεῖς σήμερον». ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ. (ὅ.π.)

(Αὐτὸ τὸ χωρίον, ἀντιλαμβάνεται καὶ ὁ πλέον «καλῆς θελήσεως», ὅτι, δεδομένων τῶν λόγων καὶ τῶν ἔργων τοῦ Πατριάρχου, μοιάζει μὲ εἰρωνία καὶ ἀντίφασι καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσῃ ἀφορμὴ γιὰ ἀνάλυσι ἡ κάθε πρότασις του· πρὸς προβληματισμὸν ὅσων ἀγνοῶντας τὰ ἔργα ἀρκοῦνται στὰ παραπάνω λόγια)

Πάντως, σύμφωνα μὲ τὴν παραπάνω δήλωσι τοῦ Πατριάρχου, καλούμεθα νὰ ἐλπίζουμε στὴν ἑνότητα ποὺ ἐγγυάται ἕνας ἄνθρωπος, ὅπως ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως. Ἄν ἰσχύει τὸ «Ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος, ὅς τὴν ἐλπίδα ἔχει ἐπ᾿ ἄνθρωπον» (Ἰερεμ. 17,5) δὲν εἴμαστε ὑπὸ κατάραν ἄν τρέφουμε τέτοιες ἐλπίδες, καθότι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον εἶναι «τό λαλήσαν διὰ τῶν προφητῶν», ἄρα καὶ διὰ τοῦ προφήτου Ἱερεμία;

Ἐντυπωσιακὸ εἶναι ἐπίσης ὅτι ὁ Πατριάρχης ἀναφέρει τὴν ἰδιότητά του ὡς συνδέσμου καὶ ἐγγυητοῦ τῆς ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὸν νεολογισμό «διαχρονικῶς»!!!

Ἡ Ἐκκλησία ὡς σῶμα συμπεριέχει ὅλους τοὺς πιστούς, ὅλης τῆς οἰκουμένης, ὅλων τῶν ἐποχῶν, ἀκόμη καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ, καὶ ὅσους θὰ ὑπάρξουν στὸ μέλλον.

«Τί δέ ἐστιν, Ἓν σῶμα; Οἱ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης πιστοὶ καὶ ὄντες καὶ γενόμενοι καὶ ἐσόμενοι. Πάλιν καὶ οἱ πρὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας εὐηρεστηκότες, ἓν σῶμά εἰσι. Πῶς; Ὅτι κἀκεῖνοι τὸν Χριστὸν ᾔδεσαν. Πόθεν δῆλον; Ἀβραὰμ ὁ πατὴρ ἡμῶν, φησὶν, ἠγαλλιάσατο, ἵνα ἴδῃ τὴν ἡμέραν τὴν ἐμὴν, καὶ εἶδε, καὶ ἐχάρη· καὶ πάλιν, Εἰ ἐπιστεύσατε, φησὶ, Μωϋσῇ, ἐπιστεύσατε ἂν ἐμοί· περὶ γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψε, καὶ οἱ προφῆται. Οὐκ ἂν δὲ ἔγραψαν περὶ οὗ ἠγνόουν ἃ ἔλεγον· εἰδότες δὲ αὐτὸν, καὶ προσεκύνουν. Ὥστε κἀκεῖνοι ἓν σῶμα». ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ PG 62, 75

 Καὶ δι᾿ αὐτοὺς, τοὺς πρὸ Χριστοῦ, σύνδεσμος καὶ ἐγγυητὴς τῆς ἑνότητος θεωρεῖ ὅτι εἶναι ὁ ἑκάστοτε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ποὺ τότε δὲν ὑπῆρχε, οὔτε Κωνσταντινοῦπολις ἄρα οὔτε καὶ ὁ Πατριάρχης της;

Ἀλλὰ καὶ τοὺς πρώτους τρεῖς αἰῶνες τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ δὲν ὑπῆρχε κἄν ἡ Κωνσταντινούπολις ποιός ἦταν τότε ὁ σύνδεσμος καὶ ἐγγυητὴς τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας;

Καὶ γιὰ τὸ μέλλον; Ἄν, ὅ μή γένοιτο, παῦσει νὰ ὑπάρχῃ ἡ Ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, ὅπως οἱ ἐκκλησίες τῆς Ἀποκαλύψεως, ποιός θὰ ἐγγυᾶται τὴν ἑνότητα τῆς καθόλου Ἐκκλησίας; 

Ὅπως λένε οἱ ἅγιοι:

«Σὲ αὐτὴν, (στὴν Ἐκκλησία) τὰ πάντα εἶναι ἐκ τοῦ Πατρός, διὰ τοῦ Υἱοῦ, ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ» ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΤΣΕΛΙΕ. ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ. σελ.367 [3]

Ἡ Παναγία Τριάς, λοιπόν, εἶναι ὁ κτίστης, ὁ ἑνοποιός καὶ ὁ ἐγγυητὴς τῆς ἑνότητος γιὰ τὸ σῶμα τοῦ Θεανθρώπου, τὴν Ἐκκλησία, τῆς ὁποίας «πῦλαι ἄδου οὐ κατισχύσουσιν», ἀκριβῶς γι’ αὐτὸν τὸν λόγο.

Πότε, χρονικῶς, καὶ γιὰ ποιόν λόγο σταμάτησε νὰ εἶναι ἐγγυητὴς καὶ συνοχεὺς τῆς Ἐκκλησίας ἡ Παναγία Τριάς καὶ ἔγινε ἔκτοτε «διαχρονικῶς» ὁ ἑκάστοτε Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως;

Ποιὲς εἶναι οἱ «πρόνοιες τῶν Συνοδικῶς ἀποφθεγξαμένων θείων Πατέρων», στὶς ὁποῖες ἀναφέρεται ὁ Πατριάρχης;

Μποροῦν νὰ ὑπάρχουν πρόνοιες Θείων Πατέρων ποὺ νὰ ἀντικαθιστοῦν τὴν Πρόνοια τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ γιὰ τὸ Θεανθρώπινο σῶμα τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὴν πρόνοια ἑνὸς ἀνθρώπου, μέλους τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας;

Ἄν ὄντως ὑπάρχουν ἄς τὶς παρουσιάσουν μὲ σαφήνεια καὶ ἀκρίβεια, συγκεκριμένα καὶ τεκμηριωμένα, ὥστε νὰ λυθῇ ἡ ἀπορία, σὲ ὅσους τὴν ἔχουν.

Ἐπίσης ἄν ἱσχύει αὐτὸ, ὅ,τι δηλαδὴ «Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης ἀποτελεῖ διαχρονικῶς... κτλ», δὲν σημαίνει ὅτι καὶ ὁ Μακεδόνιος ὁ Α΄, ὁ Νεστόριος, ὁ Σέργιος ὁ Α΄, ὁ Βέκκος (καὶ τόσοι ἄλλοι Ἀρχιεπίσκοποι Κωνσταντινουπόλεως οἱ ὁποίοι ἀπεδείχθησαν αἱρετικοὶ καὶ κατεδικάσθησαν ἀπὸ Οἰκουμενικές Συνόδους) ἦσαν σύνδεσμοι καὶ ἐγγυητὲς τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας, ἐνῷ ἦσαν ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο ὡς αἱρετικοί;

Ὁ Μελέτιος Μεταξάκης, Μητροπολίτης Κιτίου, κατόπιν -ἐλέῳ Βενιζελικῶν- Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν, μετὰ Ἀμερικῆς, ἀκολούθως Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης (γιὰ 17 μήνες),  κατόπιν Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας, Τέκτων -κατὰ τὴν Μεγάλη Στοὰ τῆς Ἑλλάδος [4], καὶ τῶν ὑπαρχόντων τεκμηρίων[5]- ἀπετέλεσε καὶ αὐτὸς κατὰ τὴν θητεία του ὡς Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως τὸν ὀρατὸ καὶ ὑποστατὸ σύνδεσμο τῆς ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ;  Μὰ, πέραν τῶν ἄλλων, ἀπεδείχθη καὶ σχισματοποιὸς μὲ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἑορτολογίου... Στὶς ἄλλες Πατριαρχικὲς ἤ Ἀρχιεπισκοπικὲς θέσεις ὅπου ἐθήτευσε δὲν εἶχε σχέσι μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐνσαρκωτοῦ καὶ ἐγγυητοῦ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητος;

Πῶς ἀκριβῶς καὶ ἀπὸ ποῦ παρέχεται αὐτὴ ἡ ἰδιότης στὸν ἐκάστοτε Ἀρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως καὶ ὄχι σὲ ὁποιονδήποτε ἄλλον Ἀρχιεπίσκοπο; Εἶναι κάτι σὰν τὸ ἀλάθητο τοῦ Πάπα Ρώμης ποὺ γίνεται ἀλάθητος μόλις ἐκλεγεῖ;

Ἀλλὰ αὐτὰ ἐλπίζουμε ὅτι φιλανθρώπως θὰ τὰ διευκρινήσουν οἱ τοῦ Πατριαρχείου καὶ οἱ ἀσπαζόμενοι τὶς θέσεις αὐτές ἤ ὅποιοι ἄλλοι εἰδικεύονται στὴν θεολογία, μιὰ ποὺ ἐμεῖς οἱ ἐλάχιστοι καὶ ταλαίπωροι ἔχουμε τέτοιες ἀπορίες.

 Ὅσο καὶ νὰ εὐχόμεθα μακροημέρευσι τοῦ νῦν Πατριάρχου, λόγῳ ἡλικίας θὰ ἀκολουθήσῃ τὸν ἀπαράβατο κανόνα γιὰ κάθε θνητό, ὁπότε νέος σύνδεσμος τῆς ἑνότητος θὰ γίνῃ (ἀπ᾿ ὅσα λένε) ἥ ὁ Ἀμερικῆς Ἐλπιδοφόρος, ἤ ὁ πρώην Γαλλίας Ἐμμανουὴλ, ἤ ὁ Αὐστραλίας Μακάριος. Σὲ κάθε περίπτωσι ὅμως, κατὰ τὰ λεγόμενα τοῦ πατριάρχου Βαρθολομαίου, ὅποιος καὶ νὰ ἐκλεγῇ εἶναι ἐξασφαλισμένη ἡ «ἐγγύησις τῆς ἑνότητος τοῦ Κυριακοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Σώματος», καὶ ἡ σωτήριος πορεία ὅλων ἡμῶν. Ἄρα δὲν χρειάζεται οὔτε ἀνησυχία , οὔτε ἀγωνία.

Αὐτὰ θυμίζουν τὸ περιστατικὸ μὲ τὴν παπικὸ μοναχὸ ποὺ τὸ 1978 μετὰ τὴν κοίμησι τοῦ Πάπα, εὑρισκόμενος στὸ Ἅγιον Ὄρος, παρακάλεσε τὸν Ἅγιο Παΐσιο  νὰ προσευχηθῇ ὥστε ὁ Θεὸς νὰ ἀναδείξῃ ἕναν νέο καλὸ Πάπα.

Τότε ὁ Ἅγιος τὸν χτύπησε φιλικὰ στὴν πλάτη, καί, μὲ τὸ γνωστό χιούμορ ποὺ τὸν διέκρινε, τοῦ ἀπάντησε:

– Μήν στενοχωριέσαι καθόλου. Ὅποιος καὶ νὰ γίνῃ Πάπας, καὶ αὐτός ἀλάθητος θὰ εἶναι! Δὲν πρέπει νὰ ἀνησυχῇς.

 Ἄς μὴν ἀνησυχοῦμε, λοιπόν, καὶ ἐμεῖς. Λεπτὰ καὶ εὐαίσθητα χέρια κουνοῦν τὴν κούνια μας καὶ ὄμορφα λόγια μᾶς νανουρίζουν. Ἄς συνεχίσουμε τὸν ὕπνο μας ἡσύχως.

………………………………………………..

[1] Ἀντιφώνησις Πατριάρχου Βαρθολομαίου κατὰ τὴν ὑποδοχή του στὸ Συνοδικὸ Μέγαρο τοῦ Πατριαρχείου Βουλγαρίας τὸ Σάββατο 17 Ὀκτωβρίου 2026. https://fosfanariou.gr/index.php/2026/10/18/omilies-oikoumenikou-patriarchou-kai-patriarchou-voulgarias-kata-tin-episimo-ypodochi-tou-protou-sto-synodiko-megaro-tis-ekklisias-tis-voulgarias/

[2] Ἰουστίνου Πόποβιτς: Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καὶ ὁ Οἰκουμενισμός. Ἐκδ. Ὀρθόδοξος Κυψέλη. Θεσσαλονίκη 1974

[3] Ἀγίου Ἰουστίνου Τσέλιε (Πόποβιτς) ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ. Ἱερὰ Μεγίστη Μονὴ Βατοπαιδίου. Ἀγιον Ὄρος 2019. Β΄ ἔκδοσις

[4] https://grandlodge.gr/tektones/meletios-v-metaxakis/

[5] https://www.youtube.com/watch?v=3fOTANiQ6eo Α΄ καὶ

https://www.youtube.com/watch?v=fUobtvbojko&t=6388s Β΄

«Κύριε, κοίτα τι έχω μέσα μου, μη με αφήνεις έτσι!»

 

Μια μοναχή, που είχε πρωτοπάει σε μια μονή, μου έλεγε: «Πάτερ, φοβάμαι όλους τους ανθρώπους». Ήταν πολύ ευαίσθητη και πληγωμένη ιδιαίτερα από κάποια ηλικιωμένη μοναχή που ήταν πολύ αυταρχική. 

Μου έλεγε: «Όταν μπαίνω στο μαγειρείο, με πιάνει τρόμος, δεν ξέρω τι να κάνω!» 

Της είπα να προσευχηθεί με αυτόν τον τρόπο: «Κύριε, πες στην καρδιά της για μένα έναν καλό λόγο». 

Μια μέρα, λοιπόν, έρχεται τρέχοντας και μου λέει:«Πάτερ, ξέρετε τι συνέβη; Ήρθε η αδελφή τάδε και με ξανάπιασε ο τρόμος και είπα- “Κύριε, πες της ότι την αγαπάω!” Και τότε, πάτερ, δεν ξέρω- ίσως να ήταν σύμπτωση, με κοίταξε γλυκά και μου μίλησε πολύ ωραία». 

 

Πέρυσι, όταν την ξαναείδα, είχε το ίδιο λαμπερό πρόσωπο όπως τότε, και ας είχαν περάσει δέκα ολόκληρα χρόνια, και είχε ειρήνη με όλους. Και πιστεύω ότι αυτές οι “συμπτώσεις” της συνεχίστηκαν.

 

Βλέπουμε λοιπόν ότι όλα δένονται και λύνονται με πνευματικό τρόπο στον μυστικό χώρο της καρδιάς. Και ευχαριστώ για την ερώτηση, γιατί μου δίνεται η ευκαιρία να πω και τούτο: πρέπει να ασκούμαστε σε αυτό που οι πρόγονοί μας το έκαναν πολύ φυσικά. Οι πρόγονοί μας, που ήταν πιο κοντά στον Θεό απ” ότι εμείς, με πολύ φυσικότητα, σε κάθε περίσταση, επικαλούνταν τον Θεό. Φέρ” ειπείν, όταν αισθανόμαστε έναν κίνδυνο, να πούμε: «Κύριε!» Και πες κάτι στον Θεό. Βλέπεις μια αμαρτία μέσα σου, πες:

«Κύριε, κοίτα τι έχω μέσα μου, μη με αφήνεις έτσι!» Βλέπεις ότι κάποιος σε στενοχωρεί και δυσκολεύεσαι να φιλιώσεις μαζί του• πες πάλι: «Κύριε, μίλησε στην καρδιά μου για τον πλησίον μου!» κτλ. 

Να επικαλείσθε, λοιπόν, τον Θεό.

 Είναι πίστη μας ότι ο Ιησούς, ο Σωτήρας μας, είναι ο μόνος μεσίτης μεταξύ του Θεού και του ανθρώπου. Άρα λοιπόν, τολμώ να πω, ότι αρέσει στον Θεό να μεσιτεύει μεταξύ του ενός και του άλλου. Κάλεσε λοιπόν τον Θεό και κάνε Τον μεσίτη ανάμεσα σ’ εσένα και στον εχθρό σου, ανάμεσα σ’ εσένα και σε αυτούς, με τους οποίους έχεις μαλώσει, και θα δεις τη “σύμπτωση” που θα συμβεί.

 

Λίγες μέρες πριν μου έλεγε κάποιος ότι δεν υπάρχει Θεός. 

Και του απαντώ: «Όχι! Παριστάνει πολύ καλά ότι δεν υπάρχει! Κάνε λοιπόν εσύ ότι πιστεύεις, και θα δεις πως και ο Θεός θα κάνει ότι υπάρχει!» Και έτσι θα συμβαίνουν και σ’ εμάς παρόμοιες “συμπτώσεις”.

Συνοψίζω λέγοντας: Να μάθουμε, αδελφοί μου, να καλούμε τον Θεό σε κάθε περίπτωση και με κάθε αφορμή και να ζητάμε τη συμβουλή Του. Να θέτουμε στον Θεό όλες τις απορίες μας, να Τον ρωτάμε τι νόημα και τι σκοπό έχει το καθετί.

Και να μην ξεχνάμε να Τον ευχαριστούμε κάθε φορά που μας δίνει ό,τι Του έχουμε ζητήσει. Το «Κύριε!» να έχουμε πρώτα πρώτα στην καρδιά μας, και ύστερα όλα τα άλλα.

Ιερομονάχου Ραφαήλ Νόικα ,Η καλλιέργεια του Πνεύματος

Η εξαιρετική Λούσι, μια τυφλή και νευροδιαφορετική πιανίστρια, έκανε το ντεμπούτο της στο Royal Albert Hall με το εκπληκτικό Arabesque Νο. 1 του Ντεμπισί

Αυτός που έχει δεχθεί τον Θείο Έρωτα, καταφρονεί καθετί το γήινο. Έχει νικήσει τις ηδονές του κόσμου. Βλέπει πάνω από πλούτη και δόξες και τιμές ανθρώπων.

 

Άγιος Νεκτάριος

(✞ 9 Νοεμβρίου)

 

 

Όσα να λέμε για τον άγιο, δεν τελειώνουνε. Κι ο καθένας μας έχει μια ιστορία να πεί. Ένα θαύμα. Μια παρέμβαση. Μια παρηγοριά. Ό, τι άλλο. Οι άγιοι, όπως λέει ο ίδιος ο άγιος Νεκτάριος στο βιβλίο του «Περί των αγίων του Θεού», τι είναι; Διασώζουν τους χαρακτήρες του Χριστού. Είναι Χριστοί και Θεοί κατά Χάριν. Είναι ο Χριστός εν έτερα μορφή. Κι η μορφή του αγίου μας Νεκταρίου ήταν φοβερή. Κι απ' αυτήν ακόμα τη ζωή. Τα μάτια του ακτινοβολούσαν αγάπη και αθωότητα και Χάρη. Όποιος ήταν δυσκολεμένος και τον κοίταζε, ημέρωνε. Αν ήταν κακός, αλλά καλοπροαίρετος, εγινόταν καλός.Κι αν ήταν αμετανόητος, έπαιρνε τα μάτια του και έφευγε...

Κι ο άγιος τι είναι σε τελευταία ανάλυση; Ένα πρόσχημα, για να επισκέπτεται ο Θεός τον κόσμο Του «εν ελέει και οικτιρμοίς», που λέει η ευχή του «Σώσον ο Θεός τον λαόν σου.» Ένα πρόσχημα, για να δίνει την αγάπη Του.

Μακαριστός π.Ανανίας Κουστένης

Λόγοι για τον Άγιο Νεκτάριο (τόμος Δ’)

Ἀπό ἕνα μικρό σπόρο γεννιέται ἕνα τεράστιο δένδρο, χάρις στήν ἐσωτερική δύναμη πού ἔχει φωλιάσει κεῖ μέσα ὁ Θεός.

 

Ἔτσι καί σέ αὐτό τό μικρό πλασματάκι. Εἶναι ἱκανό νά ζήσει τό μεγαλεῖο τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἄν τό ἀγαπᾶμε, αὐτή κυρίως τή δυνατότητα τοῦ προσφέρουμε.

Tο λαχανικό που τρώει όλη τη ζάχαρη του οργανισμού

 

Η διατήρηση σταθερών επιπέδων σακχάρου στο αίμα είναι κρίσιμη για τη γενική υγεία και μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη ή την αναβολή επικίνδυνων επιπλοκών.

Τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μπορούν να επηρεαστούν από μια ποικιλία παραγόντων, όπως η κληρονομικότητα, το στρες, η δραστηριότητα και το σωματικό βάρος.

Ωστόσο, η διατροφή έχει σημαντικό αντίκτυπο στη διαχείριση του σακχάρου στο αίμα. Για να σας βοηθήσουμε να κάνετε τις καλύτερες επιλογές, ακολουθούν πάνω από δέκα τροφές που έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

1. Κολοκύθα
Η κολοκύθα είναι μια τροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά και φυτικές ίνες που βοηθά στη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα. Αυτή η θρεπτική τροφή περιέχει πολυσακχαρίτες, έναν υδατάνθρακα που έχει εξεταστεί για την ικανότητά του να μειώνει το σάκχαρο στο αίμα. Η κολοκύθα περιέχει επίσης πρωτεΐνες και υγιή λίπη, καθιστώντας την σημαντικό συστατικό μιας ισορροπημένης διατροφής για τον έλεγχο των επιπέδων σακχάρου στο αίμα.

2. Θαλασσινά
Τα θαλασσινά περιέχουν πρωτεΐνες, υγιή λίπη, βιταμίνες, μέταλλα και αντιοξειδωτικά, τα οποία μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Η πρωτεΐνη βοηθά στην ελαχιστοποίηση της αύξησης του σακχάρου στο αίμα μετά το γεύμα, επιβραδύνει την πέψη και προάγει την αίσθηση πληρότητας. Τα λιπαρά ψάρια όπως το σκουμπρί, οι κολιοί και οι σαρδέλες, είναι ιδιαίτερα υγιεινά.

3. Μπρόκολο

Το μπρόκολο περιέχει σουλφοραφάνη, μια φυτική ένωση που μειώνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Όταν το μπρόκολο κόβεται σε κύβους ή μασάται, απελευθερώνει σουλφοραφάνη. Τα φύτρα μπρόκολου είναι επίσης πλούσια σε γλυκοσινολικά άλατα, τα οποία ενισχύουν την ευαισθησία στην ινσουλίνη και βοηθούν στη μείωση του σακχάρου στο αίμα σε άτομα με διαβήτη τύπου 2.

4. Φασόλια και φακές
Οι φακές και τα φασόλια είναι τροφές πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά που μπορούν να βοηθήσουν στη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, πρωτεΐνες και μαγνήσιο, τα οποία βοηθούν στον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα. Αυτές οι τροφές περιέχουν επίσης ανθεκτικό άμυλο και διαλυτές φυτικές ίνες, οι οποίες επιβραδύνουν την πέψη και βελτιώνουν την απόκριση του σακχάρου στο αίμα μετά τα γεύματα.

5. Σπόροι τσία
Οι σπόροι τσία είναι μια άλλη φανταστική επιλογή για τον έλεγχο των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Σύμφωνα με έρευνα, η κατανάλωση σπόρων τσία μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του σακχάρου στο αίμα και στην αύξηση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη.

6. Μπάμιες

Η μπάμια είναι ένα λαχανικό πλούσιο σε πολυσακχαρίτες και φλαβονοειδή αντιοξειδωτικά, τα οποία έχουν αποδειχθεί ότι βοηθούν στη μείωση του σακχάρου στο αίμα. Οι σπόροι μπάμιας έχουν ιδιαίτερα υψηλή περιεκτικότητα σε ιδιότητες μείωσης του σακχάρου στο αίμα, καθιστώντας τους μια βιώσιμη φυσική θεραπεία για τον διαβήτη.

7. Αβοκάντο
Τα αβοκάντο είναι ένας εξαιρετικός ρυθμιστής του σακχάρου στο αίμα λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε φυτικές ίνες, υγιή λίπη, βιταμίνες και μέταλλα. Τα αβοκάντο, σύμφωνα με μελέτες, μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του σακχάρου στο αίμα, μειώνοντας παράλληλα τον κίνδυνο μεταβολικού συνδρόμου, μιας ομάδας ασθενειών που περιλαμβάνουν υψηλό σάκχαρο στο αίμα και αυξάνουν τον κίνδυνο χρόνιων παθήσεων.

8. Μούρα
Τα μούρα είναι μια εξαιρετική επιλογή για άτομα που δυσκολεύονται με τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα. Έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικά, βιταμίνες και μέταλλα, τα οποία βοηθούν στη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα.

9. Αυγά
Τα αυγά έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, υγιή λίπη, βιταμίνες, μέταλλα και αντιοξειδωτικά, γεγονός που τα καθιστά ιδανικά για τη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα. Σύμφωνα με έρευνες, η τακτική κατανάλωση αυγών μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Σύμφωνα με τη μελέτη, η κατανάλωση αυγών καθημερινά αύξησε την ευαισθησία στην ινσουλίνη.

10. Βρώμη
Η βρώμη είναι μια εξαιρετική επιλογή για πρωινό λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς της σε διαλυτές φυτικές ίνες, οι οποίες βοηθούν στη μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η κατανάλωση νερού αναμεμειγμένου με πίτουρο βρώμης πριν από την κατανάλωση λευκού ψωμιού είχε ως αποτέλεσμα χαμηλότερα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μετά το γεύμα σε σχέση με την κατανάλωση μόνο νερού.

11. Γιαούρτι και κεφίρ
Το γιαούρτι και το κεφίρ, ως γαλακτοκομικά προϊόντα που έχουν υποστεί ζύμωση, μπορούν να βοηθήσουν στη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Επιπλέον, μια ανασκόπηση αρκετών ερευνών διαπίστωσε ότι η καθημερινή κατανάλωση γιαουρτιού συσχετίστηκε με 7% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2.

Σύναψη
Η διατήρηση σταθερών επιπέδων σακχάρου στο αίμα είναι κρίσιμη για τη μακροπρόθεσμη υγεία και η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Η συμπερίληψη αυτών των τροφών πλούσιων σε θρεπτικά συστατικά στη διατροφή σας μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου διαβήτη και στην ενίσχυση της συνολικής υγείας.

i-diakopes

Δεν γίνεται να το ακούσεις μόνο μια φορα!!!Γιατί η μουσική δεν έχει γλώσσα... έχει ρυθμό!

Ένα υπέροχο,  σέρβικο τραγούδι  για να μας φτιάξει τη διάθεση και να γεμίσει τη μέρα μας με ενέργεια και χαμόγελο.

Όσιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός-Περί Αγγέλων

 

Ὁ Θεὸς εἶναι κτίστης καὶ δημιουργὸς τῶν ἀγγέλων, ποὺ τοὺς δημιούργησε ἐκ τοῦ μηδενὸς καὶ τοὺς ἔκανε κατὰ τὴ δική του εἰκόνα ἀσώματη φύση, ὡσὰν κάποιον ἄνεμο καὶ ἄυλη φωτιά, ὅπως λέγει ὁ θεῖος Δαβίδ· «Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα», περιγράφοντας τὴν εὐκινησία καὶ τὴ φλογερότητα καὶ τὴ θερμότητα καὶ τὴ διεισδυτικότητα καὶ τὴν ταχύτητά τους στὸ θεῖο πόθο καὶ τὴ θεία ὑπηρεσία, καὶ τὴν ἀνοδική τους τάση καὶ τὴν ἀπομάκρυνσή τους ἀπὸ κάθε ὑλικὴ σκέψη.

Ὁ ἄγγελος λοιπὸν εἶναι ὕπαρξη πνευματική, ἀεικίνητη, ἐλεύθερη, ἀσώματη, πού ὑπηρετεῖ τὸ Θεό, καὶ κατὰ χάρη ἔχει λάβει στὴ φύση της τὴν ἀθανασία, ποὺ τὸ σχῆμα καὶ τὴν κατάσταση αὐτῆς τῆς ὕπαρξης μόνον ὁ Κτίστης γνωρίζει. Καὶ ὀνομάζεται ἀσώματη καὶ ἄυλη σὲ σχέση μὲ ἐμᾶς· διότι καθετὶ ποὺ συγκρίνεται μὲ τὸ Θεό, τὸν μόνο ἀσύγκριτο, βρίσκεται ὅτι εἶναι δυσκίνητο καὶ ὑλικό, ἐπειδὴ μόνο τὸ θεῖο εἶναι ἀληθῶς ἄυλο καὶ ἀσώματο.

Εἶναι λοιπὸν ὁ ἄγγελος φύση λογική, πνευματικὴ καὶ ἐλεύθερη, μεταβλητὴ σύμφωνα μὲ τὴν ἀπόφασή της, δηλαδὴ μεταβλητὴ μὲ τὴ θέλησή της· διότι καθετὶ ποὺ ἔχει δημιουργηθεῖ εἶναι καὶ μετάβλητο καὶ μόνο τὸ ἀδημιούργητο εἶναι ἀμετάβλητο. Ἐπίσης καθετὶ λογικὸ εἶναι ἐλεύθερο. Ἐπειδὴ λοιπὸν ὁ ἄγγελος εἶναι λογικὴ καὶ πνευματικὴ φύση, εἶναι ἐλεύθερη· ἐπειδὴ ὅμως εἶναι φύση ποὺ ἔχει δημιουργηθεῖ, εἶναι μεταβλητή, μὲ δυνατότητα νὰ μένει σταθερὴ καὶ νὰ προοδεύει στὸ ἀγαθό, ἀλλὰ καὶ νὰ κατευθύνεται στὸ κακό.

Ἐπίσης, δὲν ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ μετανοήσει, διότι εἶναι καὶ ἀσώματος. Ὁ ἄνθρωπος δηλαδὴ μπορεῖ νὰ μετανοήσει λόγῳ τῆς ἀσθένειας τοῦ σώματός του. Εἶναι ἀθάνατος ὄχι ἐκ φύσεως, ἀλλὰ κατὰ χάρη· διότι καθετὶ ποὺ ἔχει ἀρχή, ἔχει καὶ τέλος σύμφωνα μὲ τοὺς φυσικοὺς νόμους. Καὶ μόνος ὁ Θεὸς εἶναι αἰώνιος, ἢ καλύτερα πέραν ἀπὸ τὸ αἰώνιο· διότι ὁ Δημιουργὸς τοῦ κόσμου δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ χρόνο, ἀλλὰ εἶναι πέραν ἀπὸ τὸ χρόνο.

Οἱ ἄγγελοι εἶναι δεύτερα πνευματικὰ φῶτα, ποὺ παίρνουν τὸ φωτισμὸ ἀπὸ τὸ πρῶτο καὶ ἄναρχο φῶς καὶ δὲν ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ γλώσσα καὶ ἀκοή, ἀλλὰ πληροφοροῦνται μεταξύ τους τὰ προσωπικὰ διανοήματα καὶ τὶς ἀποφάσεις τους χωρὶς τὸν προφορικὸ λόγο.

Δημιουργήθηκαν λοιπὸν ὅλοι οἱ ἄγγελοι μὲ τὴ συνεργία τοῦ Λόγου, καὶ ἔφθασαν στὴν τελειότητα μὲ τὸν ἁγιασμὸ ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, καὶ μετέχουν στὸ φωτισμὸ καὶ τὴ χάρη ἀνάλογα μὲ τὸ ἀξίωμα καὶ τὸ ἀγγελικό τους Τάγμα (...).

Εἶναι ἱκανοὶ καὶ πρόθυμοι στὴν ἐκτέλεση τοῦ θείου θελήματος, καὶ παρουσιάζονται ἀμέσως λόγω τῆς ταχύτητας τῆς φύσεώς τους παντοῦ, ὅπου τυχὸν προστάξει ἡ θεία θέληση, καὶ διαφυλάττουν τὰ μέρη τῆς γῆς, καὶ εἶναι ἄρχοντες τῶν λαῶν καὶ τῶν χωρῶν, ὅπως τοὺς ὅρισε ὁ Δημιουργός, καὶ τακτοποιοῦν τὰ ἀνθρώπινα καὶ μᾶς βοηθοῦν. Ὁπωσδήποτε εἶναι ἀληθὲς ὅτι σύμφωνα μὲ τὸ θεῖο θέλημα καὶ πρόσταγμα εἶναι ἀνώτεροι ἀπὸ ἐμᾶς καὶ πάντοτε εἶναι στὴν ὑπηρεσία τοῦ Θεοῦ.

Βγήκε απλά για μια βόλτα… Και τα όνειρα της καταστράφηκαν.

Μια βόλτα, με πολύ μικρή ταχύτητα και προσοχή από την ίδια, οδήγησε σε ένα τρομερό τροχαίο! Ήταν σφοδρή η σύγκρουση με το έδαφος. Η Ελένη δε θα έχει την ευχέρεια να ξαναπερπατήσει, όπως αναφέρει στο video που θα παρακολουθήσετε. Έσπασε τη σπονδυλική της στήλη, τον αυχένα, υπέστη διάτρηση πνευμόνων και πολλές ακόμη σωματικές βλάβες.

 

 

Καταφέραμε χάρη στην εκστρατεία που τρέχει για την 25χρονη μαχήτρια, να εξασφαλίσουμε 2 μήνες παραμονής στο Κέντρο Αποκατάστασης. Η Ελένη άρχισε να ανακάμπτει μερικώς. Και πρόσφατα επέστρεψε στο σπίτι της. Φυσικά ο αγώνας της συνεχίζεται. Στο μεγάλο δρόμο που έχει χρειάζεται συχνές φυσικοθεραπείες και ορθοπεδικά εξαρτήματα.

Στεκόμαστε δίπλα στο νεαρό κορίτσι που θέλει να βελτιωθεί και να κάνει μια νέα αρχή, με καινούργια όνειρα και στόχους! Η ελπίδα της είμαστε όλοι εμείς, που με τη συσπείρωσή μας θα πετύχουμε άμεσα να ενισχύσουμε τον αγώνα της!

 

 

 

ΤΡΟΠΟΙ ΒΟΗΘΕΙΑΣ – Εκστρατεία ΕΧ671

Online δωρεά

Προσέφερε απευθείας μέσω της ιστοσελίδας μας:

https://praxiagapis.gr/.../a4327291-2669-11ec-d81a...

Διαθέσιμοι τρόποι πληρωμής: Viva Wallet, IRIS, e-Pay, PayPal, Τραπεζική κατάθεση. Με την ολοκλήρωση της δωρεάς, λαμβάνεις αυτόματα την απόδειξη στο email σου.

Τραπεζική κατάθεση

Αν προτιμάς κατάθεση μέσω τράπεζας, σημείωσε στην αιτιολογία: ΕΧ671

Έπειτα, συμπλήρωσε τη φόρμα απόδειξης για να λάβεις το παραστατικό σου: https://praxiagapis.gr/el/home/receipt-request-form

Λογαριασμοί Κατάθεσης:

Πειραιώς: GR4101722220005222091702771

Εθνική Τράπεζα: GR4401102100000021000630539

Alpha Bank: GR0401407010701002002030506

Eurobank: GR6502600240000130201219506

Δικαιούχος: ΠΡΑΞΗ ΑΓΑΠΗΣ ACT OF KINDNESS

Α.Φ.Μ.: 997288917 | Αριθμός Γ.Ε.ΜΗ.: 130243804000

Σύμφωνα με τον νέο κανονισμό για τις τραπεζικές πληρωμές (Verification of Payee – VoP), καταχωρείτε ακριβώς το παραπάνω όνομα δικαιούχου για την επιτυχή ταυτοποίηση της συναλλαγής.

Για εύκολη αντιγραφή λογαριασμών:

https://praxiagapis.gr/el/home/bank-accounts

Ηλεκτρονική πληρωμή μέσω RF κωδικού

Πραγματοποίησε τη δωρεά σου μέσω του διατραπεζικού συστήματος ΔΙΑΣ, με τον μοναδικό κωδικό εκστρατείας:

RF58917199671671671671671

Δωρεά μέσω SMS

Στείλε μήνυμα στο 19825 με τον κωδικό: ΕΧ671

(Χρέωση 2,71€ / SMS, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ και τέλους κινητής τηλεφωνίας. Διαθέσιμο για όλους τους παρόχους στην Ελλάδα.

Δεν έχει σημασία πόσο μικρός είναι ένας τόπος σε τετραγωνικά

Ο Σάββας είναι μόλις 10 χρονών. Είναι το μοναδικό παιδί στην Τέλενδο. Ζει εκεί μόνο με τη μαμά του, καθως ο μπαμπάς του έχει πεθάνει.

Έχει το δικό του καϊκάκι, τον κήπο του, τα ζαρζαβατικά του, τις κότες του και τα δικά του σχέδια για το μέλλον.

Κι όταν τον ρωτάς τι ονειρεύεται για τα επόμενα δέκα χρόνια, δεν σου μιλά για iPhone και ακριβά αυτοκίνητα. Σου λέει πως θέλει να τελειοποιήσει το καϊκάκι του.

Ίσως τελικά τα πιο όμορφα όνειρα να είναι αυτά που ξέρουν από τόσο νωρίς τι αξίζει πραγματικά.

Ο ΑΣΗΜΑΝΤΟΣ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ

Στίχοι: Του Φθινοπώρου οι χαραυγές κρύες μονότονες μουντές, με βρίσκαν να φιμώνω σκέψεις. Κάτι ανυπότακτες στιγμές που δεν ξεπλέναν οι βροχές, ώρες ανούσιες κενές σε τρόμαζαν οι λέξεις. Μου γέλαγες και έμοιαζε όλος ο κόσμος με γιορτή, σαν ένα λιόγερμα ζεστό το γέλιο σου είχα για να κρυφτό. Είναι φορές που ο κόσμος γίνεται σαν το θεριό, και εγώ ασήμαντος για να για να τον πολεμήσω, μια έξοδο κινδύνου έχω μόνο να ζήσω. Στο τσίρκο αυτό που λεν ζωή στο τσίρκο αυτό που λεν ζωή, το γέλιο σου για διαφυγή το γέλιο σου έχω για διαφυγή Μου γέλαγες και έμοιαζε όλος ο κόσμος με γιορτή, σαν ένα λιόγερμα ζεστό το γέλιο σου είχα για να κρυφτό (φυλαχτό). 

 

 Μουσική: Ιωάννης Φιλιππάκης Στίχοι: Βάσω Κανιώτη 'Επαιξαν οι μουσικοί: Ιωάννης Φιλιππάκης: Λαούτο - τραγούδι Μανώλης Δρίμης: Κιθάρες Γιάννης Ζουμής: Κρουστά - πνευστά - μπάσο

Όλα τα μάτια/ ήταν ανοιχτά

 

κατάντικρυ στη μοναξιά/ με δάκρυα ξεπλυμένη.

Ντιγκ ντογκ ντιγκ ντογκ

Τα πράσινα κυπαρίσσια/ φύλαγαν την ψυχή τους

ζαρωμένη απ’ τον άνεμο/ και οι λέξεις ίδιες κλαδευτήρια

θέριζαν την ψυχή των λουκλουδιών.

Ντιγκ ντογκ ντιγκ ντογκ

Ο ουρανός μαραίνονταν.

Ω βραδινό, σκλάβε των νεφελών,

σφίγγα τυφλή!/ Οβελίσκοι και καμινάδες

φτιάχνανε πομπές από σαπουνόφουσκες.

Ντιγκ ντογκ ντιγκ ντογκ

Οι ρυθμοί καμπυλώναν,/ και καμπύλωνε ο αγέρας.

Πολεμιστές από καταχνιά

φτιάχνανε με τα δέντρα/ καταπέλτες.

Ντριγκ ντογκ ντιγκ ντογκ

Ω βραδινό,/ βραδινό του παλιού φιλιού μου,

μακρινή του ίσκιου μου τυραννική ιδέα,

δίχως καμιά χρυσή αχτίδα!

Κασκαμπέλι απατηλό.

Βραδινό σωριασμένο/ σε πυρές σιωπής.

Ντιγκ ντογκ ντιγκ ντογκ.

( Φ. Γκ. Λόρκα, Ποιητικά άπαντα, τ. α’, Εκάτη)

Επίγραμμα Συναξαρίου ~ 8 Νοεμβρίου

 

Εἰς τὴν Σύναξιν τῶν ἐννέα Ταγμάτων,

Σεραφίμ, Χερουβίμ, Θρόνων,

Κυριοτήτων, Ἐξουσιῶν, Ἀρχῶν,

Δυνάμεων, Ἀρχαγγέλων καὶ Ἀγγέλων.

 

 

«Ένα πορτοκάλι που δεν φαγώθηκε ποτέ, αλλά χόρτασε ολόκληρη την έρημο των Καρουλίων»

 

Σε ένα από αυτά τα σπήλαια του Αγίου όρους ζούσε ο γέροντας Αρσένιος, ένας άνθρωπος που είχε ξεχάσει τη γεύση του λαδιού και του κρασιού εδώ και δεκαετίες. Ήταν η Μεγάλη Εβδομάδα, και η πείνα του σώματος είχε γίνει ένας επίμονος σύντροφος.

Τη Μεγάλη Τετάρτη, ένας νεαρός προσκυνητής, που κατάφερε να σκαρφαλώσει μέχρι εκεί με δυσκολία, του άφησε κρυφά στην είσοδο της σπηλιάς ένα μεγάλο, ώριμο πορτοκάλι. Ο γέροντας το βρήκε το απόγευμα, καθώς έβγαινε να μαζέψει λίγα χόρτα.

Το πορτοκάλι έλαμπε σαν χρυσάφι μέσα στο γκρίζο των βράχων. Η μυρωδιά του, ακόμα και μέσα από τη φλούδα, πλημμύρισε τον αέρα. Ο γέροντας το πήρε στα χέρια του. Το στομάχι του διαμαρτυρήθηκε, και η σκέψη του ψιθύρισε: «Φάε το, είναι ευλογία, θα σου δώσει δύναμη για την αγρυπνία της Σταύρωσης».

Όμως ο γέροντας χαμογέλασε πονηρά στον «πειρασμό». Κράτησε το πορτοκάλι, το κοίταξε με αγάπη και είπε:

«Ωραίο είσαι, κτίσμα του Θεού, αλλά πιο γλυκός είναι ο Χριστός που πεινάει πάνω στον Σταυρό.»

Αντί να το φάει, ο γέροντας Αρσένιος αποφάσισε να κάνει κάτι άλλο. Περίμενε να νυχτώσει. Με το κομποσκοίνι στο χέρι, περπάτησε το επικίνδυνο μονοπάτι μέχρι τη διπλανή καλύβη, όπου ζούσε ένας άλλος ασκητής, ο παπα-Νικόλας, που ήταν άρρωστος και κατάκοιτος.

Άφησε το πορτοκάλι στο παραθύρι του αρρώστου και έφυγε αθόρυβα. Το επόμενο πρωί, ο παπα-Νικόλας βρήκε το δώρο. Δάκρυσε από τη συγκίνηση, αλλά ούτε αυτός το έφαγε. Σκέφτηκε: «Ο γέροντας Αρσένιος είναι πιο γέρος από μένα, αυτός το έχει ανάγκη». Και το ξαναπήγε κρυφά πίσω.

Λένε πως εκείνο το πορτοκάλι έκανε τον γύρο των Καρουλίων για όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα. Πήγαινε από σπηλιά σε σπηλιά και από παράθυρο σε παράθυρο. Κανείς δεν το έφαγε, αλλά όλοι «χόρτασαν» από τη χαρά της προσφοράς.

Την Κυριακή του Πάσχα, μετά την Ανάσταση, οι ασκητές συγκεντρώθηκαν για να φάνε μαζί. Στο κέντρο του τραπεζιού, το πορτοκάλι ήταν ακόμα εκεί, ανέπαφο και μυρωδάτο. Ο γέροντας Αρσένιος το καθάρισε και έδωσε από μια μικρή φέτα στον καθένα.

«Αυτό το πορτοκάλι», είπε, «δεν είναι φρούτο. Είναι η απόδειξη πως η Σαρακοστή δεν είναι για να στερούμαστε το φαγητό, αλλά για να γεμίζουμε την καρδιά μας με τον αδελφό μας.»

«ουδέν ψευδέστερον»

Εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα

 

 

 

 

 

 

 

σχολιο:τι πίνουν και δεν μας δίνουν;

Τα μαναβάκια (193ο)