
Κυριακή 17 Μαΐου 2026
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης_Πριν από λίγα χρόνια έβλεπες στα Κοινόβια μια κατάσταση Λαυσαϊκού.
«Ένα σπίτι για να γεννηθείς, ένα δέντρο για ν’ ανασάνεις, ένας στίχος για να κρυφτείς, ένας κόσμος για να πεθάνεις.»
Απλοί στίχοι,
Τα Χειρόγραφα του Φθινοπώρου, 1990
Το σπίτι στο οποίο γεννήθηκε και μεγάλωσε ο ποιητής Τάσος Λειβαδίτης.
Αθήνα 17 Μαΐου 2026
Η Απάτη του Κοινοβουλευτισμού & Η Ανάγκη για Πραγματική Δημοκρατία
Π.Κονδυλάτος για Akyla: «Δε γίνεται ο ελληνικός λαός να διασύρεται με δικά του χρήματα με κάθε κακομοίρη»
Η ανάρτηση του γνωστού σχεδιαστή κοσμημάτων
Ο Περικλής Κονδυλάτος μέσω ανάρτησής του, άσκησε έντονη κριτική στον Akyla που εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Eurovision, λέγοντας χαρακτηριστικά πως «δεν γίνεται ο ελληνικός λαός να διασύρεται με δικά του χρήματα με κάθε κακομοίρη».
Ο γνωστός σχεδιαστής κοσμημάτων την Κυριακή (17.05.2026) δημοσίευσε μία φωτογραφία του Akyla και άσκησε σκληρή κριτική στον νεαρό τραγουδιστή.
«Αυτή η εικόνα με ό,τι συνεπάγεται είναι ντροπή για την Ελλάδα. Δε γίνεται ο ελληνικός λαός να διασύρεται με δικά του χρήματα κάθε χρόνο με τον κάθε κακομοίρη που περιφέρει την βλακεία του σαν άποψη και σαν νίκη.
Ποιο είναι το επίτευγμα δηλαδή; Ό,τι είναι φτωχός ή gay;
Άλλοι άνθρωποι φτωχοί και gay δεν υπάρχουν; Οι αθλητές μας που είναι πάμφτωχοι και φυτοζωούν και παλεύουν μόνοι τους δεν σας νοιάζουν;
Είναι ντροπή η Ελλάδα του Χατζηδάκη, του Θεοδωράκη του Παπαθανασίου της Ειρήνης Παππά και πολλών άλλων διεθνών, το 2026 να δείχνει αυτό.
Σταματήστε τα κανάλια να τον δείχνετε σαν ήρωα όταν εσείς οι ίδιοι την επόμενη εβδομάδα θα τον πετάξετε σαν στυμμένη λεμονόκουπα, γιατί δεν θα σας είναι χρήσιμος στο να πουλήσετε συμπερίληψη και ανθρωπισμό (του κ@λ@@).
Στοπ στην κατρακύλα.
Στοπ στην ζωοποίηση του ανθρώπου.
Στοπ στην woke κουλτούρα του Σώρος και του Σιωνισμού που θέλουν να υποδουλώσουν την ανθρωπότητα. Σταματήστε τα κανάλια με τη μ@λ@@@@ και την ηλιθιότητα.
Έχετε εξαθλιώσει τον ελληνικό λαό και τώρα θέλετε να του σβήσετε την μνήμη για το ποιος είναι. Η Ελλάδα εκπροσωπεί στους αιώνες την αξία όχι την παρακμή. Έλεος.
Σταματήστε κάπου.
Όχι στην ξεφτίλα, όχι στην κακομοιριά, όχι στην φτήνια.
Ο διαγωνισμός αυτός είναι διαγωνισμός τραγουδιού και κουλτούρας (κάποτε ήταν, όταν υπήρχε Ευρώπη) όχι διαγωνισμός ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Φτάνει. Φτάνει. Φτάνει», έγραψε ο Περικλής Κονδυλάτος στην ανάρτησή του για τον Akyla.
«Μενεξέδες και ζουμπούλια»
Και θαλασσινά πουλιά
Αν τη δείτε την καλή μου
Χαιρετίσματα πολλά
Και τα τέλια να κοπούν
Και τα χέρια που την παίζουν
Μεσ στη μαύρη γη να μπουν
Δεν είμ' εγώ εκείνοσ π' αγαπούσεσ
Με λάτρευεσ με λάτρευεσ πιστά
Και με αγνοφιλούσεσ
Μια βαρκούλα με πανί
Ένασ νέοσ ν' ακομπανιάρει
Και μια νέα νατραγουδεί
Που σε μάθαινε χορό
Και σταυρώνεισ τα ποδάρια
Σαν την πάπια στο νερό
Δεν είμ' εγώ εκείνοσ που αγαπούσεσ
Με λάτρευεσ με λάτρευεσ πιστά
Και με αγνοφιλούσεσ
Το φιλί που σου ζητώ
Απο κει κι ασ με περάσουν
Απ' την πόρτα σου νεκρό
Και θαλασσινά πουλιά
Αν τη δείτε την καλή μου
Χαιρετίσματα πολλά
Κυριακὴ τοῦ Τυφλοῦ

Για φυλακή ο Μόρφου Νεόφυτος
σχόλιο :Ρε όπου και τον βάλετε τον Νεοφυτό μας θα ευωδιάζει ο κόσμος ,ελευθερία, ομορφιά και αρχοντιά ..
«στηρίζουμε τη Μαρία»
Δεκάδες κόσμος για τις υπογραφές της ίδρυσης του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού. Ξεκινάει κάτι δυνατό γεννημένο μέσα από την κοινωνία και από καθημερινούς ανθρώπους που δεν αντέχουν άλλο την διαφθορά, τη σήψη και την παρακμή της Ελλάδας.
❝ οὐχ ἱκανῶ τοῦ ἐρωτᾶν, πότε νύξ, πότε ἡμέρα ❞

Σάββατο 16 Μαΐου 2026
ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟ

ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΓΙΑ ΧΑΝΤΑΪΟ: «ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΞΑΝΑΚΛΕΙΣΟΥΝ …ΜΕ 8 ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ – Ο ΚΟΣΜΟΣ ΞΥΠΝΗΣΕ!»
Στη νέα συνέντευξη της Ελεύθερης Πένας, ο διδάκτωρ Καρδιολογίας Κωνσταντίνος Αρβανίτης βάζει τα πράγματα σε μια τελείως διαφορετική βάση για τον Χανταϊό, την φασιστίζουσα κινδυνολογία των συστημικών μέσων και το κλίμα φόβου που επιχειρείται να ανακυκλωθεί. Με ψύχραιμο αλλά αιχμηρό λόγο, εξηγεί τι είναι πραγματικά ο ιός, πώς μεταδίδεται, γιατί δεν μπορεί εύκολα να προκαλέσει μαζική υγειονομική κρίση και γιατί ο κόσμος σήμερα είναι πολύ πιο υποψιασμένος από το 2020.
ΑΣΦΟΔΕΛΟΙ

(1900-1971)
Ο ΣΤΡΑΤΗΣ Ο ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ
ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΑΠΑΝΘΟΥΣ
Δεν έχει ασφοδίλια, μενεξέδες, μήτε υάκινθους~
πώς να μιλήσεις με τους πεθαμένους.
Οι πεθαμένοι ξέρουν μονάχα τη γλώσσα των λουλουδιών~
γι' αυτό σωπαίνουν
ταξιδεύουν και σωπαίνουν, υπομένουν και σωπαίνουν
παρά δήμων ονείρων, παρά δήμων ονείρων.[Απόσπασμα]
*
(1860-1912)
Καλότυχοι οἱ νεκροὶ ποὺ λησμονᾶνε
τὴν πίκρια τῆς ζωῆς. Ὅντας βυθίσει
ὁ ἥλιος καὶ τὸ σούρουπο ἀκλουθήσει,
μὴν τοὺς κλαῖς, ὁ καημός σου ὅσος καὶ νἆναι.
Τέτοιαν ὥρα οἱ ψυχὲς διψοῦν καὶ πᾶνε
στῆς λησμονιᾶς τὴν κρουσταλλένια βρύση·
μὰ βοῦρκος τὸ νεράκι θὰ μαυρίσει,
ἂ στάξει γι᾿ αὐτὲς δάκρυ ὅθε ἀγαπᾶνε.
Κι ἂν πιοῦν θολὸ νερὸ ξαναθυμοῦνται.
Διαβαίνοντας λιβάδια ἀπὸ ἀσφοδύλι,
πόνους παλιούς, ποὺ μέσα τους κοιμοῦνται.
Ἂ δὲ μπορεῖς παρὰ νὰ κλαῖς τὸ δείλι,
τοὺς ζωντανοὺς τὰ μάτια σου ἂς θρηνήσουν:
Θέλουν μὰ δὲ βολεῖ νὰ λησμονήσουν.
Daffodils
I wandered lonely as a cloud
That floats on high over vales and hills
When all at once I saw a crowd
A host of dancing daffodils;
Along the lake, beneath the trees,
Ten thousand dancing in the breeze.
The waves beside them danced but they
Outdid the sparkling waves in glee
A poet could not but be gay
In such a laughing company
I gazed and gazed but little thought
What wealth the show to me had brought.
For oft when on my couch I lie
In vacant or in pensive mood
They flash upon that inward eye
Which is the bliss of solitude
And then my heart with pleasure fills
And dances with the daffodils.
___________________________
Ασφόδελοι
Περπατούσα μοναχός σαν το σύννεφο
Που πλανιέται ψηλά πάνω από λιβάδια και λόφους
Όταν ξαφνικά είδα ένα πλήθος
Ένα πλήθος ασφόδελους που χόρευαν•
Στη λίμνη ολόγυρα, κάτω από τα δέντρα,
Δέκα χιλιάδες που χόρευαν στο αεράκι.
Τα κύματα χόρευαν δίπλα τους , αλλά αυτοί
Χαίρονταν πιο πολύ απ΄ τα αφρισμένα κύματα
Τίποτε πιο εύθυμο για έναν ποιητή
Με μια τέτοια γελαστή συντροφιά
Κοιτούσα αχόρταγα και σκέφτηκα για λίγο
Τι πλούτο μού είχε δώσει αυτό το θέαμα.
Γιατί συχνά όταν ξαπλώνω στον καναπέ μου
Άδειος ή γεμάτος σκέψεις
Αστράφτουν πάνω σ' αυτό το εσωτερικό μάτι
Που είναι η ευδαιμονία της μοναξιάς
Και τότε η καρδιά μου γεμίζει μ΄ηδονή
Και χορεύει με τ΄ασφοδίλια.



