Σαν ήμουνα παιδί κι εγώ
φτερούγισα απ’ την κούνια
όμως μαχαίρια έβλεπα
στης Πόλης τα καντούνια
Κυνηγημένος μιαν αυγή
ετράβηξα τους δρόμους
φωτιά στα πόδια μου η γη
κι η μοναξιά στους ώμους
Φέρτε μου νερό να ξεδιψάσω
και μια πέτρα για να ξαποστάσω
τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω
απ’ όσα πέρασα
Στυλ. Καβάζης
Ερχόμαστε στον παπα Βαγγέλη.
Να τον συμπαθήσουμε ή να δυσανασχετήσουμε μαζί του; Άγνοια, ημιμάθεια και αμετροέπεια, αφέλεια ή κάτι χειρότερο τον οδηγούν στις εκστομίσεις τόσων ανεπίτρεπτων για ιεροκήρυκα βλασφημιών και ασεβειών; Το βέβαιο είναι πως δεν ετοιμάζεται για τίποτε, αλλά οτιδήποτε κατεβάζει η γκλάβα του το εκτοξεύει και όποιον πάρει ο χάρος. Καταρχάς θα σημειώσουμε πως πρόκειται για ασέβεια, όταν η εκφορά του εκκλησιαστικού λόγου γίνεται εκ του προχείρου και άνευ στοιχειώδους προετοιμασίας. Δυστυχώς αυτό το φαινόμενο έχει καταστεί μόδα στις μέρες μας. Πού είσαι, μακαριστέ π. Αθανάσιε Μυτιληναίε, που ολόκληρη εβδομάδα κατέβαζες τόμους από τη βιβλιοθήκη σου για το κήρυγμά σου του σαββατοκύριακου;
Ας μην ονειροβατούμε και ας επιστρέψουμε στην πικρή πραγματικότητα. Εμείς φταίμε πρώτα πρώτα που όχι απλά ανεχόμαστε, αλλά και χειροκροτούμε τον παπα Βαγγέλη, τον Ανδρέα Κονάνο και όλους τους ανήκοντες στο ίδιο πάνω κάτω σινάφι. Ο λαλίστατος παπα Ευάγγελος και έχων γνώμη επί παντός επιστητού ιατρικού και θεολογικού, είναι αυτός που βλασφήμησε για τη μετάδοση της Θ. Κοινωνίας με … γλωσσόφιλο. Θου Κύριε… Και το αφήσαμε να περάσει στο ντούκου και δώστου οι επίσκοποι να τον καλούν στις επαρχίες τους για ομιλίες… Πού είναι τα όρια και η σοβαρότητα, πάτερ; Στον βωμό της δήθεν ποιμαντικής οικονομίας επιτρέπονται τα πάντα;
Τώρα τελευταία τα έβαλε και με Αγίους. Αυθαίρετα όλως, αστήρικτα και χωρίς καμία σοβαρή ιστορική ή άλλη τεκμηρίωση ανέφερε πως ο γνωστός μας άγιος Ραφαήλ της Λέσβου ήταν φιλενωτικός και υπέγραψε στη Φεράρα Φλωρεντία, διό και ο Θεός τον τιμώρησε με το μεταγενέστερο μαρτύριό του! Παρέσυρε σε αυτό, ως φαίνεται, και τον άγιο Νικόλαο και την αγία Ειρήνη και όλους τους άλλους που δεν είχαν υπογράψει! Το παράδοξο είναι ότι, ενώ ο ίδιος ο Άγιος μάς αποκάλυψε πως εξορίστηκε από τον αυτοκράτορα διότι ως ανθενωτικός δεν συμμετείχε στο συλλείτουργο με τους Παπικούς το 1452, ήρθε ο παπα Βαγγέλης να μας αποκαλύψει για τον Άγιο κάτι που δεν ξέραμε ως τα τώρα!
Η προσβολή της μνήμης του μεγάλου ομολογητού Λουκά του ιατρού του Ρώσου ξεπερνά κάθε ανοχή. Τον περιγράφει να φουντώνει από σαρκικά πάθη και να οδεύει σε οίκο… Ως εδώ η ανοχή μας... Η ασέβεια και η ευτραπελία του εν λόγω κληρικού πρέπει να ελεχθούν, ώστε ή να σοβαρευτεί ή να σιωπήσει. Μπορεί τέτοια κηρύγματα να χαϊδεύουν αφτιά (ίσως και πάθη κατά βάθος) και να είναι ελκυστικά στον σύγχρονο μέσο χριστιανό, ωστόσο η ορθόδοξη παράδοση δεν υποστηρίζει τη διάβαση όλων των κόκκινων γραμμών κατά το μυστήριο του Λ(λ)όγου. Δεν χρειαζόμαστε εκκλησιαστικές επιθεωρήσεις. Έχουμε τουναντίον άμεση ανάγκη από σοβαρά, πνευματικά και φωτισμένα κηρύγματα του θείου λόγου.
Κ.Ν.
Μια συνέντευξη με αιχμηρές τοποθετήσεις και βαθύ πολιτικό, ιστορικό και γεωπολιτικό περιεχόμενο.
Ο ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης *Γιώργος Κοντογιώργης* συνομιλεί με τον δημοσιογράφο **Γιώργο Σαχίνη**, στην εκπομπή **«ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ» της ΚΡΗΤΗ TV**, για τα μεγάλα προβλήματα της Ελλάδας και τις ανακατατάξεις στο διεθνές σύστημα.
Στη συνέντευξη αναλύονται:
Μαρτυρία από τον Γέροντα Ραφαήλ (Νόικα) μαθητή του Αγίου ,Ρουμάνου τη καταγωγή
Από τον Πάρνωνα και τη Δίρφυ μέχρι την Ευρυτανία, ανακαλύπτουμε γραφικά χωριά και πεζοπορικές διαδρομές μέσα στη φθινοπωρινή φύση.
Η επιστροφή στις ρίζες της ορεινής μας γεωγραφίας σηματοδοτεί την έναρξη μιας περιόδου αφιερωμένης αποκλειστικά στην υποβλητική γοητεία του φθινοπώρου και του χειμώνα. Οι κορυφογραμμές, τα δασικά οικοσυστήματα και τα ορεινά ανάγλυφα της χώρας ανακτούν την πρωτοκαθεδρία, προσφέροντας πεδία δράσης, εξερεύνησης και πνευματικής ανάτασης. Η Βαμβακού, η Στενή και το Μεγάλο Χωριό αποτελούν πύλες εισόδου σε έναν αυθεντικό, ανέγγιχτο κόσμο όπου η γεωμορφολογία συναντά την τοπική παράδοση και τη χειμερινή θαλπωρή.
Είμαστε τυχεροί που ζούμε σε μια χώρα που έχει κάτι για κάθε εποχή. Και τώρα είναι η εποχή να περπατήσουμε, να χαρούμε την ορεινή φύση και να εξερευνήσουμε γραφικά χωριά. Φύγαμε λοιπόν για τα μονοπάτια της Βαμβακούς, της Στενής και του Μεγάλου Χωριού της Ευρυτανίας.
Η Βαμβακού είναι ένα από τα λιγότερο γνωστά χωριά της Λακωνίας. Είναι σκαρφαλωμένη στα 900 μ. υψόμετρο στις πλαγιές του Πάρνωνα και πρωτοχτίστηκε πίσω στον 15ο αιώνα, μάλιστα τότε είχε το όνομα «Παληοχώρα». Αυτό που την κάνει ξεχωριστή όμως, εκτός από την πλούσια φύση της, είναι το γεγονός πως ενώ πριν μερικά χρόνια ήταν ένα βήμα πριν την ολική εγκατάλειψη, χάρη στις ενέργειες μιας ομάδας νέων ανθρώπων με καταγωγή από το χωριό αλλά και τη βοήθεια του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, καθώς η Βαμβακού αποτελεί τον τόπο καταγωγής της οικογένειας, αναβίωσε και πλέον αποτελεί έναν όμορφο προορισμό για εναλλακτικές διακοπές.
Το χωριό είναι το μέρος που θα έρθετε να χαλαρώσετε μακριά από τη φασαρία και την ένταση. Δεν υπάρχουν μπαράκια και καφέ σε κάθε στενό. Εδώ θα βρείτε μια ταβέρνα και κάποιες λίγες επιλογές για διαμονή. Μπορείτε να μην κάνετε απολύτως τίποτα και να ξεκουραστείτε στο φουλ σπάζοντας κάθε τόσο το «τίποτα» με χαλαρές βόλτες στα γραφικά στενά του χωριού. Μπορείτε όμως να κάνετε και όμορφες πεζοπορίες και να απολαύσετε μια μαγευτική φύση.
Μια από τις πιο γνωστές διαδρομές στην περιοχή είναι αυτή προς το σπηλαιομονάστηρο της Αγίας Κυριακής, που για να το φτάσετε θα κάνετε μια ήπια πεζοπορία περίπου μιας ώρας από το χωριό. Θα περάσετε ανάμεσα από πυκνό δάσος με έλατα και καστανιές, θα περπατήσετε δίπλα σε τρεχούμενα νερά και θα απολαύσετε πανοραμική θέα από τη θέση Λογγός. Πρόκειται για μια κυκλική διαδρομή περίπου 9,5 χλμ. η οποία ξεκινά από το χωριό και είναι πολύ καλά σηματοδοτημένη με κίτρινη και κόκκινη σηματοδότηση. Το εγκαταλελειμμένο μοναστήρι βρίσκεται σε υψόμετρο 950 μ. και για την επιστροφή υπολογίζετε περίπου στα 4 χλμ., μάλιστα η διαδρομή είναι μέσα σε πανέμορφη φύση.
Η δεύτερη διαδρομή είναι για εκείνους που θέλουν λίγη περιπέτεια παραπάνω καθώς μπορούν να συνεχίσουν από την Αγία Κυριακή μέχρι το καταφύγιο του Πάρνωνα στη θέση Αρνόμουσγα στα 1.420 μ. υψόμετρο. Μετά το μοναστήρι, η διαδρομή δυσκολεύει λίγο αλλά το πανέμορφο φυσικό περιβάλλον μετριάζει τη δυσκολία. Φτάνοντας στο Καταφύγιο μπορείτε είτε να διανυκτερεύσετε εκεί κάνοντας κράτηση από νωρίς (τηλ. 6945832701) ή να κατασκηνώσετε στο ξέφωτο δίπλα ή να επιστρέψετε στη Βαμβακού. Μπορείτε επίσης να κάνετε την ίδια διαδρομή λίγο διαφορετικά, δηλαδή πρώτα να ανεβείτε απευθείας στο καταφύγιο και στην επιστροφή να περάσετε από την Αγία Κυριακή ή και όχι.
Η Στενή είναι από τα πιο όμορφα χωριά της Εύβοιας. Γραφικό και πνιγμένο στο πράσινο, με μπόλικα τρεχούμενα νερά, αποτελεί έναν υπέροχο προορισμό για ένα διήμερο μέσα στη φύση. Βρίσκεται στα 450 μ. υψόμετρο στις πλαγιές της Δίρφυος και είναι γνωστό όχι μόνο για την ομορφιά του αλλά και για τις ταβέρνες του και τα τοπικά προϊόντα του όπως το μέλι και τα βότανα. Τα πιο όμορφα σημεία του χωριού είναι η πλακόστρωτη πλατεία του με τα πλατάνια και τα μαγαζάκια που βγάζουν τραπέζια στη σκιά των δέντρων αλλά και το τμήμα κατά μήκος του Στενιώτικου ρέματος που είναι κατάφυτο.
Η περιοχή όμως δεν έχει μόνο αυτά. Είναι η αφετηρία για υπέροχες πεζοπορίες μικρές και μεγάλες. Από τις πιο ενδιαφέρουσες είναι αυτή που ξεκινά από τη Στενή και ανεβαίνει στο ορειβατικό καταφύγιο της Δίρφυος που βρίσκεται στη θέση «Λειρί», σε υψόμετρο 1.123 μ. και ανήκει στον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Χαλκίδας.
Για να φτάσετε στο καταφύγιο θα πάρετε το μονοπάτι Σ1, το οποίο ξεκινά πίσω από το γήπεδο της Στενής. Το πρώτο κομμάτι της διαδρομής είναι μέσα σε ένα όμορφο πευκοδάσος ανάμεσα στο οποίο ξεπροβάλλουν σκίνα, κουμαριές, ρείκια και πουρνάρια. Μετά το πευκοδάσος θα πορευθείτε σε χωματόδρομο και στη συνέχεια θα μπείτε σε πυκνό ελατόδασος. Συνολικά υπολογίστε περίπου 2,5 ώρες περπάτημα. Τώρα εάν είστε πωρωμένοι με τις πεζοπορίες, από το καταφύγιο ξεκινά το κλασικό, απαιτητικό ορειβατικό μονοπάτι που οδηγεί μέχρι την κορυφή του βουνού (Δέλφι) στα 1.743 μ. υψόμετρο, το οποίο θα σας πάρει περίπου 1,5 με 2 ώρες επιπλέον. Στον γυρισμό, από το Καταφύγιο, μπορείτε εναλλακτικά να κατηφορίσετε παίρνοντας το μονοπάτι Σ2 και να επιστρέψετε στη Στενή μέσα από ένα πανέμορφο δάσος με καστανιές και πλατάνια.
Για τους πιο έμπειρους υπάρχει και η διαδρομή που διασχίζει το Φαράγγι της Αγάλης (μονοπάτι Α1). Η διαδρομή ξεκινά από το γήπεδο του χωριού Άγιος Αθανάσιος (περίπου 13 χλμ. δυτικά της Στενής) και έχει μήκος γύρω στα 6 χλμ. Είναι καλά σηματοδοτημένη με κόκκινα σημάδια στα δέντρα και στα βράχια. Αρχικά, η διαδρομή είναι κατηφορική καθώς μπαίνει στην είσοδο του φαραγγιού, αλλά στη συνέχεια γίνεται ανηφορική, ακολουθώντας τη χάραξη της ρεματιάς, ενώ σε κάποια σημεία περνά από τη μια όχθη στην άλλη μέσω μικρών γεφυριών.
Το κομμάτι του μονοπατιού που ακολουθεί την πορεία του ρέματος είναι γεμάτο αρωματικά φυτά όπως θυμάρι και ρίγανη, αλλά και αιωνόβια πλατάνια, σφενδάμους και βελανιδιές. Όσο περπατάτε, η διαδρομή γίνεται πιο ανηφορική και η φύση κάπως πιο άγρια με ψηλά κάθετα βράχια. Ακολουθώντας τη σήμανση, θα φθάσετε στα 730 μ. υψόμετρο στη θέση «Κράτια», όπου βρίσκεται η ομώνυμη πετρόχτιστη πηγή κάτω από έναν γιγαντιαίο πλάτανο. Το σημείο αυτό αποτελεί συνήθως το τέλος της βασικής διαδρομής και προσφέρεται ιδανικά για ξεκούραση πριν πάρετε το δρόμο του γυρισμού. Ωστόσο, οι πιο απαιτητικοί μπορούν να συνεχίσουν το ανηφορικό μονοπάτι που οδηγεί στο ξύλινο Καταφύγιο της Αγάλης στα 930 μ. υψόμετρο.
Στη γειτονιά του Καρπενησίου υπάρχουν πολλά όμορφα χωριά που προσφέρουν γραφικότητα, όμορφο φυσικό περιβάλλον και δυνατότητα για ωραίες πεζοπορικές διαδρομές. Ένα από αυτά είναι το Μεγάλο Χωριό. Χτισμένο στους πρόποδες της Καλιακούδας, αποτελεί κεφαλοχώρι της περιοχής και είναι περιτριγυρισμένο από πλούσιο πράσινο. Μπορείτε να περπατήσετε τα πέτρινα καλντερίμια με τα παραδοσιακά σπίτια, να κάνετε μια στάση στο Λαογραφικό Μουσείο που μέσα από παλιά αντικείμενα θα ταξιδέψετε στο χωριό της εποχής του 19ου και 20ου αιώνα (ανοιχτό τα Σαββατοκύριακα) αλλά και να δοκιμάσετε το διάσημο γαλακτομπούρεκο του χωριού. Μπορείτε να κάνετε και οδικές βόλτες στα γύρω χωριά όπως το Μικρό Χωριό, το Βουτύρο, το Γαύρο και τους Κορυσχάδες καθώς επίσης και στη Μονή Προυσού η ιστορία της οποίας ξεκινά το 829. Μάλιστα από εκεί υπάρχει και μια εύκολη και νεραϊδένιας ομορφιάς διαδρομή προς τη λεγόμενη Μαύρη Σπηλιά.
Μια πεζοπορία που μπορείτε να κάνετε με βάση το χωριό και είναι από τις πιο γνωστές, είναι αυτή που οδηγεί στο καταφύγιο Καλιακούδας στα 1.400 μ. υψόμετρο (ΕΟΣ Καρπενησίου 2237023051). Το μονοπάτι ξεκινά κοντά στο πέτρινο ρολόι του χωριού, υπάρχουν σχετικά σημάδια, ανηφορίζει προς τα τελευταία σπίτια και μετά από λίγο μπαίνει σε ελατόδασος. Η διαδρομή είναι περίπου 4,5 χλμ. και αρκετά εύκολη. Μετά από 4 χλμ. θα συναντήσετε το ξωκλήσι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και το Μνημείο της Καλιακούδας αφιερωμένο στην ομώνυμη μάχη του 1823 και στη συνέχεια θα φτάσετε στο καταφύγιο. Από εκεί είτε επιστρέφετε στο χωριό είτε συνεχίζετε για την κορυφή της Καλιακούδας. Αν θέλετε να ανεβείτε στην κορυφή, υπολογίστε περίπου 1,5 με 2 χλμ. έντονης ανηφόρας σε μια σαφώς δυσκολότερη και άκρως ορειβατική διαδρομή, με μεγάλη όμως υψομετρική διαφορά.
Άλλη μια πεζοπορία επίσης όμορφη, είναι αυτή που ξεκινά από το Μεγάλο Χωριό, κατηφορίζει προς την κοιλάδα και συνεχίζει προς το χωριό Κλαυσί. Αυτή η διαδρομή μπορεί να γίνει επίσης κυκλική επιστρέφοντας από ένα μονοπάτι που κινείται πιο χαμηλά και πάει σχεδόν παράλληλα με τον Καρπενησιώτη ποταμό. Μια διαδρομή με πανέμορφη θέα στα ευρυτανικά βουνά και όχι μόνο, που διαθέτει κάποια δύσκολα σημεία αλλά και αρκετά εύκολα κομμάτια.
Επισκέφθηκα τον Γέροντα Γαβριήλ λίγες μόλις μέρες πριν από τον θάνατό του. Ήταν βαθύτατα προβληματισμένος και αναστέναζε βαριά. Ρώτησα:
«Πάτερ Γαβριήλ, πονάτε;»
Κι εκείνος απάντησε:
«Το σώμα; Αυτό δεν είναι τίποτα... το θέμα είναι το πνεύμα!»
Δάκρυα γέμισαν τα μάτια του μοναχού. Συνέχισε:
«Τι θα απογίνουμε εμείς... εμείς τουλάχιστον έχουμε μια στέγη πάνω από το κεφάλι μας. Εκείνοι όμως που δεν έχουν ούτε αυτό — αυτοί είναι που θα σωθούν! Αχ, να μπορούσα να μπω στη Βασιλεία των Ουρανών, έστω και ως καθαριστής!»
Ακούγοντας αυτά τα λόγια, κυριεύτηκα από τρομερή αγωνία. Σκέφτηκα: αν εκείνος λέει τέτοια πράγματα για τον εαυτό του, τότε τι θα απογίνω εγώ; Τι θα μπορούσε άραγε να με σώσει; Έχασα κάθε ελπίδα.
Γυρίζοντας στο σπίτι, το μυαλό μου δεν έλεγε να ξεφύγει από τα λόγια του. Δύο-τρεις μέρες αργότερα, πήγα να επισκεφθώ ξανά τον Γέροντα. Η καρδιά μου ήταν βαριά. Μόλις μπήκα στην αυλή του μοναστηριού, είδα τον Γέροντα να κάθεται κοντά στο κελλί του. Ανέβηκα τα σκαλιά κι εκείνος, μόλις με αντίκρισε, σηκώθηκε όρθιος, ύψωσε τα χέρια του προς τον ουρανό και μου είπε με μεγάλη χαρά:
«Μαλχάζ! Ο Κύριος μού έφερε παρηγοριά! Ετοιμάσου, Γαβριήλ! Σε παίρνω μαζί μου στον Παράδεισο, πάνω σε μια άμαξα!»
Από τις αναμνήσεις του Μαλχάζ Τζινόρια
Ανεβαίνουμε στα προς δυσμάς χωριά των Χανίων, και συγκεκριμένα στα Παλαιά Ρούματα, για να συναντήσουμε τις γυναίκες του τοπικού Γυναικείου Αγροτικού Συνεταιρισμού "Η Αρχόντισσα". Με αγνά υλικά του τόπου τους, μας δείχνουν πώς παρασκευάζουν παραδοσιακά κρητικά εδέσματα, χυλοπίτες, ξεροτήγανα και κουλούρια, αποδεικνύοντας πώς η γυναικεία συνεταιριστική δράση μπορεί να κρατήσει ζωντανή την ελληνική ύπαιθρο. Παράλληλα έχουν μετατρέψει τους χώρους του ανενεργού Δημοτικού σχολείου σε χώρο έκθεσης τοπικής υφαντικής παραδοσιακής τέχνης και αργαλειών.
Όσιος Γαβριήλ _Οι λέξεις έχουν τεράστια δύναμη, γι’ αυτό να τις χρησιμοποιείτε πάντα με σύνεση. Για παράδειγμα, όταν ένα παιδί φεύγει από το σπίτι, δεν πρέπει να του πει κανείς: «Ντύσου ζεστά, αλλιώς θα κρυολογήσεις». Αντίθετα, πρέπει να πει: «Ντύσου ζεστά και δεν θα κρυολογήσεις».
Βγήκανε τα όρνια να κατασπαράξουν τον Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλόθεο.
Ήχησαν τα κανόνια του Ναβαρόνε!
Τα όρνια με ένα πηδάλιο και τους κανόνες ανά χείρας και με ένα τουφέκι με διόπτρα να παρακολουθούν ώστε να ισοπεδώσουν τους πάντες και τα πάντα.
Άνθρωποι χωρίς να έχουν χαμογελάσει ποτέ στη ζωή τους, οι περισσότεροι από αυτούς με την προσωπική τους ζωή να είναι ένα μαύρο χάλι και προσπαθούν να ισοπεδώσουν τους άλλους για να νιώσουν σπουδαίοι και ομολογητές.
Γιατί τραγούδησε ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, γιατί ο τάδε παπάς έχει κοντά μαλλιά και γένια, γιατί η τάδε παπαδιά είναι μοντέρνα, γιατί ο παπάς κάνει μπάνιο στη θάλασσα, εκείνο οι κανόνες, το άλλο οι κανόνες. Έκαναν τους κανόνες κανόνια όπως έλεγε και ο Άγιος Παϊσιος. Το παίζουν θεματοφύλακες της πίστεως. Ακαμψία, χωρίς καρδιά, χωρίς αγάπη, χωρίς διάκριση. Μόνο μίσος με ένδυμα Χριστού που το βαπτίζουμε Ομολογία. Ο Φαρισαϊσμός στα καλύτερα του.
.....................
Βγάζουν μια ξινίλα για το οτιδήποτε. Αν ήταν στην εποχή του Χριστού θα φορούσαν το ένδυμα των Φαρισαίων και θα φώναζαν από τους πρώτους: «Σταύρωσον, Σταύρωσον αυτόν!». Δεν μπορείς ούτε για καφέ να κάτσεις μαζί τους, έχουν μια μιζέρια σε όλους τους τομείς που την έχουν βαπτίσει ομολογία.
Εν τω μεταξύ, αν αυτοί οι ταλιμπάν έχουν οικογένεια, εκεί να δεις μαυρίλα. Τα παιδιά τους είναι σαν στρατιωτάκια. Για να γελάσουν στο τραπέζι θα πάρουν άδεια. Βλέπεις παιδιά με φοβίες και κόμπλεξ καθώς μεγαλώνουν ακούγοντας τη φράση: «Θα σε τιμωρήσει ο Θεός!». Φυσικά στη σχολική τους τσάντα βρίσκεται το πηδάλιο σε παιδική έκδοση(!) και φυσικά σε κάθε τους κουβέντα υπάρχουν οι εξής φράσεις: «Το λένε οι κανόνες», «Μας το είπε ο γέροντας».
Αν σας δείξω μηνύματα από messenger, viber και email αυτών των ανθρώπων θα πάθετε σοκ. Ούτε δαιμονισμένοι δεν μιλάνε έτσι. Μιλάμε για μηνύσιμα μηνύματα. Περιέχουν απειλές, κατάρες, ύβρεις και ταυτόχρονα σου λένε για συνεχή Θεία Μετάληψη. Αν αρχίσω μηνύσεις για τα μηνύματα που έχω δεχτεί, με βλέπω από τις αποζημιώσεις σε 3όροφο στη Κηφισιά.
Αλλά δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος.
Δεν μπαίνουμε σε διάλογο με τέτοιους ανθρώπους. Μόνο προσευχή και όσον αφορά τα social ένα ωραιότατο μπλοκ και τελειώνει το θέμα.
Θα κλείσω με ένα προσωπικό περιστατικό: είναι κωμικό αλλά και τραγικό.
Περπατούσα σε έναν παράδρομο της Κηφισίας με έναν κολλητό φίλο κληρικό. Εκείνος με μακριά γενειάδα και εγώ με κοντό γένι. Ξαφνικά έρχεται κατά πάνω μας ένα σκούτερ με έναν κύριο γύρω στα εξήντα. Σταματάει ξαφνικά μπροστά μας και λέει το εξής: «Ένας κανονικός παπάς κι ένας παπάς μαϊμού!».
Το «μαϊμού» πήγαινε σε μένα, επειδή έχω κοντά μαλλιά και γένια. Σίγουρα κάτω από τη σέλα είχε το πηδάλιο και τους κανόνες. Δεν με πείραξε, χαμογελάσαμε με τον φίλο μου, συνεχίσαμε την κουβέντα μας και πήγαμε για καφεδάκι.
Το λάθος με όλους αυτούς είναι να μπεις σε διάλογο ή να μπεις σε θέση απολογίας. Δεν χρειάζεται, δεν βγάζεις άκρη. Να τους φωτίζει ο Θεός κι εκείνους κι εμάς.
Αν είναι να έχω τέτοιο μίσος, κακία και πάω στον Παράδεισο, όχι, τέτοιον Παράδεισο δεν τον θέλω. Καλύτερα να ζήσω εδώ μια ζωή με ευχαριστία, χαμόγελο, γλυκύτητα, βοήθεια, προσευχή και χαρά.
Παναγιώτατε! Μην μασάτε! Συνεχίστε το έργο σας και αφήστε τους ταλιμπάν στην τρέλα τους.
Άντε και καλή μας μετάνοια….
Σήμερα είναι η ημέρα μνήμης του μεγάλου προστάτη του έθνους μας, ενός υποδείγματος μεγάλης αγάπης και ταπεινοφροσύνης, του Αγίου Γαβριήλ του Μοναχού.
Είθε η χάρη, οι προσευχές και οι πρεσβείες του να σκεπάζουν ολόκληρη τη Γεωργία και τον καθένα από εσάς!
Όσιε Πατέρα Γαβριήλ, ομολογητή και πρεσβευτή, πρέσβευε στον Θεό για εμάς.
Δόξα τῷ Χριστῷ τῷ Θεῷ!
Ζητώ συγχώρεση και ευλογία από τον Αγιώτατο και Μακαριώτατο Καθολικό-Πατριάρχη πάσης Γεωργίας, Ηλία Β΄. Σε όλο τον κλήρο και τη μοναστική αδελφότητα, αφήνω την ευλογία μου και τη συγχώρεσή μου — μια συμφιλίωση.
Ο Θεός είναι Αγάπη· ωστόσο, παρά τις προσπάθειές μου, δεν κατόρθωσα να αποκτήσω την αγάπη προς τον Θεό και τον πλησίον, όπως προστάζει ο Κύριος.
Μέσα στην αγάπη βρίσκει κανείς τη Βασιλεία των Ουρανών εντός αυτού του ορατού κόσμου και κληρονομεί την Αιωνιότητα (την Αιώνια Ζωή). Να με ενταφιάσετε χωρίς φέρετρο, τυλιγμένο στον μοναχικό μου μανδύα.
Να είστε καλοσυνάτοι και ταπεινοί, διότι ο Κύριος μας θυμήθηκε μέσα στην ταπείνωσή μας και χαρίζει χάρη στους ταπεινούς. Να συμπεριφέρεστε σε κάθε άνθρωπο που γεννήθηκε από τον Θεό με ταπείνωση, καλοσύνη και αγάπη.
Παίρνω μαζί μου αγάπη για όλους — για τους Ορθόδοξους πιστούς και για κάθε άνθρωπο που γεννήθηκε από τον Θεό. Ο σκοπός της ζωής και ολόκληρου αυτού του ορατού κόσμου είναι να φτάσει κανείς στη Βασιλεία του Θεού, να πλησιάσει τον Θεό και να κληρονομήσει την Αιώνια Ζωή. Αυτό εύχομαι σε όλους σας.
Σας αφήνω την ευλογία μου, προσευχόμενος να μη χάσει κανείς το μέγα έλεος του Θεού και να αξιωθούν όλοι να φτάσουν στη Βασιλεία.
Δεν υπάρχει άνθρωπος που να ζει και να μην αμαρτάνει. Εγώ, περισσότερο από όλους, είμαι μεγάλος αμαρτωλός — εντελώς ανάξιος και αδύναμος.
Με όλη την αγάπη που έχω, σας παρακαλώ: καθώς περνάτε από τον τάφο μου, ζητήστε συγχώρεση για μένα, τον αμαρτωλό. Χώμα ήμουν και σε χώμα επέστρεψα.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ.
Μοναχός Γαβριήλ.
Άγιος Γαβριήλ της Γεωργίας ο Ομολογητής και δια Χριστόν Σαλός
Σπάνιο οπτικό ντοκουμέντο με τον σύγχρονο Άγιο της Γεωργίας Γαβριήλ τον Ομολογητή και δια Χριστόν Σαλό. Έχει γυριστεί στο αρχαίο Μοναστήρι της Mtskheta στη Γεωργία, όπου ο πρώτος Ναός είχε κτιστεί τον τέταρτο αιώνα.
Ο μεγάλος άγιος της Γεωργίας Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός και Ομολογητής († 1995)ΕΔΩ
Όσοι καταλαβαίνετε το μέγεθος της πλάνης αυτού του "τιτάνα" που εγκωμιάζετε από τους φιλοσοφούντες της Νέας Εκκλησίας.Υβρίζοντας ο πονηρός τον Ρωμανίδη και χύνοντας το δηλητήριο της πλάνης.
Μέχρι και ο Γιαναράς τον έκραζε..
Πάρτε και Zantac για το στομάχι..
ΠΟΙΟΣ ΣΠΟΡΟΣ; ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΚΑΘΟΤΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ, ΣΑΝ ΕΝΝΟΙΕΣ,ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ.
ΑΣ ΤΟ ΞΑΝΑΠΟΥΜΕ΄ΟΣΟΙ ΘΕΟΛΟΓΟΥΝΤΕΣ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΣΤΟ ΠΣΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ.
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.
amethystos
