❝ τῶν ἐφετῶν ἡ ἀκρότης ❞

«Από όλα τα επιθυμητά το ανώτατο, το έσχατο. Δηλαδη ό,τι πιο επιθυμητό υπάρχει.»

 

 

 

"ἐφετόν"είναι το «επιθυμητό», από το ρ. "ἐφίεμαι" «επιθυμώ, ποθώ».

Η "ακρότης" είναι το ακριβές αντίστοιχο της φράσης "ἀκρον άωτον", δηλ. το υπέρτατο όριο Με παρόμοιους τρόπους οι βυζαντινοί συγγραφείς εξέφραζαν το υπέρτατο όριο.

Λέγοντας πχ «τῶν άρετῶν ἡ ἀκρόπολις / το ἀκροθίνιον / το ἀπαύγασμα / ἡ ἀκρότης / ἡ δόξα....» εννοούσαν ότι κάποιος είναι «στον υπέρτατο βαθμό ενάρετος».

 

 

Εδώ βέβαια ❝ τῶν ἐφετῶν ἡ ἀκρότης ❞ είναι ο Χριστός (τον οποίο πάλι με παρόμοιο σχήμα και πολύ ποιητικά ο  Αγιος Νικόλαος Καβάσιλας [14ος αι.] ονομάζει «κατάλυμα τῶν ἀνθρωπίνων ἐρώτων».

Ἡ πνευματική πατρότητα καί ἡ πνευματική ὀρφάνια

 

Γράφει  ο  Πορφυρίτης

    Τί μεγάλη εὐλογία εἶναι ὁ πνευματικός Πατέρας! Ὁ καλός, ὁ παραδοσιακός, ὁ ἅγιος πνευματικός Πατέρας εἶναι εὐλογία Θεοῦ! Ὁ λόγος του «ὕδωρ ζῶν»^[1], «πηγὴ ὕδατος ζωῆς ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον»^[2]· πηγαῖος, γάργαρος, καθαρός, ἀληθινός καί ἁγιασμένος, ὅπως εἶναι ὁ διαχρονικός λόγος τοῦ Θεοῦ. Ἀσυμβίβαστος μέ τούς ἐπιβαλλόμενους νεωτερισμούς καί κακοδοξίες, ἀνυποχώρητος στίς ἐκβιαστικές πιέσεις, «κουφός» πρός τίς κοσμικές σειρῆνες. Ἕνας ὀρθόδοξος πνευματικός Πατέρας μπορεῖ νά ἀλλάξει, μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ, ἕνα χωριό, μιά πόλη μία ὁλόκληρη χώρα! Μπορεῖ νά ἀλλάξει ριζικά καί νά ἁγιάσει τίς καρδιές τῶν λογικῶν προβάτων πού τοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Θεός.

   Ὁ πνευματικός πατήρ εἶναι ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ δίπλα στό ποίμνιό του. Τό ποίμνιο, τό πιστό ποίμνιο, δοξάζει τόν Θεό γι’ αὐτήν τήν εὐλογία πού τούς ἔχει στείλει ὁ Ζωοδότης Κύριος. Ἕνας τέτοιος Πατέρας, ἀτρόμητος στίς ὁρατές καί ἀόρατες ἐπιθέσεις τοῦ πονηροῦ καί τῶν ὀργάνων του, παρηγορητικός, ὑποστηρικτικός, ὁμολογητής, διώκτης τῶν αἱρέσεων, ἔχων θυσιαστική ἀγάπη, τήν ἀληθινή ἀγάπη, τήν συνοδευομένη μέ δικαιοσύνη καί ἀλήθεια, καί ὄχι τήν σατανική ψευτοαγάπη τῶν μεταπατερικῶν ἀγαπολόγων, ταπεινός, μή ζητῶν ἀξιώματα, εἶναι πόλος ἕλξης τοῦ θείου Μαγνήτη!

    Εὐλογημένοι ὅσοι γνώρισαν καί γνωρίζουν τέτοιους Πνευματικούς. Εὐτυχῶς, ὁ πανάγαθος Θεός δέν μᾶς ἔχει ἀφήσει χωρίς αὐτούς τούς, κυρίως ἀφανεῖς, Πατέρες. Τούς ἁγίους πνευματικούς ὁδηγούς οἱ ὁποῖοι σκοπό ἔχουν νά ὁδηγήσουν τίς ψυχές, πού κρέμονται ἀπό τό πετραχήλι τους, στή σωτηρία καί ὄχι στόν ἑαυτό τους. Ἄλλωστε ἡ ἐπιθυμία τοῦ πνευματικοῦ ἀνθρώπου, σύμφωνα μέ τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο, «εἶναι ἕνα μόνο νά σκοπεύει τή σωτηρία καί ὅ,τι ὁδηγεῖ σ’ αὐτό νά τό θεωρεῖ σημαντικό, ὅ,τι ὅμως ὄχι, νά τό περιφρονεῖ ἀφοῦ δέν ἀξίζει τίποτα...»^[3].

    Ἡ ἀπουσία ὅλων αὐτῶν τῶν πνευματικῶν στοιχείων, καί κυρίως τῆς θυσιαστικῆς ἀγάπης (πρῶτα πρός τόν Θεό καί μετά στόν ἄνθρωπο), τά ὁποία συγκροτοῦν τόν πνευματικό Πατέρα, ὁδηγεῖ στήν πνευματική ὀρφάνια. Καί ἡ πνευματική ὀρφάνια εἶναι βαρύτερη ἀπό τή σαρκική. Ὁ ἄνθρωπος καταλαβαίνει τήν ἀληθινή, τήν ἐν Χριστῷ ἀγάπη· τήν νοιώθει βαθιά στήν καρδιά του, καθώς αὐτή (ἡ καρδιά) σκιρτᾶ ὅταν ὁ ἀγαπῶν βρίσκεται πλησίον της. Αὐτή ἡ ἀγάπη λείπει ἀπό τά ὀρφανά τέκνα. Σήμερα ὑπάρχει δυστυχέστατα, μεγάλη τέτοιου εἴδους ὀρφάνια. Ὁ ἄρχων τοῦ ἐφήμερου κόσμου καί τά ταλαίπωρα ὄργανά του, χρόνια δουλεύουν καί σχεδιάζουν τήν κατάσταση στήν ὁποία περιέπεσε σήμερα ἡ Πατρίδα μας. Σιγά σιγά ἀφαιροῦν καί ἀπό ἕνα λιθαράκι ἀπό τήν ἁγία μας Πίστη καθώς καί ἀπό τά ἰδανικά καί τίς ἀξίες τῆς Πατρίδος μας. Ἐθνοκτόνοι, πατριδοκτόνοι, ἐλπιδοκτόνοι, ἀνθρωποκτόνοι, ψυχοκτόνοι. Ἀφαιροῦν σταδιακά τό πολύτιμο μέλι τῆς Πίστεως καί προσθέτουν ἐπίσης ἀργά ἀργά, μέ τό ἀνάλογο προπαγανδιστικό περιτύλιγμα, τά περιττώματα καί τίς ἀκαθαρσίες τους, συνηθίζοντας τόν λαό νά ζεῖ μέ ἀδράνεια στόν βόθρο πού τοῦ ἑτοίμασαν. Ἀπό ἕναν τέτοιο λαό ἀνεφύησαν οἱ πολιτικοί καί ἐκκλησιαστικοί ἄρχοντες πού μόνο ἡ ὁμιλία τους εἶναι (ἀκόμη!) στήν ἑλληνική γλῶσσα.

   Τό ὀρφανό ποίμνιο πορεύεται ἀποχαυνωμένο, νανουρισμένο, στήν πτωτική πορεία του μαζί μέ τούς «νεκρούς» του πατέρες· εἴτε αὐτοί εἶναι ἐπίσκοποι, εἴτε ἱερεῖς καί μοναχοί πού «χορεύουν» στόν νεκρικό ρυθμό πού τούς σφυρίζουν οἱ ἐπίσκοποι πού νομίζουν ὅτι ζοῦν, ἐπειδή ἁπλῶς καί μόνο ἀναπνέουν. Τί ταλαίπωροι ἄνθρωποι! Ἄν πίστευαν λίγο, ἐάν γνώριζαν τί τούς περιμένει... Ἄν ἡ ἀναπνοή τοῦ Μεγάλου Πατρός Ἁγίου Βασιλείου, «ὑπῆρξε ὁ εὐσεβής λόγος καί σωστικός ὅλου τοῦ κόσμου»^[4], ἡ δική τους νεκρική ἄπνοια, ὁ «ἀσεβῆς καί βλάσφημος λόγος τους» ὁδηγεῖ τά ἀπορφανισμένα τέκνα τους στήν ἀπώλεια. Ὁ Θεός νά δίνει μετάνοια σέ ὅλους μας. Ὁ ὅσιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης, συμβουλεύει τά παιδιά πού δέν ἔχουν γονεῖς καί εἶναι δυστυχισμένα, νά ἀποκτήσουν πνευματικούς γονεῖς τόν Χριστό καί τήν Παναγία. Μία ψυχωφελής συμβουλή γιά ὅσους ἔμειναν ὀρφανοί καί ἀπό τούς πνευματικούς τους γονεῖς!

^[1] Ἰω. 4, 10

^[2] Ἰω. 4, 14

^[3] Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλου, «ΓΡΗΓΟΡΙΑΝΟ ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ», Ἐκδόσεις «ΦΩΤΟΔΟΤΕΣ»

^[4] Ὅ.π.

Στρατηγικές επεξηγήσεις για την κρίση στο Ιράν

«Κατοικήσαι τον Χριστόν δια της πίστεως εν ταις καρδίαις ημών» (Εφ. 3:17)

 

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

Τον Χριστό δεν τον έχει όποιος τον έχει μόνο στη γλώσσα.

Ούτε εκείνος που τον έχει μόνο επάνω στο χαρτί· ούτε εκείνος που τον έχει επάνω στον τοίχο· ούτε εκείνος που τον έχει στο μουσείο ιστορίας. Αληθινά έχει τον Χριστό εκείνος που τον έχει στην καρδιά του.

Διότι ο Χριστός είναι αγάπη και η καθέδρα της αγάπης είναι η καρδιά.

Αν ο Χριστός είναι στην καρδιά σου, τότε Αυτός είναι ο Θεός σου.

Αν έχεις τον Χριστό μόνον στη γλώσσα ή στο χαρτί ή πάνω στον τοίχο ή στο μουσείο της ιστορίας, έστω κι αν τον αποκαλείς Θεό, Αυτός είναι παιγνίδι για σένα.

Φυλάξου τότε, άνθρωπε, διότι κανείς δεν παίζει ατιμώρητος με τον Θεό.

Η καρδιά οπτικά είναι στενό όργανο, αλλά σ’ αυτήν μπορεί να εισέλθει ο Θεός.

Τότε αυτή είναι πλήρης και υπερπλήρης.

Και τίποτε άλλο δεν μπορεί να χωρέσει μέσα της.

Ακόμη κι αν εισέλθει σ’ αυτήν όλος ο κόσμος, χωρίς τον Θεό, εκείνη παραμένει άδεια.

Αδελφοί, ας εισέλθει ο Χριστός, ο αναστάς και ζων Κύριος, δια της πίστεως στις καρδιές σας και εκείνες θα είναι πλήρεις και υπερπλήρεις.

Όμως Εκείνος δεν μπορεί να εισέλθει αλλιώς στις καρδιές σας, παρά μόνο δια της πίστεως.

Αν δεν έχετε πίστη, τότε ο Χριστός θα μείνει μόνο στη γλώσσα σας ή στα χαρτιά ή στους τοίχους ή στα μουσεία της ιστορίας.

Τι το όφελος απ’ αυτό;

Τι το όφελος να κρατάτε την Ζωή επάνω στη γλώσσα και τον θάνατο μέσα στην καρδιά;

Διότι αν κρατάτε τον κόσμο μέσα στην καρδιά σας και τον Χριστό επάνω στη γλώσσα σας, τότε κρατάτε τον θάνατο μέσα στην καρδιά και τη ζωή στη γλώσσα.

Ο ανατρεπτικός π.Κλεομένης !

Μοιάζει να είναι ένας δια Χριστόν σαλλός ,

αποκομμένος από όλους και από όλα ,

συμφωνείς ή διαφωνείς μαζί του,

σε εποχές φασιστικής δυστοπίας , εκ-πούστευσης ,και βαρβαρότητας …

μας δείχνει το δρόμο και θυμίζει τον λόγο του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου : ''Διεγέλα τὰ πάντα, γέλωτος ὁρῶν ἄξια τὰ τοῖς πολλοῖς σπουδαζόμενα...''

Τα σαρακοστιανά του μακαριστού Μοναχού Επιφάνιου: 26 νηστίσιμες συνταγές από το Άγιο Όρος

Ταχινόσουπα και λαχανόρυζο κοκκινιστό, αγιορείτικο πιλάφι με μύδια και χταπόδι με πατάτες. Μια μοναδική συλλογή νηστίσιμων συνταγών του μακαριστού Μοναχού Επιφάνιου για τη Σαρακοστή.

Ο πατήρ Επιφάνιος ήταν σπουδαίος μάγειρας. Τον αποκαλούσαν «αρχιμάγειρα του Αγίου Όρους» λόγω του ταλέντου του αυτού που φάνηκε από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στο Άγιον Όρος, το 1973, αμέσως μετά το λύκειο. Αρχικά βρέθηκε στη Μονή Αγίου Παύλου κι εκεί ανέλαβε κάποια στιγμή το διακόνημα της κουζίνας.

Παρά το ότι δεν συνηθίζεται, καθώς στις Μονές τα διακονήματα αλλάζουν κάθε χρόνο προκειμένου οι μοναχοί να αποκτούν σφαιρική εμπειρία των εργασιών σε ένα κοινόβιο, εκείνος έμεινε στο πόστο αυτό για οχτώ χρόνια. Του άρεσε η μαγειρική και «απ’ ό,τι φαίνεται, άρεσε και σε αυτούς που έτρωγαν», μας είχε πει. «Έκτοτε, και άλλη δουλειά να είχα, σε γιορτές και πανηγύρια με φώναζαν να μαγειρέψω».

Τα φαγητά του μοναχού Επιφάνιου δεν ήταν απλά φαγητά. Ήταν χειρονομίες πολιτισμού.

Τα πανηγύρια στο Άγιον Όρος είναι πολυπληθή και πολλές φορές χρειαζόταν να φτιάξει φαγητό για πάνω από 1.000 άτομα, όπως στην πανήγυρη των Ιβήρων, που διαρκεί τρεις μέρες. Χρειαζόταν να κουμαντάρει τεράστιες ποσότητες υλικών. 2 τόνους ψάρια, 800 κιλά χταπόδια, 50 κιλά μακαρόνια! «Για να τα βγάλεις πέρα», έλεγε, «δεν αρκεί να έχεις γνώσεις μαγειρικής. Πιο πολύ πρέπει να είσαι διοικητής, να διευθύνεις 20 ανθρώπους – ένας να σου κάνει λάθος, σου έχει καταστρέψει το φαγητό». Να λοιπόν γιατί τον αποκαλούσαν «αρχιμάγειρα».

Ετοιμάζοντας γαρίδες με μανέστρα.

Αστακομακαρονάδα αγιορείτικη. Τα μυστικά της, η βρασμένη ντομάτα και το βράσιμο των ζυμαρικών στο μυρωδάτο ζουμί του αστακού.   Η αγιορείτικη κουζίνα H αγιορείτικη κουζίνα, πληθωρική, πολυσυλλεκτική, και όμως λιτή και με ξεκάθαρη μεσογειακή ταυτότητα βασίζεται στο λάδι, στα χόρτα, στα όσπρια και στα θαλασσινά, χρησιμοποιεί άφθονα μυρωδικά και μπαχαρικά, αξιοποιεί τεχνικές παλιές και καινούργιες. Καθοριστικός για τη διαμόρφωση της ταυτότητάς της είναι ο βασικός κανόνας που διέπει την καλογερική διατροφή: οι μοναχοί στα κοινόβια μοναστήρια δεν επιτρέπεται να τρώνε κρέας και προϊόντα ζωικά. Ψάρι είναι το «καλό» φαγητό των γιορτών, των πανηγύρεων, του Πάσχα. Τον υπόλοιπο χρόνο τρώνε λαχανικά, όσπρια, ζυμαρικά, θαλασσινά. «Αυτοί οι περιορισμοί σε αναγκάζουν να γίνεις ευρηματικός», έλεγε ο πατέρας Επιφάνιος. «Το χταπόδι πρέπει να μάθεις να το κάνεις με πολλούς τρόπους, για να μην το βαρεθείς. Μάλιστα, αν σκεφτείς πως στα μοναστήρια περίπου 200 μέρες το χρόνο τρώνε αλάδωτα φαγητά (σ.σ.: Δευτέρες, Τετάρτες, Παρασκευές, τη νηστεία της Μεγάλης Σαρακοστής, των Αγίων Αποστόλων και του Δεκαπενταύγουστου), πρέπει τις μέρες που φτιάχνεις λαδερό ή ψάρι, να το κάνεις πολύ εύγευστο. Οι μάγειρες σοφίζονται διάφορα, βρίσκουν υλικά κατάλληλα, νηστίσιμα μεν, αλλά τα οποία μας δίνουν μια ιδιαίτερη ευχαρίστηση και παρηγοριά για να δεχτούμε καλύτερα το βάρος της νηστείας. Όπως το ταχίνι που με τις μοναδικές ιδιότητές του, έρχεται να συμπαρασταθεί στον μάγειρα. Τροφή σπουδαία, υγιεινή και εύπεπτη, που την τρώμε με πάρα πολλούς τρόπους». Ένα υπέροχο ανοιξιάτικο λαδερό. Ο Μοναχός Επιφάνιος πρότεινε να προσθέσουμε, αν βρούμε, και ένα ματσάκι αμπελοκορφάδες στις αγκινάρες με τον αρακά. Κάνουν το φαγητό ακόμα πιο ξεχωριστό. Φωτογραφία: Αντωνία Κατή Για συνοδεία των λαδερών φαγητών, μπορείτε να δοκιμάσετε να φτιάξετε και τη συνταγή του για απλό, καθημερινό ψωμί. Φωτογραφία: Αντωνία Κατή Tα σημαντικά οφέλη της νηστείας Οι βασικοί κανόνες της νηστείας θυμίζουν έως ένα βαθμό τις αρχές της μεσογειακής διατροφής, ενός από τους υγιεινότερους τύπους διατροφής στον κόσμο. Η αποχή από όλα τα ζωικά προϊόντα και η αυξημένη κατανάλωση φρούτων, λαχανικών και οσπρίων συμβάλλουν στην αποτοξίνωση του οργανισμού. Συγκεκριμένα: ● Αυξάνεται η πρόσληψη φυτικών ινών, οι οποίες συμβάλλουν στην ομαλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος και τη μείωση της πιθανότητας εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου. ● Αυξάνεται η πρόσληψη μικροστοιχείων με αντιοξειδωτική δράση, όπως είναι η βιταμίνη C και τα φλαβονοειδή, που προστατεύουν τον οργανισμό από την αρνητική δράση των ελεύθερων ριζών, προφυλάσσοντας τα τοιχώματα των αγγείων και τον οργανισμό από διάφορες μορφές καρκίνου, ενώ παράλληλα ενισχύουν και το ανοσοποιητικό σύστημα. ● Αυξάνεται η πρόσληψη βιταμινών του συμπλέγματος Β καθώς και η πρόσληψη μονοακόρεστων και πολυακόρεστων λιπαρών, τα οποία παρέχουν αυξημένες ποσότητες ω-3 και ω-6 λιπαρών οξέων, βελτιώνοντας την καρδιακή και τη νευρική λειτουργία, αλλά και το λιπιδαιμικό προφίλ του οργανισμού. Ο συνδυασμός των γλυκών μπαχαρικών με το χταποδόζουμο, τη γλυκόξινη ντομάτα αλλά και τον πελτέ δίνει βαθιά γεύση και αξεπέραστο άρωμα στο χταπόδι με πατάτες. Τα μπαχαρικά δίνουν σε αυτήν τη σαλάτα με μαυρομάτικα, ζωηρό κόκκινο χρώμα και γεύση πικάντικη, ενώ τα μυρωδικά δροσιά και άρωμα. Οι σαρακοστιανές συνταγές που μας άφησε ο γέροντας Επιφάνιος Με αγκινάρες, πράσα και ανοιξιάτικα χόρτα, με όσπρια, με θαλασσινά, αυτά τα φαγητά του μακαριστού μοναχού Επιφάνιου πιστεύουμε ότι θα δώσουν πλούτο και γεύση στο τραπέζι σας, είτε νηστεύετε είτε όχι. Είναι φαγητά που ξαφνιάζουν με τη λιτότητα και την απαράμιλλη νοστιμιά τους, συνταγές που αν και νηστίσιμες, τις απολαμβάνουμε σχεδόν όλο τον χρόνο. Για συνοδεία των λαδερών φαγητών, μπορείτε να δοκιμάσετε να φτιάξετε και τη συνταγή του για απλό, καθημερινό ψωμί. Δείτε εδώ τις συνταγές

Οι μοναχοί του Άγιου Όρους 200 μέρες τον χρόνο τρώνε αλάδωτα φαγητά. Τις μέρες λοιπόν που χρησιμοποιούν λάδι, όπως σ’αυτό το χταποδάκι, τη συνταγή για το οποίο μάς έδωσε ο Μοναχός Επιφάνιος, φροντίζουν να το κάνουν γευστικότατο.

Στο Χιλανδαρινόν Κελλίον

Του Βασίλη Χαραλάμπους

Το ημέρωμα κείνου του δειλινού
στη Μολυβοκκλησιά των Καρυών
καταμεσής στη βαθυπράσινη ρεματιά
στον εσπερινό της του Χριστού Γεννήσεως.
Μήτε ρέμβη, μήτε στοχασμός
μοναχά το θώρι προς ανατολάς
στο εσσωράχιο του τόξου
όπου εζωγραφισμένη περίτεχνα
η τοιχογραφία της του Χριστού Γεννήσεως.
Στη Βηθλεέμ η βουνίσια πλατωσιά
μʼ ώχρα σκουρόχρωμη
και εις το μέσον το σπήλαιον
η οικία της σωτηρίας μας
με κατάκορφα βράχια.
Υπό το σπήλαιον
η απειρόγαμος Μήτηρ
με μαφόρι βαθυκόκκινο
και κατάμπροστα ο εν σαρκί φανείς Θεός.
Κι ο γέρων στο στασίδι ανεγίνωσκεν
«ανατελεί άστρον εξ Ιακώβ»
και έγινεν στο Χιλαδαρινό Κελλίον
ο ναΐσκος εκείνος πόλις Δαυίδ.
Παρέκει ο Ιωσήφ ο Δίκαιος
εζωγραφισμένος μετά γέροντος ποιμένος
και εις τον ουρανόν άγγελοι
διαλαλώντας έως εσχάτου της γης
ότι Χριστός γεννάται.
«Ακούσατε δη οίκος Δαυίδ
ότι από του νυν μεγαλυνθησόμεθα
έως άκρων της γης».
Παραύστερα ο παπακαλόγερος
συνέχισε θυμιατίζοντας
κι έγινεν ο ναΐσκος εκείνος
του Εφραθά οίκος.

Από την ποιητική Συλλογή « Αγιονορείτικο διαβατικό »

Αγαπώ σε

 

Ύστατη & δραματική προειδοποίηση ΗΠΑ προς Ευρωπαίους-Συνταχθείτε ή δεν θα υπάρξει Ευρώπη

 Σχόλιο, αναλύση και παρασκήνιο για την απολύτως αποφασιστική-απειλητική προειδοποίηση των ΗΠΑ - και όχι προσωπικά του Τραμπ- προς τους Ευρωπαίους, ότι αν δεν συνταχθούν στον πόλεμο κατά του Ιράν θα αντιμετωπίσουν βαριές επιπτώσεις που θα φτάσουν σε υπαρξιακά επίπεδα για την Γηραιά Ήπειρο.

Αντίδωρο από την Παναγία

 

Μακαριστός π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος

Κάποτε μια Κυριακή σαν τη σημερινή, πριν από σαράντα περίπου χρόνια, το 1968, σ’ αυτόν εδώ το Ναό, και μπροστά από τον παλιό Θρόνο, βέβαια είχαμε έναν παμπάλαιο Θρόνο εδώ, δεν ξέρω πόσοι, αν ήταν κανείς εδώ και το θυμάστε και εδώ ήταν όλο βαμμένο μπλε και από τούβλο…

Η Ωραία μας Πύλη εδώ… Εκκλησιάζετο μπροστά από το Θρόνο ο κυρ-Γιάννης, -ο Θεός να τον αναπαύσει. – Εκείνη την Κυριακή ήταν όρθιος και τον είδα, όταν έβγαινα έξω για να πω εκείνα τα οποία επιβάλλονται από το τελετουργικόν του Όρθρου ή της Θείας Λειτουργίας, τον έβλεπα ιδρωμένο.

Κατάλαβα λοιπόν ότι είχε και πυρετό, και θα πρέπει να ήταν και υψηλός, παρά ταύτα όμως, ήρθε να λειτουργηθεί, και να κοινωνήσει στο τέλος. Και πράγματι έτσι έγινε. Με τρεμάμενα τους πόδας απ’ τον πυρετό, ήλθε, κοινώνησε και επέστρεψε εκεί, και έκατσε στην καρέκλα του.

Τελείωσα … τελειώνοντας τη Θεία Λειτουργία, διαπίστωσα ότι έγειρε το κεφάλι του προς τα κάτω, και εφαίνετο σα να κοιμόταν. Τελείωσα τη Θεία Λειτουργία και άρχισα να μοιράζω αντίδωρο. Εδώ οι διπλανοί που ήσαν εδώ εκείνη την εποχή, ήθελαν να τον ξυπνήσουν και τους εμπόδισα εγώ και είπα «αφήστε τον, έτσι όπως είναι».

Έφυγαν όλοι και ο κυρ-Γιάννης παρέμεινε στη θέση του, με τα χέρια σταυρωμένα, και τις παλάμες έτσι, όπως δηλαδή παίρνομε το αντίδωρο.

-Δεν το παίρνομε το αντίδωρο με ένα χέρι όπως κάνετε οι περισσότεροι, με δυο χέρια το παίρνομε το αντίδωρο, έτσι, το δεξί πάνω στο αριστερό. Και όταν μπαίνει το αντίδωρο στη χούφτα, φιλούμε το χέρι. Αν δείτε τους Ρώσους, όταν θέλουν να χαιρετήσουν έναν ιερέα κάνουν έτσι, να τον χαιρετήσουν, να πάρουν την ευχή του, και βάζει εκείνος σταυροειδώς τα δάχτυλα μεσ’ τη χούφτα και την ασπάζονται.

– Τελείωσε το αντίδωρο, δεν τον έδωσα.. τον άφησα σ’ αυτή τη θέση που ήτανε. Έκλεισα εδώ την Ωραία Πύλη, κατέλυσα, και μαζί με τον τότε νεαρό Ηλία, που σήμερα είναι ο πατήρ-Ηλίας στην Άνδρο, διαβάσαμε και τη Θεία Ευχαριστία, και ήρθα εδώ στο πλάι και άρχισα να ξεντύνομαι.

Τότε μπήκε από κει από την Ωραία Πύλη, -η Νοτία όπως λέγεται,- μπήκε μέσα ο κυρ-Γιάννης. Είχε μια έκφραση απεράντου γλυκύτητος, και δεν υπήρχε ούτε ιδρώτας ούτε τίποτα, και εφαίνετο μια χαρά, και με δάκρυα στα μάτια, μου διηγήθηκε τα εξής:

«Από την εξάντληση και τον πυρετό,» που είχε μετά τη Θεία Κοινωνία, «κάθισα,» λέει, «στη καρέκλα, έγειρα το κεφάλι μου προς τα κάτω, προς το μέρος της καρδιάς όπως μου έχεις διδάξει, και άρχισα να λέω το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με» και έτσι να απολαμβάνω την γλυκύτητα της Θείας Κοινωνίας.

«Κάποτε» λέει, «έχασα κάθε αίσθηση του χώρου, που βρισκόμουν δηλαδή, του χρόνου, του θορύβου, των ψαλμωδιών,» -θα ήταν τότε οι ψάλτες μας αυτοί.- «των φωνών και τα λοιπά,»

Όταν σήκωσε το κεφάλι του, συνήλθε δηλαδή, δεν ήταν μόνος, όλος ο ναός ήταν γεμάτος από την παρουσία της Παναγίας μπροστά του, που ’χε την αίσθηση ότι είχε ξεκολήσει από δω, όχι από κείνη την πλευρά, συγγνώμη, από δω, και είχε πάει κοντά του, και του έβαλε στην ανοικτή του παλάμη, η Υπεραγία Θεοτόκος, ένα αντίδωρο. Και του είπε, «φάτο παιδί μου».

Το έφαγε αλλά έμειναν λίγα ψίχουλα. Και όπως μπήκε μέσ’ το ναό, έτσι, τα είδα τα ψίχουλα. Και έσκυψα και τα ’γλυψα. Και φώναξα και το νεαρό, τον τότε Ηλία, του λέω «έλα εδώ, έχει ένα δυο ψιχουλάκια, να γλύψε τα απ’ το χέρι του», με κοίταξε έτσι παράξενα, γιατί δεν είχε ακούσει τη συζήτηση, «κάντο, κάντο» λέω Ηλία λέω, «Κατάλαβες τίποτα; », λέει «όχι».

Εγώ όμως είχα τη συναίσθηση ότι ευωδίαζε τούτο το πράγμα, εκείνα τα ελάχιστα ψιχουλάκια, σαν Θεία Κοινωνία. Έτσι ο κυρ-Γιάννης κοινώνησε μια φορά με το μυστήριο της Θείας Κοινωνίας, και τη δεύτερη φορά, με τρόπο υπερφυσικό, στη μορφή του αντιδώρου.

Η παράκλησίς του ήτο, να μην το μάθει κανένας, ούτε ακόμα και η οικογένειά του. Έτσι εγώ το ξέχασα. Ο Ηλίας δεν κατάλαβε τίποτα, ούτε καν πιστεύω να το θυμάται.

Να όμως που το θυμήθηκα χτες βράδυ, όταν μελετούσα το σημερινό Αποστολικό Ανάγνωσμα, που όλοι ακούσατε, διότι συνήθιζε να μου το λέγει, «Αχ, πάτερ Στέφανε, «είς Κύριος, μία πίστις, εν Βάπτισμα, είς Τριαδικός Χριστός, εις Τριαδικός Θεός, μια μετάνοια, »… και άλλα πράγματα.

πηγή

ΛΙΒΑΝΟΣ_Θλιβερές εικόνες από τη Βηρυτό

Ας μην φοβόμαστε όταν ακούμε για πολέμους και άλλα φοβερά γεγονότα, διότι όλα αυτά πρέπει να συμβούν

 

Άγιος Γέροντας ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ (ΠΙΡΒΟΥ)

 

Για τον αληθινό χριστιανό δεν έχει σημασία πότε θα έλθει ένας πόλεμος ή ένας διωγμός. «Σε καιρούς διωγμών οι χριστιανοί πρέπει να συνάζονται γύρω από τους ιερείς...

Η Θεία Λειτουργία και τα Τίμια Δώρα θα δίνουν στους χριστιανούς την δύναμη για να υπομείνουν στην πείνα και θα τους διαφυλάσσουν από κάθε κακό,κάτω από την σκέπη και την προστασία της Υπεραγίας Θεοτόκου. Επίσης, είναι ανάγκη να λένε την Ευχή στον Ιησού και να προσεύχονται στην Παναγία,λέγοντας: Υπεραγία Θεοτόκε,σώσον ημάς ή Τη Υπερμάχω Στρατηγώ.

Οι σύντομες αυτές προσευχές μάς ένωσαν μέσα στην φυλακή και έτσι μπορέσαμε να αντέξουμε τον διωγμό του κομμουνιστικού καθεστώτος,χωρίς να υποταχθούμε στο κόκκινο θερίο. Όμως αυτά είναι για τους χλιαρούς χριστιανούς,διότι οι ένθερμοι είναι πάντοτε έτοιμοι-δεν περιμένουν τον καιρό του διωγμού ή του πολέμου για να επιμεληθούν τα της ψυχής τους! Για τον αληθινό χριστιανό δεν έχει σημασία πότε θα έλθει ένας πόλεμος ή ένας διωγμός.

Ο αληθινός χριστιανός είναι πάντα έτοιμος, προετοιμασμένος με αναμμένη την λαμπάδα της ψυχής του,για να συναντήσει τον Ουράνιο Νυμφίο. Ο γνήσιος χριστιανός δεν ζει με φόβο και αγωνία για το πότε θα ξεσπάσει ένας πόλεμος ή πότε θα πέσει μία βόμβα στο κεφάλι του. Αναζητεί τρόπους να θυσιάζεται περισσότερο για τον πλησίον του και για τον Θεό.Ο αληθινός χριστιανός αναζητεί μέσα του την Βασιλεία των Ουρανών και δεν φοβάται τίποτε στην εφήμερη τούτη ζωή. Γι αυτόν η λύπη είναι χαρά και ο Σταυρός είναι ανάσταση. Ούτως ή άλλως, η ζωή μας είναι στα χέρια του Θεού και μόνον Εκείνος γνωρίζει το τέλος του ανθρώπου. Επομένως, ας μην φοβόμαστε όταν ακούμε για πολέμους και άλλα φοβερά γεγονότα, διότι όλα αυτά πρέπει να συμβούν, όπως είπε ο Σωτήρας μας (πβ. Ματθ.24,6 και Μαρκ. 13,7) Φόβο θα έπρεπε να έχουμε για το γεγονός ότι οι ψυχές μας δεν είναι έτοιμες να συναντήσουν τον Χριστό»

Γέρων Ιγνάτιος από τη Δυτική Όχθη: Μας κρατάει εδώ η χάρις του Θεού

Η εκπομπή “Επικαιρότητα”  ταξίδεψε για άλλη μια φορά μέχρι τη Μέση Ανατολή και κράτησε ζωντανή την σχέση της με τους Αγίους Τόπους, καθώς στη Μαρία Γιαχνάκη, μίλησε ο Ηγούμενος της Ι.Μ. των Ποιμένων Βηθλεέμ, στη Δυτική Όχθη, Γέροντας Ιγνάτιος, για την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσαρακοστής εν μέσω δοκιμασιών.

Μακαριστός Γέροντας Δανιήλ Κατουνακιώτης ,το αηδόνι της ερήμου_ «Να λέτε στους ανθρώπους να εξομολογούνται πριν γεράσουν και χάσουν την μνήμη τους και τα λογικά τους.»

 

Δείτε επίσης _O γλυκής Γέρων Δανιήλ των Δανιηλαίων

Δεν κοιμήθηκε Ένας Πατριάρχης, αλλά ένας Ηγέτης κατά του ζυγού των απίστων...

 

 

 

«Ἡ χριστιανικὴ σκέψη (καὶ ἡ θρησκευτικὴ συνείδηση γενικότερα) μᾶς διδάσκει τί εἶναι καλὸ καὶ τί ἀπαράδεκτο, τί εἶναι ἁμαρτία καὶ τί εἶναι χάρη, ἀλλὰ ἀφήνει στὸ πρόσωπο τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιλογῆς. Ἡ χριστιανικὴ ἀρχὴ εἶναι: σέβομαι τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιλογῆς σου, ἀλλὰ ὄχι κάθε ἐπιλογή σου· «πάντα ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει» (Α΄ Κορ. 10,23).

Εἶναι ἄλλωστε αὐτονόητο ὅτι ἡ ἐλευθερία τῆς ἐπιλογῆς ἔχει ἀξία μόνο ὅταν ἐπιλέγεις ἀνάμεσα σὲ διαφορετικὲς ἀξίες, διότι ἂν τὰ πάντα εἶναι ἴδια, τότε ἡ ἐπιλογὴ χάνει τὸ νόημά της.

Ἡ οὐσία ὅμως τοῦ ζητήματος εἶναι ὅτι ἡ κοσμικὴ ἰδεολογία παρουσίασε τὸ πρόσωπο ὡς ὂν ἀνεξάρτητο ἀπὸ τὸν Θεό, τοποθέτησε τὸν βεβαρημένο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἄνθρωπο στὸ βάθρο καὶ ὑπέταξε τὰ πάντα στὰ ἔνστικτά του. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ἐπιδίωξε τὴ νομιμοποίηση τῶν ταπεινῶν ἐμπαθῶν κλίσεων, στερώντας του τοὺς ἠθικοὺς καὶ πνευματικοὺς προσανατολισμούς, καὶ τὸ δικαιολόγησε αὐτὸ μὲ τὸ πρόσχημα τοῦ ἀτομικισμοῦ.»

[Ηλίας Β΄, Καθολικός Πατριάρχης πάσης Γεωργίας,

Χριστούγεννα 2013-2014]

 

 

Σταύρος Λάλας: Ο Έλληνας κατάσκοπος

ΓΕΩΡΓΙΑ _Ένα από τα πιο όμορφα μέρη στην Γεωργία την άνοιξη είναι το Gibbs Gardens

Μπορείτε να περπατήσετε ανάμεσα σε περισσότερους από 20 εκατομμύρια ανθισμένους νάρκισσους - ένα απολύτως εκπληκτικό θέαμα!

 

Κάθε χρόνο, αυτός ο εκπληκτικός κήπος παρουσιάζει πάνω από 100 ποικιλίες και περισσότερους από 20 εκατομμύρια νάρκισσους διασκορπισμένους σε 50 στρέμματα από κυλιόμενους λόφους και κοιλάδες. Βρίσκεται στη μικρή πόλη Ball Ground στη Βόρεια Γεωργία, η περιοχή είναι γνωστή για την ιστορική γοητεία και τους ειρηνικούς δρόμους της.

Τα άνθη φυτεύονται σε φαρδιές, ρέουσες λωρίδες χρώματος που καταρρέουν στις πλαγιές των λόφων, μοιάζουν με χρυσά ποτάμια. Χάρη σε ένα μείγμα ποικιλιών πρώιμων, μεσαίων και καθυστερημένων άνθισης, το τοπίο εξελίσσεται συνεχώς σε περίπου έξι εβδομάδες, από τον Μάρτιο έως τα μέσα Απριλίου.

Το Gibbs Gardens είναι επίσης επίσημος κήπος βιτρίνας της American Daffodil Society και ένας από τους μεγαλύτερους προορισμούς προβολής ασφόδελων στις Ηνωμένες Πολιτείες

Το Flower Magazine το έχει ονομάσει ένα από τα δέκα κορυφαία μέρη στον κόσμο για να δεις νάρκισσους, ενώ η Southern Living το χαρακτηρίζει ως τη μεγαλύτερη επίδειξη νάρκισσων εκτός Ολλανδίας.

Στη Γεωργία, είναι δύσκολο να βρεις πιο όμορφη ανοιξιάτικη θέα

Φρίττω δεχόμενος το Πύρ.. Ω Φρικτού Μυστηρίου! Ω ευσπλαχνίας Θεού!

Ο μακαριστός Άγιος Γέροντας Κύριλλος, Ηγούμενος της Μονής Οσίου Δαυίδ

και άξιος διάδοχος του Οσίου Ιακώβου, κοινωνών των Αχράντων μυστηρίων, λίγο καιρό προ της οσιακής κοιμήσεως του ,στο κρεβάτι του μαρτυρίου του, στο Γ.Π.Νοσοκομείο Λάρισας,

τον χώρο του οποίου, κυριολεκτικά, καθαγίασε με την παρουσία του.

 

Στην φωτογραφία αποτυπώθηκε η συγκλονιστική έκφραση του προσώπου του με το δέος " προ του μετασχείν της φρικώδους θυσίας, του ζωοποιού Σώματος του Δεσπότου".

Ο μακαριστός Άγιος Γέροντας κοιμήθηκε οσιακά , την 30/3/2012, ημέρα Παρασκευή του Ακαθίστου Ύμνου και το επίσημο ετήσιο μνημόσυνό του, καθιερώθηκε να τελείται το Σάββατο του Ακαθίστου, που φέτος είναι το Σάββατο 28 Μαρτίου 2026.

ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΧΗ!

«Σοφία, Ὀρθοί! Φῶς Χριστοῦ φαίνει πᾶσι»

 

«Τῆς Προηγιασµένης τό πανίερο θάµβος»

Tό φῶς τό ἱλαρό πού ἁπλώνει ἡ λαμπάδα τῆς Προηγιασμένης τό νοιώθεις ὅτι εἶναι ἡ φωτεινή ματιά τοῦ Θεοῦ, πού μεγαλύνει τόν Κόσμο. Εἶναι ἡ ἀπαστράπτουσα παρουσία Του ἀπό τότε, ἀπό τόν καιρό τῆς Δημιουργίας, μέ κεῖνο τό κορυφαῖο πρόσταγμα: «Καί ἐγένετο φῶς» (Γεν. 1,3). Φωτεινή παρουσία πού δέν ἔπαψε νά εἰσέρχεται σέ ὅλα μας τά σκότη καί νά τά φωτίζει, δίχως νά ἐξετάζει ποιά. Ἀρκεῖ τίς θύρες τῆς ψυχῆς νά βρεῖ ἀνοικτές.

Στό μυρωμένο ἀνοιξιάτικο πρωϊνό ἀνεβαίνει τό εὐῶδες θυμίαμα κι ἀπό τό Πρόσωπό Του κατεβαίνει Φῶς Χριστοῦ καί καταυγάζει τήν Ἐκκλησιά, τούς πιστούς, τήν οἰκουμένη ὁλάκερη.

Αὐτό τό Φῶς πού αἰῶνες προσφέρεται, καί θά προσφέρεται ἕως τῆς συντελείας, γίνεται τό μέσον διά τοῦ ὁποίου καί οἱ Γραφές καί οἱ Λόγοι καί ἡ Ἀνάγνωση τοῦ Σύμπαντος Κόσμου κατανοεῖται, ἐμβιώνεται, ὁδηγεῖ εἰς ὁδούς σωτηρίας.

Αἰῶνες στέκει στήν Ὡραία Πύλη ὁ ἀρχαῖος ὁ παπᾶς, ἀκίνητος, εὐσχήμων, ἱεροπρεπής καί κατενυγμένος. Κρατᾶ τήν ἀκοίμητα ἀναμμένη λαμπάδα τῆς Προηγιασμένης καί τό θυμιατό, γιά νά ὁρίσει τήν Προσευχή τῶν πιστῶν, νά συμμαζέψει τούς καημούς τους, τίς μετάνοιες καί τίς ἱκεσίες τους καί νά τά τυλίξει σέ νοητά ὀθόνια γκρίζου θυμιάματος.

Νά συμμαζέψει τήν Πίστη τους στή χρυσογάλανη φλόγα τοῦ κεριοῦ κι ὕστερα, ἤρεμα, ἁπλᾶ καί σέ ἦχο λιτό, ὑφασμένο στόν ἀργαλιό τῆς ταπείνωσης, ἀνοίγει τή θύρα τοῦ Θεοῦ μέ τό «Κατευθυνθήτω».

Οἱ μετάνοιες εἶναι ἀσκήσεις πού δέν ἀποδεικνύουν μόνο τή συμμετοχή τοῦ σώματος, ἀλλά κυρίως τή συντριβή τῆς ψυχῆς. Γιατί ἐκεῖ πρέπει νά ἐπικεντρωθεῖ ἡ ὅλη διαδικασία μέ ἀπότοκο τή θεραπεία… Ἄλλωστε, γι᾿ αὐτό «αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν ἀοράτως» μέν, ἀλλά μαζί μας ἀτενίζουν καί διαπιστώνουν ὅτι, «ἰδού, εἰσπορεύεται ὁ Βασιλεύς τῆς Δόξης». Γιά ποῦ, ἄραγε; Τό ἐρώτημα δυναμικό μεγαλειῶδες, οὐσιαστι­κό… Διότι εἰσπορεύεται, εἰσοδεύει ὁ Βασιλεύς τῆς Δόξης, μέσα στό Ἅγιο Δισκάριο, μέ τήν ἡσυχία καί τή σιωπή τοῦ Ναοῦ νά τήν καταλύει, ν᾿ ἀνοίγει ρωγμές σωτήριες, τό ρυθμικό κουδούνισμα τοῦ θυμιατοῦ.

«Ἰδού θυσία…», Θυσία Μυστική, ἀλλά καί Τελειωμένη, πού μόνο οἱ Δυνάμεις τῶν Οὐρανῶν μέ τά παρθένα, τά φωτισμένα ἀπό τόν Θεῖο Του Γνόφο Μάτια, μέ φρίκη βλέπουν καί κατανοοῦν, πασχίζοντας νά μᾶς εἰσάγουν ὅλους σ’ αὐτό τό Μάθημα τῆς Θυσίας καί τῆς Προσφορᾶς. «Οὕτως ἠγάπησεν ὁ Θεός τόν κόσμον…» ( Ἰω. 3, 15) ἀντίθετα μέ τόν κόσμο πού συνεχίζει, ὄχι μονάχα νά μήν ἀγαπᾶ, ἀλλά ν᾿ ἀμφισβητεῖ καί νά ζητᾶ τίς ἔτι καί ἔτι θυσίες Του… πού τίς ἀντιπροσωπεύουν, εὐτυχῶς, τά τῶν Ἁγίων Μαρτύρια… Τά ὁποῖα ἀσφαλῶς σήμερα ὡς ἐπί τό πλεῖστον εἶναι μέν ἀναίμακτα, ἀλλά μουσκεμένα ἀπό δάκρυα, ἱδρῶτες, ἀγωνία καί μεγάλη Σιωπή πού γιά νά τήν ἀντέξεις ἀπαιτεῖται νά μαθητεύσεις στή ἄλλη Σιωπή. Ἐκείνη, πού ἐκφράζεται μέ διαφορετικά ρήματα καί πού ἐκκινεῖται ἀπό μιάν ἄλλη Σιωπή. «Ὁ δέ Ἰησοῦς ἐσιώπα» (Ματθ.26, 63).

Εἰσπορεύεται ὁ Βασιλεύς τῆς Δόξης, λοιπόν. Κι ἐμεῖς βυθίζουμε τήν ὕπαρξή μας στά βάθη τῶν αἰώνων καί ψηλαφοῦμε τίς ἀρετές τῶν Πατέρων μας, οἱ ὁποῖοι «Πίστει καί πόθῳ» προσέρχονταν γιά νά καταστοῦν «μέτοχοι ζωῆς ἀθανάτου». Ἐκεῖνοι… Ἐμεῖς;

Οἰ λέξεις αὐτές, «πίστις», δηλαδή, πού δηλοῖ τήν ἐμπιστοσύνη καί κάτι παραπάνω, καί «πόθος», πού φανερώνει τήν ἐπιθυμία, τή λαχτά­ρα τῆς παρουσίας κάποιου, διαπλέουν τίς θάλασσες τοῦ Χρόνου καί μᾶς ἀνταμώνουν· λέξεις χλωρές, νεοφερμένες, πού ἐπιμένουν νά μᾶς εἰσοδεύσουν, ὄχι μονάχα στό νόημά τους, ἀλλά καί στόν κόσμο τους… Τόν κόσμο τῆς Βασιλείας Του. Μιά θύρα τῆς ὁποίας εἶναι καί ἡ Προηγιασμένη…

Σκόπελος, π. Κων. Ν. Καλλιανός

«ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ», Ἀπρίλιος 2013, Ἀρ. Τεύχους 128α

Aπό Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου εις Κοπάνους

υπάρχω !

 

Εν μέσω Δίωξης των ισλαμοφασιστών , ο Χριστιανικός Πληθυσμός της Συρίας Μειώθηκε κατά 80%

 

Πριν ξεκινήσει ο εγκάθετος πόλεμος στη Συρία από τους ισλαμοφασιστες το 2011, υπήρχαν περίπου 2,5 εκατομμύρια Χριστιανοί στη Συρία, συμπεριλαμβανομένων περίπου ενός εκατομμυρίου Ελληνορθόδοξων πιστών. Σήμερα, οι εκτιμήσεις του χριστιανικού πληθυσμού κυμαίνονται από 500.000 έως ένα εκατομμύριο, με ελαφρώς λιγότερους από τους μισούς να είναι Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί.

 

Οι Χριστιανοί που παραμένουν στη Συρία βρίσκονται ακόμα σε κίνδυνο στην αρχαία πατρίδα τους. Το Πατριαρχείο Αντιόχειας σημείωσε τον Σεπτέμβριο του 2025 ότι «εδώ και μέρες στη Συρία γίνεται συστηματική & άνευ προηγουμένου σφαγή Χριστιανών, θανάτωση μοναχών, καύση μοναστηριών, λεηλασία και καύση ολόκληρων ορθοδόξων χωριών, ενώ οι αρχές στη Συρία δεν κάνουν τίποτα για να το αποτρέψουν». ”

 

Το Ιρακινό Χριστιανικό Ίδρυμα ανέφερε τον Μάρτιο του 2025 ότι «Σύριοι Χριστιανοί και Αλαουίτες σφαγιάζονται στη Συρία από στρατιώτες της τρομοκρατικής κυβέρνησης ISIS/AlQaeda. Ο αριθμός των νεκρών είναι 1800 τις τελευταίες μέρες, ενώ πολλά θύματα εξακολουθούν να αγνοούνται. Ολόκληρα χωριά σφαγιάζονται. ”

Εν μέσω αυτής της συνεχιζόμενης δίωξης, οι Χριστιανοί στη Συρία παρέμειναν θαρραλέοι. Τον Ιούνιο του 2025, βγήκαν στους δρόμους, ψάλλοντας: «Χριστός Ανέστη!» Πράγματι, Αναστήθηκε! Σηκώστε τους σταυρούς σας. Δεν φοβόμαστε τις απειλές θανάτου σας! ”

Καθώς η κρίση συνεχίζεται, στις 8 Μαρτίου 2026, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος εδέησε να επικοινωνήσει  για άλλη μια φορά με τον Πατριάρχη Ιωάννη Ι ́ της Αντιοχείας και Πάσης Ανατολής, προκειμένου να εκφράσει την προσευχητική του υποστήριξη και αλληλεγγύη.

Ο Βαρθολομαιος  επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Πατριάρχη Ιωάννη και του είπε την ανησυχία του σχετικά με τις πρόσφατες εξελίξεις στην περιοχή. Μετέφερε την ανησυχία του για την ευημερία του Πατριάρχη Ιωάννη και για τους Χριστιανούς πιστούς στη Συρία και τα περίχωρά της.

Μετέφερε επίσης στον Πατριάρχη Ιωάννη τις θερμές ευχές και την εγκάρδια ανησυχία του, και επικαλέστηκε σε αυτόν και το ιερό ποίμνιο του την αμέριστη προστασία του Κυρίου Ιησού Χριστού και της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Ο Πατριάρχης  Αντιοχείας Ιωάννης επικοινώνησε με τον Μητροπολίτη Ηλία Τύρου και Σιδώνος για να μεταφέρει την υποστήριξη της Εκκλησίας της Αντιόχειας προς τους πάσχοντες του νότιου Λιβάνου. «Είμαστε δίπλα σας και στο πλευρό του λαού μας στο Νότιο Λίβανο», είπε ο Πατριάρχης Ιωάννης στον Μητροπολίτη Ηλία, «και προσευχόμαστε για ειρήνη και για το τέλος του πολέμου. ”

 

Υ.Σ.Τι σημαίνει ισλαμοφασιστικά κτήνη δείτε εδώ ,αυτοί όλοι τους παρουσιάστηκαν από τα πουλημένα Μ.Μ.Ε. ως Σύριοι και οι κτηνωδίες που έκαναν και κάνουν ως "εμφύλιος" πόλεμος.. ενώ στην ουσία πρόκειται για τη επιβολή του σατανοκίνητου Ισλάμ σε αρχαίες Χριστιανικές κοιτίδες!