Στη εποχή της παρακμής που ακόμη και η δεσποτοκρατία προσκυνά τον διάβολο, αφού ένοχα σιωπά ή πολύ περισσότερο χαριεντίζεται με διαβολάνθρωπους που ψήφισαν εθνοκτόνα, υπάρχουν εκεί που δεν το περιμένεις φωτεινά παραδείγματα ως μαγιά ,μοναστηράκια γυναικεία με ανδρικό φρόνημα ,που διασώζουν την τιμή των υπολοίπων που θέλουν την ησυχία τους… 
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ EΔΕΣΣΗΣ, ΠΕΛΛΗΣ & ΑΛΜΩΠΙΑΣ
Ἱερὰ Γυναικεία Μονὴ Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
Αριθμ.Πρωτ. :7
Ἀριθμ. Πραξ.: 78
Ἐν Ἐδέσσῃ τῇ 24η Μαΐου 2026
Προς τον κ. Σταμενίτη Διονύσιο, βουλευτή Ν. Δ.
Με αυτή την επιστολή θέλουμε να σας γνωστοποιησούμε την πρόσφατη απόφαση του Ηγουμενοσυμβουλίου μας και να σας ενημερώσουμε ότι σχετική ανακοίνωση έχει αναρτηθεί στον πίνακα ανακοινώσεων τής Ιεράς μας Μονής. Η απόφασή μας αυτή εκφράζει και τους πιστούς που θα συναχθούν στην πανήγυρι τής Ιεράς Μονής, οι οποίοι δεν μπορούν να δεχθούν την προσβολή του Τριαδικού μας Θεού.
«Πιθανή προσέλευση στην πανήγυρι της Ιεράς Μονής μας, βουλευτών που ψήφισαν τον νόμο περί «γάμου» ομοφυλοφίλων και με την απόφαση 392/2026 της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας «υιοθεσία» τέκνων.
Ότι η συνείδησή μας δεν μάς επιτρέπει να δεχθούμε την είσοδο στην Ιερά Μονή, βουλευτών οι οποίοι ψήφισαν τον νόμο περί «γάμου» ομοφυλοφίλων δεδομένου ότι, σύμφωνα με την Αγία Γραφή και τους Αγίους Πατέρες, η ομοφυλοφιλία δεν είναι απλό αμάρτημα αλλά αποτελεί ύβρη εναντίον του Δημιουργού Θεού, εφ’ όσον διαστρέφει την φύση του δημιουργήματός Του. «άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς» Γένεσις 1,27).
Η ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΗ
ΠΟΡΦΥΡΙΑ ΜΟΝΑΧΗ
ΤΑ ΜΕΛΗ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΗ ΜΟΝΑΧΗ
ΠΑΪΣΙΑ ΜΟΝΑΧΗ
ΚΑΛΛΙΝΙΚΗ ΜΟΝΑΧΗ
ΙΕΡΩΝ ΜΟΝΩΝ ΚΑΙ ΙΕΡΩΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΩΝ
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ
ΠΕΡΙ ΓΑΜΟΥ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ &
Μέ πολύ μεγάλη θλίψη, ἐμεῖς, Ἡγούμενοι καί Γερόντισσες Ἱερῶν Μονῶν καί Ἱερῶν Ἡσυχαστηρίων τῆς Πατρίδος μας, βιώσαμε τό οἰκτρό ὀλίσθημα τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καί τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων.
Τά μεσάνυκτα τῆς 15ης Φεβρουαρίου 2024, στό Ἑλληνικό Κοινοβούλιο, συνετελέσθη μιά ἅλωση χειρότερη κι ἀπό τήν ἅλωση τῆς Πόλης: ὑπερψηφίστηκε ἀπό, κατά πλειονότητα, βαπτισμένους ὀρθοδόξους χριστιανούς, ὁ εἰδεχθής νόμος περί τῆς νομικῆς ἀναγνωρίσεως τῆς παρά φύσιν ἑνώσεως μεταξύ ὁμοφυλοφίλων ὡς γάμου, ἔχοντος ἴσα δικαιώματα ἀπέναντι στόν νόμο μέ τόν παραδοσιακό ὀρθόδοξο χριστιανικό γάμο. Ἡ παράλογη αὐτή ἀναγνώριση ἐπαναφέρει στήν ἡρωική καί ἁγιοτόκο Πατρίδα μας τή θεομίσητη αἵρεση τοῦ Νικολαϊτισμοῦ. Ἔφθασαν, δυστυχῶς, οἱ κυβερνῶντες στό σημεῖο νά ἐπιδιώκουν μανιωδῶς νά «ἀπελευθερωθοῦν» ἀπό κάθε ἠθικό νόμο καί φραγμό, καταφρονῶντας τόν Νόμο τοῦ Θεοῦ, μέ ἀποκορύφωμα τή νομιμοποίηση ἁμαρτίας, ἡ ὁποία εἶναι ἐκ διαμέτρου ἀντίθετη μέ τό ἅγιο θέλημά Του.
Ξεχνοῦν τά λόγια τοῦ Θεοῦ πρός τόν Ἐπίσκοπο τῆς Περγάμου, ὅπως κατεγράφησαν στό ἱερό βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως. Ἐκεῖ ἐκδηλώνεται ἐναργῶς ἡ ἀπέχθεια τοῦ Θεοῦ πρός τή φοβερή αἵρεση τοῦ Νικολαϊτισμοῦ, ἡ ὁποία θεωρεῖ τήν ἔκλυση τῶν ἠθῶν ὡς κάτι τό φυσιολογικό καί ἀποδεκτό ἀπό τόν Θεό, μέ ἀποκορύφωμα τήν ὁμοφυλοφιλία (Ἀποκ. 2, 14-16).
Εἶναι γνωστό τοῖς πᾶσι τό κατάντημα τῶν Σοδόμων, τό ὁποῖο δέν ἀφήνει περιθώρια ἀμφιβολίας ὅτι τά ἐπίχειρα τῆς τοιαύτης ἁμαρτίας εἶναι θάνατος, ὄλεθρος καί καταστροφή. Ἡ βουβή καί συνάμα φρικτή εἰκόνα τῆς Νεκρᾶς Θαλάσσης ἐλέγχει ἀμείλικτα εἰς τούς αἰώνας τούς ὑβριστάς τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἀψευδής μάρτυρας τῆς ἀπολύτου ἀποστροφῆς Του πρός αὐτήν τήν ἁμαρτία καί τῆς συνακόλουθης καταστροφῆς καί τιμωρίας τῶν ἐνόχων.
Παρ᾿ ὅλες, ὅμως, αὐτές τίς ἀδιαμφισβήτητες ἀλήθειες, οἱ ἐκλεγμένοι στή Βουλή ἐκπρόσωποι τοῦ λαοῦ μας ἅπλωσαν βέβηλο χέρι στά αἰώνια καί ἀμετακίνητα ὅρια τῆς ὀρθοδόξου Πίστεως, ἠθικῆς καί ἀνθρωπολογίας, παρά τήν ἐγνωσμένη ἀντίθεση τῆς συντριπτικῆς πλειονοψηφίας τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν πρός τό ἐπαίσχυντο νομοσχέδιο.
Ἄραγε, συναισθάνονται ὅτι κάποτε ἀναπόφευκτα θά παρουσιαστοῦν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ Κριτοῦ; Πῶς θά σταθοῦν τότε ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ Βήματος, ὅταν σήμερα μέ τόση ἀναίδεια ἀδιαφοροῦν καί λοιδωροῦν τόν Θεό καί τόν λαό; Ξεχνοῦν ὅτι «ὁ Θεός οὐ μυκτηρίζεται»;
Καὶ ἐμεῖς, ὡς βαπτισμένοι ὀρθόδοξοι χριστιανοί, τί λόγο ἄραγε θά δώσουμε, τή στιγμή πού ἀνεχόμαστε νά θριαμβεύει καί νά νομιμοποιεῖται μιά τέτοια ἁμαρτία; Τί λόγο θά δώσουμε, ὅταν, ἐνῶ ὡς Ἔθνος ἔχουμε πολλάκις εὐεργετηθεῖ στό διάβα τῆς Ἱστορίας ἀπό τόν Θεό, δέν ὀρθώνουμε τό ἀνάστημά μας, γιά νά ὑπερασπιστοῦμε τά δικαιώματά Του ; Ἡ ἀνοχή μας ἤ ἡ σιωπή μας ἀπέναντι σέ τέτοια ἄνομα νομοθετήματα μᾶς καθιστᾶ αὐτόχρημα συνενόχους.
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἔκπληκτος διερωτᾶται: «Τῶν θείων νόμων ὑβριζομένων, ὁ σιγήσας καί παριδών, οὐκ ἔστιν κολάσεως ἄξιος;». Ἐπίσης, ὁ Μέγας Βασίλειος διακηρύττει: «Ὁ σιωπῶν δοκεῖ συναινεῖν!». Καί ὁ Ὅσιος Θεόδωρος Στουδίτης ὁ Ὁμολογητής ἀποφαίνεται: «Ἐντολή γάρ Κυρίου μή σιωπᾶν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης Πίστεως. Λάλει γάρ, φησί, καί μή σιώπα… Διά τοῦτο κἀγώ ὁ τάλας δεδοικώς τό Κριτήριον, λαλῶ» (PG 99, 1321).
Οἱ ἔνδοξοι πρόγονοί μας ἀγωνίστηκαν μέ ἀνδρεία διαχρονικῶς γιά τό τρίπτυχο: Πίστις – Πατρίς – Οἰκογένεια. Κατάφεραν μέ πολλές θυσίες νά καταστήσουν σεβαστή καί ἀξιοζήλευτη τή θεοφρούρητη Πατρίδα μας. Αὐτά πού σήμερα συμβαίνουν στόν τόπο μας, ἐκεῖνοι δέν ἤθελαν κἄν νά τά ἐκφράσουν μέ τόν λόγο, ἦταν τά «οὐ φωνητά».
Ἐπειδή, λοιπόν, φοβόμαστε πρωτίστως νά μήν λυπήσουμε καί, πολύ περισσότερο, νά μήν προσβάλουμε μέ τήν σιωπή μας τόν Ἅγιο Τριαδικό Θεό μας, δηλώνουμε ὅτι:
Δέν προσκαλοῦμε πλέον σέ καμμία ἐκδήλωση τῶν Ἱερῶν Καθιδρυμάτων μας οὔτε τούς βουλευτές πού δέν καταψήφισαν τόν ἀνήθικο νόμο ἀλλά οὔτε καί τά μέλη τῆς παρούσης κυβερνήσεως.
Ἡ στάση μας αὐτή θά ἐφαρμόζεται μέχρι νά ἐκδηλώσουν δημοσίως καί ἐμπράκτως τή μετάνοιά τους (γιά τήν ὁποία εὐχόμεθα καί προσευχόμεθα), προβαίνοντας στίς κατάλληλες ἐνέργειες γιά τή νομοθετική ἀκύρωση τοῦ νόμου. «Ὁ τρώσας καί ἰάσεται».
Ἡ ἀπόφασή μας αὐτή εἶναι ἔκφραση φιλανθρωπίας, ἀγάπης καί σεβασμοῦ καί πρός τούς ἰδίους, ἀλλά καί πρός τόν λαό, ὁ ὁποῖος τούς ἐξέλεξε, γιά νά τόν ἐκπροσωποῦν. Ἐφ᾿ ὅσον δημοσίως κατεπάτησαν τόν Νόμο καί τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί τοῦ λαοῦ, δημοσίως ἐλέγχονται, κρίνονται καί ἀποδοκιμάζονται.
Τέλος, ἐλπίζοντες στό ἔλεος καί τήν μακροθυμία τοῦ Ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ μας, προσευχόμαστε ὑπέρ τῆς θεοσώστου καί φιλτάτης Πατρίδος μας. Καλοῦμε ὅλους τούς συνειδητούς χριστιανούς νά παραμένουν ἑδραῖοι καί ἀμετακίνητοι στήν Ἀποστολική καί Ἁγιοπατερική Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας.
