Πέμπτη 11 Ιουνίου 2026

«Η μαζική προσέλευση των Αμερικάνων στην Ορθοδοξία»

 ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Πρωτοπρεσβύτερος Πέτρος Χίρς - Δρ. Δογματικής ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: Χαράλαμπος Ἂνδραλης - Νομικός, Συγγραφέας.

Ο γιδοβοσκός.

Ήταν, περίπου σύγχρονος του Ομήρου και του Ησιόδου. Κι όταν εκείνοι εξυμνούσαν στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια τα κατορθώματα των ηρώων ή αναφέρονταν στα  Έργα και τις  Ημέρες των καθημερινών ανθρώπων , εκείνος ασχολήθηκε με το κοινωνικό πρόβλημα.  

Ασφαλώς δεν ήταν οπαδός του Μαρξ, αφού έζησε 26 αιώνες πριν απ’ αυτόν. Και βέβαια δεν είχε σπουδάσει σε πανεπιστήμια ούτε διαβάσει βιβλία επαναστατικού και ανατρεπτικού περιεχομένου. Ήταν ο προφήτης Αμώς (+15 Ιουνίου) , που δεν ήταν τίποτε περισσότερο από γιδοβοσκός. Διέθετε όμως πύρινη ευλάβεια, οξεία παρατηρητικότητα και ζούσε στον παλμό των γεγονότων της εποχής του:

Έβλεπε από το ένα μέρος τα μεγαλοπρεπή παλάτια των πλουσίων κι από το άλλο τις άθλιες τρώγλες και τις σπηλιές των φτωχών. Από κει την πολυτέλεια και την ασωτία κι από δω την πείνα και τη δυστυχία. Την κακοποιό δύναμη των ισχυρών και τους στεναγμούς των θυμάτων τους…

Η απάντηση στις διαμαρτυρίες και την αγανάκτηση των φτωχών ήταν εκ μέρους της άρχουσας αναρχίας περισσότερη καταπίεση και εκμετάλλευση σε βάρος τους. Και βέβαια δεν υπήρχε κανένας, για να δώσει λύση στο αδιέξοδο. Γιατί όσο ψηλότερα στην κλίμακα της κοινωνικής ιεραρχίας ανέβαινε κανείς, τόσο μεγαλύτερη εξαχρείωση συναντούσε. Με μπροστάρη πάντοτε στο παλάτι. Και η θρησκεία να είναι τίποτε περισσότερο από έναν αποστεωμένο οργανισμό νεκρών εξωτερικών τύπων και τελετουργικών διατάξεων.

Αλλά, όταν συμβαίνει να μη βρίσκει ο άνθρωπος γύρω του λύσεις και απαντήσεις, τότε αναγκάζεται να κάνει την κατακόρυφη κίνηση προς το Θεό. Και σ’ αυτές τις περιπτώσεις η απάντηση του Θεού συνίσταται στο «τάδε λέγει Κύριος». Που δεν επιδέχεται αντιρρήσεις και υπεκφυγές:

«Το λιοντάρι βρυχιέται και ποιος δε φοβάται; Ο Θεός διατάσσει και ποιος τολμάει να μην προφητεύει»; Και πάνω σ’ αυτή τη βάση ο Αμώς, χτυπάει κατευθείαν στο στόχο του:

«Ο Θεός, λέει, όλα μπορεί να τα συγχωρήσει, εκτός απ’ την καταδυνάστευση των φτωχών: «Για τρεις και τέσσερις αμαρτίες δεν θα σας τιμωρήσω. Αλλά επειδή πουλάτε για χρήματα το δίκιο και συντρίβετε το κεφάλι των φτωχών, θα σας κάμω να τρέμετε, όπως τα’ άχυρα πάνω στην άμαξα»!

Και για τις γυναίκες, που υποκινούσαν τους άντρες τους να λεηλατούν και να καταληστεύουν το λαό, για να καλοντύνονται και να καλοπερνούν, χρησιμοποιεί ωμές εκφράσεις: «Γελάδες της Βασάν, λέει, που υποκινείτε τους άντρες σας να καταπιέζουν και καταθλίβουν τους φτωχούς, θα ’ρθει στιγμή, που γυμνές και με βουκέντρες θα σας διώξουν απ’ τα σπίτια σας…»!

Και βέβαια δεν έχει καλά λόγια για τους βασιλιάδες: «Δεν αγαπάτε το δίκιο, τους λέει, κι ολοένα και περισσότερο καταδυναστεύετε και καταπιέζετε το λαό. Γι’ αυτό θα χάσετε τη δύναμή σας και τα ανάκτορά σας θα λεηλατηθούν…»!

 Και για τους λειτουργούς της δικαιοσύνης δεν έχει να πει καλύτερα λόγια: «Αλίμονο σ’ αυτούς, που πληρώνονται, για να διαπράττουν το εξωφρενικότερο έγκλημα: Να μεταβάλουν το δίκαιο σε δηλητήριο, για να καταπιέζουν το λαό»!

Και ασφαλώς δεν προσπερνάει τη θρησκεία. Για τον Αμώς θρησκεία, χωρίς ηθική δεν υπάρχει. Αλλά ούτε και ηθική, χωρίς δικαιοσύνη: «Μισώ και απορρίπτω τις γιορτές σας, λέει για λογαριασμό του Θεού, και δεν μπορώ να δεχτώ τα πανηγύρια σας και τα ολοκαυτώματά σας και τις προσφορές και τις θυσίες σας. Μακριά από μένα ο θόρυβος της ψαλμωδίας σας και ο ήχος της λύρας σας. Το δίκιο θέλω να αναβλύζει σαν νερό και η δικαιοσύνη να γίνεται αστείρευτο ποτάμι…»!

Και βέβαια δεν ήταν στις δυνατότητες του προφήτη να κάμει κάποια κοινωνική επανάσταση. Το μόνο, που μπορούσε να κάνει ήταν να προαναγγείλει τις συνέπειες της υπερβάλλουσας αδικίας τους. Και αυτές δεν μπορεί να είναι άλλες απ’ την καταστροφή:

«Αλίμονο σ’ αυτούς, που θέλουν να ιδούν την ημέρα της καταστροφής. «Σκοτάδι θα είναι και όχι φως. Κανένας δεν θα μπορεί να σωθεί. Θα φεύγει απ’ το λιοντάρι και θα τον κατασπαράζει η αρκούδα. Θα κρύβεται απ’ την αρκούδα και στην κρυψώνα του θα τον δαγκώνει το φίδι. Και δεν θα υπάρχει κανένας τόπος καταφυγής. Ούτε ακόμη ο ουρανός ή τα βάθη της θάλασσας. Ιδιαίτερα για κείνους, που καυχιούνται και λένε: «‘Εμάς δεν θα μας βρει καμιά καταστροφή…»! Κι επειδή αυτά δεν άντεχαν να τ’ ακούνε, τον καταδίωξαν. Όπως γίνεται πάντα…

Συμπερασματικά: Για τον Αμώς η θρησκεία δεν είναι νεκροί τύποι και μαγικές τελετουργικές διατάξεις. Είναι τρόπος ζωής. Είναι εκτός από πνευματικό έργο και κοινωνικό αγώνισμα. Για περισσότερη δικαιοσύνη. Για έναν κόσμο με λιγότερο πόνο και περισσότερη ευτυχία. Αυτό που οι έχοντες και οι κατέχοντες θεωρούν αποκλειστικό δικαίωμά τους. Αλλά που ο προφήτης βέβαια το θεωρεί δικαίωμα όλων ανεξαιρέτως των ανθρώπων.

Βέβαια οι τωρινοί κλέφτες και εφιάλτες θα πουν ότι κάτι τέτοια λένε οι γιδάρηδες, οι ψεκασμένοι, οι ακροδεξιοί, κλπ. Αλλά να που τα ίδια ακριβώς λέει κι ο τσοπάνης του σύμπαντος, ο «καλός ποιμένας». Που βέβαια, «επειδή» έλεγε τέτοια παράνομα και απαγορευμένα, «δια ταύτα» φρόντισαν οι νομιμόφρονες κακούργοι να τον σταυρώσουν. Για να του δώσουν να καταλάβει ότι η άρχουσα αναρχία δεν «θύει και απολύει» μόνο τα πρόβατα, αλλά και τους καλούς τσοπάνηδες. Όπως πάντα…

Άμποτε να ’χαμε κι εμείς κάποιους κυβερνήτες και δικαστές και αρχιερείς σαν το γιδοβοσκό Αμώς. Αντί των παραμορφωμένων στα σιωνιστικά και ναζιστικά χαλκεία  της Μπίλντεμπεργκ και της Νέας Τάξης φρικωδών καθαρμάτων.…

Όταν οι Ελληνοφώνοι Γραικύλοι ειναι σε παροξυσμό!

+ Στρατηγός Μιχάηλ Κωσταράκος_«…..Η πικρή αλήθεια είναι, ότι αν χρειαστεί να πολεμήσουμε, η Ελλάδα θα χρειαστεί δυο στρατούς. Έναν για να πολεμήσει τον εχθρό στο μέτωπο, και έναν για να πολεμήσει τον εσωτερικό εχθρό.»

 

Μέσα σε αυτά τα λόγια, βαριά σαν ιστορία αιώνων και κοφτερά σαν ατσάλι πολεμικής σημαίας, συμπυκνώνεται ολόκληρη η διαδρομή ενός άνδρα που δεν έμαθε ποτέ να σιωπά μπροστά στην αλήθεια.
🕯️ Τέτοιες μέρες πριν 3 χρόνια, στις 2 Ιουνίου 2023 ο Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος πήρε τον δρόμο για την Άνω Ελλάδα!
 
 Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο που λέει ""Θα συμβούλευα τους Τούρκους να αναλογισθούν τι θα συμβεί αν εμείς αποφασίουμενα έρθουμε να τούς συναντήσουμε κάποιο βράδυ. Χριστίγ ιστί Στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος (1956-2023) ΕπίτιοςΑρχηγόςΓΕΕΘΑ και πρώην πρόεδρος Στρατιωτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης."
 Γραφει ο Στυλ. Καβάζης
 
Ο Μιχαήλ Κωσταράκος όμως δεν υπήρξε απλώς ένας στρατηγός. Υπήρξε φορέας μιας παράδοσης που δεν γράφεται σε εγχειρίδια, αλλά χαράσσεται στη συνείδηση ενός λαού. Από τα πεδία της στρατιωτικής του διαδρομής μέχρι τα υψηλότερα κλιμάκια της ευρωπαϊκής στρατηγικής σκέψης, κουβαλούσε πάντα μαζί του κάτι βαθύτερο από βαθμούς και αξιώματα το αίσθημα του καθήκοντος.
Σε μια εποχή όπου οι λέξεις συχνά αδειάζουν από νόημα, εκείνος επέμενε να τις γεμίζει με ευθύνη. Μιλούσε για πατρίδα χωρίς στόμφο, για απειλές χωρίς φόβο, για λάθη χωρίς περιστροφές. Και αυτό τον καθιστούσε σπάνιο. Γιατί οι αληθινοί ηγέτες δεν καθησυχάζουν,αφυπνίζουν.
Το 2011 ανέλαβε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, σε μια περίοδο όπου η χώρα δοκιμαζόταν όχι μόνο οικονομικά, αλλά και γεωπολιτικά. Σε ένα περιβάλλον πίεσης και αβεβαιότητας, κράτησε σταθερό το δόγμα της αποτροπής, επιμένοντας ότι η ισχύς δεν είναι επιθετικότητα, αλλά προϋπόθεση ειρήνης.
Δεν περιορίστηκε όμως στα εθνικά όρια. Το 2015 εξελέγη πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης μια θέση ύψιστης ευθύνης, στην οποία εκπροσώπησε όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και την ευρωπαϊκή στρατηγική σκέψη. Εκεί, ανάμεσα σε διαφορετικά δόγματα και συμφέροντα, ξεχώρισε για την ευθύτητα, τη νηφαλιότητα και τη σαφήνεια των θέσεών του.
Ήξερε καλά πως οι μάχες δεν δίνονται μόνο στα σύνορα. Δίνονται στις συνειδήσεις, στις αποφάσεις, στις σιωπές που επιλέγουμε και στις αλήθειες που αποφεύγουμε. Και ίσως γι’ αυτό τα λόγια του έμοιαζαν πολλές φορές σκληρά γιατί ήταν απολύτως ειλικρινή.Στάθηκε όρθιος σε έναν κόσμο που συχνά επιβραβεύει την ευκολία της υποχώρησης. Δεν χάιδεψε αυτιά, δεν κρύφτηκε πίσω από διπλωματικές ασάφειες. Προτίμησε να ανήκει σε εκείνους που πληρώνουν το τίμημα της ευθύτητας, παρά σε όσους απολαμβάνουν την ασφάλεια της σιωπής.
Όταν ήρθε η ώρα της προσωπικής του μάχης, την έδωσε όπως έζησε με αξιοπρέπεια, πείσμα και σιωπηλή δύναμη. Γιατί οι πραγματικοί στρατιώτες δεν επιλέγουν τις μάχες τους επιλέγουν μόνο τον τρόπο που θα σταθούν μέσα σε αυτές.Η απουσία του από τον Ιούνιο του 2023 αφήνει ένα κενό που δεν μετριέται σε τίτλους ή θέσεις παρά μόνο σε βάρος λόγου, σε καθαρότητα σκέψης και σε εκείνη τη σπάνια αίσθηση ότι κάποιος στεκόταν εκεί όχι για να είναι μόνο αρεστός, αλλά κυρίως για να είναι χρήσιμος.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι το πιο βαρύ του αποτύπωμα.Ότι μας υπενθύμισε πως η πατρίδα δεν χρειάζεται μόνο υπερασπιστές στα σύνορα αλλά και ανθρώπους που τολμούν να την υπερασπιστούν από τις αυταπάτες της αλλά και ότι η ισχύς ενός έθνους δεν κρίνεται μόνο από τα όπλα του, αλλά από την ενότητα και τη συνείδησή του.
Αιωνία του η μνήμη.🕊️

Άγιον Όρος : Το μεγάλο ξεψάρισμα..

 Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Ισλαμιστής blogger εξήγησε γιατί αποδέχθηκε τον χριστιανισμό



Ο Kiesos με βιβλία για το Ισλάμ. Φωτογραφία: Britannia Daily

Ο Kiesos με βιβλία για το Ισλάμ. Φωτογραφία: Britannia Daily

Ο Βρετανός τικτόκερ Κίεος από το Μπίρμιγχαμ, ο οποίος για αρκετά χρόνια υπερασπιζόταν το ισλάμ ενώπιον κοινού άνω των 100 χιλιάδων συνδρομητών, ανακοίνωσε δημόσια τη μετάβασή του στον χριστιανισμό. Αυτό αφηγήθηκε σε αποκλειστική συνέντευξη στην έκδοση Britannia Daily.

Καθοριστική στιγμή στην πνευματική αναζήτηση του μπλόγκερ αποτέλεσε ένα όραμα: σύμφωνα με τα δικά του λόγια, «είδε τον Ιησού στα όνειρά του τρεις νύχτες συνεχόμενα».

«Ειλικρινά, ακόμη δεν μπορώ να το κατανοήσω αυτό. Δεν βλέπω ποτέ όνειρα», – είπε. – «Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι αν κοιτούσα εικόνες του Ιησού, θα μπορούσαν να αναδύονται στο υποσυνείδητό μου κατά τη διάρκεια του ύπνου. Αλλά αυτό δεν συνέβαινε ποτέ, κάτι που καθιστά την κατάσταση παράξενη».

Αυτή η εμπειρία παρότρυνε τον Κίεος να μελετήσει εις βάθος τον χριστιανισμό. Πριν από αυτό είχε στραφεί αυτόνομα στο ισλάμ σε ηλικία 25 ετών – μέσω των κοινωνικών δικτύων και της θρησκευτικής βιβλιογραφίας, δημιουργώντας πολυχιλιάδων ακροατήριο στην πλατφόρμα TikTok. Με τον καιρό συσσωρεύτηκαν σε αυτόν ερωτήματα σχετικά με μια σειρά χαντίθ και αγιάτ του Κορανίου, ωστόσο ικανοποιητικές απαντήσεις από μουσουλμάνους μελετητές δεν έλαβε ποτέ. Την πίστη άρχισε να την αντιλαμβάνεται ως «σύστημα υποχρεώσεων», και όχι ως αυθεντική σύνδεση με τον Θεό.


Η δημόσια δήλωση για την αλλαγή πίστης προκάλεσε έντονη αντίδραση: περίπου το 80% των μουσουλμάνων συνδρομητών του Κίεος αντέδρασε αρνητικά, μέρος από αυτούς – με απειλές θανάτου. Μεταξύ του μη μουσουλμανικού κοινού, αντίθετα, η υποστήριξη ανήλθε σε περίπου 90%. Ο μπλόγκερ σημείωσε ότι μόνο τρεις μουσουλμάνοι φίλοι διατήρησαν μαζί του σχέσεις, παρά την απόφασή του.

Επίσης, η κόρη ενός από τους ηγέτες της ΧΑΜΑΣ επίσης αφηγήθηκε δημόσια τη στροφή της στον χριστιανισμό. Οι περιπτώσεις μετάβασης από το ισλάμ στον χριστιανισμό στις δυτικές χώρες συχνά συνοδεύονται από κοινωνική πίεση και απειλές εναντίον των νεοφώτιστων από πλευράς των πρώην ομοπίστων.

πηγή 

Η μπουγάτσα είναι ο απόλυτος γαστρονομικός πειρασμός!


Είτε την προτιμάς στην κλασική γλυκιά της εκδοχή (με βελούδινη κρέμα, άχνη και κανέλα) είτε σε αλμυρή (με τυρί, κιμά ή σπανάκι), το τραγανό φύλλο και η γεμάτη γεύση της είναι απλά ακαταμάχητες!

 Νηστίσιμη μπουγάτσα

Ο Αγιασμένος Γέροντας Φιλόθεος ιεροπρεπής,ταπεινός και σεμνός.Και μόνο που τον βλέπει κανείς διδάσκεται πάρα πολλά.

Ήταν αυτό που λέμε: ζωντανή ρητορική.Είχε όμως πλούσια και το χάρισμα του κηρύγματος και της διδασκαλίας.Ακούραστος στον τομέα αυτό. 


Τα χρηστά ήθη των νέων ήταν το αγαπημένο του θέμα για τις ηλικίες αυτές.Στους μεγάλους όμως μιλούσε για την ανάγκη της προετοιμασίας τους για το αιώνιο ταξίδι.Ο ίδιος ετοιμαζόταν καθημερινά και περίμενε με αγωνία την έξοδό του.
Εκμεταλλευόταν κάθε ευκαιρία να μιλήσει στους ανθρώπους,το θεωρούσε καθήκον του.Εκείνος μεν κοπίαζε υπερβολικά για την διάδοση του λόγου του Θεού,όμως το αποτέλεσμα το άφηνε στην πρόνοια του Θεού.
Να πω και κάτι μεταξύ σοβαρού και αστείου: στα γηρατειά του τον κατάφερναν πιο εύκολα να τον βγάζουν φωτογραφίες .
Νεότερος όμως αντιδρούσε και δεν δεχόταν τόσο εύκολα….
Δεν χρειάζεται έλεγε,τι να με κάνετε;

. ~ Μακαριστρός π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος_«Η Νηπτική Ορθόδοξη θεολογία απαντά με την πιο μεγάλη Αλήθεια γύρω από τό θέμα τῶν μεταμοσχεύσεων»

 

Ο μακαριστός πατήρ Κωνσταντίνος, αποκαλύπτει σκοτεινές πλευρές και μυστικές πρακτικές, μιάς ''Κόζα Νόστρα'' εντός των κύκλων της Εκκλησίας...
Η Ορθοδοξία κατέχει την Αλήθεια, η καρδιά είναι το κέντρο, η έδρα της ψυχής, ο άνθρωπος εξακολουθεί να ζει ακόμη και όταν ο εγκέφαλος σταματά..

Μπέλφαστ: «Enough is Enough» – Η θρυαλλίδα της οργής απέναντι στον «αποκεφαλισμό» της Ευρώπης


Όταν οι δαομονικές ισλαμικές χατζάρες γίνονται «κανονικότητα» για τους Ευρωπαίους, δεν μπορείς να βαφτίζεις «ακροδεξιό» το ένστικτο αυτοσυντήρησης!



Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης

Το διεθνές Γκεμπελικό καθεστώς της νεοταξικής δημοσιογραφίας, άρχισε να χτυπάει… υπερωρίες για να κάνει το μαύρο – άσπρο, όταν μεταδόθηκε σαν κεραυνός η είδηση ότι ένας Σουδανός μετανάστης στο Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας, προσπάθησε να αποκεφαλίσει δημοσίως έναν Βορειοϊρλανδό πολίτη.

Στο Μπέλφαστ και άλλες πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου, οι οργισμένοι πολίτες γέμισαν τους δρόμους φωνάζοντας «Enough is Enough» για τη μεταναστευτική πολιτική που έχει μετατρέψει τις πόλεις της Ευρώπης σε τριτοκοσμικά γκέτο απολίτιστων τεράτων.

Το ανατριχιαστικό βίντεο με τον Αφρικανό εγκληματία που προσπαθεί να κόψει τον λαιμό του δύστυχου ανθρώπου, προκάλεσε τέτοιο σοκ στην κοινή γνώμη που τα ισλαμολάγνα δυτικά ΜΜΕ ρεζιλεύτηκαν πλήρως όταν άρχισαν να κατηγορούν τους διαμαρτυρόμενους Βρετανούς ως «ακροδεξιούς». Για κάθε τέτοιο ανόητο τίτλο, η εικόνα του μανιασμένου τρομοκράτη που κρατά το μαχαίρι αλαλάζοντας από μίσος για κάθε Ευρωπαίο, λειτουργεί ως αυτόματο «ακυρωτικό». Η προπαγάνδα της στοχοποίησης του θύματος δεν μπορεί να σταθεί πλέον πουθενά, πέρα από τα εξαγορασμένα υπαλληλάκια που θέλουν να μετατρέψουν την Ευρώπη σε Αφρική νο2.

Ο Σουδανός μαχαιροβγάλτης ήταν «πρόσφυγας» που είχε αιτηθεί άσυλο και το βρετανικό κράτος του είχε παραχωρήσει άδεια παραμονής και κατοικία, φυσικά με τα λεφτά των Βρετανών φορολογουμένων. Για άγνωστους ακόμα λόγους, ο Σουδανός αποφάσισε να σφάξει σαν αρνί τον 44χρονο Stephen Ogilvie, που σήμερα χαροπαλεύει και έχει χάσει το ένα του μάτι. Το αποκρουστικό συμβάν στο Μπέλφαστ αποτέλεσε τη θρυαλλίδα της οργής, αφού συνέβη λίγες μέρες μετά τη διεθνή κατακραυγή για τον θάνατο του 18χρονου Henry Nowak από μαχαιριές ενός Ινδού Σιχ, με τη βρετανική αστυνομία να «αθωώνει» τον δολοφόνο και να αφήνει το θύμα να ξεψυχά αβοήθητο.

Η μεγάλη φούσκα του «ανθρωπιστικού» εποικισμού της Ευρώπης, έσκασε με πάταγο και ρέει συνεχώς αίμα. Η πολιτική των χαλαρών συνόρων, των επιφανειακών ελέγχων, της μηδενικής ένταξης και του διαπολιτισμικού αχταρμά, δεν ήταν ποτέ ανθρωπισμός αλλά κοινωνική αυτοκτονία. Το όνειρο μιας καλύτερης ζωής δεν μπορεί να στεριώσει σε ανθρώπους που φέρνουν τον σκοταδισμό από τον οποίο υποτίθεται ότι δραπετεύουν ως μετανάστες.

Τις πολιτικοκοινωνικές μεταβολές στα κράτη που στη φυσική ροή της ιστορίας χρειάζονταν δεκαετίες ή και αιώνες για να συμβούν, η woke ατζέντα επιχείρησε να τις εκβιάσει μέσα σε λίγα χρόνια. Μια παγκοσμιοποίηση με το στανιό, κόντρα στη βούληση των λαών, κόντρα στην ασυμφωνία των πολιτισμών, κόντρα σε κάθε λογική υγιούς αφομοίωσης. Ήταν αναπόφευκτο αυτή η βεβιασμένη συνθήκη να εκραγεί σαν κοινωνική βόμβα. Γιατί ως Ευρώπη που εγκαταλείπεις όλες τις παραδοσιακές αξίες σου, οπωσδήποτε δεν αφομοιώνεις αλλά αφομοιώνεσαι.

Οι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν σιχαθεί πλέον να διεκδικούν το αυτονόητο δίκιο τους. Την ποσόστωση μεταναστών, την πάταξη της «εισαγόμενης» εγκληματικότητας, την άμεση απέλαση των ασυμμόρφωτων, τον αυστηρότατο έλεγχο στα σύνορα, την κατανομή των πόρων πρώτα στις ανάγκες των ντόπιων.

Η Ευρώπη δεν κινδυνεύει από το λαϊκό ένστικτο αυτοσυντήρησης. Κινδυνεύει από εκείνους που έκαναν τις χατζάρες «κανονικότητα» και τις δημόσιες εκτελέσεις φολκλορικό event. Κινδυνεύει από τη μαφία των ΜΚΟ που λειτουργούν ως παρα-υπουργεία εποικισμού και χρυσοπληρώνονται από την ελίτ για να μπάζουν τον μεσαίωνα στις γειτονιές μας.

Ο Ευρωπαίος δεν είναι ρατσιστής, έδειξε τη μεγαλύτερη ανοχή στη μετανάστευση σε όλη τη Δύση, πριν ακόμα γίνει επιβαλλόμενη ατζέντα. Υπάρχει όμως χαοτική διαφορά μεταξύ ανθρωπισμού και εξανδραποδισμού και εδώ και χρόνια οι ευρωπαϊκές κοινωνίες υφίστανται το δεύτερο.

Η νεοταξική εξέλιξη της σύγχρονης αριστεράς λειτουργεί ως ο «χρήσιμος ηλίθιος» του παγκόσμιου φόρουμ και για χρόνια κατάφερε να ποινικοποιήσει τη συντηρητική διαμαρτυρία. Όμως, το ισλαμικό πογκρόμ στις γειτονιές της Ευρώπης έχει γίνει τόσο πρόδηλο που οι «προοδευτικοί» διεθνιστές μοιάζουν με αδιάντροπες «τσατσάδες» της τρομοκρατίας. Τα πράγματα ξεκαθαρίζουν όσο καπιταλισμός και αριστερά εξυπηρετούν την ίδια παγκοσμιοποιημένη Βαβέλ, ώστε να διαλύσουν τα έθνη-κράτη.

Στην Ελλάδα, ένας ακόμα Σουδανός μαχαιροβγάλτης που αποπειράθηκε να βιάσει μια γυναίκα στο κέντρο της Αθήνας, αφέθηκε ελεύθερος και πήγε ξανά να κάνει επίδειξη ατιμωρησίας στο θύμα του. Ο συγκεκριμένος εγκληματίας που βρίσκεται παράνομα στη χώρα, είχε στο ιστορικό του δύο απόπειρες βιασμού, προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας και μία ληστεία. Μέχρι να κουνηθεί η γραφειοκρατική «χελώνα» του κράτους, τα κτήνη περιφέρονται ελεύθερα και κάνουν ό,τι θέλουν.

Ο (παραλίγο) αποκεφαλισμός ενός Ευρωπαίου μοιάζει με εσχατολογικό σημείο των καιρών. Το woke «κονκλάβιο» σε συνεργασία με την ισλαμική μάχαιρα, θέλουν να αποκεφαλίσουν εντελώς το κέντρο της ευρωπαϊκής σκέψης. Θέλουν να δημιουργήσουν ακέφαλους λαούς χωρίς νοητικούς νευρώνες ιστορίας, παράδοσης και συλλογικής ταυτότητας. Γι’ αυτό τα νεοταξικά ανδρείκελα τρέμουν κάθε λαϊκή αντίδραση και εξαπολύουν τα «μαντρόσκυλα» του Τύπου για να την καταπνίξουν αμέσως. Όμως η πολιτισμική ρήξη είναι πλέον αναπόφευκτη, όχι ως ανάγκη βίας – αλλά ως φυσικό αντανακλαστικό αυτοάμυνας σε μια κοινωνία που αγωνιά να επανακαθορίσει τα ατιμασμένα όρια της.

sportime.

Πρώτη φορά κάμπινγκ: Όσα πρέπει να ξέρεις (και να πάρεις)

Αποφάσισες να δοκιμάσεις την εμπειρία του κάμπινγκ; Μπράβο. Δε θα το μετανιώσεις, στο υποσχόμαστε. Αρκεί να ξέρεις τα βασικά για να περάσεις όμορφα.

Γράφει ο Νικόλας Γεωργιακώδης

 ο πρώτο σου κάμπινγκ δεν χρειάζεται να μοιάζει ούτε με αποστολή επιβίωσης ούτε με μετακόμιση. Θέλει απλώς λίγη οργάνωση και την ψυχραιμία να αφήσεις σπίτι όσα νομίζεις ότι «μπορεί να χρειαστούν» αλλά μάλλον θα τα κουβαλάς άδικα.

Γιατί η φάση του κάμπινγκ είναι να βολευτείς με λιγότερα, να περάσεις περισσότερο χρόνο έξω, ίσως να κοιμηθείς κάτω από τα αστέρια χωρίς να σε πονάει η μέση σου από τις πέτρες και να μη συνειδητοποιήσεις στις 2 το βράδυ ότι ξέχασες φακό, αντικουνουπικό ή χαρτί υγείας. Ζόρικη πίστα .

Αν δεν έχεις ξανακάνει κάμπινγκ, το πρώτο λάθος είναι να νομίζεις ότι πρέπει να πάρεις μαζί σου το μισό σπίτι. Το δεύτερο λάθος είναι να πιστέψεις ότι θα τη βγάλεις με ένα μαγιό, μια πετσέτα και λίγη καλή διάθεση.

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.

Πρώτα απ’ όλα: σκηνή και ύπνος

Η σκηνή είναι το προσωρινό σου σπίτι. Για δύο άτομα, μια σκηνή 3-4 ατόμων είναι συνήθως πολύ πιο άνετη, γιατί εκτός από εσάς πρέπει να χωρέσουν και σακίδια, παπούτσια, πετσέτες, ρούχα και λοιπά.

Αν είναι η πρώτη σου φορά, κάνε μια πρόβα στησίματος πριν φύγεις, για να μη ψάχνεις πού μπαίνει το κάθε πασαλάκι ενώ φυσάει, νυχτώνει και οι υπόλοιποι έχουν ήδη ανοίξει μπίρες.

Για τον ύπνο, πάρε οπωσδήποτε sleeping bag και υπόστρωμα. Αν κάνει ζέστη, το sleeping bag μένει ανοιχτό σαν κουβερτούλα. Αν κάνει κρύο, το κλείνεις και ξεγνοιάζεις. Το υπόστρωμα είναι εξίσου σημαντικό, γιατί μια πέτρα κάτω από τη μέση σου πίστεψέ μας, είναι κακή φάση. Καλή επιλογή αν πας για λίγες μέρες είναι και το φουσκωτό στρώμα θαλάσσης.

Η πετσέτα ως πολυεργαλείο

Μια μεγάλη πετσέτα είναι από τα πιο χρήσιμα πράγματα που μπορείς να έχεις μαζί σου. Είναι πετσέτα θαλάσσης, πρόχειρη κουβέρτα, έξτρα μαξιλάρι αν την τυλίξεις μέσα στη θήκη του sleeping bag, ακόμα σκίαστρο ανάγκης.

Πάρε επίσης σαγιονάρες ή παντόφλες, αλλαξιές εσώρουχα, μαγιό, ένα φούτερ ή ζακέτα για το βράδυ, καπέλο, γυαλιά ηλίου και αντηλιακό. Το ότι είσαι στη φύση δεν σημαίνει ότι ο ήλιος θα σε σεβαστεί.

Φως, σουγιάς και τα μικρά που σώζουν

Φακός κεφαλής. Πάρε τον και θα μας θυμηθείς. Όταν θα θες να πας κάπου βράδυ και να έχεις ελεύθερα χέρια, θα καταλάβεις γιατί είναι καλύτερος από το να κρατάς το κινητό με το ένα χέρι και το κωλόχαρτο με το άλλο.

Καλό είναι επίσης να έχεις και έναν δεύτερο φακό ή φαναράκι, για να τον αφήνει ως φως σκηνής. Πάρε ακόμη powerbank.

Ένας σουγιάς ή μικρό μαχαίρι είναι επίσης βασικό εργαλείο. Θα ανοίξεις συσκευασίες, θα κόψεις φρούτα, θα σώσεις καταστάσεις που μπορεί να προκύψουν. Πάρε επίσης ένα μικρό καθαρό οινόπνευμα και ένα βασικό φαρμακείο με γάζες, αντισηπτικό, παυσίπονο, αλοιφή ή stick για τσιμπήματα, αντικουνουπικό και ό,τι φάρμακο χρειάζεσαι προσωπικά. Α, και σχοινί που πάντα θα χρειαστεί, ακόμη και αν δεν μπορείς να φανταστείς που.

Οργανωμένο ή ελεύθερο; Για αρχή, οργανωμένο

Αν δεν έχεις ξανακάνει κάμπινγκ, το οργανωμένο είναι η πιο ασφαλής και λογική επιλογή. Έχει τουαλέτες, ντουζιέρες, νερό, ρεύμα, μίνι μάρκετ, σκιά σε αρκετές περιπτώσεις και γενικά μια υποδομή που σου επιτρέπει να μάθεις το σπορ χωρίς να πάθεις σοκ στα πρώτα δύο βράδια.

Το ελεύθερο κάμπινγκ είναι άλλη πίστα. Θέλει εμπειρία, αυτονομία, πολύ καλύτερο εξοπλισμό, νερό, τρόφιμα, λύσεις για μαγείρεμα, ψυγειάκι, σκιά, αντικουνουπικά, γνώση της περιοχής και κυρίως σεβασμό στο μέρος που σε φιλοξενεί. Αν πας απροετοίμαστος, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα ζήσεις την απόλυτη ελευθερία, αλλά την απόλυτη φρίκη.

Στο οργανωμένο, κράτα και λίγα παραπάνω χρήματα για τρόφιμα, πάγο, καφέδες, απορρυπαντικά και μικροπράγματα που θα χρειαστείς.

Πού στήνεις τη σκηνή;

Μην στήσεις όπου βρεις απλώς κενό. Κοίτα το έδαφος, καθάρισε πέτρες, ξύλα και ρίζες, και προσπάθησε να βρεις σημείο με σκιά, ειδικά το πρωί. Βρες από που ανατέλλει ο ήλιος. Το μεσημέρι μπορεί να σου φαίνεται τέλειο το μέρος, αλλά αν στις 7:30 το πρωί ο ήλιος χτυπάει τη σκηνή, θα ξυπνήσεις μέσα σε σάουνα.

Απόφυγε να στήσεις πολύ κοντά σε τουαλέτες, κάδους, δρόμους, σημεία με πολλή κίνηση ή πολύ θόρυβο. Αν είσαι σε οργανωμένο κάμπινγκ, τσέκαρε και πόσο μακριά είσαι από ντουζιέρες, κουζίνα, παροχή ρεύματος και θάλασσα. Η απόλυτη ησυχία είναι ωραία, μέχρι να χρειαστεί να περπατήσεις δέκα λεπτά με φακό για να πλύνεις ένα πιάτο.

Και μιας που το έφερε η κουβέντα, μάθε πού είναι ο βορράς. Θα σε βοηθήσει να καταλαβαίνεις την πορεία του ήλιου, να διαλέγεις καλύτερα σημείο και να νιώθεις λίγο πιο άνθρωπος της φύσης, ακόμα κι αν κατά βάθος ψάχνεις πρίζα για το κινητό.

Τι άλλο να βάλεις στο σακίδιο σου

Αν έχεις χώρο και δεν ταξιδεύεις σαν γαϊδουράκι φορτωμένο, βάλε ένα μικρό ψυγειάκι, παγούρι ή θερμός, σχοινί και μανταλάκια, ψάθα, σακούλες για σκουπίδια, χαρτί υγείας, υγρά μαντηλάκια, σαπούνι ή αφρόλουτρο, οδοντόβουρτσα, φορτιστές και ένα πολύμπριζο αν είσαι σε οργανωμένο κάμπινγκ.

Καρεκλάκια και τραπεζάκι είναι βολικά, αλλά όχι πάντα απαραίτητα. Αν πας με αυτοκίνητο, τα παίρνεις και κάνεις τη ζωή σου πιο άνετη. Αν πας με πλοίο, λεωφορείο και περπάτημα, ξανασκέψου το. Στο κάμπινγκ κάθε έξτρα αντικείμενο είναι ωραίο μέχρι να χρειαστεί να το κουβαλήσεις.

Για φαγητό, ειδικά στο οργανωμένο, πάρε απλά πράγματα: φρούτα, μπισκότα, ξηρούς καρπούς, ψωμί, τυρί, κάτι για πρωινό, καφέ αν φτιάχνεις, και ό,τι μαγειρεύεται εύκολα. Στο ελεύθερο, τα πράγματα γίνονται πιο ζόρικα, γιατί πρέπει να έχεις μαζί σου νερό, εξοπλισμό μαγειρέματος και σαφές πλάνο.

Κανόνες συμπεριφοράς

Το κάμπινγκ έχει ελευθερία, αλλά δεν σημαίνει ότι κάνουμε ό,τι μας κατέβει. Είτε είσαι σε οργανωμένο είτε σε πιο χύμα φάση, ο βασικός κανόνας είναι απλός: αφήνεις τον χώρο όπως τον βρήκες, ιδανικά και λίγο καλύτερο.

Δεν πετάς σκουπίδια, δεν αφήνεις αποτσίγαρα στην άμμο, δεν στήνεις πάνω σε ευαίσθητη βλάστηση και δεν ανάβεις φωτιές όπου να ’ναι, ειδικά το καλοκαίρι που ένα λάθος αρκεί για να γίνει χαμός. Αν είσαι σε οργανωμένο κάμπινγκ, σέβεσαι τις ώρες κοινής ησυχίας, δεν βάζεις μουσική στη διαπασών και δεν απλώνεις την πραμάτεια σου σαν να καταλαμβάνεις οικόπεδο.

Οι διπλανοί σου έχουν έρθει κι αυτοί να χαλαρώσουν, όχι να μάθουν απ’ έξω την playlist σου ή να σκοντάφτουν στα πασαλάκια σου. Και φυσικά, ό,τι φέρνεις μαζί σου, το παίρνεις μαζί σου φεύγοντας. Η φύση δεν είναι υπηρεσία καθαρισμού, ούτε το κάμπινγκ πεδίο δοκιμών για το πόσο γαϊδούρι μπορεί να γίνει ο άνθρωπος στις διακοπές.,

πηγή: in2life

Γέρων Γεώργιος: Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΗ

 Για τον ρόλο των Προφητών και των Αγίων να ελέγχουν τις εξουσίες κάθε εποχής μίλησε ο Γέροντας Γεώργιος και θα στηλιτεύσει το γεγονός ότι την αλήθεια κατέχει αυτός που βιώνει την αλήθεια και όχι απλά όποιος το λέει και θα τονίσει το γεγονός ότι στην Αμερική συντελείται τεράστια μεταστροφή προς την Ορθοδοξία.

Άγιος Λουκάς της Κριμαίας_Μην σκανδαλίζεστε όταν ακούτε αυτά που λένε κατά της πίστεως.

 Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Αφού αυτοί που τα λένε δεν καταλαβαίνουν την ουσία της. Ε­σείς να θυμάστε πάντα την βασική αρχή που γνώριζαν πολύ καλά οι πρώτοι χριστιανοί. Αυτοί θεωρούσαν δυστυχισμένο τον άνθρωπο που γνωρίζει όλες τις επιστήμες, δεν γνωρίζει όμως τον Θεό. Και αντίθετα θεωρούσαν μακάριο αυτόν που γνωρίζει τον Θεό, έστω και να μην γνώ­ριζε απολύτως τίποτα από τα ανθρώπινα. Να φυλάγετε αυτή την αλήθεια σαν το μεγα­λύτερο θησαυρό της καρδίας σας, να προχωράτε ευθεία και μην κοιτάζετε δεξιά και αριστερά. Ας μην μας κάνουν, αυτά που ακούμε κατά της Θρησκείας, να χάνουμε τον προσανατολισμό μας.
Να κρατάμε την πίστη μας που είναι αλήθεια αιώνια και αναμφισβήτητη.

Τετάρτη 10 Ιουνίου 2026

Μαύρο ζαρκάδι – Black Fawn


Το να δει κάποιος ένα ζώο αλμπίνο (άσπρο με ροζ μάτια) είναι όντως σπάνιο.

Όμως το αντίθετο είναι κάτι εξαιρετικά υπέροχο, δείχνοντας την ομορφιά της Θεϊκής δημιουργίας. Δείτε το μαύρο ζαρκάδι (που μοιάζει με ντόπερμαν)...

π



Εἶναι σπουδαῖο νά ἀκοῦς θεολογικό κήρυγμα ἀπό 'κάτω'.

Οἱ ἐπαγγελματίες θεολόγοι λένε ἀβαβά καί φᾷτε τά ψοφώλια. Σκέφτομαι ὑπάρχει ἐλπίδα. Ἀπό δῶ ὁ Μητσοτάκουλας καί οἱ ὀπεκεπέδες του κι ἀπό κεῖ ἡ Στενή ὀδός, ὁ Χριστός καί οἱ παῖδες Του...

. 

+Ἀπο

Περπάτα......

 
 
Ο Άγιος Κριστόφ πέρασε τον ποταμό.
Όλη τη νυχτα βάδισε ενάντια στο ρεύμα.
Σα βράχος, το κορμί του
με τ΄ αθλητικά μέλη ξεπετιέται
πάνω απ΄τα νερά. Στον αριστερό του ώμο
κάθεται το Παιδί, αδύνατο και βαρύ.

Ο Άγιος Κριστόφ στηρίζεται πάνω
σ΄ένα ξεριζωμένο πεύκο που λυγάει.
H ραχοκοκαλιά του κι αυτή λυγάει.
Εκείνοι που τον είδαν να φεύγει,
είπαν πως δε θά 'φτανε ποτέ·
και πολύ καιρό τον ακολούθησαν
τα σκώμματά τους και τα γέλια τους.
Ύστερα η νύχτα απλώθηκε,
κι εκείνοι κουράστηκαν.
Τώρα ο Κριστόφ είναι πάρα πολύ μακριά
για να τον φτάσουν οι κραυγές εκείνων
που μένουν στην όχθη.
Μέσα στο θόρυβο του χειμάρρου,
δεν ακούει παρά την ήρεμη φωνή του Παιδιού,
που κραταει μες στη μικρή του γροθιά
μια σγουρή τούφα απ' τα μαλλιά του γίγαντα,
λέγοντάς του ολοένα: "Περπάτα"!

Ο Κριστόφ περπατάει, με τη ράχη σκυφτή,
με τα μάτια ίσα μπροστά,
στυλωμένα πανω στη σκοτεινή όχθη
που οι απόκρημνοι βράχοι της
αρχίζουν ν' ασπρογαλιάζουν.

Ξαφνικά ο όρθρος σημαίνει,
κι ένα πλήθος από καμπάνες
ξυπνάει χοροπηδώντας.

Να η καινούργια αυγή!
Πίσω απ' τη σκοτεινή απόκρημνη ακτή
υψώνεται ο χρυσός φωτοστέφανος
του αόρατου ήλιου.
Ο Κριστόφ, έτοιμος να πέσει,
φτάνει επιτέλους στην όχθη.
Και λέει στο Παιδί:

Να, φτάσαμε.
Πόσο ήσουνα βαρύ!
Παιδί, ποιος είσαι λοιπόν;

Kαι το Παιδί αποκρίνεται:

Είμαι η μέρα που θ' ανατείλει.


aeriko