Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2021

Όλοι μια αγκαλιά γυρεύουμε.

Μπορεί να είναι εικόνα 5 άτομα και γένι

Γιατί οι άνθρωποι κουράστηκαν με όλων τα καμώματα και προσωπικά ο καθένας με τα δικά του. Γιατί μας κουράζει το κακό. Μας κουράζει ο κακός. Μας κουράζει η ανομία και φτάνουμε στο σημείο που είχε φτάσει μια φορά ο προφητάναξ Δαυίδ, ο προφήτης και βασιλιάς, κι έλεγε: «ἀπηνήνατο παρακληθῆναι ἡ ψυχή μου» - δεν θέλω ούτε να παρηγορηθώ. Με τίποτε. Με τίποτε, και πολλοί συνάνθρωποί μας τι λένε; Θέλω το βράδυ που κατεβάζω τα σκουπίδια, να αφήσω τον εαυτό μου με τα σκουπίδια να τελειώνω. Τα' χετε ακούσει, τα' χουμε ακούσει, όλοι τ' ακούμε.
Γι' αυτό ακριβώς «όπου επλεόνασεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η Χάρις». Ο αιώνας αυτός είναι ο αιώνας του Θεού. Ο αιώνας της εκκλησίας. Ο αιώνας της μετανοίας. Ο αιώνας της προκλητικής αγάπης του Θεού. Ο αιώνας της επιστροφής των ασώτων και παραστρατημένων στον μεγάλο μας Πατέρα, στην Αγία μας Εκκλησία που 'ναι η αγκαλιά του Χριστού.
 
 Μπορεί να είναι ασπρόμαυρη εικόνα 2 άτομα και κείμενο που λέει "Julia Hayes"
Όλοι μια αγκαλιά γυρεύουμε. Ε, αυτή είναι του Χριστού η αγκαλιά, ο οποίος την στήνει στα τρίστρατα της ζωής μας, και στα αδιέξοδα κρυμμένη και τότε απελπισμένοι απ' όλους κι απ' όλα, κι απ' τον εγωιστή εαυτό μας, πέφτουμε στην αγκαλιά του Θεού, τουλάχιστον οι καλοπροαίρετοι, άνευ όρων και ορίων και παραδινόμαστε στην αγάπη του Θεού -- κι αυτό είναι θαύμα! Δεν αφήνει τον κόσμο του ο Θεός. Δεν αφήνει ο Χριστός. Μας έχει πληρώσει με το αίμα του και τη ζωή του, και του λείπουμε.»
π.Ανανίας (Κουστένης)
 
 

Πυρηνικός ιατρός, Γιώργος Καράλης:Το τέταρτο κύμα μπορεί να αφορά τους εμβολιασμένους

Στον Focus FM και στον δημοσιογράφο Stefanos Damianidis μίλησε ο πυρηνικός ιατρός, Γιώργος Καράλης.
Εκτίμησε ότι το τέταρτο κύμα του κορωνοιού «μπορεί να αφορά τους εμβολιασμένους» ενώ όσον αφορά τα εμβόλια είπε ότι «είναι πειραματικά και τώρα αρχίζουν να δείχνουν τις αρνητικές τους επιπτώσεις».
Ερωτηθείς περί της υποχρεωτικότητας εμβολιασμού σημείωσε ότι «μια ιατρική πράξη, δεν μπορεί να γίνει υποχρεωτική». Ανέφερε δε, ότι «είναι ξεκάθαρο ότι πάμε και για 3η δόση εμβολίου».
Όσον αφορά τη γρίπη, υπογράμμισε ότι «κάθε χρόνο μεταλλάσσεται και κάθε χρόνο θέλει το δικό της εμβόλιο, αυτό πρέπει να μας προβληματίσει».
Τέλος, σε ερώτηση για το αν πρέπει να κλείσουμε τα σύνορα για τους τουρίστες απάντησε «δεν πρέπει να κλείσουμε τα σύνορα για κανένα τουρίστα».
Ακούστε εδώ:

 

Είπε καποιος αδελφός :Δεν έχει υπάρξει πιο επικίνδυνη εκκλησιαστική προσωπικότητα από τον π. Ευάγγελο τα τελευταία 30 χρόνια.

Είπε λοιπόν ο πονηρός:Έχω κάνει στατιστικό – Αυτοί που φωνάζουνε γιατί η Ανάσταση από 12 έγινε 9, οι περισσότεροι έχουν παντρευτεί Σάββατο ! 

Ερώτημα _Τελικά συμφωνείς με αυτό που έγινε  το μεγαλο Σαββατο Ναι ή Όχι;


Ομιλεί ο π. Ευάγγελος Παπανικολάου (βίντεο στο youtube «Ο π. Ευάγγελος δεν χαρίζει κάστανα – Β’ μέρος» γύρω στο 25.00 λεπτό)


Απομαγνητοφώνηση :«Λοιπόν. Είναι μερικοί που ξέρεις κάνουν αυτά τα κολπάκια κτλ και από την άλλη μεριά, και δίνουν άδεια να γίνει Παρασκευή ο γάμος.

Τί λες μωρέ Παρασκευή ο γάμος; Που τα βρήκατε γραμμένα; Θα βλέπουνε οι άνθρωποι Σταυρό μπροστά τους; Δεν τους φτάνει ο Σταυρός που έχουνε, θα ‘χουν και Σταυρό μπροστά τους;

Λοιπόν. Οι γάμοι γίνονται την Κυριακή ημέρα. Θέλετε να κάμετε αλλαγή; Διορθώστε και αυτά. Αυτοί που φωνάζουνε γιατί η Ανάσταση από 12 έγινε 9, οι περισσότεροι έχουν παντρευτεί Σάββατο. Το έλεγξα εγώ. Έχω κάνει στατιστικό. Πάτε καλά;

Ααα εκεί είναι ωραία έ;; Θα ‘ρθείτε στην Ορθοδοξία ή θα κοροϊδεύουμε ο ένας τον άλλον; Εσείς μεταφέρατε ολόκληρη ημέρα, από Πάσχα που είναι ο γάμος το κάνατε Σαββάτο που είναι των πεθαμένων η μέρα. Και σας πείραξε το 12 που έγινε 9.

Δίκιο έχετε και σ’ αυτά. Δεν λέτε και λάθος. Αλλά έχετε κάνει τα μεγάλα λάθη. Καταπιείτε τα, αλλά ουαί την κάμηλον καταπίεντες το δε, τη δε πως το λένε, ουαί που καταπίετε αυτό και διυλίζετε την κάμηλον.

Προχωράμε παρά κάτω…»

 πηγή

σχόλιο:Δεν έχει υπάρξει πιο επικίνδυνη εκκλησιαστική προσωπικότητα από τον π. Ευάγγελο τα τελευταία 30 χρόνια;
 
Δεν ξέρουμε αν θα συμφωνήσουμε με τη θέση αυτή , δεν έχουμε κρυστάλλινη άποψη εάν είναι τα όσα λέει από αφέλεια-βλακεία ή από δολιότητα...Πάντως, πρέπει να το παραδεχθούμε, τέτοιο ξέπλυμα στον Βαρθολομαίο  κυρίως δε, σε κάθε παράνομη  εκκλησιαστική  πράξη με ανόμιους  λαϊκίστικους παραλληλισμούς  με χιουμοράκη και θεατρινίστικο τρόπο για είναι πιο εύπεπτο , θυμίζει μόνο το ξέπλυμα της αριστεράς από τον Λαζόπουλο. Προσέξτε, έχουν το ίδιο λαϊκιστικό ύφος.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ"




Μια πνευματικότητα που αρκείται να θρέψει το άτομο, που το διαχωρίζει από τον εξωτερικό κόσμο και το περιορίζει μονάχα στο πεδίο των προσωπικών συναισθημάτων και συγκινήσεων, που συγκεντρώνεται στην λεπτομερή εξέταση των παραμικρών εσωτερικών κινημάτων της ψυχής, δεν είναι πνευματικότητα άξια του ονόματός της.
Μια πνευματικότητα που επιτρέπει στον άνθρωπο να είναι πιο κοντά και πιο προσεκτικός για τον πλησίον του, που του αποκαλύπτει τα αίτια και τα εσώτερα κίνητρα για την διαγωγή μιας άλλης ψυχής, που εγκαθιστά γέφυρες με τον άλλο, που διδάσκει την αγάπη του πλησίον, να μια αληθινή πνευματικότητα. 
              Αγία Μαρία Σκομπτσόβα του Παρισιού

 

χωρίς λόγια

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο και λουλούδι 
 
Θέλω να ζήσω ανάλαφρος,
θέλω να συγχωρέσω πέρα από κάθε λογική,
πέρα από κάθε πίκρα.
Χριστέ μου, άσε με να κοινωνήσω την παράλογη αγάπη Σου για τους ανθρώπους.
Εγώ δεν μπορώ.
Εσύ όμως μπορείς ν΄αρπάξεις την ψυχή μου και να την αναστήσεις.
Εις χείρας Σου παραδίδομαι.
 Άγιος Νεκτάριος

 

ΟΣΟ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΑ ΔΙΑΔΙΔΕΤΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ, ΤΟΣΟ ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ ΘΝΗΤΟΤΗΤΑ ΕΧΕΙ

Delta Plus, a potentially deadlier coronavirus variant, causing concern in India
Αυτό είναι μια γνωστή αρχή στην επιδημιολογία, άγνωστη στους άσχετους της κλαδικής της ΜΣΤΕ στην επιτροπή, που βάπτισαν την ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ ΔΕΛΤΑ σε ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΔΕΛΤΑ, για να ξεστοκάρουν τα εμβόλια και τα άχρηστα τέστς. 
 
Η Δέλτα ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ μικρότερη θνητότητα απο την ΑΛΦΑ. Απο κεί και πέρα, πρέπει και να μετρηθεί, γιατί πάντα υπάρχουν αποκλίσεις... Υπομονή λοιπόν λιγο καιρό. Κάποιος θα μετρήσει σωστά ή αν θέλετε δεν θα μπορεί να αποφύγει την αλήθεια.(εδώ)
Το σωστό το έκανε το Ισραήλ, που επέβαλλε μάσκες σε εσωτερικούς χώρους και που έκλεισε τον "τουρισμό". Το αντίθετο έκανε ο βλάκας του Μαξίμου, ο αποτυχημένος σε όλα, με την Ελλάδα να έχει περισσότερους θανάτους ανα εκατ απο ότι η Ιαπωνία που δεν έχει εμβολιασθεί (6% ακόμη).
Είναι θράσος να βγαίνει και απαιτεί. Δεν με ξενίζει ότι είστε πρόβατα. 400 χρόνια κατοχή, ποιό άλλο κράτος έχει περάσει;
Συνιστώ σωστές μάσκες ενός επιπεδου, αλλες για παιδιά, άλλες για μεγάλους και σωστό εξαερισμό για να μικρύνει το social distancing σε εσωτερικούς χώρους. Ακόμη δεν εχω καταλάβει γιατί ο αφορισμένος μπαινει σε εκκλησία και γιατί του μιλάνε ιερείς. Το social distancing αφορά και τον όγκο ενος χώρου. Ηθελε άδειες τις εκκλησίες ο αφορισμένος.
Variant=παραλλαγή
 Καθηγητής Δρ. Γεώργιος Ζουγανέλης

 

Οι Ακρίτες του Βορρά φυλάσσουν Θερμοπύλες ξεχασμένοι από την πολιτεία

Ορμένιο, το χωριό στην πινέζα του χάρτη

Η Χρυσούλα Ιωαννίδου, γέννημα-θρέμμα του Ορμενίου, του χωριού που διακρίνεις κοντά …στην πινέζα του χάρτη, όπως λέει, βοηθά στη διατήρηση του πολιτισμού και των εθίμων, μιλά για την ιστορία του τόπου της και τονίζει: «Η ξενιτειά άφησε ανεξίτηλα σημάδια στην οικογένειά μου»

_______

Το Ορμένιο το συναντάμε το βορειότερο άκρο της Ελλάδας. Είναι η παλιά βυζαντινή πόλη Τζερνομιάνου, όπου στο κάστρο της κατοικούσε, κατά τον μύθο, μια όμορφη βασιλοπούλα που ύφαινε σε χρυσό αργαλειό. Η βασιλοπούλα κατέβαινε στις όχθες του ποταμού Έβρου και λούζονταν, ώσπου μία μέρα άνοιξε η γη και την κατάπιε και αυτήν και τον αργαλειό της.

Στην πόλη Τζερνομιάνου έγινε το 1371 η καταστροφική μάχη ανάμεσα στους ενωμένους χριστιανούς των Βαλκανίων με τους μωαμεθανούς. Ολέθρια καθοριστική για τους χριστιανούς και το Βυζάντιο. Οι ιστορικοί αποφαίνονται ότι μετά από αυτή τη μάχη ήταν ευκολότερη η άλωση της πόλης.

Από το 1918 άρχισε να κατοικείται από Έλληνες πρόσφυγες. Οι πρώτοι ήταν Kαυκάσιοι. Μετά ήρθαν πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και το 1925 άρχισαν να εγκαθίστανται πρόσφυγες προερχόμενοι από δύο αμιγώς ελληνικά χωριά της Ανατολικής Ρωμυλίας, το Ουρούμκιοϊ και το Κόζουλτζια, όπως και οικογένειες από τα διπλανά χωριά Πεντάλοφο και Πετρωτά με γηγενή πληθυσμό.

Η Χρυσούλα Ιωαννίδου τ. Πρόεδρος του Ορμενίου, γέννημα-θρέμμα του χωριού, που, όπως η ίδια λέει, το διακρίνεις κοντά στην πινέζα που στερεώνει το πάνω μέρος του χάρτη, βοηθά στη διατήρηση του πολιτισμού και των εθίμων, αποφασισμένη να μείνουν, εκείνη και η οικογένειά της, ακρίτες του βορρά της πατρίδας, μας μιλά για τη νεώτερη ιστορία του Ορμενίου.


«Το 1937 χτίστηκε το σχολείο όπου φοιτούσαν περισσότερα από 150 παιδιά έως και τη δεκαετία του 1960. Από τα μέσα της δεκαετίας του ενενήντα παραμένει κλειστό όπως πολλά σχολεία της περιοχής και τα λίγα παιδιά που κατοικούν σήμερα πηγαινοέρχονται στο σχολείο των Δικαίων.

Το 1950 χτίστηκε η πρώτη εκκλησία μαζί με το “Σπίτι του Παιδιού” του Ορμενίου. Λειτουργούσε ως το 2000 περίπου και προσέφερε ουσιαστικό έργο όλα τα χρόνια της λειτουργίας του. Πολλά κορίτσια έμαθαν κοπτική-ραπτική και τα αγόρια να εμβολιάζουν δέντρα και να καλλιεργούν την γη. Στο “Σπίτι του Παιδιού” άφηναν οι αγρότισσες τα μικρά παιδιά τους, όταν εργάζονταν στα χωράφια, τους μήνες του καλοκαιριού.

Το 1974 ξεκίνησε η ανέγερση του ιερού ναού του χωριού στο όνομα του αγίου Γεωργίου. Μεγάλη και επιβλητική εκκλησία, μα οι ενορίτες πια λιγοστοί. Το 1995 όταν ήμουν πρόεδρος της κοινότητας Ορμενίου, όσους μόνιμους κατοίκους είχε το Ορμένιο, άλλους τόσους μετανάστες είχε στη Γερμανία. Το 1991 το χωριό αριθμούσε 950 μόνιμους κατοίκους. Το 2021 είμαστε δεν είμαστε 300 άνθρωποι. Από αυτούς το 70 τοις εκατό είναι πάνω από εβδομήντα χρονών. Οι μετανάστες στη Γερμανία είναι διπλάσιοι ή και τριπλάσιοι. Κανένας δεν θα επιστρέψει από αυτούς πίσω. Στο χωριό σήμερα υπάρχει Σύλλογος Εθελοντών Αιμοδοτών, Ποδοσφαιρικός Σύλλογος και Σύλλογος Γυναικών.


Η Πίστη

Η σχέση των παλαιών με την πίστη και τον Θεό χαρακτηριζόταν από μιαν απλότητα, καθώς και μια βαθιά ευγνωμοσύνη στα δώρα Του, ακόμη και τα πιο μικρά, το καθετί που είχαν. Η κα Χρυσούλα Ιωαννίδου μάς πληροφορεί πως η πίστη τους λειτουργούσε θεραπευτικά για τη ζωή τους, μέσα από τη νηστεία, την προσευχή και τα έθιμα.

«Έλεγαν έχει ο Θεός και προχωρούσαν. Όταν γεννιόταν ένα παιδί μέχρι πρόσφατα γινόταν το έθιμο της Παναγιάς Μπουινίκια, για να ευχαριστήσουν την Παναγία που βοήθησε να γεννήσει με το καλό η εγκυμονούσα. Ετοίμαζαν τραπέζι για τις γυναίκες της γειτονιάς και τις γυναίκες από το σόι. Βαφτίσεις δεν έκαναν μέσα στη σαρακοστή γιατί όλοι νήστευαν. Νήστευαν και τιμούσαν τους Αγίους με αποχή από την εργασία τους. Τη Μεγάλη Σαρακοστή του Πάσχα οι γυναίκες φορούσαν μαύρες μαντήλες γιατί πενθούσαν. Ακόμα και τα όργανα τα μουσικά τα έκρυβαν μέσα στα μπαούλα και τα έβγαζαν την Ανάσταση.

Στον θάνατο όλο το χωριό ξεπροβόδιζε τον κεκοιμημένο. Αφού τον έπλεναν με βασιλικό και τον έντυναν, μαζεύονταν συγγενείς και φίλοι και τον ξαγρυπνούσαν. Ετοίμαζαν το φαΐ της παρηγοριάς, το στάρι που θα μοίραζαν στα μνήματα, οργάνωναν ποιοι άντρες θα σκάψουν το μνήμα, όριζαν ποια γυναίκα θα πάει μπροστά από τον παπά με το πανέρι που είχε μέσα το στάρι, το ψωμί, το κρασί. Έτσι ξημέρωναν οι γυναίκες του χωριού και τον Χριστό το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης. Δεν τον άφηναν ούτε λεπτό μοναχό πάνω στον Σταυρό».




Δικαιολογημένη πίκρα

Δυστυχώς η φτώχεια που αντιμετώπιζαν οι περισσότερες οικογένειες ήταν μεγάλη. Έτσι ξεκίνησε η μετανάστευση και οι κάτοικοι, ο ένας μετά τον άλλον, άρχισαν να φεύγουν από το χωριό, αφήνοντας πίσω τούς μεγαλύτερους και τα παιδιά. Η κα Ιωαννίδου ήταν ένα από τα πολλά παιδιά που είδε τους γονείς του να μεταναστεύουν και έμεινε με τους παππούδες. Η δικαιολογημένη πίκρα των παιδικών της χρόνων είναι εμφανής σε όσα μας περιγράφει.

«Δύσκολα χρόνια. Ο παππούς και η γιαγιά σε κάθε σπίτι του χωριού είχαν να φροντίσουν τους γονείς τους και τα εγγόνια τους, αφού τα παιδιά τους ξενιτεύονταν, να φροντίσουν τα ζώα τους και να καλλιεργήσουν τα χωράφια τους, να ζουν κυρίως με τον καημό της ξενιτιάς.

Όσοι έφυγαν για τη Γερμανία έζησαν τον αποχωρισμό από τα οικεία τους πρόσωπα, μα πιο πολύ τους πονούσε που άφησαν πίσω τα παιδιά τους. Όμως παρηγορούσαν τον εαυτό τους λέγοντας: θα κάνουμε υπομονή να αποκτήσουμε λίγα χρήματα, να χτίσουμε ένα σπίτι, να αγοράσουμε ένα τρακτέρ και θα γυρίσουμε σε λίγα χρόνια πίσω. Τα λίγα χρόνια έγιναν πολλά! Εγώ γεννήθηκα το 1963. Ήδη είχε αρχίσει στο χωριό η αιμορραγία της ξενιτιάς. Ήμουν μόλις ενός έτους όταν έφυγαν οι γονείς μου για Γερμανία. Έμεινα πίσω με τον παππού και τη γιαγιά. Στο σπίτι ζούσαν ακόμα ο παππούς και η γιαγιά του πατέρα μου. Μεγαλώνοντας, όπως όλα τα παιδιά της γειτονιάς, δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω τι ήταν αυτό που ζούσα.





Γιατί οι γονείς μου με άφησαν πίσω; Γιατί τα περισσότερα παιδιά ήμασταν χωρίς τους γονείς μας; Περίμενα πώς και πώς να έρθει το καλοκαίρι. Μόνο τα καλοκαίρια έρχονταν. Αγάπησα πιο πολύ τη γιαγιά και τον παππού. Με αυτούς μεγάλωνα. Αυτοί μου έλεγαν παραμύθια, αυτοί μου μάθαιναν παιχνίδια, αυτοί ήταν στο προσκέφαλό μου όταν ήμουν άρρωστη.

Το κεφαλοχώρι απ’ όπου περνούσε το Οριάν Εξπρές, η κοινωνική αδικία και οι άνθρωποι που δεν τίμησε κανείς!

Όταν ήμουν 15 ετών οι γονείς μου, με τις οικονομίες τους, είχαν αγοράσει τρακτέρ και τα παρελκόμενα. Είχαν χτίσει διώροφο σπίτι. Φτάνει τόσο, έλεγα. Όταν πήγαινα επίσκεψη σε φίλη που οι γονείς της δεν είχαν φύγει, ο πόνος γινόταν πιο βαρύς. Ήθελα να κάθομαι εκεί με τις ώρες. Νόμιζα ότι έτσι ένιωθα τη θαλπωρή της οικογένειας.

Πέρασαν σαράντα χρόνια για να επιστρέψουν πίσω οι γονείς μου. Κάποια στιγμή πήγαμε με τον σύζυγό μου να δουλέψουμε στη Γερμανία. Δεν αφήσαμε τα παιδιά μας πίσω. Τα πήραμε μαζί μας, γιατί δεν θέλαμε να ζήσουν την εμπειρία τη δική μου. Πήγαμε, δεν αντέξαμε και επιστρέψαμε αμέσως. Η ξενιτιά άφησε ανεξίτηλα σημάδια σε όλα τα μέλη της οικογένειάς μου, αλλά και στους περισσότερους κατοίκους του Ορμενίου».


Νωπές πληγές

Ωστόσο οι πληγές που άφησε ο χρόνος και οφείλονταν στις αλλαγές που επιφέρει ο πολιτισμός του κέρδους είναι νωπές και πονούν. Η κα Ιωαννίδου περιγράφει με νοσταλγία.

«Το Ορμένιο από κεφαλοχώρι με πολλούς κατοίκους και πολλούς τεχνίτες, ξυλουργούς, κτιστάδες, μουσικούς, οργανοπαίχτες, σιδηρουργούς, πεταλωτές, κτηνοτρόφους και τόσους άλλους, με καφενεία και παντοπωλεία έγινε ένα μικρό χωριό με ηλικιωμένους και ελάχιστα νέα ζευγάρια, με ένα καφενείο, ένα μίνι μάρκετ, ένα φαρμακείο και, μια φορά την εβδομάδα, έναν αγροτικό γιατρό. Τα έθιμα που έφεραν οι πρόσφυγες ξεχάστηκαν. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια δεν έχει γίνει γλέντι γάμου ή βάπτισης.

Από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Ορμενίου που σήμερα είναι κλειστός και κάποτε είχε και τελωνείο, περνούσε το Οριάν Εξπρές με δρομολόγιο Κωνσταντινούπολη-Παρίσι και έκανε εδώ στάση. Από αυτόν τον σιδηροδρομικό σταθμό έφυγαν οι μετανάστες για τη Γερμανία. Τώρα υπάρχει ένα δρομολόγιο το μεσημέρι από Ορμένιο για Αθήνα που δεν βολεύει κανέναν.

Φορτηγά έρχονταν στο χωριό και έπαιρναν τις φορεσιές, τα ασημένια ζωνάρια και τα υφαντά με αντάλλαγμα ένα πλαστικό τραπεζομάντηλο και ένα ρολόι. Προικιά υφασμένα στον αργαλειό, με πολλά όνειρα από τις μάνες, για να στολίσουν τα καινούρια σπίτια των παιδιών τους, έμειναν αχρησιμοποίητα για πάντα και πάρα πολλά κατέληξαν στα σκουπίδια. Η νέα μόδα, η εποχή του ακρυλικού δεν άφησε χώρο για τα χειροποίητα παραδοσιακά υφαντά. Κόποι χαμένοι, καθώς όλα γίνονταν με μεγάλες στερήσεις».




Το κράτος τους άφησε αβοήθητους. Σαν συνάλλαγμα τους αντιμετώπισε»

Το παράπονο γίνεται δυνατότερο με την ενθύμηση ότι, αφενός, η κοινωνική αδικία έστειλε χιλιάδες ανθρώπους μακριά από τα σπίτια τους, αφετέρου, ότι όσους κατοίκους έμειναν να φυλάνε με όπλα τα σύνορα από τους εχθρούς, με κίνδυνο της ζωής τους, δεν τους τίμησε κανείς. Με άλλα λόγια, η αδικία όχι μόνο δεν αποκαταστάθηκε ποτέ αλλά επιτάθηκε από την αδιαφορία της πολιτείας. Η ακρίτας του Ορμενίου συνεχίζει.

«Η πολιτεία δεν έδειξε καμιά μέριμνα γι’ αυτούς τους ανθρώπους που ξενιτεύτηκαν. Ούτε και για τους κατοίκους που έμειναν πίσω. Δεν ευνοήθηκαν οι άνθρωποι που μέχρι τα εξήντα τους είχαν όπλο στο σπίτι τους, λόγω του ότι ήταν μέλη της εθνοφυλακής. Κάθε φορά που υπήρχε κρίση με τη γείτονα χώρα, πρώτοι οι εθνοφύλακες έπαιρναν θέση στα σύνορα.



Οι μετανάστες του Ορμενίου στη Γερμανία δεν μπόρεσαν να επενδύσουν στην περιοχή εδώ, γιατί δεν υπήρχαν κίνητρα. Το κράτος τούς άφησε απληροφόρητους και αβοήθητους. Μόνο σαν συνάλλαγμα τους αντιμετώπισε. Αρκετοί μετανάστες με το πέρασμα του χρόνου δημιούργησαν στην ξενιτιά επιχειρήσεις και πρόκοψαν. Έκαναν σύλλογο στον οποίο τα παιδιά και τα εγγόνια τους φορούν τις τοπικές ενδυμασίες τους και μαθαίνουν παραδοσιακούς χορούς.

Τα χωριά μας, που θα έπρεπε να γεμίσουν ζωή, δυστυχώς ερήμωσαν. Ποτέ δεν δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες οικονομικές συνθήκες για να επιστρέψουν όσοι το επιθυμούσαν και επιθυμούν ακόμη. Αντίθετα, όλο και κάποιοι νέοι σήμερα παίρνουν τον δρόμο της ξενιτιάς.

Τόσοι κόποι για να κτιστούν όλα αυτά τα κλειδωμένα σπίτια που σήμερα, με τους νέους φόρους, θα καταρρεύσουν σιγά σιγά.

Άκουσα γέρους και γριές να μιλούν με παράπονο για τη φτώχεια που έζησαν, για το ψωμί που δεν χόρτασαν, για τα τρύπια μανίκια και τις τρύπιες κάλτσες που πολλές φορές δεν είχαν λίγη κλωστή να τα μπαλώσουν, για τα παπούτσια που δεν είχαν. Όμως, όταν μιλούσαν για την ξενιτιά, για τα “έρμα, τα μαύρα τα ξένα”, τότε το πρόσωπό τους σκοτείνιαζε, τα μάτια τους δάκρυζαν και καταριόνταν τα μαύρα ξένα».

* * *





Το αίσθημα απώλειας της ταυτότητας που νιώθουν οι μετανάστες στην ξένη γη, αλλά και οι παλιννοστούντες, οι προσδοκίες από το πείραμα της μετανάστευσης που αποδείχτηκαν δυσανάλογες με όσα πραγματικά κερδήθηκαν, είναι μόνο η αρχή μιας σειράς οδυνών που φέρνει η λύση της φυγής ακόμη και σήμερα. Η ιστορία του Ορμενίου, που ερημώνεται πληγωμένο, προστίθεται σε μια Ελλάδα που εξακολουθεί να αποξενώνει με πολλούς τρόπους τα παιδιά της.

___________

Σοφία Χατζή

δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, 23.06.2021

 

Πρωινή κουβεντούλα

ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΚΑΙ ΙΩΆΝΝΗΣ .

Μπορεί να είναι εικόνα 2 άτομα, γένι, άτομα που στέκονται και εσωτερικός χώρος
Αλυσίδα προσευχής για τα δύο παλικάρια μας αδελφοί μου . Καθημερινά προσευχόμαστε όλοι μαζί στις 22:30 . Τα αγαπημένα αδέλφια των Θεοφανίων όπως τα αποκαλώ . Ο Ιωαννης βούτηξε να πιάσει τον Σταυρό και χτύπησε το κεφάλι του σε βράχο με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κινηθεί από τον λαιμό και κάτω ... Ήθελε μόνο να εκπληρώσει το τάμα του για τον αδελφό του Στέργιο ο οποίος πάσχει από λευχαιμία . Ευχόμαστε όλοι μαζί ολόψυχα
Ο Μέγας Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων ημών Κύριος μας Ιησούς Χριστός να ακούσει τις ικεσίες μας και να τους θεραπεύσει . Με τις πρεσβείες Της Παναχραντου μητρός ημών Θεοτόκου και τις πρεσβείες όλων των Αγίων  , των αγγέλων κι Αρχαγγέλων ημών αμήν .
Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον και σώσον τους δούλους σου αμήν!

Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2021

 
Ἔλεγε, 
«Τί εἶναι Γέροντας; Ἕνα σκαμνί, 
πατᾶς καὶ φτάνεις στὸν Θεό. 
Τοῦ δίνεις μιὰ κλωτσιὰ καὶ 
μένεις κρατημένος ἀπὸ τὸν Θεό».

 Γέροντα Αἰμιλιανοῦ Σιμωνοπετρίτου

ΑΓΝΗ ΠΑΡΘΕΝΕ

Αεί τους οικτίρω -αλλα αι σιχτηρ !....

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομοΈχω σιχαθεί να βλέπω ιατρικά απαίδευτους και επιδημιολογικά αγράμματους να παριστάνουν τους ειδήμονες επί των εμβολίων και τα συστημικά κανάλια να τους παρουσιάζουν στο λαό για να πουν δήθεν την άποψή τους. Άνθρωποι που δεν είναι γιατροί, που δεν έχουν χορηγήσει ποτέ τους ένα εμβόλιο, που δεν έχουν αξιολογήσει ποτέ τους μια παρενέργεια εμβολίου, που δεν γνωρίζουν την βασική παθοφυσιολογία του ανθρώπινου σώματος, να προβάλλονται ως ειδικοί επί των εμβολίων!!! Αεί τους οικτίρω.

Ελπιδοφόρος Σωτηριάδης

🔥#Αντι-συστηματικος Άλεξ_Τζόουνς* Αμερικανός δημοσιογράφος: ▪️"Ο Μπιλ Γκέιτς και ο Άντονι Φάουτσι είναι οι κύριοι υπεύθυνοι της πανδημίας"


▪️«Θα πρέπει να δικαστούν.Η τιμωρία για αυτό που έχουν κάνει είναι ο θάνατος».
▪️ "Τα ντόμινο αρχίζουν να πέφτουν, θα πρέπει να γίνει η δεύτερη Νυρεμβέργη"
▪️"Ξεκίνησαν έναν πόλεμο μαζί μας."
" Και απλώς σας λέω ότι δεν θέλουμε καμία βία εναντίον του Fauci ή του Bill Gates ή της New World Order."
▪️"Θέλουμε να επιστρέψουν πίσω τις χαμένες κυβερνήσεις και πατρίδες μας"

 

 

*Ο Άλεξ_Τζόουνς_Έχει απαγορευτεί από το Facebook, την Apple, το YouTube, το Instagram, το Pinterest, το Twitter, το Spotify και ακόμη και το PayPal για παραβίαση των πολιτικών αυτών των ιστότοπων κατά της "ρητορικής μίσους"

ΤΑ έχει βάλει κατά καιρούς με όλα τα ερπετοειδη Rockeler, Ρότσιλντ, Ομπαμα Μπους και έχει βγάλει πολλά ντοκιμαντέρ κατά της New world order

Μία από τις ωραιότερες διηγήσεις του Λαυσαϊκού περιγράφει το βίο ενός μοναχού, που αφού εγκατέλειψε το μοναστήρι, δούλευε σαν φορτοεκφορτωτής στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας.

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο 
Και όπως από κάθε λιμάνι, ούτε απ’ αυτό έλειπαν οι πόρνες. Ο «μοναχός» δούλευε όλη την ημέρα, και το βράδυ ξόδευε όλα όσα κέρδιζε, «αγοράζοντας» την συντροφιά μιας πόρνης για όλη τη νύχτα.
Ήταν η ντροπή των χριστιανών της πόλης, ήταν το σκάνδαλο της Εκκλησίας. Τα χρόνια πέρναγαν και παρά τις εκκλήσεις και τις συστάσεις, αυτός συνέχιζε την αμαρτωλή του ζωή. Κάποτε, όπως σε όλους μας, ο θάνατος ήρθε σαν λύτρωση, σαν φάρμακο που θα τον έσωζε από τις αμαρτίες που δεν σταμάτησε να κάνει ακόμη και λίγο πριν πεθάνει. Και πως να τον αφήσουν χωρίς ταφή για χριστιανό; Οι παπάδες της πόλης τον πήραν να τον κηδέψουν και μαζί του να θάψουν το σκάνδαλο. Το νέο μαθεύτηκε: Ο «γεροπόρνος» μοναχός πέθανε. Ποιος άραγε θα πήγαινε στην εκκλησία να τον αποχαιρετήσει;
 
Η εκκλησία στην κηδεία του γέμισε από γυναίκες της Αλεξάνδρειας, τίμιες γυναίκες, χριστιανές, που ήρθαν να τον αποχαιρετήσουν, μα όχι σαν έναν οποιοδήποτε νεκρό, σαν άγιο! 
 
Κάποιος γνώρισε σε κάποια από αυτές το πρόσωπο μιάς πόρνης, που είχε καιρό να δεί στο λιμάνι… δεν ήταν όμως, όπως την θυμόταν. Κάποιες άλλες, απλά τους θυμίζαν κάτι απόμακρο.
Τότε η πόλη έμαθε πως ο «γεροπόρνος» μοναχός ήταν ένας άγιος, που με τα λεφτά που κέρδιζε, εξαγόραζε μία νύχτα χωρίς αμαρτία, αγόραζε το «δικαίωμα» στο σώμα τους για να κερδίσει την ψυχή τους. Τότε η πόλη έμαθε, ότι αυτός που νομίζαν ότι είναι το «σκάνδαλο» ήταν η αγνότητα, η άδολη αγάπη, η αυταπάρνηση, ο άνθρωπος, ο λόγος του Θεού, η προσευχή και η θέωση. Γιατί ο άνθρωπος του Χριστού δεν κρίνεται στη διάρκεια της ζωής του, αλλά στο τέλος της. Γιατί ακόμη κι όταν ο ίδιος ζεί «καθώς πρέπει», πρέπει να μαρτυρήσει, πρέπει να ζήσει την μαρτυρία και το μαρτύριο. Τελικά ποιος είναι το σκάνδαλο, ο άλλος η εμείς; 
 
Μήπως εγώ είμαι αυτός που θέτω στον άλλο το προσωπείο που μου ταιριάζει να τον βλέπω; Μήπως γιατί φοβάμαι μην αποκαλυφθεί το δικό μου προσωπείο;
Η αγιότητα ειναι γι αυτούς που δεν κοίταξαν ποτέ την "ζωούλα" τους, και έζησαν δίχως να κρατάνε μεζούρες στην αγάπη....

 

Μητροπολίτης Ναϊρόμπι Μακάριος: Ούτε εκκλησία, ούτε πολιτεία δεν έχουν το δικαίωμα να επιβάλλουν στον άνθρωπο να κάνει υποχρεωτικά αυτό το Διαβόλιο!

Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναϊρόμπι κ. Μακάριος: Ούτε εκκλησία, ούτε πολιτεία δεν έχουν το δικαίωμα να επιβάλλουν στον άνθρωπο να κάνει
Καταιγιστικός ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναϊρόμπι, Μακάριος, μιλώντας στον Focus FM 103.6 και στον δημοσιογράφο Stefanos Damianidis.
 
«Δεν υπάρχει κανένας λόγος», είπε, «να δεχθούμε αυτό το εμβόλιο». 
 
«Η παρουσία αυτού του ιού είναι εξ’ ολοκλήρου μια απάτη από την αρχή, ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα εναντίον της ανθρώπινης αξιοπρέπειας», ανέφερε μεταξύ άλλων.
 
«Ούτε εκκλησία, ούτε πολιτεία δεν έχουν το δικαίωμα να επιβάλλουν στον άνθρωπο να κάνει υποχρεωτικά αυτό το εμβόλιο», υπογράμμισε.
 
Για την απόφαση να κλείσουν οι εκκλησίες, αναρωτήθηκε «επιτρέπεται να κλείσουμε τους ναούς και οι πολιτικοί να συνεχίζουν τις πολιτικές τους συνάξεις; Γιατί έφταιξε η εκκλησία, γιατί έφταιξε ο Χριστός, γιατί να καταδικάσουμε την εκκλησία;».
 
Για τον ιερέα στα Ιωάννινα που κοινώνησε με πλαστικό κουτάλι, έκανε λόγο για «άρνηση της πίστεώς μας, προσβολή και βλασφημία».
Ακούστε όσα είπε :

 

Επληρώθη εκείνο που είπε ο Χριστός οτι: "Θα αφήσω ελεύθερο το διάβολο διά να κοσκινίση το κόσμο! Ο Κόσμος είναι δαιμονισμένος!

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο
~ π. Σάββας Αχιλλέως

 

Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο που λέει "Αν αδειάσουμε τα χέρια μας από τα περιττά... ...θα βρει χώρο o Θεός για να ακουμπήσει τα απαραίτητα."

Νέο περιστατικό: 18χρονος με καρδιακή προσβολή μετά τον εμβολιασμό του με Pfizer - «Καλύτερα να είχα νοσήσει»

Νέο περιστατικό σε έφηβο που εμβολιάστηκε κατά του κορωνοϊού μετά το εμβόλιο της Pfizer, ένα περιστατικό που βλέπει το «φως» της δημοσιότητας λίγες ώρες μετά από την σοβαρή περιπέτεια υγείας που πέρασε ένας 19χρονος αθλητή από το Οχάιο των ΗΠΑ, που εμφάνισε βαριάς μορφής οξεία μυοκαρδίτιδα μετά τον εμβολιασμό του με Pfizer.

Συγκεκριμένα ένας 18χρονος από το Σπρίνγκντεϊλ του Αρκάνσας των ΗΠΑ έπαθε καρδιακή προσβολή μετά την λήψη της δεύτερης δόσης του εμβολίου COVID της Pfizer. 


Ωστόσο, μέσα σε 48 ώρες από την δεύτερη δόση, η καρδιά του Ησαΐα άρχισε να πονάει «πολύ άσχημα» και τα πράγματα άρχισαν να χειροτερεύουν γρήγορα. Ο Χάρις είπε ότι ανησυχούσαν πολύ όταν ο γιος τους άρχισε να δυσκολεύεται στο να αναπνέει.

«Τον πήγαμε στο νοσοκομείο, αλλά δεν πήραν στα σοβαρά την κατάστασή του», είπε ο Χάρις. «Περιμέναμε στην αίθουσα αναμονής για πάνω από δύο ώρες και μετά τον παράτησαν σε έναν διάδρομο για έξι ώρες. Τα πράγματα γίνονταν όλο και χειρότερα. Ξαφνικά υπέστη καρδιακή προσβολή και ένας από τους πνεύμονές του γέμισε με υγρό».

Ο Χάρις είπε ότι η γυναίκα του – που ήταν η μόνη που της επέτρεψαν να βρίσκεται πλάι στον Ησαΐα στον διάδρομο λόγω των περιορισμών COVID – είπε στο προσωπικό πολλές φορές ότι ο γιος της έπαθε καρδιακή προσβολή και τον έβαλαν σε ένα δωμάτιο.

Από ένα σημείο και μετά, το 80% της καρδιάς του Ησαΐα είχε φλεγμονή και μόνο το 40% λειτουργούσε. Τα επίπεδα τροπονίνης του Ησαΐα ήταν τόσο υψηλά, που οι γιατροί παραδέχθηκαν, ότι είχε υποστεί καρδιακή προσβολή.

«Οι γιατροί εξακολουθούν να αρνούνται ότι ήταν το εμβόλιο», είπε ο Χάρις. «Δεν ήθελαν να πουν ότι ήταν αυτό. Στην συνέχεια, μια νοσοκόμα έφερε μια μελέτη που δείχνει ότι το εμβόλιο θα μπορούσε να προκαλέσει μυοκαρδίτιδα».

«Θα ήταν καλύτερα ο Ησαΐας να είχε προσβληθεί με COVID και να είναι υγιής από το να έχει ένα πιθανό πρόβλημα με την καρδιά του για όλη την ζωή και να κινδυνεύει για τους επόμενους τρεις έως έξι μήνες», επιβεβαιώνει ο πατέρας του.

Σημειώνεται πως ο EMA και ο CDC εντόπισαν ότι υπάρχει κάποια συσχέτιση με τα εμβόλια Pfizer και την μυοκαρδίτιδα, ωστόσο χρειάζονται περισσότερα δεδομένα.

Ομοσπονδιακοί αξιωματούχοι υγείας του CDC έχουν επαληθεύσει εκατοντάδες περιπτώσεις μυοκαρδίτιδας ή περικαρδίτιδας σε άτομα ηλικίας 30 ετών και ερευνούν και άλλες αναφορές.

Περιστατικά μυοκαρδίτιδας στην Ελλάδα που ενδέχεται να σχετίζονται με εμβολιασμό με mRNA εμβόλια εξετάζει και ο ΕΟΦ σύμφωνα με την Μαρία Τσόλια μέλος της Επιτροπής Εμβολιασμών και της Επιτροπής των Εμπειρογνωμόνων.

Ο 18χρονος Ησαΐας είπε ότι η κατάστασή του αυτή την στιγμή είναι καλύτερη από ό, τι ήταν, αλλά εξακολουθεί να πονά λίγο.

«Το πρήξιμο έχει μειωθεί», είπε ο Ησαΐας. «Συνήθιζα να σηκώνω κάθε μέρα βάρη, αλλά τώρα για τρεις έως έξι μήνες δεν μπορώ να κάνω καμία σωματική δραστηριότητα. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να περπατήσω με το σκυλί μου. Αν αυξήσω τον καρδιακό μου ρυθμό, μπορεί να πάθω και άλλη καρδιακή προσβολή».

Όταν ρωτήθηκε αν θα συνιστούσε το εμβόλιο σε άλλους εφήβους, ο Ησαΐας είπε: «Δεν είμαι αντί-εμβολαιστής, αλλά δεν νομίζω ότι κάποιος πρέπει να κάνει αυτό το εμβόλιο. Ακόμη και στον Καναδά μιλούσα με κάποιον και μου είπε ότι έφηβοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν προβλήματα μετά από το εμβόλιο».

«Θα προτιμούσα να έχω COVID», είπε σύμφωνα με τον τίτλο του Defender.

«Θα ήταν καλύτερα ο Ησαΐας να είχε προσβληθεί με COVID και να είναι υγιής από το να έχει ένα πιθανό πρόβλημα με την καρδιά του για όλη την ζωή και να κινδυνεύει για τους επόμενους τρεις έως έξι μήνες», επιβεβαιώνει ο πατέρας του.

πηγή

Σπάστε τις τηλεοράσεις

Μπορεί να είναι καρτούν

Δέλτα. Μη πανικοβάλλεστε απο ηλίθιους με εμμονές!


Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο, στέκεται και κείμενο που λέει "COVID" COVID VACCINE ενημέρωση: 24/06/2021 16:15 24/06/2021 15:35 ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Κ.Μητσοτάκης: Όσοι εμβολιαστείτε θα ζήσετε -Όσοι αρνηθείτε μπορεί να πεθάνετε από τη μετάλλαξη <<Δέλτα>>!" 
 
1. Η μετάλλαξη Δέλτα χτυπάει και εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους και εμβολιασμένους
2. Σε δύο εβδομάδες θα ξέρουμε τί θνητότητα έχει
3. Στο Ισραήλ φόρεσαν μάσκες, στην Ελλάδα τις έβγαλαν για να υπάρχουν φορείς και να σας κάνουν εκβιαστικά εμβόλια
Η κυβέρνηση έχει αποτύχει σε όλα. Η αντιπολίτευση είναι για φάπες. Η δημοκρατία δεν λειτουργεί.
 
 Καθηγητής Δρ. Γεώργιος Ζουγανέλης

 

Κανένας!

Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο που λέει "ΠΟΣΟΙ ΛΑΘΡΟ ΠΕΘΑΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ IO; ΠΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΕΜΒΟΛΙΑΣΘΕΙ ΠΟΣΟΙ ΝΟΣΗΛΕΥΟΝΤΑΙ ΣΕ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΠΟΣΑ ΤΕΣΤ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΣΕ ΛΑΘΡΟ;" 
Περίεργο εεε;

Όταν παίζεις μπάλα και η μάνα σου είναι στο γήπεδο...

ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΡΙΟΣ Ο ΚΟΛΛΥΒΑΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία. 
 
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
    Το Κολυβαδικό Κίνημα του 18ου αιώνα υπήρξε ένας σημαντικός ιστορικός σταθμός στην εκκλησιαστική μας ιστορία, καθ’ ότι διαδραμάτισε ισχυρό ανανεωτικό ρόλο στην Ορθοδοξία μας, η οποία ασφυκτιούσε από τις παρεμβάσεις της αιρετικής δυτικής χριστιανοσύνης. Ένα από τα κύρια πρόσωπα αυτού του κινήματος υπήρξε ο άγιος Αθανάσιος ο Πάριος. Ένας μεγάλος άγιος της Εκκλησίας μας και διδάσκαλος του Γένους.
 
      Γεννήθηκε το 1722 στο Κώστο της Πάρου. Ο πατέρας του ονομαζόταν Απόστολος Τούλος και η μητέρα του Κωστιανή, οι οποίοι του διδάξαν τη ευσέβεια και φρόντισαν να τον σπουδάσουν.  Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στο Κώστο και στη συνέχεια φοίτησε Σχολή της Μονής Αγίου Αθανασίου Ναούσης Πάρου ή στη Σχολή Παναγίου Τάφου στη Σίφνο. Στα 1745, ο ίδιος 23 χρονών πήγε στη Σμύρνη για να ανώτερες σπουδές στην εκεί φημισμένη «Ευαγγελική Σχολή», για έξι χρόνια. Το 1751 πήγε στο Άγιο Όρος και γράφηκε στην περίφημη «Αθωνιάδα Σχολή», όπου δίδασκαν ο ξακουστός δάσκαλος Νεόφυτος Καυσοκαλυβίτης και αργότερα ο μεγάλος Ευγένιος Βούλγαρης. Εκεί σπούδασε Θεολογία, Φιλολογία και τις θετικές επιστήμες. Έχοντας επίσης άσβεστη δίψα για μάθηση, επισκέπτονταν τις βιβλιοθήκες των Μονών  και εμπλούτιζε τις γνώσεις του.

      Παράλληλα βίωνε την ορθόδοξη πνευματικότητα της αγιορείτικης ζωής και ιδιαίτερα τη Θεία Λατρεία. Εξασκούνταν στη ρητορική και την ομιλητική για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο υπόδουλο Γένος. Οι καθηγητές του και οι συμφοιτητές του τον θαυμάζουν. Ο Ευγένιος Βούλγαρης τον καθιστά συνεργάτη του. Μάλιστα το έτος 1757 διετέλεσε καθηγητής στη Σχολή.
       Η φήμη του βγήκε και εκτός Αγίου Όρους. Διάφορες Σχολές τον ζητούσαν για καθηγητή τους. Τα έτη 1758-1762 δίδαξε και έγινε διευθυντής της Σχολής Θεσσαλονίκης. Αλλά δυστυχώς το 1762 έκλεισε η Σχολή λόγω επιδημίας.  Από εκεί πήγε στην Κέρκυρα, να συμπληρώσει τις σπουδές του κοντά στον ονομαστό δάσκαλο Νικηφόρο Θεοτόκη. Κατόπιν, όντας ο ίδιος 40 ετών, προκλήθηκε να διδάξει στο Μεσολόγγι από το φίλο του Παναγιώτη Παλαμά, στην εκεί «Παλαμιαία Σχολή» που είχε ιδρύσει το 1760.
       Στα 1771 πήρε επιστολή από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, με την οποία διορίζονταν διευθυντής της «Αθωνιάδας Σχολής» στο Άγιο Όρος, ως διάδοχος του Ευγενίου Βούλγαρη. Ο Αθανάσιος δέχτηκε και ως το 1777 διέλαμψε στην ονομαστή Σχολή. Ήταν τα πλέον γόνιμα χρόνια της ζωής του. Εκεί γνωρίστηκε με τον Μακάριο Νοταρά, μια επίσης μεγάλη πνευματική προσωπικότητα της εποχής εκείνης και πρωτοπόρο «Κολλυβά». Αυτός τον προέτρεψε να χειροτονηθεί πρεσβύτερος, ο οποίος δέχτηκε. Ήταν 55 ετών.
         Στα χρόνια εκείνα βρισκόταν σε κορύφωση το Κολλυβαδικό Κίνημα στο Άγιο Όρος. Οι παράταξη των Κολλυβάδων διώκονταν με πείσμα από τους αντικολλυβάδες. Αυτό λυπούσε τον Αθανάσιο και δυσανασχετούσε για τις διώξεις τους. Ο ίδιος εντάχτηκε στο κίνημα των Κολλυβάδων και άρχισαν οι διώξεις εναντίον του. Παραιτείται από την «Αθωνιάδα Σχολή» και επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη όπου δίδαξε και πάλι από το 1777 έως το 1783. Παράλληλα κήρυττε από άμβωνος σε διάφορους ναούς. Στα 1783 έλαβε επιστολή από το Οικουμενικό Πατριαρχείο να αναλάβει τη διεύθυνση της Πατριαρχικής Σχολής στην Κωνσταντινούπολη, αλλά δεν αποδέχτηκε τη θέση.
       Στα 1786, 64 χρονών, αποφάσισε να επιστρέψει στην πατρίδα του την Πάρο. Αλλά δεν κατόρθωσε να φτάσει στον προορισμό του. Λόγω του ρωσοτουρκικού
πολέμου, το πλοίο, που τον μετέφερε, αναγκάστηκε να αλλάξει πορεία και αγκυροβόλησε στη Χίο για μεγάλο διάστημα. Ο Αθανάσιος αποσύρθηκε στο «Κάθισμα» της Μονής Αγίας Τριάδος. Εκεί βυθίστηκε στην προσευχή, την περισυλλογή και την πνευματική άσκηση, περιμένοντας να τελειώσει ο πόλεμος.
       Αλλά οι Χιώτες πληροφορήθηκαν την εκεί παρουσία του και επειδή η Σχολή της Χίου ήταν ακέφαλη, τον παρότρυναν να αναλάβει αυτός την διεύθυνσή της. Ο Αθανάσιος αρνείται, διότι έχει άλλα σχέδια. Στο τέλος δέχεται, όταν του γνώρισαν τις σχέσεις του με τον Μακάριο Νοταρά και τη φιλία του με τον Μητροπολίτη Χίου Γαβριήλ. Διδάσκει με πάθος στη Σχολή, στην οποία προσδίνει φήμη και κύρος. Εκεί συγγράφει τα σπουδαιότερα έργα του, όπως τη Ρητορική Πραγματεία του Ερμογένους, την Δογματική του αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού και την Λογική του Ευγενίου Βούλγαρη.
       Έμεινε στη Χίο τριάντα χρόνια, ως το 1812 και έφτασε στην ηλικία των 90 χρονών. Ζήτησε και τον απάλλαξαν από τα διδακτικά και διευθυντικά του καθήκοντα και του όρισαν μισθό, όσο θα ζούσε.  Ήρθε ο καιρός να μεταβεί επί τέλους στην Πάρο. Όμως ο λαός της Χίου του έφραξε το δρόμο να μην φύγει από το νησί τους. Ο Αθανάσιος υπέκυψε στη θέλησή τους, το οποίο εξέλαβε ως θέλημα του Θεού και πήρε την απόφαση να μείνει για πάντα στη Χίο.
       Αποσύρθηκε στη Μονή του Αγίου Γεωργίου στα Ρεστά Χίου, σε ένα απόμερο μέρος. Μαζί του ησύχαζαν ο μαθητής του και φίλος του Νικηφόρος και ο διάκονος Ιωσήφ από τα Φουρνά Ευρυτανίας, ο οποίος είχε χρηματίσει δάσκαλος στη Σχολή. Εκεί ο Αθανάσιος, παρ’ όλο το προχωρημένο της ηλικίας του, ασκούνταν σκληρά, προσευχόμενος, αγρυπνώντας και νηστεύοντας. Παράλληλα συνέχιζε το συγγραφικό θεολογικό του έργο.
      Όταν ξεκίνησε να γράφει το σύγγραμμά του «Περί της προς τον Θεόν αγίας Πίστεως και Περί του τις εστιν η αληθινή φιλοσοφία» έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο. Όταν συνήρθε κάπως και άρχισε ξανά τη συγγραφή, δεύτερο εγκεφαλικό, βαρύτερο, τον ρίχνει στο κρεβάτι. Ο ίδιος αντιλαμβάνεται το τέλος της επί γης ζωής του και προετοιμάζεται για τη μεγάλη αναχώρηση. Με νεύματα ζήτησε να κοινωνήσει των Αχράντων Μυστηρίων και μετά μία ήμερα παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο, στις 24 Ιουνίου 1813. Οι συνασκητές του τον έθαψαν στην αυλή της Μονής. Τα λείψανά του αποτεφρώθηκαν από μεγάλη πυρκαγιά του 1822. Ανακηρύχτηκε άγιος και τιμάται στις 24 Ιουνίου, ημέρα της οσιακής κοίμησής του.
     Ο άγιος Αθανάσιος σημάδεψε θετικά με την προσωπικότητά του και το έργο του την ταραγμένη εποχή του. Υπήρξε μια σπάνια εκκλησιαστική και πνευματική μορφή, με ακραιφνώς ορθόδοξο και ελληνοπρεπές χαρακτήρα, φωτεινό ορόσημο και παράδειγμα μια μας σήμερα!