Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2021

ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΟΥΤΙ_ Μια τρυφερή κουβέντα για όσους καταλαβαίνουν..

Active Member ανατρέχουν στα τραγούδια και τους μύθους τους και ο Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης ανακατεύει τις μουσικές και τα λόγια του, σε μία εκπομπή που ενώνει τις γειτονιές του Περάματος με τα βουνά της Κρήτης!

 

Ο Νίκος Πορτοκάλογλου και η Ρένα Μόρφη υποδέχονται τον B.D.Foxmoor μαζί με την Sadahzinia και τον Γιώργο Νικηφόρου Ζερβάκη. Μια συνάντηση που γκρεμίζει τα μουσικά στερεότυπα! Η low bap σκηνή συναντά την κρητική λύρα και το «Λαβωμένο Ξωτικό» παίζει «Κορώνα Γράμματα»! Στους «Μύθους του Βάλτου» η … “αλεπού” ενώνει ανθρώπους, όνειρα και προσδοκίες!

Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο που λέει "Ποτέ μην αμφισβητήσεις όσα είναι από τον Θεό. Ποτέ δεν θα πρέπει να λες ότι σ' έχει ξεχάσει ή σ' έχει εγκαταλείψει. Ποτέ μην νομίζεις ότι δεν σε φροντίζει. Θυμήσου ότι σε κρατάει πάντα με το δεξί του χέρι και η επιλογή να απλώσεις το δικό σου χέρι ανήκει σε εσένα."

Άγιος Μεγαλομάρτυς Λογγίνος ο Εκατόνταρχος, που στάθηκε στο Σταυρό του Κυρίου

 Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΟΥ ΓΟΛΓΟΘΑ: ΑΓΙΟΣ ΛΟΓΓΙΝΟΣ Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ!

Στα ιερά μας Ευαγγέλια ο Ρωμαίος στρατιώτης που λόγχευσε την ακήρατη πλευρά του Εσταυρωμένου μας Ιησού είχε το αξίωμα του Κεντυρίωνα – Εκατοντάρχου. Το όνομά του Λογγίνος αναφέρεται στο απόκρυφο Ευαγγέλιο του Νικοδήμου και πιθανώς να προέρχεται από την ελληνική λέξη «λόγχη».
Ο Άγιος αυτός του Γολγοθά, ιουδαϊκής καταγωγής, γεννήθηκε στην αγιοτόκο Καππαδοκία και υπηρετούσε στο ρωμαϊκό στρατό υπό τις διαταγές του Ποντίου Πιλάτου. Ήταν επικεφαλής της ομάδος που επιτηρούσε τα άχραντα Πάθη του Κυρίου μας, τους εμπτυσμούς, τους κολαφισμούς, το ακάνθινο στεφάνι και τη φρικτή σταύρωσή Του.
Όταν βρέθηκε στο φρικτό Γολγοθά ο Άγιος Λογγίνος και παρακολούθησε το θέατρο του παραλόγου που ήταν στημένο από τους φωνάζοντες «το αίμα αυτού εφ’ ημάς και επί τα τέκνα ημών» (Ματθ. κζ 25) δεν θα μπορούσε να φαντασθεί, ότι θα γινόταν ο πρώτος ομολογητής της Θεότητος του Ιησού και της Αναστάσεώς Του μέχρι και μαρτυρικού τέλους. Όταν οι Άγιοι Απόστολοι και οι άλλοι μαθητές του Κυρίου απομακρύνθηκαν από το Γολγοθά ο Λογγίνος τους αναπλήρωσε, αφού είχε σαγηνευθεί από το πρόσωπο του Ιησού και η ψυχή του είχε συγκινηθεί από την άδικη καταδίκη Του σε σταυρικό θάνατο. Κάτι μέσα του του έλεγε, ότι ο καταδικασμένος σαν κακούργος Εκείνος δεν ήταν τυχαίο πρόσωπο, δεν ήταν κοινός άνθρωπος. Αυτό επιβεβαίωσαν και τα γεγονότα που ακολούθησαν και τον συντάραξαν επιφέροντάς του την «καλήν αλλοίωσιν».

Την έκτη ώρα της Μεγάλης εκείνης Παρασκευής είδε ο Λογγίνος να απλώνεται πυκνό σκοτάδι σε όλη τη γη που διήρκεσε τρεις ώρες. (Ματθ. κζ 45, Μαρκ. ε 33 και Λουκ. κγ 44). Την ενάτη ώρα είδε τον Χριστό μας να παραδίδει το πνεύμα Του χωρίς να περιέλθει σε κωματώδη κατάσταση, ενώ βρισκόταν ήδη έξη ώρες στο Σταυρό, γεγονός άγνωστο στην ιστορία των σταυρικών εκτελέσεων. Πριν να παραδώσει το πνεύμα του με δυνατή φωνή τον άκουσε να κραυγάζει: «Ηλί, ηλί, λιμά σαβαχθανί» δηλαδή «Θεέ μου, Θεέ μου, ίνα τι με εγκατέλιπες» (Ματθ. κζ 46, Μαρκ. ιε 34). Και ευθύς είδε τη γη να σείεται, τα βουνά και τις πέτρες να σχίζονται, τα μνημεία να ανοίγουν και πολλούς πεθαμένους να ανασταίνονται και να εμφανίζονται στους δρόμους. Ο συνετός Λογγίνος τότε καταλήφθηκε από φόβο, αφού όλα αυτά τα παράδοξα θαύματα για πρώτη φορά συνέβαιναν στην ιστορία της ανθρωπότητος.
Όταν ζητήθηκε από το Λογγίνο να εξετάσει αν ο Χριστός ήταν πράγματι νεκρός, αυτός τρύπησε με τη λόγχη την πλευρά του και απ’ αυτήν έτρεξε αίμα και νερό. Οι σταγόνες έσταξαν στο πρόσωπο του Εκατόνταρχου και θεράπευσαν ένα χρόνιο πρόβλημα οράσεως που τον ταλαιπωρούσε. Τότε, σύμφωνα με τους Ευαγγελιστές, αναφώνησε: «Αληθώς Θεού Υιός ην Ούτος» (Ματθ. κζ 54). Η ομολογία του αυτή ήταν ενσυνείδητη, σαφής και σταθερή. Η ευστοχώτερη της ώρας εκείνης. Ήταν απαντητική φωνή προς την ταραγμένη και πενθούσα φύση, προς τους φοβισμένους και κατηφείς μαθητές του Θείου Διδασκάλου. Ομολογία συγκλονιστική, αξιωματούχου της Ρωμαϊκής Διοικήσεως στην Ιουδαία, της οποίας ο αντίλαλος θα ακούγεται, όσο θα υπάρχει ζωή στον πλανήτη αυτό. Αναμφισβήτητα, υπήρξε πολύτιμη, γιατί από κάθε εχέφρονα εκτιμάται και σαν αποδεικτικό μέσο της Θεότητος του Ιησού Χριστού.
Έτσι, μέσα σε αύτή την ατμόσφαιρα της παρανομίας, της μοχθηρίας και της κακίας, των βλασφημιών και των ύβρεων, βρέθηκε και ένα στόμα από το οποίο εξήλθε το άρωμα της ομολογίας και της δοξολογίας προς το Θεό, συνάμα δε και το μεγαλείο της ταπεινώσεως.

Αργότερα ο ίδιος Εκατόνταρχος διατάχθηκε από τον Πιλάτο μαζί με την κουστωδία του να φρουρήσει τον τάφο του Χριστού, παρ’ ότι εκείνος γνώριζε ότι ο Λογγίνος είχε ευνοϊκή γνώμη για το μεγάλο νεκρό και είχε ομολογήσει τη θεότητά Του. Με αυτή τη διαταγή αξιώθηκε ο μακάριος να γίνει και αυτόπτης μάρτυρας της Αναστάσεως του Χριστού μας. Προφανώς, στην ανάθεση και πάλι της φυλάξεως από το Λογγίνο του τάφου του Χριστού, οι Ιουδαίοι δεν αντέδρασαν, γιατί, μετά τα τόσα θαυμαστά γεγονότα, κατά και μετά τη Σταύρωση του Κυρίου, οπωσδήποτε βρίσκονταν σε μεγάλη σύγχυση.
Ο διατεταγμένος, λοιπόν, Εκατόνταρχος Λογγίνος, βρέθηκε αυτόπτης μάρτυρας των όσων συνέβησαν κατά τη, με τρόπο θαυμαστό, αναγγελία της Αναστάσεως του Χριστού από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ στις Μυροφόρες. Συγκλονίστηκε μαζί με τους στρατιώτες του από το δυνατό σεισμό. Είδε τον αστραπόμορφο Άγγελο, ο οποίος κύλησε το μεγάλο λίθο από τη θύρα του μνημείου και έζησε τα μετά το άγγελμα της Αναστάσεως του Χριστού θαυμάσια, μέσα σε αγωνία, φόβο, συγκίνηση αλλά και ανεκλάλητη χαρά. Η συγκίνησή του μετατράπηκε σε πίστη. Η ξεχωριστή τιμή που του έκανε ο Κύριος να παρευρίσκεται στο μνήμα Του, κατά τη διαπίστωση της εγέρσεώς Του, του εσφραγισμένου από τους στρατιώτές του Τάφου, του επέφερε την καλή αλλοίωση. «Τώρα, ποιός θα μπορούσε να του κλονίσει την πίστη; Έβλεπε με τα ίδια του τα μάτια το κενό μνημείο, τα εντάφια σπάργανα, το σουδάριο, τον αποκυλισθέντα λίθο.
Γνώριζε καλά ο Λογγίνος, ότι οι Αρχιερείς θεώρησαν μεγάλη ντροπή τους την Ανάσταση του Χριστού και ότι έκαναν αμέσως με τους Πρεσβυτέρους συμβούλιο και για να σκεπάσουν την εγκληματική τους πράξη σκέφθηκαν τη δωροδοκία. Έδωσαν στους φρουρούς αρκετά χρήματα, για να συκοφαντήσουν την Ανάσταση και να διαδώσουν, ότι οι μαθητές του πήγαν κρυφά τη νύχτα, την ώρα που αυτοί κοιμώνταν, και έκλεψαν το σώμα του Χριστού (Ματθ. κη’ 13).

Μπορεί, λοιπόν, οι Αρχιερείς να δωροδόκησαν τους φρουρούς, για να αποκρύψουν το συνταρακτικό αυτό γεγονός που υπονόμευε την εξουσία τους, αλλά αυτός ως Εκατόνταρχος αρνήθηκε να πει ψέματα. Ως εκ τούτου απέρριψε τα αργύρια των Αρχιερέων και παραιτήθηκε από το στρατό φωνάζοντας: «Τα μάτια μου είδαν το θαύμα και η ψυχή μου την αλήθεια. Σας διαβεβαιώνω ότι ούτε εγώ, ούτε οι δύο άλλοι στρατιώτες κοιμήθηκαν, έστω για λίγο. Η αλήθεια είναι πιο δυνατό από τα αργύριά σας. Μάταιο κόπο κάνετε να σκοτεινιάσετε αυτό που λάμπει περισσότερο από τον ήλιο. Εγώ θα εξακολουθώ να ομολογώ την Ανάσταση του Χριστού».
Ο ευσεβής και αυτόπτης μάρτυρας των συμβάντων στο Γολογοά Λογγίνος βαπτίστηκε χριστιανός και επέστρεψε στην πατρίδα του, τη Σανδιάλη της Καππαδοκίας, για να μεταδώσει το μήνυμα του χριστιανισμού, να γίνει Απόστολος της Αναστάσεως. Τον συντρόφευσαν και οι άλλοι δύο στρατιώτες, που πίστεψαν στα θαύματα του Χριστού και συνέστησαν το πρώτο άτυπο κοινόβιο του χριστιανισμού. Όμως οι Ιουδαίοι Αρχιερείς δεν μπορούσαν να αφήσουν τέτοια προσβολή ατιμώρητη. Απευθύνθηκαν στον αυτοκράτορα της Ρώμης Τιβέριο και κατηγόρησαν το Λογγίνο για προδοσία.
Ο Τιβέριος διέταξε τον επίτροπο της περιοχής, τον Πόντιο Πιλάτο, να τιμωρήσει παραδειγματικά τον αποστάτη. Ο Πιλάτος έστειλε ομάδα στρατιωτών εναντίον του, οι οποίοι έφθασαν βράδυ έξω από την οικία του πρώην Εκατοντάρχου. Δεν γνώριζαν ότι ο άνδρας που τους υποδέχθηκε με αγάπη ήταν αυτός που αναζητούσαν και τον διέταξαν να τους οδηγήσει στο σπίτι του Λογγίνου. Ο οικοδεσπότης Λογγίνος προθυμοποιήθηκε να τους δείξει αυτόν που ζητούσαν, αλλά πρώτα τους ετοίμασε φαγητό και τους έβαλε να ξαποστάσουν. Οι στρατιώτες μη γνωρίζοντας ποιόν έχουν απέναντί τους του αποκάλυψαν το σκοπό του ταξιδιού τους, δηλαδή τη θανάτωση του Λογγίνου και των δύο στρατιωτών του. Αυτός ατάραχος, τους προέτρεψε να μείνουν μαζί του για δυό ημέρες, μέχρι να επιστρέψουν και οι άλλοι στρατιώτες που έψαχναν. Οι ημέρες πέρασαν, οι σύντροφοι έφθασαν και ήρθε η ώρα της αποκαλύψεως. Οι απεσταλμένοι δήμιοι έμειναν έκπληκτοι, όταν ο γενναιόδωρος οικοδεσπότης τους είπε ότι εκείνος ήταν ο άτιμος Εκατόνταρχος που πρόδωσε τη Ρώμη. Ακόμα περισσότερο παραξενεύθηκαν με την ειλικρίνειά του, αφού δεν προσπάθησε να αποφύγει το θάνατο. Του ζήτησαν το λόγο και ο Λογγίνος απάντησε ότι ανυπομονούσε να μαρτυρήσει για την πίστη του. Έτσι και έγινε. Οι στρατιώτες με βαριά καρδιά εκτέλεσαν τις διαταγές τους, αποκεφάλισαν τον Εκατόνταρχο και τους συντρόφους του και πήγαν τα κεφάλια στον Πιλάτο, ως απόδειξη της επιτυχούς αποστολής τους. Εκείνος μόλις τα είδε τα πέταξε περιφρονητικά από το παράθυρο σε μια χωματερή. Χρόνια μετά, μία τυφλή γυναίκα βρήκε την τιμία του Μάρτυρος κεφαλή και θεραπεύθηκε σύμφωνα με την εξής διήγηση:
Εκείνα τα χρόνια κάποια χήρα από την Καππαδοκία, ονόματι Άννα, η οποία είχε ακούσει από το Λογγίνο τα θαυμαστά γεγονότα του Γολγοθά και είχε πιστέψει στο Χριστό, έτυχε να τυφλωθεί. Επισκέφθηκε πολλούς γιατρούς, στην Καισαρεία και αλλού, χωρίς να δει όφελος. Τότε σκέφτηκε να πάει στα Ιεροσόλυμα, να προσκυνήσει τα άγια μέρη και τον τάφο Εκείνου που ο Λογγίνος είχε μιλήσει κάποτε στα πλήθη της Καππαδοκίας διδάσκοντας τους συμπατριώτες της την αλήθεια και να ζητήσει το έλεος του Θεού. Πήρε, λοιπόν, το μοναχογιό της και ξεκίνησε κρατώντας τον από το χέρι, ως τα Ιεροσόλυμα. Όμως, φθάνοντας εκεί, ο γιος της χήρας έπεσε άρρωστος και σε λίγες ημέρες απέθανε. Έκλαιγε η τυφλή γυναίκα από τη μεγάλη της θλίψη, γιατί έχασε για δεύτερη φορά το φως των οφθαλμών της. Και έτσι, απαρηγόρητη, θρηνούσε ολομόναχη ανάμεσα στα τείχη της Ιερουσαλήμ. Τότε μέσα στο σκοτάδι της δυστυχίας της φανερώθηκε το φως του Αγίου Λογγίνου. Ο Άγιος της φανερώθηκε και την παρηγόρησε λέγοντας:
-Μην κλαις, καλή μου, θα σου δείξω τον τόπο που βρίσκεται ο μοναχογιός σου, στη δόξα του Κυρίου, και θα ξαναβρείς το φως των ματιών σου. Θυμήσου όσα κάποτε σας είπα για το Χριστό, το Σωτήρα μας, για τα Πάθη και την Ανάστασή του, όσα είδα με τα μάτια μου. Και μάθε, ότι ο γιος σου βρίσκεται κοντά στον Ιησού. Ακόμα μάθε, ότι οι εχθροί της αληθείας με αφάνισαν μαζί με τους δύο συντρόφους μου, και η κεφαλή μου είναι πεταμένη στα σκουπίδια, έξω από τα τείχη. Πήγαινε να τη βρεις και τότε θα ανοίξουν πάλι τα μάτια σου.

Η γυναίκα σηκώθηκε και, ταραγμένη, αλλά με ζωντανή ελπίδα, ξεκίνησε να πάει προς το μέρος που ερχόταν η δυσωδία των σκουπιδιών. Παρακαλούσε τους περαστικούς να τη βοηθήσουν να φθάσει προς το μέρος της απορρίψεως των σκυβάλων. Φθάνοντας εκεί, άρχισε να ψηλαφεί το μέρος με τα χέρια. Όταν ένιωσε στα δάχτυλα της εκείνο που ζητούσε, αμέσως σκόρπισε η καταχνιά των ματιών της, και στου ήλιου το φως είδε την κεφαλή του Αγίου Αποστόλου της Καππαδοκίας, του Εκατοντάρχου Λογγίνου. Με δάκρυα χαράς δόξασε τότε το Θεό και παίρνοντάς την στα χέρια της την ασπάσθηκε και την έφερε στο σπίτι που διέμενε. Εκεί την έπλυνε, την άλειψε με μύρο, και πλημμύρισε η καρδιά της με μια ουράνια χαρά. Την επομένη, η χήρα είδε πάλι τον Άγιο Λογγίνο λουσμένο στο φως, με μάτια λαμπρά και κρατώντας από το χέρι το μοναχογιό της χαμογελαστό και ευτυχισμένο της είπε:
-Βλέπεις, γυναίκα, που βρίσκεται ο γιος σου; Χαίρε, γιατί εδώ είναι η αιώνια βασιλεία. Σήκω. Βάλε την κεφαλή και το λείψανο του γιου σου στην ίδια κάσα και πήγαινέ τα στον τόπο όπου κήρυξα το λόγο του Κυρίου.
Βιαστικά σηκώθηκε η γυναίκα και κάνοντας, όπως της είπε ο Άγιος κατευθύνθηκε στην Καππαδοκία, όπου έθαψε τα λείψανα σε τόπο γαλήνης και αναπαύσεως, κοντά στο φτωχικό της.

Εγγραφα την 16ην Οκτωβρίου 2015,
Ημέρα μνήμης του Αγίου Λογγίνου
Ελάχιστος
Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας
Μπορεί να είναι εικόνα ουρανός 
 
Εμείς κανέναν δεν μισούμε... Αφήστε μας ν’ αγαπάμε τον κόσμο, να σας αγαπάμε. Εμείς άλλον εχθρό δεν έχουμε, παρά μονάχα 'κείνον, που δε σέβεται τον Άνθρωπο...
 
~ Γιάννης Ρίτσος

 

Όσο κρατάει ένας καφές

 Στο βίντεο που ακολουθεί, περιγράφονται ορισμένα περιστατικά από την ζωή του διάσημου τραγουδιστή Διονύση Θεοδόση, ο οποίος πριν πεθάνει χειροθετήθηκε μοναχός και ενταφιάστηκε  στον Άγιον Όρος. Πιο συγκεκριμένα την ιστορία του τραγουδιού "όσο κρατάει ένας καφές"καφές"

Απολαύστε τώρα την από την εκπομπή '' Ένας δίσκος μια παρουσίαση'' του Γιάννη Γαβαλά ένα αφιέρωμα στον τότε τραγουδιστή Διονύση Θεοδόση!

!!!


 



«The Testimonies Project»: Ισραηλινοί μιλάνε για τις παρενέργειες του εμβολιασμού τους

Μια μητέρα δύο παιδιών που δίνει το όνομά της ως Avital αποφάσισε να κάνει μια ωριαία ταινία με τις μαρτυρίες εκείνων που έχουν πληγεί από το εμβόλιο Pfizer ή συγγενείς τους, σημειώνοντας ότι κανείς άλλος, όπως δημοσιογράφοι, δεν έπαιρνε τις ιστορίες τους ή δημοσίευε τα δεδομένα. Στη συνέχεια, λέει, άρχισαν να εμβολιάζουν τα παιδιά.


Πολλοί δεν ήθελαν να εμπλακούν στο έργο από φόβο.

Οι μαρτυρίες 39 ατόμων αναλύονται σύμφωνα με: καρδιακά προβλήματα, αιμορραγίες και αποβολές, έξαρση ασθενειών, θρόμβους αίματος, λοίμωξη και φλεγμονή, δερματικά προβλήματα και νευρολογικά προβλήματα.

Εκτός από συγκεκριμένα, σοβαρά προβλήματα που μπορούν εύκολα να ταξινομηθούν, οι πάσχοντες έχουν μείνει με κάποιο επίπεδο πόνου, ακινησίας και δυσλειτουργίας, συμπεριλαμβανομένων των ψυχολογικών επιπτώσεων αυτού. Πολλοί ήταν παλαιότερα υγιείς και ακόμη αθλητικοί ανεξαρτήτως ηλικίας. Όσοι είχαν προϋπάρχουντα νοσήματα που είχαν σταθεροποιηθεί ή τελειώσει επέστρεψαν πολύ χειρότερα.

Ορισμένα στερούνται σημαντικών βιταμινών και μετάλλων που χρειάζεται το σώμα τους. Είναι σαφές ότι η ζωή τους έχει ανατραπεί εντελώς.

Είναι επίσης σαφές από τις μαρτυρίες τους, διαβάζοντας ανάμεσα στις γραμμές, ότι πολλά μέλη του ιατρικού επαγγέλματος προωθούν το εμβόλιο και απλά δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες για τους ασθενείς τους όταν παρουσιάσουν ένα σύνολο προβλημάτων. Σχεδόν κανένας δεν τα συνδέει με το εμβόλιο ή δεν θέλει.

«Γίναμε πειραματόζωα…» λέει μια μάρτυς.

Η Avital ολοκληρώνει την ταινία, σημειώνοντας ότι μια πολιτική ομάδα που ονομάζεται Ισραηλινή Λαϊκή Επιτροπή έχει συγκεντρώσει χιλιάδες παρόμοιες μαρτυρίες και παροτρύνει τους πάσχοντες να έρθουν σε επαφή μαζί τους  στο www.the-people-committee.com/contact/

 

ΙΕΡΕΑΣ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ

 Απόσπασμα ομιλίας Αρχιμανδρίτου και παιδοψυχίατρου π. Αντωνίου Στυλιανάκη σχετικά με ένα θαυμαστό γεγονός στην Μικρά Ασία.

Ξεκάθαρες κουβέντες !

Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο που λέει "<<θά έρθουν Πατριάρχες καί Δεσποτάδες, πού θά σãς πούν πώς ήΈκκλησία έχει τό Ίδιο κέντρο καί πολλές πόρτες. Κέντρο ένας Θεός καί μπασά (πόρτα) καί άπό τήν μπάντα (πλευρά) τοũ Πάπα, τοũ Καλβίνου καί όλων τών αίρετικών! Tò voũ σας và κρατήσετε τήν μία καί μοναδική πόρτα! Τήν Άγία Όρθοδοξία!>>. Όσίου Παρθενίου της Μονής Κουδουμά"

Φλόγα του Τσεσμέ

Μπορεί να είναι εικόνα εξωτερικοί χώροι
Η φράση αυτή δεν λέει τίποτε στους περισσότερους Έλληνες στις μέρες μας...
Αλλά θα έπρεπε καθώς είναι ένα ισχυρό αντίδοτο στην Γαλάζια Πατρίδα του Ερντογάν....
Το πιο αστείο είναι ότι η φράση αυτήν δεν λέει τίποτε και στο 90% αυτών που βαφτίστηκαν φέτος ως ειδικοί για το 1821 από το Μέσα Προπαγάνδας.....Και πώς θα μπορούσε άλλωστε να τους λέει κάτι, αφού είναι άσχετοι τελείως με την ιστορία του 1821 και την Τουρκοκρατία.... 
Επ᾽ αμοιβή και με το κομμάτι πλασιέ την εξάρτησης από τις Δυτικές Δυνάμεις την οποία και μόνον προπαγανδίζουν με τις συνεντεύξεις και τα φετινά άρθρα τους δήθεν για το 1821....
 
Τι είναι η Φλόγα του Τσεσμέ λοιπόν; 
Η φράση βγαίνει από την ιστορική ναυμαχία του Τσεσμέ (στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ Χίου και μικρασιατικών παραλίων) στα 1770, ανάμεσα στον ρωσικό και τον οθωμανικό στόλο. Η ναυμαχία αυτή εντάσσεται στον ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1768-1774 και έληξε με θριαμβευτική νίκη των Ρώσων, οι οποίοι βοηθήθηκαν σημαντικά από την δράση πυρπολικών με πληρώματα αποτελούμενα σχεδόν αποκλειστικά από Έλληνες, ανάμεσά τους και ο Βαρβάκης. 
 
Σε ανάμνηση αυτής της ναυμαχίας, οι Ρώσοι έστειλαν στο Αιγαίο αυτές τις μέρες το αντίγραφο ρωσικής φρεγάτας της εποχής Shtandart, στο πλαίσιο και του έτους ελληνορωσικών σχέσεων για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, ονομάζοντας την αποστολή Φλόγα του Τσεσμε. 
 
Το πλοίο απέπλευσε από τον Πειραιά το Σάββατο (από τα ελληνικά Μέσα Προπαγάνδας η αποστολή του δεν αναφέρεται λες και είναι μυστική) και θα βρίσκεται ως τις 14 Οκτωβρίου στην Πάρο, ενώ θα περιηγηθεί σε ολόκληρο το Αιγαίο για τις επόμενες δύο εβδομάδες. 
 
Κι εσύ λαέ βασανισμένε ασχολήσου με την πανδημία, το Σαχέλ και δυο αυγά όχι Τουρκίας, αλλά του φιδιού...
Χαράλαμπος Μηνάογλου

Μπορεί να είναι καρτούν ένα ή περισσότερα άτομα και κείμενο που λέει "Πώς τόλμησες να με γράψεις στο n τηλέφωνο σου <<Κορωνιός>>"

Δ.Γάκης: «Πάνω από 16 μήνες η φυσική ανοσία - Μη ωφέλιμο και εν δυνάμει επικίνδυνο το εμβόλιο σε όσους έχουν νοσήσει»

«Δεν είναι ωφέλιμο να κάνει κάποιος άνθρωπος που έχει νοσήσει στο 6μηνο το εμβόλιο και ενδεχομένως να υπάρχουν και αντιδράσεις οι οποίες μπορεί να θέσουν κάποια άτομα σε κίνδυνο», είπε χαρακτηριστικά. 

Ο Δ.Γάκης εξήγησε στη συνέχεια ότι όταν κάποιος που έχει νοσήσει έρθει σε επαφή με τον ιό τότε γίνεται μέσα του μια «έκρηξη» αντισωμάτων, τα οποία ουσιαστικά τον προστατεύουν. «Ένας άνθρωπος που έχει φυσική ανοσία με κάθε επαφή που θα έχει με κάποιον που θα έχει ιό θα κάνει μια αναμνηστική δόση πιο δυνατή από αυτή του εμβολίου», είπε ο γιατρός. 

Δ.Γάκης: «Πάνω από 16 μήνες η φυσική ανοσία - Μη ωφέλιμο και εν δυνάμει επικίνδυνο το εμβόλιο σε όσους έχουν νοσήσει»Στη συνέχεια άφησε αιχμές για όσους υποστηρίζουν την ανάγκη της τρίτης δόσης για τον γενικό πληθυσμό, αλλά και για όσους ισχυρίζονται ότι το εμβόλιο προσφέρει ισχυρότερη ανοσία από την φυσική. 

«Αυτά τα πράγματα είναι τραγικά να λέγονται από επιστήμονες και ακόμα τραγικότερα να λέγονται από "επιστημονικίζοντες" πολιτικούς, οι οποίοι δεν έχουν μάθει να ρωτάνε ανθρώπους που έχουν γνώση», τόνισε ο Δ.Γάκης. 

Ο γιατρός και πρώην διοικητής του ΑΧΕΠΑ, Δημήτρης Γάκης, μίλησε σε τηλεοπτική εκπομπή για την φυσική ανοσία και για το εάν αυτή είναι ισχυρότερη από αυτή που προσφέρει το εμβόλιο κατά του Covid-19. 

O Δ.Γάκης υποστήριξε ότι η φυσική ανοσία διαρκεί για «16 μήνες κατά μέσο όρο από τη στιγμή που τα αντισώματα φτάσουν στο ανώτερο επίπεδο, δηλαδή είναι πάνω από 16 μήνες». Παράλληλα τόνισε ότι ο εμβολιασμός δεν προσφέρει κάτι σε όσους έχουν νοσήσει, ενώ παράλληλα είναι πιθανό να υπάρξουν ανεπιθύμητες αντιδράσεις.

Ο γιατρός βεβαία υποστήριξε ότι το εμβόλιο κατά του Covid-19 είναι ωφέλιμο για όσους είναι άνω των 70-75 ετών. «Το 80% των θανάτων είναι άνω των 70-75 ετών και είναι άτομα με πολλαπλά προβλήματα. Εκεί το εμβόλιο έχει ένδειξη γιατί δεν έχουμε κάτι άλλο να δώσουμε σε αυτούς τους ανθρώπους. Μπορεί να μην είναι το τέλειο εμβόλιο, εγώ θα ήμουν ευτυχέστερος όλων εάν είχαμε το τέλειο εμβόλιο, αλλά εγώ δεν θα το χρειαζόμουν γιατί νόσησα και η ανοσία είναι μεγαλύτερη γι' αυτούς που έχουν νοσήσει», είπε. 

Στη συνέχεια της τηλεοπτικής του συνέντευξης αναφέρθηκε στην κίτρινη κάρτα, τονίζοντας ότι κανονικά αυτές συμπληρώνονται από τον γιατρό σε συνεννόηση με τον ασθενή, παρόλα αυτά αυτό που παρατηρείται παγκοσμίως είναι ότι οι περισσότερες κίτρινες κάρτες έχουν συμπληρωθεί από μη γιατρούς. Μάλιστα τόνισε ότι η κατάσταση την Ελλάδα είναι ακόμη χειρότερη, με τον Δ.Γάκη να λέει ότι «είναι κατάντημα για την χώρα μας ο ελάχιστος αριθμός των συμπληρωμένων κίτρινων καρτών».

 πηγή

Ἄντε ἐδῶ νά ζητήσεις ταπείνωση....


Εμβολιασμένος πιλότος της Delta Air Lines πεθαίνει κατά τη διάρκεια της πτήσης, το αεροπλάνο κάνει αναγκαστική προσγείωση.


 


Ένας εμβολιασμένος πιλότος της αμερικανικής αεροπορικής εταιρείας Delta Air Lines πέθανε κατά τη διάρκεια πτήσης. Ο πιλότος έλεγε περίεργα πράγματα και μετά πέθανε, είπε ο πιλότος. Αυτή η υπόθεση επιβεβαιώθηκε από τρεις διαφορετικούς ανθρώπους, είπε η Δρ Jane Ruby στο Stew Peters Show.

Στη συνέχεια, το αεροπλάνο έπρεπε να κάνει μια αναγκαστική προσγείωση. Ο πιλότος επιχειρούσε από το Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες. Είχε δεχτεί το δεύτερο εμβόλιο του λίγες μέρες πριν την πτήση...

«Είναι πολύ μεγαλύτερο αυτό που συμβαίνει από όσο πιστεύουν οι άνθρωποι», είπε η Ruby. Οι πτήσεις εκτρέπονται επειδή οι πιλότοι υποφέρουν από πόνους στο στήθος. Μια πτήση εκτράπηκε επίσης επειδή ένας εμβολιασμένος επιβάτης είχε πόνους στο στήθος και δεν μπορούσε να αναπνεύσει.

Ένας πιλότος του Σιάτλ βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του. Αποδείχθηκε ότι είχε εμβολή. Δύο αεροσυνοδοί της Ατλάντα βρέθηκαν νεκροί λίγες ημέρες μετά το δεύτερο τρύπημα. Και ένας αεροσυνοδός του Σολτ Λέικ Σίτι πέθανε μετά από ένα δεύτερο εμβόλιο Janssen.

Ακυρώθηκαν 1800 πτήσεις

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, η Southwest Airlines ακύρωσε περισσότερες από 1.800 πτήσεις, διαταράσσοντας τα ταξιδιωτικά σχέδια χιλιάδων επιβατών. Σύμφωνα με εκπρόσωπο της αεροπορικής εταιρείας, αυτό οφείλεται στις «καιρικές συνθήκες»!!!!!!

Η αεροπορική αρχή FAA δήλωσε ότι οι ακυρώσεις προκλήθηκαν από τη μεγάλη έλλειψη προσωπικού της Southwest.

KORAKAS NEWS

 

~ Άγιος Αμφιλόχιος ο εν Πάτμω_Αυτά που ακούμε (πολέμους, σεισμούς, καταστροφές) είναι βροντές, και θα έρθει και η βροχή.. Πρέπει λοιπόν να είμαστε έτοιμοι, προς απολογία και μαρτύριο...

Μπορεί να είναι εικόνα στέκεται και αστραπή

Χακαρισμένος άνθρωπος… νεκρός άνθρωπος.

«Να σας κάνω μια αγκαλίτσα;, ρώτησε τις νοσοκόμες πριν το χειρουργείο και έφυγε»

Είναι από τις πολύ σπάνιες περιπτώσεις που συμβαίνουν μια φορά στο εκατομμύριο... Από τις περιπτώσεις που λες αποκλείεται να συμβεί σε μένα... Από τις περιπτώσεις, που είναι μόλις η δεύτερη στον κόσμο... Αυτή η περίπτωση ωστόσο, έμελλε να χτυπήσει την πόρτα της οικογένειας του Κώστα Σάββα από τη Λάρνακα, που έφερε και τον πρόωρο και τόσο άδικο χαμό του πρωτότοκου της γιου, Σάββα, σε μόλις λίγες ώρες... Ένας μώλωπας που εμφανίστηκε ξαφνικά ένα πρωινό στο πόδι του τετράχρονου, ήταν και η αιτία για να φύγει για το μεγάλο ταξίδι της ζωής ο μικρός Σάββας... Τόσο άδικα, τόσο γρήγορα, ο μικρός Σάββας έσβησε, αφήνοντας πίσω του αμέτρητα 'γιατί'... 

Η μοίρα, η τύχη, το παιχνίδι της ζωής τα έφερε έτσι, ώστε ο Κώστας Σάββα να πάρει ένα ηχηρό μήνυμα από τον χαμό του μικρού του γιου... Ακούγεται περίεργο, ναι... Όπως μας εκμυστηρεύτηκε ο πατέρας του μικρού, «όλοι μας συγκλονιστήκαμε από τον πρόωρο χαμό του γιου μας, αλλά μετά καταλάβαμε...». Έτσι, και εμείς καταλάβαμε και αντιληφθήκαμε μετά την όλη περιπέτεια που βίωσε ο πατέρας του Σάββα, για ποιο λόγο είναι τόσο δυνατός σήμερα και βλέπει την αληθινή πλευρά της ζωής...

«Ήταν ο πρωτότοκος μου γιος… Ο δεύτερος μου γιος ο Νίκος, ήταν δυο χρονών και ήταν κολλητοί φίλοι… Τώρα περιμένουμε το τρίτο μας παιδάκι…», λέει αρχικά ο πατέρας, για να αρχίσει να μας εξιστορεί τη συγκλονιστική ιστορία του μικρού Σάββα...

«Ο Σάββας μας όταν είχε γίνει το περιστατικό ήταν τεσσάρων χρονών και τριών μηνών. Δεν μας είχε αρρωστήσει ποτέ και δεν υπήρχε κάτι που να μας έδειχνε ότι θα συνέβαινε το οτιδήποτε… Ξαφνικά ένα πρωί που ξυπνήσαμε και συγκεκριμένα στις 18 Μαρτίου του 2020, εμφάνισε ένα μώλωπα στο δεξί του πόδι. Μέσα σε είκοσι λεπτά περίπου είχε μεγαλώσει πάρα πολύ… Το έβγαλα φωτογραφία και το έστειλα του γιατρού και ο παιδίατρος μου είπε να τον πάρω αμέσως να τον δει. Σε δεκαπέντε λεπτά ήμουνα εκεί και από εκεί μου είπε ο γιατρός, 'Κώστα πρέπει να πάτε άμεσα στο Νοσοκομείο' και την ίδια ώρα ειδοποίησε το Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Δεν είχαμε αντιληφθεί όμως μέχρι εκείνη τη στιγμή τη σοβαρότητα της κατάστασης και τι θα συνέβαινε. Με το που πήγαμε στο Νοσοκομείο, έπιασε το χέρι μου η κ. Θεογνωσία, προφανώς είχαν μιλήσει με τον γιατρό και ήταν και ο κ. Αδάμος της παιδιατρικής εκεί και με πήρε ο παιδίατρος και μου είπε Κώστα μου το επόμενο μισάωρο θα φανεί αν θα ζήσει το παιδάκι σου ή όχι… Είχα πάθει ήδη σοκ, γιατί δεν περίμενα κάτι τέτοιο, από ένα μικρό μώλωπα που εμφανίστηκε στο πόδι... Που να πάει το μυαλό μου στο κακό».

Τα δραματικά λεπτά στο χειρουργείο και τα τελευταία λόγια του μικρού Σάββα...

«Έκαναν τα πάντα οι γιατροί, προσπαθούσαν ασταμάτητα πάνω του και μου λέγαν αν καταφέρουμε να τον κρατήσουμε μέχρι το μεσημέρι, θα τον στείλουμε κατευθείαν στο Μακάρειο και θα πάνε όλα καλά… Τα κατάφεραν οι γιατροί και πήγε με ασθενοφόρο στο Μακάρειο και εκεί τους περίμενα εγώ και η γυναίκα μου. Αμέσως έγινε σύσκεψη στο Μακάρειο, μαζεύτηκαν όλοι οι γιατροί, μαζί με τον διευθυντή τον κ. Αβραάμ Ηλία και αποφάσισαν ότι έπρεπε να εγχειριστεί άμεσα το παιδί μου, γιατί είχε εμφανίσει κεραυνοβόλο γάγγραινα σηψαιμία. Ουσιαστικά έτρεχε η σηψαιμία και δεν σταματούσε πουθενά. Το μεσημέρι προς απόγευμα, μπήκε το μωρό μου κατευθείαν χειρουργείο, τους πήρε μια με δυο ώρες μέσα και αφού βγήκαν έξω οι γιατροί, μιλήσαμε και μας είπαν ότι πήγε καλά η επέμβαση. Άρχισε να ροδοκοκκινίζει το δέρμα του παιδιού μου στο πόδι και θα περίμεναν να σταματήσει η μόλυνση, γιατί δεν είχε καταπολεμηθεί ακόμη με τις αντιβιώσεις. Του είχαν δώσει ότι αντιβίωση υπήρχε. Θα άφηναν το μωρό μου σε καταστολή μια-δυο μέρες και μετά θα το ξυπνούσαν και θα ερχόταν πλαστικός χειρούργος… Οι γιατροί μας είχαν προειδοποιήσει για την επέμβαση, ότι υπήρχε 33% πιθανότητα να γλυτώσουμε και υπήρχαν πολλές πιθανότητες να μην τα καταφέρουμε. Είχαμε υπογράψει… Αφού έγινε η επέμβαση, εμείς περιμέναμε, αλλά δεν μας άφηναν να τον δούμε γιατί ήταν σε άσχημη κατάσταση. Μετά μας φώναξαν να μπούμε μέσα και ο κ. Αβραάμ, μου είπε 'Κώστα δεν είναι καλά τα νέα… Ίσως να χάσουμε τον μικρό…' Ξαφνικά όπως μιλούσαμε υπέστη ανακοπή... Προσπαθούσαν για σαράντα λεπτά οι γιατροί να τον επαναφέρουν και η γυναίκα μου η Άντρη μαζί γιατί είναι γνώστης των πρώτων βοηθειών, αλλά δεν τα κατάφεραν και έσβησε ο γιος μας... 

Το συγκινητικό είναι ότι ακόμη και εκείνη τη στιγμή που ήταν έτοιμος να μπει στο χειρουργείο, όπως μας είχαν αποκαλύψει οι νοσοκόμες, ενώ ήταν όλοι σε εγρήγορση και αγχωμένοι με το τι θα συμβεί, αυτός είχε μιλήσει μαζί με τις νοσοκόμες και τους είχε πει ότι αυτή τη δύσκολη ώρα χρειάζεται αγάπη και υπομονή. Και τους είπε, να σας κάνω και μια αγκαλίτσα; Και τους έκανε αγκαλίτσα… Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια του γιου μας… Μας τα είχαν μεταφέρει δυο μέρες μετά εμάς και είχαμε συγκλονιστεί πραγματικά σαν οικογένεια γιατί δεν περιμένεις να ακούσεις από ένα τετράχρονο αυτά τα λόγια, την τελευταία στιγμή, προτού μπει στο χειρουργείο…».

Όλα αυτά είχαν γίνει μέσα σε μερικές μόνο ώρες... Όπως λέει ο Κώστας Σάββα, «έγιναν από το πρωί στις 9:30 μέχρι τις 10:25 το βράδυ… Είχαν σοκαριστεί οι γιατροί… Ο κ. Αβραάμ βρισκόταν πάνω από το κρεβάτι και δεν το πίστευε, όπως και οι υπόλοιποι γιατροί, γιατί δεν μπορούσαν να καταλάβουν τον λόγο που είχε συμβεί αυτό… Και ξεκίνησε μια διαδικασία για να βρούνε τα αίτια… Μετά από αρκετό καιρό και αφού ανέλαβε και το Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας την περίπτωση του γιου μας, την είχαν στείλει Αμερική και Γερμανία, γιατί υπήρχε μόνο μια παρόμοια περίπτωση στον κόσμο με αυτή του Σάββα. Δεν είχε προκληθεί από κτύπημα, ούτε από οτιδήποτε άλλο... Έτσι είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι κάποιο μικρόβιο έχει εισχωρήσει στον οργανισμό του παιδιού μου και για κάποιο λόγο δεν μπορούσε να το καταπολεμήσει ο οργανισμός του Σάββα, ο οποίος ήταν απόλυτα υγιής. Δεν είχε αρρωστήσει ποτέ, ούτε αντιβίωση χρειάστηκε ποτέ… Πήγαινε θέατρο, αγγλικά, κολύμβηση…. 

Από εκεί ξεκίνησαν τα θαύματα στη ζωή μας… Θα περίμενε κανείς ότι θα καταρρέαμε, γιατί μόνο και μόνο στη σκέψη, δεν μπορεί να το συλλάβει ο νους. Όμως είχαν συμβεί πάρα πολλά περιστατικά στη ζωή μας, που μας έχουν δείξει ότι ο Θεός είναι μεγάλος και δεν εγκαταλείπει κανένα… Φτάνει να έχεις ανοικτή την καρδιά σου…». 

Το μήνυμα που έστειλε σε όλη την οικογένεια ο Σάββας...

Ήταν ένα μάθημα ζωής γιατί αλλιώς λογαριάζουμε κάποια πράγματα και αλλιώς έρχονται, λέει εμφανώς συγκινημένος ο Κώστας Σάββα. «Ο Σάββας ήταν πραγματικά ένα πανέξυπνο παιδί. Ήξερε να γράφει και να διαβάζει από τα τρεισήμισι του, όχι μόνο ελληνικά αλλά και αγγλικά, ιταλικά και ρωσικά. Μετρούσε και ήξερε πάρα πολλές λέξεις. Του άρεσαν επίσης πάρα πολύ και τα μαθηματικά. Το παιχνίδι του Σάββα, ήταν να διαβάζει, να γράφει και να λύνει ασκήσεις. Συγκεκριμένα δυο-τρεις βδομάδες πριν από το περιστατικό, μας έλυνε τα μαθηματικά της πρώτης δημοτικού…

Είχαμε καταλάβει από τη μικρή του ηλικία ότι κάτι υπάρχει με αυτό παιδί… Πήγε επίσης πολύ μικρός νηπιαγωγείο και η δασκάλα μας είπε ότι το παιδάκι αυτό ξεχωρίζει… Προχωρούσε πολύ πιο γρήγορα από τα υπόλοιπα παιδάκια… Εμείς αναρωτιόμασταν σαν γονείς, πώς μπορούμε να τον βοηθήσουμε, τι να του προσφέρουμε και ποιο θα ήταν το μέλλον του. Προσπαθούσαμε να του προσφέρουμε όσα περισσότερα ζητούσε, γιατί ήθελε συνεχώς γράμματα και αριθμούς… Τα αγαπημένα του δώρα ήταν παραμύθια για να τα διαβάζει ο ίδιος…

Ουσιαστικά ο Σάββας μας έστειλε ένα μήνυμα… Να κάνουμε υπομονή, να δίνουμε αγάπη και όλα θα πάνε καλά… Δεν ξέρω για κάποιο λόγο, αλλά δεν είχαμε καταρρεύσει… Ενώ δεν μπορούσε να το συλλάβει ο νους μας, εντούτοις το πήραμε κάτι σαν πολύ διαφορετικό… Μας συγκλόνισε σίγουρα ως οικογένεια, παρ’ όλα αυτά ο Σάββας μας έδειξε κάποια άλλη οδό… Και μας έδειξε τη ματαιότητα των πραγμάτων της καθημερινότητας, των υλικών αγαθών και ότι είναι αλλού η ουσία της ζωής. Δυστυχώς όμως, πρέπει να συμβεί κάτι στη ζωή του ανθρώπου για να τα αντιληφθεί αυτά…».

«Από τη στιγμή που δεν καταρρέει η μάνα, δεν επιτρέπεται σε κανένα να καταρρεύσει...»

«Ο άλλος μου γιος, Νίκος, θα περίμενε κανείς ότι θα επηρεαζόταν από αυτό το περιστατικό που έχασε τον αδελφό του ξαφνικά, όμως ο Θεός μερίμνησε και γι’ αυτό και τον είχε πάντοτε μαζί του… Το παιδάκι μας είναι ευτυχισμένο και ξέρει που είναι ο αδελφός του, χωρίς να χρειαστεί να του εξηγήσουμε, χωρίς να έχουμε μπει στη διαδικασία… Έχουμε ζήσει απίστευτα πράγματα και γι’ αυτό ακολουθήσαμε τον δρόμο της εκκλησίας, της προσφοράς και της αγάπης…

Φυσικά η όλη κολώνα και όλο το στήριγμα του σπιτιού, είναι η σύζυγός μου, η Άντρη. Στάθηκε βράχος… Ενώ είναι ένας άνθρωπος ευσυγκίνητος, εντούτοις αντιμετώπισε όλη αυτή τη διαδικασία με τον δρόμο του Θεού και μας στήριξε όλους… Θυμάμαι μου είχε πει το εξής… Από τη στιγμή που δεν καταρρέει η μάνα, δεν επιτρέπεται σε κανένα να καταρρεύσει. Μας κράτησε όλους ενωμένους. Βλέποντας τη στάση της συζύγου μου, πήραμε όλοι δύναμη από αυτή. Σταθήκαμε όλοι και προχωρήσαμε στην οικογένεια, λόγω της στάσης της γυναίκας μου… Την αγαπώ πολύ…».

Σημειώνεται ότι την ερχόμενη Κυριακή 17 Οκτωβρίου, πραγματοποιείται Φιλανθρωπική Εκδήλωση, «Ο Άγιος Λάζαρος και ο μικρός του φίλος Σάββας» στο Περιβόλι Του Αγίου Λαζάρου, που είναι ειδικά αφιερωμένη στον μικρό Σάββα. Η εκδήλωση διεξάγεται κάθε χρόνο με αφορμή την εορτή διά την ανακομιδή των ιερών λειψάνων του Αγίου και Δικαίου Φίλου του Χριστού Λαζάρου του τετραημέρου. Σκοπός της συγκεκριμένης εκδήλωσης είναι η οικονομική ενίσχυση του Σχολείου ΑμεΑ Άγιου Λαζάρου, του Παιδοογκολογικού Τμήματος του Μακάρειου Νοσοκομείου, καθώς και της Παιδιατρικής Πτέρυγας του Νέου Νοσοκομείου Λάρνακας.

Η εκδήλωση πρωτίστως είναι για την ανακομιδή των οστών του Αγίου Λαζάρου, ανέφερε ο Κώστας Σάββα. «Είχαμε λάβει μέρος πρώτη φορά πέρσι μαζί με τη σύζυγο μου. Εκείνη τη νύχτα της εκδήλωσης, ενώ δεν γνωρίζαμε τίποτα, ο φίλος μας ο Λάζαρος Φιλίππου, είχε κάνει ανακοίνωση ότι η συγκεκριμένη εκδήλωση από τώρα και στο εξής θα αφιερώνεται στον μικρό Σάββα. Σημαίνει πάρα πολλά για εμάς αυτό, τόσο για τη μνήμη του παιδιού μας, όσο και για τον Άγιο Λάζαρο… Υπάρχει ένας τεράστιος εθελοντισμός σε αυτή την εκδήλωση και μάλιστα, χωρίς να έχουμε κάνει εμείς το οτιδήποτε. Αυτοί οι άνθρωποι που βοηθούν, αποδεικνύουν το ποια είναι η πραγματική Κύπρος που θέλουμε να βλέπουμε και ποια είναι η Κύπρος που πρέπει να αφήσουμε στα παιδιά μας. Την Κύπρο του εθελοντισμού… Θέλουμε να καλέσουμε τον κόσμο να συμμετέχει σε αυτή την εκδήλωση, γιατί είναι σημαντικό να προσφέρουμε σε αυτούς που το έχουν πραγματικά ανάγκη… Το πιο ωραίο είναι ότι δεν περιμένεις αντάλλαγμα σε αυτές τις εκδηλώσεις… Γι’ αυτό λέγεται και εθελοντισμός…».

 πηγή

Προς ένα θερμό «επεισόδιο»;

Μερικά πράγματα πρέπει να τα πούμε πλέον, χωρίς μισόλογα:

Εδώ κι ένα χρόνο περίπου – και μέχρι πριν λίγο – κάποιοι σκέπτονταν σοβαρά ένα “θερμό επεισόδιο” διάρκειας ολίγων ωρών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Ώστε να “εκτονωθεί” η ένταση μεταξύ τους και να τις οδηγήσει σε επίλυση των “διαφορών” τους… 

Ένα σύντομο στρατιωτικό επεισόδιο, στο οποίο η Τουρκία θα “κέρδιζε στα σημεία” και η Ελλάδα απλώς δεν θα “ταπεινωνόταν”…

Οπότε αμέσως μετά θα άρχιζαν απευθείας διαπραγματεύσεις και προσφυγή σε διεθνή διαιτησία (υπό όρους που η Ελλάδα σήμερα – και σωστά – δεν συζητάει).

Η Τουρκία θα κέρδιζε τα περισσότερα – αλλά όχι όλα – απ’ όσα διεκδικεί. 

Και θα νομιμοποιούσε τα περισσότερα – αλλά όχι όλα – τα “τετελεσμένα” που έχει δημιουργήσει με τις “πειρατικές” της ενέργειες…

Η Ελλάδα θα έχανε πολλά – αλλά όχι όλα – απ’ όσα το Διεθνές Δίκαιο της επιτρέπει να διεκδικήσει. Και θα κατοχύρωνε “κάπως” αυξημένη κυριαρχία σε χωρικά ύδατα (κάτι πάνω από 6 μίλια – αλλά σίγουρα πολύ κάτω από 12 που δικαιούται, πολύ κάτω κι από 10 μίλια που θα μπορούσε να είναι ένας “έντιμος συμβιβασμός” στο Αιγαίο).

Η Ελλάδα θα κατοχύρωνε ακόμα και “κάποια” κυριαρχικά δικαιώματα σε ΑΟΖ (που σήμερα δεν έχει ακόμα διακηρύξει), όμως πολύ πιο κάτω από όσα της επιτρέπει το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS, 1982). Και πάντως θα έχανε – οριστικά – την ΑΟΖ νοτίως του Καστελόριζου. 

Μ’ άλλα λόγια η Τουρκία θα κέρδιζε από… “τα πάντα όλα” που σήμερα διεκδικεί, τα περισσότερα. \

Και η Ελλάδα θα κέρδιζε από το τίποτε, έστω “κάτι”

 

Μιλάμε για μια ελεγχόμενη κλιμάκωση κι ένα σκηνοθετημένο θερμό επεισόδιο, επίσης ελεγχόμενο. Το “σκηνικό” είχε αρχίσει να στήνεται: 

— Οι “παραινέσεις”, από Γερμανία κυρίως: Βρείτε τα

— Έλληνες αρμόδιοι και αναρμόδιοι (σε διακομματική βάση) να καταγγέλλουν ως… “μαξιμαλισμό” της Ελλάδας, το ότι διεκδικεί όσα της επιτρέπει το Διεθνές Δίκαιο! Και καλούν την Ελλάδα να κάνει “εκπτώσεις”, πριν ακόμα πάει σε διαιτησία για να μοιράσει όσα το Διεθνές Δίκαιο σαφώς προβλέπει ότι είναι “δικά της”!

— Το τελευταίο διάστημα πύκνωναν και τα “κατευθυνόμενα δημοσιεύματα” ότι η Ελλάδα θα προμηθευόταν τελικά τα αμερικανικά πολεμικά (που ουσιαστικά ήταν “ενισχυμένη ακτοφυλακή”) και όχι τις γαλλικές φρεγάτες ανοικτής θαλάσσης – διότι, το Πολεμικό Ναυτικό, λέει, δεν έχει “ρόλους ανοικτής θαλάσσης” στην Ανατολική Μεσόγειο, δηλαδή νοτίως του Καστελόριζου.

— Άλλοι, τέλος, μας προετοίμαζαν – ρητά και δημόσια – ότι πρέπει “να δώσουμε” την ΑΟΖ του Καστελόριζου για να “κρατήσουμε” την ΑΟΖ στο Αιγαίο και γύρω από την Κρήτη…!

–Ενώ παράλληλα η Τουρκία διεκδικεί ευθέως αποστρατιωτικοποίηση των Ελληνικών  νησιών στο Ανατολικό Αιγαίο και τον έλεγχο του μισού Αιγαίου…

Για να το πούμε αλλιώς, κάποιοι είχαν αρχίσει να “προετοιμάζουν” την Ελληνική κοινή γνώμη, ότι κινδυνεύουμε να χάσουμε τα πάντα, οπότε, αν καταφέρουμε να περισώσουμε όσα… είναι ήδη δικά μας και η Τουρκία πάρει όλα τα υπόλοιπα που εμείς δικαιούμαστε, πάλι “ευχαριστημένοι” πρέπει να είμαστε…

 

Σε όλο αυτό το “σενάριο” υπήρχε ένα σοβαρό πρόβλημα, ωστόσο…

Ότι είναι πολύ δύσκολο να ελέγξεις μια “κλιμάκωση” πέρα από ένα σημείο. Κι είναι ακόμα δυσκολότερο να ελέγξεις την έκβαση ενός θερμού επεισόδιο, από τη στιγμή που ξεκινάει…

Μ’ άλλα λόγια, αν η Ελληνική “αντίδραση” στις κλιμακούμενες τουρκικές προκλήσεις δεν ήταν “συγκρατημένη” (restrained), τότε θα χανόταν κάθε έλεγχος!

Κι αυτό είναι το πρόβλημα με κάθε έννοια “ελεγχόμενης σύγκρουσης” (controlled conflict) και κάθε “ελεγχόμενη αντίδραση” (restrained response): Ότι τελικά δεν μπορούν να ελεγχθούν πλήρως από την αρχή…

 

Πέρα απ’ αυτό το “δομικό πρόβλημα”, ωστόσο, το σενάριο άρχισε να χαλάει αλλού: γύρω από την Τουρκία, μέσα στην Τουρκία, στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη – τώρα πλέον και διεθνώς…

–Η τουρκική υπερεπέκταση δημιούργησε πολύ περισσότερους τοπικούς στρατηγικούς ανταγωνιστές για την Τουρκία. Τοπικούς ανταγωνιστές, που θέλουν να τη δουν να “τσαλακώνεται” (Αίγυπτος, Ισραήλ, Εμιράτα, Σαουδαραβία). 

–Στους στρατηγικούς ανταγωνιστές της Τουρκίας, προστέθηκε τώρα και η Γαλλία, που θέλει αυτή να γίνει η κυρίαρχη αεροναυτική δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο. Πράγμα που σημαίνει ότι η Γαλλία πρέπει να παραμερίσει την Τουρκία.

–Ο έλεγχος του Σουέζ για τη Δύση έγινε πολύ πιο σημαντικός πλέον, απ’ ό,τι ο έλεγχος του Βοσπόρου. Άρα και η συμμαχία με την “κοσμική” Αίγυπτο, είναι πολύ πιο σημαντική πλέον για τη Δύση απ’ ό,τι η Τουρκία του Ερντογάν, που στηρίζει όλες τις ισλαμιστικές παραφυάδες παντού στον υπόλοιπο κόσμο…

–Η ίδια η “απομάκρυνση” των ΗΠΑ από τη Μεσόγειο και η αναδιάταξη των αμερικανικών δυνάμεων στον Ειρηνικό και τον Ινδικό έναντι της Κίνας, ενίσχυσε τον ρόλο της Γαλλίας στη Μεσόγειο με σύμφωνη γνώμη των Αμερικανών. Αλλά και την αποδυνάμωση του παραδοσιακού ΝΑΤΟ, που τώρα πρέπει να μετεξελιχθεί σε “κάτι άλλο”, αλλιώς θα εξαϋλωθεί…

–Για να μη μιλήσουμε για το άδοξο τέλος της “εποχής Μέρκελ”, τη δυσκολία να σχηματιστεί νέα κυβέρνηση στην Γερμανία, αλλά και την ενεργειακή κρίση που κυοφορείται σήμερα στην Ευρώπη (που αποδυναμώνουν τη Γερμανική ηγεμονία στο Ευρωατλαντικό οικοδόμημα..,)

Τέλος προστέθηκε πλέον και η αποδυνάμωση Ερντογάν μέσα στην Τουρκία. Που αυξάνει τις τριβές μεταξύ των επίδοξων “επιγόνων” του, πράγμα που καθιστά ανεξέλεγκτη την Τουρκία. Και μηδενίζει τις προοπτικές ενός σεναρίου “ελεγχόμενης σύγκρουσης” με την Ελλάδα. 

Τώρα το “ελεγχόμενο θερμό επεισόδιο” – που ήταν έτσι κι αλλιώς “παρακινδυνευμένο” εξαρχής – δεν υπάρχει πια. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποκλείεται πια να γίνει “θερμό επεισόδιο”. Σημαίνει ότι, αν συμβεί, δεν θα είναι καθόλου “ελεγχόμενο”.

Και πάντως, σίγουρα, δεν θα είναι “σκηνοθετημένο” από πριν!

Κι ύστερα ήλθαν τα γεγονότα των τελευταίων ημερών. 

–Η ανακοίνωση ότι η Ελλάδα θα προμηθευθεί τελικά τις γαλλικές φρεγάτες ανοικτής θαλάσσης (κόντρα στις διαρροές κυβερνητικών παραγόντων όλο το προηγούμενο διάστημα). Τώρα επισήμως λέγεται πλέον, ότι η Ελλάδα θα ενισχύσει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο (εκεί που… “δεν είχε λόγο να βρίσκεται”, σύμφωνα με όσα μας έλεγαν ως πριν λίγο). 

–Η υπογραφή της Ελληνογαλλικής Συμφωνίας Αμυντικής Συνδρομής –  ενώ  ως τώρα μας έλεγαν ότι: δεν γίνεται δύο χώρες μέλη του ΝΑΤΟ να συμμαχήσουν ανοικτά κατά τρίτης χώρας του ΝΑΤΟ! Να που έγινε κι αυτό…

Προς μεγάλην έκπληξη – και απογοήτευση – όλης της κουστωδίας των “συμβούλων”, πως ως τώρα μας έλεγαν ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να φύγει από το… “άρμα της Γερμανίας”! Και σήμερα είτε ανόρεχτα χειροκροτούν την Ελληνογαλλική Συμφωνία, είτε διακριτικά την υποβαθμίζουν, ή την υπονομεύουν – ενίοτε και όλα αυτά μαζί!

— Επίσης υπογράφεται και η νέα Ελληνοαμερικανική Αμυντική Συμφωνία, αισθητά αναβαθμισμένη – και σε διάρκεια (πενταετής αντί ετήσιας διάρκειας) και σε αριθμό αμερικανικών βάσεων που προβλέπει (συν 4) και σε διάταξη των βάσεων αυτών (Αλεξανδρούπολη και ένα νησί). 

Όταν οι Αμερικανοί αποσύρονται από μια περιοχή (τη Μεσόγειο), το να αναβαθμίζουν την παρουσία τους σε μία χώρα αυτής της περιοχής – την Ελλάδα –  σημαίνει ότι υποβαθμίζουν αντίστοιχα την παρουσία τους παντού αλλού. Στην περίπτωσή μας, μάλλον υποβαθμίζουν την παρουσία τους στην Τουρκία….

— Κι ακόμα η Ελλάδα αποκτά οπλικά συστήματα, που διασφαλίζουν στην Ελλάδα σημαντικότατο ρόλο στην “νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας” της Δύσης στην Μεσόγειο. Υπό την ηγεσία της Γαλλίας, αλλά και με τη σύμφωνη γνώμη των ΗΠΑ…. 

Μια νέα “αρχιτεκτονική “ασφαλείας”, που όμως μάλλον “δεν χωρά” την Τουρκία ως δεσπόζουσα “περιφερειακή δύναμη”! Διότι η Αίγυπτος δεν την θέλει, τα υπόλοιπα κοσμικά αραβικά καθεστώτα δεν την θέλουν, το Ισραήλ επίσης δεν την θέλει. Και για να προχωρήσει η νέα στρατηγική ασφαλείας της Δύσης στη Μεσόγειο, πρέπει να αναδιπλωθεί η Τουρκία απ’ όλα τα σημεία της πρόσφατης “υπερ-επέκτασής” της. Από τη Συρία ως τη Λιβύη…

Έτσι, σήμερα δημιουργείται “ευθυγράμμιση” γεωπολιτικών συμφερόντων που ευνοούν τη σύζευξη Ελληνικής και Κυπριακής ΑΟΖ και γενικότερα την αναδίπλωση της Τουρκίας…

Εδώ υπάρχει μια διαφορά ωστόσο: Οι ΗΠΑ δεν θα βιαστούν να “ξεγράψουν” την Τουρκία. Περιμένουν τις εξελίξεις μετά τον Ερντογάν…

Η Γαλλία, αντίθετα, επείγεται να “δέσει” όλες τις συμμαχίες που της χρειάζονται για να εμπεδώσει τον έλεγχο της Μεσογείου, μαζί με άλλες  χώρες της περιοχής όπως η Αίγυπτος και το Ισραήλ. Με “ενσωμάτωση” πλέον και της Κύπρου…

Για όλα αυτά, όμως, η πλήρης σύμπραξη της Ελλάδας είναι απαραίτητη…

Οι Αμερικανοί οφείλουν να βιαστούν να τα βρουν με τους Ρώσους globally (έναντι της Κίνας).

  Οι Γάλλοι επείγονται να διασφαλίσουν τα δυτικά συμφέροντα locally (στη Μεσόγειο). 

Η Τουρκία δεν ωφελείται από καμία από αυτές τις προοπτικές. 

Η Ελλάδα ωφελείται και από τις δύο. 

 

Σε αυτές τις συνθήκες ένα θερμό επεισόδιο Ελλάδας-Τουρκίας είναι πολύ πιο πιθανό. Κυρίως γιατί επείγονται οι Τούρκοι: Γιατί αν δεν εκβιάσουν τα πράγματα τώρα, αύριο ίσως είναι αργά για τους ίδιους. Κι όχι μόνο γιατί η Ελλάδα αναβαθμίζει την στρατιωτική της ισχύ συνεχώς. Αλλά κυρίως γιατί όλες οι άλλες χώρες της περιοχής ευθυγραμμίζονται κατά της Τουρκίας…

Η Ελληνογαλλική συμφωνία προ δέκα ημερών και η Ελληνοαμερικανική τώρα (με σαφή αναφορά πλέον στο “σεβασμό και των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων), δείχνουν πως όλοι οι “μεγάλοι παίχτες” αρχίζουν να “τοποθετούνται” εν όψει των αναμενομένων εξελίξεων – στην περιοχή μας και ευρύτερα…

Όλα αυτά αυξάνουν και την αυτοπεποίθηση της Ελλάδας (πλην …”Λακεδαιμονίων”, φυσικά), αλλά και των Ενόπλων Δυνάμεων της πιο συγκεκριμένα.

Γιατί η ισχύς μιας χώρας είναι συνάρτηση, όχι μόνων των οπλικών συστημάτων που διαθέτει, αλλά και της ετοιμότητας της να τα χρησιμοποιήσει πλήρως, αν χρειαστεί. 

Το “κλασικό” σενάριο θερμού επεισοδίου που υπήρχε ως τώρα, προέβλεπε περιορισμένη και ελεγχόμενη χρήση βίας. Απολύτως στοχευμένη από την πλευρά της Τουρκίας – και “άμυνα για την τιμή των όπλων” από την πλευρά της Ελλάδας. Ώστε να συρθεί μετά η Ελλάδα σε διαπραγματεύσεις και να χάσει αναίμακτα όσα δεν μπόρεσε να υπερασπιστεί με τα όπλα. 

Το σενάριο αυτό τώρα αλλάζει. Η κλιμάκωση έχει πάψει πια να θεωρείται “ελεγχόμενη”. Γιατί η Τουρκία δεν ελέγχεται από κανένα – και γιατί η Ελλάδα μπορεί να απαντήσει πια αποφασιστικά – όχι απλώς “για την τιμή των όπλων”

Η Ελλάδα έτσι κι αλλιώς διέθετε μέσα για να κάνει σοβαρή “ζημιά” στην Τουρκία. Σήμερα διαθέτει περισσότερα, είναι πιο διατεθειμένη να χρησιμοποιήσει όσα έχει, η ισχύς πυρός της αυξάνεται συνεχώς και – το σπουδαιότερο: συνδέεται πλέον στρατηγικά με άλλες χώρες, που είτε θέλουν κι αυτές να  “στραπατσαριστεί” η Τουρκία, είτε δεν θα εμποδίσουν ένα ενδεχόμενο “στραπατσάρισμα” της Τουρκίας. 

Οι Τούρκοι από την πλευρά τους διαθέτουν ακόμα κάποια “τακτικά πλεονεκτήματα”, αλλά αυτά δεν μπορούν να τους εξασφαλίσουν πλέον σίγουρη “επικράτηση επί του πεδίου” – και το σπουδαιότερο: δεν μπορούν να αποτρέψουν συντριπτικά “ανταποδοτκά πλήγματα” από την Ελλάδα. Οπότε κινδυνεύουν να συρθούν τελικά εκείνοι σε διαπραγμάτευση όπου θα χάσουν πολύ περισσότερα απ’ όσα επιδίωκαν – κι όσα έλπιζαν…

Το πιο ενδιαφέρον ίσως: Ό,τι “καλό” για την Τουρκία προκύψει  πλέον από ένα θερμό επεισόδιο με την Ελλάδα, θα το “πιστωθεί” όποιος το ξεκινήσει αποκτώντας  έτσι προβάδισμα στην μάχη των διαδοχής του Ερντογάν. 

Ενώ ό,τι “δυσάρεστο” προκύψει για την Τουρκία θα το “χρεώσουν” όλοι στον ίδιο ο Ερντογάν, που σε λίγο δεν θα υπάρχει. Πράγμα πολύ “βολικό” για όλους…

Τώρα πλέον η προοπτική ενός θερμού επεισοδίου έχει μπει στο επικίνδυνο παιγνίδι διαδοχής του Ερντογάν, το οποίο αφορά το μέλλον της Τουρκίας συνολικά. Αν η Τουρκία κερδίσει ένα τέτοιο θερμό επεισόδιο, η ίδια θα  γίνει πολύ πιο ανεξέλεγκτη μετά τον Ερντογάν. Πράγμα πολύ δυσάρεστο για τη Δύση – και για το κοσμικά καθεστώτα της περιοχής. 

Αν πάλι, η Τουρκία χάσει, θα γίνει πολύ πιο “ελεγχόμενη” στο μέλλον. Κι αυτό θα ενισχύσει  τη δυτική πολιτική Ασφάλειας σε όλη την περιοχή…

Φτάνει βέβαια η Ελλάδα να κάνει την κρίσιμη στιγμή αυτό που πρέπει – κι όχι να περιμένει να “καθαρίσουν” άλλοι για λογαριασμό της…

 

ΥΓ. Το “λόμπυ του Κατευνασμού” μέσα στη χώρα, χάνει τη μάχη να σύρει την Ελλάδα, άρον-άρον σε συνθηκολόγηση – αλλά δεν παραιτείται. Το κακό γι’ αυτούς βέβαια, είναι ότι απ’ όσους τους “καθοδηγούσαν” ως τώρα: η Γερμανία δεν μπορεί πλέον να επιβάλει την πολιτική της, οι ΗΠΑ δεν ταυτίζονται πλέον με την συνθηκολόγηση της Ελλάδας και η Γαλλία δεν την θέλει καθόλου. 

Τίποτε δεν έχει τελειώσει, τίποτε δεν έχει κριθεί, αλλά τώρα πια δεν παίζουμε  με σημαδεμένη τράπουλα, δεν πάμε να κάνουμε τους “κομπάρσους” σε μια προ-“σκηνοθετημένη ήττα”, δεν πάμε να σώσουμε τα προσχήματα μιας μεγάλης συνθηκολόγησης. 

Τώρα όλα είναι ανοικτά πια

 Θανάσης Κ. 

Μπορεί να είναι εικόνα ‎1 άτομο και ‎κείμενο που λέει "‎H Γερόντισσα Î αλακτία έδινε σε όλους ξύλινο σταυρό και κρεμούσανε στο λαιμό τους. Dεν ήθελε κανείς να μείνει χωρίς σταυρό Έλεγε πως Ο σταυρός είναι ασπίδα και ταυτότητά μας. ه Vር‎"‎‎

Κουίζ

Ποιος  μητροπολίτης που αποδείχθηκε   -  μυρμηκολέων- και που ζητά μετά μανίας ο ανόητος ,υποχρεωτικό εμβ*λιασμό για όλους και μαζικές απολύσεις για όσους αντιδρούν στον φασισμό - βράβευσε τον πιο σκληρό αντιχριστιανό υπουργό της κυβέρνησης Κούλη, τον κνίτη Γεραπετρίτη που μαζί με τον άλλο κνίτη τον Θεοδωρικάκο και τον άθλιο Τσιόδρα ως άλλοθι, είναι πίσω απ το κλείσιμο των εκκλησιών, την απαγόρευση των λειτουργιών και λιτανεύσεων , τα πρόστιμα στους ιερείς , τις απολύσεις υγειονομικών και όλα τα μέτρα διωγμού που υφιστάμεθα επιλεκτικά οι χριστιανοί εδώ και 1,5 χρόνο. 

Με αυτή την κίνηση του ο εν πολύς μητρο-μπο-λίτης απέδειξε την συνενοχή του σε αυτές τις αθλιότητες τής κυβέρνησης Κούλη αλλά και στα υπόλοιπα αδιανόητα όπως την διδασκαλία του σοδομισμού στα σχολεία , τις επιδοτήσεις των gaypride και τα παρόμοια. 

Όταν λοιπόν  στα λόγια καταφέρεσαι εναντίον αυτών των αρρωστημένων καταστάσεων και στην πράξη βραβεύεις τους εμπνευστές τους, αποδεικνύεις τον εαυτό σου ασυνεπή και ψεύτη. 

Και ξέρουμε ποιος είναι ο πατήρ του ψεύδους ...

 

Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσιανίνωφ


Μπορεί να είναι κοντινή λήψη Μόνο στην μέλλουσα ζωή υπάρχει η αιώνια μακαριότητα. Ο άνθρωπος δεν ικανοποιείται με τίποτα το φθαρτό και το πρόσκαιρο. Αν κάτι φαίνεται ικανοποιητικό, μην το πιστεύεις, απλά σε κολακεύει. Θα σε κολακεύει και θα σε απατά για κάποιο διάστημα κι έπειτα θα απομακρυνθεί και θα εξαφανιστεί, αφήνοντάς σε στόν τρόμο στην φτώχεια και τον όλεθρο.Ότι ανήκει στόν Θεό είναι θετικό και αιώνιο. Στήν αρχή θα εμφανιστεί στήν καρδιά σου σαν ένας μικρός σπόρος, με την μορφή μιας ελάχιστης κλίσης ή επιθυμίας.Μετά θα αρχίσει να αναπτύσεται σιγά σιγά και θα συγκεντρώσει όλες τις σκέψεις σου, όλα σου τα συναισθήματα.Θα περιβάλει την ψυχή και το σώμα σου και θα αναπτυχθεί σε μεγάλο δέντρο με πολλά κλαδιά.Ουράνια πουλιά , δηλαδή αγγελικές σκέψεις και θεωρίες, θα πετούν στα κλαδιά του.Αυτά συμβαίνον στόν χριστιανό κατά την διάρκεια της επίγειας ζωής του. Εκείνος στόν οποίο συμβαίνουν αυτά, όταν εισέλθει στην αιωνιότητα, θα διαπιστώσει ότι είναι πλούσιος σε πνευματικούς θησαυρούς - τα εχέγγυα της μακαριότητας.Τέτοια κατάσταση είναι αιώνια ευλογία, ενώ ο άνθρωπος εξακολουθεί να ζει στην γή, πρίν από την ελεύθερη είσοδό του στήν αιωνιότητα, με τον θάνατο του σώματός του.Τέτοια ζωή είναι ήδη αιώνια ζωή.

Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2021

Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο που λέει "Εισέπνευσε Χριστό! Εξέπνευσε Φόβο!"

Ιεροδιάκονος Ηλιόδωρος: "Εκεί «ψηλά», το πρώτο που θα μάς ρωτήσουνε θα είναι: «έζησες σαν άνθρωπος στην γή;»

 Μέρος Α.

Ο Ιεροδιάκονος Ηλιόδωρος (Γκαριγιάντς) τής Μονής τής Όπτινα ανεχώρησε εις Κύριον.

Ιεροδιάκονος Ηλιόδωρος (Γκαριγιάντς) Ιεροδιάκονος Ηλιόδωρος (Γκαριγιάντς)

"Χαίρε, Προστάτιδα, Εσύ που κρατάς τις πόρτες τού ουρανού ανοικτές στους πιστούς!" - ποιος δεν θυμάται τον ηχηρό μελωδικό τόνο του. Ακόμα και οι πλέον άσχετοι στο τραγούδι, τραγουδούσαν δίπλα του. Mετά τούς ακαθίστους, παντού και για πολλή μάλιστα ώρα, η ψυχή των μυημένων από τον πάτερ Ηλιόδωρο, τραγουδούσε και χαίρονταν.

Αυτός είναι ο απόστολος τής, θεμελιώδους σημασίας για τον άνθρωπο, ευτυχίας τού να είσαι μαζί με τον Θεό, υπό την Σκέπη τής Παναγίας, που τόσο ασύγκριτη χαρά φέρνουν. Έτσι και η Μητέρα του Θεού τον άφησε να εισέλθει στην ουράνια κατοικία την ημέρα τής εορτής τής Πορταϊτισσας των Ιβήρων. Αλλά και τα σαρανταήμερά του συμπίπτουν χρονικά με την εορτή των Εισoδίων τής Θεοτόκου - την γιορτή τής Μονής των Εισοδίων τής Θεοτόκου τής Όπτινα.

Ο πατέρας Ηλιόδωρος μάς παρότρυνε: "Πρέπει να χρησιμοποιούμε όλον τον χρόνο που δίνει ο Κύριος στον καθέναν από μας: 24 ώρες την ημέρα!". Συμπεριλαμβανομένου τού χρόνου τών διακοπών.

Δημοσιεύουμε τα όσα μάς είπε ενόσω πίναμε ένα φλιτζάνι τσάι μαζί.

Πότε κάποιος αισθάνεται καλά;

Ιεροδιάκονος Ηλιόδωρος (Γκαριγιάντς). Φωτογραφία: Alexey Loven  

Ιεροδιάκονος Ηλιόδωρος (Γκαριγιάντς). Φωτογραφία: Alexey Loven  

Συμβαίνει συχνά κάποιος να «ψάχνεται» για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ένας από αυτούς ήμουν κι εγώ. Περιπλανήθηκα στη ζωή μου μέχρι τα 40 μου: μια από δω πήγαινα, μια από κει ... Και τότε ο Κύριος με οδήγησε στην Λαύρα. Και τότε κατάλαβα τα πάντα! Ε, και με το που τα κατάλαβα όλα, τότε πήρα μπροστά! Έτσι έγινα μοναχός. Έμεινα εκεί στο μοναστήρι. Άρχισα να προσεύχομαι όπως κι όλοι εκεί. Εδώ άρχισαν να αποκαλύπτονται τα μυστικά και η σοφία της ύπαρξής μας, των σχέσεων με τον Θεό. Όλη η ζωή μας είναι στα χέρια του Θεού. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να χτίσουμε μια σχέση με τον Θεό, «καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν» (βλ. κατά Ματθαίο κεφ. 6 εδ.33).

Πάνω από τον ευφυία υπάρχει ο σωφροσύνη, πάνω από τον σωφροσύνη υπάρχει η σοφία, πάνω από την σοφία υπάρχει η ιερή απλότητα. Παραπάνω δεν πάει. Όλα είναι απλά με τον Θεό. «Όπου υπάρχει απλότητα, εκεί υπάρχουν εκατό άγγελοι, εκεί όπου υπάρχει περιπλοκότητα, δεν υπάρχει ούτε ένας», έλεγε ο πάτερ Αμβρόσιι τής Όπτινα. Εμείς οι ίδιοι, κάνουμε τα πάντα δύσκολα για τον εαυτό μας. «Ο Θεός δεν δημιουργεί κανέναν σταυρό για τον Άνθρωπο. Όσο δύσκολο κι αν είναι για κάποιον να κουβαλάει τον σταυρό στη ζωή, το δέντρο από τον οποίο έχει φτιαχτεί το ξύλο του, μεγαλώνει πάντα πάνω στην καρδιά του», δίδασκε, και δείχνοντας την καρδιά, προσέθετε: «όπως το δέντρο φυτρώνει εκεί που είναι η πηγή τού νερού, έτσι και το δέντρο τού σταυρού φυτρώνει εκεί που στροβιλίζουν τα πάθη». Από αυτό πηγάζουν και όλα τα προβλήματά μας.

Η ζωή μας όλη είναι στα χέρια του Θεού. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι να οικοδομήσουμε μια σχέση με τον Θεό

Αλλά, τι είναι η αγιότητα; Εξωτερικά, μιλάμε για ανθρώπους μετριοπαθείς, απλοϊκούς, καλοσυνάτους, προσβάσιμους, με αμεσότητα, καλοπροαίρετους και που δεν έχουν κακία μέσα τους. Εάν κάποιος δεν κακιώνει με κανέναν, αυτός θεωρείται ήδη άγιος. Εάν δεν κρίνει, δεν δεν κατακρίνει κανέναν. «Να ζεις, να μην θλίβεσαι, να μην κατακρίνεις κανέναν, να μην ενοχλείς ή πικραίνεις κανέναν, και να ΄χέεις σεβασμός προς όλους» - υπάρχει κάποιος που να μην ξέρει τα λόγια αυτά τού π. Αμβρόσιι; «Μην αναζητείς για τον εαυτό σου ούτε τιμές, ούτε δόξες. Και να είσαι συγκαταβατικός με όλους, προσεχτικός. Να τούς αγαπάς όλους ... Ναι, απλά ξεκίνησε να το κάνεις αυτό, και θα έχεις ήδη γαλήνη στην ψυχή σου. Ακόμη κι αν δεν υπάρχει αγάπη μέσα σου, κάνε πράξεις αγάπης, ακόμη και χωρίς αγάπη, και ο Θεός, βλέποντας την επιθυμία σου και τα πάθη σου, θα δώσει αγάπη στην καρδιά σου», αυτές είναι οι διδαχές τών Γερόντων τής Όπτινα.

Σε τελική ανάλυση, πότε είναι καλά για κάποιον; Όχι όταν τον αγαπάνε, αλλά όταν αυτός αγαπά. Τότε όλα είναι καλά για αυτόν: κι ο καιρός είναι όμορφος, και όλοι οι άνθρωποι που τον περιβάλλουν είναι θαυμάσιοι... Και όταν δεν αγαπά, τίποτε δεν είναι καλό, όλα είναι δύσκολά, αφόρητά. Αυτός είναι ο λόγος που ο Κύριος δίνει την εντολή: «.. καὶ ὑμεῖς ἀγαπᾶτε ἀλλήλους» (βλ. κατά Ιωάννη κεφ. 13, εδ. 34).

Χωρίς αγάπη, τίποτα δεν έχει νόημα

Λένε: ο κόσμος θα χαθεί όταν στερέψει η αγάπη. Χωρίς αγάπη τίποτε δεν μπορεί να υπάρξει. Γιατί ο κόσμος θα καταρρεύσει σε αυτήν την περίπτωση; Γιατί χωρίς αγάπη, τίποτα δεν έχει νόημα. Εάν δεν υπάρχει αγάπη, τότε πολλά δεινά μπορεί να συνεφέρουν τούς ανθρώπους, τουλάχιστον για λίγο. Όλα είναι στο θέλημα του Θεού. Υπήρξαν και προφητείες, και αν οι άνθρωποι είχαν μετανοήσει, ο Κύριος θα άλλαζε γνώμη. Αν υπήρχαν ακόμη και 10 δίκαιοι άνθρωποι στα Σόδομα και Γόμορρα, πέντε σε κάθε πόλη, που απλά θα μετανοούσαν - ο Θεός δεν θα είχε καταστρέψει αυτές τις πόλεις (βλ. Γένεση κεφ. 18, εδ. 32 [ΣτΜ; ἐὰν ὦσιν ἐν Σοδόμοις πεντήκοντα δίκαιοι ἐν τῇ πόλει, ἀφήσω ὅλην τὴν πόλιν καὶ πάντα τὸν τόπον δι᾿ αὐτούς. .. .. μήτι κύριε, ἐὰν λαλήσω ἔτι ἅπαξ· ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ δέκα; καὶ εἶπεν· οὐ μὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν δέκα. ])!

Είναι επιτακτική ανάγκη για όλους μας να χρησιμοποιήσουμε όλο τον χρόνο που μάς δίνει ο Κύριος στον καθέναν από μάς, δηλαδή: 24 ώρες την ημέρα! Ακριβώς τόσες δίδονται τόσο στον Πατριάρχη όσο και στον καθέναν από μάς. Όπως τα ταχτοποιήσεις εσύ, έτσι και θα είναι. Όπως λέει κι ο λαός μας: κάθε άτομο είναι ο χτίστης τής δικής του ευτυχίας και δυστυχίας. Είναι απαραίτητο, να μην είναι οι περιστάσεις που μάς κοντρολάρουν, αλλά εμείς να κοντρολάρουμε τις περιστάσεις. Διαφορετικά θα φτάσουμε στο σημείο, η συνήθεια να γίνει δεύτερη φύση μας, και μετά να το ρίχνουμε στις δικαιολογίες. "Η χαζή η γυναίκα μου φταίει.. ".

Τρεις είναι οι κύριες υποχρεώσεις τού κάθε ανθρώπου: εάν είναι οικογενειάρχης, η οικογένεια. Ακολούθως, η δουλειά – ο άντρας δεν μπορεί να κάνει χωρίς δουλειά, οι γυναίκες έχουν τις δικές τους δουλειές: παιδιά, σπίτι. Και η τρίτη, η Εκκλησία. Και βέβαια πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα η Εκκλησία. Όταν ο Θεός έρχεται πρώτος, όλα τα άλλα έρχονται από μόνα τους. Αλλά πρέπει να ωριμάσει κανείς για να φτάσει σε αυτό το σημείο. Και έπειτα, για πολλούς η οικογένεια δεν είναι κάτι που τούς απασχολεί ή κάτι απέναντι στο οποίο νιώθουν κάποια υποχρέωση... "Ε, δουλεύει, δουλεύει και στο σπίτι ούτε που τον τον βλέπουμε " – δουλειές όλη την ώρα. Και προς τι, τότε, μια τέτοια ζωή;

Ο Κύριος κήρυξε και αγίασε όχι μόνο έξι ημέρες εργασίας, αλλά και την έβδομη τής ανάπαυσης

Πρέπει να ξεκουραζόμαστε, ο Κύριος το κήρυξε και με το παράδειγμά Του αγίασε όχι μόνο έξι ημέρες εργασίας, αλλά και την έβδομη, τής ανάπαυσης (ο Άγιος Νικόλαος της Σερβίας έχει γράψει πολλά και καλά περί αυτού). Οι εντολές πρέπει να τηρούνται. Αλλά κι η ξεκούραση δεν είναι αυτοσκοπός, όπως πιστεύουν ορισμένοι. Πολλές είναι στρεβλώσεις: είτε εργασιομανισμός, είτε ξέφρενoς «αγώνας» για όσο πιο πολλή απόλαυση ... Πίσω από όλα αυτά κρύβεται η έλλειψη νοήματος. Γιατί αν δεν υπάρχει αγάπη στη ζωή, τότε και τίποτε δεν έχει νόημα.

Ποια είναι το θέμα με τα άτομα που δεν έχουν σχέση με την Εκκλησία; Ότι δεν καταλαβαίνουν την ουσία τής ζωής. Αλλά κι όταν οι Χριστιανοί απομακρύνονται από την Εκκλησία, κι αυτό είναι ήδη καταστροφικό. «ὁ δοῦλος, ὁ γνοὺς τὸ θέλημα τοῦ κυρίου ἑαυτοῦ καὶ μὴ ἑτοιμάσας μηδὲ ποιήσας πρὸς τὸ θέλημα αὐτοῦ, δαρήσεται πολλάς·» (βλ. κατά Λουκά κεφ. 12, εδ. 47). Και να ΄σου ένα σωρό δικαιολογίες: «Μα δεν μπορούσαμε τότε, έχουμε ήδη αργήσει, δεν έγινε και τίποτε .. Ο Κύριος θα μάς συγχωρέσει». Και μετά έρχονται οι αρρώστιες και οι θλίψεις.

Ζήστε για να προετοιμαστείτε για την αιωνιότητα

«Στις θλίψεις, να προσεύχεστε στον Θεό και θα φύγουν, τις ασθένειες δεν τις διώχνεις με το ραβδί», έλεγε ο Όσιος Αμβρόσιι. Η θεραπεία συχνά δίνεται για να ενισχύσει την πίστη. Ήξερα μια κάποιαν Ελπίδα, από τη Φινλανδία. Έπεσε άρρωστη με σάρκωμα. Οι γιατροί τής έδιναν ένα-δύο μήνες ζωής. Πούλησε ό,τι είχε και επισκέφθηκε διάφορα άγια μέρη. Προσεύχονταν, και τα λείψανα και ιερά προσκύνησε, και θαυματουργές εικόνες ασπάστηκε, άρχισε να ζει έναν χριστιανικό τρόπο ζωής, να βοηθά τους άλλους, να εξομολογείται, να λαμβάνει κοινωνία, έκανε ευχέλαια. Δεν παραμελούσε να αλείφεται κάθε μέρα με το λαδάκι από το ευχέλαιο, αλλά και με άλλα λάδια, αγιασμένα σε άγια λείψανα, σε εικόνες. Έπινε αγιασμένο νερό, δεν ξεκινούσε την μέρα της χωρίς πρόσφορο, ασχολούνταν ενδελεχώς με τούς βίους των αγίων. Έγινε πιστή. Κι ούτε ήταν πλέον επιφυλακτική, στο στυλ, «μα τι χρειάζονται όλα αυτά τώρα»... Κι οι γιατροί δεν μπορούσαν να πιστέψουν τα μάτια τους:

– Μα καλά, σε ποιόν ακολουθείτε θεραπεία;

– Έχω το άγιο λαδάκι μου, το αγιασμένο νερό, τα πρόσφορά μου... – τούς απαντούσε με ευθύτητα.

– Τι πράμα! ... – λέγανε οι γιατροί και κοίταζαν ο ένας τον άλλον.

Αυτή η γυναίκα έζησε ακόμη 12 χρόνια, παρακαλώ! Και αυτά τα δώδεκα παραπάνω χρόνια ήταν αρκετά για να προετοιμαστεί για την αιωνιότητα. Άφησε αυτόν τον κόσμο πολύ απλά και εύκολα. Το να σωθείς, όπως έλεγε ο Όσιος Αμβρόσιι, δεν είναι δύσκολο, αλλά σοφό. Βαρύτερο, όταν κάποιος πιστεύει κι αρρωσταίνει ...

Ιεροδιάκονος Ηλιόδωρος (Γκαριγιάντς)
Κατεγράφη από την Όλγα Ορλόβα
Μετάφραση για το gr.pravoslavie.ru: Γρηγόριος Μάμαλης

Pravoslavie.


Βροχές, πλημμύρες, καταστροφές, όπως πριν 125 χρόνια, όπως πριν πενήντα χρόνια ,όπως πριν 25 χρόνια, όπως πάντα.....

 καταρράκται του ουρανού  ηνοίγησαν  και έγινε βροχή, θάλασσα , καταποντισμός. 

Το κατώγειον της γρια- ραγιάδαινας  εγέμισε  νερόν ως δύο πήχεις. 

Το ελαιοτριβείον  του Λακιώτη επατήθη μέχρι αναστήματος, και πλέον από το νερόν οι κοπάνες εγέμισαν , αι ελαίαι  παρεσύρθησαν  από τον χαμηλόν σοφάν,το άλογον εσταμάτησε  και ο Γιάννης ο Αρμαμέντος  έμεινε με το πτυάριον εις την χείραν.

Ο σταύλος  του γέρο-Κουμενή είχε πλημμυρίσει  και το γαϊδούρι έπλεε  εις το νερόν.

Ο κύριός του, άλλο μέσον δεν εύρε παρά να τραβήξει την τριχιάν από την κλαβανήν επάνω εις το πάτωμα με κίνδυνον, το ζώον  να πνιγεί από το σχοινίον πριν γλυτώσει από το νερόν 

Το νερ'ον παρέσυρε , καλύβας, σταύλους, φυτείας και δένδρα. 

Τα κατώγεια των οικιών είχον πλημμυρίσει όλα . 

Το βαρελάδικο  του μαστρο-Στεφανή, είχεν γεμίσει  νερόν ως δυο μπόγια Ο βρόχινος ποταμός παρέσυρε τα βαρέλια εις χορόν όλα.

Η γριά Ραγιάδαινα  εφώναζε απ αντίκρυ να πάγουν να την γλυτώσουν . 

Ομως θα εχρειάζετο βάρκα, αλλά πού να βρεθεί;

Το σπιτάκι της πτωχής χήρας, είχε καθίσει από το έν μέρος και στήριγμα δεν υπήρχε δι αυτό.

Σπαρακτική  ήτο η φωνή της μητρός : Θα πνιγούμε ..Και απευθυνόμενη προς την κόρην : 

-Ο αδερφός σου  που λείπει απ' το  πρωί στο χωράφι, δεν θα πνιγεί ;...     

κυρ Αλέξανδρος  Παπαδιαμάντης  , 1896


Ναι, σταφύλια σκέτα να φάτε γιατί να μη φάτε;

 

Γερόντισσα Μακρίνα: Σας το έχω πει και άλλη φορά. Ήταν ένας Γέροντας τώρα στις μέρες μας, πού με αξίωσε ο Θεός να τον γνωρίσω. Είχε δει πολλές οπτασίες.

Ήταν και πολύ ελεήμων. Στο δρόμο πού πήγαινε, όταν συναντούσε κάποιον πού είχε ανάγκη, έδινε το ράσο του, τα παπούτσια του, τις κάλτσες του, όλα τα έδινε ελεημοσύνη ήταν πολύ απέριττος.

Τρυγούσαν τα σταφύλια, ανέβαινε στην ταράτσα και τα πετούσε ελεημοσύνη. Μια μέρα ήρθε ένα γεροντάκι και ζητούσε ψωμί. Πήγε η μοναχή στον Γέροντα, δεν κάνανε κάτι χωρίς την ευλογία του Γέροντα, και του λέει:

-Γέροντα, ήρθε ένα γεροντάκι και ζητάει ψωμί. Τί να κάνω, δεν έχουμε. Έχουμε μόνο λίγο ψωμάκι για αύριο πού θα πάμε στ’ αμπέλι.

-Να το δώσετε.

-Τί θα φάμε αύριο, σταφύλια σκέτα θα τρώμε, Γέροντα;

-Ναι, σταφύλια σκέτα να φάτε γιατί να μη φάτε;

Έφυγε η μοναχή και από μέσα της έλεγε: «Θα κάνω παρακοή δεν το δίνω, εμείς τί θα φάμε;». Εκεί στην αυλή όμως πού βάδιζε, σκέφτηκε και είπε: «Αφού ο Γέροντας θέλει να το δώσω, ας το δώσω. Θα πάω να αναπιάσω προζύμι».

Πήγε στο ζυμωτήριο, και τί να δη; Πάνω στον πάγκο ήταν αχνισμένα ροδοκόκκινα ψωμιά. «Άρχισε να φωνάζη και έτρεξε στον Γέροντα. Μαζί με τον Γέροντα ήταν και ένας ιερέας. «Γέροντα, τρέξτε, ο πάγκος είναι γεμάτος από ροδοκόκκινα ψωμιά!».

Πήραν τα πετραχήλια, πήγαν και είδαν τα ψωμιά και άρχισαν να διαβάζουν εξορκισμούς, να τα σταυρώνουν και τα ψωμιά παράμεναν εκεί, στον πάγκο. Τότε η μοναχή λέει στον Γέροντα: «Συγχώρησέ με, Γέροντα, πολύ αγανάκτησα και είπα ένα σωρό λόγια».

Γι’ αυτό θέλησε ο Θεός να γίνη αυτό, για να φανή τί κάνει ο Γέροντας και η υπακοή στον Γέροντα. Έπειτα πήραν τα ψωμιά, τα κόψανε ευλογίες, τα κάνανε παξιμάδι και το τρώγανε σαν ευλογία για πολύ καιρό.

Αυτός ο παππούλης είχε πολλή αγάπη στην Αγία Τριάδα. Έλεγε: «Το πρώτο κομποσκοίνι πού θα κάνετε αρχίζοντας την προσευχή σας, θα είναι για την ‘Αγία Τριάδα θα λέτε: “’Αγία Τριάς, ελέησον ήμάς”». ’Έτσι λοιπόν να επικαλήσθε την Αγία Τριάδα, με πολλή αγάπη.