Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2018

Στη Μακεδονία ακούς μέσα στη σιωπή φωνές


Η προπομπή του νεκρού λειψάνου του Παύλου Μελά, στην Καστοριά υπό του μ. Γερμανού Καραβαγγέλη



«Μεγαλώσαμε με την ελπίδα της παρηγοριάς, ήταν η παραμυθία μας και η χαρά μας, χαρά μέσα από τις λύπες μας!
Παράξενα πράγματα.
Στη Μακεδονία ακούς μέσα στη σιωπή φωνές, πολλές φωνές, που σε ξυπνούν, από στόματα νηπίων θηλαζόντων.
Είναι η σιωπή των Αγίων με τα φωτοστέφανα του μαρτυριού των.
Τα άνθη του κόσμου τούτου είναι αμάραντα και πανεύοσμα. Πράγματα χωρίς τη σοφία του κόσμου αλλά από τον κόσμο της ελπίδας.»
παπα  Αναστάσης
Γέροντας του Ι. Κουτλουμουσιανού Κελλιού Τιμίου Προδρόμου
(Διονυσίου του εκ Φουρνά)

Επιλογή ύμνων από τη λειτουργική παράδοση του Αγίου Όρους

. 

"Παρουσιάζονται συνεχώς απρόοπτα ενώπιόν μας, διότι έχομε θέλημα και επιθυμίες. Τα απρόοπτα είναι αντίθετα προς το θέλημα και την επιθυμία μας, γι’ αυτό και μας φαίνονται απρόοπτα, στην ουσία όμως δεν είναι. Διότι άνθρωπος που αγαπά τον Θεόν προσδοκά τα πάντα και λέγει πάντοτε «γενηθήτω το θέλημά Σου». Θα έρθη βροχή, λαίλαπα, χαλάζι, κεραυνός; «Είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον». Επειδή αυτά κοστίζουν στην σαρκικότητά μας, γι’ αυτό εμείς τα βλέπομε ως απρόοπτα.

Για να μην ταράσσεσαι λοιπόν κάθε φορά και στεναχωριέσαι, για να μην αγωνιάς και προβληματίζεσαι, να τα περιμένης όλα, να μπορής να υπομένης ό,τι έρχεται. Πάντα να λες, καλώς ήλθες αρρώστια, καλώς ήλθες αποτυχία, καλώς ήλθες μαρτύριο. Αυτό φέρνει την πραότητα, άνευ της οποίας δεν μπορεί να υπάρχη καμία πνευματική ζωή."

Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

Tezeta στα αιθιοπικά σημαίνει "νοσταλγία"

ΚΑΤΑΚΡΑΥΓΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΑΟΦΙΛΕΙΣ


Ο Τζορτζ Σόρος χάρηκε για την προδοτική συμφωνία με τα Σκόπια, αλλά εμβληματικές προσωπικότητες της χώρας την αποδοκίμασαν έντονα
Ενδεικτικά παρατίθενται οι απόψεις δύο συνθετών και μιας ολυμπιονίκου. Αυτοί κάτι ξέρουν παραπάνω από τον Καρανίκα...
«Η χώρα μας σύρθηκε σε μια πράξη ιστορικής ήττας και εθνικής μειοδοσίας με απρόβλεπτες επιπτώσεις σε βάρος της χώρας και του Λαού μας. Συνάμα ποδοπατήθηκε η θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού. Από την εποχή του ΕΑΜ υπήρξαν περιπτώσεις κατά τις οποίες οι Ελληνες αριστεροί υποχώρησαν μπροστά σε δοκιμασίες, που τις περισσότερες φορές έφταναν στα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Σήμερα, για πρώτη φορά, κάποιοι που θέλουν να ονομάζονται αριστεροί υποχωρούν υπερασπιζόμενοι το προσωπικό τους συμφέρον. Συμπαρασύροντας έτσι σ’ αυτόν τον κατήφορο την Ελλάδα και τον Ελληνικό Λαό. Μετά από αυτό το μεγάλο “ΝΑΙ” του κ. Τσίπρα εκείνο που πονάει πιο πολύ δεν είναι μόνο οι κίνδυνοι που ξανοίγονται μπροστά μας αλλά προ παντός η μεγάλη Ντροπή που θα μας στιγματίζει για πάντα». 12/6/2018. Μίκης Θεοδωράκης.

«Ποιος το περίμενε. Η Αριστερά να καταντήσει το αντίθετο της περηφάνιας των Ελλήνων. Να καταντήσει η Ντροπή της Πατρίδας. Περιφέρει το τυμπανισμένο της πτώμα, σκορπώντας μπόχα και αβάσταχτη δυσοσμία σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Μετά τη Μακεδονία τι άλλο έχει σειρά; Ούτε επί Χούντας, που την αντιμετώπισα ως έφηβος, δεν είχα νιώσει τέτοια Οργή και Αηδία. ΑΙΣΧΟΣ. ΗΛΙΑΣ ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ 17/6/2018».
«Σαν Ελληνίδα, Μακεδόνισσα από καταγωγή και με ιδιότητα Ολυμπιονίκη, λυπάμαι που ενώ για χρόνια προσπαθούσα με τις οργανωτικές επιτροπές στις διεθνείς διοργανώσεις -με καθαρά προσωπική πρωτοβουλία- να προσδώσω οποιαδήποτε άλλη ονομασία αρμόζει, πέραν όποιας εμπεριείχε τη λέξη Μακεδονία, επίσημα πια, δεν μπορώ να το κάνω. Αγωνίζομαι αποκλειστικά και μόνο για τη χώρα μας και όλους τους Ελληνες που τη νοιάζονται και την πονάνε.

Οσοι δρουν με ασέβεια στην ιστορία, στους αγώνες, στους νεκρούς του τόπου και ενάντια στη λαϊκή επιθυμία, όπως συνέβη σήμερα, ζητώ ευγενικά να μη φωτογραφηθούν δίπλα μου σε ενδεχόμενες μεγάλες αθλητικές επιτυχίες στο μέλλον. Εκπροσωπώ τα ελληνικά χρώματα και οι επιτυχίες ανήκουν σε όσους αγαπούν την πατρίδα έμπρακτα. Ελπίζω η δημοκρατία να μου δώσει τουλάχιστον αυτό το δικαίωμα». Αννα Κορακάκη, Ολυμπιονίκης στη σκοποβολή. 17/6/2018.
Παναγιώτης Λιάκας
 

''Το 30% σε κάθε άνθρωπο του χαρακτήρα του είναι από την κληρονομικότητα. Το υπόλοιπο 70% είναι δικό μας από την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον. Οπότε για να βάλουμε αρχήν μετανοίας πρέπει να βρούμε 1-2 πάθη που είναι πιο ισχυρά από τα υπόλοιπα και να επιντρωθούμε εκεί... Και να νήφουμε. 
Να εξετάζουμε τον εαυτό μας κάθε μέρα, τι έκανε, τι είπε, τι σκέφτεται, αν στεναχώρησε κάποιον... έτσι η ζωή του χριστιανού αποκτά action και δεν πλήττεις ποτέ... 
Η μετάνοια δυστυχώς σήμερα δε διδάσκεται από εμάς τους ιερείς.''
Επίσκοπος Μορφου Νεόφητος

περισσότερα   εδώ

Με καφέ χωρίς τσιγάρο το διαβήτη μου φιλτράρω

Αποτέλεσμα εικόνας για καφές μετά το φαγητόΣακχαρώδης διαβήτης: Ένα καφές  αντί για ένεση ινσουλίνης!



Ένας καφές μετά το φαγητό μπορεί στο μέλλον να είναι αρκετός για να ρυθμίσει σωστά το επίπεδο του σακχάρου σε έναν άνθρωπο με διαβήτη.
Επιστήμονες στην Ελβετία αναπτύσσουν μια πρωτοποριακή μέθοδο που ίσως καταστήσει κάποτε περιττές τις ενέσεις ινσουλίνης: δημιούργησαν γενετικά τροποποιημένα κύτταρα, τα οποία εισάγονται στον οργανισμό και απελευθερώνουν ινσουλίνη, μόλις ανιχνεύσουν την παρουσία καφεΐνης.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Μάρτιν Φουσενέγκερ του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας (ΕΤΗ) της Ζυρίχης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Communications», σύμφωνα με το New Scientist και τη «Γκάρντιαν», πήραν ανθρώπινα κύτταρα νεφρού και τα τροποποίησαν έτσι ώστε να παράγουν ινσουλίνη.
Στη συνέχεια πρόσθεσαν σε αυτά ένα υποδοχέα (πρωτεΐνη GLP-1) που πυροδοτεί την απελευθέρωση της ινσουλίνης από τα κύτταρα του παγκρέατος, όταν αντιληφθεί την παρουσία μορίων καφεΐνης στο σώμα.

Οι επιστήμονες εισήγαγαν ένα εμφύτευμα με εκατοντάδες χιλιάδες τροποποιημένα κύτταρα κάτω από το δέρμα δέκα διαβητικών ποντικιών. Αφού τους έδωσαν καφέ με το φαγητό τους, διαπίστωσαν ότι όντως τα πειραματόζωα ήταν πλέον σε θέση να ελέγχουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους τόσο καλά όσα τα ποντίκια που δεν είχαν διαβήτη.
Ο κίνδυνος να έχει πυροδοτηθεί τυχαία η έκκριση ινσουλίνης είναι πολύ μικρός, διαβεβαίωσαν οι ερευνητές, καθώς, όπως είπαν, δεν υπάρχουν άλλες σημαντικές πηγές καφεΐνης στο φαγητό, πέρα από την κατανάλωση καφέ, τσαγιού ή κάποιου ενεργειακού ποτού (π.χ. Red Bull).
Όπως ανέφεραν, αν χρειάζεται να αυξηθεί η δόση της ινσουλίνης, αρκεί αντίστοιχα να αυξηθεί η ποσότητα της καφεΐνης, π.χ. με ένα δυνατότερο καφέ.

«Είναι κάτι που μπορεί κανείς να ενσωματώσει πλήρως στον τρόπο ζωής του. Αρκεί να πιείς ένα καφέ ή ένα τσάι το πρωί, άλλο ένα μετά το μεσημεριανό φαγητό και ένα ακόμη μετά το δείπνο, ανάλογα με το πόση ινσουλίνη πρέπει να πάρεις προκειμένου να επαναφέρεις τη γλυκόζη στα κανονικά επίπεδα» δήλωσε ο Φουσενέγκερ.
Το κυτταρικό εμφύτευμα που ανταποκρίνεται άμεσα στην καφεΐνη, εκτιμάται ότι θα διαρκεί έξι μήνες έως ένα έτος, προτού χρειασθεί αντικατάσταση. Όμως θα πρέπει να δοκιμασθεί περαιτέρω σε ζώα και ανθρώπους, προτού είναι έτοιμο για χρήση, κάτι που μπορεί να πάρει ακόμη και μια δεκαετία, μέχρι να διασφαλισθεί ότι είναι ασφαλές και αποτελεσματικό.
Αν πάντως πράγματι «δουλέψει» στους ανθρώπους όπως και στα πειραματόζωα, τότε βάζει υποψηφιότητα να αντικαταστήσει τις ενέσεις ινσουλίνης, συνδυάζοντας το τερπνό (το καφεδάκι) μετά του ωφελίμου (το φάρμακο).
Κάτι ιδιαίτερα ελπιδοφόρο για τους περισσότερους από 400 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο που πάσχουν από διαβήτη τύπου 2. Και, όπως είπε ο Φουσενέγκερ, «δεν ξέρω πολλούς που δεν πίνουν ούτε καφέ ούτε τσάι…».

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
https://www.nature.com/articles/s41467-018-04744-1


πηγή 

Ας βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο, σαν να είμαστε μέλη του ίδιου σώματος.


Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης

Γέλα μου...

 

Σήμερα είναι λέει η παγκόσμια μέρα της ποίησης. 
Ο Πλάτωνας έλεγε πως: "Η μουσική δίνει ψυχή στις καρδιές και φτερά στη σκέψη..." 
Λέει ένα τραγουδάκι: "Φεύγει η ζωή τελειώνει σαν σεντόνι φανερώνει ό, τι αγαπούσα και το άφησα ό,τι μισούσα και το κράτησα.. Φεύγει η ζωή τελειώνει σαν σεντόνι ξεδιπλώνει τον εαυτό μου που τον ξέχασα το μέσα κόσμο μου που έχασα, με τέτοια που `χω ψυχολογία, πώς θα βγω στη συναυλία;

Να πάτε μέχρι το Ηρώδειο και να ακούσεται  μια ιστορική ορχήστρα που έρχεται αυτές τις μέρες στη πόλη της Αθήνας. Είναι η Συμφωνική Ορχήστρα Τσαϊκόφσκι και έρχεται για να μας παρουσιάσει τον κύριο Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι που έγραψε κονσέρτα, συμφωνίες αλλά και μουσική για μπαλέτο, από τις καλύτερες στο είδος, όπως η Λίμνη των Κύκνων, η Ωραία Κοιμωμένη και ο Καρυοθραύστης.
Όλα τα παιδιά στη Ρωσία, την πατρίδα του – στο παρελθόν αλλά και τώρα – μαζί με τις πρώτες συλλαβές της μητρικής τους γλώσσας μαθαίνουν και τις πρώτες νότες έργων του Τσαϊκόφσκι. Πώς; Όταν αρχίζουν να μαθαίνουν το αλφάβητο, μόλις φτάνουν στο γράμμα «Τσ» (Ч) επειδή προφέρεται πολύ δύσκολα, ακούν από τους γονείς ή τους δασκάλους τους τη φράση: «Τσ, όπως Τσαϊκόφσκι». Η δεύτερη γνωριμία των παιδιών με τον κορυφαίο Ρώσο συνθέτη γίνεται μόλις καθίσουν στο πιάνο. Όπως δεν υπάρχει στη Ρωσία σπίτι χωρίς πιάνο, δεν υπάρχει και μαθητής που να μην ξεκινά τα μαθήματά του στο πιάνο από τις παρτιτούρες του Τσαϊκόφσκι.
Όπως έλεγε: "Η μουσική είναι το πιο όμορφο από όλα τα δώρα του ουρανού στην ανθρωπότητα. Ηρεμεί, φωτίζει, καθαρίζει τις ψυχές μας. Έχει τη δύναμη να εξηγεί χιλιάδες συναισθήματα που νιώθουμε και δεν μπορούμε να εξηγήσουμε με λόγια. Γιατί όπου τα λόγια στερεύουν, αρχίζει η μουσική.."
Ο μαέστρος αυτής της μαγικής βραδιάς είναι ο 85χρονος Βλαντιμίρ Φεντοσέγιεφ, ένας από τους σπουαδιότερους διευθυντές ορχήστρας στον κόσμο που όπως λέει: " Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αγάπη και μουσική.. Η μουσική είναι πανανθρώπινη γλώσσα. Η πρώτη επαφή μου με την μουσική ήταν όταν ζούσαμε με τους γονείς μου την πολιορκία και τον βομβαρδισμό του Λένινγκραντ από τους Γερμανούς. Για να μην ακούμε τις βόμβες βάζαμε ραδιόφωνο και ακούγαμε κλασική μουσική. Εκεί άκουσα για πρώτη φορά Τσαϊκόφσκι.."
Παγκόσμια μέρα της μουσικής σήμερα και όπως έλεγε και ο Τζον Κολτρέιν: "Όταν θα αρχίσετε να αισθάνεστε τις δυνατότητες της μουσικής, θα θέλετε να κάνετε κάτι πραγματικά καλό για τους ανθρώπους.."
Ο Ιταλός συγγραφέας Ίταλο Καλβίνο έχει πει πως "Ενώ ετοίμαζαν το κώνειο, ο Σωκράτης μάθαινε μια μελωδία στον πλαγίαυλο. «Σε τι θα σου χρησιμεύσει;» τον ρώτησαν. «Θα μου χρησιμεύσει απλά στο να μάθω αυτή τη μελωδία πριν πεθάνω».
Και ο Μάνος Χατζιδάκις έλεγε πως: " Όταν οι λέξεις έρχονται σ' επαφή μ' αυτό που λέμε Μουσική, πριν απ' όλα λιποθυμούν, ξαπλώνουν, παραδίδονται και χάνουν την φυσική τους ενέργεια, κίνηση, ζωή. Κι ύστερα αρχίζει η περιπέτεια της μελωδίας..."
Πάμε και σήμερα να ακούσουμε μουσική και να ταξιδέψουμε με ανθρώπους που την αγάπησαν και μετά έγραψαν, μίλησαν και τραγούδησαν. Ο Ισπανός βιρτουόζος στην κλασική κιθάρα Αντρές Σεγόβια μας συμβουλεύει: "Γείρετε το σώμα σας προς τα εμπρός ελαφρώς για να ακουμπήσει η κιθάρα στο στήθος σας, έτσι ώστε η ποίηση της μουσικής να αντηχεί στην καρδιά σας.." 

 

 
 
Πρώτη φορά στα μάτια σου το δάκρυ είδα,
ειλικρινά λυπήθηκα πολύ
τα μάτια σου μια παιδική ασπίδα
τα `χασα κι ένιωσα μικρό παιδί
τα `χασα κι ένιωσα μικρό παιδί

Γέλα μου όπως και χθες, γέλα μου
στα μάτια σου δε θέλω άλλα δάκρυα
Γέλα μου όπως και χθες, γέλα μου
και πάρε με από δω
και πάρε με από δω
σ’ άλλο πλανήτη σ’ άλλη γη μακριά!
Γέλα μου...

Είναι στιγμές που χάνομαι μαζί σου
χάνω τον χρόνο, δε νιώθω τη στιγμή
στο πρόσωπό σου βλέπω κάποια θλίψη
σαν να την χάνεις μια για πάντα τη ζωή
σαν να την χάνεις μια για πάντα τη ζωή

Γέλα μου όπως και χθες, γέλα μου
στα μάτια σου δε θέλω άλλα δάκρυα
Γέλα μου όπως και χθες, γέλα μου
και πάρε με από δω
και πάρε με από δω
σ’ άλλο πλανήτη σ’ άλλη γη μακριά!
Γέλα μου...

Μονή Κουτλουμουσίου για τη Μακεδονία: «Προδοσία της αλήθειας»



*Και το Άγιο Όρος βγαίνει μπροστά στον αγώνα για την Μακεδονία μας. Οι φωνές κάθε μέρα πληθαίνουν και η οργή του κόσμου για την συμφωνία – παρωδία μεγαλώνει… Αγώνας μέχρι τέλους για την Μακεδονία, χωρίς την παραμικρή υποχώρηση.

Ως βαθύτατο πλήγμα στην αξιοπρέπεια των Ελλήνων χαρακτηρίζει τη συμφωνία την ονομασία των Σκοπίων η Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου Αγίου Ορους, σε σχετικό μήνυμα.
Χαρακτηριστικά αναφέρει:
Εδώ και αρκετά χρόνια οι ακτίνες του ηλίου φωτίζουν στην Ελλάδα έργα ανθρώπων που μόνο ντροπή μπορούν να προκαλέσουν. Αυτό συνέβη και με την πρόσφατη συμφωνία, κατά την οποίαν ένα κράτος άσχετο με την ιστορία και τη γλώσσα των Μακεδόνων βαπτίσθηκε Μακεδονία.

Μια εξουσία ασθενική και εγκλωβισμένη, κάτι σαν εκτελεστές – με όλη την πολυσημία της λέξεως – ή προσομοιωτές, παρά τις όποιες προθέσεις τους, με σειρά πολιτικών επιλογών που εκφράζουν χαμηλό δείκτη διανοητικής και συναισθηματικής νοημοσύνης, επιχειρούν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε εικονική πραγματικότητα, δηλαδή προσομοίωση μιας Ελλάδας που ήταν κάποτε, πετώντας στο καλάθι των αχρήστων ιστορία, ιδέες, αγώνες, εθνική συνείδηση και πνευματική ταυτότητα, και αναρτώντας στη θέση τους κάτι που μοιάζει με όλα αυτά, ενώ στην πραγματικότητα είναι η σημαία μιας παγκόσμιας αγοράς.
Τέτοιοι άνθρωποι μπορούν, αν θέλουν, να ισχυρίζονται ότι δεν εγκλωβίζονται στην ιστορία αλλά ανήκουν στο μέλλον. Ακριβέστερα, είναι εγκλωβισμένοι στην ηθελημένη άγνοια και αμνησία. Και δεν ανήκουν στο μέλλον, διότι κανείς δεν ανήκει σε κάτι που δεν υπάρχει ακόμη, αλλά υπηρετούν, ως καλοί υποτακτικοί, τον σχεδιασμό ενός μέλλοντος κατά τα συμφέροντα κάποιων – όχι πάντως των λαών. Γίνονται όμως ανεπίτρεπτα κυνικοί και προκλητικοί, όταν φτύνουν κατά πρόσωπο τον πάσχοντα Ελληνικό λαό, λέγοντας ότι αυτοί είναι οι πραγματικοί Έλληνες.
Η Ιερά Μονή μας, ως καθίδρυμα δέκα αιώνων, με παρουσία στην ιστορία και στον πολιτισμό, κομμάτι της Μακεδονίας και της ευρύτερης Ελλάδος, δεν μπορεί να μην εκφράσει βαθειά λύπη για το βαθύτατο πλήγμα της αξιοπρέπειας των Ελλήνων, αλλά ακόμη περισσότερο για την προδοσία της αλήθειας.
Κανένα επιχείρημα δεν φαίνεται να επηρεάζει τις αποφάσεις των κέντρων εξουσίας, αλλοδαπών και εγχωρίων. Το μόνο που μένει είναι η προσευχή για τη φιλάνθρωπη παρέμβαση του Θεού. Όχι ενός «από μηχανής Θεού». Αλλά του Θεού που ζει εν μέσω ημών, εν μέσω των Ελλήνων και όλων των Ορθοδόξων, και μοιράζεται και αγιάζει το ψωμί και τον κόπο τους. Με Αυτόν μόνο προστάτη, οι Έλληνες μπορούν να πασχίσουν της ταλαιπώρου πατρίδος να σώσουν τον στέφανον, την δε ενδημούσα βλακεία να συνοδεύσουν στην τελευταία της κατοικία.
Πηγή

Άγιος Ιάκωβος :Γιατί ξαναγύρισα σ` αυτό το κόσμο;



Διηγείται ο  άγιος Γέροντας _Κάποτε διάβαζα το βίο του Άγιου Σεραφείμ του Σαρώφ και στο σημείο που έλεγε ο Άγιος ότι είδε τα σκηνώματα του Παραδείσου, «εν τη οικία του Πατρός μου πολλαί μοναί εισί», τότε λέω πώς να είναι άραγε Θεέ μου, αυτές οι Μονές;
Ξαφνικά μου έπεσε το βιβλίο από τα χέρια και βρέθηκα σ` ένα ωραίο μέρος.
Μπροστά μου ήταν ένας δρόμος κατάφυτος με βιολέτες, όλες το ίδιο ύψος και πυκνοφυτεμένες, ευωδιαστές και δίπλα μου στεκόταν ένας Γέροντας, ο Άγιος Δαβίδ ήταν.
Ήθελα να προχωρήσω και δίσταζα να μην σπάσω τα λουλούδια.
Έλεγε μάλιστα ποιος τα φύτεψε τόσο πυκνά.
Αν ήταν λίγο αραιότερα θα έβαζα το πόδι μου ανάμεσα και δε θα τα έσπαζα και δίσταζα να προχωρήσω.

Τότε μου λέει ο Γέροντας.
Προχώρα, προχώρα, προχώρα, πάτερ Ιάκωβε, μη φοβάσαι τα λουλούδια αυτά δεν είναι σαν και εκείνα που ξέρεις , δεν σπάζουν.
Καθώς προχωρούσα λοιπόν πατούσα και δεν σπάζανε. Βλέπω δεξιά μου, ένα απότομο κατήφορο, χωματόδρομο πολύ επικίνδυνο και λέω.
Τι δρόμος κατηφορικός είναι αυτός; Αν περάσει κανένα αυτοκίνητο θα κινδυνεύσει.

Μου λέει τότε ο γέροντας.
Εδώ πάτερ Ιάκωβε δεν υπάρχουν αυτοκίνητα, ας` τον αυτόν τον δρόμο μην τον κοιτάζεις καθόλου, εσύ βάδιζε το δρόμο που βαδίζεις.
Βαδίζαμε λοιπόν στο ανθισμένο αυτό δρόμο και λέω. «ας κοιτάξω τι υπάρχει γύρω».
Βλέπω κάτι ωραιότητα σπιτάκια, αραιοκατοικημένα, σαν παλατάκια, με τις περιφράξεις τους με τις εξώπορτες τους, γεμάτα λουλούδια και ομορφιά και φως, αλλά ήταν εντελώς άδεια, δεν υπήρχε κανένας άνθρωπος μέσα.
Λέω τότε στον Γέροντα που με συνόδευε.
Γέροντα, τι ησυχία και τι ομορφιά είναι αυτή;
Ας είχα και εγώ ένα τέτοιο σπιτάκι να κάθομαι στην ησυχία, να κάνω την προσευχή μου, γιατι εγώ είμαι άνθρωπος της ησυχίας.
Τότε σήκωσε ο Γέροντας το χέρι του και μου έδειξε το σπιτάκι του που ήταν για μένα.
Αμέσως όμως βρέθηκα στο κελί μου και είπα.
Γιατί ξαναγύρισα σ` αυτό το κόσμο; Αχ να μην ξαναγύριζα, αλλά να έμενα για πάντα εκει!

Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2018

Ο παπά Χρήστος μιλάει ρωμαίγηκα !

Μη τους αφήνετε σε χλωρό κλαρί. Τα πράγματα είναι εξόχως σοβαρά...

Ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο

Το κύριο μέρος αυτού του βίντεο έγινε με προβολή κάμερας με βάση τις παλιές φωτογραφίες.

Οι αντιξοότητες, συστήνουν έναν άνθρωπο...στον εαυτό του!

.

Σέρρες: Οργή λαού για εκχώρηση Μακεδονίας - Με... «κρεμάλες» προειδοποιούν τους βουλευτές


Έντονες αντιδράσεις εξακολουθεί να προκαλεί η εκχώρηση της ονομασίας «Μακεδονία» από την κυβέρνηση στα Σκόπια μαζί με την αναγνώριση “μακεδονικής” γλώσσα και εθνικής ταυτότητας στους γείτονες.
Το βράδυ της Τρίτης, πραγματοποιήθηκε στις Σέρρες μεγάλη πορεία διαμαρτυρίας, στην οποία έκαναν την εμφάνισή τους ... κρεμάλες, ενώ ακούστηκαν και υβριστικά συνθήματα κατά των βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ του νομού, Αφροδίτης Σταμπουλή και Μαρίας Κόλλια Τσαρουχά αντίστοιχα.
Οι διαδηλωτές τοποθέτησαν σημαία των Σκοπίων στην είσοδο των γραφείων της Ν.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ Σερρών και της βουλευτή του κόμματος Αφροδίτης Σταμπουλη, που πρόσφατα δήλωσε δημόσια το περιβόητο : “Βόρεια Μακεδονίας όπως Βόρεια Κορέα”.
Ένταση προκλήθηκε έξω από το γραφείο της υφυπουργού Μακεδονίας – Θράκης Μαρίας Κόλλια Τσαρουχά, με τους διαδηλωτές να αποδοκιμάζουν με υβριστικά συνθήματα τις τελευταίες επιλογές της (“Κόλλια γ@@@ου παραιτήσου”).
Οι ΑΝ.ΕΛ έχουν σοβαρό πρόβλημα και στις Σέρρες, που θεωρούνται “κάστρο” τους, μια και εκεί εκλέγεται η Μαρία Κόλλια Τσαρουχά. Το μέλος της Συντονιστικής επιτροπής των ΑΝΕΛ στο ν.Σερρών Ηλίας Σαμούρης, υπέβαλλε την παραίτησή του με βαρείς χαρακτηρισμούς , κατηγορώντας την ηγεσία του κόμματος πως : “Σ' ένα βράδυ μας ξεφτιλίσατε και μας παραδώσατε βορά στα αεθνιστικα ιδεοληπτικά αριστερόστροφα και νεοφιλελε όρνεα και συμφέροντα”.
πηγή


Είπε Γέρων :Αν μπροστά σου κατηγορήσει κάποιος αδελφός έναν άλλο αδελφό, πρόσεξε μην τον ντραπείς και πείς: «Ναι, έτσι είναι», αλλά ή σιώπα ή πές του: «Εγώ αδελφέ, είμαι καταδικασμένος και δεν μπορώ να κρίνω άλλον». Και έτσι σώζεις και τον εαυτό σου και εκείνον...

"Δεν ξέρω πόσο σ’ αγαπώ μέτρο δεν έχει η αγάπη είναι απ’ τον ήλιο πιο ψηλά και δεν τη φτάνει μάτι.."

Γράμματα με ιστορίες παλιές. Όχι απλά γράμματα. Ερωτικές επιστολές. Αυτές που έστελναν παλιά οι ερωτευμένοι στον άνθρωπο που αγαπούσαν ή διεκδικούσαν ή επειδή πολλές φορές τους χώριζε κάποια απόσταση.. Κάποια έγιναν τραγούδια και ποιήματα. Άλλα κυκλοφόρησαν σε βιβλία με επιστολές.
Ήταν γράμματα που μιλούσαν για αγάπη, πάθος και έρωτα και εξηγούσαν με μοναδικό τρόπο τι συμβαίνει στην ψυχή ενός ερωτευμένου. 


Ο Ερνεστ Χέμινγουεϊ έγραφε προς την Μάρλεν Ντίντριχ "Δεν μπορώ να σου το εξηγήσω, αλλά κάθε φορά που σε αγκαλιάζω αισθάνομαι σαν να έχω επιστρέψει σπίτι μου…" Ο ποιητής Ρόι Κρόφτ έγραφε: "Σ’ αγαπώ όχι μόνο γι’ αυτό που είσαι, αλλά και γι’ αυτό που είμαι εγώ όταν είσαι μαζί μου..."
Το γράμμα παλιά ήταν ένας σπουδαίος τρόπος επικοινωνίας των ερωτευμένων και ακόμα και σήμερα έχουν τη δύναμη να μας θυμίζουν μεγάλους έρωτες. Ο Νίκος Εγγονόπουλος έγραφε: "Τα σώματά μας θα χαθούν, θα σβήσουν.. Aπό μας θα μείνει μέχρι της συντελείας των αιώνων αυτό το “σε αγαπώ” που σου ψιθύρισα στις ώρες τις πιο κρυφές..."

Ο Πάμπλο Νερούντα έγραψε στην αγαπημένη του Ματίλντε μια σειρά ποιημάτων που τα ονόμασε " Εκατό ερωτικά σονέτα". Μόλις τα τελείωσε και εκδόθηκαν, της έστειλε αυτή την επιστολή:
"Αγαπημένη μου γυναίκα, υπέφερα όσο έγραφα αυτά τα σονέτα, μου προκαλούσαν πόνο και θλίψη, η ευτυχία όμως που νιώθω τώρα που στα προσφέρω είναι τεράστια. Θέλω να γνωρίζεις πως με μεγάλη ταπεινοφροσύνη έφτιαξα τούτα εδώ τα σονέτα από ξύλο: τους έδωσα τον ήχο αυτής της στέρεης, αγνής ύλης και με αυτόν τον τρόπο πρέπει να φθάσουν στα αφτιά σου. Περπατώντας μέσα από δάση ή σε παραλίες, δίπλα σε κρυμμένες λίμνες, εσύ κι εγώ έχουμε κατά καιρούς μαζέψει κομμάτια από φλοιούς δένδρων, κομμάτια ξύλου που έχουν υποστεί τις μεταβολές του νερού και του καιρού. Πήρα αυτά τα μαλακά λείψανα και χρησιμοποίησα το τσεκούρι, τη ματσέτα και το σουγιά και έκοψα δεκατέσσερις σανίδες για το καθένα, για να χτίσω μικρά ξύλινα σπιτάκια, ώστε τα μάτια σου που λατρεύω και τους τραγουδάω να μπορέσουν να κατοικήσουν μέσα τους…" 



Ο Γιώργος Σεφέρης έγραφε στη Μάρω, πριν γίνει γυναίκα του. Ανάμεσα σε άλλα, της έλεγε: "Φοβούμαι μήπως συνηθίσω έτσι πάντα από μακριά να σ αγαπώ.. …σου είπα ένα σωρό πράγματα, αλλά εκείνο που ήθελα να πω και μ έκανε να μουντζουρώσω τόσο χαρτί δεν το είπα: είναι σκληρή η ζωή χωρίς εσένα και άδικη… Όταν αγαπά κανείς και δεν έχει τον άνθρωπο του, πρέπει να βρει τρόπο να μην ξυπνά ποτέ του… θα ήθελα τρεις μέρες κοντά σου χωρίς λέξη. Ούτε λέξη… Μόνο να σε κοιτώ.." 



Μια ολόκληρη ερωτική επιστολή όμως του Σεφέρη στη Μάρω τα λέει όλα και απλά, λέει: "Ξαναδιάβασα τα γράμματά σου από την αρχή. Σου γράφω «δύο λόγια αγάπης». Ένα πράγμα αισθάνομαι πως είναι το δυσκολότερο να σου δώσω να καταλάβεις: πόσο σε νιώθω, πόσο σε παρακολουθώ κι από μια σου λέξη ακόμη, όπως άλλοτε από ένα παίξιμο του χεριού σου. Τώρα που ξανακοίταξα όλα αυτά τα χαρτιά, βρίσκω πάντα ένα φόβο μήπως δε λες καλά ότι ήθελες να πεις, ένα δισταγμό μην τύχει και πεις πολλά, και προς το τέλος αρχίζεις κιόλας να γράφεις και να σκίζεις. Άφησε, χρυσή μου, τον εαυτό σου, είναι τόσο χαριτωμένος έτσι όπως είναι, άφησέ τον να μιλήσει όπως ξέρει αυτός. Θα μου πεις: «Εσύ μήπως δεν κάνεις το ίδιο;» Κι αν το κάνω, δεν υπάρχει κανένας λόγος να με μιμηθείς. Το κάνω, άλλωστε, τόσο άσχημα. Αν έχεις απελπισία, δώσε μου την απελπισία σου, όπως μου δίνεις τόσες φορές τη χαρά σου. Δώσε μου ότι έχεις κι ότι μπορείς. Μα κατάλαβε, επιτέλους, πως δε γυρεύω τίποτε άλλο. Αν αργήσουμε τώρα να ιδωθούμε, θα πρέπει να προσπαθήσουμε μ΄ αυτά τα λίγα μέσα που έχουμε, μ’ αυτό το χαρτί που μαυρίζουμε, να είμαστε όσο μπορούμε πιο κοντά, όχι να αποχωριζόμαστε και να πληγώνει ο ένας τον άλλον. Έτσι νομίζω. Αν με θέλεις ακόμη, έλα, χρυσή μου, να τα λέμε όλα χωρίς να σκεπτόμαστε ότι υπάρχουν πράγματα που δεν πρέπει. Ξέρεις, συλλογίζομαι ακόμη πως έτσι θα μπορούσαμε, όταν μας δοθεί να ιδωθούμε, να μην πούμε ούτε μια λέξη παρά να χαζεύει ο ένας τον άλλον. Και θα είναι τόσο ξεκουραστικό".
Πάμε και σήμερα να ανακαλύψουμε τα γράμματα που έγραψαν οι άνθρωποι αυτής της πόλης και πολλά από αυτά έγιναν τραγούδια. Όπως έλεγε και ο Χένρι Μίλλερ σε ένα γράμμα προς την Αναίς Νιν: "Ακόμα σ’ ακούω να τραγουδάς. Σε φαντάζομαι να βάζεις τους δίσκους ξανά και ξανά και να μου τραγουδάς.
Ξαπλώνω στο κρεβάτι και κάνω ένα τρελό όνειρο. Βρισκόμαστε στη Σεβίλλη και μετά στη Φεζ και μετά στο Κάπρι και ύστερα στην Αβάνα. Ταξιδεύουμε συνεχώς, όμως υπάρχουν πάντα μαζί μας βιβλία και μια γραφομηχανή και το σώμα σου βρίσκεται πάντα κοντά στο δικό μου και το βλέμμα των ματιών σου ποτέ δεν αλλάζει. Οι άνθρωποι λένε πως θα είμαστε δυστυχισμένοι, πως θα μετανιώσουμε. Όμως είμαστε ευτυχισμένοι, πάντα γελάμε και λέμε τραγούδια. Μας δέχονται παντού και στρώνουν στο διάβα μας λουλούδια. Λέω πως αυτό είναι ένα άγριο όνειρο – αλλά είναι ένα όνειρο που θέλω να βιώσω. Ζωή, λογοτεχνία και τραγούδια να συνδυάζονται κι εσύ με τη ψυχή σου να μου δίνεις χιλιάδες αγάπες για να βρίσκουμε καταφύγιο σε οποιαδήποτε καταιγίδα μας τύχει..."



Δεν ξέρω πόσο σ’ αγαπώ
μέτρο δεν έχει η αγάπη
είναι απ’ τον ήλιο πιο ψηλά
και δεν τη φτάνει μάτι

Ήταν μια σπίθα στην αρχή
και μιας βροχής ψιχάλα
κι έγινε η σπίθα πυρκαγιά
και πέλαγος η στάλα

Η αγάπη που μας έδεσε
πόνο δε θα γνωρίσει
είμαστε δυο σταλαγματιές
από την ίδια βρύση

Ήταν μια σπίθα στην αρχή
και μιας βροχής ψιχάλα
κι έγινε η σπίθα πυρκαγιά
και πέλαγος η στάλα

Ο άγιος Νικόλαος Καβάσιλας




του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ: Ο Νικόλαος Καβάσιλας γεννήθηκε το 1322 στη Θεσσαλονίκη, σε μια εποχή πολιτικής παρακμής του Βυζαντίου, αλλά, αντιθέτως, και σε μια εποχή ανόδου και άνθισης των θεολογικών γραμμάτων. Την εποχή εκείνη, η ορθόδοξη Θεολογία βρισκόταν σε πολύ μεγάλη ακμή μέσα από τις λεγομενες ησυχαστικές έριδες. Η ησυχαστική διδασκαλία του Γρηγορίου Παλαμά, που τότε άρχισε να κυριαρχεί, εστίαζε στη δυνατότητα του ανθρώπου να γίνει κοινωνός του άκτιστου Θείου φωτός, διά της ενώσεώς του με το Θεό και με τις άκτιστες θείες ενέργειές Του, χάρη στην καθαρή καρδιά και την καρδιακή προσευχή. Η ησυχαστική διδασκαλία συμπύκνωνε το πραγματικό νόημα της ορθόδοξης πίστης περί της θέωσης του ανθρώπου. Την διδασκαλία αυτή εκπροσώπησε, μεταξύ άλλων, και ο Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας, ο οποίος είναι γνωστότερος και ως «ο τελευταίος των Μυστικών».
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ήταν ανιψιός του αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης Νείλου Καβάσιλα. Το πατρικό του επώνυμο ήταν Χαμαετός, αλλά ο Νικόλαος κράτησε τελικά το επώνυμο του αδερφού της μητέρας του. Έκανε σπουδές Ρητορικής, Θεολογίας, Φιλοσοφίας και φυσικών Επιστημών στην Κωνσταντινούπολη, έμεινε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα κοντά στον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά στο Άγιο Όρος, ενώ αναμείχθηκε και σε θέματα πολιτικής και δικαιοσύνης. Για ένα διάστημα διετέλεσε σύμβουλος του Κατακουζηνού, ο οποίος στα τελευταία χρόνια της ζωής του, εκάρη μοναχός στη Μονή των Μαγγάνων.

Ανέπτυξε σπουδαίο συγγραφικό έργο και κατάφερε να αποκτήσει καθολικό σεβασμό και αναγνώριση. Υπήρξε πολυγραφότατος συγγραφέας αξιολογότατων θεολογικών, ερμηνευτικών, λειτουργικών, ασκητικών και διδακτικών έργων, ως και πανηγυρικών λόγων, επιστολών, επιγραμμάτων και κειμένων κοινωνικού περιεχομένου. Μετά από πολλές περιπέτειες για τις απόψεις του περί ορθοδόξου μοναχισμού που τον έφεραν σε αντίθεση με τις αιρετικές διδασκαλίες των Βαρλαάμ και Ακινδύνου, εκοιμήθη ειρηνικά λίγο μετά το 1391 μ.Χ. Η κατάταξή του στη χορεία των Αγίων έγινε, σχετικά πρόσφατα, στις 19 Ιουλίου του 1983. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 20 Ιουνίου.
Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ: Ο Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας εμπνεύστηκε ιδιαίτερα από τον Άγιο Συμεών τον Νέο Θεολόγο και τη νηπτική διδασκαλία του. Το σπουδαιότερο έργο του είναι η «Ζωή εν Χριστώ». Τό απλό, αλλά βαθύ, λυρικό και μυστικό ύφος του αποπνέει τη “δροσιά” των πρώτων αποστολικών χρόνων. Έλεγε χαρακτηριστικά ο Άγιος Καβάσιλας: “Ο νόμος του πνεύματος, που είναι η αγάπη για το Θεό, είναι νόμος φιλίας και ευγνωμοσύνης. Για να ακολουθήσει κανείς αυτό το νόμο δεν είναι ανάγκη να καταβάλει κόπους, ούτε έξοδα, ούτε να χύσει ιδρώτα [...].
Δεν είναι ανάγκη να αφήσεις τη δουλειά σου, ή να αποσυρθείς σε απόμερα μέρη, να διάγεις μια παράξενη ζωή και να φοράς ένα παράξενο ένδυμα. Δε χρειάζεται να κάμεις όλα αυτά. Μπορείς να μείνεις στο σπίτι σου, και, χωρίς να χάσεις τα αγαθά σου, να βρίσκεσαι πάντα στη μελέτη του Θεού και του ανθρώπου, στη μελέτη της συγγενείας του ανθρώπου με το θείο και σε κάθε άλλη τέτοιας λογής μελέτη”. Και προσθέτει ο μεγάλος νηπτικός πατέρας αλλού: “Πρώτα πρώτα, δε χρειάζονται προετοιμασίες για την προσευχή μας, ούτε ειδικοί τόποι, ούτε φωνές όταν επικαλούμαστε το Θεό. Γιατί δεν υπάρχει τόπος από όπου λείπει ο Θεός, δεν είναι δυνατό να μην είναι μαζί μας, αφού ο Θεός είναι πάντα πιο κοντά σε κείνους που τοv καλούν, από όσο είναι η ίδια η καρδιά τους. Θα έλθει προς ημάς, ακόμη κι αν είμαστε κακοί, γιατί ο Θεός είναι αγαθός”. Στον Άγιο Νικόλαο Καβάσιλα δεν τονίζεται τόσο η αντιδικία με τη σάρκα, ενώ κρίνονται οι εξωτερικές συνθήκες και μορφές της ζωής (αναχωρητισμός, ένδυμα κλπ.) όχι απαραίτητες. Η ευσέβεια είναι αποκλειστικά έργο της δικής μας εσωτερικής διαθέσεως, της δικής μας θέλησης.
Άρα, σημαντικό στη διδασκαλία του Πατέρα Νικολάου, είναι ότι δεν θεωρειται απαραίτητο επακόλουθο του μυστικισμού ο αναχωρητισμός. Μένοντας μέσα στην καθημερινή, κοινωνική του ζωή ο άνθρωπος, μπορεί και πρέπει να την μετουσιώνει με τη μελέτη υψηλών πνευματικών θεμάτων, κατά μόνας, που θα διευκολύνουν τη μεταστροφή της βουλήσεώς του προς το πνευματικότερο. Σκοπός του είναι να περιγράψει τη θεία χάρη, όσο γίνεται απλούστερα, και πώς αυτή θα φτάσει στον κοινό χριστιανό. Και αυτό το κάνει με εξαιρετικά δυνατή θεολογική πνοή. Η εν Χριστώ ζωή είναι η ζωή του Χριστού, που μπαίνει μέσα στον καθένα μας με ένα μυστήριο οικειότητας. “Είναι φυσικό”, γράφει, “κάθε πράγμα να είναι δεμένο με τον εαυτόν του περισσότερο παρά με κάθε άλλο. Και όμως η ένωσή μας με το Χριστό είναι ακόμα πιο δυνατή. Οι μακάριοι άνδρες νοιώθουν τον εαυτό τους δεμένο περισσότερο με το Σωτήρα παρά με τον εαυτό τους. Ο Χριστός είναι την ίδια ώρα ξένος μας και ενδιαίτημά μας. Αναπνέουμε το Χριστό. Σε τούτο ακριβώς διαφέρει η Καινή από την Παλαιά Διαθήκη, στην παρουσία, εντός μας, του Κυρίου, που διαθέτει την ψυχή του ανθρώπου και την μεταπλάθει”. Χρέος μας ιερό, κατά τον άγιο Πατέρα, είναι να μη σβήσουμε τη μέσα μας αναμένη λαμπάδα, αλλά να ψάξουμε μέσα μας και να ανακαλύψωμε την καθαρή ουσία της αρετής, την αξία της ανθρώπινης φύσης και την φιλανθρωπία του Θεού. Γράφει σχετικά ο Άγιος: “Ούτε οι ναοί, ούτε οτιδήποτε άλλο ιερό, είναι τόσο άγιο όσο ο άνθρωπος με τη φύση του οποίου κοινωνεί ο ίδιος ο Θεός. Εκείνος που θα έλθει καθήμενος επί των νεφών είναι άνθρωπος, όπως είναι ασφαλώς Θεός. Καθένας μας μπορεί να λάμψει περισσότερο από τον ήλιο, να ανέβει στα σύννεφα, να πετάξει προς το Θεό, να τον πλησιάσει, να κάμει ώστε ο Θεός να τον κυττάξει με γλυκύτητα”. Ακόμη, μεγάλη σημασία για τον πιστό έχει η αυτογνωσία, γιατί μ' αυτή: “αν αναλογισθεί ο άνθρωπος την φτώχεια μέσα στην οποία ζει, ενώ έχει τόσο πλούσια φύση, επειδή άφησε την οκνηρία και τον ύπνο να τον περιτυλίξουν, μεγάλη λύπη και δάκρυα πολλά θα τον συνοδεύουν σε όλη του τη ζωή. Αλλά την ημέρα όμως που θα κάμει τη ζωή του όπως έπρεπε να είναι, από πηγή θλίψεως και δακρύων που ήτανε, θα γίνει τότε η ζωή του πηγή ευδαιμονίας και πνευματικής χαράς”. Με τα επιχειρήματά του ο Καβάσιλας κατορθώνει να ανακαλύψει τον πνευματικό άνθρωπο όχι μόνο στον αναχωρητή, αλλά και στην ίδια την ανθρώπινη φύση, με την οποίαν επικοινωνεί ο Θεός, ενώ καλεί κάθε Χριστιανό να κάνει την ίδια ανακάλυψη. Έτσι, από τον ασκητισμό του σώματος, τον πόλεμο κατά της σάρκας των ερημιτών της Νιτρίας στην Αίγυπτο, ανεβαίνουμε στην κορυφή της καθαρής πνευματικής χώρας τoυ ανθρώπου. Αυτή είναι η μεγαλύτερη πνευματική νίκη του Βυζαντίου.
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ: Ο Καβάσιλας, ενώ εξαίρει το βάθος και τη σημασία του μυστηρίου για τη ζωή τoυ Χριστιανού δεν είναι εντούτοις εχθρός της επιστήμης. Με ιδιαίτερο ζήλο καλλιέργησε την αστρονομία, ενώ ασχολήθηκε και με άλλες επιστήμες. Η εκτίμησή του για την επιστήμη ήταν, τόση, ώστε φτάνει στο σημείο να ονομάσει τους αγίους ατελή όντα, “γιατί δε δέχτηκαν σε τούτο τον κόσμο ένα ανθρώπινο αγαθό, ενώ μπορούσαν να το αποκτήσουν. Και κάθε ον που δεν μπορεί να υψώσει σε ενέργεια ό,τι έχει μέσα του δυνάμει είναι ατελές”, προσθέτει ο Άγιος Νικόλαος. Συνεπώς, με τη διδασκαλία του συμφιλιώνει το θρησκευτικό μυστικισμό με τη σοφία του κόσμου τούτου.
Απολυτίκιο
Ως θείος διδάσκαλος, και υποφήτης σοφός, δογμάτων της πίστεως, και αρετών ιερών, Νικόλαε Όσιε, έλαμψας εν τω κόσμω, διὰ βίου και λόγου. Όθεν Θεσσαλονίκη, τη ση δόξη καυχάται, και πόθω εορτάζει, την πάνσεπτον μνήμην σου”.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: 1.Ανδρόνικος Δημητρακόπουλος (1872). Ορθόδοξος Ελλάς: ήτοι περί των Ελλήνων των γραψάντων κατά Λατίνων και περί των συγγραμμάτων αυτών. Εν Λειψίαι: Μέτζγερ και Βίττιγ.
2.Νικόλαος Καβάσιλας, κείμενο, μετάφραση Παναγώτη Χρήστου, Φιλοκαλία ασκητικών και νηπτικών, τομ 22, Πατερικές εκδόσεις, Γρηγόριος Παλαμάς, Θεσ/κη, 1979.
3.B. N. Τατάκη, Ο Βυζαντινός Μυστικισμός.

ΤΟ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ


Μόνο οι μη αριστεροί δεν θα αντάλλασσαν τη Μακεδονία με μια φορεμένη γραβάτα και λίγες γερμανικές φιλοφρονήσεις

Η σημαία δεν τους αρέσει. Εξιτάρονταν μ' εκείνη που είχε το σφυροδρέπανο. 
Ο στρατός δεν τους αρέσει. Μόνο ο Κόκκινος ήταν καλός. 
Τον Χριστό τον αντιπαθούν. Από τη μία λένε ότι η θρησκεία είναι το όπιο των λαών και από την άλλη λυσσομανούν υπέρ της αποποινικοποίησης όλων των ναρκωτικών. 
Η Ελλάδα τούς χαλάει. Τους φαίνεται γεμάτη με «εθνικούς μύθους» και στερεότυπα. Δώσ' τους Σκοπιανούς, Ρώσους, Κουβανούς, Κορεάτες, Αλβανούς, Βιετναμέζους και άλλους που θεωρούν «συντρόφους» (παρόλο που οι ίδιοι οι ταλαίπωροι οι λαοί ουδέποτε επιδίωξαν τέτοια ερυθρά χάλια για τις πατρίδες τους) και πάρ' τους την ψυχή. Στο να πάρεις την ψυχή θα συναντήσεις ένα μικρό πρόβλημα. Λόγω δογματικής, σκληρής και άκαμπτης αθεΐας, δεν πιστεύουν ότι υπάρχει ψυχή. Εχουν υποβληθεί σε τόσο συστηματική αυθυποβολή σε αυτό, ώστε δεν αποκλείεται να την έχουν χάσει κιόλας. 
Διαφημίζουν συστήματα που έχουν αποδεδειγμένα αποτύχει και οι ίδιοι γνωρίζουν ότι έχουν αποτύχει, όπως το γνωρίζουν και περίπου ένα δισεκατομμύριο άτομα που λούστηκαν με το οξύ της κυβερνώσας Αριστεράς. Από την πρώτη στιγμή, από το «καλημέρα» του κομμουνισμού, οι ελληνόφωνοι ντελάληδές του ήξεραν ότι είναι απάνθρωπος και γι' αυτό όποτε την κοπανούσαν από την Ελλάδα και είχαν την πολυτέλεια της επιλογής διάλεγαν Παρίσι και Μόντρεαλ και Νέα Υόρκη και Στοκχόλμη για εξορία, όχι Μόσχα, Τίρανα, Βουκουρέστι και Σαϊγκόν.

Οταν τους πεις ότι ο κόσμος στο σιδηρούν παραπέτασμα πείνασε σαν αθλητής έπειτα από μαραθώνιο, έτρεμε σαν το ψάρι τον ρουφιάνο της γειτονιάς και οι αντιφρονούντες «εξαφανίζονταν» σαν βελόνες στ' άχυρα, θα σου απαντήσουν ότι ο σοσιαλισμός είναι καρασούπερ, αλλά... δεν εφαρμόστηκε σωστά. Μόλις σου πουν κάτι τέτοιο, μπορείς να τους απαντήσεις ότι όταν δεν... εφαρμοζόταν σωστά αυτοί έγραφαν στις φυλλάδες τους ότι εφαρμοζόταν τέλεια. Μόλις τους επισημάνεις πως είναι αδύνατον ό,τι δεν κατάφερε ο Στάλιν και ο Φιντέλ να το καταφέρουν αυτοί, που βαριούνται ακόμα και να δέσουν τα κορδόνια τους, θα καταφύγουν στη σίγουρη συνταγή. Θα σε πουν ακροδεξιό, φασίστα...

Παναγιώτης Λιάκος

Σαν το νερό του ποταμού



Ψεύτρα ζωή και να `μουνε
οπίσω του καιρού μου
να κάμω αυτά που σκέφτομαι
και βάνω με το νου μου.

Σαν το νερό του ποταμού
περνά ο καιρός και φεύγει
κι όμως η φλέγα τση ζωής
ποτέ τση δε στερεύγει

Και με τη φεύγα του καιρού
διαβαίνουν και τα νιάτα
κι ο καθαής ακολουθεί
του μισεμού τη στράτα

Μα το καντήλι τση ζωής
δεν πρόκειται να σβήσει
γιατί πολλά μαστόρικα
γενοσποριάζει η φύση.



Ἓχουμε χρέος νά διακονήσουμε αὐτόν, πού ἒχει ἀνάγκη, ὃποιος κι ἂν εἶναι.Ἡ ἀγάπη ἐν Χριστῶ δέν ἒχει κίνητρο τό συναίσθημα, ἀλλά τό Χριστό. Τό συναίσθημα θά ἐπακολουθήσει ὡς στοιχεῖο ἐξαγιασμένο καί βοηθητικό στήν περίπτωσή μας, ποτέ ὡς πρωταρχικό καί ὡς πηγή ἐνέργειας. Ἂς μή διστάζουμε ἑπομένως νά δείχνουμε ἀγάπη καί νά δίνουμε χέρι βοηθείας, πού δέν τό εἲχαμε ἀπό πρῶτα σκεφτεῖ ἢ πού δέν εἶναι στό πρόγραμμά μας. Θά χρειαστεῖ γι'αὐτό νά καλλιεργήσουμε τή φαντασία μας, γιά νά γίνουμε πρακτικά πιό λεπτοί στίς ἐκδηλώσεις μας, νά μαντεύουμε τίς ἐπιθυμίας τῶν ἂλλων, νά διαβλέπουμε τήν κούρασή τους, νά διαισθανόμαστε κάποιες εἰδικές δυσκολίες τους, νά μετέχουμε στίς χαρές ἢ θλίψεις τους, νά τούς ἀνακουφίζουμε χωρίς νά τούς φέρνουμε σέ δύσκολη θέση ἢ ὑποχρεώνοντάς τους νά μᾶς ποῦνε τί θέλουν, ὃταν αὐτό εἶναι αὐτονόητο καί δέν ὑποχρεώνει τόν ἂλλο σέ λεπτομερῆ ἀναφορά.

Ἱερομ. Εὐσεβίου,
Ὑποτυπώσεις Πνευματικῆς Ζωῆς.

Αυτές είναι οι τροφές που δεν τρώνε οι καρδιολόγοι

Ένας καρδιολόγος διαπιστώνει καθημερινά τι μπορεί να προκαλέσει στην καρδιά η κακή διατροφή.
Αποτέλεσμα εικόνας για Επεξεργασμένα κρέατα: Μπέϊκον, ζαμπόν, λουκάνικαΠαρότι μία διατροφική παρασπονδία αραιά και πού, όπως ένα ποτήρι κόκκινο κρασί ή λίγη μαύρη σοκολάτα, δεν βλάπτουν την καρδιά, κάποιες τροφές τις θεωρούν απαγορευμένες.
Δείτε παρακάτω ποιες τροφές προσπαθεί πάση θυσία να αποφεύγει ένας καρδιολόγος.
Επεξεργασμένα κρέατα: Μπέϊκον, ζαμπόν, λουκάνικα και γενικά τα αλλαντικά, είναι γεμάτα κορεσμένα λιπαρά και η κατανάλωσή τους έχει συνδεθεί με καρδιακή ανεπάρκεια και καρκίνο. Τα κρέατα αυτά έχουν πολύ αλάτι και άλλες χημικές ουσίες για τη συντήρησή τους, που είναι επιβλαβείς για την καρδιά.
Αποτέλεσμα εικόνας για Επεξεργασμένα κρέατα: Μπέϊκον, ζαμπόν, λουκάνικαΚόκκινο κρέας: Οι καρδιολόγοι συμβουλεύουν να καταναλώνετε κόκκινο κρέας μία φορά τον μήνα, καθώς περιέχει κορεσμένα λιπαρά, χοληστερόλη και αλάτι. Αν το καταναλώνετε συχνότερα, επιλέξτε άπαχο μέρος και στο μαγείρεμα χρησιμοποιείτε μπαχαρικά και βότανα και αποφεύγετε το βούτυρο, την κρέμα γάλακτος και τις σάλτσες.Αποτέλεσμα εικόνας για Πατατάκια:
Πατατάκια: Περιέχουν πολλά τρανς λιπαρά, αλάτι και υδατάνθρακες. Μελέτη διαπίστωσε ότι το 99,2% των ανθρώπων παγκοσμίως καταναλώνουν πάνω από 2.000 χιλιοστόγραμμα νατρίου κάθε μέρα, την ώρα που οι περισσότεροι Οργανισμοί Υγείας συστήνουν η ημερήσια κατανάλωση νατρίου να μην υπερβαίνει τα 1.500 χιλιοστόγραμμα. Ένας στους 10 θανάτους από καρδιαγγειακά αίτια σχετίζεται με υπερβολική πρόσληψη αλατιού.


Σχετική εικόναΠίτσα: Το μόνο που παίρνει κάποιος από την κατανάλωση πίτσας, είναι πολλοί υδατάνθρακες, αλάτι και επεξεργασμένο τυρί. Αν δεν μπορείτε να αντισταθείτε στην πίτσα, επιλέξτε την πιο υγιεινή εκδοχή της με μανιτάρια, πιπεριές και φρέσκια ντομάτα. Ιδανικά φτιάξτε τη δική σας πίτσα με αλεύρι ολικής αλέσεως, ελαιόλαδο και φέτα ή άλλο φρέσκο τυρί.
Αποτέλεσμα εικόνας για Αναψυκτικά διαίτηςΑναψυκτικά διαίτης: Η ασπαρτάμη που περιέχουν τα αναψυκτικά διαίτης είναι χειρότερη από τη ζάχαρη ή το σιρόπι καλαμποκιού που υπάρχει στα κλασικά αναψυκτικά. Τα αναψυκτικά διαίτης αυξάνουν το σωματικό βάρος, το οποίο επιβαρύνει την καρδιά. Η παχυσαρκία συνδέεται με καρδιακές παθήσεις, εγκεφαλικό, υπέρταση και διαβήτη.
Αλάτι: Είναι γνωστό ότι το αλάτι προκαλεί υπέρταση, η οποία αποτελεί σοβαρό παράγοντα κινδύνου αθηροσκλήρωσης και καρδιακής νόσου. Δεν έχει σημασία τις είδους αλάτι καταναλώνει κάποιος, καθώς όλα έχουν τις ίδιες επιπτώσεις. Περιορίστε τη χρήση αλατιού όταν μαγειρεύετε και μην προσθέτετε αλάτι στο μαγειρεμένο φαγητό, ώστε η γεύση σας να προσαρμοστεί και να μην το ζητάτε. Αντί αλατιού, χρησιμοποιείτε περισσότερα μπαχαρικά και μυρωδικά.
Αποτέλεσμα εικόνας για Συσκευασμένα δημητριακά
Συσκευασμένα δημητριακά: Η ζάχαρη βλάπτει τα δόντια και τη σιλουέτα σας, αλλά και την καρδιά σας. Σχετική μελέτη έδειξε ότι οι άνθρωποι που λαμβάνουν το 17-21% των θερμίδων από προστιθέμενα σάκχαρα είχαν 38% περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιαγγειακές παθήσεις συγκριτικά με όσους λάμβαναν το 8% των θερμίδων από ζάχαρη. Η ζάχαρη που υπάρχει σε πολλά τυποποιημένα δημητριακά αυξάνει το σάκχαρο στο αίμα, τα τριγλυκερίδια και την χοληστερόλη. Η καλύτερη επιλογή για το πρωινό είναι η καθαρή βρόμη χωρίς ζάχαρη ή αποξηραμένα φρούτα.
 
Βασική Συνταγή για Άσπρο ΨωμίΆσπρο ψωμί: Το άσπρο ψωμί, τα άσπρα ζυμαρικά και το άσπρο ρύζι είναι λευκοί υδατάνθρακες που μετατρέπονται σε ζάχαρη στο σώμα. Επιλέγετε ψωμί και ζυμαρικά ολικής αλέσεως, που έχουν περισσότερες φυτικές ίνες και ρυθμίζουν καλύτερα το σάκχαρο αίματος λόγω της αργής πέψης τους. Παράλληλα, σας χορταίνουν και αποφεύγετε τις επικίνδυνες λιγούρες.
Αποτέλεσμα εικόνας για Ενεργειακά ποτά:Ενεργειακά ποτά: Τα περισσότερα από αυτά περιέχουν συστατικά, όπως η ταυρίνη, που σε συνδυασμό με την καφεΐνη μπορεί να επηρεάσουν τους παλμούς της καρδιάς σας. Οι αρρυθμίες μόνες ή σε συνδυασμό με την έλλειψη ύπνου επιβαρύνουν την υγεία της καρδιάς.Αποτέλεσμα εικόνας για Τηγανητό κοτόπουλο
Τηγανητό κοτόπουλο: Μπορεί να είναι νόστιμο, αλλά τόσο το κοτόπουλο, όσο και τα άλλα τηγανητά φαγητά δεν έχουν καμία διατροφική αξία, παρά μόνο θερμίδες.Επιβαρύνουν τη λειτουργία της καρδιάς, αυξάνουν το βάρος και προκαλούν οξείδωση στον οργανισμό. Το τηγάνισμα αλλάζει τη δομή των βιταμινών και των αντιοξειδωτικών. Εκτός από λιπαρά και θερμίδες, τα τηγανητά φορτώνουν το σώμα σας με οξειδωτικά που καταστρέφουν τα κύτταρα.
Αποτέλεσμα εικόνας για Τυρί κρέμαΤυρί κρέμα: Οι καρδιολόγοι αποφεύγουν τα επεξεργασμένα τυροκομικά προϊόντα επειδή είναι γεμάτα συντηρητικά. Εκτός από τα χημικά που χρησιμοποιούνται για τη συντήρησή τους, είναι επίσης γεμάτα κορεσμένα λιπαρά. Δύο κουταλιές τυρί σε κρέμα δίνει 91 θερμίδες και 7 γραμμάρια κορεσμένων λιπαρών.
Πηγή