Τετάρτη 26 Αυγούστου 2026

Άχ φίλε μου Δημήτρη

 Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Είναι Μάρτιος 2023 στο κέντρο που τραγουδούσε ο Δημήτρης Κόκκοτας και μια από τις κουβέντες μας ήταν σχετικά με τα εμβόλια mRNA και το πόσο αντίθετος ήταν , όμως οι οικογενειακές του υποχρεώσεις δεν του άφηναν περιθώρια να αντισταθεί και να χάσει το μεροκάματο και έτσι αναγκάστηκε να υποκύψει στις πιέσεις και στις απειλές που έκαναν τα κυβερνητικά στελέχη για τον αναγκαστικό εμβολιασμό με τα δολοφονικά mRNA , την περίοδο του covid.
Δυστυχώς από εκεί και πέρα πήρε τα ρίσκα που δυστυχώς πήραν πολλοί , όπως και πολλοί πήραν και το one way εισιτήριο για τον άλλο κόσμο όπως πλέον γνωρίζουμε σήμερα!
Εγώ θα ευχηθώ σε αυτό το καλό παιδί να έχει ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ και ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ και ΘΕΡΜΑ ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΑ στην οικογένεια του και εύχομαι ολόψυχα όλα αυτά τα τέρατα που μας κουνούσαν το δάκτυλο , μας απειλούσαν και μας εκβίαζαν με πρόστιμα να έχουν το ίδιο τέλος με αυτόν!!
 
Luciano Kavallieratos

Σταμάτης Κόκοτας & Δημήτρης Κόκοτας - Γιε μου γιε μου

 

Μουσική: Απόστολος Καλδάρας
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος

Γιε μου, είν' ο πόνος μου αβάσταχτος καλέ μου
που σε βλέπω σαν ξερόφυλλο του ανέμου
στη ζωή κυνηγημένος να γυρνάς

Γιε μου, δεν τον άκουσες τον δόλιο σου πατέρα
παρασύρθηκες και μέρα με τη μέρα
είσαι είκοσι χρονών κι όμως γερνάς

Γιε μου, τι περιμένεις, πε μου
σ’ έναν δρόμο λασπωμένο
θα ’σαι πάντα σαν δεντρί ξεριζωμένο
δίχως μοίρα, δίχως ήλιο κι ουρανό

Γιε μου, τον καημό μου συλλογίσου
γύρνα σπίτι να γλυκάνω την πληγή σου
γιε μου, γιε μου, πώς πονώ

Γιε μου, είν' οι άνθρωποι απάνθρωποι καλέ μου
οι αρχόντοι είν' εμπόροι του πολέμου
και γελούν όταν το δάκρυ μας κυλά

Γιε μου, μην πιστεύεις σε κανέναν ακριβέ μου
ως κι οι φίλοι σου χαρήκανε, Θεέ μου
που 'χεις πέσει τώρα τόσο χαμηλά

Ακούστε με προσοχή

Ο Μοριακός Βιολόγος Γενετιστής, Αθανάσιος Καλογερίδης, εξηγεί αναλυτικά και με απλά λόγια πως η πρωτεΐνη ακίδα των εμβολίων κατά του Covid προκαλεί καρκινώματα, προβλήματα στην καρδιά, εγκεφαλικά και αυτοάνοσα .

 

Αφιερωμένη η ανάρτησή στον π.Θ. τον  Ιβηρίτη έναν ακομη θύμα των διαβολίων και δύσπιστο .. 

Ο Θεός των Χριστιανών είναι αληθινά παντοδύναμος, «αδυνατεί δε Αυτώ ουδέν».

 Μπορεί να είναι ασπρόμαυρη εικόνα 

ΚΎΡ  Φώτης Κόντογλου.

 
Είναι ο Κύριος των πάντων.
«Τα αδύνατα παρ’ ανθρώποις δυνατά έστι παρά τω Θεώ», είτε τα παραδέχεται το μυαλό μας πως μπορούνε να γίνουνε, είτε όχι.
Αλλά για όποιον δεν έχει πίστη «ο λόγος ο του σταυρού μωρία εστί».
Γιατί ο λόγος του σταυρού, ήγουν το Ευαγγέλιο, δεν μιλά στο λογικό, αλλά μιλά στην καρδιά. Κ’ είναι απλό γιατί εί­ναι αληθινό, ενώ απ’ όλες τις φιλοσοφίες λείπει η απλότητα που είναι το γνώρισμα της αλήθειας.
Αυτές δουλεύουνε μ’ ένα περίπλοκο σύστημα, γεμάτο συλλογισμούς κι αποδείξεις.
Μ’ αυτό το σύστημα οι αρχαίοι πλάσανε τον Θεό. Μα ο Θεός αυτός δεν υπάρχει, είναι νεκρή φαντασία.
«Ο ένας Θεός, λέγει ο φιλόσοφος Σέστωφ, που τον αποδείχνουνε με την τάξη του κόσμου, μοιάζει τόσο λίγο με τον Θεό της άγιας Γραφής, όσο μοιάζει ο σκύλος που γαυγίζει, με τον αστερισμό του Κυνός».
Η πίστη δεν θέλει να κατανοήσει με το μυαλό όσα της λέγει ο Θεός, ούτε ζητά αποδείξεις.
Ο φιλόσοφος θέλει να ζήσει με το μυαλό, αλλά «ο δίκαιος εκ πίστεως ζήσεται». όπως λέγει ο Αββακούμ.
Ο Παύλος γράφει στην Επι­στολή του προς Ρωμαίους: «Παν δε ο ουκ εκ πίστεως, αμαρτία έστίν».
Και στην Β’ προς Κορινθίους Επιστολή του γράφει: «Δια πίστεως γαρ περιπατούμεν ου δια είδους». «Περ­πατάμε, λέγει, με την πίστη, κι όχι με τα μάτια», δηλ. με το μυαλό.
Η γνώση είναι ένας δρόμος που δεν βγάζει ποτέ στην πίστη, κι όσοι νομίζουνε πως φτάξανε στην πίστη απ’ αυτόν τον δρόμο, είναι γελασμένοι.
Ο Χριστός είπε: «Η βασιλεία του Θεού ουκ έρχεται μετά παρατηρήσεως», ήγουν «ο άνθρωπος δεν ξαναγεννιέται πνευματικά και δεν μπαίνει στα μυστήρια του Θεού με το να εξετάζει με το μυαλό του τα θεϊκά πράγματα».
Αυτά τα έγραψα, επειδή πολλοί κάνουνε τον χριστιανό, και μάλιστα έχουνε φτιάξει και σχολειά για να κάνουνε και τους άλλους χριστιανούς, ενώ έχουνε λησμονήσει ολότελα τον Χριστό και το Ευαγγέλιο και μονάχα που λένε τ’ όνομά του σαν φωνόγραφα άψυχα, γιατί η πίστη τους κ’ η ελπίδα τους είναι στην επιστήμη και στη γνώση.
Με δαύτη θέ­λουνε να στηρίξουνε τον αδύνατο τον Χριστό που δεν ήτανε επιστήμονας και φιλόσοφος.
Καταγίνουνται πως να τον παρουσιάσουνε γραμματισμένον, «ιδρυτήν κοσμοθεωρίας», και να «αποδείξουνε» πως η αφέντρα η επιστήμη του κάνει τη χάρη να του δώση πιστοποιη­τικό πως αυτά που έλεγε και που έκανε, δεν είναι απλοϊκά, όπως φαίνουνται, αλλά «βεβαιώ­νονται επιστημονικώς».
Θέλουνε να δώσουνε ένα πτυχίο και στον Χριστό, ώστε να μην είναι κομπογιανίτης, αλλά «καθηγητής της ηθικής, φιλόσοφος, κοινωνιολόγος, ψυχαναλυτής, βιολόγος, ψυχίατρος» κι’ άλλα τέτοια, ώστε να μπορεί να τον έχει για θρησκευτικό αρχηγό του ο σύγχρονος επιστημονικός άνθρωπος, «ο οποίος θέλει σήμερα πειστικάς επιστημονικάς αποδείξεις δια να πιστεύσει» !!
Για να πιστέψει!
Αυτό ονομάζεται Πίστη!
Θυμάμαι τον μέγαν Ιεροεξεταστή του Ντοστογιέφσκη, που λέγει στον Χριστό:
«Εμείς δεν έχουμε πια ανάγκη από τον δικό σου Χριστιανισμό, αυτή την αλλόκοτη, την απόλυτη και την απάν­θρωπη θρησκεία που θέλησες να διδάξεις στον κόσμο!
Εσύ δεν πας να λες ό,τι θέλεις μέσα στο Ευαγγέλιο!
Εμείς φτιάξαμε ένα Χριστιανισμό βολικόν, ένα σύστημα, σαν όλα τα συ­στήματα που κάνουνε οι άνθρωποι.
Τι ήρθες πάλι στον κόσμο να μας χαλάσεις ξανά ό,τι κάναμε;
Να ξέρεις λοιπόν, πως θα δώσω προσταγή, αύριο να σε κάψουνε και σένα εν ονόματί σου!».
Αυτόν τον βολικό τον Χριστιανισμό, αυτό το σύστημα της πνευματικής φτώ­χειας και της πνευματικής δουλείας, τον παρουσιάζουνε σήμερα για τον αληθινό Χριστια­νισμό, βαλμένον κάτω από την προστασία της αφέντρας Επιστήμης, ήγουν της αρχαίας Ανάγκης, αυτοί οι μοντέρνοι Χριστιανοί, οι επιστημονικοί Χριστιανοί, οι «salvatores Dei».
Αλλοίμονο στην Ορθοδοξία!
Πρέπει κ’ αυτή να γίνει επιστημονική, Ορθο­δοξία «αναγκαζομένη».
Και να μην έχει Κύριόν της και μέγαν αρχιερέα της τον Χριστό, αλλά νάχει για κυρία της την «αμετάπειστον Ανάγκην», τη φιλοσο­φία και τη γνώση, με άλλα λόγια: «την κενήν απάτην», όπως τη λέγει ο Παύλος.

(«ΚΙΒΩΤΟΣ» ΕΠΙΣΤΑΣΙΑ Φ. ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ, Β. ΜΟΥΣΤΑΚΗ, ΕΤΟΣ Α’ -ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1952 – ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 8, ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ: Ι. Ν. ΑΓΙΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΙΣΤΙΑΙΑΣ)

Το όνειρο που περιλαμβάνει ένα πορτρέτο, μια φωτογραφία ή μια εικόνα του εαυτού σου, αντικατοπτρίζει την αυτοεικόνα σου ή το πώς θα ήθελες να σε βλέπουν οι άλλοι ;



Μήπως οι ατέλειες ή τα παράξενα χρώματα στο πορτρέτο φανερώνουν υποσυνείδητους φόβους ή εξιδανικεύσεις ;

Οι Χάζαρο εβραίοι Ουκρανοί έβγαλαν προς πώληση λείψανα Ορθόδοξων Αγίων

Οι Ουκρανοί έβγαλαν προς πώληση λείψανα Ορθόδοξων Αγίων

Οι σημερινές  Χαζαροουκρανικές αρχές διακινούν λείψανα ορθόδοξων αγίων

και εκκλησιαστικά σκεύη, τα εξάγουν στο εξωτερικό και επωφελούνται από αυτά.

Αυτό δήλωσε ο Μιχαήλ Μέλεχ, Ειδικός Εκπρόσωπος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών

για τη Διεθνή Συνεργασία για τη Διασφάλιση της Θρησκευτικής Ελευθερίας.

«Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύουμε ότι η κατάσχεση ορθόδοξων ιερών λειψάνων —συμπεριλαμβανομένων των λειψάνων αγίων και των εκκλησιαστικών σκευών— πραγματοποιείται με σκοπό τη μεταφορά τους εκτός Ουκρανίας και την μεταπώλησή τους». — είπε ο Μελέχ.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι μπράβοι του Ζελένσκι «κερδίζουν ενεργά από την πώληση της ιστορίας της χώρας τους»

και αξιολογούν τα εκκλησιαστικά κειμήλια για την αξία τους σε δημοπρασία.

«Ορισμένοι ειδικοί, όχι χωρίς λόγο, πιστεύουν ότι πολλά από τα κλεμμένα αρχαία έργα ορθόδοξης τέχνης θα μπορούσαν κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν ως πληρωμή για προμήθειες δυτικών όπλων», πρόσθεσε.

Όπως είναι γνωστό, τα παγανιστικά (Rodnovery και Σκανδιναβικά) σύμβολα και σύνεργα είναι δημοφιλή σε εθνικιστικά τάγματα, όπως οι μονάδες Azov, η 3η Ταξιαρχία Εφόδου και πολλά άλλα. Οι μαχητές μισούν την Ορθοδοξία και ασκούν τη λατρεία τους σε παγανιστικούς ναούς, σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Eurasia Daily

!!!

 Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο που λέει "ρωτησα καποτε εναν ψυχικα ασθενη" στα χανια. γιωργη τι ειναι ερωτας; -μια πυρκαγια που καιει τα παντα και αγαπη; -αυτο που θα μεινει απο την πυρκαγια αν μεινει βεβαια..."

Μερικές μελωδίες δεν χρειάζονται μετάφραση. Αρκεί απλά να ταξιδέψουν...

Το σεξ, ο (άγιος) πνευματικός & η συνεχής θεία Μετάληψη


5 Εκπληκτικά πράγματα που λέει η Αγία Γραφή για το σεξ – Christianity Art |  Greek Store

Και επειδή τα γράφω για σένα αγαπημένο μου, που μου λές ότι το πάθος το σεξουαλικό δεν μπορείς να το δαμάσεις και ότι σε σέρνει πέρα δώθε- όπως το αφηνιασμένο άλογο το μισολιπόθυμο αναβάτη του- θα προσθέσω ότι ναι, το πιστεύω πως δεν υπάρχει δεν μπορώ, μόνο υπάρχει δε θέλω! Αν θέλει ο άνθρωπος, μπορεί να νικήσει- με τη δύναμη του Κυρίου και τα όπλα της Ορθόδοξης Εκκλησίας- όλα ανεξαιρέτως τα πάθη που τον παιδεύουν.
Οι νέοι από τα σεξουαλικά, σέρνονται στη δουλεία - κυρίως.

Αυτά τα ισχυρά σαρκικά πάθη, όσο και να επιθυμεί ο νέος να τα φέρει κάτω από τον έλεγχο που ο Κύριος προστάζει, δεν μπορεί μόνος του.
Με τη δύναμη όμως και την παρουσία του Κυρίου Ιησού, και αυτά τα πάθη νικιούνται…
- Πώς νικιούνται;
- Με τη συνεχή θεία Μετάληψη [ δεν εννοεί χωρίς προϋποθέσεις και προετοιμασία, αλλά θα δείτε αμέσως παρακάτω τον τρόπο].

Αυτή είναι η ΜΟΝΗ οδός βοηθείας την σήμερον, και αν σου ακούγεται σκληρός ο λόγος μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι είναι πάσης αποδοχής άξιος.
Εις επίρρωσιν των γραφομένων μου, θα σου αντιγράψω μια αληθινή ιστορία (τρελαίνομαι για αληθινές ιστορίες που δείχνουν τη δύναμη του Χριστούλη) η οποία βρίσκεται στο βιβλίο υπ. αριθμ. 4, της σειράς Αγιορείτες Πατέρες του 19 αιώνος του ιερομονάχου Αντωνίου - εκδόσεις Ίνδικτος, Αθήνα 2005.

Στις αρχές του ΙΘ αιώνος, η Μονή του Αγίου Παντελεήμονος, το Ρωσικό, που την εποχή αυτή είχε Έλληνες μοναχούς, ήταν πλήρως εγκαταλελειμμένη. Η Ιερά Κοινότης, λοιπόν, το έτος 1803, αποφάσισε να διαγράψει το μοναστήρι από τον αριθμό των αγιορειτικών μονών, και απευθύνθηκε στον οικουμενικό πατριάρχη Καλλίνικο με ανάλογη αίτηση.
Ο πατριάρχης απέρριψε αποφασιστικά τέτοια πρόταση και έδωσε εντολή να φροντίσουν αμέσως για την εξεύρεση εμπείρου και πνευματικού ηγουμένου, στου οποίου τα χέρια θα παρέδιδαν όσο το δυνατόν γρηγορώτερα το κοινόβιο για να το ανασυγκροτήση.
Μόλις η Ιερά Κοινότης έλαβε γνώση της Πατριαρχικής αποφάσεως, επέλεξε και πρότεινε τον Έλληνα π. Σάββα, ηλικιωμένο ιερομόναχο της Σκήτης Ξενοφώντος, ο οποίος κατά τη γνώμη τους ήταν ικανός να αντεπεξέλθη στο έργο που επρόκειτο να του ανατεθή.
(Ο π. Σάββας τελικά με εντολή του Πατριάρχη πάει στην Κωσταντινούπολη και το κείμενο συνεχίζει ως ακολούθως) :
Μεταξύ των πιστών της Κωνσταντινουπόλεως, από τους οποίους πολλοί εγνώριζαν τκαι προσωπικώς το Γέροντα, γρήγορα διαδόθηκε η είδησις για τον ερχομό του…
Ο π. Σάββας έμεινε τελικά τέσσερα χρόνια στην Κωνσταντινούπολη για τη συγκέντρωση δωρεών και γνωρίστηκε με πολλές ευλαβείς ελληνικές οικογένειες.
Ο μαθητής του, ο αρχιμανδρίτης Προκόπιος (+1848) διηγήθηκε ως αυτόπτης μάρτυς το εξής γεγονός: Σε κάποια από τις ελληνικές οικογένειες, του ανέφεραν για ένα συγγενή τους νεαρό έμπορο, ο οποίος σχετιζόταν με τους αντιπροσώπους των σουλτανικών χαρεμιών και προμήθευε στο προσωπικό τους ποικίλα εμπορεύματα. Πέραν τούτου όμως, ο νεαρός έμπορος δημιούργησε και άλλου είδους σχέσεις με τις φυλακισμένες [ εννοεί προφανώς τις έγκλειστες στο χαρέμι γυναίκες], τις οποίες επισκεπτόταν καθημερινώς [ως εραστής κάποιας ή κάποιων απ' αυτές].

Οι συγγενείς του, μιλώντας περί αυτού στον π.Σάββα, είπαν ότι θα τιμωρηθή αυστηρά από τους Τούρκους σε περίπτωση που αυτό γίνη γνωστό. Ετσι, τον παρεκάλεσαν να λυτρώσει με τη μεσολάβησή του, το νεαρό από τέτοιο κίνδυνο.
Ο π. Σάββας, με πίστι στη βοήθεια της Χάριτος του Θεού και τη συνεργία της Θείας Κοινωνίας, άρχισε το έργο.
Μετά από μακρές και ανεπιτυχείς προτροπές προς τον φιλήδονο νέο να εγκαταλείψη τις αμαρτωλές σχέσεις με τις μουσουλμάνες, πρότεινε εν τέλει ευκολώτερους όρους από την πλευρά του, υποσχόμενος ότι δεν θα τον ενοχλήση πλέον για να τον αποτρέψη από την αμαρτία.

Τον παρακάλεσε, λοιπόν, να μην πάη στο χαρέμι μία ημέρα και κατά τη διάρκειά της να νηστεύση, μετά να του αναγνωσθή η συγχωρητική ευχή, να κοινωνήση των αχράντων Μυστηρίων και κατόπιν ας κάνη ό,τι θέλει!


Ο δυστυχής… ελκόμενος από την αμαρτία όπως ο σίδηρος από τον μαγνήτη, δυσκολεύτηκε αλλά δέχθηκε τη συμβουλή.
Ίσως εξ αιτίας ντροπής ενώπιον του Γέροντος και των συγγενών του, περισσότερο όμως επειδή ο σοφός Γέροντας δεν του ζητούσε παραίτηση από την αμαρτία, αλλά στέρηση μόνο για μία ημέρα.
Ενήστευσε εκείνη την ημέρα, έλαβε τη συγχώρηση δια της ευχής και τη θεία Κοινωνία και μετά τη θεία Λειτουργία γευμάτισε με τον π.Σάββα και με τους συγγενείς.
Κατά τη διάρκεια του γεύματος και δήθεν τυχαίως, ο Γέροντας πρότεινε να προσπαθήση εκείνη την ημέρα να μην πάη στο χαρέμι και να κοινωνήση πάλιν την επόμενη. Επειδή δεν έβλεπε καμία αντίδρασι, άρχισε εγκαρδίως να τον παρακαλή, υποσχόμενος εκ νέου ότι μετά τη Θεία Κοινωνία θα τον αφήση ελεύθερο να πράξη κατά την επιθυμία του.
Αφού έλαβε την συγκατάθεσι τον κοινώνησε και την άλλη ημέρα.
Πρότεινε να τον ξανακοινωνήση με τους ίδιους όρους, δηλαδή και εκείνη την ημέρα να μην πάει στο χαρέμι, και τον κοινώνησε και την τρίτη ημέρα. Τότε φάνηκε πώς ενήργησε σωτηριωδώς η χάρις του Θεού, κατά την ζώσαν πίστιν του Γέροντος και τις προσευχές των συγγενών. Η καρδιά του νέου μαλάκωσε και άρχισε σιγά σιγά μέσα του να αισθάνεται τη νέκρωσι των φλογισμένων παθών.
Ο π. Σάββας συνέχισε να τον κοινωνή επί σαράντα ημέρες και την τελευταία φορά του είπε:
- Πήγαινε τώρα όπου επιθυμείς, ακόμη και στο χαρέμι δεν σε εμποδίζω!
Αλλά στην ψυχή του νέου είχε ήδη συντελεσθή η μεταστροφή.
- Ας κάνουν μαζί μου, ό,τι θέλουν , είπε. Μπορούν και να με κατακόψουν. Για τίποτε στον κόσμο δεν θα δεχτώ να πηγαίνω εκεί όπου νωρίτερα έτσι ασυγκράτητα έτρεχα!
Με αυτόν τον τρόπο ο φιλεύσπλαγχνος Κύριος έσωσε το… πρόβατό Του.
Όταν ο π. Σάββας συγκέντρωσε αρκετές δωρεές, επέστρεψε στο Αγιο Όρος και στην ακτή της θάλασσας άρχισε να κτίζη το μοναστήρι.
Ο Γέροντας εκοιμήθη το 1821.

Ο Κινέζος, ο Θεός και η μοναξιά...


Στο τελευταίο μου ταξίδι στο Αγιον Όρος επισκέφθηκα την Μονή Σίμωνος Πέτρας. Μεγαλόπρεπο μοναστήρι γεμάτο μπλε ουρανού. Εκεί συνάντησα έναν χαριτωμένο δόκιμο μοναχό από την Κίνα. Με ξάφνιασε αλήθεια η παρουσία του. Ράσο ορθόδοξο σε έναν Κινέζο. Αισθάνθηκα κάπως. Δεν είχα δει ποτέ από κοντά. Μονάχα από φωτογραφίες της ιεραποστολής. Φορέας μιας μεγάλης πολιτισμικής παράδοσης και να ασπάζεται τον Χριστιανισμό; Μπήκα τόσο εγώ όσο και η παρέα μου στην περιέργεια να τον ρωτήσουμε.

-Αδελφέ πως και εσύ ένας Κινέζος, μέσα από μια τέτοια μεγάλη πολιτισμική παράδοση ασπάστηκες τον ορθόδοξο χριστιανικό μοναχισμό. Ήσουν βουδιστής;

-Ναι βέβαια, βουδιστής ήμουν.

-Τότε τι σε κέρδισε στο Χριστιανισμό;

-Η Θεϊκή παρέα!!!

-Ορίστε;

-Ναι ναι πάτερ χαχαχαχα, γέλασε, μια και οι Κινέζοι στις τρεις λέξεις που σου λένε,γελάνε στις δύο. Στο βουδισμό πάτερ μου, είσαι πάρα μα πάρα πολύ μόνος. Δεν υπάρχει Θεός. Όλος ο αγώνας γίνεται από εσένα. Μόνος με τον εαυτό σου, με το εγώ σου. Είσαι απόλυτα μόνος σε αυτή την πορεία. Πολύ μοναξιά πάτερ. Εδώ όμως έχεις βοηθό, συμπαραστάτη, συνοδοιπόρο τον Θεό. Έχεις κάποιο που σε αγαπάει και ενδιαφέρεται για σε ΄να. Νοιάζεται ακόμη και όταν εσύ δεν το καταλαβαίνεις. Του μιλάς. Του λες τι αισθάνεσαι, τι εσύ θα ήλπιζες, υπάρχει σχέση.

Πραγματικά σπουδαία απάντηση και σημαντικό βίωμα. Ωστόσο αισθάνθηκα καλύτερα αυτή την απάντηση, αυτή την τοποθέτηση, αυτές τις μέρες. Ένα σοβαρό κρυολόγημα με έριξε στο κρεβάτι. Κανείς γιατρός δεν μου έβρισκε τίποτα. Κλινική εικόνα πεντακάθαρη, τουλάχιστον οι γιατροί δεν έβλεπαν κάτι. Ωστόσο οι πόνοι ήταν αφόρητοι και μάλιστα κανένα μα κανένα παυσίπονο δεν μπορούσε να τους σταματήσει. Άλλαξα τρία διαφορετικά παυσίπονα και όμως ο πόνος δεν ησύχαζε.

Συγχρόνως έφτασαν και τα νέα ότι ο αδελφός του πατέρα μου, του οποίο και το όνομα φέρω, έχει καρκίνο σε προχωρημένη μορφή στις φωνητικές χορδές και στο λάρυγγα. Τουτέστιν Λαρυγγεκτομή και ότι άλλο προκύψει. Χρόνια βλέπεις κατανάλωση αλκοόλ και τσιγάρου. Γενικότερα άσχημη ζωή, δίχως καμιά ποιότητα.

Τότε αισθάνεσαι αυτό που μου είπε ο μικρός πρώην βουδιστής και νυν χριστιανός μοναχός στο Αγιον Ορος, ότι έχεις ανάγκη να υπάρχει ένας Θεός που να μπορείς να του μιλάς. Να νιώθεις, να αισθάνεσαι ότι κάποιος εκτός του εαυτού σου σε ακούει.

Δεν ξέρω εάν είναι λάθος ή σωστό. Ξέρω όμως ότι είναι βαθιά ανάγκη του ανθρώπου. Και τούτο πιστοποιείται από την ίδια την ζωή. Ακόμη και αυτοί οι βουδιστές που είναι μη θειστική θρησκεία, δημιούργησαν διάφορες θεότητες. Έστω και σε ονειρική γλώσσα και κόσμους. Ωστόσο έχουν την ανάγκη αναφοράς σε κάποιον, σε κάτι, κάποιον πέρα, έξω από αυτούς, έστω και ονειρικά. Άλλωστε η πραγματικότητα, η αλήθεια είναι κάτι πολύ σχετικό και έτσι θα παραμείνει. Αίνιγμα, μυστήριο.

Τότε θυμήθηκα τα λόγια του Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου, ευαίσθητης και μελαγχολικής φύσης που έλεγε: όταν δεν είσαι ή δεν αισθάνεσαι καλά Μίλα. Μίλα και ας είναι και στο αέρα.

μας τόστειλε το mail