Απίστευτο...

 

❝ οἱ σπείροντες ἐν δάκρυσι ❞

 

Από την ποίηση των Ψαλμών:

Αν έχετε δει την ομορφιά του κυκλάμινου που ξεφυτρώνει μέσα από τα βράχια, θα καταλάβετε γιατί οι Ψαλμοί μοιάζουν με λουλούδι που ανθίζει σε ξένο χώμα. Μεταγγίζοντας στην ελληνική γλώσσα την εβραϊκή εικονοποιία και ρυθμική, οι Εβδομήκοντα μεταφραστές δημιούργησαν ένα κείμενο με γοητευτική παραδοξότητα –στίχους που υφαίνονται με ποιητική χάρη, διατηρώντας συνάμα μια προφητική ιεροπρέπεια.

Οι Ψαλμοί, πέρα από ιερό κείμενο που απεικονίζει την αναζήτηση της θείας παρηγοριάς, αποτελούν μια από τις συναρπαστικές προκλήσεις της γλωσσικής τέχνης. 

 

 

__________

Μπορείτε να βρείτε όλα τα κείμενα της Π.Δ. εδώ

Μια εξαιρετική μεταφραστική εργασία του κ. Ι. Φρουδαράκη σε ύφος και μορφή κρητικής μαντινάδας psaltirionioannis.

____________

5 Όσοι με δάκρυα σπέρνουνε

θα χαίρονται στο θερισμό.

6 Αυτός που κλαίει στον πηγαιμό

το σπόρο κουβαλώντας,

γυρίζοντας θα τραγουδάει χαρούμενος

δεμάτια φορτωμένος.

ΚΡΗΤΗ :Πως οι παλιοί μετέδιδαν γνώση στα παιδιά τους...

 

Οι γονείς σε κάθε εποχή έχουν χρέος να συμβουλεύουν τα παιδιά τους. Στην παλιά Κρήτη, όπου οι περισσότεροι ήταν αγράμματοι, η γνώση μεταδιδόταν από γενιά σε γενιά με ορμηνιές, μέσα από ποιήματα, τετράστιχες μαντινάδες, φράσεις ή χιλιάδες παροιμίες και άλλες σοφές κουβέντες... 

 Ο  λαογράφος Γεώργιος Χουστουλάκης από τη Μεσαρά έχει σταχυολογήσει χαρακτηριστικές τέτοιες και τις μοιράζεται μαζί μας...

Διδαχτικές τετράστιχες παροιμίες 

 Γνώριζαν παλιοί πάρα πολλά τετράστιχα οι παλιοί, που ήταν έμμετρα διδαχτικά τετράστιχα ή και μαντινάδες, συμβουλευτικού περιεχομένου, όπως τα παρακάτω παράδειγμα: 

 * Ο Θιός μη δώσει του φτωχού θυρί και παραθύρι και πάπλωμα να σκεπαστεί, κι ο νους του θα ξεσύρει. Εν ολίγοις εννόησαν, πως όταν δόσεις σε έναν φτωχό περιουσία ή χρήματα και γίνει ξαφνικά μεγάλος, ο ίδιος θα φυσήξει αργότερα το μυαλό του, και ίσως σε πολεμήσει, γιατί πιθανόν να θέλει κι ακόμη περισσότερα! Θα έχει δηλαδή τον χαρακτήρα νεόπλουτου! Γνωστό βέβαια και από τους ελεηθέντες, ότι κανείς δεν συμπάθησε αυτόν που τον ελέησε, επειδή σκέπτεται, γιατί να μην είναι αυτός στη θέση του! 

 * Ευχή γονέου γόραζε και στα βουνά περπάθιε, και τα βουνά να συγχαλούν εσύ να μη φοβάσαι! Πίστευαν πολύ στην δύναμη της ευχής των γονέων, παππούδων και γιαγιάδων σαν άγιο φτιαχτό. Αντίθετα πάλι, η βαρδιοκάρδιση των γονέων που τους πίκραναν τα παιδιά τους, αυτό ποτέ δεν τους έβγαινε σε καλό! 

 * Οι φίλοι κι οι αδερφωχτοί τα σπίτια εχαλάσαν κι οι κοπρισές κι οι λιπασές τα σπίτια αναβλύσαν Πολλές φορές, οι πολλές παρέες με φίλους, αδέρφια ή συγγενείς, συνεπάγονται και τα σχετικά έξοδα, οπότε γίνεται ζημιά σε ένα σπιτικό! Αντίθετα οι εργασίες στα χωράφια, η λίπανση τους, το κόπρισμα και όλο το σχετικό ενδιαφέρον, φέρνουν οικονομικά κέρδη, πρόοδο και ευημερία! 

 * Ούλα ναι φάδια τση κοιλιάς και το ψωμί στιμόνι μα το παντέρμο το κρασί ούλα τα συστυλιώνει. Πολλές φορές την ώρα του κολατσιού στο χωράφι οι παλιοί έφερναν στο μυαλό τους αυτήν την παροιμία, που έδινε αξία στο κρασί! Σκέτο το ψωμί και τα υπόλοιπα μπορεί να κρατάνε το στομάχι του ανθρώπου, αλλά μαζί όμως με το κρασάκι, το στομάχι κρατάει περισσότερο γιατί δίνει περισσότερη ενέργεια! 

* Όποιος τον ύπνο αγαπά και τη δροσοποτούλα, πρωί - πρωί σηκώνεται και βρίχνει μια σκ@τούλ@! Παροιμία διδαχτική, που την έλεγαν συχνά στους τεμπέληδες και σε αυτούς που δεν αποφάσιζαν το πρωί να σηκωθούν με την ώρα τους να πάνε στη δουλειά τους. Άλλες παροιμίες σε στυλ μαντινάδας: Δενδρί που δεν σου μέλλεται να φας απ΄ τον καρπό του, μην κοιμηθείς στον ίσκιο του, μην πάρεις τον καημό του. Ποτέ κανείς μην παινεθεί πως έχει νου και γνώση, Μέχρι να δει την τύχη του πως θα τον ε 'ποδώσει Τα άγραφα λόγια μοιάζουνε με τ’ άχερα στ΄ αλώνι, όπου φυσά ο άνεμος κι όλα τα κάνει σκόνη Όποιο πουλί ψηλοπετά στον ουρανό να φτάσει, στο χαμηλότερο κλαδί του γράφει ο Θιός να κάτσει. Σαν κάμεις κάποιου-νε καλό, να μην του το θυμίζεις γιατί αδειάζεις συνεχώς τη στάμνα που γεμίζεις Του χαρτοπαίχτη του κυνηγού και του ψαρά το πιάτο, χίλιες φορές είν’ όφκερο και μια φορά γεμάτο. Θα μπορούσα να αναφέρω εκατοντάδες τέτοια συμβουλευτικά τετράστιχα, μια και τις συλλέγω ασταμάτητα χρόνια τώρα, καθώς και εκατοντάδες παροιμίες και φράσεις, ακούγοντας τα όλα στο χωριό μου (σ.σ. Γαλιά Μεσαράς) από ηλικιωμένους.

η συνέχεια...

«Οἱ Χριστιανοὶ σήμερα ἔχουν φθάσει στὸ σημείο δύσκολα νὰ ξεχωρίζουν τοὺς πνευματικοὺς γιατροὺς ἀπὸ τοὺς κομπογιαννίτες»

 

Τοῦ μακαριστού  π. Ἰωάννη Ρωμανίδη

Ἡ σημερινὴ πνευματικὴ κατάστασις στὴν Ἑλλάδα.

Τώρα συμβαίνει νὰ βρισκόμαστε σὲ μία καμπὴ στὴν ἱστορία της Ἐκκλησίας, ποὺ ὁ ἴδιος ὁ κομπογιαννίτης γιατρὸς (δηλαδὴ ὁ μὴ δυνάμενος νὰ θεραπεύση ἢ νὰ καθοδηγήση σωστὰ πνευματικὸς πατὴρ) δὲν ἔχει ἐπίγνωσι ὅτι εἶναι κομπογιαννίτης. Ὁ κομπογιαννίτης ὅμως εἶναι σὲ θέση νὰ ἀναγνωρίση ἕναν πραγματικὸ γιατρό, ὅταν συναντηθῆ μὲ αὐτὸν ἢ ὄχι; Ἡ ἀπάντησις εἶναι, ὅτι, ἂν ἔχη πορρωμένη συνείδησι, δὲν θὰ τὸν ἀναγνωρίση. Αὐτὸ συνέβη μὲ τὸν Ἰούδα, ὁ ὁποῖος ἐγνώρισε μὲν τὸν Χριστόν, ἀλλὰ ὄχι ὅπως οἱ ἄλλοι Ἀπόστολοι. Ὁ Ἰούδας δὲν κατάλαβε ποιὸς ἦταν ὁ Χριστός. Γιατί; Διότι πνευματικὰ δὲν ἦταν ἐν τάξει. Δηλαδὴ ὁ Ἰούδας ἀπεδείχθη κομπογιαννίτης καὶ οὔτε τὸν ἑαυτὸ τοῦ μπόρεσε νὰ σώση.

Σήμερα δίνει ἡ Ὀρθόδοξη Θεολογία τὴν δυνατότητα σὲ κάποιον νὰ ἀνιχνεύση τὸν πραγματικὸ γιατρὸ καὶ νὰ τὸν διακρίνη ἀπὸ ἕναν κομπογιαννίτη;Δηλαδὴ μπορούμε σήμερα νὰ ἀνιχνεύσωμε τὸν ἀληθινὸ πνευματικὸ πατέρα, ἐκείνον που είναι σὲ θέσι νὰ θεραπεύη, ἀνάμεσα σὲ πολλοὺς ἄλλους; Ἢ ἀλλιώς μπορούμε σήμερα νὰ ἀνιχνεύσωμε τὸν ἅγιο μέσα στὸ πλήθος;

Δύσκολο φαίνεται. Δηλαδὴ οἱ Χριστιανοὶ σήμερα ἔχουν φθάσει στὸ σημείο δύσκολα νὰ ξεχωρίζουν τοὺς πνευματικοὺς γιατροὺς ἀπὸ τοὺς κομπογιαννίτες. Καὶ φθάσαμε σ’ αὐτὴν τὴν κατάστασι, διότι ἀντικαταστήσαμε τὴν Πατερικὴ Θεολογία μὲ δυτικόῦ τύπου θεολογία, μὲ θεολογία των…

δογμάτων, μὲ θεολογία τουῦ βιβλίου δηλαδὴ καὶ ὄχι ἐμπειρική, ἡ ὁποία δὲν ὁδηγεῖ στὴν κάθαρσι της ψυχής ἀπὸ τὰ πάθη.

Καταδιώξαμε τὴν ἡσυχαστικὴ παράδοσι καὶ τὴν ἀντικαταστήσαμε μὲ τὰ δόγματα ἢ μὲ τὴν ἠθικὴ (εὐσεβισμό). Καὶ αὐτὸ συνέβη ἀπὸ τοὺς χρόνους μετὰ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάστασι τοῦ 1821, μὲ πρωταίτιο τὸν Ἀδαμάντιο Κοραή.

Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Πατερικὴ Θεολογία»

Τελικά;

 

Συγκλονίζει η Ιρανή διερμηνέας που ζει στην Ελλάδα για τον εφιάλτη των γυναικών στο Ιράν

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ: ΤΟ 73,4% ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΧΡΗΣΗΣ ΜΕΤΡΗΤΩΝ

 

Καλλιντέρης Νικόδημος

 

 Το δικαίωμα χρήσης μετρητών θα κατοχυρωθεί στο Σύνταγμα της Ελβετίας, μετά το δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής (8/3). Τα επίσημα αποτελέσματα έδειξαν ότι το 73,4% των ψηφοφόρων υποστήριξε αυτή την επιλογή, την οποία πρότεινε η ελβετική κυβέρνηση ως αντίδραση σε μια παρόμοια πρωτοβουλία του Swiss Freedom Movement.

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος σημαίνει ότι η Ελβετία θα ακολουθήσει το παράδειγμα της Ουγγαρίας, της Σλοβακίας και της Σλοβενίας, οι οποίες έχουν ήδη κατοχυρώσει το δικαίωμα στα μετρητά στα εθνικά τους συντάγματα. Ανάλογη συζήτηση επίσης υπάρχει και στην Αυστρία...

Στην Ελβετία καταγράφεται μείωση των πληρωμών με μετρητά την τελευταία δεκαετία. Το 2017, περισσότερες από επτά στις δέκα πληρωμές γίνονταν με μετρητά. Το 2024, σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Τράπεζας της Ελβετίας, μόνο το 30% των συναλλαγών στα καταστήματα γίνονταν με μετρητά.

 

 Δες πως και γιατί τα μετρητά έχουν διαρκή αξία 

Η γιαγιά μου έλεγε

 

Μην πας εκεί που δεν σε καλούν.

Μη μιλάς για αυτά που δεν ξέρεις.

Μην μπλέκεις σε ό,τι δεν σε αφορά.

Μην ανοίγετε το ψυγείο στο σπίτι κάποιου άλλου.

Μην τηλεφωνείτε μετά τις δέκα το βράδυ.

Μην πηγαίνετε να επισκεφτείτε κάποιον το μεσημέρι.

Μην εισέρχεστε στα υπνοδωμάτια άλλων ανθρώπων χωρίς άδεια.

Ήταν οι κανόνες της καλής εκπαίδευσης και συνεχίζουν να είναι, γιατί η εκπαίδευση δεν φεύγει ποτέ από τη μόδα.

Άγνωστος συγγραφέας

Η Δίψα για το Αυθεντικό!

“ Των οικιών υμών εμπιπραμένων, υμείς άδετε..." ( ενώ τα σπίτια σας καίγονται, εσείς τραγουδάτε ).

Ειρωνικά, για απερίσκεπτους - επιπόλαιους, οι οποίοι σε κρίσιμες στιγμές συνεχίζουν ανέμελοι αδιαφορώντας & εφησυχάζοντας ή ασχολούνται με ασήμαντα θέματα, ακόμα κι όταν κινδυνεύουν οι ζωτικές γι αυτούς δομές.

____________________

 

 

ΑΙΣΩΠΟΣ

Γεωργοῦ παῖς κοχλίας ὤπτα· ἀκούσας δὲ αὐτῶν τριζόντων ἔφη:

Ὦ κάκιστα ζῷα, τῶν οἰκιῶν ὑμῶν ἐμπιπραμένων, αὐτοὶ ᾄδετε.

Το παιδί ενός γεωργού έβαλε να ψήσει σαλιγκάρια.

Αυτά τσιτσίριζαν καθώς ψήνονταν & το παιδί, εκλαμβάνοντας τον ήχο ως τραγούδι, είπε: "άτιμα πλάσματα, τα σπίτια σας καίγονται κι εσείς τραγουδάτε;"

Τη φράση χρησιμοποίησε και ο Θουκυδίδης για την καταστροφική αδυναμία της Αθηναϊκής Πολιτείας να αντιληφθεί τα πραγματικά προβλήματα και να τα αντιμετωπίσει κατά προτεραιότητα.

 

πηγή 

!!

 

Μία ιστορική καί συγκινητική φωτογραφία πού μάς πάει πάρα πολλά χρόνια πίσω. Κατουνάκια 1952!!

Από αριστερά ό Γέροντας Γρηγόριος Ιερομόναχος(+2016).

Δίπλα του ό 9χρονος μικρός του αδερφός, μόλις είχε μπεί στό Άγιο Όρος γιά νά μονάσει. Φυσικά μιλάμε γιά τόν μετέπειτα π.Στέφανο(+2015).

Ασκήτεψαν καί οί δύο στό Ησυχαστήριο τών Δανιηλαίων αφήνοντας μεγάλη παρακαταθήκη στούς νεότερους.

Αιωνία τους ή μνήμη.

Μελετόπουλος - Καλαρρύτης_Αυτό που Έρχεται Είναι Πολύ Κακό για την Τουρκία

 Ο Μελέτης Μελετόπουλος εξηγεί γιατί ο πόλεμος στο Ιράν αποδεικνύει για ακόμη μια φορά ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να βασίζεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την άμυνά της. Η στρατηγική ασφάλειας της χώρας στηρίζεται τελικά στις ΗΠΑ, στη συμμαχία με τη Γαλλία και στη συνεργασία με το Ισραήλ. Την ίδια στιγμή, η Τουρκία βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Από τη μία πλευρά, η Ελλάδα ενισχύει στρατιωτικά τα νησιά και θωρακίζει την Κύπρο. Από την άλλη, οι εξελίξεις στο Ιράν οδηγούν τις ΗΠΑ σε στενότερη συνεργασία και εξοπλισμό των Κούρδων, γεγονός που δημιουργεί μια δυσοίωνη προοπτική για την Άγκυρα. Ο Λάμπρος Καλαρρύτης αναλύει τη βαθύτερη στρατηγική των ΗΠΑ στον πόλεμο με το Ιράν. Οι Αμερικανοί αποφεύγουν να αποκαλύψουν τους πραγματικούς στόχους τους, ώστε να διατηρούν όλες τις επιλογές ανοικτές. Το Ιράν, ως πολυεθνικό κράτος με πολλές μειονότητες, προσφέρει σημαντικά γεωπολιτικά περιθώρια χειρισμών. Η αμερικανική στρατηγική δεν ταυτίζεται πλήρως με εκείνη του Ισραήλ, καθώς η βασική προτεραιότητα της Ουάσιγκτον είναι ο ανταγωνισμός με την Κίνα. Στο πλαίσιο αυτό, οι ΗΠΑ επιδιώκουν να αποδυναμώσουν το Ιράν και να περιορίσουν την πρόσβαση της Κίνας στο ιρανικό πετρέλαιο. Παράλληλα με τους βομβαρδισμούς, οι ΗΠΑ ενισχύουν τους Κούρδους στο Ιράκ και στο Ιράν, δημιουργώντας νέα δεδομένα στην περιοχή. Μέσα από αυτές τις εξελίξεις, παρά το ιστορικό προηγούμενο εγκατάλειψης των Κούρδων, ωριμάζουν οι συνθήκες για τη δημιουργία ενός κουρδικού κράτους — μια εξέλιξη που μπορεί να αλλάξει δραματικά τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή.

ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΓΑΛΑΚΤΙΑ:Θα περάσουμε δύσκολα…

 

ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΓΑΛΑΚΤΙΑ:Θα περάσουμε δύσκολα…αμαρτίες μεγάλες …όλα θέλει να τα αλλάξει το μαύρο σκυλί (ο διάβολος).Έκανε το τραπέζι μας χοιροστάσιο.Τα γυναικεία σώματα τα 'κάνε μακελάρικα (εκτρώσεις )και βόθρους (άκαρθατες πράξεις).Το γάμο τον έκανε πεζοδρόμιο (μοιχεία - αφύσικες πράξεις)!Την ενδυμασία,τη σουλουπωσά (ρούχα,εξωτερική εμφάνιση )τα κάνε σαν τα δικά του μούτρα …σκουλαρίκια παντού ,όρθια μαλλιά ξεγυμνωσιά ,ζωγραφιές (τατουάζ) στο δέρμα ….έτσι τον βλέπω όταν έρχεται …Μετά από καιρό τα βλέπω πάνω στους ανθρώπους …Τέλειους παιδιά μου μας έπλασε ο θεός !Τελειους!Ερχεται αυτός και μασέ λέει :Ψέματα .Δεν είστε τέλειοι.Κάτσετε να σασε συμπληρώσω εγώ …και τόνε πιστεύομε τον ψεύτη .Και μασε κάνει όμοιους του…Παιδιά μου να ξέρετε, ό,τι δεν μας δίνει ο θεός ,μας το δίνει ο κακός !Και έχει μετά δικαίωμα απάνω μας να μασε τυραννά .Και να μη γυμνώνεστε …και σε μένα έρχονται γυναίκες …ντρέπομαι εγώ που τις βλέπω …τους λέω απαλά :’’ θα κρυώσεις παιδί μου’’. ‘’Όχι‘’μου απαντούν ,‘’κάνει ζέστη ‘’.’’Στην ψυχή θα κρυώσεις ‘’ συμπληρώνω.’’ Και θα κολλήσεις μετά τη γρίπη και σε άλλους ( σκανδαλίσμο).Κάτι καταλαβαίνουν μετά αλλά ελάχιστες αλλάζουν 

 

…Άλλοτε συμβουλεύω πιο έντονα…

Όλα αυτά ,βγάζουν μαύρο καπνό ( δαιμονική ενέργεια).Πνίγει ο καπνός αυτός,τα σπίτια τους,το σύμπαν ολόκληρο…

Το βλέπω καθαρά …κλαίω με πόνο,δάκρυα …δύσκολα θα ρθουν από όλα αυτά …Αυτά μας έλεγε και κατέγραφα άλλοτε ηχητικά άλλοτε με σημειώσεις .

Τώρα που ήταν κατάκοιτη ,όταν έβλεπε γυναίκες κυρίως με προκλητικό ντύσιμο ,έλεγε "εκολύμπησες;Στη θάλασσα δεν ήσουνα;''Μιλούσε και πιο αυστηρά .Έλεγε :"Ριρίκα !!! Φέρε τα τσιγκέλια να κρεμάσουμε τα κρέατα που ήρθανε…"

-Κάποτε ,μια Κυριακή ,όσο ήταν ακόμη η γερόντισσα στα πόδια της ,την επισκέφτηκε ένας ευλαβής γιατρός ,πανεπιστημιακός γιατρός με τη σύζυγο του…

Η σύζυγος προέρχονταν από τον προτεσταντικό χώρο ,ήταν από ξένη ευρωπαϊκή χώρα.Έγινε δεκτή στην ορθοδοξία μόνο με χρίσμα .Δυστυχώς ,μόλις μπήκαν μέσα στο σπιτάκι της γιαγιάς ,άρχισε η γυναίκα του γιατρού να φωνάζει ,να τρέμει,να χάνει την αναπνοή της και να τραβά έντονα τα ρούχα της ειδικά από το στέρνο της …Έλεγε το όνομα του άνδρα της γιατρού .

Ας τον πούμε Μανώλη για να μην αποκαλύψουμε το πραγματικό και ζωγραφίσουμε τον άνθρωπο :’’Μανώληηη,Μανώληηηη πνίγομαι ,τρέμω …δεν μπορώ εδώ μέσα …εδώ έχει την ενέργεια την ίδια που βρήκα και στο Σινά που με ανέβασες …δεν μπορώωω…δυσπνοώ …χτυπά η καρδιά μου...τρέμω..με εγκαταλείπει το σώμα μου...πάμε να φύγουμε..."Η γιαγιά την κοίταζε ήρεμα και σιωπηλά.Ο γιατρός κάθισε και ξεφύλλιζε ένα βιβλίο ...Δεν γύρισε καν να την κοιτάξει...δεν ήθελε μάλλον να φύγουν.Η γιαγιά οπωσδήποτε προσευχόταν...Σε λίγο η γυναίκα ηρέμησε.Κάθισαν λίγο και έφυγαν.

-Ήμουν εκεί και ήρθε ένας από την κεντροδυτική Κρήτη.Έλεγε πράματα και θάματα: Ημερομηνίες πολέμων και γεγονότων,επαφές με αόρατους ασκητές,ότι είναι ο δάσκαλος ενός επώνυμου στον οποίο μεταφέρει μηνύματα αοράτων ασκητών ,ότι ο γνωστός εκείνος άνθρωπος σε πάρα πολύ κόσμο, θα είναι ο πρωθυπουργός του Αγίου Βασιλείου που έρχεται κ.α .Η γιαγιά έλεγε " χαμηλά το μήλο"!!! Το χαβά του αυτός..Όταν έφυγε είπε:Δύο κακά άκρα!!! Η Πλάνα ( η πλάνη) και η Χάνα (αποχαυνωση - απιστία).Ετουτονε τον είχε κυριευμένο η πρώτη.Μη δίνετε σημασία!!!

-Κάποτε ήρθε μια γυναίκα από χωριό γύρω από τις Μοίρες.Ήτανε πολύ μοντέρνα και παρίστανε την Πυθία.Έλεγε οράματα και αποκαλύψεις και χρησιμολογούσε για την ημερομηνία θανάτου,ενος νέου ανθρώπου,καρκινοπαθούς συγγενή τους...

Έλεγε και για μια θεία της ότι είναι, ούτε λίγο ούτε πολύ,ζωντανή Οσία.Η γερόντισσα ήταν ακόμη στα πόδια της.Άκουγε σιωπηλή με σκυφτό το κεφάλι.

Ο π.Αντώνιος κόντραρε στη γυναίκα εκείνη και αναγκάστηκε να φύγει.Όταν έφυγε,είπε η γερόντισσα:"Την αγαπώ αλλά χορεύει ο διάβολος σε αυτά που νομίζει και παίζει και κοτσαμπάκια".

Ο π.Αντώνιος της είπε: "Γιατί δεν της το είπες;"και η γερόντισσα :"Γιατί θα την έκανα χειρότερη".Εχουν παιδί μου εγωισμό αυτά τα πρόσωπα και δεν αντέχουν αμφισβήτηση!!! Θα την επιβάρυνα!!! Θα προσεύχομαι, όμως,να δει την κατάστασή της πως δεν είναι εκ Θεού! Να πρυτανεύσουν τα καλά της στοιχεία...κάνει και ελεημοσύνες...!!!

Ιεροσόλυμα: Με ηθικό ακμαίο οι Αγιοταφίτες μοναχοί, ελπίζουν στην Ανάσταση...

 Με ηθικό ακμαίο οι Αγιοταφίτες μοναχοί και ιερείς βιώνουν τις πρώτες 10 ημέρες του πιο σκληρού πολέμου, καθώς τώρα είναι πιο δυνατά τα χτυπήματα, λέει στον star fm και την εκπομπή Ήρθε η Ώρα ο ιδιοκτήτης του Ιεροσολυμίτης TRAVEL Κυριάκος Εμμανουηλίδης. Η Ιερουσαλήμ μέχρι τώρα δεν έχει δεχτεί κανένα πλήγμα αλλά για προληπτικούς λόγους έκλεισαν ο Ναός της Αναστάσεως, το Τέμενος του Ομάρ και το Τείχος των Δακρύων, όπως και παλιά πόλη για όλους τους ξένους, πλην των κατοίκων και των ιερέων του Πατριαρχείου.

Ἡ νηστεία εἶναι ἀρχὴ καὶ θεμέλιο κάθε πνευματικῆς ἐργασίας.

 

 Ὅσα λοιπὸν οἰκοδομήσεις πάνω σ' αὐτὸ τὸ θεμέλιο, γίνονται ἄπτωτα καὶ ἀκατάλυτα, ἐπειδὴ εἶναι κτισμένα πάνω σὲ στερεὰ πέτρα. Ἂν ὅμως σηκώσεις αὐτὸ τὸ θεμέλιο καὶ στὴ θέση του βάλεις τὸν κορεσμὸ τῆς γαστέρας καὶ τὶς ἄτοπες ἐπιθυμίες, αὐτὰ παρασύρονται σὰν ἄμμος ἀπὸ τοὺς πονηροὺς λογισμοὺς καὶ τὸ ποτάμι τῶν παθῶν καὶ καταστρέφεται ὅλη ἡ οἰκοδομὴ τῶν ἀρετῶν. Γιὰ νὰ μὴ γίνει λοιπὸν αὐτὸ καὶ σὲ μᾶς, ἂς σταθοῦμε μὲ χαρὰ πάνω στὸ σταθερὸ θεμέλιο τῆς νηστείας, ἂς σταθοῦμε, ἀδερφοί μου, καλῶς, ἂς σταθοῦμε μὲ τὴ θέλησή μας.

Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος

Από τους "Πέρσες" του Αισχύλου μέχρι σήμερα...

Του Θανάση Κ.

Η ιστορία του #Ιράν - της ιστορικής Περσίας - είναι από τις πιο παράδοξες στην παγκόσμια ιστορία.

Δημιούργησε την πρώτη μεγάλη Αυτοκρατορία της Ιστορίας:

-- Με τη δυναστεία των #Αχαιμενιδών υπό τον #Κύρο τον Μέγα, που διήρκεσε από το 550 ως το 330 π.Χ.

-- Η δεύτερη Αυτοκρατορία των Περσών έγινε από τους #Σασανίδες (224-651 μ.Χ.) Είχε μεσολαβήσει και η αυτοκρατορία των Πάρθων...

-- Και οι τρίτη Αυτοκρατορία θεμελιώθηκε από τους #Σαφαβίδες (1501-1736 μ.Χ)

 

Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια η #Περσία - Ιράν γνώρισε αλλεπάλληλες κατακτήσεις:

Έλληνες. Άραβες. Τούρκοι. Μογγόλοι.

Κάθε φορά, μετά από κάθε κατάρρευση συνέβαινε το ίδιο σχεδόν ανεξήγητο φαινόμενο.

Η Περσία κατακτιόταν — αλλά δεν εξαφανιζόταν.

Αντίθετα, μετέβαλλε - και σε μεγάλο βαθμό "αφομοίωνε" - τους ίδιους τους κατακτητές της.

Η αυτοκρατορία του #Μεγάλου_Αλεξάνδρου κατέλυσε τους Αχαιμενίδες, αλλά η ελληνιστική Ανατολή γρήγορα γέμισε περσικά στοιχεία διοίκησης και αυλικής κουλτούρας.

Αιώνες αργότερα οι #Άραβες κατέκτησαν την περιοχή, όμως ήδη από την εποχή του Χαλιφάτου των Ουμιάδων (661-750 και πολύ πολύ περισσότερο από το Χαλιφάτο των Αββασιδών (750-1258 μ.Χ.) ο ισλαμικός κόσμος διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό μέσα από περσικά διοικητικά και πολιτισμικά πρότυπα.

Άλλωστε και οι ίδιοι οι Αββασίδες ξεκίνησαν την εξέγερσή τους και σάρωσαν τους Ουμιάδες από την Περσική πόλη του Χορασάν.

Το ίδιο συνέβη με τους τουρκικούς λαούς της Κεντρικής Ασίας. Οι Σελτζούκοι Τούρκοι υιοθέτησαν την περσική γλώσσα της αυλής, την πολιτική της σκέψη και την λογοτεχνική της παράδοση. Αργότερα ακόμη και η αυτοκρατορία των Οθωμανών επηρεάστηκε βαθιά από την περσική κουλτούρα.

Και όταν τον 13ο αιώνα οι απόγονοι του #Genghis_Khan κατέκλυσαν τον περσικό κόσμο, το αποτέλεσμα ήταν ξανά το ίδιο: οι κατακτητές ενσωματώθηκαν μέσα στον πολιτισμό των κατακτημένων. Με το βασίλειο των #Ιλχανάτ...

 

* Η Περσία είχε μια μοναδική ιστορική ιδιότητα: αφομοίωνε αυτούς που την κατακτούσαν.

Από αυτή τη μακρά διαδικασία γεννήθηκε και η νέα πολιτική ταυτότητα του ιρανικού κόσμου. Τον 16ο αιώνα η δυναστεία των Σαφαβιδών καθιέρωσε τον #Σιιτισμό ως κρατική θρησκεία, δημιουργώντας ένα θρησκευτικό και πολιτικό σύνορο απέναντι στον #Σουνιτικό κόσμο της περιοχής.

Η Περσία δεν ήταν ποτέ ένας απομονωμένος πολιτισμός. Ήταν ένας κόμβος πολιτισμών.

Εξ ίσου επιδραστικός στον περίγυρό του, κι όταν κατακτούσε κι όταν κατακτιόταν! 

 

* Οι "γέφυρες" της Περσίας

Μία από τις πιο βαθιές ιστορικές σχέσεις της ήταν με τον Εβραϊκό κόσμο.

Οι Εβραίοι διατηρούν μέχρι σήμερα πολύ μεγάλο σεβασμό προς τον "πατέρα του Περσικού έθνους" τον Κύρο τον Μέγα, ο οποίος μετά την κατάκτηση της Βαβυλώνας επέτρεψε στους εξόριστους Ιουδαίους να επιστρέψουν στην Ιερουσαλήμ και να ξαναχτίσουν τον Ναό του Σολομώντα, το επίκεντρο της Πίστης τους.

Η περσική περίοδος υπήρξε καθοριστική και για τη διαμόρφωση της Ιουδαϊκής θρησκευτικής παράδοσης. Μεγάλες εβραϊκές κοινότητες άνθισαν για αιώνες στη Μεσοποταμία αλλά και μέσα στον ίδιο τον περσικό χώρο, σε πόλεις όπως το Isfahan.

Η σχέση αυτή έφτασε μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Κατά τη βασιλεία του Mohammad Reza #Pahlavi το Ιράν ήταν μία από τις ελάχιστες χώρες της περιοχής που διατηρούσαν κανονικές σχέσεις με το Ισραήλ.

Και βέβαια, ακόμα και μετά την ανατροπή του #Σάχη - κι ενώ η "Ισλαμική Δημοκρατία που επέβαλε η επανάσταση του #Χομεϊνί το 1979 διακήρυσσε ως στόχο της το "Θάνατο του Ισραήλ", παρ' όλα αυτά υπήρχαν παρασκηνιακές σχέσεις μεταξύ Τεχεράνης και Ισραήλ, σχέσεις που ήλθαν στην επιφάνεια όταν αποκαλύφθηκε στις ΗΠΑ το σκάνδαλο Ιράν-Κόντρας.

Οι σχέσεις του σημερινού Ιράν με το Ισραήλ διερράγησαν οριστικά μετά το 1990...

 

* Αλλά η Περσία είχε και έναν άλλον ιστορικό συνομιλητή: την Ελλάδα.

Στην ελληνική μυθολογία, οι Πέρσες θεωρούνταν συγγενείς των Ελλήνων μέσω του Πέρση, γιου του Περσέα. Και οι Αχαιμενίδες είχαν - μυθολογικά - κοινούς προγόνους με τους Έλληνες τον Αχαιό και τους Ηρακλείδες...

Ακόμη και μετά τους Περσικούς Πολέμους, η ελληνική πνευματική παράδοση δεν αντιμετώπισε τους Πέρσες ως «αιώνιους εχθρούς».

Το αντίθετο: Στην τραγωδία "Πέρσαι", ο Αισχύλος δεν θριαμβολογεί για την ελληνική νίκη. Περιγράφει την ήττα των Περσών μέσα από τα μάτια των ίδιων των Περσών.

Είναι ίσως ένα από τα ελάχιστα κείμενα στην ιστορία όπου οι νικητές προσπαθούν να κατανοήσουν τον πόνο των ηττημένων.

Και βέβαια σε όλο το διάστημα της ελληνοποιημένης Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας όσοι καταδιώκονταν από τον Ελληνικό κόσμο έβρισκαν καταφύγιο στην Περσική αυλή. Άλλοτε αιρετικοί του Χριστιανισμού (Νεστοριανοί) κι άλλοτε εικονολάτρες, που έτρεχαν να σωθούν, μέχρι να αποκατασταθεί η λατρεία των εικόνων.

Ανάμεσα στην #Ελλάδα και την Περσία δεν υπήρξε ποτέ μόνο σύγκρουση. Υπήρξε ένας διαρκής πολιτισμικός διάλογος.

 

* Η μεγάλη ρήξη

Αυτή η μακραίωνη ιστορική συνέχεια διακόπηκε απότομα το 1979 με την Ιρανική Επανάσταση.

Για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας εγκαθιδρύθηκε ένα πολιτικό σύστημα που δεν επιχείρησε να συνθέσει την περσική παράδοση με τον κόσμο γύρω της. Επιχείρησε να επιβάλει ένα αυστηρό θεοκρατικό πρότυπο σε ολόκληρη την κοινωνία.

Η αλλαγή δεν ήταν απλώς πολιτική.

Ήταν πολιτισμική τομή.

Κοιτώντας φωτογραφίες της Τεχεράνης από τη δεκαετία του 1970 βλέπει κανείς μια κοινωνία που μοιάζει σχεδόν αγνώριστη σήμερα: πανεπιστήμια γεμάτα φοιτητές και φοιτήτριες - με ακάλυπτα λαμπερά πρόσωπα - γυναίκες χωρίς υποχρεωτική μαντίλα, δημόσια ζωή που θύμιζε περισσότερο ευρωπαϊκή μεγαλούπολη παρά θεοκρατικό κράτος.

Το Ιράν δεν ήταν ευρωπαϊκά "ανοιχτό" πριν την Ισλαμική Επανάσταση! Ήταν ανοιχτό σύμφωνα με τη πανάρχαια παράδοσή του!

Το "σύγχρονο" Ιράν, πριν το 1979 δεν θύμιζε σε τίποτε τις υπόλοιπες χώρες της Μέσης Ανατολής. Ήταν πολύ πιο "σύγχρονο". Όχι αναγκαστικά "εκδυτικισμένο", όχι "εσυγχρονισμένο", αλλά διακριτό από τον Αραβικό του περίγυρο.

Άλλωστε και το ίδιο το όνομα Ιράν το υιοθέτησε επισήμως το καθεστώς του Ραζά Παχλεβί το 1935, γιατί αυτό ένωνε όλες τις Ιρανικές φυλές. Ήταν διακήρυξη διαφορετικότητας από τον περίγυρό - αλλά και από τις ξένες επιρροές - διαφορετικότητας που διαπερνούσε πάντα τους Ιρανούς.

Και προηγήθηκε πολλές δεκαετίες της Ισλαμικής Επανάστασης του 1979...

Και πάντως οι φωτογραφίες πριν το 1979 μαρτυρούν μια μεγάλη οπισθοδρόμηση στα μάτια ενός λαού που είχε πάντα συναίσθηση της ιδιαιτερότητας και την ιδιαίτερης πνευματικής ακτινοβολίας του.

Για πολλούς νέους Ιρανούς, αυτές οι φωτογραφίες παραπέμπουν σε μια χαμένη εποχή. Και μια χαμένη μακραίωνη παράδοση...

 

* Το χάσμα ανάμεσα στην κοινωνία και το καθεστώς αποκαλύφθηκε δραματικά το 2022 με τον θάνατο της #Mahsa_Amini, μιας 25χρονης νεαρής γυναίκας (Κουρδικής καταγωγής) που συνελήφθη από την "αστυνομία ηθών" επειδή θεωρήθηκε ότι δεν φορούσε σωστά το #χιτζάμπ της. Μετά από ένα 24ωρο ειδοποιήθηκε η οικογένειά της ότι είχε πεθάνει.

Κι όταν πήγαν να παραλάβουν το σώμα της το βρήκαν φριχτά κακοποιημένο.

Η είδηση της δολοφονίας της πυροδότησε ένα τεράστιο κύμα διαδηλώσεων.

Σύμφωνα με τις ίδιες τις Ιρανικές αρχές, στις ταραχές του 2022-23 υπήρξαν πάνω από 3 χιλιάδες νεκροί! Σύμφωνα με τον ΟΗΕ και οργανισμούς-παρατηρητήρια που συνεργάζονται μαζί του, οι νεκροί τότε υπήρξαν υπερδιπλάσιοι!

Το σύνθημα ήταν απλό:

Γυναίκα – Ζωή – Ελευθερία!

Η σκληρή καταπίεση συνεχίστηκε και μετά την καταστολή της εξέγερσης.

Από τότε λέγεται ότι υπάρχουν τουλάχιστον 1000 εκτελέσεις το χρόνο!

Κυρίως αντιφρονούντων...

Ενώ στις αρχές του 2026 υπήρξαν και πάλι μεγάλες διαδηλώσεις κατά του καθεστώτος. Ίσως οι μεγαλύτερες από ποτέ.

Που πνίγηκαν στο αίμα, για μιαν ακόμα φορά...

 

* Ο καθρέφτης της Δύσης

Κι όμως, το πιο παράδοξο δεν βρίσκεται μέσα στο Ιράν.

Βρίσκεται στη Δύση.

Για χρόνια ολόκληρα το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης κατηγορούνταν από διεθνείς οργανισμούς για μαζικές εκτελέσεις, καταστολή διαδηλώσεων και συστηματική καταπάτηση θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Κι όμως, μεγάλο μέρος των «προοδευτικών» κύκλων της Δύσης σιωπούσε.

Η σιωπή αυτή έγινε ακόμη πιο παράδοξη τώρα, που το καθεστώς άρχισε να εμφανίζει βαθιές εσωτερικές ρωγμές.

Σήμερα ο ίδιος ο πρόεδρος του Ιράν ζητά συγγνώμη για επιθέσεις εναντίον γειτονικών χωρών, ενώ οι λεγόμενοι «επαναστατικοί φρουροί» τον διαψεύδουν δημόσια και συνεχίζουν τις επιθέσεις.

Όταν σε ένα καθεστώς — και μάλιστα σε συνθήκες πολέμου — η πολιτική ηγεσία και το ισχυρότερο στρατιωτικό σώμα του μιλούν με διαφορετική φωνή, αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα: το σύστημα έχει αρχίσει να ρηγματώνεται.

Και όμως, μέρος της δυτικής κοινής γνώμης μοιάζει να αγωνιά μήπως καταρρεύσει το ίδιο το καθεστώς.

Μοιάζει να θαυμάζει την "ανθεκτικότητα" των τυραννιών, ακόμη και όταν αυτοί διαλύονται μπροστά στα μάτια μας.

 

* Το μεγάλο ηθικό παράδοξο

Κάποιοι λένε:

-- «Δεν υποστηρίζουμε το καθεστώς. Απλώς αντιτιθέμεθα σε όσους το βομβαρδίζουν». Η φράση ακούγεται "λογική".

Αλλά στην πράξη συχνά σημαίνει κάτι πολύ απλό: ότι τελικά στηρίζουν όσους καταπιέζουν τον ίδιο τους τον λαό!

Το καθεστώς της Τεχεράνης δεν υπήρξε μόνο αυταρχικό στο εσωτερικό του. Υπήρξε επί δεκαετίες ένας από τους βασικούς παράγοντες αστάθειας στη Μέση Ανατολή.

Και αν κάποιος αμφιβάλλει γι’ αυτό, δεν χρειάζεται να ρωτήσει τους Ισραηλινούς.

Αρκεί να ρωτήσει τα ίδια τα αραβικά καθεστώτα της περιοχής.

 

* Ο καθρέφτης

Η Περσία δεν είναι σήμερα μόνο ένα πεδίο γεωπολιτικής σύγκρουσης.

Είναι κάτι περισσότερο.

Είναι ένας καθρέφτης.

Γιατί αποκαλύπτει την παράξενη ηθική σύγχυση μιας εποχής όπου άνθρωποι που δηλώνουν "υπέρ των δικαιωμάτων" δυσκολεύονται να σταθούν καθαρά απέναντι σε ένα θεοκρατικό καθεστώς που καταπιέζει τον ίδιο του τον λαό.

Πέρα από το ηθικό δίλημμα, που παίρνει πολιτικές διαστάσεις από τους ίδιους του δικαιωματιστές - που συνήθως είναι ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στ' αλεύρια - το γεωπολιτικό δίλημμα είναι ακόμα πιο σοβαρό. Για τη Δύση πρωτίστως...

Το Ιράν ΔΕΝ κινδυνεύει να γίνει "Δυτικό".

Ποτέ δεν υπήρξε, άλλωστε...

Το Ιράν κινδυνεύει να γίνει... Ελεύθερο, γιατί σήμερα είναι τυραννία.

Και "κινδυνεύει" να γίνει παράγοντας γεωπολιτικής σταθερότητας - εκεί που σήμερα είναι παράγοντας μόνιμης αποσταθεροποίησης.

"Κινδυνεύει" να βγει από διεθνές καθεστώς κυρώσεων και να μπει στις διεθνείς αγορές απελευθερώνοντας τον δυναμισμό του - εκεί που σήμερα είναι εύκολος ενεργειακός τροφοδότης της Κίνας και "πελάτης" της Ρωσίας καθώς είναι αποκλεισμένο από παντού αλλού.

Κι αυτό δεν το θέλει κυρίως η Κίνα, δεν το θέλει ούτε η Τουρκία και ασφαλώς δεν το θέλει και το παγκόσμιο λόμπι που προωθεί την βεβιασμένη "πράσινη μετάβαση" που ήδη έχει αρχίζει να εκτροχιάζεται...

Αυτά που διακυβεύονται από αυτόν τον Πόλεμο είναι πολύ περισσότερα απ' όσα φαίνονται. Κι εκτείνονται πολύ πέραν του Περσικού Κόλπου.

Αφορούν το ηθικό πρόσωπο της Δύσης συνολικά, τη γεωπολιτική σταθερότητα της Ασίας και την ενεργειακή πολιτική του κόσμου ολόκληρου.

Κι από το αν θα διαρκέσει ο Πόλεμος αυτός μερικές μέρες ακόμα ή μερικούς μήνες, θα εξαρτηθούν οι παγκόσμιες εξελίξεις για πολλά χρόνια ακόμα. Ίσως και για δεκαετίες...

Το Ιράν έρχεται από τα βάθη των αιώνων και επηρεάζει ακόμα τις παγκόσμιες εξελίξεις καθοριστικά...

Κρίμα να μην υπάρχει ένας Αισχύλος σήμερα να γράψει τους "Πέρσες" ξανά.

Γιατί ο Αισχύλος δεν έγραφε τότε για τους ίδιους τους Πέρσες...

Για τους Αθηναίους έγραφε. Που δεν μπορούσαν να καταλάβουν ποιούς νίκησαν τότε...

Όπως δεν μπορούσαν - όπως αποδείχθηκε - να διαχειριστούν και την νίκη τους εκείνη...

ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΜΕΤΑΝΟΙΕΣ! (ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ) -

Οι μετάνοιες, όπως συνιστούσε

ο άγιος Πορφύριος, δεν γυμνάζουν

μόνο το σώμα, αλλά και την ψυχή.

Προϋπόθεση να γίνονται με αγάπη

και όχι αγγάρεια, γιατί τότε κλωτσά

η ψυχή.

 

Με τον π.Θεμιστοκλή

 

'' ~ Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

''Μικρός έκανα τρεις χιλιάδες μετάνοιες…''

Να μη λυπάσθε το σώμα. Να το παιδεύετε. Δεν μπορείτε να καταλάβετε τι είναι η φωτιά της αγάπης. Πρέπει να κάνετε θυσία, άσκηση. Άσκηση πνευματική και σωματική. 

Χωρίς άσκηση δεν γίνεται τίποτα. Να κάνετε υπακοή στο πνευματικό πρόγραμμα, επί παραδείγματι, κανόνα, ακολουθίες κ.λπ. και να μην το αμελείτε. Να μην αναβάλλετε για αύριο. Ούτε αρρώστια να το χαλάει, μόνο αρρώστια προς θάνατο. 

Εγώ μικρός έκανα τρεις χιλιάδες μετάνοιες την ημέρα και δεν κουραζόμουνα, ήμουνα πολύ σκληραγωγημένος. Παίδευα τον εαυτό μου, περιφρονούσα τον κόπο.

Να σας δείξω πώς τις έκανα τις μετάνοιες. Τις έκανα στρωτές και γρήγορα, χωρίς ν’ ακουμπώ τα γόνατα στο έδαφος... 

Πρώτα έκανα το σταυρό χτυπώντας τα δάχτυλα με δύναμη στο μέτωπο, έπειτα στο γόνατο και μετά ψηλά στους ώμους συμμετρικά. Μετά ακουμπούσα τα χέρια στο έδαφος και σηκωνόμουνα γρήγορα. Τότε πατούσα λίγο τα γόνατα. 

Είδατε πως συμμετέχουν σώμα και ψυχή στη λατρεία του Θεού; Ο νους, η καρδιά στον Χριστό· και το σώμα στον Χριστό. Να κάνετε τις μετάνοιες με ευλάβεια κι αγάπη και να μην τις μετράτε. Καλύτερα να κάνετε δέκα και καλές παρά πολλές και χωρίς ζήλο, χωρίς λατρεία και θείο έρωτα. Κάνετε όσες μπορείτε, ανάλογα με τη διάθεση, αλλά όχι ψευτομετάνοιες και ψευτοπροσευχές. Όχι τυπικά πράγματα στον Θεό. Ο Θεός ζητάει ό,τι κάνομε για Εκείνον, να γίνεται «εξ όλης της ψυχής και εξ όλης της καρδίας».

Οι μετάνοιες είναι και γυμναστική. Και αν κι αυτό δεν πρέπει καθόλου να το σκεπτόμαστε , δεν υπάρχει καλύτερη γυμναστική απ’ αυτή για το στομάχι, τα έντερα, το στήθος, την καρδιά, τη σπονδυλική στήλη.

Είναι πάρα πολύ ωφέλιμη, γιατί να μην την κάνουμε; 

Όταν αυτή η άσκηση γίνεται στη λατρεία του Θεού και κατορθώνει η ψυχή αυτή τη λατρεία, γεμίζει χαρά, γαληνεύει και ειρηνεύει. Αυτό είναι το παν. Οπότε βέβαια και το άλλο, το σώμα, το ωφελεί. 

Έπεται και ακολουθεί και ωφελείται κι αυτό. Καταλάβατε; 

Στην ψυχή έρχεται ειρήνη και γαληνη και στο σώμα η καλή λειτουργία όλων των συστημάτων του οργανισμού μας, όπως είναι το κυκλοφορικό, το πεπτικό, το αναπνευστικό, το ενδοκρινολογικό, τα οποία άμεση έχουν σχέση με την ψυχή μας.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΔΕΣΜΑΤΑ

ΔΕΥΤΕΡΑ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Από την πλούσια πνευματική τράπεζα που μας παραθέτει η Εκκλησία μας κατά τη Δευτέρα της τρίτης εβδομάδας των Νηστειών, επιλέγουμε ορισμένα εδέσματα.

- «Βρῶσιν λελοιπώς ἀγγελικήν, παρωμοιώθην κτήνεσιν, ἐν τῷ σιτίζεσθαι τήν μοχθηράν κακίαν˙ ἀλλ’ οὖν ἐπιστρέφοντα, δέξαι με, ὥσπερ ἕνα τῶν μισθίων, οὐράνιε Πάτερ» (ωδή α΄).

(Αφού εγκατέλειψα την τροφή των αγγέλων, έγινα όμοιος με τα κτήνη, τρώγοντας την πονηρή κακία. Αλλά Ουράνιε Πατέρα, τώρα που επιστρέφω σε Σένα, δέξου με ως ένα των δούλων Σου).

Τον άσωτο υιό έχει ενώπιόν του ο άγιος υμνογράφος Ιωσήφ. Τον άσωτο που αποτελεί τον τύπο της αληθινής μετανοίας, συνεπώς εκείνον που χαρακτηρίζει όχι μόνο την περίοδο της Σαρακοστής, αλλά όλη τη ζωή του ανθρώπου – να θυμηθούμε τον όσιο Παΐσιο τον αγιορείτη, ο οποίος έλεγε ότι ποθεί όλη η ζωή του να ήταν μία Σαρακοστή. Ο άσωτος λοιπόν αποτελεί το όραμα για κάθε πιστό, αφού χαράζει τον δρόμο της μετανοίας που εκβάλλει στο Σπίτι, δηλαδή την αγκαλιά του Ουράνιου Πατέρα. Το δεδομένο και πάλι για τον άγιο υμνογράφο που κινείται βεβαίως ευαγγελικά είναι η αγάπη του Θεού, που είναι όχι ο αυστηρός και εκδικητής Θεός, αλλά ο Πατέρας που το μόνο που κάνει είναι να ποθεί με ζήλο το κάθε παιδί Του, πότε δηλαδή θα θελήσει να ανταποκριθεί στην αγάπη Του. Αρκεί η θέλησή του αυτή να έχει όντως τα χαρακτηριστικά της αληθινής μετάνοιας: πρώτον, τη συναίσθηση ότι η αμαρτία ως απομάκρυνση από τον Θεό συνιστά μία κτηνώδη κατάσταση για τον άνθρωπο, με την έννοια της υποβίβασης και της υποδούλωσής του από τον αγγελικό επίπεδο στη διαστροφική κακία και πονηρία˙  δεύτερον, την κίνηση επιστροφής στον Θεό με διάθεση ταπείνωσης. Τα χαρακτηριστικά αυτά «συγκινούν» τον φιλάνθρωπο Πατέρα μας και Τον κάνουν να μας «κυνηγάει» με ανοιχτές αγκάλες!

- «Ἐν φαιδροτάτῃ νηστείᾳ, φωταυγείᾳ τῶν προσευχῶν λαμπρυθέντες  χρηματίσωμεν, ὅπως τῆς ἁμαρτίας τό σκότος ἐκφύγωμεν» (ωδή η΄).

(Μέσα στο πλαίσιο της φαιδρότατης νηστείας, ας γίνουμε λαμπροί από το ισχυρό φως των προσευχών, προκειμένου να ξεφύγουμε από το σκοτάδι της αμαρτίας).

Ο υμνογράφος τονίζει αυτό που συνιστά το κατεξοχήν παγιωμένο σχήμα στην πνευματική ζωή: η αμαρτία δεν είναι παιχνίδι ή κατάσταση που πρέπει κανείς να την αντιμετωπίσει με ελαφριά καρδιά. Αυτό που έφερε και φέρνει απαρχής και εφεξής είναι το σκοτάδι του θανάτου. Πνευματικού πρώτιστα ως απομάκρυνσης από την πηγή της ζωής, τον Θεό, συνεπώς της έλλειψης και κάθε νοήματος για τον άνθρωπο, αλλά και σωματικού στη συνέχεια με όλα τα παρεπόμενα της οποιασδήποτε φθοράς, της αρρώστιας και του πόνου. Ενόψει λοιπόν μίας τέτοιας τραγικής και δύστυχης καταστάσεως που σφραγίζει τον κάθε άνθρωπο, υπάρχει το αντίδοτο που έφερε ο Λυτρωτής και Σωτήρας Χριστός και που δεν είναι άλλο από την αποκατάσταση της σχέσης του ανθρώπου με τον Θεό. Η σχέση αυτή καθορίζεται πια από τη διαρκή αναφορά του πιστού προς τον Θεό Πατέρα, την αέναη και καθαρή δηλαδή προσευχή του. Προσευχή που δεν βάζει τον άνθρωπο να στέκει κάπου και να ψάχνει τον Θεό, αλλά να είναι μέσα σ’ Αυτόν, ενσωματωμένος στον Χριστό, οπότε να προσεύχεται έχοντας Εκείνον εν Πνεύματι  να «λέει» τις προσευχές – ο πιστός εν Χριστώ γίνεται ο ίδιος προσευχή. Αποτέλεσμα που το βλέπουμε σε όλους τους αληθινούς πιστούς, τους αγίους μας: να ζουν μέσα στο πλούσιο φως του Θεού, ντυμένοι Εκείνον που είναι το Φως! Κατεξοχήν όργανο βοηθητικό στην πνευματική αυτή πορεία είναι η νηστεία της Εκκλησίας μας, που έτσι αποκτάει χαρακτήρα χαρμόσυνο.

- «Νήστευσον ψυχή μου, κακίας και πονηρίας, κράτησον ὀργῆς, καί θυμοῦ καί πάσης ἁμαρτίας. Ἰησοῦς γάρ τοιαύτην θέλει νηστείαν, ὁ φιλανθρωπότατος Θεός ἡμῶν» (ωδή θ΄).

(Νήστεψε, ψυχή μου, από την κακία και την πονηρία, κυριάρχησε στην οργή και στον θυμό και σε κάθε άλλη αμαρτία. Διότι ο Ιησούς που είναι ο φιλανθρωπότατος Θεός μας, τέτοια νηστεία θέλει).

Ο άγιος Ιωσήφ δεν παύει καθημερινά να υπενθυμίζει ό,τι σημείωνε απαρχής της νηστείας: νηστεία αληθινή δεν είναι κυρίως η αποχή από το φαγητό ή ο περιορισμός απλώς των τροφών. Πρώτιστα είναι η αποχή και η πλήρης απομάκρυνση από κάθε αμαρτία, από κάθε κακία και πονηρία, είτε αυτή λέγεται οργή είτε θυμός είτε οτιδήποτε άλλο – μη ξεχνάμε ότι ο Πονηρός διάβολος ουδέποτε σιτίζεται, αλλά είναι διάβολος! Μία τέτοια νηστεία χαρακτηρίζεται αληθινή και αυτήν αποδέχεται ο Ιησούς Χριστός που είναι ο φιλανθρωπότατος Θεός μας. Γιατί; Διότι αυτή καθαρίζει το «έδαφος» της καρδιάς μας και μας καθιστά ικανούς να δεξιωθούμε μέσα της τον Ίδιο τον Θεό. «Μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ ὅτι αὐτοί τόν Θεόν ὄψονται». Η έγνοια του αγίου υμνογράφου να μη χάσουμε τον στόχο μας την περίοδο αυτή είναι συγκινητική. Κι αυτό γιατί είναι πολύ εύκολο να μείνουμε δυστυχώς στην επιφάνεια της σωματικής νηστείας, της εύκολης νηστείας, και να ξεχάσουμε το βάθος της. Το πρόβλημα πάντοτε είναι η «ποιότητα» της καρδιάς μας.

πάντα επίκαιρος

Θυμηθήκαμε το εξαίρετο σχόλιο του Δαπέργολα από τον καιρό της κοροναπαράνειας και διαβασεμε περισπούδαστα  άρθρα μπλα μπλα  το σαββατοκύριακο  από «νηπτικούς δεσπότες» τρομάρα τους να εκθειάζουν την θεραπευτή θεολογία του Αγίου και μας ήρθε να κάνουμε εμετό μεν την  υποκρισία..

 

Συνέχεια τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας σήμερα, σέ μία ἡμέρα ἀφιερωμένη στή μνήμη ἐνός τεράστιου Ἁγίου, πού πέντε ἀκριβῶς αἰῶνες μετά τή λήξη τῆς Εἰκονομαχίας καί τόν Μέγα Φώτιο, ἐπανασυνόψισε μέ τήν ζωή καί τήν διδασκαλία του ὁλόκληρη τήν μακρά ἀσκητική παράδοση τῆς πατερικῆς θεοψίας καί μαζί ὅλον τόν ἀγώνα ἐναντίον τῶν αἱρέσεων.

Καί φυσικά ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς εἶναι ἕνας ἀπό τους πλέον ἐπίκαιρους ἐκκλησιαστικούς μας Πατέρες, ὄχι μόνο ἐπειδή τά κείμενά του ἀποτελοῦν γενικότερα συντριπτικό κόλαφο γιά τούς σημερινούς ἀγαπούληδες τῆς οἰκουμενιστικῆς μεταπατερικῆς ἀνοσιουργίας, ἀλλά καί εἰδικότερα ἐπειδή ἀκριβῶς ἦταν ἐκεῖνος πού κατενίκησε τόν δυσώνυμο βαρλααμισμό (βλάσφημη κακοδοξία πού κατέχει κεντρική θέση μέσα στήν παπική παναίρεση καί πού μέ τόσο ἀνατριχιαστικό τρόπο ἐνέσκηψε καί πάλι πρό ὀλίγων ἐτῶν ταλαιπωρώντας τήν Ἐκκλησία, μέ ἀφορμή ἐκεῖνο τό φρικῶδες πανδημικό ψευδαφήγημα). 

 

Πόσο θλιβερά παρανοϊκό ἦταν ἀλήθεια νά βλέπεις ἀνθρώπους νά προσέρχονται εἰδικά σάν σήμερα στούς ναούς, γιά νά ἑορτάσουν ἕναν τέτοιο Ἅγιο μασκοφοροῦντες (καί τρέμοντες μήπως κολλήσουν κανένα…μικρόβιο ἀπό τό ἀντίδωρο, ἀπό τό χέρι τοῦ παπᾶ ἤ ἀπό τόν ἀσπασμό τῶν ἱερῶν εἰκόνων)! 

Καί ἀσφαλῶς πόσο χαρακτηριστικό μνημεῖο θράσους γιά ὅλους ἐκείνους τούς λυκοποιμένες καί λοιπούς ἐπαγγελματίες θολολόγους πού τό διέπραξαν ἐν πλήρει συνειδότι (χωρίς ὅμως αὐτό φυσικά νά σημαίνει ὅτι καί γιά τήν ἄγνοια ἤ σύγχυση καί τῶν ὑπολοίπων ὑπάρχουν ἄλλοθι καί δικαιολογίες)! 

 

Τίς εὐχές καί πρεσβείες του Ἁγίου Γρηγορίου νά ἔχουμε μέσα στή δίνη τῶν ζοφερῶν καιρῶν μας καί ἄς βάλουμε μόνιμα στήν προσευχή μας τήν χαρακτηριστική ἐκείνη καί ἀγωνιώδη του παράκληση πρός τόν Θεό: «Κύριε, φώτισον ἡμῶν τό σκότος»!

 Νεκτάριος Δαπέργολας