Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου 2019

Ευλαβικό αφιέρωμα στον αείμνηστο μοναχό και λόγιο συγγραφέα π. Μωυσή τον Αγιορείτη.

Βιβλιοπαρουσιάζοντας τὸ «Ἡ μεγάλη Ἀντικατάστασις»

Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν ἔφθασε στὰ χέρια μου ἕνα βιβλίο κάποιου κου Ἠλία Ἠλιοπούλου, ἱστορικοῦ (διδάκτορος τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Μονάχου), μὲ τίτλο «Ἡ Μεγάλη Ἀντικατάστασις» καὶ ὑπότιτλο: «Εἰσβολή, Ἐποικισμός, Ἐξισλαμισμὸς καὶ Ἐθνοπολιτικὴ Ἀναδιάταξις τῆς Ἑλλάδος καὶ  τῆς Εὐρώπης».
Τὸ βιβλίον κυκλοφορεῖ ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις «Πελασγὸς» τοῦ Ἰωάννου Γιαννάκενα.


Τὸ ἐν λόγῳ βιβλίον, ἀκριβῶς διότι ὡς ἐξώφυλλόν του ἔχει μίαν εἰκόνα φανατικῶν, δὲν θὰ τὸ ἐπέλεγα γιὰ μελέτη. Ἐν τούτοις, ἐφ΄ ὅσον ἤδη τὸ διέθετα, ἀπεφάσισα νὰ τὸ καταπιασθῶ μαζύ του καί, τελικῶς, νὰ …ξαφνιασθῶ εὐχάριστα γιὰ τὸ ἐπίπεδον τεκμηριώσεως τῆς ἐρεύνης τοῦ κου Ἠλιοπούλου.

Ὁ κος Ἠλιόπουλος ξεκινᾶ τὴν ἔρευνά του ἀπὸ τὶς ἐποχὲς ἐκεῖνες ποὺ ἡ Ἡνωμένη Εὐρώπη «μας» ἐπισήμως καὶ γιὰ λόγους ἐφησυχασμοῦ ἡμῶν τῶν χαχόλων, ἦταν μία οἰκονομικὴ ἕνωσις -κατὰ κάποιον τρόπο – ποὺ οὐδόλως ἔδειχνε νὰ σχετίζεται αὐτὸ τὸ μοντέλο μὲ αὐτὰ ποὺ σήμερα διαπιστώνουμε. Ὅμως, καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν περίοδο κι ἐνόσω ἐμεῖς «ἐλέῳ καραμανλῆ τοῦ σωτηρίου ἐθνάρχου μας» μετεξελισσόμεθα σὲ …«Εὐρωπαίους», πίσω ἀπὸ κλειστὲς πόρτες, πίσω ἀπὸ τὶς ἐπίσημες ἀνακοινώσεις καὶ  ίσω ἀπὸ τὴν βιτρίνα τῆς οἰκονομικῆς ἑνώσεως, ὅλη ἡ ἤπειρος μετελλάσσετο ὑπογείως καὶ κρυφίως σὲ Εὐραβία ((Eurabia).
Κι ὅλα αὐτά, ἐννοεῖται, δίχως νὰ ἐρωτηθοῦν ἢ νὰ ἐνηνερωθοῦν οἱ Εὐρωπαϊκοὶ λαοὶ ἐπ΄ αὐτοῦ καί, φυσικά, δίχως νὰ ἐγκρίνουν μίαν τέτοιαν προοπτική.

Στὴν πραγματικότητα ὁ κος Ἠλιόπουλος ἀποκαλύπτει τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον τὸ σχέδιον «Πανευρώπη» τοῦ Heinrich von Coudenhove-Kalergi, ἐτέθη σὲ ἐφαρμογή, ἐν ἀγνοίᾳ τῶν Εὐρωπαίων καὶ μὲ τὴν σύμφωνο γνώμη τῆς (φεομένης ὡς) ὑπέρ-εξουσιαστικῆς ἐγκαθέτου «ὑπέρ-κυβερνήσεως» τῶν Βρυξελλῶν. Μίας «ὑπέρ-κυβερνήσεως» ποὺ ἐλέγχει ὅλες τὶς κυβερνήσεις τῶν κρατῶν μελῶν τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης, μὲ τρόπον τέτοιον, ποὺ τελικῶς ὅλες αὐτὲς νὰ λειτουργοῦν ἐπισήμως καὶ δίχως προσχήματα ὡς φερέφωνα τῶν Βρυξελλῶν.
Ἀναφέρεται φυσικὰ καὶ στὶς σχέσεις Τρότσκυ-Kalergi καὶ στὸν θαυμασμὸ τοῦ Τρότσκυ πρὸς τὸν Kalergi. Ὁ θαυμασμὸς δὲ αὐτὸς ἦταν καὶ ἠ ἀρχὴ τοῦ κακοῦ, γιὰ πολλὰ δεινὰ τῶν Εὐρωπαίων, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ ἐφεύρεσις τῆς λέξεως «ῤατσιστὴς» ἀπὸ τὸν Τρότσκυ. Συζητᾶμε γιὰ τὸν γνωστό μας Τρότσκυ, ποὺ ὡς ὄργανον τῶν τοκογλύφων προσεπάθησε καί, σὲ ἕναν βαθμό, ἐπέτυχε, νὰ καταστήσῃ τὴν «Κόκκινο Ἐπανάστασιν» τῆς Ῥωσσίας μέσον ἐκκαθαρίσεως τοῦ ἐθνικοῦ-πατριωτικοῦ χαρακτῆρος τῶν Ῥώσσων.
(Περισσότερα γιὰ τοὺς χρηματοδότες Τρότσκυ, Χίτλερ καὶ Λένιν, μὰ κυρίως γιὰ τὶς σχέσεις τοκογλύφων – καπιταλιστῶν μὲ τὸν κομμουνισμό, μπορεῖτε νὰ διαβάσετε στοὺς συνδέσμους ποὺ παρατίθενται στὸ πέρας τοῦ σημειώματος αὐτοῦ.)

Περιγράφει ἀναλυτικῶς ὁ κος Ἠλιόπουλος τὰ προστάδια καὶ ὅλο ἐκεῖνο τὸ ἐπίπεδον προετοιμασίας, μέσῳ συνεδρίων,  διεθνῶν συνεργασιῶν καὶ πολλῶν (ἀγνώστων σὲ ἐμᾶς, τοὺς πολλούς!!!) λοιπῶν συμφωνιῶν, πρὸ κειμένου ὁ Βοῤῥᾶς (Εὐρώπη) καὶ ὁ Νότος (Ἀφροασιάτες) νὰ συμπυκνωθοῦν – συμπιεσθοῦν -σαρδελοποιηθοῦν στὰ εὐρωπαϊκὰ ἐδάφη, μὲ προτεραιότητα, ἀπὸ πλευρᾶς ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, στοὺς νεο-ἐποίκους καὶ λαθρο-εἰσβολεῖς. Τὸ δὲ διεθνὲς δουλεμπόριον, ποὺ πλέον ὄχι μόνον θριαμβεύει, ἀλλὰ καὶ ἐπικροτεῖται καὶ χρηματοδοτεῖται καὶ καταληκτικῶς ἀθωώνεται, σήμερα ἐπισήμως καθορίζει ἀκόμη καὶ τὶς ἐθνικὲς πολιτικὲς τῶν κρατῶν μελῶν τῆς «Ἡνωμένης Εὐρώπης» (τους), πάντα πρὸς ὄφελος τῶν δουλεμπόρων (ἐπίσης ἐλεγχομένων ἐκ τῶν τοκογλύφων).
Τὰ βασικὰ -κομβικὰ- στάδια «μετουσιώσεως» τῆς Εὐρώπης σὲ (ἐπισήμως) «Πανευρώπη», ὅπως ἀναλυτικῶς παρουσιάζονται στὸ ἐν λόγῳ βιβλίον, ἀπολύτως «περιληπτικῶς» ἀναφέρονται παρακάτω.
Συζητᾶμε γιὰ μίαν «μετηλλαγμένη» Εὐρώπη, ἀλλὰ ἐπὶ τῆς οὐσίας τὴν Εὐραβία-Eurabia [τίτλος περιοδικοῦ ἐκδιδομένου ὑπὸ τῆς
 «Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Συνδέσμων Φιλίας μετὰ τοῦ Ἀραβικοῦ Κόσμου» (Comile Europeen de Coordination des Associations d’ Amitie avec le Monde arabe), μὲ ὑπεύθυνο ἐκδόσεως τὸν πρόεδρο τῆς «Ἑνώσεως Γαλλο-Ἀραβικῆς Ἀλληλεγγύης», Lucien Bittelin], ποὺ οὐδόλως τυχαίως προέκυψε τὶς τελευταῖες δεκαετίες.

Ἂς δοῦμε ὅμως περισσότερα, κάπως ἀναλυτικότερα, ἀπὸ τὶς ἀποκαλύψεις ἐκ τῶν ἐρευνῶν (3ον κεφάλαιον) τοῦ κου Ἠλιοπούλου: 
  • Σύνοδος τοῦ Στρασβούργου, 7 καὶ 8 Ἰουνίου 1975 (σχετικὴ ἀναφορὰ καὶ περιγραφὴ στὸ β’ τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ «Eurabia»), ὅπου ἀναφέρεται πὼς ἀπεφασίσθη ἐκ τῆς «Κοινοβουλευτικῆς Ἑνώσεως Εὐρω-Ἀραβικῆς Συνεργασίας» (Parliamentary Association for Euro Arab Cooperasion ἤ, συντομογραφικῶς «PAEAC») ἡ «ἐφαρμογὴ μίας μέσο- καὶ μακροπροθέσμου πολιτικῆς ἀποσκοπούσης στὴν οἰκονομικὴ συνεργασία μεταξὺ (τότε) ΕΟΚ καὶ Ἀραβικοῦ Κόσμου, βασιζομένη εἰς ἕναν συνδυασμὸν ἀραβικῶν ἐφεδρειῶν ἀνθρωπίνου δυναμικοῦ καὶ πρώτων ὑλῶν, ἀφ΄ ἑνός, καὶ εὐρωπαϊκῆς τεχνολογίας καὶ management ἀφ’ ἑτέρου.».  Ἡ ἐν λόγῳ «Κοινοβουλευτικὴ Ἕνωσις Εὐρω-Ἀραβικῆς Συνεργασίας-PAEAC» εἶχε ἤδη ὡς μέλη της 200 βουλευτές, σὲ μίαν περίοδον ποὺ συζητᾶμε γιὰ τὴν «Εὐρώπη τῶν Ἐννέα» (1975).
    Ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἡ ἐν λόγῳ Σύνοδος τοῦ Στρασβούργου ὑπῆρξε ἐκείνη ποὺ διήνοιξε τὸν δρόμον τῆς ἰσλαμικῆς μεταναστεύσεως πρὸς τὴςν Εὐρώπην, καθ’ ὅσον ἤγειρε τὸ πρῶτον ζήτημα θεσπίσεως ἰδιαιτέρως εὐνοϊκῶν συνθηκῶν εἰσόδου, διαμονῆς καὶ ἐργασίας ἀτόμων ἐκ τοῦ Ἀραβο-Μουσουλμανικοῦ Κόσμου, ἐνᾦ ἐτέθη τὸ πρῶτον καὶ ζήτημα ἐξομοιώσεως (!) τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος Μουσουλμάνων μεταναστῶν μὲ τοὺς αὐτόχθονες Εὐρωπαίους.
    Ἡ ἐν λόγῳ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπηύθυνε αἴτημα πρὸς τὶς Εὐρωπαϊκὲς Κυβερνήσεις ὅπως «προβοῦν εἰς νομικὰς διευθετήσεις σχετικῶς πρὸς τὴν ἐλευθέραν κίνησιν … καὶ σεβασθοῦν τὰ θεμελιώδη δικαιώματα τῶν μεταναστῶν ἐργαζομένων ἐν Εὐρώπῃ», τονίζοντας πὼς «αὐτὰ τὰ δικαιώματα πρέπει νὰ εἶναι ἴσα πρὸς ἐκεῖνα τῶν ἠμεδαπῶν πολιτῶν τῶν εὐρωπαϊκῶν κρατῶν».
    Σημαντικὴ λεπτομέρεια τῶν παραπάνω εἶναι τὸ γεγονὸς τῆς ἀναφορᾶς τῆς «ἀμοιβαιότητος», κάτι ποὺ τελικῶς, ἐὰν ἐξετασθῇ ἐκ τῆς σημερινῆς χρονικῆς ἀποστάσεως, ἀποδεικνύεται ἀπολύτως …παράλογον, ἐφ΄ ὅσον δὲν γίνεται νὰ ἀπολαύσουν Εὐρωπαῖοι τὰ αὐτὰ προνόμια σὲ μουσουλμανικὲς χῶρες.
    Τέλος ἀπεφασίσθη στὴν ἐν λόγῳ Σύνοδον «ἡ ἀνάγκη νὰ ἀναγνωρισθῇ ἡ ἱστορικὴ συμβολὴ τοῦ Ἀραβικοῦ Πολιτισμοῦ εἰς τὴν ἀπάπτυξιν τῆς Εὐρώπης καθὼς καὶ νὰ τονισθῇ ἡ συμβολὴ τὴν ὁποίαν δύνανται καὶ τώρα νὰ ἀναμένουν οἱ Εὐρωπαϊκὲς Χῳρες ἐκ τοῦ Ἀραβικοῦ Πολιτισμοῦ, ἰδίως εἰς τὴν περιοχὴ τῶν ἀνθρωπίνων ἀξιῶν»., ἐνᾦ ἠτᾶτο ἐκ τῶν εὐρωπαϊκῶν κυβερνήσεων «νὰ δημιουργήσουν ἕνα πλέον φιλόξενον περιβάλλον γιὰ τοὺς Ἄραβες μετανάστες διὰ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς παρουσίας τοῦ ἀραβικοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς ἀραβικῆς θρησκείας ἐν Εὐρώπῃ».  Σκοπὸς τῶν «Κυβερνησεων τῶν Ἐννέα» ἦταν πλέον νὰ «προσεγγίσουν τὸν πολιτισμὸν τοῦ Εὐρω-Ἀραβικοῦ Διαλόγου ἐν ἐποικοδομητικῷ πνεύματι καὶ νὰ ἀποδώσουν μεγίστην προτεραιότητα εἰς τὴν διάδοσιν τοῦ Ἀραβικοῦ Πολιτισμοῦ ἀνᾲ τῇ Εὐρώπῃ».
    (Σελίδες 20-25.)
  • Συνάντησις ἐκπροσώπων ΕΟΚ καὶ Ἀραβικοῦ Κόσμου στὸ Κάιρον, στὶς 10-14 Ἰουνίου 1975, πρὸ κειμένου νὰ προετοιμασθῇ προσχέδιον γενικῶν ἀρχῶν καὶ σκοπῶν τοῦ «Εὐρω-Ἀραβικοῦ Διαλόγου». Τὸ ἐκ τῆς ἐν λόγῳ συναντήσεως συνταχθὲν Ὑπόμνημα εἰσηγήθη τὴν ἐξίσωσιν μεταναστῶν-Εὐρωπαίων. 
  • Παραλλήλως (1975) ξεκίνησε ἡ ἐφαρμογὴ τῆς «ἐπανενώσεως» τῶν οἰκογενειῶν, ποὺ πολλαπλασίαζε, αὐτομάτως, τοὺς ἤδη εἰσερχομένους (ἀπεσταλμένους ἐκ τῶν ἀφροασιατικῶν χωρῶν) στὰ εὐρωπαϊκὰ ἐδάφη «νεο-εὐρωπαίων-ἐπενδυτῶν». (Ἡ ἔναρξις ἔγινε ἐκ τοῦ Βαλερὺ Ζυσκᾶρ Ντ’ Ἐστὲν ψήφισις νόμου περὶ οἰκογενειακῆς ἐπανενώσεως, 23 Ἀπριλίου 1976.)
  • Σεμινάριον τῆς Ἐνετίας (28-30 Μαρτίου 1977) καὶ κατασκευὴ εὐρω-ἰσλαμικοῦ παρελθόντος, «συμβατοῦ» μὲ τὸν προαναφερθέντα σχεδιασμὸ καὶ σκοπὸ τῆς Συνόδου τοῦ Στρασβούργου. Τὸ ἐν λόγῳ σεμινάριον ἐτέλη ὑπὸ τὴν ὑπήχθη ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ θεσμοθετηθέντος «Εὐρω-Ἀραβικοῦ Διαλόγου» καὶ ἐτέλη ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς ΕΟΚ καὶ τοῦ Ἀραβικοῦ Συνδέσμου.
    Τίτλος τοῦ σεμιναρίου: «Μέσα καὶ Μορφὲς Συνεργασίας πρὸς Διάχυσιν ἐν Εὐρώπῃ τῆς Γνώσεως τῆς Ἀραβικῆς Γλώσσης καὶ τοῦ (Ἀραβικοῦ) Λογοτεχνικοῦ Πολιτισμοῦ».
    Διοργάνωσις ἐκ τοῦ Ίνστιτούτου Ἀνατολῆς τῆς Ῥώμης, σὲ συνεργασία μὲ τὸν Τομέαν Ἀραβικῆς Λογοτεχνίας τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Ἐνετίας. Ἐκπρόσωποι 14 ἀραβικῶν πανεπιστημίων παρίσταντο, ἐνᾦ ἔλαβε μέρος καὶ τὸ Ποντιφηκικὸ Ἰνστιτοῦτον Ἀραβικῶν Σπουδῶν τῆς Ῥώμης.
    Τὸ ἐν λόγῳ σεμινάριον ἔθεσε τὶς βάσεις τοῦ «κοινοῦ εὐρῶ-ἀραβικοῦ πολιτισμικοῦ» ὑβριδίου … «μίας εὑρυτέρας γεωγραφικῆς περιοχῆς, ἑνὸς μείζονος χώρου, συγκειμένου ἐκ τῶν χωρῶν βορείως καὶ νοτίως τῶν ἀκτῶν τῆς Μεσογείου», ἤ ἄλλως ἐτέθη, γιὰ πρώτη φορά, ἡ Εὐρώπη ὡς «Βοῤῥᾶς» καὶ ὁ ἀραβικὸς κόσμος ὡς «Νότος».
    (Σελίδες 26-27.)
  • Συμπόσιον τοῦ Ἀμβούργου (1983).
    Στὸ ἐν λόγῳ συμπόσιον ἐτέθησαν οἱ βάσεις διαβρώσεως τῆς συνειδήσεως τῶν Εὐρωπαίων, μέσῳ εἰδικῶν ἐκπαιδευτικῶν προγραμμάτων, μέσῳ τῶν σχολικῶν μηχανισμῶν καὶ μέσῳ τῆς ἄνευ ὅρων προσβάσεως στὰ ΜΜΕ, τῶν ἐκπροσώπων τῶν μεταναστῶν, ἐνᾦ ταὐτοχρόνως εἰσηγήτο τὴν «πολιτιστικὴν ἐνίσχυσιν» τῶν μεταναστῶν ἐκ τῶν χωρῶν καταγωγῆς των, κάτι πού, ἐμπράκτως, ἐσήμανε τὴν ἀπαρχὴ δημιουργίας θρησκευτικῶν λατρευτικῶν χώρων, ὑπὸ τὸν ἀπόλυτο ὅμως ἔλεγχο τῶν ἀραβικῶν χωρῶν.
    (Σελίδες 27-30.)
  • Ἵδρυσις καὶ ἀνέγερσις (τοῦ πρώτου) «Εὐρῶ-Ἀραβικοῦ Πανεπιστημίου» στὴν Γρανάδα (1994 – ἡ πρώτη εὐρω-ἀραβικὴ σχολὴ Διοικήσεως Ἐπιχειρήσεων).
    (Σελίδες 30-31.)
  • Διασκέψεις Βαρκελώνης καὶ Δαμασκοῦ. Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα ξεκινᾶ ἡ «μάχη κατὰ τοῦ ῥατσισμοῦ» ἢ ἄλλως ἐπισήμως ἡ καθαρὰ τροτσκιστικὴ ἰσλαμοποίησις τῆς Εὐρώπης.
    Ἡ «Εὐρῶ-Μεσογειακὴ Διάσκεψις» τῆς Βαρκελώνης (27-28 Νοεμβρίου 1995), ἡ ἐπακολουθείσα «Διακήρυξις τῆς Βαρκελώνης», καθὼς καὶ ἡ Σύνοδος τοῦ «Εὐρω-Ἀραβικοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Διαλόγου» στὴν Δαμασκὸ (11-13 Ἰουλίου 1998), ἔθεσαν τὶς βάσεις ποὺ εἶχαν ὡς σκοπό τους τὴν μίαν «πολιτισμικὴ καὶ πολιτικὴ Ἕνωσιν τῆς Εὐρώπης καὶ τοῦ Μουσουλμανικοῦ Κόσμου» ἐνᾦ ἦσαν τὰ καθοριστικὰ ἐκεῖνα στάδια τῆς ἀπαρχῆς τοῦ ψυχολογικοῦ, ἠθικοῦ καὶ ἰδεολογικοῦ ἀφοπλισμοῦ τῆς Εὐρώπης, καθὼς ἐπίσης καὶ τῆς παραδόσεώς της στὸν πλήρη ἐξισλαμισμό της.
    Ἐδῶ πλέον ἀπεφασίσθη ἡ περιθωριοποίησις τοῦ ἀντιλόγου τῶν ἰθαγενῶν καὶ ἡ παγιοποίησις τῆς νέας, καθαρὰ ἰσλαμοποιημένης, νέας «τάξεως πραγμάτων» ἐρήμην τῶν Εὐρωπαίων. Ἐνοχικὲς προπαγάνδες, λειαντικὲς ἐκπαιδευτικὲς μηχανές, προπαγανδιστικὲς τακτικὲς ἐκ τῶν ΜΜΕ, νόμοι εἰδικῶς σχεδιασμένοι γιὰ μετατροπὴ τῶν Εὐρωπαίων σὲ πολῖτες …τρίτης κατηγορίας, ἐνᾦ ἡ πολυ-πολιτισμικὴ κοινωνία εἶναι πλέον γεγονός, μὲ τὸν βασικὸ ὄρο τοῦ ἐκτοπισμοῦ καὶ τῆς περιθωριοποιήσεως τῶν ἠθῶν-ἐθίμων τῶν γηγενῶν Εὐρωπαίων καὶ τῆς ἐπιβολῆς νέων, καθαρὰ ἰσλαμικῶν, θεωρήσεων. Ἀναγνωρίζεται δὲ τὸ μὴ ἀφομοιώσιμον τῶν προερχομένων «ἐκ τοῦ Νότου ἐποίκων» ἀλλὰ δὲν ἀπασχολεῖ τοὺς «διασκέπτοντες», ἐνᾦ εὐκόλως γίνεται ἀντιληπτὸν πὼς οἱ Εὐρωπαῖοι ἰθαγενεῖς (οἱ «Βόῤῥειοι») εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ πράξουν τὰ ἀναγκαία πρὸ κειμένου νὰ …ὑποχωρήσουν τόσο, ὅσο νὰ …ἁπλωθοῦν περισσότερο οἱ ἔποικοι τοῦ «Νότου».
    (Σελίδες 32-34.)
  • Ἡ ῥητὴ ὁμολογία τῶν Βρυξελλῶν (2003), γιὰ λόγους ἐφησυχασμοῦ, πρὸς τὶς ἀραβικὲς χῶρες, περὶ τῆς ἐξακολουθήσεως τοῦ ἐποικισμοῦ («μεταναστεύσεως») γιὰ τὶς ἐπόμενες δύο μὲ τρεῖς δεκαετίες. Ἡ ἀνάγκη τῆς ὁμολογίας προῆλθε κατόπιν τῶν συμφωνιῶν διευρύνσεως τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης.
    Πρόκειται γιὰ τὴν γνωστὴ συμφωνία διευρύνσεως τῆς Ἠνωμένης Εὐρώπης (Μάλτα, 1η Μαΐου 2004).
    Ἐκ τῆς ἐν λόγῳ συμφωνίας διευρύνσεως προῆλθε ἡ ἀνησυχία τῶν ἀραβικῶν χωρῶν, ἐφ΄ ὅσον οἱ νεοεισαχθεῖσες χῶρες στὴν Ἡνωμένη Εὐρώπη, πέραν τῆς ἐχθρικῆς ἢ (καὶ σκέτο) ἐπιφυλακτικῆς τους συμπεριφορᾶς κατὰ τῶν ἐποίκων, θὰ ἀποῤῥοφοῦσαν σημαντικὰ μέρη τῶν οἰκονομικῶν κονδυλίων, ποὺ ἔως τότε διοχετεύοντο πρὸς τοὺς «μετανάστες». Ἔσπευσε ὅμως ἡ Ἡνωμένη Εὐρώπη νὰ τοὺς καθησυχάσῃ, δηλώνοντας πὼς ἠ προέλευσις τῶν «νεο-Εὐρωπαίων» θὰ ἐξακολουθοῦσε νὰ πραγματοποιεῖται ἐκ τῆς Τουρκίας καὶ τῶν Ἀραβικῶν μουσουλμανικῶν χωρῶν,  ἐνᾦ τὰ ταμεία θὰ ἐξακολουθοῦσαν νὰ χρηματοδοτοῦν τὸν ἐποικισμὸ κανονικότατα.
    Τὸν Φεβρουάριο δὲ τοῦ 2003 ἡ «Εὐρω-Μεσογειακὴ Ἐπιτροπὴ Μελέτης» τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης (EuroMeSco), σὲ κείμενόν της καθησυχάζει τὶς μουσουλμανικὲς χῶρες γιὰ τὴν ἐλευθέρα μορφὴ μετακινήσεως τῶν ὑπηκόων τους πρὸς τὴν Εὐρώπη, ἐνᾦ, δηλώνεται ἀνοικτά, πὼς «ἐσκεμμένως» δὲν γίνεται ἀναφορὰ στὸ ζήτημα τῶν συνόρων τῆς Εὐρώπης (γεωγραφικῶν, πολιτιστικῶν, ἱστορικῶν γεωπολιτικῶν), ἂν καὶ στὸ μέλλον θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ τὰ ὁρίσουν αὐτὰ τὰ σύνορα (ἀλλὰ σαφῶς ὄχι ὑπὸ τὸ πρίσμα τῆς «Εὐρώπης – φρουρίου»!!!).
    (Σελίδες 35-39.)
  • Τέλος (ἐπὶ τοῦ παρόντος) ὁ κος Ἠλιόπουλος παρουσιάζει τὸ ὀργουελλικὸ μοντέλο ποὺ ἐξυφάνθη, ἐδῶ καὶ δεκαετίες, καταθέτοντας τὸ ἀναγκαῖον ἀποδεικντικὸ ὑλικό. Ἀναλυτικῶς ἀποδεικνύει τὶς μεθόδους, μέσῳ τῶν ὁποίων ἀποκαλύπτεται τὸ πῶς ἐσκηνοθετήθη ἡ κατάληψις τῆς Εὐρώπης ἐκ τοῦ ἰσλαμικοῦ στοιχείου, καθὼς φυσικὰ καὶ ἡ «μετουσίωσις» τοῦ Εὐρωπαίου Ἀνθρώπου στὸ «νέον ἀνθρώπινον εἶδος» τῶν συμφωνιῶν Bronstein (Trotzski) – Coydenhove-Kalergi.
    (Σελίδες 40-47.)
Ὁ κύρ Ἠλιόπουλος στὴν συνέχεια ἀναλύει  τὰ γεγονότα τῆς ἐξεγέρσεως τῶν μεταναστῶν στὴν Γαλλία τὸ 2005. Μίας ἐξεγέρσεως ἰδιαιτέρως ἀκραίας καὶ βιαίας, ποὺ οὐσιαστικῶς σηματοδότησε μίαν νέαν περίοδο γιὰ τοὺς λαοὺς τῆς Εὐρώπης. Μὲ πολὺ προσεκτικὸν τρόπο, μὲ ἄφθονο ἀποδεικτικὸ ὑλικὸ καί, κυρίως, παραθέτοντας συμπεράσματα ἀπὸ ἔρευνες ἐξ ἀφορμῆς τῶν γεγονότων αὐτῶν, ὁ κύριος Ἠλιόπουλος μᾶς ἐκθέτει τὸ πρόβλημα ποὺ πλέον ναὶ μὲν ἀντιλαμβάνονται οἱ Εὐρωπαῖοι, ἀλλὰ ἀρνῶνται νὰ διαχειρισθοῦν οἱ (φερόμενοι ὡς) ἡγέτες τους, εἴτε λόγῳ ἀνικανότητός τους, εἴτε ἀκόμη καὶ λόγῳ ἐξαρτήσεώς τους ἀπὸ τὸ κέντρο ἐλέγχου τῶν Βρυξελλῶν (σελίδες 59-84).

Εἶναι δὲ τόσο ἔντονα ἀκραῖες οἱ κοινωνικὲς μεταβολὲς στὴν Εὐρώπη, ποὺ ἂν καὶ ὁ ἀντισημιτισμὸς πολλαπλασιάζεται καὶ αὐξάνεται, διότι, βάσει ἐρευνῶν, οἱ νεο-εὐρωπαῖοι τὸν ἐξαπολύουν μὲ κάθε εἴδους πρόσχημα, ἐν τούτοις, ἀκριβῶς διότι τὸ κέντρο ἐλέγχου τῶν Βρυξελλῶν ἀρχικῶς, ἀλλὰ καὶ τὰ διάφορα ἐλεγχόμενη ἀπὸ αὐτὸν  ἱδρύματά του, μαζὺ μὲ τὰ Μέσα μαζικῆς Ἐξαπατήσεως, ἐπιλέγουν νὰ ἀποκρύψουν ἀπὸ τοὺς ἰθαγενεῖς αὐτὴν τὴν πραγματικότητα, σὲ συνεργασία πάντα καὶ ὑπὸ τὴν αὐστηρὰν καθοδήγησιν τοῦ κέντρου ἐλέγχου τῶν Βρυξελλῶν, ἐνᾦ ἐξαφανίζονται ἢ ἀλλοιώνονται ἔρευνες οἱ ὁποῖες τελικῶς, ὅταν δημοσιεύονται, εἶναι τόσο ἀλλοιωμένες, ποὺ …ἀντιστρέφουν τὰ γεγονότα, ἐφ΄ ὅσον ἀναφέρονται μὲν στὸ γεγονὸς τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀντισημιτισμοῦ, ἀλλὰ γενικῶς, ῥίχνοντας στὶς πλάτες τῶν …Εὐρωπαίων κι αὐτὸ τὸ ἔγκλημα (σελίδες 85-87).
Ἐννοεῖται δὲ πὼς ἂν καὶ ὄλες οἱ ἔρευνες ἀποδεικνύουν πὼς τὸ ἐν λόγῳ μοντέλον πολυπολιτισμικότητος ἀπέτυχε, ἀν τούτοις οὐδὲν ἀνακοινώνεται, ἀλλὰ ὅλα «καλῶς ἔχουν»!!!. 

Τέλος ἂν καὶ πράγματι ὅλο τὸ μοντέλον τοῦ ἐποικισμοῦ τῆς Εὐρώπης πατᾷ ἐπάνω στὴν ἀκραία μορφὴ χρηματοδοτήσεως τῶν «νεο-Εὐρωπαίων-ἐπενδυτῶν», ποὺ «ἐξαγοράζει νομιμοφροσύνην», ἐν τούτοις ἡ ἐγκληματικότης ποὺ αὐτὴ ἡ μετανάστευσις ἐπισύρει (κυρίως γιὰ θρησκευτικοὺς – πολιτιστικοὺς λόγους) ὄχι μόνον δὲν ἐλέγχεται, ἀλλὰ διαρκῶς ἐπεκτείνεται καὶ πολλαπλασιάζεται, ἀπαιλῶντας πλέον ἀνοικτὰ καὶ δίχως προσχήματα ὅλην τὴν εὐρωπαϊκὴ ἤπειρο.
Κι ἔτσι, γιὰ παράδειγμα, μὲ 68,3% οἱ μουσουλμάνοι κατέχουν τὰ πρωτεία τῶν βιασμῶν (καὶ ὁμαδικῶν βιασμῶν), ἂν καὶ τελικῶς εἰσπράττουν κάθε μορφῆς ἐπιδόματα  (βλέπε Δανία, ὅπου τὸ 5% τοῦ πληθυσμοῦ, ποὺ εἶναι μετανάστες, εἰσπράττει τὸ 40% τῶν δαπανῶν τῆς κοινωνικῆς προνοίας), πρὸ κειμένου νὰ «ἡσυχάζουν».

Ἀποδεικνύεται, ἐν ὀλίγοις, πὼς ναὶ μὲν μέσῳ τοῦ χρήματος διατητοῦν ἀπολύτως ἐξηρτημένους τοὺς «νεο-εὐρωπαίους-ἐπενδυτές»,  ἀλλὰ κι αὐτὸ τὸ χρῆμα δὲν γίνεται νὰ ἀπομειώσῃ ἢ νὰ περιορίσῃ τὸ κοινωνικὸ μοντέλο ποὺ αὐτοὶ μεταφέρουν καὶ θέλουν νὰ ἐπιβάλουν, κατ’ ἐντολὴν τῶν θρησκευτικῶν τους ἡγετῶν. Ἤ, ἄλλως, τελικῶς ἀποδεικνύεται πὼς τὸ θρησκευτικὸ-πολιτιστικὸ στοιχεῖον εἶναι αὐτὸ ποὺ καθορίζει καὶ τὶς συμπεριφορές τους μά, κυρίως, τὸ μέλλον τῆς Εὐρώπης. Μίας Εὐρώπης ποὺ καταῤῥέει πλήρως, ὁδηγουμένη σὲ ἔναν ἀκραία θρησκοληπτικὸ Μεσαίωνα, σαφῶς χειρότερον τοῦ προηγουμένου.
Θὰ μποροῦσα νὰ σᾶς παραθέσω ἀμέτρητα ἀκόμη στοιχεία, ποὺ χρήζουν ἰδιαιτέρας μελέτης ἀπὸ μόνα τους, ἀλλὰ νομίζω πὼς ἤδη τὸ κείμενον εἶναι ἰδιαιτέρως μεγάλο (καί, κατ’ ἐπέκτασιν κουραστικό). Συνεπῶς, γιὰ τὴν ὥρα, ὑποχρεοῦμαι νὰ περιορισθῶ στὰ «δομικὰ στοιχεία» πού, σὲ γενικὲς γραμμές, ἀντλῶ ἐκ τοῦ παραπάνω βιβλίου, πρὸ κειμένου νὰ σᾶς δώσω, ἐν περιλήψει, μίαν ἰδέαν γιὰ τὴν ἰδιαιτέρως σημαντικὴ αὐτὴν ἐργασία τοῦ κου Ἠλιοπούλου.
Ἕνα βιβλίο ποὺ νομίζω πὼς χρειάζεται νὰ διαθέτουμε ἅπαντες, πρὸ κειμένου νὰ μελετήσουμε καὶ νὰ κατανοήσουμε ὅλον τὸν μηχανισμὸ δημιουργίας τοῦ «μετα-ἀνθρώπου» τῆς Εὐρώπης, ὑπὸ τὸ κράτος τῶν σχεδιασμῶν κι ἐντολῶν τῶν τοκογλυφικῶν καί, φυσικά, ἐν συνεχείᾳ, ὑπὸ τὸν ἔλεγχο τῶν ἐπιβεβλημένων ἀποφάσεων ἐκ τοῦ τοκογλυφικοῦ παραρτήματος τῶν Βρυξελλῶν. (Ξεχᾶστε αὐτὰ τὰ περὶ γερμανικῆς ἢ γαλλικῆς ἢ ἀγγλικῆς κυριαρχίας. Ὑποτελεῖς κι αὐτοὶ στὸ βασικὸ μοντέλο ἐλέγχου τοῦ κόσμου μας -!!!- καί, καταληκτικῶς, «βιτρίνες» γιὰ νὰ ἀποκρύβονται οἱ πραγματικοὶ ἐγκέφαλοι κάθε ἐγκλήματος!!!) 

Συζητᾶμε ἀκόμη γιὰ τὴν «Ἠνωμένη Εὐρώπη» τῆς καταστροφῆς τῶν λαῶν της καὶ μόνον!!!
Σήμερα ἁπλῶς διαπιστώνουμε ἀποκαλύψεις, πού, ἐν μέρει βλέπουν ὅλο καὶ περισσότεροι, ἀλλὰ ἅπαντες αἰσθανόμεθα ἀδύναμοι νὰ ἀντιμετωπίσουμε ὅλην αὐτὴν τὴν δολιοφθορά.

Ἐπὶ πλέον καλὸ εἶναι νὰ διακρίνουμε ἀκόμη μίαν πολὺ χρήσιμο παράμετρον, ποὺ ὁ κος Ἠλιόπουλος μᾶς παρέχει, μέσῳ τῆς μελέτης του.
Οἱ συντριπτικὲς ἀποδείξεις ἀλλοιώσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Συνειδήσεως, ὑπὸ τὴν βιτρίνα (τῶν τοκογλύφων) κράτος τῶν Βρυξελλῶν, ποὺ πλέον ἀνοικτὰ καταφέρεται ἐναντίον τῶν ἰθαγενῶν Εὐρωπαίων, εἶναι ἕνα σημαντικὸ νομικὸ ὅπλο μας, γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ στραφοῦμε κατὰ τῶν (φερομένων ὡς) «ἐθνικῶν κυβερνήσεών» μας, πρὸ κειμένου νὰ ἀκυρώσουμε κάθε εἴδους συμβάσεις καὶ συμφωνίες αὐτὲς ὑπέγραψαν, ἐρήμην μας καὶ εἰς βάρος μας.
Αὐτὸ ὅμως εἶναι μεταγενέστερον στάδιον. Γιὰ τὴν ὤρα χρειάζεται νὰ γνωρίζουμε σὲ βάθος τὰ ὅσα ἐγκλήματα ἔχουν διαπραχῆ εἰς βάρος μας.
Φιλονόη


Σημειώσεις
Ὁπωσδήποτε σὲ μελλοντικά μου κείμενα θὰ χρησιμοποιήσω στοιχεία ἀπὸ τὴν τόσο ἐπίπονο κι ἀξιόλογο μελέτη τοῦ κου Ἠλιοπούλου. 
Μερικὰ στοιχεία γιὰ τὸ εἶδος τῶν χρηματοδοτῶν τοῦ (κάθε) Τρότσκυ τοῦ πλανήτου μας, καθὼς φυσικὰ καὶ τῶν ὁμοίων του Λένιν, Στάλιν καθὼς ἐπίσης καὶ τοῦ Χίτλερ.

Κυνηγοί σώζουν παγιδευμένο ελάφι και αυτό τους δείχνει την ευγνωμοσύνη του

Εκπληκτική σκηνή, με δύο κυνηγούς να σώζουν -στη διάρκεια, μάλιστα, τους κυνηγιού τους- ένα νεαρό ελάφι, που είχε παγιδευτεί στα σύρματα φράχτη. και αυτό να τους ευχαριστεί με χαρακτηριστικό τρόπο!


«Το πόδι του είναι κολλημένο στον φράχτη, θα προσπαθήσουμε να το ελευθερώσουμε. Ευτυχώς, δεν έχει σπάσει, θα τα καταφέρει», ακούγεται να λέει ο ένας εκ των δύο κυνηγών.
Το εκπληκτικό, όμως, συμβαίνει στη συνέχεια...
Το ελάφι, αντί να τρομάξει και να το βάλει στα πόδια, μένει στο σημείο και συμπεριφέρεται σχεδόν σαν... γάτα!
Κοιτάει στα μάτια τους δύο σωτήρες του, κάθεται ακόμη και να το χαϊδέψουν και έχει διάθεση και για για παιχνίδια κιόλας, χτυπώντας με τα κέρατά του τον φράχτη.
Το βίντεο, που τραβήχτηκε στις 17 Νοεμβρίου στο Μιζούρι των ΗΠΑ, δείχνει τη στιγμή που οι δύο κυνηγοί ελευθερώνουν το μικρό ελάφι, το οποίο είχε παγιδευτεί για μέρες στον συρμάτινο φράχτη.
«Το πόδι του είναι κολλημένο στον φράχτη, θα προσπαθήσουμε να το ελευθερώσουμε. Ευτυχώς, δεν έχει σπάσει, θα τα καταφέρει», ακούγεται να λέει ο ένας εκ των δύο κυνηγών.
Το εκπληκτικό, όμως, συμβαίνει στη συνέχεια...
Το ελάφι, αντί να τρομάξει και να το βάλει στα πόδια, μένει στο σημείο και συμπεριφέρεται σχεδόν σαν... γάτα!
Κοιτάει στα μάτια τους δύο σωτήρες του, κάθεται ακόμη και να το χαϊδέψουν και έχει διάθεση και για για παιχνίδια κιόλας, χτυπώντας με τα κέρατά του τον φράχτη. 
πηγή

Μούγκα στη στρούγκα ….. στις «τρύπες τους τουρκικά καράβια και αεροπλάνα».

«και τι θέλετε, να βγάλουμε τον στόλο ……έξω;»

Στρατηγός Καρατουλιώτης: Μούγκα στη στρούγκαΧθες, Τουρκικό πολεμικό πλοίο έστειλε μήνυμα και απαίτησε από Ισραηλινό ερευνητικό σκάφος την άμεση αποχώρηση του με το αιτιολογικό ότι έπλεε «εντός της τουρκικής Α.Ο.Ζ.»
Υπόψη ότι το εν λόγω σκάφος έπλεε νοτιοδυτικά της Κύπρου και εντός Κυπριακής Α.Ο.Ζ. και ενεργούσε μετά από εντολή της ισραηλινής κυβέρνησης πραγματοποιώντας υποθαλάσσιες έρευνες για τον αγωγό East Mead. Στο εν λόγω σκάφος επέβαινε ερευνητικό κλιμάκιο του πανεπιστημίου Ben Gurion και ένας Κύπριος γεωλόγος.
Το Ισραήλ δεν προέβη σε καμία διπλωματική διαμαρτυρία, αλλά αντ’ αυτού σήμερα απέπλευσαν ισραηλινά πολεμικά πλοία συνοδευόμενα από ισχυρή παρουσία πολεμικών αεροσκαφών ( F-35I, F-15I, F-16 με την υποστήριξη εναέριων τάνκερ ανεφοδιασμού) προς συνάντηση των τουρκικών πολεμικών για να απαντήσουν στην εκδίωξη του ερευνητικού σκάφους.
Το αποτέλεσμα ήταν να τόσο ο τουρκικός στόλος αλλά και η αεροπορία να είναι παντελώς απούσες από την περιοχή.
Όπως δε αναφέρουν πηγές του ελληνικού ΓΕΕΘΑ « κανένα εναέριο ή πλωτό μέσο δεν πλησίασαν τα ισραηλινά αεροσκάφη ή πλοία από χθες το βράδυ που εκδόθηκαν οι ισραηλινές ΝΟΤΑΜ και NAYTEX μπήκαν στους ναυστάθμους, εκτός από μια φρεγάτα που έμεινε κοντά στο πλωτό γεωτρύπανο ‘Yavuz”.»

Πρόσφατα η κ. Μπακογιάννη δήλωσε «και τι θέλετε, να βγάλουμε τον στόλο ……έξω;»
Ναι κυρία Μπακογιάννη ο στόλος είναι για να βγαίνει έξω όταν τον χρειασθεί η πατρίδα προκειμένου να προστατέψει τα εθνικά συμφέροντα. Δεν είναι για παιδική χαρά ούτε για φιγούρα, εξάλλου γιατί ο ελληνικός λαός πληρώνει από το υστέρημα του για την αγορά σύγχρονων οπλικών συστημάτων; Μήπως για να παίρνουν μίζες οι πολιτικοί;
Αφήστε αυτά τα διλήμματα γιατί περνάτε κλήμα ηττοπάθειας στον ελληνικό λαό και από την άλλη, οι τούρκοι αποθρασύνονται γνωρίζοντες ότι όντως τον στόλο τον έχουμε για παρελάσεις και φιγούρα μόνον.
Εξάλλου, πριν ανοίξτε το στόμα σας καλό είναι να βουτάτε την γλώσσα σας στο μυαλό, καθόσον είστε αδερφή του πρωθυπουργού και η άποψη σας εκλαμβάνετε ως κυβερνητική πολιτική.


Κοζάνη 15/12/2019
Νίκος Καρατουλιώτης Υποστράτηγος Ε.Α.
Υ.Γ. “Μέγα γαρ το της θαλάσσης κράτος” και οι έλληνες μοναδικοί στην ναυτοσύνη.
πηγή

ΓΛΥΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΝΟΥΛΑ ΣΟΥ

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, γένι και καπέλο

ΑΝΑΦΕΡΕΙ ο Αγιονορείτης Μοναχός π.Κύριλλοςˑ
Κάποτε, νέα Καλογέρια ,πήγαμε για προσκύνηση μαζί με έναν άλλον συνομήλικό  μου Καλόγερο στην Ι.Μονή του Φιλοθέου όταν ηγούμενος τότε ήταν ο μακαριστός Γέροντας π.Εφραίμ.
Μας καλοδέχτηκε με περισσή αγάπη.
Μάλιστα μετά από ώρα ,σαν ανοίξαμε τα κελιά που φιλοξενούμασταν  για να πάρουμε ολίγον ύπνο, βλέπουμε επάνω στην κλίνη ένα χαρτοκιβώτιο.
Το ανοίξαμε και είδαμε να έχει μέσα μία Εικονίτσα της Παναγίας, ένα κομβοσχοίνι, ένα κουτάκι με λιβάνι, ένα ζευγάρι κάλτσες, ένα σακουλάκι με γλυκά και έναν φάκελο με ένα χιλιάρικο δραχμές εντός του που τότε είχε αξία.
-Γέροντα σας ευχαριστούμε για ετούτες τις ευλογίες. Μα μέσα έχει και έναν φάκελο με  λεφτά, μήπως έγινε κάποιο λάθος;
-Όχι καλό μου παιδί. Με τα λεφτά αυτά να πας να αγοράσεις ένα κουτί γλυκά όταν θα επισκεφθείς την μανούλα σου.
Τι γλυκιά, ευσπλαχνική, απαλή  και ξεχειλισμένη από αγάπη και φιλόστοργο ενδιαφέρον ψυχή!
π. Διονύσιος  Ταμπάκης

Αν σας πονάει η μέση, δοκιμάστε το… περπάτημα!

https://www.dinfo.gr/wp-content/uploads/2019/10/%CE%A0%CE%95%CE%A1%CE%A0%CE%91%CE%A4%CE%97%CE%9C%CE%91-1.jpg


Νέες οδηγίες για την αντιμετώπιση του πόνου στη μέση εξέδωσε το Αμερικανικό Κολέγιο Παθολόγων (ACP), με τις οποίες συνιστά στους πάσχοντες, πριν πάρουν φάρμακα, να δοκιμάζουν μη φαρμακολογικές θεραπείες.
Ειδικότερα, το ACP συνιστά στους ασθενείς να δοκιμάζουν πρώτα θεραπείες όπως περπάτημα, βελονισμό, μαλάξεις, πριν καταφύγουν στα αντιφλεγμονώδη ή μυοχαλαρωτικά φάρμακα. Οι γιατροί από την πλευρά τους πρέπει να τους διαβεβαιώσουν ότι θα βελτιωθεί η κατάστασή τους όποια θεραπεία κι αν δοκιμάσουν, ενώ θα πρέπει να αποφύγουν να τους χορηγήσουν οπιοειδή αναλγητικά.
Οι οδηγίες αναφέρουν επίσης ότι οι εγχύσεις στεροειδών φαρμάκων (κορτιζόνη) και η λήψη παυσίπονων όπως η παρακεταμόλη δεν βοηθούν, αντιθέτως τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη όπως η ασπιρίνη, η ναπροξένη και η ιβουπροφαίνη ενδέχεται να καταπραΰνουν τον πόνο.
Ο πόνος στη μέση έχει μια φυσική πορεία για την οποία δεν απαιτείται παρέμβαση, λένε οι ειδικοί. Στην πραγματικότητα, για τους περισσότερους πάσχοντες από οξεία οσφυαλγία, δηλαδή από πόνο που διαρκεί λιγότερο από τέσσερις εβδομάδες και δεν αντανακλά στο πόδι, δεν υπάρχει καν ανάγκη αξιολόγησης από έναν γιατρό, λέει στην εφημερίδα «New York Times» ο δρ Ρικ Ντέγιο, ειδικός στη σπονδυλική στήλη και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Υγείας και Επιστήμης του Ορεγκον, στο Πόρτλαντ, ο οποίος συμμετείχε στην ομάδα εμπειρογνωμόνων που συνέταξαν τις νέες οδηγίες.
«Καλύτερα να πάει να περπατήσει»
«Για την οξεία οσφυαλγία, το ανάλογο στην Παθολογία είναι η ίωση» εξηγεί. «Είναι πολύ συχνή και πολύ ενοχλητική όταν συμβαίνει, αλλά συνήθως δεν οδηγεί σε κάτι σοβαρό». Ακόμα και όσοι πάσχουν από χρόνια οσφυαλγία, δηλαδή πονούν επί τουλάχιστον 12 εβδομάδες, πρέπει να αρχίζουν την προσπάθεια αντιμετώπισης με μη φαρμακολογικές θεραπείες. Αν όμως θέλουν οπωσδήποτε ένα φάρμακο, πρέπει να αρχίζουν με μη συνταγογραφούμενα όπως η ιβουπροφαίνη ή η ασπιρίνη (υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, ότι δεν έχουν αντένδειξη).
Οι νέες συστάσεις, οι οποίες δεν αφορούν τις χειρουργικές θεραπείες αλλά μόνο τις μη επεμβατικές, είναι εκ διαμέτρου αντίθετες με τις προγενέστερες της ACP, οι οποίες συνιστούσαν τη φαρμακευτική αγωγή ως την πρώτης γραμμής θεραπεία, λέει ο εκπρόσωπος του Κολεγίου δρ Νίτιν Νταμλ.
Και προσθέτει πως, σύμφωνα με αυτές, αντενδείκνυνται επίσης οι απεικονιστικές εξετάσεις όπως η μαγνητική τομογραφία, διότι τα αποτελέσματά τους μπορεί να είναι παραπλανητικά αφού μπορεί να αποκαλύψουν αλλοιώσεις οι οποίες δεν σχετίζονται με τον πόνο, οδηγώντας σε λάθος θεραπευτική παρέμβαση.
«Οι περισσότεροι πάσχοντες από οσφυαλγία έχουν την τάση να περιορίζουν την κινητικότητά τους και να αποφεύγουν τις συνηθισμένες δραστηριότητές τους επειδή φοβούνται ότι θα επιδεινώσουν την κατάστασή τους» λέει ο δρ Κρίστοφερ Τζ. Στάντερτ, ειδικός στα προβλήματα της σπονδυλικής στήλης και καθηγητής Ιατρικής Αποκατάστασης και Ορθοπεδικής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον.
«Αν ένας γιατρός θέλει πραγματικά να τους βοηθήσει, δεν θα τους δώσει φάρμακα αλλά θα τους μάθει να θέτουν στόχους και να δουλεύουν σκληρά για να επιστρέψουν σε μια δραστήρια ζωή, ακόμα κι αν πονάνε». Μαζί του συμφωνεί ο καθηγητής Ορθοπεδικής δρ Τζέιμς Γουάινσταϊν, ειδικός στην οσφυαλγία και εκτελεστικός διευθυντής του πανεπιστημιακού νοσηλευτικού οργανισμού Dartmouth-Hitchcock Health System.
 «Πρέπει να σταματήσουμε να ιατρικοποιούμε τα συμπτώματα» τονίζει. Τα χάπια δεν θα οδηγήσουν στην ίαση γιατί λοιπόν να μην επιστρέψει ο ασθενής στη φυσιολογική ζωή του; Ξέρω ότι η μέση του θα πονάει, αλλά καλύτερα είναι να πάει να περπατήσει και να είναι δραστήριος από το να πάρει χάπια» καταλήγει.

Είπε Γέρων :Να είσαι ζωντανός σημαίνει να έχεις πάντα όμορφα πράγματα να κάνεις.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, λυκόφως, ωκεανός, σύννεφο, υπαίθριες δραστηριότητες, νερό και φύσηΗ εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, δέντρο, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Η ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ, ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ.!




Ολόκληρος ο Ελληνικός Λαός, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, έδειξε και δείχνει την συμπάθειά του στον Δήμαρχο Αθηναίων κ. Κώστα Μπακογιάννη. Και αυτό βέβαια, γιά την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, είναι απολύτως φυσιολογικό, επειδή η μέχρι τώρα  ιστορία αυτού του νέου ανθρώπου είναι συνυφασμένη με πολύ πόνο και δάκρυ, λόγω της άνανδρης και κακουργηματικής δολοφονίας του πατέρα του, αειμνήστου Παύλου Μπακογιάννη, από τους φονιάδες της 17 Νοέμβρη…
Εξ αιτίας αυτού, οι Αθηναίοι τον ετίμησαν και τον εξέλεξαν Δήμαρχο Αθηναίων, και μάλιστα, με το μεγαλύτερο ποσοστό που, τουλάχιστον στην μεταπολιτευτική περίοδο, εψηφίσθη Δήμαρχος για την Πρωτεύουσα!
Αυτό, βέβαια, δεν αποτελεί επιβράβευση γιά κάποιες προσωπικές του επιλογές ούτε πολύ περισσότερο το άλλοθι, γιά να διαπράττει σημαντικά και προκλητικά λάθη, και μάλιστα παραμονές Χριστουγέννων…
Και εξηγούμεθα:
-Είναι δυνατόν, αυτός ο νέος άνθρωπος, που ανδρώθηκε βέβαια με την πίκρα και τον πόνο του αδικοσφαγιαθέντα πατέρα του, αλλά εμεγάλωσε στην αγκαλιά των αειμνήστων, ευλογημένου ιερέα παππού του και αξιοσέβαστης γερόντισσας πρεσβυτέρας γιαγιάς του, να επιλέγει ή να ανέχεται αυτόν τον τερατουργηματικό «στολισμό» της κεντρικής Λεωφόρου «Βασιλίσσης Σοφίας»;;;
-Είναι, επίσης, κατανοητό, γι’ αυτή την εξοργιστική καρικατούρα, που προσβάλλει την εορτή των Χριστουγέννων και τους Ορθοδόξους Χριστιανούς Αθηναίους που τον εψήφισαν, να παραπέμπει στους χορηγούς και εν προκειμένω στην Διοίκηση του «ΩΝΑΣΕΙΟΥ»;;;
-Είναι, επιπροσθέτως, λογικό, να δέχεται την «αιτιολογία» της Διοίκησης του μεγάλου αυτού Ιδρύματος (που είναι χειρότερη από αυτήν καθ’ αυτήν την πράξη…), ότι, δηλαδή, επέλεξαν αυτή την «διακόσμηση», επειδή (…«ψευτοπροδευτικά» σκεπτόμενοι) αποφάσισαν να ξεφύγουν από το παραδοσιακό οικογενειακό πλαίσιο, μέσα στο οποίο, όλα τα προηγούμενα χρόνια, εωρτάζετο αυτή η μεγάλη εορτή της Χριστιανωσύνης;;;
-Πώς δεν αντιλαμβάνεται ότι, μ’ αυτόν τον τρόπο η Διοίκηση του  «ΩΝΑΣΕΙΟΥ», εκτός των άλλων, εκθέτει τον ίδιο προσωπικά για τις, άστατες και τελείως εκτός των παραδοσιακών οικογενειακών Ελληνικών προτύπων, επιλογές του, για τις οποίες, οι σώφρονες και νουνεχείς Ελληνορθόδοξοι ψηφοφόροι του πικραίνονται βαθειά, έστω και εάν στις πρόσφατες Δημοτικές Εκλογές έδειξαν ότι προσωρινά τις ελησμόνησαν;;
-Τέλος, αλλά όχι τελευταίο, αξίζει, ο υιός του Παύλου Μπακογιάννη και εγγονός του πολυσέβαστου παπά-Κώστα, να γίνεται περίγελος στα media και στα blogs από τους διάφορους τυχάρπαστους, που το γνωρίζει ότι… «του την έχουν στημένη στην γωνία»;;;
          Ας τα σκεφθή όλα αυτά και πολλά άλλα, με ιδιαίτερη σοβαρότητα, διότι υπάρχει ακόμη χρόνος μέχρι τα Χριστούγεννα, να διορθώσει την βαρειά αυτή απρέπεια, που, επί πλέον, μας εκθέτει και ως Λαό, στα μάτια όλων των ξένων Διπλωματών…
          Μη λησμονεί ότι, η οδό «Βασιλίσσης Σοφίας», είναι ο δρόμος των σημαντικοτέρων πρεσβειών και Διπλωματικών αντιπροσωπειών!!
          Αναμένουμε, να αντιληφθή το ατόπημα και να διορθώσει τα πράγματα, διότι μέχρι τα Χριστούγεννα, έχουμε ακόμη ημέρες.
 
Με ειλικρινή αισθήματα συμπάθειας.

!!!

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα

Αγία Θεοφανώ: Η ελεήμων και προδομένη βυζαντινή βασίλισσα

Σχετική εικόνα


ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού
      Πολλοί βυζαντινοί αυτοκράτορες έζησαν αγία ζωή και συγκαταλέγονται στους αγίους της Εκκλησίας μας, καθ’ ότι δεν αλλοτριώθηκαν από την εγκόσμια δόξα και εξουσία, γενόμενοι διάκονοι του Θεού και του λαού Του. Ανάμεσά τους συγκαταλέγεται η αγία Θεοφανώ η ελεήμων βασίλισσα του Βυζαντίου.
      Γεννήθηκε το 862 στην Κωνσταντινούπολη από γονείς πατρικίους, τον Κωνσταντίνο και την Άννα. Την απέκτησαν κατόπιν προσευχής, καθ’ ότι ήταν άτεκνοι. Αλλά η χαρά τους για τη γέννηση της μικρής Θεοφανούς μεταβλήθηκε σε λύπη, αφού η μητέρα της πέθανε από δυστοκία. Την ανατροφή της ανάλαβε μια αφοσιωμένη τροφός του αρχοντικού της. Ο πατέρας της φρόντισε να τη μορφώσει, όπως ταίριαζε στις βυζαντινές αρχοντοπούλες. Ένας ευλαβής και σοφός δάσκαλος είχε αναλάβει την διαπαιδαγώγησή της. Η Θεοφανώ μεγάλωσε με θεοσέβεια και αποκτούσε αρετές και ήταν προικισμένη με σπάνιο σωματικό κάλλος.
   Όταν έφτασε σε ηλικία γάμου, ο αυτοκράτορας Βασίλειος Α΄ (867-886) και η αυτοκράτειρα Ευδοκία έμαθαν για την όμορφη, ενάρετη και καλλιεργημένη Θεοφανώ, την οποία ζήτησαν ως σύζυγο, από τον πατέρα της, για τον γιό τους Λέοντα, (τον μετέπειτα αυτοκράτορα) ΣΤ΄ τον Σοφό. Όμως ο Λέων δεν την ήθελε, διότι συμπαθούσε την Ζωή Ζαούτζαινα. Όμως ο τραχύς Βασίλειος τον νύμφευσε με το ζόρι με την Θεοφανώ, χωρίς ο Λέων να το θέλει και η Θεοφανώ να το γνωρίζει! Ο γάμος πραγματοποιήθηκε με μεγαλοπρέπεια, χωρίς ουσιαστικά τη θέληση των νεόνυμφων! Ο πνευματικός της γέροντας Ευσέβιος είχε αναλάβει να τους στηρίξει και να τους ενώσει ψυχικά. 

      Σε λίγο καιρό η Θεοφανώ έμεινε έγκυος, γεγονός που γέμισε χαρά το παλάτι. Γέννησε ένα πανέμορφο κοριτσάκι, την Ευδοκία. Ο Λέων προσποιήθηκε ότι χάρηκε, διότι είχε το νου του στη Ζωή, την οποία δεν μπορούσε να ξεχάσει. Το συναισθηματικό κενό που τους χώριζε ήταν εμφανές. Η Θεοφανώ έβλεπε αυτή την ανυπόφορη κατάσταση και η μόνη παρηγοριά της ήταν η προσευχή. Ζούσε ως μοναχή και μάλιστα λέγεται πως κάτω από τα πολυτελή της ενδύματα φορούσε τρίχινο ράκος! 
       Μια φρικτή συκοφαντία από κάποιον μάγο και αγύρτη οδηγεί το Βασίλειο να στείλει εξορία τον Λέοντα στη Θεσσαλονίκη, ότι δήθεν ετοίμαζε δολοφονία του. Τον ακολούθησε και η Θεοφανώ με την κόρη τους Ευδοκία. Μαζί τους πήγε και ο πνευματικός τους Ευσέβιος. Η Θεοφανώ συμπαραστέκεται στον Λέοντα και τον απέτρεψε από την αυτοκτονία. Μετά από τρία χρόνια αποκαλύφτηκε η αλήθεια και επέστρεψε το πριγκιπικό ζευγάρι στη Βασιλεύουσα.
         Μετά από λίγο καιρό πέθανε η πεθερά της Ευδοκία και η Θεοφανώ στέφτηκε Αυγούστα. Από τη θέση της αυτή ασκεί μια πρωτόγνωρη φιλολαϊκή εξουσία. Γίνεται η προστάτης των φτωχών και κατατρεγμένων. Ιδρύει φιλανθρωπικά ιδρύματα και ενισχύει οικονομικά χιλιάδες ενδεείς. Όμως η σχέση της με τον Λέοντα χειροτερεύουν, αφού εκείνος συνάπτει ερωτικές σχέσεις με τη Ζωή, παραμελώντας επιδεικτικά την Θεοφανώ. Ο Βασίλειος διέταξε την μαστίγωση του Λέοντα και την εξορία της Ζωής. Η Θεοφανώ κρατά απίστευτη στάση αξιοπρέπειας και ανεξικακίας, προσευχόμενη για το ατόπημα του συζύγου της.  
       Όμως το 886 ο Βασίλειος πεθαίνει και ο Λέων γίνεται αυτοκράτορας. Πρώτο του μέλημα ήταν να φέρει στο παλάτι την Ζωή και να ανακηρύξει τον πατέρα της «βασιλοπάτορα» και πρωθυπουργό και να υποβιβάσει την Θεοφανώ σε απλή σύμβουλό του! Επειδή δεν είχε αποκτήσει αγόρι από την Θεοφανώ ζητούσε να αποκτήσει από τη Ζωή.
       Στο μεταξύ έρχεται ένα ακόμα τραγικό συμβάν για την Θεοφανώ. Αρρώστησε ξαφνικά και πέθανε η εννιάχρονη κόρη της Ευδοκία. Ο χαμός της γέμισε με απέραντη απελπισία την Θεοφανώ και την απομάκρυνε ακόμα περισσότερο από την καρδιά του Λέοντα. Επίσης η ακόλαστη Ζωή τη διέβαλε συνεχώς στον Λέοντα, ώστε άρχισε να καλλιεργεί στην ψυχή του, όχι απλά αποστροφή για εκείνη, αλλά μίσος. Όταν ο πνευματικός της Ευσέβιος θέλησε να μιλήσει στον αυτοκράτορα για την κατάσταση, εκείνος τον έστειλε εξορία. 
       Η Θεοφανώ δεν έχει άλλο στήριγμα από το Θεό και την Παναγία. Ώρες ολόκληρες έμεινε κλεισμένη στο δωμάτιό της προσευχόμενη. Η θερμή προσευχή την γαληνεύει και τη δίνει κουράγιο να ζήσει. Παράλληλα άρχισε να διαφαίνεται και η αγιότητά της. Σώζει θαυματουργικά ένα ετοιμοθάνατο κορίτσι. Η είδηση έφτασε σε όλη την αυτοκρατορία. Ο λαός εκφράζει την αγάπη του και την συμπάθειά του για εκείνη. Αλλά αυτή παραμένει ταπεινή και εντείνει την φιλανθρωπική της δράση. Μεταβάλλει τη θλίψη της σε κοινωνική προσφορά. Ολημερίς τρέχει στα ιδρύματα και στα νοσοκομεία, περιθάλποντας τους ασθενείς. Έκτισε δε και την Μονή της Αγίας Αναστασίας Φαρμακολύτριας στη Χαλκιδική.
      Περί το 893 αποσύρθηκε σε ένα μοναστήρι στις Βλαχέρνες, δίνοντας την ευκαιρία να παντρευτεί ο Λέων την Ζωή.
       Όμως έρχεται και η αρρώστια. Οι συνεχείς θλίψεις, η συζυγική απόρριψη και κύρια ο θάνατος της πολυαγαπημένης κόρης της κλόνισαν την υγεία της. Αρρώστησε βαριά. Το δυσάρεστο νέο διαδόθηκε σε όλη την Πόλη. Ο λαός, ο οποίος την υπεραγαπούσε, συγκλονίστηκε θρηνούσε και προσεύχονταν για την αγαπημένη του βασίλισσα. Πανέτοιμη για το μεγάλο της ταξίδι, ξαπλωμένη στο νεκροκρέβατό της, βλέπει τον Κύριο να την περιμένει μέσα σε ένα εκτυφλωτικό φως. Της εμφανίζεται επίσης η κορούλα της Ευδοκία χαρούμενη να την περιμένει!

      Ζήτησε να δει και τον Λέοντα. Του φιλάει τα χέρια και του ζητά συγνώμη για τις τυχόν παραλήψεις της και του εύχεται μακροημέρευση και επιτυχία στο έργο του. Μετά κοιμήθηκε ειρηνικά, το 893. Η ψυχή της φτερούγισε στον ουρανό, να συναντήσει τον Σωτήρα Χριστό και την κορούλα της Ευδοκία. Ήταν μόλις 31 ετών! Το τίμιο λείψανό της, όταν έγινε η εκταφή του, βρέθηκε άφθορο και πραγματοποιούσε άπειρα θαύματα. Η Εκκλησία μας την ανακήρυξε αγία και η μνήμη της εορτάζεται στις 16 Δεκεμβρίου. Το χαρυτόβρυτο λείψανό της βρίσκεται σήμερα στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι.      

Γυναίκες μιας άλλης εποχής!

Πόσα μπορείς να διδαχθεί κανείς απ τη ζωή και την πείρα των μεγαλυτέρων!

Καλημέρα στο χωριό Βολιώνες Αμαρίου.

Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2019

Η ευλογία

Ενας Αγιος άνοιξε την πόρτα σε τρεις δημοσιογράφους

Τρεις δημοσιογράφοι βίωσαν θαύμα στην κατεχόμενη Κύπρο με τον Άγιο Θύρσο που τους άνοιξε την πόρτα της εκκλησίας του. Αυτό είναι το εκκλησάκι στο οποίο ασκήτεψε ο άγιος και αναβλύζει αγίασμα θαυματουργώντας σε τυφλούς, για το οποίο θα διαβάσετε παρακάτω.
 

Η μαρτυρία
Πηγαίνοντας για το Ριζοκάρπασο στην κατεχόμενη Κύπρο σταματήσαμε στην εκκλησία του Αγίου Θύρσου.
Ο Άγιος Θύρσος είναι ένας από τους τρεις Ιεράρχες της Καρπασίας , το έμαθα στην πορεία !
Δεν γνώριζα τίποτα γι αυτόν τον άγιο απλώς κάποιος Κύπριος συνάδελφος που ήταν μαζί , μου είπε ότι είναι ο Άγιος Θέρισσος !
Εγώ επιθυμούσα να μπω στο ναό να προσκυνήσω μιας και ήταν η μόνη εκκλησία σε καλή κατάσταση που συνάντησα από όλη τη διαδρομή! Φαινόταν ότι μέσα υπήρχαν εικόνες και ίσως και κερί για να ανάψω ! Προσπάθησα να ανοίξω μια από τις τρεις πόρτες σπρώχνοντάς τις μία μία χωριστά !
Μάταια όμως ,και οι τρεις ήταν καλά κλειδωμένες ! Λυπήθηκα τόσο πολύ που σκέφτηκα ότι είναι πολύ κρίμα να μην μπορώ να μπω έστω σε μια εκκλησία στα κατεχόμενα για ευλογία. Πόσοι άνθρωποι να έφτασαν ως εδώ πριν την εισβολή … Πόσοι να προσευχήθηκαν, να έκλαψαν, να έφεραν τα τάματά τους και τώρα οι θύρες κλειστές. Ούτε λιβάνι δεν θα βάλουμε.
Την ίδια ώρα προσπάθησαν το ίδιο να κάνουν και οι δυο συνάδελφοι ! Τίποτα δεν κατάφεραν ούτε αυτοί ! Οι πόρτες ήταν κλειστές ! Μέσα στην ερημιά αφήνουμε το αυτοκίνητο και κατεβαίνουμε λίγο πιο κάτω από την εκκλησία πάνω στην θάλασσα όπου είδα ότι είχε ένα πετρόχτιστο εκκλησάκι με ανοιχτή την πόρτα του !
Το μισό ήταν μέσα στο χώμα!
Μπαίνουμε μέσα και βλέπουμε πολλές εικόνες χάρτινες στολισμένες τριγύρω πάνω στις πέτρες ! Μαντήλια χωμένα μέσα στις πέτρες ! Δεν κατάλαβα ούτε ποιο εκκλησάκι ήταν ούτε γιατί τόσα μαντήλια!
Προσπάθησα σε ένα σιδερένιο παγκάρι να βρω ίσως λίγο καρβουνάκι, λιβάνι να θυμιατίσω η ένα κερί να ανάψω μιας κι είδα ότι υπήρχαν σημάδια ότι κάποιοι πιστοί το επισκέπτονται.

πηγή

Μοναχή Κασσιανή: Οι Γερμανοί που προσπάθησαν να την κρεμάσουν έφυγαν έντρομοι!



Το μοναστηράκι της αγίας Παρασκευής στους Καλλιάνους Κορινθίας.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός που συνέβη στην Γερμανική Κατοχή. Όταν οι κατακτητές έκαιγαν όλα τα χωριά, οι Καλλιανιώτες [κάτοικοι του χωριού Καλλιάνοι Κορινθίας] έφυγαν για την Ζήρεια [όρος Κυλλήνη].
Η Κασσιανή, όμως, έχουσα πρόμαχο της τον Κύριο και βοηθό την αγία Παρασκευή έμεινε πίσω, και ατάραχη συνέχιζε τον ασκητικό της αγώνα.
Οι Γερμανοί στην προσπάθειά τους να βρουν που κρύφτηκαν οι Καλλιανιώτες πήγαν στον μοναστήρι και πίεζαν την Κασσιανή να μαρτυρήσει το κρησφύγετο των συγχωριανών της.
Αυτή, βέβαια, μιμούμενη τους ηρωικούς προγόνους μας, αρνήθηκε να μιλήσει γι’ αυτό και διετάχθη να την κρεμάσουν.
Όμως, κατά θαυμαστό τρόπο το μαντήλι με το οποίο πήγαν να την κρεμάσουν κόπηκε και εκείνοι έντρομοι έφυγαν, γιατί είδαν ένα δυνατό φως να την περιλούζει.

πηγή:Από το βιβλίο του δρος Χαραλάμπους Μπούσια, ο “Γέρων Άνθιμος ο Αγιαννανίτης, Ο σοφός και θεοφόρος, σύγχρονος πατέρας του Άθωνος”, των εκδόσεων Μυγδονία.

Μακάριο δεν είναι τόσο να γνωρίζεις κάτι περί Θεού, αλλά το να έχεις μέσα σου τον Θεό.

Άγιος Γρηγόριος Νύσσης

Ο Άγιος Μάμας των Τρούλλων.

Συνέντευξη με τον πατέρα Αντώνιο Κωνσταντίνου. (Α 'μέρος)

Μοναχός Ηρωδίων Καψαλιώτης


Γεννήθηκε φτωχός, ο κατά κόσμον Ιωάννης Μαντούφ, σ’ ένα χωριό της Ρουμανίας, που λέγεται Ορντασέστ, το 1904. Από μικρός αγά­πησε υπέρμετρα τον Χριστό. Νέος ήλθε στο αγιασμένο Περιβόλι της Παναγίας, για ν’ αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Υιό της. Πρόκειται για ευώδες άνθος του θεοφύτευτου κήπου του ιερού Άθωνος και για γλυκόφθογγο στρουθίο τ’ ουρανού.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ


Κωσταντινούπολη.
Τραγούδι της τάβλας (ριζίτικο)
Μουσική-στίχοι: Παραδοσιακοί
Όντε την θεμελιώνανε
οι άγγελοι την Πόλη
'Πο τ' Άγιο όρος το νερό
κι από την Χιό το χώμα
κι από την Ανδριανούπολη
παίρνουν τα κεραμίδια.
Κι οντέ τηνε ποχτίσανε
οι άγγελοι την Πόλη
στέκουν και σολντιρούν τηνε
κι από θαυμάζουνέ ντη
"Και Πώς θα τηνε βγάλουμε
και πώς θα τηνέ λέμε;
Πόλη Κωνσταντινούπολη
του Κωνσταντίνου η Πόλη.."



Έπαιξαν οι μουσικοί:
Μιχάλης Χανιωτάκης: Κανονάκι
Στέλιος Ανδρουλάκης: Κρουστά
Γιώργης Σαλούστρος: Πνευστά

Χορωδία:
Βασίλης Καλιτσουνάκης
Γιώργος Στρατάκης
Μενέλαος Νταγιαντάς
Γιώργης Νταγιαντάς
Γιώργης Βρέντζος

ΜHΝ AΚΟYΤΕ ΤΟYΣ ΔΕΙΛΟΥΣ καὶ ΤΟΥΣ ΜΟΙΡΑΙΟΥΣ

                        
Αποτέλεσμα εικόνας για ρωμιοσυνη

“Προσταγή στὴ φυλή μας, σὰ νόμος βαριά,τὸ παλιὸ ν’ ἀναστήσουμε θάμα.
Νάναι αἰώνια σὲ τούτη τὴ γῆ ἡ Λευτεριά,κάποιας μοίρας ὁρίζει τὸ τάμα».

(Σ. Σπεράντσας)

.   

 τοῦ Στέλιου Παπαθεμελῆ

       Ὁ ποιητὴς ἐπιβεβαιώνει τὴ βαριὰ προσταγὴ στὸν Ἑλληνισμὸ νὰ διαιωνίζει τὸ τάμα τῆς Λευτεριᾶς. Μὲ ἀφετηρία αὐτὸ δὲν «συζητᾶμε» καμία ἀπειλὴ κατὰ τῆς Ἐλευθερίας μας. Τὴν ἀποκρούουμε μὲ νύχια καὶ μὲ δόντια, ψυχῇ τε καὶ σώματι. Καὶ τὸ πράττουμε ἀποτελεσματικά.
.             Οἱ Ἕλληνες εἴμαστε βαθύτατα εἰρηνιστές, ἀλλὰ εἴμαστε καὶ ἀκραῖα πολεμιστές!
.             Παρὰ τὰ ὅποια προβλήματα τῆς τελευταίας περιόδου οἱ ὁπλικὲς καὶ πρὸ παντὸς οἱ ἔμψυχες δυνατότητες τοῦ Ἑλληνισμοῦ μποροῦν νὰ καταπνίξουν τὴν ὅποια τουρκικὴ ἐπιθεση καὶ νὰ ἀχρηστέψουν τὶς ὑποδομές, τὴν ἀεροπορία καὶ τὸ ναυτικό τοῦ ἐχθροῦ.
.             Κάποιοι, πλεονάζοντες δυστυχῶς στὸν δημόσιο λόγο, «δειλοί, μοιραῖοι καὶ ἄβουλοι ἀντάμα» ἐπιχειροῦν καὶ ὣς ἕνα βαθμὸ καταφέρνουν νὰ δημιουργήσουν κλίμα παραίτησης, ἡττοπάθειας καὶ βεβαίως φοβίας. Μὴν τοὺς ἀκοῦτε καὶ πρὸ παντὸς μὴν τοὺς πιστεύετε! Αὐτοὶ δὲν ἔλειψαν ποτέ, ἀλλὰ ἡ ἀγωνιστικότητά μας, ἡ ἀποφασιστικότητα ἡμῶν τῶν ἄλλων τοὺς περιθωριοποιεῖ καὶ τοὺς καθιστᾶ τελικὰ ἀκίνδυνους.
.             Ἡ πρόταση τῆς «Ἑστίας» (11.12.19) νὰ καταθέσει ἡ Κυβέρνηση συντεταγμένες στὸν ΟΗΕ καὶ νὰ ἐπεκτείνει τὰ χωρικὰ ὕδατα σὲ Κρήτη – Ἰόνιο εἶναι ἀπολύτως ρεαλιστική, καὶ τελικὰ πατάει στὸν κάλο μ’ ἕνα σμπάρο τέσσερα τρυγόνια: Τουρκία, Ἀλβανία, Λιβύη καὶ Αἴγυπτο (ποὺ ἐσχάτως μπάζει νερά).
.             Ἡ ἀναβλητικότητα τῶν ἑλληνικῶν ἀρχῶν νὰ μὴν καταθέσουμε συντεταγμένες πρὶν τὴν Τουρκία δὲν ἰσχύει πλέον μετὰ τὴν κίνηση τῆς γείτονος. Εἶναι ἡ Τουρκία ποὺ «ἤρξατο χειρῶν ἀδίκων».
.             Ὁ Ράμα λειτουργεῖ ὡς «κολλητός» τοῦ Tούρκου δικτάτορα. Εἶναι ἀνθέλλην μέχρι μυελοῦ ὀστῶν. Δὲν ἔχουμε λόγο νὰ τὸν προστατεύουμε. Ὣς ἐδῶ!
.             Συχνὰ σερνόμαστε πίσω ἀπὸ τὰ γεγονότα. Εἴμαστε στόχος αὐτοῦ ποὺ ὀνομάζουν οἱ ἀναλυτὲς «ἀπέραντη ἀπειλὴ» ἀπὸ Τουρκία. Μὴν περιμένουμε σοβαρὴ ἀλληλεγγύη ἀπὸ ἑταίρους καὶ «συμμάχους». Δοκιμάζουμε τὴ λιποψυχία τους ἀπὸ τὰ χρόνια της Ἁλώσεως. Ἀπὸ τότε δυστυχῶς τίποτα δὲν ἔχει ἀλλάξει. Θὰ ἐμποδίσουμε τετελεσμένα μὲ ἀγώνα καὶ θυσίες ἡμῶν τῶν ἰδίων. Ἂν καὶ ὑπάρχουν «ἔχοντες καὶ κατέχοντες», ἐφ᾽ ὅσον δὲν κινεῖται μία κεντρικὴ πρωτοβουλία γιὰ νὰ τοὺς ταρακουνήσει, τὸ καθῆκον μετακυλίεται πρὸς πάντες τοὺς Ἕλληνες. Ὁ Μουσταφὰ Κεμὰλ πάντως ὅταν ἔχανε τὸ παιχνίδι, κάλεσε κάθε τοῦρκο «νὰ δώσει τὴ μισὴ περιουσία» του γιὰ νὰ πολεμήσουν τοὺς Ἕλληνες.Ἐμᾶς δὲν μᾶς κάλεσε κανεὶς νὰ προσφέρουμε τὸν «ὀβολόν» μας. Δὲν κινήθηκε πρὸς τοὺς Ἐφοπλιστὲς καὶ τοὺς λοιποὺς «ἔχοντες καὶ κατέχοντες» νὰ ἀγοράσουν μία φρεγάτα, ἕνα ἀεροπλάνο. Μποροῦν, ἀλλὰ κάποια ἐπίσημα χείλη νὰ τοὺς τὸ ποῦν. Μέγα κενὸ στρατηγικῆς.
. Στὸ μεταξὺ ὀξύνεται στὴ διαπασῶν τὸ (λαθρο)ἐποικιστικό. Κινδυνεύουμε νὰ ὑποκατασταθοῦμε ἀπὸ ἀλλοφύλους (ἐσχάτως τοὺς κοντινότερους συμμάχους τοῦ Ἐρντογὰν Πακιστανοὺς) βεβαίως ἀλλοθρήσκους, μουσουλμάνους, ἀλλογλώσσους, μηδεμίαν συγγένειαν ἐχόντας μὲ τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό.
.             Οἱ Αlexandre Del Valle  και Emmanouel Razavi δημοσίευσαν ἐσχάτως ἕνα δοκίμιο «Σχέδιο ἰσλαμοποίησης τῆς Εὐρώπης». Ὁ Del Valle ἐπισημαίνει: «Ἡ ἰδέα τῶν Ἀδελφῶν Μουσουλμάνων γιὰ τὴ Δύση εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχουν σημαντικὰ ἐμπόδια στὴν ἐπέκταση τοῦ Ἰσλάμ, χάρη στὴν ἐλευθερία τῆς λατρείας ποὺ παραχωρεῖται στοὺς μουσουλμάνους ἀλλὰ ἀπαγορεύεται στοὺς μὴ μουσουλμάνους στὴ γῆ τοῦ Ἰσλάμ» (…).
.             «Ἡ ἰδιοφυΐα τῶν Ἀδελφῶν Μουσουλμάνων βρίσκεται στὸ ὅτι χρησιμοποιοῦν τὴν ἐνοχή, τὸ σύμπλεγμα τῶν Δυτικῶν καὶ στὸ νὰ πιστέψουν οἱ μουσουλμάνοι ὅτι “διώκονται”, γιὰ νὰ δικαιολογήσουν ἕνα νέο-ἀποικιοκρατικὸ / σκοταδιστικὸ προγραμμα ποὺ στοχεύει νὰ κάνει τοὺς μουσουλμάνους μία ξεχωριστὴ κοινότητα: αὐτὴ εἶναι στρατηγικὴ τῆς «παράνοιας». (atlantico.fr/decryptage/3583457 Μτφρ. Ε. Νιάνιος). Λίγο μυαλὸ καὶ περίσσεια ἐθνικῆς ἀποφασιστικότητας. Ἐδῶ καὶ τώρα!

πηγή

Η εικόνα ίσως περιέχει: ωκεανός, ουρανός, σύννεφο, νερό, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

O δρόμος των καταρρακτών

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/15/Yann_Tiersen_live_2007_%286%29.jpgΟ Γιαν Τιρσέν (γαλλ.:Yann Tiersen, γενν.: 23 Ιουνίου 1970) είναι Γάλλοςμουσικός και συνθέτης, γνωστός για τη μουσική του μεταβλητότητα, τις μινιμαλιστικές συνθέσεις με επιρροές από κλασική μουσική, και τη δεξιοτεχνία του σε πολλά όργανα. Τα περισσότερα από τα κομμάτια του περιλαμβάνουν πιάνο, ακορντεόν, κιθάρα, ξυλόφωνο, μελόντικα και βιολί. Έχοντας γίνει ευρύτερα γνωστός από τα σάουντρακ των ταινιών Αμελί και Good Bye Lenin!, πολλοί τον έχουν χαρακτηρίσει ως συνθέτη για σάουντρακ. Ο ίδιος έχει δηλώσει: "Δεν είμαι συνθέτης και πραγματικά δεν έχω κλασικό μπακγκράουντ. Ποτέ δεν έφτιαξα σάουντρακ για την Αμελί. Αυτό περιλάμβανε παλαιότερα κομμάτια από τα πρώτα μου άλμπουμ. Έχω κάνει μόνο δύο σάουντρακ μέσα σε 15 χρόνια."

Μπορεί ακόμη και μια λεπτή φέτα μπέικον την ημέρα να αυξήσει τον κίνδυνο για καρκίνο;





Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα ναι! Ακόμη και μικρές ποσότητες κόκκινου και επεξεργασμένου κρέατος -όπως μια λεπτή φέτα μπέικον- είναι ικανές να αυξήσουν τον κίνδυνο για καρκίνο του εντέρου, όταν καταναλώνονται καθημερινά.
Η τελευταία έρευνα που διεξήγαγε το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης με την χρηματοδότηση της ΜΚΟ Cancer Research UK έρχεται να ενισχύσει κάποια επιστημονικά συμπεράσματα, όπως εκείνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), σύμφωνα με τα οποία η κατανάλωση κόκκινου κρέατος μπορεί να είναι βλαβερή.
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από σχεδόν μισό εκατομμύριο ανθρώπους που συμμετείχαν εθελοντικά στην έρευνα UK Biobank. Στο διάστημα της έρευνάς τους, που διήρκεσε πάνω από έξι χρόνια, διαπίστωσαν ότι 2.609 άνθρωποι εμφάνισαν καρκίνο του εντέρου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, αν κάποιος καταναλώνει καθημερινά τρεις φέτες μπέικον, αντί μόνο μίας, αυξάνεται ο κίνδυνος κατά 20% να εμφανίσει καρκίνο του εντέρου.
Για κάθε 10.000 ανθρώπους που συμμετείχαν στην έρευνα και κατανάλωναν καθημερινά 21 γραμμάρια κόκκινου και επεξεργασμένου κρέατος, 40 διαγνώστηκαν με καρκίνο του εντέρου, ενώ για όσους κατανάλωναν 76 γραμμάρια καθημερινά,  ο αριθμός των διαγνωσθέντων με καρκίνο του εντέρου ήταν 48. Η ΜΚΟ Cancer Research UK υποστηρίζει ότι 5.400 από τα 41.804 κρούσματα καρκίνων του εντέρου που διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορούσαν να αποφευχθούν, αν οι άνθρωποι δεν κατανάλωναν καθόλου επεξεργασμένο κρέας. Ενδεικτικό είναι ότι το βρετανικό υπουργείο Υγείας συμβουλεύει όσους καταναλώνουν πάνω από 90 γραμμάρια κόκκινου και επεξεργασμένου κρέατος καθημερινά να το περιορίσουν στα 70 γραμμάρια.
Η οδηγία του NHS αναφέρει ότι υπάρχουν κάποια οφέλη από την κατανάλωση κόκκινου κρέατος–για παράδειγμα η περιεκτικότητα σε σίδηρο και πρωτεΐνες -που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη σε σχέση με τους πιθανούς κινδύνους. Το επεξεργασμένο κρέας (μπέικον, λουκάνικα, χοτ ντογκ, σαλάμι) είναι τροποποιημένο, ώστε είτε να παρατείνει τον χρόνο ζωής του είτε να ενισχύει τη γεύση του. Οι κυριότερες μέθοδοι επεξεργασίας είναι το κάπνισμα και η επεξεργασία με αλάτι, μπαχαρικά ή συντηρητικά. Θεωρείται ότι τα χημικά που εμπλέκονται στη διαδικασία επεξεργασίας του πιθανόν να αυξάνουν τον κίνδυνο για καρκίνο. Το ψήσιμο σε υψηλές θερμοκρασίες, όπως στο μπάρμπεκιου, επίσης μπορεί να δημιουργήσει καρκινογόνα χημικά.
Επιπλέον, σε ό,τι αφορά κόκκινο κρέας όπως το βόειο, το χοιρινό και το κρέας του αρνιού υπάρχουν ενδείξεις ότι μια από τις πρωτεΐνες (που του χαρίζει το κόκκινο χρώμα του) μπορεί να προκαλέσει ζημιά στο έντερο όταν διασπάται. Αυτή είναι η μεγαλύτερη έρευνα που πραγματοποιείται στη χώρα αναφορικά με την σχέση ανάμεσα στην κατανάλωση κόκκινου και επεξεργασμένου κρέατος και την εμφάνιση καρκίνου του εντέρου.
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ


Η Θαυμαστή ευσέβεια τού Ανθυπάτου τής Ουασιγκτώνος

Η εικόνα ίσως περιέχει: 30 άτομα, , τα οποία χαμογελούν, κουστούμι
«… είναι ανεπανάληπτος η ευλάβεια πού εκδηλώνει ο “Ανθύπατος” τής Ουασιγκτώνος στήν Ελλάδα. Είναι νά χαίρεται κανείς, πού δέν άφησε Μοναστήρι, Μητρόπολη καί Αρχιεπισκοπή, πού νά μήν επισκεφθή κατ’ επανάληψι μέ ίερό δέος, ο νύν Πρέσβης τών Η.Π.Α.. Τόση ευσέβεια δέν θά τήν συναντήση κανείς ούτε σέ χίλιους καλογήρους, ούτε στούς μεγαλυτέρους Αγίους καί στούς Θεοφόρους Πατέρες μας. Μάς συγκινεί η ευσέβειά του καί ο Φιλελληνισμός του, αφού προσπαθεί νά μάς σπρώξη σέ Ελληνοτουρκικό πόλεμο. Μάς εκβίαζει νά κάνουμε εμείς προληπτικό κτύπημα στήν Μ. Ασία».

"ασυνόδευτοι ανήλικοι"

Η εικόνα ίσως περιέχει: 9 άτομα, , τα οποία χαμογελούν, άτομα στέκονταιΟ όρος "ασυνόδευτοι ανήλικοι", καθ' ότι πάρα πολύ πιασάρικος, έχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον για σπαρακτικές και δακρύβρεχτες αναρτήσεις από επιλεκτικά ευαισθητούληδες και αγαπησιάρηδες. Σε αυτό το σύνολο, που φέρει τον τίτλο "ασυνόδευτοι ανήλικοι" υπάγονται οι εξής κατηγορίες:

1. Ενήλικες μεταξύ 18-22, που ισχυρίζονται πως είναι ανήλικοι, για να λάβουν προτεραιότητα στο άσυλο. Γιατί ως γνωστόν, τα πανάκριβα κινητά και γυαλιά ηλίου με τα οποία έρχονται, δεν είναι ταυτότητες για να "χαθούν".

2. Μπουμπούκια, που και κουζινομάχαιρο να πιάσουν στα χέρια τους, σε έχουν τεμαχίσει στο μισό χρόνο, από αυτόν που θα χρειαζόταν ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης.

3. Ανήλικοι, των οποίων οι οικογένειες δε διαθέτουν το προφίλ των προσφύγων, οπότε στέλνουν πρώτα τα παιδιά ως δόλωμα, δασκαλεμένα να πουν κάποια πονεμένη ιστορία, και ύστερα, με τη δικαιολογία της επανένωσης, κουβαλιέται κι όλο το υπόλοιπο σόι. Μιλάμε για φάμπρικα, όχι αστεία...

4. Παιδιά ορφανά, που έχουν περάσει τα πάνδεινα, κι έχουν ανάγκη τη βοήθειά μας. Έφυγαν λόγω πολέμου, πείνας ή κοινωνικής βαρβαρότητας και είναι ζήτημα πολιτισμού κι ανθρωπισμού να τα περιθάλψουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Αυτά.

@Martita P.

*Σύμφωνα με επίσημα πρόσφατα στοιχεία (Οκτ 2019), οι 10.557 ασυνόδευτοι "ανήλικοι" έχουν πολύ περίεργο στατιστικό προφίλ:
- Μόλις το 8% είναι παιδιά 0-13 ετών.
- Το 91% είναι άρρενες, (64% από Αφγανιστάν και Πακιστάν)
Με κυβερνητική παρέμβαση, γράφουν κάποια ΜΜΕ, απομακρύνθηκαν από την Επιτροπή του 1821 ο Αντώνης Παπαγιαννίδης (διακεκριμένος δικηγόρος, δημοσιογράφος, εκδότης, συγγραφέας και άλλοτε διευθυντής του ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΤΥΠΟΥ) και ο Λευτέρης Κουσούλης (κορυφαίος πολιτικός επιστήμων, συγγραφέας, αρθρογράφος και σύμβουλος δύο πρωθυπουργών).
Η αιτία είναι η διαφωνία τους για την ιδεολογική κατεύθυνση της επιτροπής. Προφανής και κραυγαλέα πλέον η εξέλιξη της επιτροπής σε μάζωξη εθνομηδενιστών με σκοπό την αποδόμηση της Ελληνικής Επανάστασης.
Αν γνωρίζαμε την κυρία Αγγελοπούλου, θα την προειδοποιούσαμε ότι η προεδρία της σε αυτήν την επιτροπή εκφυλίζεται ήδη σε μηχανισμό γενικής κατακραυγής και απαξίωσής της και σε Βατερλώ της μέχρι τώρα επιτυχημένης σταδιοδρομίας της.
Το χειρότερο βέβαια είναι ότι αυτά συμβαίνουν σε περίοδο διακυβέρνησης της “κεντροδεξιάς” και όχι του ΣΥΡΙΖΑ ή της ΔΗΜΑΡ.



Ο πολιτικός επιστήμων Λευτέρης Κουσούλης δήλωσε για το θέμα στο Ποντίκι : «Η διάσταση που έχει προκύψει, όπως με ακρίβεια περιγράφετε, είναι αποτέλεσμα μιας διαφωνίας βάθους για το νόημα και τη σημασία των 200 χρόνων. Κάτι που ούτε η κυβέρνηση φαίνεται να το κατανοεί».
πηγή

Γίνε ο λόγος να χαμογελάσει κάποιος γύρω σου.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, υπαίθριες δραστηριότητες

Αιωνία η μνήμη του!


Ὁ Ἁγιορείτης Μοναχὸς Κοσμᾶς (1952-12/12/2010)
 

Ὁ Μοναχὸς Κοσμᾶς, κατὰ κόσμον Ἀνδρέας Παπαπέτρου, γεννήθηκε στὴν στὸ Γκρίμποβο στὶς 10 Μαρτίου 1952. Οἱ γονεῖς του Γεώργιος καὶ Δήμητρα ἦταν ἄνθρωποι ἁπλοὶ μὲ βαθιὰ πίστη στὸν Θεό. Ὁ νεαρὸς Ἀνδρέας διακρινόταν ἀπὸ μικρὸς γιὰ τὴν ἔφεση στὰ γράμματα. Τελείωσε ἀριστοῦχος στὴν πατρίδα του τὸ Δημοτικὸ καὶ τὸ Γυμνάσιο. Εἰσῆλθε στὴν Φιλοσοφικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν καὶ πῆρε τὸ πτυχίο του μὲ ἄριστα συνεχίζοντας μὲ μεταπτυχιακὲς σπουδὲς στὴν Ρώμη.
Ἤδη ἀπὸ τὴν νεότητά του διακρινόταν γιὰ τὸ εὐρὺ καὶ ἀνήσυχο πνεῦμα του, τὸ ὁποῖο δὲν μποροῦσε νὰ ἱκανοποιηθεῖ ἀπὸ μία ζωὴ συμβατικὴ καὶ «συνηθισμένη». Ἔψαχνε γιὰ τὸ ἀπόλυτο, γιὰ πληρότητα ζωῆς καὶ ἐλευθερίας. Διαβάζοντας τοὺς βίους τῶν Ἁγίων καὶ γνωρίζοντας ἐνάρετους μοναχούς, πόθησε νὰ ἀκολουθήσει τὴν ζωή τους, μία ζωὴ κοντὰ στὸν Θεό, ἀπερίσπαστη, ἀσκητική, μὲ προσευχὴ καὶ ἐγκράτεια.
Ἔτσι, ἐγκαταλείποντας τὴν ματαιότητα τοῦ κόσμου, πῆρε τὴν μεγάλη ἀπόφαση καὶ τὸ 1984 , σὲ ἡλικία 32 ἐτῶν, πῆγε στὸ Ἅγιο Ὄρος, στὴν Ἱερὰ Μονὴ Μεγίστης Λαύρας, ὅπου μετὰ ἀπὸ ἑνάμιση χρόνο, στὶς 17 Ἰανουαρίου 1986 ἔγινε μοναχὸς παίρνοντας τὸ μοναχικὸ ὄνομα Κοσμᾶς. Ἡ ἐπιλογὴ τοῦ ὀνόματος δὲν ἦταν τυχαία. Προστάτη του Ἅγιο θεωροῦσε τὸν ἁγιορείτη Ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλό, ὁ ὁποῖος μέσα σὲ πολὺ δύσκολες συνθῆκες, κατὰ τὰ μέσα τοῦ 18ου αἰῶνα μπόρεσε, ξεκινώντας ἀπὸ τὸ Ἅγιο Ὄρος νὰ μεταλαμπαδεύσει τὴν φλόγα τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καὶ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Θεό, πρὸς τὰ περισσότερα μέρη τῆς τουρκοκρατούμενης τότε Ἑλλάδας. Χάρις στὸ ἱεραποστολικὸ ἔργο τοῦ ἁγιορείτου νέου ἱερομάρτυρος Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ πληθυσμοῦ παρέμεινε χριστιανικὸ καὶ ὀρθόδοξο.
Μέσα στὴν Μονὴ τῆς Μεγίστης Λαύρας παρέμεινε ὁ π. Κοσμᾶς ὡς μοναχός ἑνάμιση χρόνο. Φλεγόμενος ἀπὸ τὸν πόθο τῆς ἡσυχίας, καὶ ἀφοῦ ἀσκήθηκε ἄλλο ἑνάμιση χρόνο στὴν ἔρημο τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἐγκαταστάθηκε τὸ 1989 στὴν Καλύβη τοῦ Ἁγίου Βασιλείου-Ὁσίου Θεοφίλου Μυροβλύτου στὴν ἐρημικὴ περιοχὴ τῆς Καψάλας , στὰ ὅρια τῆς Μονῆς Παντοκράτορος μέσα σὲ αὐστηρὴ ἄσκηση καὶ κακοπάθεια. Εἶχε ἰδιαίτερο σύνδεσμο μὲ τὸν γνωστὸ ἁγιορείτη ἐνάρετο Γέροντα Παΐσιο. Ὅταν ὁ π. Κοσμᾶς εἶχε συναντήσει τὸν π. Παΐσιο, τότε αὐτός, δίχως νὰ τὸν γνωρίζει, τὸν κοίταξε καὶ τοῦ εἶπε: «Τί ὡραῖος τόπος ποὺ εἶναι ἡ Καλαβρία π. Κοσμᾶ!». Ὁ π. Κοσμᾶς ἀπόρησε, καὶ ἀπὸ τότε ἄρχισε μὲ πιὸ πολὺ ζῆλο νὰ ἐνδιαφέρεται καὶ νὰ μελετᾶ. Καρπὸς τῶν μελετῶν του ὑπῆρξε ἡ ἔκδοση τοῦ πρωτοτύπου κειμένου μὲ νεοελληνικὴ μετάφραση τοῦ Βίου τοῦ Ὁσίου Λουκᾶ τοῦ Γραμματικοῦ τὸ 1992 καθὼς καὶ τοῦ πρωτοτύπου κειμένου τοῦ Βίου τοῦ Ὁσίου Ἠλία τοῦ Νέου (τοῦ Σικελιώτου), μὲ εἰσαγωγὴ καὶ μετάφραση στὰ νέα ἑλληνικὰ καὶ παράλληλη μετάφραση στὰ ἰταλικὰ ἀπὸ τὸν Stefano dell’ Isola, τὸ 1993 .
Μὲ ἐνέργειες τοῦ π. Κοσμᾶ τελέσθηκε στὶς 2.5.1993 θεία Λειτουργία στὸν παλαιὸ μικρὸ ναὸ τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου στὸν Ἱέρακα τῆς Καλαβρίας ποὺ ἦταν κλειστὸς γιὰ αἰῶνες. Παρόντος τοῦ ἰδίου, ὁ Καλαβρὸς φιλόλογος Domenico Minuto ἀνέγνωσε στὰ ἰταλικὰ λόγο τοῦ π. Κοσμᾶ ποὺ ἄρχιζε ὡς ἑξῆς: «Ἤρθαμε ἐδῶ ἀπὸ τὴν ἀπέναντι στεριὰ ἀκολουθώντας τοὺς ἴδιους δρόμους ποὺ ἔκαναν οἱ εἰκόνες τῆς Παναγίας, μία ἀπὸ τὶς ὁποῖες, ἡ Ὁδηγήτρια (Madona d’ Istria) τοῦ Ἱέρακος, ἔφθασε ἐδῶ κάτω στὸ γιαλό. Τὶς ἴδιες διαδρομὲς ἔκαναν καὶ οἱ Ἅγιοι τῆς Καλαβρίας, ποὺ πήγαιναν ὅπου τοὺς ὁδηγοῦσε τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ. Ἄλλωστε αὐτὴ ἡ θάλασσα περισσότερο μᾶς ἑνώνει, παρὰ μᾶς χωρίζει» .
Αὐτὸ τὸ ἴδιο Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ὁδήγησε τὸν π. Κοσμᾶ, μετὰ ἀπὸ μία σύντομη παραμονὴ στὴν ἔρημο τοῦ Ἁγίου Ὄρους, νὰ μεταβεῖ τὸν ἑπόμενο χρόνο, Φθινόπωρο τοῦ 1994, στὴν Καλαβρία ὅπου παρέμεινε γιὰ 11 συνεχόμενα χρόνια μέχρι τὸ τέλος τοῦ 2005. Ἔχοντας τὴν εὐλογία τοῦ πνευματικοῦ του ἐγκαταστάθηκε στὰ ἐρείπια τοῦ μοναστηριοῦ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεριστοῦ στὸ Μπιβόντζι . Ἀνεστήλωσε τὸν ἐρειπωμένο ναὸ μὲ πολλοὺς κόπους, ζώντας σὲ συνθῆκες ἰδιαίτερα δύσκολες. Ἀναφέρει σὲ ἕνα σχετικὸ κείμενο: «Μόλις πρωτοῆρθα νὰ μείνω μέσα στὰ ἐρείπια τοῦ Μοναστηριοῦ γοητεύθηκα ἀπὸ τὴν ἐρημιὰ... ἐπιθυμοῦσα ν᾿ ἀκουστοῦν ξανὰ οἱ ψαλμωδίες μας, ἡ ἑλληνικὴ λαλιά...» . Ἔγραφε ἐξομολογητικά: «Θυμοῦμαι νοσταλγικὰ τὰ πρῶτα χρόνια στὸ μοναστήρι, ὅταν ἡ ἐκκλησία ἦταν ξεσκέπαστη, ὅπου φώλιαζε ὁ γκιώνης. Χωρὶς νερό, χωρὶς ἠλεκτρικό. Ὅμως ἡ χάρη τοῦ ἁγίου ἦταν ἐμφανής... Προτίμησα τὸ ρόλο τοῦ καντηλανάφτη κι ὄχι τοῦ ἱεραποστόλου. Ἐδῶ ἔζησαν πολλοὶ ἅγιοι...» .
Γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν Ἰταλία ἀναφέρει ἐπιγραμματικὰ ὁ π. Κοσμᾶς: «τρεῖς εἶναι οἱ παράγοντες ποὺ ἐπέτρεψαν καὶ προκάλεσαν τὴν ἐπιστροφὴ τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὁ πρῶτος ἦταν ἡ ἔντονη ἐπιθυμία μερικῶν πεφωτισμένων, οἱ ὁποῖοι ἀνέπτυξαν σχέσεις μὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἰδιαίτερα μὲ τὸ Ἅγιον Ὄρος. Ὁ δεύτερος εἶναι ἡ Ἑνωμένη Εὐρώπη, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει ἄνετη καὶ ἀπρόσκοπτη κίνηση μεταξὺ τῶν πολιτῶν τῶν κρατῶν-μελῶν της... Ὁ τρίτος παράγοντας εἶναι ἡ ἀποϊεροποίηση τοῦ Δυτικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἐναγωνίως ἀναζητᾶ τὸ ἱερό... Ἡ παρουσία μας σ᾿ ἕναν τόπο ποὺ εἶχε τραφεῖ μὲ φιλοκαλικὰ κείμενα κατὰ τὸ παρελθὸν εἶναι εὐπρόσδεκτη καὶ προκαλεῖ ποικίλες συζητήσεις, καλὲς περιέργειες καὶ ἐνδιαφέρουσες ἀναζητήσεις» .
Γιὰ τὸ ἔργο τοῦ π. Κοσμᾶ στὴν Ἰταλία ὑπάρχουν σίγουρα πολλοὶ ἄνθρωποι μὲ πλούσιες προσωπικὲς ἐμπειρίες ποὺ θὰ εἶχαν πολλὰ νὰ ποῦν γιὰ τὸν ταπεινὸ μοναχό, τὸν διακονητὴ τῶν Ἁγίων, γιὰ τὴν ἀνιδιοτελῆ καὶ γεμάτη ἀγάπη προσφορά του σὲ ὅλους ἀδιακρίτως.
Μερικοὺς μῆνες μετὰ τὴν ἄδικη καὶ ὀδυνηρὴ ἀπομάκρυνση τοῦ π. Κοσμᾶ ἀπὸ τὴν Ἰταλία, ἐπανῆλθε στὴν Καψάλα τὸ καλοκαίρι τοῦ 2006 καὶ συγκεκριμένα στὴν Καλύβη τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου. Στὸ ἱστορικὸ αὐτὸ ἐξάρτημα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παντοκράτορος ἔζησαν κατὰ τὸ παρελθὸν σπουδαῖες προσωπικότητες ὅπως ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, ὁ ἅγιος Μακάριος Κορίνθου καὶ ὁ ἅγιος Νήφων ὁ Χίος. Στὴνταπεινὴ αὐτὴ Καλύβη, τῆς ὁποίας ἦτο Γέρων , ἄφησε τὴν τελευταία του πνοὴ στὶς 12 Δεκεμβρίου 2010 (Ν.Η.).
Μέχρι τέλους, ὁ πόθος καὶ ἡ ἀγάπη του γιὰ τοὺς ἀδελφούς του στὴν Ἰταλία ἔφλεγε τὴν καρδιά του.
Σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ τελευταῖα του κείμενα τολμᾶ νὰ ἀναφέρει ἐξομολογητικά ἀλλὰ καὶ προφητικά: «Ὅλες οἱ ὀμορφιὲς τοῦ κόσμου τούτου μοῦ ἄφησαν ἕνα κατακάθι πίκρας καὶ μαρασμοῦ... Πέρα ἀπὸ ἕνα ξεφάντωμα, πέρα ἀπὸ μιὰ αἰσθητικὴ ἀπόλαυση, πέρα ἀπὸ μιὰ ὕψιστη σαρκικὴ ἡδονή, ὁ Θεὸς μᾶς περιμένει πάντα στὴν ἄλλη ὄχθη ὅταν ἀποκαμωμένοι ἀπὸ τὸ ἀνικανοποίητο νιώθουμε τὴν παγερὴ μοναξιά μας... Πάντα ἀνοίγει ἕνα παράθυρο σκοτεινὸ ἀλλὰ ἀληθινὸ καὶ μᾶς δείχνει ἂν θέλουμε νὰ δοῦμε τὰ πράγματα διαφορετικά. Μὴ φοβηθεῖς τέτοια παράθυρα οὔτε νὰ σβήσης ἀπὸ τὴ μνήμη σου ἕναν αἰφνίδιο θάνατο ἑνὸς συμπολίτη σου γιατὶ θὰ χάσης ἕνα πολύτιμο ὀπτικὸ πεδίο. Οἱ ἀτυχίες εἶναι κοντά, ἕτοιμες νὰ ἀνοίξουν ρῆγμα στὴν τσιμεντένια αὐτοπεποίθησή μας. Μέσα ἀπ᾿ αὐτὰ τὰ «ἀπαίσια» ρήγματα φθάνει ὁ Θεὸς ποὺ σέβεται κι ἀγαπᾶ τὴν μοναξιά μας. Τίποτε ἰσχυρότερο ἀπὸ τὴν ἀπελπισία» .

 Καὶ σὲ ἕνα ἄλλο κείμενό του ἐπίσης ἀναφέρει: «Ἀναλογίζομαι τὸ ἔργο τοῦ Κυρίλλου καὶ τοῦ Μεθοδίου, τὸ ὁποῖο ἐξωτερικὰ ἀπέτυχε ἀλλὰ εἶχε μακροχρόνιες ἐπιπτώσεις. Ἀναλογίζομαι τὶς ταπεινώσεις καὶ τοὺς διωγμοὺς ποὺ ὑπέστησαν».
 
Πράγματι, ὁ συμπολίτης καὶ συμμοναστής μας π. Κοσμᾶς δὲν θὰ πρέπει νὰ σβήσει ἀπὸ τὴν μνήμη μας.

 Ὁ αἰφνίδιος θάνατός του μᾶς ἀνοίγει ἕνα πολύτιμο ὀπτικὸ πεδίο. Τὸ ἔργο του, πιστεύουμε, θὰ ἔχει μακροχρόνιες ἐπιπτώσεις. Ἄναψε τὸ κεράκι τοῦ ἁγιορειτικοῦ μοναχισμοῦ καὶ τῆς ὀρθοδόξου παραδόσεως μετὰ ἀπὸ πολλοὺς αἰῶνες στὴν Ἰταλία, καὶ τώρα, ἐλεύθερος στὸν οὐρανό, ἀπαλλαγμένος ἀπὸ κάθε πόνο, λύπη καὶ στεναγμό, συνεχίζει τὴν ἀποστολή του: νὰ εὔχεται γιὰ τοὺς ἀδελφούς του ποὺ τόσο ἀγάπησε.
Αἰωνία ἡ μνήμη τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ Κοσμᾶ μοναχοῦ!
Νὰ ἔχουμε τὴν εὐχή του!

π.Θεόφιλος Παντοκρατορινός