Οδοιπορικό στα ασκητήρια του Αγίου Γέροντα Ιωσήφ του ησυχαστή

Ο αετός στην εικόνα του Ευαγγελιστή Ιωάννη, σε σχέση με το Ευαγγέλιο.

 

Τι συμβολίζει ;

Ο αετός συνδέεται με το όραμα του Ιεζεκιήλ και της Αποκάλυψης.

Στο όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη, εμφανίζονται τέσσερα ζώα γύρω από τον θρόνο του Θεού:

Άνθρωπος (Ματθαίος)

Λέων (Μάρκος)

Βόδι (Λουκάς)

Αετός (Ιωάννης)

Οι Πατέρες της Εκκλησίας, όπως ο Άγιος Ιερώνυμος, τα ταύτισαν με τους τέσσερις Ευαγγελιστές.

Ο αετός είναι το παραδοσιακό σύμβολο του Ευαγγελιστή Ιωάννη και έχει ιδιαίτερα υψηλή θεολογική και εικονογραφική σημασία.

Ο αετός, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο πτηνό, συμβολίζει το ύψος, την πνευματική ανάταση και την οξύτητα της όρασης. Πετά ψηλά πάνω από τη γη και, σύμφωνα με την παλαιά συμβολική παράδοση, μπορεί να ατενίζει ακόμη και το φως του ήλιου. Έτσι συμβολίζει τον Ιωάννη, ο οποίος ανυψώνει τον νου του ανθρώπου από τα επίγεια στα ουράνια και εισάγει τον αναγνώστη στα υψηλότερα μυστήρια της θεότητος του Χριστού.

Ενώ τα άλλα Ευαγγέλια αρχίζουν παρουσιάζοντας γεγονότα της επίγειας ζωής του Χριστού, ο Ιωάννης ανεβαίνει αμέσως στην αιωνιότητα και στην προαιώνια ύπαρξή Του:

«Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος,

καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν,

καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος.»

Δεν ξεκινά από τη Βηθλεέμ, από τη γενεαλογία ή από την αρχή της δημόσιας δράσης του Χριστού. Ξεκινά από την αρχή των πάντων, πριν ακόμη από τη δημιουργία του κόσμου. Ο Χριστός παρουσιάζεται ως ο αιώνιος Λόγος του Θεού, ο οποίος «σὰρξ ἐγένετο» και κατοίκησε ανάμεσά μας.

Γι' αυτό ο αετός συμβολίζει ιδιαίτερα την ουράνια και θεία καταγωγή του Χριστού, καθώς και το ύψος της θεολογίας του Ιωάννη.

Το Ευαγγέλιο του Ιωάννη είναι γεμάτο από βαθιά και υψηλά θεολογικά νοήματα. Δεν περιορίζεται στην αφήγηση των γεγονότων, αλλά οδηγεί τον άνθρωπο στο μυστήριο του ποιος πραγματικά είναι ο Χριστός.

Ο Ιησούς παρουσιάζεται ως:

«ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς»,

«τὸ φῶς τοῦ κόσμου»,

«ἡ θύρα»,

«ὁ καλὸς ποιμήν»,

«ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή»,

«ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή».

Και κορυφαία στιγμή αποτελεί η διακήρυξη:

«Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν.»

Ο Ιωάννης παρουσιάζει έτσι με ιδιαίτερη καθαρότητα το μυστήριο της θεότητος του Χριστού και της σχέσεώς Του με τον Πατέρα.

Ο αετός συμβολίζει ακόμη την πνευματική όραση του Ιωάννη. Όπως ο αετός έχει οξεία όραση και μπορεί να βλέπει από μεγάλο ύψος, έτσι και ο Ευαγγελιστής φαίνεται να «βλέπει» βαθύτερα μέσα στα γεγονότα της ζωής του Χριστού.

Δεν περιγράφει απλώς τον Μυστικό Δείπνο, αλλά παραδίδει τον μεγάλο αρχιερατικό λόγο του Χριστού και την προσευχή Του προς τον Πατέρα. Δεν παρουσιάζει απλώς τον Σταυρό, αλλά αποκαλύπτει το βαθύτερο νόημά του ως δόξα και ολοκλήρωση της αποστολής του Χριστού.

Ακόμη και κάτω από τον Σταυρό, ο Ιωάννης είναι ο μαθητής που βρίσκεται παρών και παραδίδει τη συγκλονιστική σκηνή της παραδόσεως της Θεοτόκου στον αγαπημένο μαθητή:

«Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου.»

Το Ευαγγέλιο του Ιωάννη είναι επίσης το Ευαγγέλιο της αγάπης. Η λέξη και το νόημα της αγάπης διατρέχουν ολόκληρο το κείμενο, με κορυφαία τη φράση:

«Οὕτως γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον...»

και την εντολή του Χριστού:

«Ἀγαπᾶτε ἀλλήλους, καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς.»

Ο αετός, λοιπόν, δεν συμβολίζει μόνο το ύψος της θεολογίας του Ιωάννη, αλλά και την ανάταση της ψυχής προς τον Θεό. Είναι σαν να καλεί τον άνθρωπο να αφήσει για λίγο το βλέμμα του από τα γήινα και να στραφεί προς τα άνω, προς το φως, την αλήθεια και την αιώνια ζωή.

Και η σύνδεση του Ιωάννη με τον αετό γίνεται ακόμη βαθύτερη επειδή ο ίδιος Ευαγγελιστής είναι ο συγγραφέας της Αποκάλυψης, όπου ξανασυναντούμε τα τέσσερα ουράνια όντα γύρω από τον θρόνο του Θεού. Έτσι το σύμβολο του αετού συνοδεύει τον Ιωάννη όχι μόνο ως Ευαγγελιστή, αλλά και ως τον Απόστολο που αξιώθηκε να δεχθεί και να καταγράψει οράματα των εσχάτων και της επουράνιας δόξας.

Συμπληρωματικά, οι άλλοι τρεις Ευαγγελιστές εικονίζονται:

ο Ματθαίος με τον άνθρωπο ή άγγελο, επειδή τονίζει την ενανθρώπηση και την ανθρώπινη γενεαλογία του Χριστού,

ο Μάρκος με το λιοντάρι, επειδή φανερώνει τη βασιλική δύναμη και την εξουσία του Χριστού,

ο Λουκάς με το βόδι, επειδή προβάλλει ιδιαίτερα το θυσιαστικό και λειτουργικό στοιχείο,

και ο Ιωάννης με τον αετό, επειδή ανυψώνει τον νου στα ουράνια και αποκαλύπτει με ιδιαίτερο τρόπο την αιώνια θεότητα και το μυστήριο του Χριστού.

Έτσι, ο αετός δίπλα στον Ιωάννη δεν είναι απλώς ένα διακοσμητικό στοιχείο της εικόνας.

Είναι μια θεολογική εικόνα:

όπως ο αετός υψώνεται προς τον ουρανό, έτσι ο Ιωάννης υψώνει τον νου προς τον Θεό.

όπως ο αετός βλέπει από ψηλά, έτσι ο Ιωάννης εισχωρεί βαθύτερα στο μυστήριο του Χριστού.

και όπως ο αετός στρέφεται προς το φως, έτσι το Ευαγγέλιο του Ιωάννη οδηγεί τον άνθρωπο προς τον Χριστό, «τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν».

Τέσσερις Ευαγγελιστές — τέσσερα σύμβολα — ένα Ευαγγέλιο: η μαρτυρία για τον Χριστό

ΜΑΡΙΑ ΤΩΝ ΜΟΓΓΟΛΩΝ

 

Ψηφιδωτό της μονής της χώρας, Κωνσταντινούπολη.

 

Απεικονίζεται η πριγκίπισσα Μαρία Δέσποινα Παλαιολογίνα, γνωστή και σαν η Μαρία των Μογγόλων. Ήταν νόθα κόρη του αυτοκράτορα Μιχαήλ του Η' και σύζυγος του Χάνου Αμπακά Χαν του Ιλχανάτου. Η ζωή της υπήρξε περιπετειώδης. Το 1265 άφησε την Κωνσταντινούπολη και με συνοδεία έφτασε στο βασίλειο του Ιλχανάτου. Όταν έφτασε ο Χάνος Αμπακά Χαν είχε πεθάνει. Έτσι παντρεύτηκε το γιο και διάδοχό του. Έμεινε 15 χρόνια στη Μογγολία και διέδωσε το χριστιανισμό.Η αδερφή της Ευφροσύνη είχε παντρευτεί τον Νογκάι Χαν αρχηγό της περίφημης χρυσής ορδης.Μετά το θάνατο του συζύγου της επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και έγινε μοναχή με το όνομα Μελανία. Αυτή είναι η μοναδική απεικόνισή της στο ψηφιδωτό του 14 ου αιώνα. Από την ιστορία της η συγγραφέας Μαριάννα Κορομηλά εμπνεύστηκε το μυθιστόρημά της : Η Μαρία των Μογγόλων.

Μαρία Δέσποινα Παλαιολογίνα, Μαρία Παλαιολογίνα Καντακουζηνή, Ευφροσύνη Παλαιολογίνα,Θεοφανώ Σκλήραινα, Άννα Πορφυρόγενητη γυναίκες που εκπολιτισάν και εν μέρει εκχριστιανισάν το μεγαλύτερο μέρος του γνωστού τότε κόσμου.Ρως, Βούλγαροι, Μογγόλοι, Γερμανικά φύλα προσκύνησαν μπροστά στο μεγαλείο και την δύναμη που απεπνεαν οι πριγκίπισσες της Ρωμανίας , πουθενά αλλού στον κόσμο κατά την διάρκεια του μεσαίωνα δεν απολαμβάνε την θέση και τον σεβασμό που κατείχε το γυναικείο φύλο στην χριστιανική αυτοκρατορία.Ακομή και στην εποχή μας που το κίνημα του φεμινισμού και όλη αυτή η "woke"(sleep  θα έπρεπε να την λένε κανονικά) θολοκουλτούρα υποτίθεται ότι έχει ενδυναμώσει την θέση της γυναίκας στην κοινωνία αμφιβάλλω εάν θα μπορούσε να συγκριθεί με εκείνη την εποχή.

Παραθέτω ένα χαρακτηριστικό ιστορικό στιγμιότυπο που επιβεβαιώνει τα έως τώρα"λεγόμενα" μου, ο αδελφός της, ο Ανδρόνικος Παλαιολόγος κάποτε την είχε στείλει να διαπραγματευτεί με τον Οθωμανό στρατηλάτη εκείνης της περιόδου που πολιορκούσε περιοχές στη Βιθυνία. Η Μαρία είχε παρουσιαστεί μπροστά στους Οθωμανούς και μάλιστα με πολύ επιθετικό τρόπο είχε απειλήσει τον ίδιο τον Σουλτάνο πως εάν δεν αποχωρήσουν είχε τη δύναμη να φέρει τους Μογγόλους να τους καταστρέψουν. Οι Τούρκοι δεν μπορούσαν να πιστέψουν πως μια γυναίκα τους είχε προσβάλει στα μούτρα τους και μίλαγε για πολιτικά θέματα και στην ιστορία τους την παρουσιάζουν ως ξιπασμένη μάγισσα.

Τελευταίο αλλά πολύ σημαντικό που θα πρέπει να αναφέρω είναι ότι η μόνη εκκλησία από τις βυζαντινές που είναι ακόμη υπό τη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου είναι η κόκκινη εκκλησία Παναγία Μουχλιωτισσα(φωτό στα σχόλια) που χτίστηκε από την Μαρία Παλαιόλογινα όταν επέστρεψε λόγω χηρείας και έγινε μοναχή.Η Παναγία των Μογγολίων όπως είναι επίσης γνωστή αποτελεί την μόνη ελληνορθόδοξη Εκκλησία της Πόλης που συνεχίζει να λειτουργεί απρόσκοπτα περίπου από το 1285 μ.Χ έως και σήμερα.

Στυλ. Καβάζης

Επίσκοπος Μαδαγασκάρης π. Πρόδρομος: «Πάντα υπήρχε η επιθυμία της Ιεραποστολής»

William Blake

 

Καθώς περπατούσα ανάμεσα στις φλόγες της κόλασης, γοητευμένος από τις απολαύσεις του Πνεύματος, που στους Αγγέλους φαίνονται σαν μαρτύριο και παραφροσύνη, συγκέντρωσα μερικές από τις Παροιμίες τους, πιστεύοντας πως, όπως τα ρητά που χρησιμοποιούνται σε ένα έθνος επισημαίνουν το χαρακτήρα του, έτσι και οι Παροιμίες της Κόλασης δείχνουν τη φύση της Υποχθόνιας σοφίας καλύτερα από οποιαδήποτε περιγραφή κτιρίων ή ενδυμάτων.

Όταν γύρισα πίσω, πάνω στην άβυσσο των πέντε αισθήσεων, όπου ένα φαράγγι με ομαλές πλευρές στέκει απειλητικό πάνω απ' τον παρόντα κόσμο, είδα ένα τρανό Διάβολο, τυλιγμένο μέσα σε μαύρα σύννεφα, που περιφερόταν στις πλαγιές του βράχου: με διαβρωτικές φλόγες έγραψε την ακόλουθη πρόταση, που τώρα έγινε αντιληπτή από το νου των ανθρώπων, και διαβάζεται από αυτούς στη γη:

"Πώς ξέρεις αν κάθε πτηνό που τον αιθέριο χαράζει δρόμο

Δεν είναι ένας κόσμος ηδονής απέραντος, κλεισμένος από τις πέντε σου αισθήσεις;"

William Blake, Προφητικά, εκδ. Χατζηνικολή

Άγιος Νεκτάριος_Ο ευγνώμων προς τον ευεργέτη, είναι ευγνώμων και προς τον Θεό. Τους ευγνώμονες, ο Θεός τους ευλογεί και τους σκεπάζει κάθε μέρα τη ζωή τους.

ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΚΑΦΕ-ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ ΣΤΑ ΑΡΩΝΙΑΔΙΚΑ ΚΥΘΗΡΩΝ

 

Ένα παραδοσιακό καφενείο 100 περίπου ετών, που λειτουργούσε στην αρχή στα Αρωνιάδικα Κυθήρων και σαν παντοπωλείο, συντηρήθηκε από τον Θοδωρή Γρηγοράκη και εκσυγχρονίστηκε διατηρώντας όμως παράλληλα το παραδοσιακό χρώμα του. Πρώτοι ιδιοκτήτες του καφενείου οι θείοι τής μητέρας τού Θοδωρή οι οποίοι, όταν έφυγαν από τη Σμύρνη μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, έκτισαν το οίκημα στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Ο χώρος λειτούργησε στην αρχή σαν καφε-παντοπωλείο.

Ο Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ είπε μια συγκλονιστική λέξη: «Το τέλος θα έρθει όταν ο άνθρωπος θα πει ότι είναι τα πάντα και ότι δεν χρειάζεται πλέον τον Θεό».

Η Σεβάσμια Αγία Ελισάβετ μας είπε: «Δεν είμαι εγώ που μιλάω, αλλά τα σημεία των καιρών!» Υπάρχουν Χριστιανοί που δεν πιστεύουν, αλλά απαιτούν αποδείξεις και αποδείξεις. Σήμερα βλέπουμε ότι όλο και περισσότεροι επιστήμονες, μαθηματικοί και φυσικοί μιλούν με ανησυχία για μια πιθανή «κυβερνητική Αποκάλυψη».

Είναι όντως έτσι; 

Πλησιάζει η ανθρωπότητα μια Αποκάλυψη; Ναι, πλησιάζει, αλλά όχι με τον τρόπο που φαντάζονται τον κόσμο. 

 

Πολλοί βλέπουν την Αποκάλυψη σαν αμερικανική ταινία: εκρήξεις, μετεωρίτες, καταστροφές. Ωστόσο, η Εκκλησία δεν έχει μιλήσει ποτέ με αυτόν τον τρόπο. 

Για τους Πατέρες, η Αποκάλυψη δεν σημαίνει, πρώτα απ 'όλα, το τέλος του κόσμου, αλλά την ανακάλυψη του κόσμου όπως πραγματικά είναι. Αυτή είναι και η έννοια της λέξης «αποκάλυψη»: η άρση του πέπλου.

Και το πέπλο της εποχής μας φαίνεται να σηκώνεται μέσα από σημεία. Ένα από αυτά είναι το γεγονός ότι ο άνθρωπος δεν θέλει πλέον να είναι άνθρωπος. Ο ερημίτης των αρχαίων χρόνων κατέφυγε στην έρημο για να πολεμήσει με τον εαυτό του, να σκοτώσει τον παλιό άνθρωπο και να γεννηθεί ο νέος άνθρωπος εν Χριστώ. Ο σύγχρονος άνθρωπος, ωστόσο, διακινδυνεύει να καταφύγει στην τεχνολογία όχι για να θεραπεύσει τον εαυτό του εσωτερικά, αλλά για να αντικαταστήσει αυτό που είναι ανθρώπινο μέσα του.

Τι του προτείνει το πνεύμα της εποχής; Τον μετανθρωπισμό. Στον άνθρωπο λέγεται, σε μια νέα γλώσσα: δεν είσαι πλέον η εικόνα του Θεού, είσαι κάτι που χρειάζεται «εκσυγχρονισμό». Το σώμα σου είναι ξεπερασμένο, το μυαλό σου πολύ αργό και η καρδιά σου - μια βιολογική αδυναμία. Ελάτε να σας συνδέσουμε, να σας βελτιστοποιήσουμε, να σας κάνουμε πιο δυνατούς και, ίσως, ακόμη και να ονειρευτούμε την αθανασία. Όλα αυτά χωρίς μετάνοια, χωρίς τον Σταυρό, χωρίς δάκρυα και χωρίς την ανανέωση της ψυχής.

Ο πατέρας Σωφρόνιος του Έσσεξ είπε μια συγκλονιστική λέξη: «Το τέλος θα έρθει όταν ο άνθρωπος θα πει ότι είναι τα πάντα και ότι δεν χρειάζεται πλέον τον Θεό». Αυτός είναι ένας από τους μεγάλους πειρασμούς της σύγχρονης εποχής: να πιστέψει ο άνθρωπος ότι μπορεί να αποτελέσει τον εαυτό του ως το απόλυτο μέτρο της ύπαρξης και να δημιουργήσει, μέσω της δικής του νοημοσύνης, έναν κόσμο κατ' εικόνα του.

Δεν είναι τυχαίο ότι, γύρω από την Τεχνητή Νοημοσύνη, συχνά προκύπτουν συζητήσεις για την «μοναδικότητα», για την υπέρβαση των ορίων του ανθρώπου και για έναν ριζικό μετασχηματισμό του πολιτισμού. Από πνευματική άποψη, η ηχώ ενός πολύ παλιού πειρασμού μπορεί να αναγνωριστεί εδώ: «Θα είστε σαν θεοί, γνωρίζοντας το καλό και το κακό» (Γένεση 3, 5). Ωστόσο, το φίδι δεν μιλάει πλέον στη γλώσσα του Κήπου, αλλά στη γλώσσα της προόδου, της τεχνολογίας και της ανθρώπινης αυτάρκειας.

Δεύτερον, όλα κινδυνεύουν να γίνουν απρόσωπα και χωρίς τόπο. Η Αγία Ελισάβετ είδε το πρόσωπο κάθε ανθρώπου. Είδε το πρόσωπο του Θεού σε κάθε άνθρωπο και, ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, έκλαψε για τους ανθρώπους, τους καλωσόρισε με συμπόνια και τους κουβάλησε στην προσευχή.

Ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο δύσκολα σημάδια της εποχής μας: η απώλεια του προσώπου του άλλου. Ο άνθρωπος γίνεται προφίλ, αριθμός, λογαριασμός, δεδομένα, εικόνα ή στατιστική. Ωστόσο, ο Χριστιανισμός μας καλεί προς την αντίθετη κατεύθυνση: να ανακαλύψουμε ξανά το άτομο, την αγάπη, την ελευθερία, τη μετάνοια και τη ζωντανή σύνδεση με τον Θεό.

Επομένως, ο λόγος της Αγίας Ελισάβετ παραμένει ανησυχητικά επίκαιρος: «ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΩ, ΑΛΛΑ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΝ!»

Νέα Σκήτη

Ο ταβάς είναι ένα από τα πιο παραδοσιακά και αγαπημένα σκεύη της Αγιορειτικής κουζινας

 

 

Μοναχός Αβραάμ.23/09/2026. 

κουβεντούλες στη βροχή...

. Άγιος Σωφρόνιος :Τι ευαισθησία είχε αυτός ο άνθρωπος (ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)!

 

 

Αυτό φαίνεται καθαρά στην αναφορά που κάνω όταν περιγράφω την επίσκεψη του π. Διαδόχου, όπου έλαβε χώρα μία συζήτηση πάρα πολύ ένδιαφέρουσα άνάμεσα σε έναν από τους πνευματικούς πατέρες του μοναστηριού και τον Σιλουανό.

Ο πνευματικός αυτός πατέρας, έχοντας διαβάσει κάποια πράγματα από μία έφημερίδα, απευθυνόμενος στον Σιλουανό τον ρώτησε:

-Τι νομίζετε γι’ αυτό το θέμα, πάτερ Σιλουανέ;

-Πάτερ, γνωρίζετε ότι δεν μου αρέσει να διαβάζω εφημερίδες.

-Γιατί;

-Διότι δεν επιφέρουν παρά μόνο ταραχή στην πνευματική μου κατάσταση.

-Σε μένα συμβαίνει το αντίθετο! Εδώ στην έρημο που είμαστε εμείς λησμονούμε τον κόσμο, λοιπόν, όταν διαβάζω εφημερίδες. Θυμάμαι τον κόσμο και προσεύχομαι γι’ αυτόν στη Λειτουργία, στην προσευχή μου, στό κελί κλπ.

Και ο Σιλουανός απάντησε:

-Αλλά όταν κάποιος προσεύχεται τη νύχτα για τον κόσμο, το αισθάνεται αυτό καλύτερα παρά από τις εφημερίδες. Με την προσευχή γνωρίζει κανείς και την κατάσταση του κόσμου και τις ανάγκες του.

Ο Γέροντας λέει ότι ο νους ενός πνευματικού είναι όπως ένας άετός που από ψηλά βλέπει τον κόσμο μέσα στο σκοτάδι της νύχτας.

Οσίου Σωφρονίου Σαχάρωφ,Οικοδομώντας το ναό του Θεού

''ΣΒΑΡΝΙΑΡΑ''

 Από την συμμετοχή του ΧΟΡΕΥΤΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΤΡΙΚΑΛΩΝ στο 30ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Παραδοσιακών χορών στην Άνθεια του Έβρου που διοργάνωσε ο πολιτιστικός σύλλογος ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ 10-11-12/7/26. Επιμέλεια χορών & προγράμματος : Παναγιώτης Μάνος - Μαρία Βαρδίκου Τσέλιου Μαρία στο Τραγούδι Σίττας Άγγελος στο κλαρίνο Πορφυρίδης Χάρης στο Λαούτο και Γιάννης Κουτσάκης στο Ντέφι.

Α' Ιωάννου Β' 15-27

 

Μη αγαπάτε τον κόσμο, ούτε αυτά [που υπάρχουν] μέσα στον κόσμο. Αν κάποιος αγαπάει τον κόσμο, η αγάπη τού Πατέρα δεν υπάρχει μέσα σ’ αυτόν·

επειδή, κάθε τι που [υπάρχει] στον κόσμο: Η επιθυμία τής σάρκας και η επιθυμία των ματιών και η αλαζονεία τού βίου, δεν είναι από τον Πατέρα, αλλά είναι από τον κόσμο.

Και ο κόσμος παρέρχεται και η επιθυμία του· εκείνος, όμως, που πράττει το θέλημα του Θεού, μένει στον αιώνα.

Παιδάκια μου, είναι έσχατη ώρα· και καθώς ακούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται, και τώρα πολλοί αντίχριστοι υπάρχουν· γι’ αυτό γνωρίζουμε ότι είναι έσχατη ώρα.

Βγήκαν από ανάμεσά μας, αλλά δεν ήσαν από μας· επειδή, αν ήσαν από μας, θα έμεναν μαζί μας. Αλλά [βγήκαν από ανάμεσά μας], για να φανερωθούν ότι όλοι δεν είναι από μας.

Κι εσείς έχετε χρίσμα από τον Άγιο, και τα γνωρίζετε όλα.

Δεν σας έγραψα επειδή δεν γνωρίζετε την αλήθεια, αλλά επειδή τη γνωρίζετε, και επειδή κάθε ψέμα δεν είναι από την αλήθεια.

Ποιος είναι ο ψεύτης, παρά αυτός που αρνείται ότι ο Ιησούς δεν είναι ο Χριστός; Αυτός είναι ο αντίχριστος, αυτός που αρνείται τον Πατέρα και τον Υιό.

Καθένας που αρνείται τον Υιό δεν έχει ούτε τον Πατέρα· [εκείνος που ομολογεί τον Υιό έχει και τον Πατέρα].

Εκείνο, λοιπόν, που εσείς ακούσατε εξαρχής, ας μένει μέσα σας. Αν μένει μέσα σας αυτό που ακούσατε εξαρχής, κι εσείς θα μένετε στον Υιό και στον Πατέρα.

Κι αυτή είναι η υπόσχεση, που αυτός υποσχέθηκε σε μας: Την αιώνια ζωή.

Αυτά σας [τα] έγραψα γι’ αυτούς που σας πλανούν.

Κι εσείς, το χρίσμα που λάβατε απ’ αυτόν, μένει μέσα σας, και δεν έχετε ανάγκη κάποιος να σας διδάσκει· αλλά, όπως σας διδάσκει το ίδιο το χρίσμα για όλα, [έτσι] και είναι αλήθεια και δεν είναι ψέμα· και καθώς σας δίδαξε, θα μένετε σ’ αυτόν.

Ανάποδος κόσμος :Αρνό Ντενίς _Η βοηθούμενη αυτοκτονία που ονομάζουν οι νεοταξίτες «ευθανασία»

 Η ίδια «ιατρική» που τον σακάτεψε, του χάρισε... «αξιοπρέπεια»!

Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης

Με πρωτοφανή ένταση διαφημίζεται πλέον το μοντέλο «υγείας» υποβοηθούμενων Άουσβιτς, δηλαδή μιας υγειονομικής πολιτικής που ωθεί τις μάζες στους ιατρικούς θαλάμους της ευθανασίας. Ενώ το προκάλυμμα μιας αποστασιοποιημένης «συμπόνιας» λειτουργεί ως κοινωνικό αναισθητικό.

Μέρα με τη μέρα και είδηση με την είδηση, χτίζεται η συνείδηση ενός ταξικού Καιάδα στου οποίου τα έγκατα θα εξολοθρεύεται ο κάθε απεγνωσμένος πολίτης. Η επιστροφή της απάνθρωπης ευγονικής παρουσιάζεται σαν δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και το ματωμένο σύνθημα των Ναζί «Arbeit macht frei» («Η εργασία σε κάνει ελεύθερο»), επιστρέφει σε βελτιωμένη έκδοση: «Η αυτοεξόντωση σου, σε κάνει ελεύθερο». Αφού η ελίτ των σημερινών χιτλερίσκων φρόντισε να εμπνεύσει τη θεοποίηση του θελήματος, ακόμα και η αυτοκτονία εκλαμβάνεται ως ανθρωπιστικό προνόμιο.

Η κοινωνική απάθεια τρέφει την κουλτούρα της εξολόθρευσης των απελπισμένων και ταυτόχρονα η κανονικοποίηση της εξολόθρευσης των απελπισμένων, γιγαντώνει την κοινωνική απάθεια. Ένα αμφίδρομο νεκρωτικό εκκρεμές που υπνωτίζει την ανθρωπότητα με παραισθήσεις «προόδου», όσο αυτή επιστρέφει στα πιο πυκνά σκοτάδια της ιστορίας.

Οι Ναζί θανάτωναν με τοξικά αέρια, αλλά οι σημερινοί αιχμάλωτοι του μηδενισμού εκτελούνται από τοξικές κοινωνίες. Άνθρωποι με χρόνιες σωματικές ασθένειες, ψυχασθενείς, μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι με άνοια ή ακόμα και άτομα που υποφέρουν από μοναξιά, κατευθύνονται στα «χωνευτήρια» του θανάτου, τους νέους «εκσυγχρονιστικούς» νόμους που ρευστοποιούν όλα τα ανθρώπινα αδιέξοδα. Και όσο προχωρά η κανονικοποίηση της ευθανασίας, τόσο - αντιστρόφως ανάλογα – συρρικνώνονται οι υπηρεσίες ανακουφιστικής φροντίδας.

Αρνό Ντενίς: H ευθανασία ως μέσο συγκάλυψης

Η Νεοταξική ιατρική των σημερινών Μένγκελε, φιλοδοξεί να εξελιχθεί πρώτα απ’ όλα σε βιομηχανία αμύθητων κερδών. Όπως φαίνεται όμως, θα προσφέρει και άλλες παρεπόμενες «υπηρεσίες», όπως η συγκάλυψη ιατρικών εγκλημάτων. Μια τέτοια περίπτωση έχει γίνει viral τις τελευταίες μέρες, με την είδηση της ευθανασίας του σκηνοθέτη και ηθοποιού, Αρνό Ντενίς.

Στις 22 Σεπτεμβρίου 2026, ο 43χρονος Γάλλος έβαλε τέρμα στη ζωή του, αφού 3 χρόνια πριν, μια απλή επέμβαση βουβωνοκήλης εξελίχθηκε σε διαρκές μαρτύριο. Ένα εμφύτευμα (πλέγμα) από πολυπροπυλένιο που εισήχθη στο σώμα του, είχε ως αποτέλεσμα να εμφανίσει χρόνιους πόνους και συμπτώματα που συνδέθηκαν με μυαλγική εγκεφαλίτιδα. Το συγκεκριμένο εμφύτευμα (της εταιρείας Medtronic) έχει συνδεθεί με σοβαρότατες επιπλοκές και έχει κατηγορηθεί από πολλούς ασθενείς παγκοσμίως, οι οποίοι έχουν προχωρήσει σε μαζικές καταγγελίες και μηνύσεις.

Όμως μια χήνα με χρυσά αυγά, δύσκολα αποσύρεται από το υγειονομικό κοτέτσι. Και αν ένα 5% που χειρουργείται για κοίλη, εμφανίζει σοβαρές επιπλοκές, κανείς δεν φαίνεται πρόθυμος να θυσιάσει τον τζίρο δισεκατομμυρίων που εξασφαλίζει το υπόλοιπο 95% και μάλιστα σε μια τόσο «ρουτινιάρικη» επέμβαση.

Έτσι κανείς δεν ενημέρωσε τον Αρνό Ντενίς για τις ανεπιθύμητες συνέπειες που συνδέονται με τα εμφυτεύματα για τη θεραπεία της κήλης. Ο Γάλλος έμεινε ανάπηρος και υπέβαλε μήνυση κατά αγνώστων για να βρει το δίκιο του, αλλά η γαλλική δικαιοσύνη έστειλε την υπόθεση στο αρχείο. Από εκεί ξεκίνησε η μεγάλη κατηφόρα της απόγνωσης, με κατάληξη τον υποβοηθούμενο θάνατο του ηθοποιού.

Η είδηση της κρατικής δολοφονίας του Ντενίς μεταφέρθηκε από τα συστημικά ΜΜΕ ως μια συγκινητική ιστορία ανακτημένης «αξιοπρέπειας». Τα δημοσιεύματα συνοδεύτηκαν από τίτλους που εμπνέουν ένα διεστραμμένο αίσθημα «εξιλέωσης», ενώ η ωμή αλήθεια, δηλαδή η εξολόθρευση ενός πολίτη που τον πρόδωσε η ιατρική και νομική αρχή, δεν τονίζεται πουθενά. Η διεφθαρμένη ιατρική επιστήμη σακάτεψε τον Αρνό Ντενίς και στο τέλος η ίδια τον αποτελείωσε ως «φιλάνθρωπη». Και όλο αυτό παρουσιάζεται ως ανθρωπιστική κατάκτηση!

Τα σκάνδαλα ευθανασιών που αποσιωπούν

Βλέπουμε ότι ο συστημικός Τύπος αρέσκεται να παρουσιάζει ολοένα και συχνότερα τέτοιες υποθέσεις «ρομαντικών» εκτελέσεων, αποσιωπώντας όλη τη θεσμική φρίκη που τις συνοδεύει. Αντιθέτως, θάβουν συστηματικά τα σκάνδαλα που προκύπτουν από τους σατανικούς νόμους ευθανασίας.

Στο Οντάριο του Καναδά, η 83χρονη Brigitte Stegemann υποβλήθηκε σε ευθανασία τον περασμένο Ιούλιο, χωρίς την πραγματική συναίνεσή της. Η ηλικιωμένη έπασχε από καρκίνο του στομάχου, αλλά λόγω της χριστιανικής πίστης της, είχε δηλώσει επανειλημμένως ότι δεν εγκρίνει – ούτε επιθυμεί την ευθανασία. Σύμφωνα με καταγγελίες της οικογένειας της, το νοσηλευτικό προσωπικό του οίκου ευγηρίας εκμεταλλεύτηκε την απουσία συγγενών και πίεσε τη δύστυχη γιαγιά να αποδεχθεί την ιατρική δολοφονία της. Εκείνη, όντας σε νοητική σύγχυση (και μη μπορώντας ούτε καν να θυμηθεί τα ονόματα της οικογένειας της), έδωσε μια εξαιρετικά αμφίβολη «έγκριση». Λίγες μέρες πριν τη φρικιαστική πράξη, η ηλικιωμένη αντιλήφθηκε τι επρόκειτο να συμβεί και άρχισε να κλαίει επίμονα, επαναλαμβάνοντας ότι έκανε λάθος. Εις μάτην όμως.

Τη μέρα που την οδήγησαν στο ιατρικό «ικρίωμα», δεν έδωσε ούτε καν τη ρητή συγκατάθεση που προβλέπεται, κι όμως τη σκότωσαν χωρίς δισταγμό. Η υπόθεση της Brigitte Stegemann έχει προκαλέσει διεθνή σάλο στα ανεξάρτητα ΜΜΕ, αλλά έχει «μπαζωθεί» ολοσχερώς από το κυρίαρχο συνδικάτο των ειδήσεων.

Άλλη μια σοκαριστική περίπτωση είναι εκείνη του James MacLean, ενός Καναδού γιατρού που συνάντησε έναν άνδρα (πάλι στο Οντάριο) ο οποίος έπασχε από τη νόσο του Crohn. Ο τόπος της συνάντησης, ένα πάρκινγκ καταστήματος. Ο λόγος της συνάντησης, αξιολόγηση ευθανασίας! Ο MacLean φαίνεται να ωθούσε πλαγίως τον ασθενή προς την «τελική λύση», ανταλλάσσοντας πολλά SMS μαζί του. Μετά το βιαστικό ραντεβού, ο Δρ. Θάνατος οδήγησε τον ασθενή σε εγκεκριμένο χώρο και τον σκότωσε με θανατηφόρες ενέσεις, νομιμοφανέστατα.

Σε ένα άλλο αποτρόπαιο περιστατικό, ο MacLean δήλωσε τον θάνατο ασθενούς κατά τη διαδικασία υποβοηθούμενης αυτοκτονίας και έφυγε από το ιατρείο του. Όμως δεν είχε χορηγήσει την προβλεπόμενη ουσία που παραλύει τους μυς του σώματος και ο αυτόχειρας άρχισε να αναπνέει! Ο γιατρός ειδοποιήθηκε, επέστρεψε, χορήγησε τα πρέποντα της εκτέλεσης και σκότωσε τον ασθενή για «δεύτερη» φορά!

Αν νομίζετε ότι μετά από όλα αυτά, ο MacLean σαπίζει σε κάποιο κελί φυλακής, θα σας απογοητεύσω. Η μόνη τιμωρία που του επιβλήθηκε από τον ιατρικό σύλλογο του Καναδά ήταν η… επίπληξη και μια εξάμηνη περίοδος επιτήρησης! Τι λέτε λοιπόν; Εξελίσσεται ή δεν εξελίσσεται ο ιατρικά υποβοηθούμενος θάνατος σε εκτονωτικό «πάρκο» για φονιάδες; Αν τα ήθη ορίζουν τα ηθικά όρια της σημερινής ιατρικής, πιο όριο θα απομείνει σε μια κοινωνία που ταυτίζει τη θανάτωση με τη θεραπεία και την ιδιότητα του γιατρού με εκείνη του δημίου...;

sportime.