«… Η μικροκαμωμένη κοκκινομάλλα ρίχτηκε προς το μπροστινό κάθισμα μ’
ένα τρεμάμενο μουρμουρητό που έμοιαζε να λέει: “Σωτήρα μου!” και άπλωσε τα χέρια προς την οθόνη.
Μετά έκρυψε το πρόσωπό της στις παλάμες της. Προσευχόταν…»
(Τζώρτζ
Όργουελ, 1984-Ο Μεγάλος Αδελφός,
Εκδόσεις Κάκτος, σελ. 27)
Γράφει ο Ιωάννης Μαρκάς Μ.Δ.Ε. Δογματικής Θεολογίας Α.Π.Θ.
Το είδωλο της «Τεχνητής Νοημοσύνης» αποθεώνεται
Η
ολοκλήρωση των εργασιών για το 2026, της ετήσιας συνάντησης των πολιτικών,
οικονομικών και θρησκευτικών παραγόντων που συμμετέχουν στο «Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ» (“World Economic Forum”), στο χειμερινό
θέρετρο του Νταβός της Ελβετίας, πιστοποίησε για μία ακόμα φορά την προσήλωσή
τους στο δυστοπικό πλάνο της «Μεγάλης
Επανεκκίνησης» (“The Great Reset”),
όπως αυτό διακηρύχθηκε από τον ιδρυτή και πρόεδρο του W.E.F., Κλάους Σβάμπ, στο
ξεκίνημα της παγκόσμιας αναταραχής που προκάλεσε η λεγόμενη «πανδημία» της covid-19. Πλέον, έξι χρόνια μετά από
εκείνη την «πανηγυρική» διακήρυξη, είναι κάτι παραπάνω από ορατό πως η
ανθρωπότητα βρίσκεται ένα βήμα από τον υβριδικό μετασχηματισμό της, καθώς η
ραγδαία τεχνολογική αναβάθμιση και ψηφιακή ολοκλήρωση, κυρίως μέσω του
«πυρηνικού όπλου» της «Τεχνητής
Νοημοσύνης» (“Artificial Intelligence”),
δείχνει να εδραιώνει την πεποίθηση δημιουργίας ενός νέου είδους ανθρώπου στην
«εξελικτική» πορεία του αντίθεου επιστημονικού κόσμου, τον «μετάνθρωπο»!
Πέραν πάσης αμφιβολίας, η συγκεκριμένη
μετάλλαξη που επιχειρείται στον ανθρωπολογικό χάρτη δεν έχει ιστορικό
προηγούμενο, καθώς, ούτε λίγο ούτε πολύ, μέσα από αυτή την πρωτόγνωρη
τεχνολογική διαδικασία καλείται η ίδια η ανθρωπότητα να ξεχάσει
ό,τι ήξερε μέχρι τώρα για τον ίδιο τον άνθρωπο και να μετασχηματιστεί σε κάτι
άλλο, σε ένα πλάσμα που ελάχιστα θα
διαφέρει από έναν ανθρωπόμορφο δαίμονα ! Κατά την κυνική θεώρηση
του Σβάμπ, ίσως για πρώτη φορά τόσο δυναμικά, χάνεται η αφήγηση που καθοδηγούσε την ανθρωπότητα από το ξεκίνημα της
ύπαρξής της
.
Αυτή ασφαλώς η τοποθέτηση του Σβάμπ, ενός
στρατευμένου νεοταξίτη τεχνοκράτη που έθεσε ως σκοπό στη ζωή του να μετασχηματίσει τον κόσμο, ώστε αυτός να
τεθεί υπό τον έλεγχο μιας μετασχηματισμένης (παγκόσμιας) διακυβέρνησης
, εδράζεται στο επίτευγμα της «Τεχνητής
Νοημοσύνης», που έχει σκορπίσει ενθουσιασμό στους κύκλους των οπαδών του
«μετανθρωπισμού». Κάτι που αποτυπώθηκε πληθωρικά, μέσα σε κλίμα αποθέωσης,
σχεδόν στο σύνολο των εισηγήσεων που εκφώνησαν οι σύνεδροι στο Νταβός.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Έλον Μάσκ, η
εταιρεία του οποίου “neuralink”
αναπτύσσει ψηφιακά εμφυτεύματα για τον ανθρώπινο εγκέφαλο , στη
σχετική συζήτηση που είχε στο πάνελ του Φόρουμ με τον συμπρόεδρο (co-chair) του
W.E.F. και C.E.O. της “Black Rock”,
Λάρι Φίνκ, εξέφρασε την άποψη ότι «βρισκόμαστε
στην πιο ενδιαφέρουσα φάση της ανθρώπινης ιστορίας» . Επεκτείνοντας τη σκέψη του σε δύο
ενδιαφέρουσες εκτιμήσεις· πρώτον ότι «μέχρι
το 2030-2031 η ΑΙ θα είναι πιο έξυπνη από όλη την ευφυΐα της ανθρωπότητας»,
και δεύτερον ότι σχετικά με την «περίεργη» αναζήτηση που δείχνει ο ίδιος ο Μάσκ
για την εξωγήινη ζωή, «η ΑΙ θα βοηθήσει
πολύ σε αυτή την κατεύθυνση».
Συμπληρώνοντας με ανατριχιαστικό τρόπο (και έχοντας καθ’ όλη την
διάρκεια της συζήτησης τα χέρια του ενωμένα σε σχηματισμό «ανάποδου τριγώνου»),
«ότι είναι καλύτερο να βρίσκεσαι στην
αισιόδοξη πλευρά, ακόμη κι αν είναι λάθος, παρά να βρίσκεσαι στην απαισιόδοξη
κι ας είναι σωστή»!!
Η ανατολή μιας «νέας θρησκείας», με την σύμπραξη ενός «μηχανικού
μεσσία»
Η
αντιφατική αυτή δήλωση του Μάσκ προδίδει την αποφασιστικότητα της παγκόσμιας
ελίτ να εισέλθει και να προχωρήσει σε ένα λαβύρινθο, από τον οποίο η
ανθρωπότητα ενδέχεται να μην μπορέσει να εξέλθει ποτέ. Επιπρόσθετα, προδίδει
πως η μετάβαση στην εποχή της μετανεωτερικότητας
είναι γεγονός τετελεσμένο, πράγμα που σαφώς διατυπώθηκε από τον πρωθυπουργό του
Καναδά, Μάρκ Κάρνεϊ, όταν στην δική του εισήγηση στο Νταβός, εξήγγειλε μεταξύ
άλλων με στόμφο ότι «η παλιά τάξη
πραγμάτων πέθανε» !
Υπονοώντας ακριβώς ότι η ανθρωπότητα έχει εισέλθει σ’ ένα «νέο κόσμο», στον
κόσμο της «Τεχνητής Νοημοσύνης», όπου
σύμφωνα με τους σχεδιαστές του «μετανθρωπισμού», όχι μόνο δεν υπάρχει πλέον
γυρισμός, αλλά επί της ουσίας, με την καθολική επικράτησή της έρχεται το τέλος
του κόσμου όπως τον γνωρίζαμε.
Για τον
Ισραηλινό καθηγητή ιστορίας (και «ανοιχτά
ομοφυλόφιλου»
) Γιουβάλ Νώε Χαράρι, η επικράτηση αυτή συνδέεται άμεσα με την «μεταφυσική» που
ο ίδιος προωθεί τα τελευταία έτη, ως εξέχων μέλος του W.E.F. και γνήσιο
«πνευματικό τέκνο» του Σβάμπ. Για τον Χαράρι λοιπόν, η «Τεχνητή Νοημοσύνη» δεν είναι ένα ακόμα εργαλείο στην υπηρεσία του
ανθρώπου, αλλά ο «αφέντης» εκείνος που θα ελέγχει και θα καθοδηγεί τις ζωές των
ανθρώπων .
Εξηγώντας απροκάλυπτα πως αυτή η υποταγή του ανθρώπου θα γίνει με όρους
θρησκευτικούς, καθώς από δω και στο εξής η «Τεχνητή
Νοημοσύνη», ως «αφέντης» της ανθρώπινης ύπαρξης, θα καταστεί η «νέα
θρησκεία»!
Με όχημα αυτή την «νέα θρησκεία», ο Χαράρι
υπόσχεται την υλοποίηση του εωσφορικού και αρχέγονου πειρασμού του ανθρώπου,
ήτοι να γίνει ένας «εξελιγμένος» θεός (“homo
deus”) στην θέση ενός «αχρείαστου» και «ξεπερασμένου» Θεού . Υποστηρίζοντας ότι
μέσω της βιοτεχνολογίας, της γενετικής μηχανικής και των «διεπαφών εγκεφάλου-υπολογιστή» (“brain-computer interfaces”), οι άνθρωποι θα αναβαθμίσουν τον εαυτό
τους, αποκτώντας ικανότητες «θεϊκές». Έτσι, γίνεται λόγος εκ μέρους του για τροποποιημένα ανθρώπινα όντα,
προσβλέποντας στη δημιουργία «υβριδικών»
ανθρώπων (ανθρώπο-μηχανών) ή γενετικά τροποποιημένων ανθρώπων, οι οποίοι θα
έχουν ασύλληπτες ικανότητες, όπως πολύ μεγαλύτερη νοημοσύνη, εξαιρετική φυσική
δύναμη και ενδεχομένως αθανασία.
Κατ’ αυτόν τον δελεαστικό τρόπο, οι
άνθρωποι, έχοντας τη ψευδαίσθηση ότι αυτό
είναι πρόοδος και η μόνη οδός για το μέλλον (και τη «σωτηρία») της
ανθρωπότητας, θα αποδεχτούν πιο εύκολα την δυστοπική συνθήκη ώστε
οσονούπω να καταστούν «χακαρισμένοι»
(“hackable”). Οι συνέπειες όμως της
αποδοχής του «χακαρίσματος» (πέραν της οδυνηρής σωτηριολογικής διαστάσεως!) δεν
θα είναι αμελητέες, διότι μέσω αυτής της εθελούσιας υποταγής, αναπόφευκτα θα
υποθηκεύσουν οι ίδιοι οι αποδέκτες το μέλλον του ανθρωπίνου γένους, καθώς η
ικανότητα συνδυασμού βιολογίας και AI θα επιτρέψει σε κυβερνήσεις ή εταιρείες
να ελέγχουν πλήρως τις «χακαρισμένες» ζωές τους. Προβλέποντας τις επιλογές
τους, διαβάζοντας τις σκέψεις τους και κατανοώντας πλήρως τα χειραγωγημένα
συναισθήματά τους .
Έχοντας λοιπόν διαμορφώσει εδώ και καιρό ο Χαράρι
το πλαίσιο αυτής της «νέας θρησκείας», που, όπως αναφέρθηκε, θα έχει τον
απόλυτο έλεγχο της ανθρωπότητας, δεν είναι καθόλου συμπτωματικό το γεγονός ότι
τόσο στην εισήγησή που έκανε στο φετινό Φόρουμ του Νταβός, όσο και στη συζήτηση
που ακολούθησε στο πάνελ με την Βρετανίδα καθηγήτρια νευροεπιστήμης (professor
of neuroscience), Irene Tracey, του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, εστίασε
ιδιαίτερα πάνω στον έλεγχο της παραδοσιακής έννοιας της θρησκείας, με σαφή την
τάση, πρώτα της αποδόμησής της και κατόπιν της επανανοηματοδότησής της, επί τη
βάση των αρχών της «Τεχνητής Νοημοσύνης».
Στην σχετική εισήγησή του μάλιστα, ο πυρήνας
του όλου σκεπτικού του αναπτύχθηκε mot à mot, ως εξής: «Αν αποδομήσουμε τη θρησκεία, θα βρούμε στον πυρήνα της τη γλώσσα.
Αν τα βιβλία είναι απλώς συνδυασμοί λέξεων, τότε η Τεχνητή Νοημοσύνη θα
αναλάβει τα βιβλία. Αν η θρησκεία βασίζεται στις λέξεις, τότε η Τεχνητή
Νοημοσύνη θα αναλάβει τη θρησκεία». Διευκρινίζοντας ότι το
«θρησκευτικό» αυτό πραξικόπημα, όταν επιτευχθεί, θα μεταβάλλει υποχρεωτικά κάθε πτυχή του ανθρώπινου
βίου, παραλληλίζοντάς το με το απλοϊκό παράδειγμα της εισβολής των
λαθρομεταναστών στις δυτικές κοινωνίες, οι οποίες αντί να προσαρμόσουν τους
εισβολείς στους δικούς τους τρόπους ζωής, αναγκάζονται να προσαρμοστούν εκείνες
στον δικό τους· «η ΑΙ είναι ωσάν ένας
“μετανάστης” που θα πάρει τις δουλειές των ανθρώπων, θα αλλάξει την κουλτούρα
κάθε χώρας, θα μεταβάλλει την θρησκεία τους ή ακόμα και τον τρόπο που
ερωτεύονται».
Με άλλα λόγια, ο Χαράρι, ως «ιεροκήρυκας»
μιας «νέας παναίρεσης», αποκάλυψε από
βήματος στο Νταβός ότι η «Τεχνητή
Νοημοσύνη» έρχεται να υπερβεί τις θρησκείες κατά έναν οργουελικό τρόπο, που
δεν είναι άλλος από την καθιέρωση μιας «εξυπνότερης» «νέας ομιλίας», η οποία θα καταργήσει κάθε άλλο τρόπο σκέψης ή θρησκευτικής συνείδησης. Εφόσον, κατά
την δική του υπερφίαλη θεώρηση, η (κάθε) θρησκεία είναι ένα ανθρώπινο
κατασκεύασμα από λέξεις, τότε αυτές οι λέξεις των «ιερών κειμένων», με την
έλευση ενός (καταρχήν) «μηχανικού μεσσία» ,
επίκειται αναπόφευκτα (από τη στιγμή δηλαδή που τον έλεγχο της θρησκείας
αναλάβει εξ ολοκλήρου η ΑΙ, η οποία, εξ ορισμού για τον ίδιο, είναι ευφυέστερη
του ανθρώπου) να αποκαθαρθούν, να
επανανοηματοδοτηθούν, να αντικατασταθούν ή και να καταργηθούν .
«Ψηφιακός Γνωστικισμός»: ο πιο σύντομος δρόμος για τον Αντίχριστο
Η «απειλή» αυτή του Χαράρι είναι πολύ σοβαρή
για να προσπεραστεί έτσι απλά από έναν Ορθόδοξο Χριστιανό, ειδικά όταν γνωρίζει
ότι ο εν λόγω ψευδό-προφήτης είναι ένας εκ των μεγαλύτερων και σκληρότερων
πολεμίων του Θεανθρώπου και Κυρίου ημών Ιησού Χριστού , αλλά
και κατ’ επέκτασιν του ανθρωπίνου γένους . Έχοντας
αφήσει έντονα το αποτύπωμα της αντίχριστης και απάνθρωπης φιλοσοφίας του σε
έργα του, όπως το “Sapiens” και το “Homo Deus”, η επιβολή και
εργαλειοποίηση της «Τεχνητής Νοημοσύνης»
στο πεδίο της θρησκείας, είναι προφανές πως θέτει τις βάσεις ενός
«πανθρησκειακού ολοκληρωτισμού», που σκοπό έχει να ακυρώσει οριστικά την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου και να
επιταχύνει τις εξελίξεις για την έλευση του Αντιχρίστου.
Στα μάτια ενός Ορθοδόξου όμως που παρατηρεί
προσεκτικά τα «σημεία των καιρών», η προσδοκία μιας «χρυσής εποχής», που τάχα
θα ανατείλει στον παρόντα χρονικό κύκλο, δεν είναι τίποτε άλλο από μία αυταπάτη
«προοδευτικών» τύπου Χαράρι, που θα τους
οδηγήσει στο πιο ακραίο λάθος τους, που θα είναι ο ίδιος ο Αντίχριστος . Διότι, όσο κι αν προσπαθεί ο
ταλαίπωρος ο Χαράρι να αποδομήσει και να διαβάλει το θεανδρικό πρόσωπο του
Χριστού με τις βλασφημίες του , τόσο
πιο πολύ επιταχύνει την έλευση, όχι του «υιού της ανομίας», αλλά την έλευση του Υιού του ανθρώπου,
εκείνου που η Αποκάλυψη περιγράφει ως Νικητή της Ιστορίας . Εκείνου που διαβεβαίωσε από την εποχή
της Παλαιάς Διαθήκης ακόμα, διά στόματος προφήτου Δανιήλ, ότι την βασιλεία Του
δεν θα μπορέσει ποτέ κανένας να την καταστρέψει και ούτε να την αντικαταστήσει με άλλου είδους «βασιλεία»
.
Επιπλέον, θα πρέπει να απαντηθεί και να
επισημανθεί, σε ό,τι αφορά τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό, ότι το βολικό αφήγημα του
Χαράρι πως η Αγία Γραφή και γενικότερα η χριστιανική πίστη είναι ένας σωρός από
λόγια ανθρώπινης εμπνεύσεως, τα οποία μέσω
ΑΙ θα παραποιηθούν και θα
πλαστογραφηθούν, εκσυγχρονίζοντας έτσι κατά τρόπο ψηφιακό τις μεθόδους των
αρχαίων «Γνωστικών», είναι μία θέση απαράδεκτη και εκτός πραγματικότητας,
μία ξεκάθαρη βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, καθώς προσκρούει στα ίδια τα
θεμέλια της άνωθεν αποκεκαλυμμένης πίστεως, που δεν είναι απλώς λέξεις και
λόγια, αλλά ο Ίδιος ο Θεός Λόγος, ως αΐδιος ύπαρξις και αρχή των πάντων, ορατών
και αοράτων
· «συ δε αγαπητέ, όταν ακούς την λέξη
Λόγος, να μην ανεχθείς ποτέ εκείνους
που λέγουν ότι είναι έργον, αλλά ούτε
και εκείνους ο οποίοι νομίζουν ότι είναι απλός λόγος», θα μας πει ο
ιερός Χρυσόστομος .
Με το να υπόσχεται επομένως ο Χαράρι, ως
γνήσιος εκφραστής ενός «ψηφιακού
Γνωστικισμού», την «αθανασία» του ανθρώπου (έστω και με «ψηφιακή» μορφή)
και την αυτονομημένη «θεοποίησή» του, με όχημα την «Τεχνητή Νοημοσύνη», ουσιαστικά εκμεταλλεύεται με δόλιο τρόπο τον πόθο του ανθρώπου για το άπειρο, για την
αθανασία, που εφύτευσε ο Θεός Λόγος στην κατ’ εικόνα δημιουργία του .
Προσπαθεί με λίγα λόγια να διαστρέψει την αυθεντική «Ανθρωπολογία» εξ επόψεως
Ορθοδόξου, όπως την διατύπωσε εν Αγίω Πνεύματι ο Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς και
ορίζει ρητώς ότι «ο άνθρωπος είναι
πλασμένος ως δυνάμει θεανθρώπινο όν, το οποίο έχει χρέος, οδηγούμενο από τη
θεοειδή ψυχή του, να εξομοιώσει κατά πάντα τον εαυτό του με το Θεό και έτσι να
γίνει ενεργεία θεανθρώπινο όν, ένα όν στο οποίο ο άνθρωπος ενώνεται κατά τρόπο
τέλειο με το Θεό και ζει μέσα στις θείες και άπειρες τελειότητές Του» .
Το παρά-λογο της «μεταφυσικής» του Χαράρι, δεν είναι άλλο από την
κόλαση χωρίς τον Θεό Λόγο
Είναι πασιφανές ότι ο Χαράρι, με δέλεαρ τα
ψευδό-σημεία του ψηφιακού κόσμου, εκμεταλλεύεται στο έπακρο την αποστασία του
σύγχρονου ανθρώπου. Έχοντας ψυχολογήσει άριστα τις μάζες των ανθρώπων, που στην
εποχή «του νυν αιώνος, του απατεώνος»
υπολογίζουν στους επιστήμονες όχι για την αλήθεια, αλλά για τις τεχνικές
εφαρμογές της γνώσης, επιβάλλει με δεσποτικό τρόπο τον «ψηφιακό ολοκληρωτισμό»
στην πρακτική πλευρά της ζωής, διακινώντας ταυτόχρονα την έλευση μιας σειράς
ψευδό-θρησκευτικών «αποκαλύψεων», ως αποτέλεσμα
της εγκατάλειψης της αλήθειας .
Μοιραία λοιπόν, ο σύγχρονος
αποχριστιανισμένος άνθρωπος, μέσα στην παραζάλη και σύγχυση όπου βρίσκεται
εγκλωβισμένος, τρέφεται με τα «ξυλοκέρατα» μιας ψευδούς γνώσεως,
η οποία, κατά τον άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, αποκαλείται γνώση του μη όντος και ισοδυναμεί με άγνοια ! Μία τέτοια στείρα «γνώση» οδηγεί τον άνθρωπο με μαθηματική ακρίβεια
στον όλεθρο της απωλείας, και τον μετατρέπει σε μια πνευματικά
ανερμάτιστη και εξαθλιωμένη-τραγική φιγούρα, η οποία, όπως λέει απλοϊκά ο όσιος
Ιουστίνος Πόποβιτς, «αντί να διαποτίσει
με το θεοειδές της ψυχής του όλη την εμπειρική ζωή του, επιλέγει να χωρίσει το
πνεύμα του από κάθε τί θεϊκό που βρίσκεται εντός του και να προχωρήσει άνευ
Θεού στα μυστήρια του κόσμου τούτου» .
Σε τελική ανάλυση, ο άνθρωπος, με την αμετανοησία
του και την εθελούσια αυτονόμησή του από τον Δημιουργό του, πληρώνει τα
επίχειρα των επιλογών του. Αφ’ ης στιγμής ειδικά που ακολουθεί απερίσκεπτα και χωρίς πνευματικά κριτήρια την ατραπό
του «μετανθρωπισμού», δημιουργεί τις προϋποθέσεις να απωλέσει οριστικά την
οντολογική ταυτότητα του ως καθ’ εαυτού ανθρώπου, επειδή «εκτός του Θεανθρώπου και χωρίς τον Θεάνθρωπο, ο άνθρωπος είναι πάντοτε
υπάνθρωπος και μη άνθρωπος, δηλαδή δεν είναι άνθρωπος με την ουσιαστική έννοια
του όρου»
.
Ως εκ τούτου, η «αιωνιότητα» που (του)
υπόσχεται ο Χαράρι, είναι αυτό ακριβώς: «μια
«αιωνιότητα» χωρίς τον Θεό Λόγο», και συνεπώς μία τέτοια «αιωνιότητα», «δεν είναι παρά η αιωνιότητα της κολάσεως»
. Είναι
σαφέστατα η επικράτηση της λογικής του παραλόγου, ο θρίαμβός μιας παρανοϊκής
εποχής, όπου ακόμα κι αυτή η μέχρι πρότινος κοινή και αυτονόητη λογική πρέπει
να αντιμετωπίζεται από το ιεροεξεταστικό καθεστώς της παγκόσμιας τυραννίας, ως η αίρεση των αιρέσεων
.
Ιωάννη
Μαρκά, Εκκλησιολογικός Μετανθρωπισμός-Από την θεωρία της «μεταπατερικότητας»
στο λειτουργικό σώμα του «υιού της απωλείας», Κεντρική διάθεση: Εκδόσεις
«Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 2024, σελ. 14
“AI Is
Not Just a Tool—It's an Agent It can learn and change by itself and make
decisions by itself. A knife is a tool. You can use a knife to cut salad or to
murder someone, but it is your decision what to do with the knife. AI is a
knife that can decide by itself whether to cut salad or to commit murder.”
, βλ. σχετ., WEF 2026: Yuval Noah Harari Says AI Is Not a
Tool — It’s an Agent That Can Rule Humans | AI1G: https://www.youtube.com/watch?v=oJB7JNWo58w
Ιωάννη
Μαρκά, Εκκλησιολογικός Μετανθρωπισμός-Από την θεωρία της «μεταπατερικότητας»
στο λειτουργικό σώμα του «υιού της απωλείας», Κεντρική διάθεση: Εκδόσεις
«Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 2024, σελ. 13
Τζώρτζ
Όργουελ, 1984-Ο Μεγάλος Αδελφός, Εκδόσεις Κάκτος, σελ. 327
Yuval Noah
Harari: «Η πανδημία έπεισε τους ανθρώπους να δεχθούν τη νομιμοποίηση της
απόλυτης βιομετρικής παρακολούθησης»: «Η όλη ιδέα ότι οι άνθρωποι έχουν ψυχή ή
πνεύμα και ότι έχουν ελεύθερη βούληση και ότι κανείς δε γνωρίζει τι συμβαίνει
μέσα μου, συνεπώς οτιδήποτε επιλέξω είτε στις εκλογές είτε στο σούπερ μάρκετ
αυτό είναι η ελεύθερή μου βούληση, αυτό τελείωσε!
Η ελεύθερη βούληση τελείωσε.
Τέρμα. Σήμερα διαθέτουμε την τεχνολογία για να χακάρουμε τα ανθρώπινα όντα σε
μαζική κλίμακα. Ναι, τα πάντα είναι ψηφιοποιημένα. Τα πάντα παρακολουθούνται.
Σ’ αυτήν την περίοδο κρίσης, οφείλεις να ακολουθείς την επιστήμη», βλ. σχετ., https://www.pronews.gr/ygeia/yuval-noah-harari-i-pandimia-peithei-tous-anthropous-na-dexthoun-nomimopoiisi-apolytis-viometrikis-parakolouthisis/
Ιερομόναχου Δαμασκηνού, π. Σεραφείμ Ρόουζ-Η ζωή και τα έργα του, Τόμος Α΄,
Εκδόσεις Μυριόβιβλος, σελ. 118
Αποκ.
στ΄ 2: ««καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ᾽ αὐτὸν ἔχων
τόξον· καὶ ἐδόθη αὐτῷ στέφανος, καὶ ἐξῆλθε νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ»»
Δαν. β΄
44: «καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν βασιλέων ἐκείνων ἀναστήσει ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ
βασιλείαν, ἥτις εἰς τοὺς αἰῶνας οὐ διαφθαρήσεται, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ λαῷ ἑτέρῳ οὐχ ὑπολειφθήσεται· λεπτυνεῖ καὶ
λικμήσει πάσας τὰς βασιλείας, καὶ αὐτὴ ἀναστήσεται εἰς τοὺς αἰῶνας.»
Ιω. α΄
1-4: «ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος. Οὗτος
ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν. πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ
ἓν ὃ γέγονεν. ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων.»
Αγίου
Ιωάννου Χρυσοστόμου 12 τομ. 39 Ε.Π.Ε., Υπόμνημα εις το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, ΟΜΙΛΙΑ Δ΄, σελ. 509: «Σὺ δέ, ἀγαπητέ, “Λόγον”
ἀκούσας, μηδέποτε ἀνάσχῃ τῶν λεγόντων ἔργων αὐτὸν εἶναι, ἀλλὰ μηδὲ τῶν ἁπλῶς λόγον αὐτὸν εἶναι νομιζόντων·»
Αγίου
Ιουστίνου Πόποβιτς, Άνθρωπος και Θεάνθρωπος-Μελετήματα Ορθοδόξου Θεολογίας,
Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου, Άγιον Όρος 2020, σελ. 97
Ιερομόναχου Δαμασκηνού, π. Σεραφείμ Ρόουζ-Η ζωή και τα έργα του, Τόμος Α΄,
Εκδόσεις Μυριόβιβλος, σελ. 241
Αγίου
Ιωάννου Δαμασκηνού 2 Ε.Π.Ε., Φιλοσοφικά Κεφάλαια, α΄. Περί γνώσεως, σελ. 25-29
– PG 94, 529
Αγίου
Ιουστίνου Πόποβιτς, Άνθρωπος και Θεάνθρωπος-Μελετήματα Ορθοδόξου Θεολογίας,
Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου, Άγιον Όρος 2020, σελ. 98-99
Ό. π.,
σελ. 19-20: «Η αιωνιότητα χωρίς τον Θεό Λόγο δεν είναι παρά η κόλαση. Και η
επίγεια ζωή χωρίς τον Λόγο αποτελεί το προοίμιο και την προετοιμασία της
κολάσεως. Διότι η κόλαση δεν είναι τίποτε άλλο παρά ζωή άνευ του Λόγου, άνευ
Θείου Νοήματος, άνευ Θείας Λογικής. Μόνο στην κόλαση δεν υπάρχει ούτε λόγος,
ούτε λογικότητα, ούτε νόημα. Η κόλαση του ανθρώπου αρχίζει ήδη εδώ στη γη, αν ο
άνθρωπος δεν ζει εν τω Λόγω, εν τω Χριστώ…….. Κάθε τί το αντί-λογικό (protivlogosno)
και ά-λογο (nelogosno) είναι εν ταυτώ παράλογο και ανόητο. Και αυτό είναι που
δημιουργεί στον άνθρωπο τις σατανικές διαθέσεις, οι οποίες μετατρέπουν τη ζωή
σε κόλαση»
Τζώρτζ
Όργουελ, 1984-Ο Μεγάλος Αδελφός, Εκδόσεις Κάκτος, σελ. 93
