Κυριακή, 16 Μαΐου 2021

ΜΥΡΟΦΟΡΕΣ, ΟΧΙ ΑΝΔΡΟΒΟΡΕΣ!

π. Βασίλειος Βολουδάκης, π. Στυλιανός Καρπαθίου
Ε, λοιπόν, ναι!
Είμαστε..."αρνητές" :
✅ Αρνούμαστε τον Φόβο και τον Τρόμο τους❗
✅ Αρνούμαστε την Παράνοιά τους❗
 
Και την κοροϊδία τους
Και την προδοσία τους
Και το απάνθρωπο σχέδιο τους

 

Μπορεί να είναι εικόνα 4 άτομαΥπάρχει μια τάση να προβάλλεται το θάρρος των Μυροφόρων να πάνε στον τάφο.

Η πραγματικότητα είναι όμως οτι οι μυροφόρες γυναίκες ήταν πρώτον αμελητέες για τους ανδρες , την φρουρά , τους εχθρούς του Χριστού. Ειδικα σαν γυναικες ήταν αντικειμενο περιφρονησης από τους ορθόδοξους Εβραίους.
Δεν υπολογιζε κανεις την παρουσια τους.

Δευτερον τα ταφικά εθη ήταν ανεκτά για την εποχή και η παρουσία των γυναικών δεν δημιουργούσε προβλημα σε κανεναν.

Τριτον οι μυροφόρες δεν πήγαν κρυφά στον Τάφο. Απο την ωρα της Ταφης εως το πρωί της Κυριακής , ομαδες γυναικών πηγαινοερχοταν στον Τάφο, χωρις ενόχληση,μεσολαβούσης μιας διακοπής για τον εορτασμο του σαββάτου.

Τεταρτον, ήταν η ανθρωπινη αγάπη και η θρησκευτική λατρεία τους προς τον Θεανθρωπο, οπου τις κινούσαν στην φροντιδα και οχι μια φεμινιστική ή ζηλωτική ορμή.

Πεμπτον, οι κατ εξοχην θαρραλέοι ήταν ο Ιωσηφ και ο Νικοδημος, οι οποίοι ηταν εξέχουσες προσωπικοτητες και ομως δεν φοβηθηκαν να εκτεθουν μπροστά σε ολους. Ήταν αυτοι που ρισκαραν γιατι αυτοί ξεχωριζαν σαν αρχοντες.

Έκτον , γνωριζουμε οτι οι Μυροφόρες ήταν όλες τους ωριμες και ευκατάστατες γυναίκες και όχι μικρές και απειρες στην ηλικία. Τους απασχολούσαν πρακτικά ζητηματα, οπως η προμήθεια αρωμάτων και τα συναφών και η αρση του λίθου και όχι αδιόρατοι φόβοι .

Έβδομον, οι μυροφόρες δεν περίμεναν μεχρι να γίνει μέρα. Μολις περασε η αργία του σαββάτου και ενώ ακομα ηταν νυχτα, μολις τους δοθηκε ευκαιρία ετρεξαν στον ταφο. Ειχαν σπουδή,βιασύνη να τρεξουν εκεί. Αυτο το υπαγορευε η συγκινητική τους αγάπη και οχι κάποια επαναστατική φυση.

Δεν πρεπει λοιπον στην ερμηνεία να μπερδεύουμε τον συνθηματισμό με την πνευματική αληθεια.
Οι Πατέρες βλεπουν κυριως στις μυροφορες ηθικά προτυπα αφοσιωσης και νηπτικά συμβολα για μιμηση σε μια πνευματική ζωή.

π.Π. 

Ο Ταξιάρχης με τον πατέρα Ανανία Κουστένη

«Το Κορίτσι με τα κρίνα» – Η βραβευμένη ταινία για τη Γενοκτονία των Ποντίων

«Το Κορίτσι με τα κρίνα» – Η βραβευμένη ταινία για τη Γενοκτονία των Ποντίων 
Η ταινία διαγράφει εδώ και δύο χρόνια τη δική της επιτυχημένη πορεία, έχοντας βραβευθεί σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ και έχοντας βρει σημαντική ανταπόκριση καθώς προσπαθεί, όπως σημειώνει σε ανάρτησή του στο facebook ο δημιουργός, να αναδείξει ένα φλέγον ζήτημα με μια νέα ματιά.
Την ταινία animation «Το Κορίτς με τα κρίνα», η οποία «αγγίζει» το ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, παρουσιάζει στο κοινό ο Κατερινιώτης δημιουργός Δημήτρης Πουρσανίδης. Μια ταινία καθ’ όλα επίκαιρη, καθώς σε λίγες μέρες είναι η επέτειος της


Ο Δημήτρης Πουρσανίδης γεννήθηκε το 1991 στην Ολλανδία και έκανε σπουδές Interacive Animation στο Άμστερνταμ. Σήμερα κατοικεί στην Κατερίνη.
Μιλώντας αποκλειστικά στον «Ντελάλη», ο Δημήτρης εξηγεί γιατί ασχολήθηκε με την Γενοκτονία των Ποντίων:

«Αποφάσισα να ασχοληθώ με το θέμα χρησιμοποιώντας μια διαφορετική οπτική. Συνειδητοποίησα ότι η χρήση της νέας τεχνολογίας σε συνδυασμό με την τέχνη θα μπορούσε να καταστήσει πολύ πιο ενδιαφέρον ένα τόσο δύσκολο θέμα.

Με αυτήν την ταινία στόχευσα κυρίως στο διεθνές κοινό, το οποίο είναι σαφώς πιο εξοικειωμένο με το animation και ταυτόχρονα καθόλου ενημερωμένο για το ποντιακό ζήτημα.

Κρίνοντας από την εξαιρετική πορεία της ταινίας, τη συμμετοχή σε πολυάριθμα φεστιβάλ υψηλού κύρους, και τα βραβεία που απέσπασε, νομίζω ότι η επιλογή μου ήτανε πολύ σωστή».«Τελειώνοντας, θα ήθελα να ενημερώσω ότι η ταινία ολοκληρώνει τον κύκλο της συμμετοχής σε φεστιβάλ με το “International Pontian Film Festival 2021” (Αυστραλία), που πραγματοποιείται τις επόμενες ημέρες διαδικτυακά, και στο οποίο υπάρχει και βραβείο κοινού. Κάθε στήριξη προς το “Κορίτσι με τα Κρίνα” είναι ευπρόσδεκτη!»

Την ταινία animation «Το Κορίτς με τα κρίνα», η οποία «αγγίζει» το ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, παρουσιάζει στο κοινό ο Κατερινιώτης δημιουργός Δημήτρης Πουρσανίδης. Μια ταινία καθ’ όλα επίκαιρη, καθώς σε λίγες μέρες είναι η επέτειος της 

Όταν μιλήσουν όσοι σιωπούν,
όσοι μιλούνε πού θα κρυφτούν;....

Ξυπνήστε πριν να είναι πολύ πια αργά...


Μπορεί να είναι εικόνα 3 άτομα και εσωτερικός χώρος
"Δεν ήταν ο Χίτλερ ή ο Χίμλερ που με απήγαγε, με χτύπησε και πυροβόλησε την οικογένεια μου.
Ήταν ο τσαγκάρης, ο γαλατάς, ο γείτονας, που πήρε μια στολή και στην συνέχεια πίστεψε ότι είναι η κυρίαρχη φυλή."
(Κάρελ Στοικα, επιζών του Άουσβιτς)
Ένας διοικητής ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης είχε πει στη δίκη του ότι μπορούσε μέσα σε μια μέρα να "ξαποστείλει" έως και 10 χιλιάδες κρατούμενους με συνοδεία μόλις ενός φρουρού.
Όταν τον ρώτησε έκπληκτος ένας από τους δικαστές αν οι κρατούμενοι ήξεραν που πήγαιναν, ο ναζί απάντησε "και βέβαια ήξεραν, μιας και η λειτουργία των κρεματορίων είχε πνίξει το στρατόπεδο με μια μόνιμη αιθαλομίχλη που γέμιζε τα πάντα με τη μυρωδιά των πτωμάτων".
Η δήλωση αυτή προκάλεσε την εύλογη απορία ενός άλλου δικαστή που ρώτησε τον κατηγορούμενο: τί ήταν εκείνο που τους κρατούσε και δεν έπαιρναν το ρίσκο να επιτεθούν στους φρουρούς και να δραπετεύσουν;
Ο ναζί απάντησε με πολύ φυσιολογικό τρόπο ότι οι κρατούμενοι δεν είχαν κανενός είδους οργάνωση, αλληλεγγύη και συνοχή, δεν ενδιαφερόταν ο ένας για τον άλλο, ενώ "είχαμε" ανάμεσά τους κι εκείνους που τους έλεγαν διαρκώς ότι αν κάτσουν ήσυχα μπορεί και να γλυτώσουν, ότι ίσως να μην είναι στην επόμενη "φουρνιά".
Κι ο ναζί χαμογελώντας είπε στους έκπληκτους δικαστές του, ότι ακόμη και στην ουρά για τους θαλάμους αερίων, υπήρχαν πολλοί που πίστευαν ότι κάτι θα γίνει και τελικά θα επιβιώσουν.
Όσοι πιστεύουν ότι κάποιος άλλος θα επαναστατήσει και θα υπερασπιστεί τις ζωές τους για αυτούς, περιμένουν τον από μηχανής θεό, παραιτούνται με το "δε γίνεται τίποτε" ή προχωρούν ανενόχλητοι με το "δουλίτσα να υπάρχει" , το ίδιο τέλος θα βρουν.

 

Ἐκοιμήθη ὁ Ἀρχιμανδρίτης πατὴρ Ἀνανίας Κουστένης!

«Χτυπᾶν τὴν Ἐκκλησία, χτυπᾶν τὴν Πατρίδα γιὰ νὰ φέρουν τὴν παγκοσμιοποίηση, ἀλλὰ θὰ ΄ρθεῖ ἡ ὥρα ποὺ θά λειτουργήσει καὶ ὁ “Παπαφλέσσας”»!

Ὁ μακαριστός πατὴρ Ἀνανίας Κουστένης σὲ μία συγκλονιστικὴ ὁμιλία - ἐπίκαιρη ὅσο ποτέ, ξεκινάει ἀπὸ τὴν ἀνάλυση τοῦ Μεγάλου Κανόνος καὶ τῆς μετανοίας, περνᾶ στὴν παρουσίαση τῆς Ρωμηοσύνης καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας, μέσα στὸ Ἑλληνικό μας Ἔθνος. Ἀναφέρεται δηλαδὴ στὴν Τουρκοκρατία ποὺ περάσαμε ἀλλὰ καὶ στὴν νέα Τουρκοκρατία ποὺ βιώνουμε σήμερα οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες. Ἐπίσης, κάνει λόγο γιά τὸν μεγάλο Ἱεράρχη Ἐθνομάρτυρα Ἀνανία, τόν πρόδρομο τοῦ 1821. Καὶ μᾶς καλεῖ ὅλους νὰ ξυπνήσουμε, νὰ πάρουμε ἀπὸ τὸ μέγα φῶς τῆς Ἑλληνορθοδοξίας, γιὰ τὴν διατήρηση τοῦ γένους μας. Ἡ ὁμιλία πραγματοποιήθηκε στὶς 15/04/05.

 Τὴν εὐχή του νὰ ἔχουμε. Καλὸ Παράδεισο Γέροντα!

«353.000 αθώα θύματα! Δεν ξεχνούμε!»: Εκπομπή του ΟPEN αφιερωμένη στα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου


 
Το OPEN, στο πλαίσιο του μεγάλου αφιερώματός του για τα αθώα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, ανήμερα της μαύρης επετείου στις 19 Μαΐου στις 14.00 προβάλλει την εκπομπή «353.000 αθώα θύματα! Δεν ξεχνούμε!», σε παρουσίαση Ιεροκλή Μιχαηλίδη και Λάμπη Ταγματάρχη.

Μια εκπομπή αφιερωμένη στα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα της Γενοκτονίας, ένας φόρος τιμής στους Έλληνες του Πόντου για να μείνει η μνήμη ζωντανή και η θύμηση αλώβητη.

 

Στην εκπομπή φιλοξενούνται σημαντικές προσωπικότητες της χώρας που θα ρίξουν φως σ’ αυτή την τραγωδία. Ιστορικοί, καθηγητές πανεπιστημίου, επιστήμονες που θα εξηγήσουν τους λόγους και τις αιτίες που οδήγησαν στην τραγωδία του Ποντιακού Ελληνισμού, αλλά και απόγονοι των θυμάτων που εξιστορούν τις μνήμες των προγόνων τους οι οποίοι υπέφεραν, εκδιώχθηκαν από τις εστίες τους και τελικά έχασαν την ζωή τους. Από Αθήνα και Θεσσαλονίκη θα φιλοξενηθούν καλεσμένοι απ’ όλους τους τομείς που θα συνδράμουν στην ιστορική καταγραφή της Γενοκτονίας.
Ακόμα η εκπομπή θα ασχοληθεί με τα ήθη και τα έθιμα του Πόντου, τη διατήρηση της ποντιακής διαλέκτου, αλλά και τη σημασία των χορών και της μουσικής . Θα δούμε ακόμα κειμήλια με ιστορική αλλά και συναισθηματική αξία από τη πατρίδα του Πόντου.

Ένα ταξίδι στην Ιστορία μας, για να μην ξεχάσει ποτέ κανείς τα αθώα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου!

Χαίρε Αρχόντισσα Γιαγιά που διασώζεις την τιμή των φοβισμένων ανθρωπάριων της ηλικίας σου και των φτηνών εκκλησιαστικών μεγαλοσχήμων!

«Θα σ’τόν βγάλω με τα πόδια περπατώντας από την κλινική»

 Μια συγκλονιστική επιστολή - πριν από μερικές εβδομάδες - προς τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Ευστράτιο Δήσσο του Ιερού Προσκυνηματικού Ναού των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μανταμάδου.

 


Προς τον σεβαστό πατέρα Ευστράτιο,

 

   Παίρνω το θάρρος να σάς γράψω σεβαστέ πατέρα Ευστράτιε ένα μεγάλο θαύμα που μάς αξίωσε ο Κύριος να ζήσουμε στις 12 Απριλίου 2020, Μεγάλη Δευτέρα εν μέσω καραντίνας. Μια θαυμαστή ενέργεια του Αρχαγγέλου Μιχαήλ Ταξιάρχη του Μανταμάδου.

   Ονομάζομαι Ζηνοβία. Κάθε χρόνο επισκέπτομαι το Μοναστήρι του Μανταμάδου και προσκυνώ το μεγάλο μου προστάτη και βοηθό της οικογένειάς μου, τον Μεγαλόχαρο Ταξιάρχη. Μεγάλη Δευτέρα, εν μέσω καραντίνας, ο σύζυγος μου καθόταν στο σαλόνι και έβλεπε τηλεόραση. Εγώ ήμουν σε διπλανό χώρο και μιλούσαμε. Ξαφνικά έγινε μια σιωπή ενός λεπτού από την πλευρά του συζύγου μου. Πηγαίνω στο σαλόνι και βλέπω τον σύζυγό μου να έχει πάθει ανακοπή με ανοιχτά τα μάτια. Πρόλαβα να φωνάξω «Ταξιάρχη μου, σώσε τον!!!». Και ευθύς πέφτω επάνω του και με δυνατές απελπισμένες μαλάξεις στο στέρνο του, προσπαθώ να τόν επαναφέρω στη ζωή. Στην έβδομη απελπισμένη μάλαξη ανοίγει αίφνης τα μάτια του και με ρωτά γιατί τόν σπρώχνω. «Ανακοπή» του φωνάζω! Γρήγορα στο νοσοκομείο!

   Φθάσαμε στο Ιατρικό Κέντρο του Αμαρουσίου. Εκεί τόν ανέλαβε μια γιατρός στα εξωτερικά ιατρεία. Τού ζήτησαν να κάνει αξονική εγκεφάλου για να δουν αν πέρασε εγκεφαλικό, αξονική θώρακος γιατί ο σύζυγός μου είχε χρόνια ένα ανεύρυσμα, οπότε ήθελαν να δουν μήπως είχε σπάσει και τέλος εξετάσεις αίματος για να αποκλειστεί το έμφραγμα.

   Πριν να μπει για την πρώτη αξονική, αφού βγάλαμε παραπεμπτικό, τηλεφωνώ στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών του Μανταμάδου και παρακαλώ την κυρία που σήκωσε το τηλέφωνο να ανάψει ένα κερί για την υγεία του Παναγιώτη.

Μόλις μπήκε για την δεύτερη αξονική συμβαίνει το εξής παράξενο: Ανοίγει η πόρτα και βγαίνει ένας πανύψηλος ιατρός με άσπρη μακριά μπλούζα και ακριβώς από πίσω του ακολουθούσε ο σύζυγός μου και με γοργό βήμα βγήκαν έξω από το σαλόνι που περίμενα. Τότε έκανα την σκέψη γιατί τόν έβγαλε από τον χώρο της Αξονικής Τομογραφίας; Πού τόν πάει; Μήπως έπαθε τίποτα; Και έψαξα να τούς βρω. Δεν τούς βρήκα πουθενά. Άρχισα να ανησυχώ. Ξαναγυρνώ στο σαλόνι και ρωτώ τις κοπέλες που μάς είχαν κόψει τα παραπεμπτικά:

   -Πού πήγε ο γιατρός τον σύζυγό μου;

   -Ποιός γιατρός; Δεν υπάρχει γιατρός αυτή την στιγμή εδώ. Υπάρχουν δύο γυναίκες γιατροί ακτινολόγοι και ο σύζυγός σας είναι μέσα μαζί τους.

   Τότε κατάλαβα ότι είχα δει ένα όραμα! Ένα αληθινό όραμα!. Ο γιατρός ήταν ο Ταξιάρχης που κάτι ήθελε να μού δείξει.

   Εν τω μεταξύ βγήκε και ο σύζυγός μου ο οποίος με διαβεβαίωσε ότι δεν βγήκε καθόλου από το δωμάτιο της Αξονικής. Οι εξετάσεις του βγήκαν πεντακάθαρες και μας είπαν ότι μπορούμε να επιστρέψουμε στο σπίτι μας.

   Την Μεγάλη Τρίτη τηλεφωνήθηκα με τον επεμβατικό καρδιολόγο του Ιατρικού Κέντρου και μετά από δική μου επιμονή ότι κάτι συμβαίνει στον άνδρα μου, ορμώμενη από  το όραμα που είχα δει, μάς κλείνει ραντεβού για στεφανιογραφία. Μεγάλη Πέμπτη υπεβλήθη ο σύζυγός μου σε στεφανιογραφία και βγαίνοντας ο γιατρός μετά την εξέταση μου είπε ότι ο σύζυγός μου ζει από θαύμα! Είχε σοβαρότατη στένωση αορτικής βαλβίδας και ένα ανεύρυσμα αρκετά μεγάλο και συγχρόνως ένα αγγείο φραγμένο. Μια τριπλή επέμβαση ανοιχτής καρδιάς. Ένα πολύ δύσκολο χειρουργείο με πολλές πιθανότητες αποτυχίας.

Η επέμβαση ήταν γύρω στις 8 ώρες. Κι ήταν επείγον να χειρουργηθεί γιατί είχε κίνδυνο νέας ανακοπής ή εγκεφαλικού επεισοδίου. Μετά από το όραμα που είχα δει εγώ είχα μεγάλη αντίρρηση να χειρουργηθεί ο σύζυγός μου στο Ιατρικό Κέντρο. Γιατί ο Ταξιάρχης τον είχε βγάλει έξω με γοργό βήμα. Δηλαδή, μού υπέδειξε ότι δεν πρέπει να χειρουργηθεί εκεί.

   Μετά από πολύ προσευχή στον Ταξιάρχη μας υπέδειξε έναν πολύ καλό και έμπειρο καρδιοχειρούργο, τον οποίο και εμπιστευθήκαμε. Σε δύο μέρες μαζέψαμε 6 φιάλες αίμα και εισαχθήκαμε σε ένα νοσοκομείο στη Γλυφάδα. Πριν να φύγουμε από το σπίτι μας, προσευχήθηκα με πίστη μπροστά στο εικόνισμα του Ταξιάρχη και Τόν παρακάλεσα να έρθει μαζί μας. Να μπει μαζί του στο χειρουργείο. Να τόν χειρουργήσει ο ίδιος! Να βρίσκεται μαζί του στην Εντατική. Και μετέπειτα στην νοσηλεία του. Και ΕΚΕΙΝΟΣ ήτανε μαζί μας!!! Πήρα κοντά μου το Εικόνισμα Του. Μόνη, ολομόναχη λόγω κορωνοϊού παρέα με τον Ταξιάρχη δώσαμε τον μεγαλύτερο αγώνα ζωής για τον σύζυγό μου. Την ημέρα του χειρουργείου, αγκαλιά με το εικόνισμά Του πηγαινοερχόμουν ώρες και κάθε λίγο Τού έλεγα: «Ταξιάρχη μου εσύ τόν χειρουργείς». Με κοίταζε ο κόσμος που μονολογούσα αλλά δεν με ένοιαζε τίποτα. Ξαφνικά στις 5 ώρες δέχτηκα ένα τηλέφωνο μέσα από το χειρουργείο ότι όλα τελείωσαν και σε 10 λεπτά να είμαι έξω από το χειρουργείο για ενημέρωση. Μού είπαν ότι όλα πήγαν περίφημα και ότι συνέβη το εξής συγκλονιστικό μέσα στο χειρουργείο. «ΑΓΓΕΛΟΙ» τρέχανε στην επέμβαση, τα χέρια μας τρέχανε σαν να τα έσπρωχναν «ΑΓΓΕΛΟΙ». Ο ΑΣΘΕΝΗΣ ΣΤΑΘΕΡΟΣ. Και τελικά αντί για 8 ώρες τελειώσαμε σε 5 ώρες!

Σηκώνω την εικόνα Του και τους είπα: «Αυτός που κρατάω στα χέρια μου ήταν μαζί σας σήμερα! Μαζί με Αυτόν χειρουργούσατε σήμερα! Δοξασμένη η Χάρη Του!!! Δοξασμένο το όνομα Του»!!!

   Περάσαμε πολλές δυσκολίες μετά την επέμβαση. Είχε 20 αιματοκρίτη. Όμως μαζί με τον Ταξιάρχη ξεπεράσαμε τις δυσκολίες. Και στις 10 μέρες βγήκαμε από την κλινική. Και ο σύζυγός μου περπάτησε και βγήκε από την κλινική με τα πόδια όπως τον είχα δει στο όραμα.

   Ο Ταξιάρχης εμφανίστηκε για να με ενημερώσει: «Εγώ θα είμαι προστάτης του και βοηθός του στη μεγάλη δοκιμασία που έρχεται. Αλλά έχε θάρρος και πίστη!! Θα σ’τόν βγάλω με τα πόδια περπατώντας από την κλινική».

   Και έτσι έγινε!!

 

 

Δημοσιεύθηκε  στην επίσημη ιστοσελίδα του Ιερού Προσκυνηματικού Ναού των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μανταμάδου/ Ιανουάριος 2021

 

Ειδήσεις Κύπρος - Το FDA δεν θα εγκρίνει τα εμβόλια πριν τελειώσουν οι κλινικές μελέτες

Επιστολή Μητρ. Κυθήρων Σεραφείμ προς την Ιερά Σύνοδο



Μακαριώτατε ἅγιε Πρόεδρε,

Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Συνοδικοί Σύνεδροι,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Ταπεινῶς εὔχομαι ἡ Χάρις, τό Ἔλεος, ἡ Ἀγάπη καί ἡ Εὐλογία τοῦ Σταυρωθέντος καί Ἀναστάντος Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ νά περιθριγκώνουν τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, σύμπαντα τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν Χριστώνυμον Λαόν τοῦ Θεοῦ καί ὅλον τόν κόσμον εἰς τούς χαλεπούς καί δυσχειμέρους καιρούς μας.

Εὐσεβάστως ἐνημερώνω Ὑμᾶς, κατόπιν καί τοῦ ὑποβληθέντος Ὑμῖν ἀπό 23ης Ἀπριλίου ἐ.ἔ. ἀνακοινωθέντος – ψηφίσματος τῆς Ἱερατικῆς Συνάξεως τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλως, περί τοῦ ὅτι ἅπαντες οἱ Ἱερεῖς τῆς Τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, ἀπό τοῦ νεωτέρου κατά τά πρεσβεῖα Ἱερωσύνης μέχρι καί τοῦ ἀρχαιοτέρου, λαβόντες τόν λόγον ἐδήλωσαν τό συνειδησιακόν των πρόβλημα νά τελέσουν τήν τελετήν τῆς Ἀναστάσεως περί ὥραν 9 μ.μ. τοῦ Μεγάλου Σαββάτου (ὁπότε τό πλῆθος τοῦ λαοῦ θά ἀπεχώρει διά τά πασχαλινά ἐδέσματα, ὡς συνήθως, καί θά κατελύετο ἡ πλέον αὐστηρά νηστεία τοῦ Μεγ. Σαββάτου πρό τοῦ μεσονυκτίου) καί ἐν συνεχείᾳ, ἄνευ τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Ὄρθρου τῆς Ἀναστάσεως, νά τελεσθῇ ἡ Πασχαλινή Θεία Λειτουργία καί νά τελειώσουν ὅλα τήν 10ην μ.μ., ὥραν ἀπαγορεύσεως τῆς κυκλοφορίας τῶν πολιτῶν διά τήν ὑπόλοιπον νύκτα. Τοῦτο, ὡς ἐλέχθη, θά εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νά τελεσθοῦν ἀπό τό πρός τό Μέγα Σάββατον μεσονύκτιον μέχρι τοῦ ἑπομένου μεσονυκτίου, τοῦ πρός τήν Μεγάλην Κυριακήν τοῦ Πάσχα, δύο Θεῖαι Λειτουργίαι ὑπό τοῦ ἰδίου Λειτουργοῦ καί οἱ πιστοί νά κοινωνήσουν δύο φορές εἰς τό 24ωρον αὐτό χρονικόν διάστημα, ὅπερ ἀντικανονικόν, ἀντιπαραδοσιακόν καί ἄτοπον (βλ. Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου, Ἐπιστολή πρός Φιλαδελφεῖς, P.G. 5, 821C, 824A, τόν ΠΘ’ Κανόνα τῆς ΣΤ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἱερόν Πηδάλιον, ἑρμηνεία ΞΗ’ Κανόνος Ἁγίων Ἀποστόλων, σελ.908, ἐκδ. Ρηγοπούλου, Θεσσαλονίκη 2003).

Εἰς οὐδεμίαν δέ περίπτωσιν δέν ἐπιτρέπεται νά συμπέσῃ ὁ κατά τό Μέγα Σάββατον (ὅπως δυστυχῶς ἐξελίχθησαν τά πράγματα) ἑορτασμός τοῦ ΑΓΙΟΥ ΠΑΣΧΑ τῶν Ὀρθοδόξων μέ τό πάσχα -νομικόν φάσκα- τῶν Ἑβραίων, οἱ ὁποῖοι αὐτόν τόν χρόνον, κατά τό ἐν τῷ Μεγάλῳ Ὡρολογίῳ Πασχάλιον τοῦ ἔτους 2021, τό ἑορτάζουν τό Μ. Σάββατον (Κανών Ζ’ Ἁγ. Ἀποστόλων, Κανών Α’ τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ Συνόδου).

Ἐγράφησαν καί ἠκούσθησαν πολλά διά τό ζήτημα αὐτό ἔνθεν κἀκεῖθεν. Ἐπαρουσιάσθη ἡ ἐκσυγχρονισμένη καί «ἐκμοντερνισμένη», ἀλλά καί ἀνεπέρειστος ἄποψις καί θεωρία τῆς τελέσεως τῆς τελετῆς τῆς Ἀναστάσεως καί ἐν συνεχείᾳ τῆς Ἀναστασίμου Θείας Λειτουργίας διαρκοῦντος τοῦ Μεγ. Σαββάτου (δύο ὥρας περίπου πρό τοῦ μεσονυκτίου) εἰς ἐκτόπισιν τῆς μακραίωνος καί ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων παραδεδομένης ὀρθοδόξου πρακτικῆς.

Δύο Ἐγκύκλιοι τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Συνόδου α) 798/554/537/1-3-1955 καί β) 1826/2240/1112/1-4-1971 ὁρίζουν σαφῶς ὅτι : «Ἡ τέλεσις τῆς Ἀναστάσεως δέον (γενέσθαι) τό μεσονύκτιον καί οὐχί τάς πρωϊνάς ὥρας τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, συμφώνως πρός τούς Κανόνας ΠΘ’ Πενθέκτης καί Α’ Διονυσίου Ἀλεξανδρείας. Νεωτέρα Ἐγκύκλιος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου (2784/31-3-2004) μεταξύ ἄλλων ἀναφέρει καί τά ἑξῆς : «Ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Πάσχα καί τῶν Χριστουγέννων ἐτελεῖτο μετά τό μεσονύκτιον καί πρό τῆς ἡμέρας, διά μυστηριώδη αἰτίαν· ὅτι γνώμη τῶν Θείων Πατέρων (εὐλαβής παράδοσις τήν ὁποία διασῴζει ὁ Θεόφιλος Καμπανίας) εἶναι μετά μεσονύκτιον νά ἔγινε ἥ τε Γέννησις καί ἡ Ἀνάστασις τοῦ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ».

Εἰς ἀντίκρουσιν τῆς καινοφανοῦς καί ἀνερματίστου - ἀντιπαραδοσιακῆς θεωρίας περί τελέσεως τῆς τελετῆς τῆς Ἀναστάσεως καί περαιώσεως τῆς Ἀναστασίμου Θείας Λειτουργίας πρό τοῦ πρός τήν Μεγάλην Κυριακήν τοῦ Πάσχα μεσονυκτίου ἀρκεῖ τό ἀκόλουθον ἀπόσπασμα ἄρθρου τοῦ μακαρίου Πρεσβυτέρου - Ἀρχιμανδρίτου π.Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου· «Κατάπληκτοι ἀνέγνωμεν εἰς τάς ἐφημερίδας δήλωσιν, δῆθεν ἐκκλησιαστικῆς πηγῆς, καθ’ ἥν τήν ἑσπέραν τῆς Ἑορτῆς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ λύεται ἡ νηστεία. Ἡ θεωρία αὕτη τυγχάνει πάντῃ ἀστήρικτος. Ἐάν τά λεχθέντα εἴχοντο ἀληθείας, ἔπρεπεν ἡ νηστεία νά τηρῆται ἀπό τήν ἑσπέραν τῆς προηγουμένης, ἵνα ἔχωμεν ἄρτιον 24ωρον καί οὐχί κολοβήν ἡμέραν. Ἔπρεπεν ἀκόμη ἡ νηστεία τῆς Τεσσαρακοστῆς νά λύηται τήν ἑσπέραν τοῦ Μεγάλου Σαββάτου.

Τά αὐτά ἰσχύουσι διά πᾶσαν νηστείαν, ἰδίᾳ τῆς Τετάρτης καί Παρασκευῆς, ἥτις ἔπρεπε νά ἰσχύῃ μέχρι δύσεως τοῦ ἡλίου καί ἀκολούθως νά λύηται. Οὐδείς ὅμως διενοήθη νά ὑποστηρίξῃ τοιαύτας παραδοξότητας. Παράβασις τῶν περί νηστείας θεσμῶν εἶναι βεβαίως κακόν. Ἀπόπειρα ὅμως περιβολῆς τῶν τοιούτων παραβάσεων δι’ ἐνδύματος νομιμότητος ἀποτελεῖ ἔγκλημα βαρύτατον κατά τῆς Ἐκκλησίας» († Ἀρχιμ. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου, Ἄρθρα Μελέται Ἐπιστολαί, τόμος Α’, σελ. 471). Ἀκουέτω ταῦτα καί Ἀδελφός Ἱεράρχης τῆς Βορείου Ἑλλάδος, πνευματικόν τέκνον τοῦ ἁγίου Γέροντος Ἐπιφανίου.

Εἰς τήν Θεόσωστον Ἐπαρχίαν μας ἐτελέσθησαν ἅπαντα (τελετή καί Θεία Λειτουργία τῆς Ἀναστάσεως) ἀπό ὥρας 5ης πρωϊνῆς μέχρι καί τῆς 9ης π.μ., ἐν εἰρήνῃ καί συμμετοχῇ πλήθους πιστῶν εἰς τάς Ἐνορίας, ὅπου ἐλειτούργει Ἱερεύς. Ἄλλωστε, κωλυομένης τῆς τελέσεως τῆς τελετῆς τῆς Ἀναστάσεως καί τῆς Θείας Λειτουργίας τῆς Ἀναστάσεως κατά καί μετά τό μεσονύκτιον, λόγῳ τῶν αὐστηρῶν μέτρων περιορισμοῦ τῆς κυκλοφορίας, ἡ μόνη λύσις τελέσεως τῆς Ἀναστασίμου Θείας Λειτουργίας ἦσαν οἱ ἀπό ὥρας 5ης πρωϊνῆς καί ἑξῆς ὧρες.

Μακαριώτατε ἅγιε Πρόεδρε,

Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Συνοδικοί Σύνεδροι,

Ἄχρι τοῦδε ἐτέθη τό φλέγον καί πολύκροτον αὐτό θέμα τῆς κανονικῆς τελέσεως τῆς τελετῆς τῆς Ἀναστάσεως καί τῆς Πασχαλίου Θείας Λειτουργίας ἐπί κανονικῆς, δογματικῆς καί παραδοσιακῆς βάσεως. Ἐγένετο ἀναφορά καί εἰς τρεῖς (3) Ἐγκυκλίους τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Συνόδου διά τό αὐτό θέμα, δι’ ὧν ἀποκρούονται νεωτερικαί καί ἀντικανονικαί - ἀντιδεοντολογικαί καινοτομίαι.

Ἐκφράζω ταπεινῶς τόν φόβον ὅτι εἰς τό κορυφαῖον τοῦτο καί ὑπέρτατον ζήτημα ἠστοχήσαμεν καί παρεκκλίναμεν τῆς κανονικῆς καί παραδοσιακῆς ὁδοῦ μή θέσαντες κατα-κοκκίνην γραμμήν, ἀλλ’ ὑποχωρήσαντες εἰς τάς φορτικάς πιέσεις καί ἀπαιτήσεις – τάς καί ἐκνόμους καί ἀντισυνταγματικάς- τῆς κρατούσης Πολιτείας, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τά θέματα τῆς Θείας Λατρείας.

Ἠγνοήθησαν προγενέστεραι Συνοδικαί Ἀποφάσεις, κατά τά ὡς ἄνω, καί παροπλισθείσης ἐπί διετίαν περίπου τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας –τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Σώματος τῆς Ἑλλαδικῆς ἡμῶν Ἐκκλησίας-, μή συγκληθείσης κατά νόμον καί μή ἐπιληφθείσης ζωτικῶν ἐκκλησιαστικῶν θεμάτων (ὅπως εἶναι ἡ παρακώλυσις καί ὁ ἀποκλεισμός ἐκ τῆς Θείας Λατρείας τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ, καί δή ἐν ἡμέραις Μ.Τεσσαρακοστῆς, Μ.Ἑβδομάδος καί τοῦ Ἁγίου Πάσχα τοῦ παρελθόντος ἔτους, κυρίως), ἐφθάσαμεν εἰς τό νά ἀποδεχθῶμεν καί τήν μετάθεσιν ἀκόμη τῶν τεταγμένων ὡρῶν τῆς τελετῆς καί τῆς Θείας Λειτουργίας τῆς Ἀναστάσεως!!!

Δέν παρέβημεν μόνον τούς προμνημονευθέντας Θείους καί Ἱερούς Κανόνας, ὅπερ συνιστᾷ μεῖζον ἀτόπημα, ἀλλά καί αὐτόν τοῦτον τόν Καταστατικόν Χάρτην τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (ν. 590/1977), ὁρίζοντα εἰς τό κεφ.Β’, ἄρθρον 4, παραγρ. δ’, Περί τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τά ἑξῆς : «Ἀποφασίζει περί τῆς ἀσκήσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς οἰκονομίας, συγκαταβάσεως καί ἐπιεικείας τῆς Ἐκκλησίας». Ἐθεωρήθη ὡς πρᾶξις οἰκονομίας ἡ ἀλλαγή τῆς μακραίωνος αὐτῆς παραδόσεως, ἀλλά ἡ οἰκονομία, ὅταν καί ἄν γίνεται καί ἐφαρμόζεται, ἀσκεῖται , κατά τά ὡς ἄνω ὁριζόμενα, μόνον ἀπό τό Σῶμα τῆς Ἱεραρχίας. Καί ἐάν κάποιος ἐπικαλεσθῆ τό δυσχερές τῆς συνεδριάσεως τῆς Ι.Σ.Ι., ὑπάρχει καί ἡ περίπτωσις τῆς ἀδιακόπου λειτουργίας τοῦ σώματος τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, ἡ ὁποία δέν συνέρχεται ἅπαξ τοῦ ἔτους, ἀλλά πολύ συχνά καί εἶναι 300 ἀντί 82. Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει ἡ θέλησις τῶν μελῶν τῆς Ι.Σ.Ι. δύναται νά ἐκφρασθῇ καί διά τῶν e-mails, ὅταν ἀποσταλῇ ἐρωτηματολόγιον.

Μακαριώτατε,

            Ὁμολογουμένως, ἡ ἄνευ ἐμπεριστατωμένης μελέτης καί ἐξετάσεως τῆς προτάσεως τελέσεως τῆς Ἱερᾶς Παννυχίδος (ὥρα 8.10 μ.μ. τοῦ Μεγάλου Σαββάτου) καί τῆς τελετῆς τῆς Ἀναστάσεως (ὥρα 9 μ.μ.), καί μετ’ αὐτήν τῆς ἄνευ Ὄρθρου τελέσεως τῆς Πασχαλινῆς Θείας Λειτουργίας μέχρι τῆς 10ης μ.μ., ὅτε ἐπαύετο ἡ κυκλοφορία, βάσει τῆς ἰσχυούσης Κ.Υ.Α., προεξένησε μέγαν σάλον ἐντός τοῦ Χριστεπωνύμου Πληρώματος καί τοῦ Ὀρθοδόξου Ἱεροῦ Κλήρου (σύγχυσιν, ταραχήν, ἀντεγκλήσεις καί γενικῶς ἀναστάτωσιν).Ἦτο δυστυχῶς, κάτι τό καινοφανές, καινοτόμον, ἀντιπαραδοσιακόν, ἀντικανονικόν καί ἀντιθεολογικόν.

Κυρίως καί βασικῶς ἔπληξε πολλάς, ἀναριθμήτους, ἱερατικάς συνειδήσεις, αἱ ὁποῖαι, διά τούς λόγους τούς ὁποίους προανεφέραμεν, δέν ἦτο δυνατόν νά συμβιβασθοῦν μέ τά προχείρως καί ἀβασανίστως συζητηθέντα καί συναποφασισθέντα μετά τῶν ἐκπροσώπων τῆς Πολιτείας, οἱ ὁποῖοι, κατά τεκμήριον, θεωροῦν ὡς Πάσχα καί Ἀνάστασιν τήν ἐκφώνησιν τοῦ «Χριστός Ἀνέστη» ἐπί τῆς ἐξέδρας τῶν Ἱερῶν Ναῶν καί τά πυροτεχνήματα, βεγγαλικά, κροτίδες κ.λπ., τά ὁποῖα ὑπερκαλύπτουν τόν ἐξαίσιον καί ὑπέροχον αὐτόν Ἀναστάσιμον Ὕμνον καί τήν ὁσονούπω ἀναχώρησιν διά τά Πασχαλινά ἐδέσματα.

Ὅμως, τοιαῦται ἀποφάσεις, λαμβανόμεναι ἐν σπουδῇ καί ἐπί ποδός, δέν ἦταν δυνατόν νά ἀναπαύσουν τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν φιλόχριστον Λαόν, κατά κανόνα, δι’ αὐτό καί, ὅπως ἐπληροφορήθην διαδικτυακῶς πολλοί Ἱερεῖς καί πολλές ἐνορίες καθ’ ἅπασαν τήν Ἑλλάδα (καί καθ’ ὅλην τήν Κύπρον) δέν συνεμορφώθησαν πρός τά ἀποφασισθέντα, ὄχι ἀπό ἀσέβειαν πρός τήν Ἱεράν Σύνοδον, ἀλλ’ ἀπό ἔντονον διαμαρτυρίαν πρός τάς πιέσεις καί ἀποφάσεις τῆς κρατικῆς ἐξουσίας.

Μέ ἀπέραντον καί ἀπαραμύθητον λύπην ἐπληροφορήθην τάς ποινάς καί τιμωρίας, οὐ μήν ἀλλά καί τήν παραπομπήν εἰς τήν δικαστικήν ἐξουσίαν ἀδελφῶν Ἱερέων, ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησιαστικῆς των Ἀρχῆς, δι’ ἀπείθειαν καί παράβασιν τῆς ἐντολῆς τῆς Δ.Ι.Σ. καί τῆς Κ.Υ.Α., ἐνῶ ἡ ἱερατική των συνείδησις ὑπαγόρευε εἰς αὐτούς τό «πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις» εἰς τό κορυφαῖον καί ἀδιαπραγμάτευτον αὐτό θέμα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας.

Ὁμολογῶ ὅτι ὡς ὁ ἐλάχιστος τῶν Ἐπισκόπων θλίβομαι ὑπερβαλλόντως διά τήν τοιαύτην ἀντιμετώπισιν τῶν ἐν θέματι Ἀδελφῶν καί Συλλειτουργῶν μας Ἱερέων, ἐπειδή τηροῦν καί σέβονται τό Τυπικόν καί τήν μακραίωνα Ἐκκλησιαστικήν Παράδοσιν, ἀντί νά λάβουν τόν ἔπαινον καί τά συγχαρητήρια τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας μας. Δέν προτίθεμαι νά ὑπεισέλθω εἰς τήν κρίσιν ἐνεργειῶν Ἀδελφῶν συνεπισκόπων, ἀλλά σημειώνω ὅτι εἶναι κρῖμα καί ἄδικον οἱ Κληρικοί μας νά ὑφίστανται καί ἐκ τῶν ἔσω διωγμούς. Ἐάν τινες Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί ἐσημείωσαν ἄλλας σοβαράς κανονικάς παραβάσεις, ἄς ὑποστοῦν τάς προβλεπομένας κυρώσεις, ἐάν δέν χωρῇ κάποια ἐπιείκεια. Ἐν τῇ προκειμένῃ, ὅμως, περιπτώσει «οὐδέν ἄτοπον ἔπραξαν … τί γάρ κακόν ἐποίησαν;» (πρβλ. Λουκ. 23, 42 καί Ματθ. 27, 23).

Θερμοτάτην παράκλησιν ὑποβάλλω εἰς τήν Ἱεράν ἡμῶν Σύνοδον, ὅπως διατάξῃ τήν ἀποφυγήν καί τήν ματαίωσιν τῶν διώξεων τῶν μελῶν τοῦ Ἱερατικοῦ Σώματος τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, δεδομένων καί τῶν ὡς ἄνω γενομένων παραλείψεων ἐκ μέρους τῆς Ἀνωτάτης Ἐκκλησιαστικῆς μας Ἀρχῆς, καθότι τοῦτο θά πληγώσῃ τάς καρδίας τῶν πιστῶν χριστιανῶν, ὅταν πληροφορηθοῦν ὅτι οἱ πνευματικοί ποιμένες των διώκονται, διότι προησπίσθησαν τά τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Παραδόσεως καί κληρονομίας.

Ἐπί δέ τούτοις, ὑποσημειούμενος βαθυσεβάστως, διατελῶ,

Ἐλάχιστος ἐν Ἐπισκόποις

Ὁ Μητροπολίτης

† ὁ Κυθήρων & Ἀντικυθήρων Σεραφείμ