Ένας πραγματικά ξεχωριστός διαγωνισμός . Όσοι αποφασίσουν να λάβουν μέρος σε αυτό τον διαγωνισμό καλούνται να κάνουν εντυπωσιακό άλμα, πηδώντας πάνω από 6 συνολικά καμήλες.
Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό γεγονός αν αναλογιστεί κανείς πως το ύψος μιας καμήλας ξεπερνά τα 2 μέτρα.
Το ελληνικό καλοκαίρι με τις υψηλές θερμοκρασίες και τον δυνατό ήλιο μπορεί να γίνει δύσκολο για πολλά λουλούδια, ειδικά όταν βρίσκονται σε μπαλκόνια, βεράντες και αυλές που «χτυπά» ο ήλιος όλη μέρα.
Η συνεχής ζέστη και η έλλειψη υγρασίας κάνουν πολλά φυτά να χρειάζονται καθημερινό πότισμα, κάτι που συχνά κουράζει ή δεν είναι εύκολο όταν λείπεις συχνά από το σπίτι.
Ευτυχώς υπάρχουν λουλούδια που μπορούν να αντέξουν στις δύσκολες συνθήκες του καλοκαιριού, χωρίς να απαιτούν πολύ νερό ή ιδιαίτερη φροντίδα.
Πολλά από αυτά αγαπούν τον ήλιο, ανθίζουν για μήνες και παραμένουν εντυπωσιακά ακόμη και μέσα στον καύσωνα, δίνοντας χρώμα και ζωντάνια στον χώρο σου.
Αν θέλεις όμορφο και ανθισμένο μπαλκόνι με λιγότερο κόπο και χαμηλότερη κατανάλωση νερού, τότε αυτά τα λουλούδια είναι ιδανική επιλογή.
Με τα σωστά λουλούδια μπορείς να διατηρήσεις το μπαλκόνι ή τον κήπο σου γεμάτο χρώμα όλο το καλοκαίρι, χωρίς υπερβολικό πότισμα και συνεχή φροντίδα.
Οι ανθεκτικές ποικιλίες είναι ιδανικές για όσους θέλουν έναν όμορφο εξωτερικό χώρο με λιγότερο κόπο, ακόμα και στις πιο ζεστές ημέρες του χρόνου.
ftiaxno

Ποτέ κανείς Έλληνας δεν ξεχνάει το ξύλο που έφαγε υπερασπιζόμενος την Μακεδονία απο τα Ματ του ανθέλληνα , Αλήτη και σιχαμένου Τσιπρα..



Γράφει ο Παύλος Σαββίδης, Θεολόγος
Ένα αδυσώπητο και εξόχως απογοητευτικό ερώτημα κυκλοφορεί ευρέως στα χείλη όλων όσων έχουν τα αισθητήρια της ψυχής τους ανοιχτά και συλλαμβάνουν τα σύγχρονα μηνύματα. Τελικά δηλαδή μήπως όσα βλέπουμε και ακούμε είναι «σημεία των καιρών»; Εάν μάλιστα θα θέλαμε να τα χαρακτηρίζαμε, ίσως η μόνη λέξη που θα θέταμε ως προμετωπίδα είναι μία. Αποστασία! Το δε τραγικό σε όλη την υπόθεση είναι πως αυτή διαφημίζεται ως ο σωστός τρόπος ζωής, και η αμαρτία στεφανώνεται και χειροκροτείται. Και δεν είναι εκτός πραγματικότητας η προσπάθεια των εχθρών του Γένους μας για αποχριστιανοποίηση των Ελλήνων, ώστε να είμαστε εύκολη λεία των διεθνών συμφερόντων και ολοκληρωτικών ιδεολογιών.
Η εδώ εγχώρια άθεη κουλτούρα, οι νομιζόμενοι και ως «πνευματικοί άνθρωποι» όλων των πολιτικών αποχρώσεων και οι ετεροκίνητοι τηλεπαρουσιαστές και δημοσιογράφοι, προσπαθούν με τα γραφόμενα και λεγόμενά τους να μας αφαιρέσουν την πίστη, την ελπίδα, και την αγάπη, και ως αντίδοτο να φέρουν μια γήινη υπερβολική ευημερία, φυσικά ερήμην του Θεού, και άρνηση της αιωνιότητας. Η αυτοκτονία νέων παιδιών μας, με ηθικούς αυτουργούς όλους τους παραπάνω, βεβαιώνει του λόγου το ασφαλές! Αριστεύουμε στην αμαρτία ως λαός και ως πρόσωπα. Γίναμε πρωτοπόροι στη διαφθορά, στους φόνους των αγέννητων παιδιών, στην βλασφημία, στην αισχρολογία, από τις σχολικές αυλές, τα πεζοδρόμια, τις γειτονιές, τους εξώστες μέχρι τις θεατρικές παραστάσεις. Το δε τελειωτικό χτύπημα έδωσε η σύγχρονη αντίχριστη φιλοσοφία με τον παραπλανητικό τίτλο «επανεκκίνηση», η οποία αμετάκλητα έχει εξορίσει από την ζωή μας τον Σωτήρα του κόσμου, τον Θεάνθρωπο Χριστό. Με την φιλοσοφία αυτή ο σύγχρονος άνθρωπος είναι κατά βάθος έρημος και μόνος, φτωχός και νηστικός, δυστυχής και δειλός. Γιατί; Διότι του λείπει ο Θεός. Και στη θέση του τοποθέτησαν υπερβολικά ανθρώπινα είδωλα…Και ένα τελευταίο από μια αγιασμένη άγρυπνη ασκητική συνείδηση: «Μου λέει ο λογισμός ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της ψυχής μας ακόμα και από τον διάβολο είναι το κοσμικό πνεύμα». (Αγ. Παϊσιος).
Η ώρα της Ορθοδοξίας!
Η απογοητευτική κατάθεση όλων των παραπάνω δεν αυξάνει την κατάθλιψη ούτε στενεύει τους ορίζοντες κάθε χαράς και ελπίδας. Μάλλον γιγαντώνει την επιθυμία για την πιο ηρωική μας έξοδο-διέξοδο από τα γρανάζια και τα πλοκάμια των αντιχρίστων σατανικών δυνάμεων.
Στον αντίποδα της ά-χριστης, χωρίς Χριστόν φιλοσοφίας, οι άνθρωποι του Θεού έχουν ουράνιες προοπτικές. Η χριστιανική μας ζωή πρέπει να είναι μία αδιάκοπη πορεία με τελικό σκοπό τον εξαγιασμό και τη θέωσή μας, μέσα από τις παγίδες του πονηρού και τις συμπληγάδες πέτρες των καθημερινών δοκιμασιών. Άρα, ο δρόμος μας ο ανηφορικός δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά υπερισχύουν τα αγκάθια και τα τριβόλια, τα ποικίλα πάθη που μας πληγώνουν και προσπαθούν να μας ξεστρατίζουν από την θεοφιλή πορεία μας.
Είναι όμως καιρός να θέσουμε ειλικρινά τον δάκτυλό μας επί «τον τύπον των ήλων» για να δούμε και τη δική μας προσωπική ευθύνη στον σημερινό χαλασμό της κοινωνίας μας, με δύο συγκλίνουσες σκέψεις : «…το χειρότερο είναι ότι δεν έχουμε συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο, δεν υπάρχει η δέουσα πνευματική εγρήγορση και αντίσταση, δεν υπάρχουν προφητικές μορφές-εκτός εξαιρέσεων- που με παρρησία και αυτοθυσία θα καταγγείλουν τα όργανα του Αντιχρίστου, θα καλέσουν τον ευσεβή λαό σε πνευματική επιστράτευση, θα πουν το νέο ΟΧΙ του ορθοδόξου ελληνισμού στη νέα κει χειρότερη πνευματική αιχμαλωσία που απειλεί το γένος μας…». «…και όλα αυτά γιατί; Απλούστατα. Γιατί δεν υπάρχει αντίστασις, δεν υπάρχει αντίστασις πνευματική δηλαδή πίστις Θεού ζώσα, προσευχή, συνέπεια και ακρίβεια ζωής. Κυρίως δεν υπάρχει αντίστασις πνευματικών ανθρώπων. Οι χριστιανοί σιωπήσαμε. Εχάσαμε εν πολλοίς την φωτιστική και αλιστική μας ιδιότητα (το άλας της γης) και καταποτούμεθα υπο των ανθρώπων (μας καταπατούν οι άνθρωποι). Υποχωρήσαμε. Εκκοσμικευθήκαμε. Συμβιβασθήκαμε, και δυστυχώς συνευδοκούμε (συμφωνούμε) αρκετοί στην ομαδική αυτοχειρία που τολμούμε ως λαός…».
Η Εκκλησία είναι εδώ
«ιατρείον εστί το της εκκλησίας όνομα» και ως φιλόστοργη μητέρα με τον παρήγορο Λόγο της και την δροσιστική και παρήγορη διδασκαλία της ανατροφοδοτεί την Πίστη μας που και αυτή με τη σειρά της μας κάνει να ανακαλύψουμε τον κόσμο, τους ανθρώπους, τη ζωή και μας βγάζει από τη δυστροπία, την πλήξη, την σκυθρωπότητα. Η Πίστη ανανεώνει και ανασταίνει, με αυτήν η αγάπη γκρεμίζει τα τείχη της αδιαφορίας και της καχυποψίας τα τείχη της απομόνωσης σ’ έναν εγωϊσμό τραυματισμένο. Τέλος και ψυχολογικά η πίστη στην παρουσία ενός φιλεύσπλαγχνου και πανταχού παρόντος Θεού μειώνει το άγχος και την κατάθλιψη προσφέρει μια βαθειά αίσθηση ασφάλειας και ενισχύει την εσωτερική πεποίθηση ότι δεν είμαστε μόνοι.
Η σωτήρια διέξοδος
«Δόξα σοι ο Θεός να λές κάθε μέρα! Σε αυτήν την φράση κρύβεται η ευγνωμοσύνη, η αισιοδοξία και η ελπίδα για μια όμορφη ημέρα. Ένα δόξα σοι ο Θεός όλοι οι δαίμονες πέφτουν μέσα στη θάλασσα»!



ბოდბის მონასტერი 2026 Φωλιασμένο στο χωριό Μπόντμπε, σε απόσταση αναπνοής από την όμορφη πόλη Σιγκνάγκι στην περιοχή Καχέτι, βρίσκεται η Μονή Μπόντμπε, η οποία απέχει 95 χιλιόμετρα από την Τιφλίδα. Αυτός ο ιερός χώρος φιλοξενεί τα λείψανα της Αγίας Νίνο, προσελκύοντας εκατοντάδες χιλιάδες προσκυνητές από όλες τις γωνιές του κόσμου κάθε χρόνο που έρχονται για να αποτίσουν φόρο τιμής. Η γραφική διαδρομή από το Σιγκνάγκι στη Μονή Μπόντμπε διαρκεί περίπου μισή έως μία ώρα, προσφέροντας εκπληκτική θέα κατά μήκος της διαδρομής. Η Γεωργία, μια χώρα με πλούσια ιστορία, είναι γνωστή για την πληθώρα των εκκλησιών, των μοναστηριών και των ορθόδοξων ιερών τόπων της. Ανάμεσα στις πιο σεβαστές ιστορικές τοποθεσίες της χώρας είναι η Μονή Μπόντμπε, ένα γυναικείο μοναστήρι που συνδέεται στενά με το όνομα της Αγίας Νίνο, της Ισαποστόλου που έφερε τον Χριστιανισμό σε αυτή τη γη. Πολλοί θεωρούν την Μπόντμπε τόπο μεγάλης πνευματικής σημασίας. Η Μονή Μπόντμπε είναι γυναικείο μοναστήρι υπό τη δικαιοδοσία της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα στη θέση του πρώην Ναού της Αγίας Νίνο, της σεβαστής προσωπικότητας που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μεταστροφή της Γεωργίας στον Χριστιανισμό. Η Αγία Νίνο (περίπου 280 – 14 Ιανουαρίου 335/347) εορτάζεται ως η Χριστιανή φωτίστρια της Γεωργίας και η μνήμη της τιμάται στις 14 Ιανουαρίου, προσελκύοντας ιδιαίτερα μεγάλο αριθμό προσκυνητών κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Τον 9ο έως τον 11ο αιώνα, χτίστηκε μια εκκλησία στο σημείο όπου ήταν θαμμένη η Αγία Νίνο, αν και το κτίριο αυτό δεν έχει διασωθεί. Το 850, ανεγέρθηκε σε αυτό το σημείο ένας καθεδρικός ναός από τούβλα, αξιοσημείωτος για τη χρήση τούβλων, τα οποία δεν ήταν ένα συνηθισμένο υλικό για την κατασκευή εκκλησιών στη Γεωργία εκείνη την εποχή. Ο κόλουρος τρούλος είναι ένα παραδοσιακό χαρακτηριστικό των γεωργιανών εκκλησιών. Αυτός ο καθεδρικός ναός ήταν αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο, τον ουράνιο προστάτη της Γεωργίας, και οι τοίχοι του ήταν διακοσμημένοι με τοιχογραφίες που απεικονίζουν σκηνές τόσο από την Παλαιά όσο και από την Καινή Διαθήκη. Μερικές από αυτές τις τοιχογραφίες έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα. Στο νότιο τμήμα του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται ο τόπος ταφής της Αγίας Νίνο. Δίπλα στον καθεδρικό ναό ιδρύθηκε ένα μοναστήρι, το οποίο άκμασε τον 15ο αιώνα και έγινε κέντρο εκκλησιαστικού πολιτισμού, ιδιαίτερα σεβαστό από τους βασιλιάδες του Καχέτι. Ωστόσο, στις αρχές του 17ου αιώνα, το μοναστήρι λεηλατήθηκε από περσικές δυνάμεις και στο δεύτερο μισό του αιώνα αναστηλώθηκε από τον βασιλιά Τεϊμουράζ Α΄ του Καχέτι.
Θανάσης Σκορδαλος- Κώστας Μουντάκης - Νίκος Μανιάς 1950-1960

Στη νότια ακτή των Χανίων, εκεί όπου τα Λευκά Όρη συναντούν το Λιβυκό Πέλαγος, στέκει αγέρωχο ένα από τα πιο ιστορικά και μυστηριώδη κάστρα της Ελλάδας: το Φραγκοκάστελλο.
Το επιβλητικό αυτό ενετικό φρούριο δεν αποτελεί μόνο αρχιτεκτονικό μνημείο της Κρήτης, αλλά και σύμβολο αγώνων, θρύλων και λαϊκής παράδοσης.
Το Φραγκοκάστελλο είναι γνωστό για τη μοναδική του τοποθεσία δίπλα στη θάλασσα, για τις ιστορικές μάχες που διαδραματίστηκαν στα τείχη του και φυσικά για τον θρύλο των περίφημων Δροσουλιτών — των σκιών που λέγεται πως εμφανίζονται κάθε Μάιο στην περιοχή.
Η γεωγραφική θέση και το φυσικό τοπίοΤο κάστρο βρίσκεται περίπου 12 χιλιόμετρα ανατολικά της Χώρας Σφακίων, σε μια μικρή εύφορη πεδιάδα της νότιας Κρήτης. Η περιοχή περιβάλλεται από τα άγρια βουνά των Σφακίων και ανοίγεται μπροστά στο Λιβυκό Πέλαγος, δημιουργώντας ένα τοπίο εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς.
Σε αντίθεση με το ορεινό ανάγλυφο που χαρακτηρίζει τη νότια Κρήτη, το Φραγκοκάστελλο είναι χτισμένο σε επίπεδο έδαφος, γεγονός που το έκανε ιδανικό σημείο για στρατιωτικό έλεγχο της περιοχής και για προστασία από πειρατικές επιδρομές.
Σήμερα, γύρω από το κάστρο έχει αναπτυχθεί ένας μικρός παραθαλάσσιος οικισμός, ιδιαίτερα αγαπητός στους επισκέπτες που αναζητούν ήρεμες διακοπές και αυθεντική κρητική φιλοξενία.
Το Φραγκοκάστελλο χτίστηκε από τους Ενετούς μεταξύ 1371 και 1374, κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας στην Κρήτη. Ο αρχικός του σκοπός ήταν διπλός, να προστατεύει την περιοχή από τις συχνές επιδρομές πειρατών και να ελέγχει τους ανυπότακτους Σφακιανούς, οι οποίοι εξεγείρονταν συχνά εναντίον των Ενετών κατακτητών.
Το επίσημο βενετικό όνομα του φρουρίου ήταν «Κάστρο του Αγίου Νικήτα», από την ομώνυμη εκκλησία της περιοχής. Ωστόσο, οι ντόπιοι αποκαλούσαν περιφρονητικά το οχυρό «Φραγκοκάστελλο», δηλαδή «το κάστρο των Φράγκων» ή των ξένων κατακτητών. Η ονομασία αυτή επικράτησε τελικά ακόμη και στα βενετικά έγγραφα.
Το κάστρο αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα μεσαιωνικής ενετικής οχυρωματικής αρχιτεκτονικής. Έχει ορθογώνιο σχήμα με τέσσερις πύργους στις γωνίες του, ενώ τα τείχη του σώζονται μέχρι σήμερα σε εξαιρετικά καλή κατάσταση.
Πάνω από την κεντρική πύλη διακρίνονται ακόμη το λιοντάρι του Αγίου Μάρκου, σύμβολο της Βενετίας, καθώς και ενετικά οικόσημα και διακοσμητικά στοιχεία.
Η λιτή αλλά επιβλητική μορφή του φρουρίου αντανακλά τη στρατιωτική λογική της εποχής, πριν την εξάπλωση των νεότερων προμαχωνικών οχυρώσεων που εμφανίστηκαν αργότερα στην Κρήτη.
Μία από τις σημαντικότερες στιγμές στην ιστορία του κάστρου σημειώθηκε το 1828, κατά την Ελληνική Επανάσταση.
Ο οπλαρχηγός Χατζημιχάλης Νταλιάνης κατέλαβε το Φραγκοκάστελλο μαζί με λίγους εκατοντάδες αγωνιστές, με σκοπό να ενισχύσει την κρητική επανάσταση απέναντι στους Οθωμανούς. Οι επαναστάτες πολιορκήθηκαν από πολυάριθμες τουρκικές δυνάμεις και έδωσαν σκληρή μάχη. Ο Νταλιάνης σκοτώθηκε, ενώ πολλοί από τους υπερασπιστές έπεσαν μαχόμενοι. Η θυσία αυτή χαράχτηκε βαθιά στη συλλογική μνήμη της Κρήτης και συνδέθηκε αργότερα με τον θρύλο των Δροσουλιτών.
Το πιο μυστηριώδες στοιχείο του Φραγκοκάστελλου είναι αναμφίβολα οι περίφημοι Δροσουλίτες.
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, κάθε χρόνο στα τέλη Μαΐου ή στις αρχές Ιουνίου, λίγο πριν την ανατολή του ήλιου, εμφανίζονται σκιές ανθρώπων που μοιάζουν με πολεμιστές ή καβαλάρηδες να κινούνται σιωπηλά στον κάμπο γύρω από το κάστρο.
Πολλοί πιστεύουν ότι πρόκειται για τα πνεύματα των αγωνιστών του Νταλιάνη που επιστρέφουν στον τόπο της θυσίας τους. Άλλοι αποδίδουν το φαινόμενο σε οπτική ψευδαίσθηση που δημιουργείται από την υγρασία, τη θερμοκρασία και τη διάθλαση του φωτός στην ατμόσφαιρα.
Παρά τις επιστημονικές εξηγήσεις, ο θρύλος εξακολουθεί να γοητεύει κατοίκους και επισκέπτες, προσδίδοντας στο Φραγκοκάστελλο μια μοναδική ατμόσφαιρα μυστηρίου.
Σήμερα το Φραγκοκάστελλο αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς και ιστορικούς προορισμούς της Κρήτης. Οι επισκέπτες μπορού να περιηγηθούν στο εσωτερικό του κάστρου, να απολαύσουν τις παραλίες με τη χρυσή άμμο,να εξερευνήσουν τα φαράγγια και τα μονοπάτια των Σφακίω και να γνωρίσουν την αυθεντική κρητική παράδοση.
Η παραλία μπροστά από το κάστρο είναι ιδιαίτερα δημοφιλής για τα ρηχά και καθαρά νερά της, ενώ η περιοχή διατηρεί έναν ήρεμο χαρακτήρα, μακριά από τον έντονο μαζικό τουρισμό άλλων περιοχών της Κρήτης.
Όποιος επισκεφθεί το Φραγκοκάστελλο δεν αντικρίζει απλώς ένα μεσαιωνικό οχυρό· βιώνει μια εμπειρία γεμάτη ιστορία, μνήμη και μυστήριο, μέσα σε ένα από τα ομορφότερα τοπία της Κρήτης.
Γιατί τὸν ἀριθμὸ ἐκείνου πού ἐλεεινὰ ἐξέπεσε τὸν συμπλήρωσε ὁ Παῦλος, πρὸς τὸν ὁποῖο ἔσκυψε ἀπὸ τὸν οὐρανὸ ὁ Χριστός. 
Η Ορθοδοξία ως θεραπεία_Γέροντας Δαμασκηνός Αγιορείτης
Μια θαυμάσια εκλαϊκευμένη κατήχηση
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ
ΟΤΙ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗ
αλλά μην νοιώθετε «λύπη»
που αντιγράφουμε τα δικά σας ,
χωρίς να σας ρωτήσουμε...
Για την παράγκα μας
είναι γ ε λ ο ι ό τ η τ α η λεγόμενη
«δεοντολογία περί πνευματικών δικαιωμάτων!»