Άγιος Ιλάριος Πικταβίου: «Τα αυτιά του λαού είναι αγιότερα από τις καρδιές των Ιερωμένων»

• 

Άρθρο τοῦ μοναχοῦ Σεραφείμ Ζήση

Ὁ Ἅγιος Ἱλάριος Πικταβίου ὁ Ὁμολογητής τόν 4ο αἰ. διαπιστώνει, ὅτι ἡ πνευματική διάκριση τῶν ἁπλῶν Ὀρθοδόξων τούς καθιστᾷ ἐνίοτε θεολογικότερους ἀπό τούς Κληρικούς!

---

1. Ποιός εἶναι ὁ Ἅγιος Ἱλάριος Ἐπίσκοπος Πικταβίου (c. 310 – c. 367)

1α. Ἠ ἀποτελεσματική «οἰκονομία» καί διάκριση τοῦ Ἁγίου Ἱλαρίου

2. Τό θεολογικό διακύβευμα τῆς ἐποχῆς (351 – 361)

3. Σημαντικά ἀποσπάσματα τῆς ἐπιστολῆς κατά τοῦ Ἐπισκόπου Αὐξεντίου

3α. Ἡ θόλωση τῆς ἀκριβείας στά ἐκκλησιαστικά Δόγματα προετοιμάζει τήν αἵρεση, ἀλλά καί τήν εἴσοδο τοῦ Ἀντιχρίστου

3β. Ὁ Ἐπίσκοπος Αὐξέντιος εἶναι αἱρετικός καί ἀντίχριστος, μολονότι φαινομενικῶς ὁμιλεῖ ὀρθοδόξως

3γ. Τό Ὀρθόδοξο Ποίμνιο ἀντιλαμβάνεται ὀρθοδόξως ἐκεῖνα πού οἱ αἱρετίζοντες Ἐπίσκοποι διαστρέφουν πρός τήν αἵρεση

3δ. Ὁ κίνδυνος τῆς προσκολλήσεώς μας στά ἐκκλησιαστικά κτήρια· προτιμότερη ἡ Ὀρθοδοξία στίς ἐρημιές

1. Ποιός εἶναι ὁ Ἅγιος Ἱλάριος Ἐπίσκοπος Πικταβίου (c. 310 – c. 367)

Ἡ παροῦσα περιδιάβασή μας στίς ὁδούς τῆς πρώιμης ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας μᾶς ὁδηγεῖ στόν ἱερό Ἱλάριο, Ἐπίσκοπο Πικταβίου (τοῦ σημερινοῦ Πουατιέ, Poitiers, τῆς Δυτ. Γαλλίας), καί στίς ἔνδοξες ἐκκλησιαστικές σελίδες τῶν μαρτυρικῶν ἀγώνων τῶν Ὀρθοδόξων κατά τῆς αἱρέσεως τοῦ Ἀρειανισμοῦ τόν 4^ο αἰῶνα [1].

Φοβερός ἐχθρός τῆς αἱρέσεως σέ λόγους καί ἔργα, ὁ Ἱλάριος ἀπεκλήθη «Ἀθανάσιος τῆς Δύσεως» καί «Σφύρα [κατά] τῶν Ἀρειανῶν» (“malleus Arianorum”)· τούς ὁποίους πράγματι σφυροκόπησε τόσον ἐπίμονα, ὥστε ἐπανειλημμένως νά ὑποστεῖ διωγμούς καί τετραετῆ ἐξορία χάριν τῆς Ὀρθοδοξίας. Καί αὐτῆς ἀνεδείχθη στήν Δύση στήριγμα, «Στῦλος Ὀρθοδοξίας» θά λέγαμε, ὅπως καί ὁ Μέγας Ἀθανάσιος στήν καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολή. Λίγο μετά τόν θάνατό του ἤδη ἐθεωρεῖτο, ὅτι ὁ Ἅγιος Ἱλάριος, μαζί μέ τούς Ἁγίους Κυπριανό καί Ἀμβρόσιο, συναριθμεῖται στούς τρεῖς ἐπιφανεῖς τετελειωμένους «μάρτυρες καί Ὁμολογητές» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Δύσεως [2]. Ἡ μνήμη του ἑορτάζεται στήν Δύση στίς 13 Ἰανουαρίου (ἀλλά πρό τῆς δεκαετίας τοῦ 1970, στίς 14 τοῦ μηνός). Στά παλαιότερα ἑλληνικά Συναξάρια (καί τίς Πατρολογίες καί Ἐγκυκλοπαιδεῖες κ.ἄ.), ὅσο καί ἄν ἐρευνήσαμε ἀρχικῶς, δέν εὑρήκαμε νά μνημονεύεται ἑορτασμός τῆς μνήμης του ἀπό τούς Ἀνατολικούς Ὀρθοδόξους· σέ ἀνάλογες νεότερες συναξαριστικές ἐκδόσεις, ὡστόσο, ἔντυπες καί ψηφιακές, οἱ ὁποῖες ἔχουν συμπεριλάβει ἀκόμη περισσοτέρους παλαιούς Ὀρθοδόξους Ἁγίους τῆς Δύσεως, ἔχει ἐνταχθεῖ καί ὁ Ἅγιος Ἱλάριος στίς 13 Ἰανουαρίου [3]. Ἅλλωστε ὁ Ἅγιος Ἱερώνυμος (c. 342-420) σέ δύο τοὐλάχιστον σημεῖα τῶν ἔργων του ὀνομάζει τόν Ἱλάριο «ἅγιο» καί πολλές φορές «Ὁμολογητή», τόν ἔχει δέ συμπεριλάβει στό ἔργο του De Viris Illustribus (Περί τῶν Ἐπιφανῶν Ἀνδρῶν), ἐνῷ καί ὁ δυτικός ἐκκλησιαστικός ἱστορικός καί θεολόγος Ρουφῖνος (345-411) ἐπίσης τόν χαρακτηρίζει ὡς «ἅγιο ἄνδρα» καί «Ὁμολογητή». [4] Ἀκόμηκαί στήν καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολή ὁ ἱερός Θεοδώρητος Κύρου (c. 393 – c. 457) στόν Ἐρανιστή του παραθέτει ἐκτενῆ θεολογική γνώμη τοῦ «Ἁγίου Ἱλαρίου Ἐπισκόπου καί Ὁμολογητοῦ» [5].

Ὁ Ἅγιος, λοιπόν, Ἱλάριος, Γέροντας τοῦ Ἁγίου Μαρτίνου τῆς Τουρώνης, δηλ. τῆς Tours (316/336 – 397), ὑπῆρξε ὄχι μόνον ὁ πρῶτος ἐκκλησιαστικός ὑμνογράφος τῆς Δύσεως, ἀλλά κυρίως ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος μέ τά τριαδολογικά καί πολεμικά κατά τῶν Ἀρειανῶν ἔργα του κατέστησε κατανοητή στήν Δύση τήν θεολογία τῆς συγκρούσεως στήν Ἀνατολή μεταξύ Ὀρθοδόξων καί Ἀρειανῶν. Σέ αὐτό συνετέλεσε ἡ καλή γνώση του τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, ἡ ὁποία τοῦ κατέστησε προσιτή τήν γραμματεία τῶν δικῶν μας, Ἀνατολικῶν, ἑλληνοφώνων Ἁγίων Πατέρων.

Σέ μία ἐποχή κατά τήν ὁποία ὁ Ἀρειανισμός, ἀφοῦ εἶχε ἐπικρατήσει στήν Ἀνατολική Αὐτοκρατορία, δυστυχῶς ἐπέλαυνε ἀποφασιστικῶς καί στήν Δύση, μετά τόν θάνατο (τό 350) τοῦ Ὀρθοδόξου Αὐτοκράτορος τῆς Δύσεως Κώνσταντος, ὁ Ἱλάριος ἔσωσε τήν Ὀρθοδοξία στήν Δύση, ἀπέναντι στήν πυγμή τοῦ ἀρειανόφρονος (συν)Αὐτοκράτορος τῆς Ἀνατολῆς (καί Μονοκράτορος, τελικῶς) Κωνσταντίου Β΄ (337-361).

Τήν περίοδο ἐκείνη, οἱ περισσότεροι Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι τῆς Δύσεως, ἀκόμη καί οἱ πρωτοστάτες τῆς Ὀρθοδοξίας στήν Δύση Λιβέριος, Πάπας Ρώμης, καί Ὅσιος, Ἐπίσκοπος Κορδούης (Κόρδοβας), ἐξαναγκάσθηκαν ἀπό τόν αἱρετικό Αὐτοκράτορα Κωνστάντιο Β΄ σέ ὑπογραφή τοῦ ἀρειανίζοντος β΄ Συμβόλου τοῦ Σιρμίου (357) ὡς ὑποκαταστάτου τοῦ ὀρθοδόξου Συμβόλου τῆς Νικαίας· ὁ Λιβέριος μάλιστα συνυπέγραψε καί τήν συνοδική καταδίκη τοῦ Μ. Ἀθανασίου ἀπό τούς Ἀρειανούς. Τό β΄ σύμβολο τοῦ Σιρμίου μεταξύ ἄλλων καταδίκαζε τόν ὅρο «ὁμοούσιος» τῆς Νικαίας, τῶν Ὀρθοδόξων, ἀλλά καί τόν ὅρο «ὁμοιούσιος». Στήν δίδυμη «οἰκουμενική» Σύνοδο τῆς Ἀριμίνου (Rimini, Ἰουλ 359) καί τῆς Σελευκείας (Δεκ 359), μέ ἔξωθεν πίεση τοῦ Αὐτοκράτορος ἐπιβλήθηκε τό ἀρειανικό Σύμβολο τῆς Νίκης (τροποιημένο δ΄ Σύμβολο Σιρμίου) καί ἔτσι στερεώθηκε ἡ ἐπιβολή τῶν ἰσχυρῶν Ἀρειανῶν «Ὁμοίων» ἐπί τῶν μετριοπαθῶν Ἀρειανῶν «Ὁμοιουσιανῶν» (οἱ ὁποῖοι πλησίαζαν θεολογικῶς τούς Ὀρθοδόξους).

Ὅμως ὁ Ἱλάριος τοῦ Πικταβίου, ἤδη ἐξορισμένος στήν Φρυγία (356-360), διότι δέν εἶχε ὑπογράψει τήν καταδίκη τοῦ Μ. Ἀθανασίου, παρέμεινε ἀσάλευτος [6]. Συγκρότησε τό 361 στό Παρίσι Σύνοδο τῶν ἐναπομεινάντων (καί τῶν μεταμεληθέντων γιά τήν ὑπογραφή τους) Ὀρθοδόξων δυτικῶν Ἐπισκόπων, καί διέσωσε τήν Γαλατία (Γαλλία) ἀπό τόν Ἀρειανισμό [7]. Ἡ προσπάθειά του τό 364 νά ἀπομακρύνει μέ Σύνοδο καί ἀπό τά Μεδιόλανα (τό Μιλᾶνο τῆς Ἰταλίας) τόν Ἀρειανό Ἐπίσκοπο (343-374) Αὐξέντιο τόν Καππαδόκη ἀπέτυχε.

Ὁ Ἱλάριος «στόν διπλό του ἀγώνα, ἐναντίον τοῦ ἀρειανισμοῦ καί τοῦ καισαροπαπισμοῦ, ὑπῆρξε ὄχι μόνο σταθερός, ἀλλά καί ὀξύς καί τερτυλλιανικά σκληρός, ἐνῷ γιά τό ποίμνιο καί τούς φίλους του ἦταν ἤπιος, συνετός, ἐπιβλητικός καί ἀγαπητός» [8].

1a. Ἠ ἀποτελεσματική «οἰκονομία» καί διάκριση τοῦ Ἁγίου Ἱλαρίου

Ὁ δυτικός ἐκκλησιαστικός ἱστορικός Σουλπίκιος Σεβῆρος (c. 363 – c. 425) ἐξαίρει τήν ἀποτελεσματική ποιμαντική διάκριση καί «οἰκονομία» τοῦ Ἁγίου Ἱλαρίου (σέ ἀντιπαράθεση πρός τόν – ἐπίσης Ὀρθόδοξο, ὅμως ἄτεγκτο – Λουκίφερ, Ἐπίσκοπο Καλάρεως), διότι ὁ Ἱλάριος δέν καταδίκασε καί ἀπομόνωσε προχείρως ὅσους Ἐπισκόπους εἶχαν ὑπογράψει τό ἀρειανίζον Σύμβολο τῆς Νίκης μετά τήν Σύνοδο τῆς Ἀριμίνου (Rimini) τό 359, ἀλλά μαζί μέ αὐτούς καί μέ τούς ὀλιγοστούς ἄλλους Ὀρθοδόξους Ἐπισκόπους, ἀνασυγκρότησαν τήν ἐκκλησιαστική Ἱεραρχία καί καταδίκασαν τήν αἵρεση. Γράφει ὁ Σουλπίκιος: «Τελικῶς, ὁ Ἱλάριος διατάχθηκε νά ἐπιστρέψει στήν Γαλατία, ὡς “ἑστία διχoνοίας” καί “ταραχοποιός τῆς Ἀνατολῆς” [9],χωρίς τήν ἀνάκληση τῆς ἐξορίας του. Ἀλλά, ὅταν εἶχε περιδιαβεῖ σχεδόν ὅλη τή γῆ, ἡ ὁποία εἶχε μολυνθεῖ μέ τό κακό τῆς ἀπιστίας, ὁ νοῦς του ἦταν γεμᾶτος ἀμφιβολία καί βαθειά ταραγμένος μέ τό πανίσχυρο φορτίο φροντίδων πού ἀσκοῦσαν ἐπάνω του πίεση. Συνειδητοποιώντας, ὅτι φαινόταν καλό σέ πολλούς νά μή ἔλθουν σέ κοινωνία μέ ἐκείνους πού εἶχαν ἀποδεχθεῖ τήν Σύνοδο τῆς Ἀριμίνου, σκέφθηκε, ὅτι τό καλύτερο πού θά μποροῦσε νά κάνει ἦταν νά τούς ἐπιστρέψει ὅλους σέ μετάνοια καί ἀναδιοργάνωση. Σέ συχνές Συνόδους ἐντός Γαλατίας, καί ἐνῷ σχεδόν ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι δημοσίως ἀνέλαβαν τήν εὐθύνη τοῦ σφάλματος πού εἶχε διαπραχθεῖ, καταδικάζει [ὁ Ἱλάριος] τίς διαδικασίες στήν Ἀρίμινο, καί προσδιορίζει ἐκ νέου τήν Πίστη τῶν Ἐκκλησιῶν, σύμφωνα μέ τήν ἀνόθευτη μορφή της […] Τοῦτο τό γεγονός εἶναι ἀπό ὅλους παραδεκτό, ὅτι οἱ ἐπαρχίες μας στήν Γαλατία ἀπελευθερώθηκαν ἀπό τήν ἐνοχή τῆς αἱρέσεως διά μέσου τῶν εὐγενῶν προσπαθειῶν τοῦ Ἱλαρίου καί μόνου».

«Ἀλλά ὁ Λουκίφερ [10], πού ἦταν τότε στήν Ἀντιόχεια, εἶχε μία ἐντελῶς διαφορετική γνώμη. Διότι καταδίκασε σέ τέτοιο βαθμό ἐκείνους πού συνάχθηκαν στήν Ἀρίμινο, ὥστε διεχώρισε τόν ἑαυτό του ἀπό τήν κοινωνία ἀκόμη καί ἐκείνων πού τούς εἶχαν δεχθεῖ ὡς φίλους [τούς “πεπτωκότες” στήν Ἀρίμινο], ἀκόμη καί ἀφοῦ εἶχαν προσφέρει ἱκανοποίηση ἤ εἶχαν δείξει μετάνοια. Ἐάν αὐτή ἡ ἀπόφασή του ἦταν ὀρθή ἤ ἐσφαλμένη, δέν θά λάβω τήν εὐθύνη νά τό πῶ» [11].

Ἡ Ἐπιστολή τοῦ Ἱλαρίου Κατά Αὐξεντίου (Contra Auxentium),πρός τούς Μιλανέζους, ἀποσπάσματα τῆς ὁποίας παρουσιάζουμε παρακάτω, ἐξηγεῖ τήν πονηρία τοῦ ἀρειανόφρονος Αὐξεντίου, Ἐπισκόπου Μεδιολάνων, ἐκ τῶν ἡγετῶν τῶν Ἀρειανῶν (τῆς μερίδος τῶν «Ὁμοίων») στήν Δύση, καί προτρέπει σέ ἀκοινωνησία (Ἀποτείχιση) τῶν Ὀρθοδόξων τῆς πόλεως τῶν Μεδιολάνων πρός αὐτόν.

Ὁ Ἅγιος Ἱερώνυμος ὀνομάζει τό κείμενο αὐτό τοῦ Ἱλαρίου «εὐφυέστατον λίβελλον κατά Αὐξεντίου» [12].

2. Τό θεολογικό διακύβευμα τῆς ἐποχῆς (351-361)

η συνέχεια 

Ομορφιές δροσερές...

Ὁ μακαριστός Γεροντας Θεόκλητος Διονυσιάτης διὰ τοὺς λατινίζοντας «Ὀρθοδόξους»

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ἄκρως λαθεμένη ἀντίληψη τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ, γιὰ τὴν  περὶ Ὀρθοδοξίας καὶ ἱεραποστολῆς, ὁ μακαριστὸς λόγιος μοναχὸς π. Θεόκλητος Διονυσιάτης, εἶχε ἐπισημάνει:

«Καὶ οἱ Λατῖνοι μὲν οὕτως. Ἀλλ’ ἔχομεν καὶ τὸν κίνδυνον ἐκ τῶν ἰδικῶν μας “λατίνων” ἢ λατινοφρόνων — ἡ διαστολὴ καθίσταται δυσδιάκριτος. Οἱ ὁποῖοι τελευταίως ἀναφανδὸν κηρύσσονται ὑπὲρ τῶν “ἐπαφῶν”, ὑπὲρ τῆς “φιλίας”, ὑπὲρ τῆς “ἑνότητος” καὶ μάλιστα καθ’ ὅν χρόνον οἱ ἀντίπερα Λατῖνοι δὲν παύουν νὰ μᾶς ὑπενθυμίζουν, ὅτι εἴμεθα ἀπεσχισμένοι καὶ ὅτι πρέπει νὰ τὸ πάρωμεν ἀπόφασιν, ἀναμένουν τὴν ἐξ ἡμῶν ἀναγνώρισιν τοῦ… θείου Πάπα!… Καὶ οἱ ἡμέτεροι λατινίζοντες εἶναι πολλοί, δυστυχῶς!… Κληρικοὶ καὶ λαϊκοί. Μὲ ἀξιώματα ὑψηλότατα καὶ θέσεις περιόπτους. Καὶ περιάγουν ξηρὰν καὶ θάλασσαν, διὰ νὰ ἑτοιμάσουν τὴν ἅλωσιν τῆς Ὀρθοδοξίας, “δοκοῦντες, τάχα, λατρείαν προσφέρειν τῷ Θεῷ”! Τοῦτο μόνον δὲν γνωρίζομεν. Διότι πρόκειται περὶ ποικιλίας τύπων καὶ μὲ ἐλατήρια διαφέροντα. Ἄλλοι εἶναι χρονίως νοσοῦντες ἀπὸ “ἀγάπην”, ἄλλοι εἶναι καιροσκόποι, θεωροῦντες τὴν ὑπερθεμάτισιν εἰς τὸ λατινισμὸν ὡς εὐκαιρίαν ἄγρας εὐαρεσκειῶν “ὑψηλῶν” τινων, ὑψηλότατα ἱσταμένων, ἄλλοι εἶναι δειλοί, φοβούμενοι, ὅπως νομίζουν, τὸ γένειόν των ἢ τὴν θέσιν των, ἄλλοι εἶναι ἐκ πεποιθήσεως φιλοπαπικοί, ἄλλοι ἀποτίνουν φόρον διὰ παροχάς, δοθείσας ἢ ἐλπιζομένας, ἄλλοι διὰ νὰ μὴ ὑστερήσουν εἰς τὴν ἑνωτικὴν πλειοδοσίαν, ἄλλοι…, ἀλλὰ πάντες εἶναι πεπτωκότες!…». Κι ὅλα αὐτὰ γίνονται διότι οἱ «δικοί» μας λατινίζοντες δὲν πιστεύουν στὴν μοναδικότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τὴν ὁποία ἐντάσσουν σὲ μία ἀπὸ τὶς «ἐκκλησίες» τῆς Δύσης, σὲ ἕνα «κλάδο» τῆς «ἐκκλησίας τῶν κλάδων»!

orthodoxostypos

Κλασσική Κυπραίικη Μάννα!

Κατάθεση - κόλαφος Τούρκου καθηγητή στο Κογκρέσο: Η «Γαλάζια Πατρίδα» απειλεί τη σταθερότητα

 

Γράφει ο Γιάννης Παναγιωτακόπουλος

---

Ο Τούρκος πολιτικός επιστήμονας, καθηγητής και αναλυτής του Foundation for Defense of Democracies (FDD), Σινάν Τσίντι, προχώρησε την (30/6) σε μια κατάθεση – κόλαφο, ενώπιον της επιτροπής του Κογκρέσου, τονίζοντας ότι η στάση του δεν είναι αντιτουρκική αλλά αντι-Ερντογάν. Περιγράφει πώς η σταθερή κριτική του απέναντι στο αυταρχικό και ισλαμιστικό καθεστώς της Άγκυρας έχει οδηγήσει στην απαγόρευση των λογαριασμών του στην Τουρκία και στη στοχοποίησή του ως προδότη.

Ο αναλυτής κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη δυτική διπλωματία, υποστηρίζοντας ότι πολλοί αναλυτές υποτιμούν τον αναθεωρητισμό του Ερντογάν, ο οποίος πλέον απειλεί ανοιχτά τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ και κινδυνεύει να προκαλέσει ένοπλη σύρραξη με την Ελλάδα, την Κύπρο ή το Ισραήλ.

Η Κύπρος ως θεμέλιος λίθος του τουρκικού αναθεωρητισμού

Η Κύπρος, σύμφωνα με τον Τσίντι, δεν αποτελεί μια περιφερειακή διαφορά, αλλά το κεντρικό γρανάζι της στρατηγικής της Άγκυρας για την ανατροπή του ναυτικού και αμυντικού χάρτη της περιοχής. Η Τουρκία εκμεταλλεύεται την περιφερειακή αναταραχή που προκάλεσε ο πόλεμος εναντίον του Ιράν για να κλιμακώσει τις προκλήσεις της στα κατεχόμενα.

Η μεταστάθμευση μαχητικών αεροσκαφών F-16C στο παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου αποτελεί μια πρωτοφανή στρατιωτικοποίηση, η οποία μάλιστα εγείρει νομικά ζητήματα για την παραβίαση των αμερικανικών όρων τελικής χρήσης (ITAR). Οι προκλήσεις κορυφώθηκαν με την παρενόχληση του αεροσκάφους που μετέφερε Ευρωπαίους Υπουργούς Άμυνας, αποδεικνύοντας ότι η Άγκυρα επιχειρεί να ακυρώσει τις αυξανόμενες αμυντικές συνεργασίες της Κύπρου με τη Γαλλία και την Ευρώπη.

Το ρίσκο της αμυντικής ενίσχυσης και η «Γαλάζια Πατρίδα»

Η Ουάσιγκτον θα διέπραττε τεράστιο λάθος αν επέτρεπε την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 ή αν προχωρούσε στην πώληση των κινητήρων F110 για το τουρκικό μαχητικό Kaan, επίσημαίνει ο Τούρκος αναλυτής. Το καθεστώς Ερντογάν επιδιώκει τη στρατηγική αυτονομία για να εφαρμόσει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», αμφισβητώντας την κυριαρχία 152 ελληνικών νησιών και εμποδίζοντας την ενεργειακή ανάπτυξη της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ. Η παράλληλη διατήρηση των ρωσικών S-400 στο τουρκικό έδαφος δημιουργεί σοβαρότατο κίνδυνο κατασκοπείας, καθώς ευαίσθητα δεδομένα της τεχνολογίας stealth των F-35 θα μπορούσαν να διαρρεύσουν στη Μόσχα, το Πεκίνο και την Τεχεράνη, ειδικά από τη στιγμή που η Τουρκία βασίζεται στην κινεζική Huawei για το εθνικό της δίκτυο 5G.

Υποστήριξη της τρομοκρατίας και νέος γεωπολιτικός χάρτης

Σύμφωνα με τον Σινάν Τσίντι η  Άγκυρα λειτουργεί πλέον ως κρατικός χορηγός της τρομοκρατίας, προσφέροντας υλική και πολιτική στέγη στη Χαμάς και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα με στόχο την υπονόμευση του Ισραήλ και της αμερικανικής επιρροής. Αμερικανικές κυρώσεις έχουν ήδη επιβληθεί σε τουρκικές οργανώσεις που διοχετεύουν κεφάλαια στη Γάζα. Η αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας επεκτείνεται στην υποστήριξη του ιρανικού καθεστώτος, στη μεταφορά όπλων στο Σουδάν και στη χρήση του παραστρατιωτικού δικτύου SADAT στην Αφρική. Όλες αυτές οι ενέργειες δείχνουν ότι η Τουρκία του Ερντογάν δεν επιθυμεί να αποτελεί ισχύ ισορροπίας για τη Δύση, αλλά μια νεο-οθωμανική δύναμη που σκοπεύει να ανατρέψει πλήρως τη διεθνή τάξη πραγμάτων.

Ολόκληρη η γραπτή κατάθεση του Σινάν Τσίντι

30 Ιουνίου 2026

Κύριε Πρόεδρε Σμιθ, Κύριε Πρόεδρε ΜακΓκόβερν και αξιότιμα μέλη, σας ευχαριστώ για την ευκαιρία να καταθέσω σχετικά με την πολιτική της Τουρκίας έναντι της Κύπρου, της ευρύτερης Ανατολικής Μεσογείου και τις επιπτώσεις στην ασφάλεια και τη σταθερότητα της διατλαντικής συμμαχίας.

Ως πολιτικός επιστήμονας και αναλυτής πολιτικής, μελετώ και διδάσκω τη σύγχρονη τουρκική πολιτική από το 2002 στην Τουρκία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Υπήρξα μάρτυρας της ανόδου του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στην εξουσία τον Νοέμβριο του 2002 και παρακολουθώ την πορεία του έκτοτε. Από τις πρώτες μέρες του στην εξουσία, στάθηκα απέναντι στην ισλαμιστική κοσμοθεωρία του, κατέγραψα την περιφρόνησή του προς τη δημοκρατική διακυβέρνηση και εξιστόρησα την υποδούλωση του τουρκικού λαού στην οικονομική και πολιτική καταστροφή. Οι Τούρκοι σήμερα βρίσκονται σε σαφώς χειρότερη μοίρα υπό την κυριαρχία του Ερντογάν από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ιστορία της Τουρκίας ως δημοκρατίας.

Η αδιάκοπη κριτική μου για το ιστορικό του Ερντογάν είχε ως αποτέλεσμα η τουρκική κυβέρνηση να απαγορεύσει τους λογαριασμούς μου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στην Τουρκία με δικαστική απόφαση, να με ανακηρύξει προδότη και να με χαρακτηρίσει μέλος του ισλαμιστικού κινήματος του Φετουλάχ Γκιουλέν, το οποίο ήταν εν μέρει υπεύθυνο για το πραξικόπημα ανατροπής του Ερντογάν το 2016. Από την πλευρά μου, είμαι τόσο υπερήφανος Τούρκος όσο και Βρετανός και Αμερικανός πολίτης. Μεγάλωσα σε μια κοσμική και προοδευτική οικογένεια. Είμαι γιος ενός καταξιωμένου πιλότου της Πολεμικής Αεροπορίας και μιας διεθνώς αναγνωρισμένης, βραβευμένης καλλιτέχνιδας μητέρας. Όλη η οικογενειακή και εκπαιδευτική μου ανατροφή με ωθεί να σέβομαι τις αρετές της δημοκρατικής διακυβέρνησης και να απορρίπτω το αυταρχικό-ισλαμιστικό σχέδιο διακυβέρνησης του Ερντογάν και το κλεπτοκρατικό καθεστώς που έχει χτίσει. Η προσωπικότητα και ο χαρακτήρας μου δεν περιορίζονται στα λόγια μου εδώ, αλλά αντηχούν σε όλο το δημόσιο επιστημονικό μου έργο από την έναρξη της καριέρας μου.

Ο λόγος που σας παραθέτω το σύντομο βιογραφικό μου είναι απλός: δεν είμαι κατά της Τουρκίας, αλλά κατά του Ερντογάν. Η συμβουλή μου προς αυτή την επιτροπή βασίζεται στην επιθυμία μου να προστατεύσω τα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών και της συμμαχίας του ΝΑΤΟ και, τελικά, να συνεισφέρω ό,τι μπορώ για να διευκολύνω την επιστροφή της Τουρκίας στη δημοκρατική διακυβέρνηση. Πάρα πολλοί μελετητές, αναλυτές και δημοσιογράφοι παραβλέπουν ή υποβαθμίζουν τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύει ο Ερντογάν για τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και τους ίδιους τους πολίτες της Τουρκίας. Πολλοί Τούρκοι φοβούνται να επικρίνουν τον Ερντογάν, φοβούμενοι δικαιολογημένα την απώλεια των πόρων διαβίωσής τους, τη φυλάκιση ή τη στοχοποίησή τους από πράκτορες του αυταρχικού καθεστώτος του.

Αντίθετα, πολλοί Τούρκοι που δεν υποστηρίζουν την εσωτερική διακυβέρνηση του Ερντογάν στην Τουρκία εξακολουθούν να πιστεύουν ότι οι επιδιώξεις του στην εξωτερική πολιτική κάνουν την Τουρκία ισχυρότερη στην παγκόσμια σκηνή. Είμαι εδώ για να επιχειρηματολογήσω ενάντια σε αυτή την οπτική και να επισημάνω την αυξανόμενη απειλή που παρουσιάζει ο Ερντογάν στην Ανατολική Μεσόγειο, ή στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Πολλοί Τούρκοι έχουν ξεχάσει ή δεν βλέπουν ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ του να θέλεις η χώρα σου να είναι ισχυρή, να είναι επιτυχημένη και να υπερασπίζεται τα συμφέροντα ασφαλείας της, και του να θέλεις να ενδυναμώσεις μια ολοένα και πιο κακόβουλη κυβέρνηση με αναθεωρητικές φιλοδοξίες που θα μπορούσε να ξεκινήσει ένοπλη σύγκρουση με την Ελλάδα, την Κύπρο ή ακόμη και το Ισραήλ.

Η Τουρκία επιδιώκει να αποκτήσει πρόσβαση σε αμερικανικά αμυντικά συστήματα αιχμής, συμπεριλαμβανομένης της επανένταξης στο πρόγραμμα F-35, από το οποίο απομακρύνθηκε το 2019 λόγω της αγοράς ρωσικού συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας, καθώς και του κινητήρα F-110 για την τροφοδοσία του εγχώριου μαχητικού αεροσκάφους πέμπτης γενιάς, του Kaan. Ο εξοπλισμός του Ερντογάν με τέτοιες αμερικανικές δυνατότητες θα ήταν ένα τεράστιο λάθος. Η μεταφορά τους στην Τουρκία δεν θα ήταν το ίδιο με τη μεταφορά τους σε άλλους πιστούς συμμάχους του ΝΑΤΟ, όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Γερμανία ή η Πολωνία. Αυτές οι χώρες έχουν αποδείξει όλες την επιθυμία να διαφυλάξουν τα συλλογικά συμφέροντα της ευρωπαϊκής ασφάλειας και του ΝΑΤΟ· ο στόχος του Ερντογάν είναι να εξοπλίσει τον στρατό του για αναθεωρητικούς σκοπούς που θα μπορούσαν να επιχειρήσουν να επαναχαράξουν τα σύνορα της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.

Το ΝΑΤΟ είναι μια συλλογική συμμαχία που διασφαλίζει τα συμφέροντα ασφάλειας όλων των μελών του· δεν είναι ένα σώμα που δημιουργήθηκε για να προωθήσει το αλυτρωτικό όραμα ενός αυταρχικού ηγέτη.

Το καθεστώς που έχει οικοδομήσει ο Ερντογάν θα μπορούσε να τον επιβιώσει, αντιπροσωπεύοντας μια διαρκή απειλή για την ασφάλεια και τη σταθερότητα της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, καθώς και για τα βασικά συμφέροντα ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών και του ΝΑΤΟ. Η Τουρκία που επιδιώκει να οικοδομήσει ο Ερντογάν δεν είναι μια δύναμη που σκοπεύει να αποτελέσει πολλαπλασιαστή ισχύος για τη διατλαντική και βασισμένη σε κανόνες τάξη που προέκυψε στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου· είναι μια δύναμη που επιδιώκει να την αντικαταστήσει.

Μια ολόκληρη βιομηχανία αναλύσεων παρουσιάζει την Τουρκία του Ερντογάν ως μια δύναμη που πλησιάζει στην υποστήριξη των συμφερόντων ασφάλειας του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης, και ως πιθανό εγγυητή για τις προσπάθειες της Δύσης να περιορίσει ή ακόμη και να ανατρέψει τις απειλές που θέτει η Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν. Είμαι εδώ για να υποστηρίξω ότι τίποτα δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Τέτοιες αναφορές βασίζονται στην επιθυμία να εξομαλυνθούν τα αυταρχικά κατορθώματα του Ερντογάν και να ξεπλυθούν και να υποβαθμιστούν οι αναθεωρητικές του φιλοδοξίες για την Εγγύς και Μέση Ανατολή.

Η Τουρκία του Ερντογάν είναι ένας κρατικός χορηγός της τρομοκρατίας, με αποδεδειγμένο ιστορικό παροχής υλικής υποστήριξης στη Χαμάς, τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και ενδεχομένως τη Χεζμπολάχ. Η υποστήριξη προς αυτές τις εξτρεμιστικές ισλαμιστικές οντότητες βασίζεται στην επίβλεψη της ανάδυσης ενός νέου γεωστρατηγικού χάρτη της Μέσης Ανατολής — ενός χάρτη στον οποίο κυριαρχεί η Τουρκία, ενώ παράλληλα υπονομεύει το Ισραήλ και τους άλλους περιφερειακούς εταίρους του και αντικαθιστά την υπό την ηγεσία των ΗΠΑ τάξη ασφάλειας που εγγυάται τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο εδώ και δεκαετίες. Η Κύπρος βρίσκεται στο επίκεντρο αυτού του σχεδιασμού. Δεν είναι μια περιφερειακή διαμάχη· είναι ο θεμέλιος λίθος της ευρύτερης προσπάθειας του Ερντογάν να αναδιαμορφώσει τον ναυτικό και αμυντικό χάρτη της περιοχής προς όφελος της Τουρκίας.

Κύπρος: Ο Θεμέλιος Λίθος της Αναθεωρητικής Στρατηγικής της Τουρκίας

Η Κύπρος είναι η σαφέστερη απεικόνιση του χάσματος μεταξύ της εικόνας που θα προβάλει ο Ερντογάν στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα και της πραγματικότητας των πράξεών του. Η Τουρκία κατέχει παράνομα περίπου το ένα τρίτο του νησιού από την εισβολή του 1974, διατηρώντας δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες, μαχητικά drones και πυραυλικές δυνατότητες σε έδαφος που κανένα άλλο κράτος εκτός από την Τουρκία δεν αναγνωρίζει ως τη λεγόμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου». Η διεθνής κοινότητα, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία ως τη μόνη νόμιμη κυβέρνηση του νησιού.

Κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, η Άγκυρα χρησιμοποίησε την περιφερειακή αναταραχή που προκλήθηκε από τον πόλεμο κατά του Ιράν ως προκάλυμμα για να κλιμακώσει δραματικά την κατάσταση. Τον Μάρτιο του 2026, η Τουρκία ανέπτυξε έξι μαχητικά αεροσκάφη F-16C και πρόσθετα συστήματα αεράμυνας στον κατεχόμενο βορρά, επιχειρώντας από το αεροδρόμιο του Ερτζάν κοντά στη Λευκωσία. Αυτή ήταν η πρώτη ανάπτυξη πολεμικών αεροσκαφών στην κατεχόμενη ζώνη και μια σημαντική κλιμάκωση στη στρατιωτικοποίηση της Ανατολικής Μεσογείου. Η κίνηση αυτή προκάλεσε επίσης σοβαρά νομικά ερωτήματα: ο στόλος των F-16 της Τουρκίας αποκτήθηκε μέσω αμερικανικών ξένων στρατιωτικών πωλήσεων και υπόκειται στους όρους τελικής χρήσης των Διεθνών Κανονισμών Εμπορίας Όπλων (ITAR). Η τοποθέτηση αεροσκαφών αμερικανικής κατασκευής σε κατεχόμενα εδάφη, χωρίς προηγούμενη διαβούλευση, είναι ακριβώς το είδος της συμπεριφοράς που απαιτεί την εποπτεία του Κογκρέσου και τη διεξαγωγή έρευνας για το αν παραβιάστηκαν οι συμφωνίες τελικού χρήστη.

Οι προκλήσεις δεν σταμάτησαν εκεί. Τον Ιούνιο του 2026, τουρκικά F-16 παρενόχλησαν αεροσκάφος που μετέφερε τους υπουργούς Άμυνας της Ελλάδας, της Γαλλίας και της Ολλανδίας καθώς πετούσαν προς την Κυπριακή Δημοκρατία για μια άτυπη αμυντική συνάντηση της ΕΕ, με την παρεμβολή να προέρχεται από το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου στον κατεχόμενο βορρά. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκίνησε έρευνα, αλλά το επεισόδιο υπογράμμισε την άποψη της Άγκυρας ότι η Κύπρος είναι μια στρατηγική αρένα μέσω της οποίας μπορεί να αμφισβητήσει τους περιφερειακούς ανταγωνιστές της και να δοκιμάσει τη βούληση της Ευρώπης να υπερασπιστεί τα δικά της συμφέροντα.

Η αντίθεση της Τουρκίας στην εμβάθυνση των σχέσεων ασφαλείας της Κύπρου με την Ευρώπη —συμπεριλαμβανομένης της συμφωνίας για το Καθεστώς των Δυνάμεων (SOFA) που θα επέτρεπε σε γαλλικό στρατιωτικό προσωπικό να επιχειρεί στο νησί (υπογράφηκε τον Ιούνιο του 2026)— αποκαλύπτει τη λογική που επικρατεί. Η Άγκυρα αντιλαμβάνεται την ανάδυση ενός περιφερειακού μπλοκ αποτελούμενου από την Κύπρο, την Ελλάδα, τη Γαλλία και ενδεχομένως το Ισραήλ ως μια απειλή που πρέπει να ανατραπεί, και όχι ως μια σταθεροποιητική εξέλιξη που πρέπει να γίνει ευπρόσδεκτη. Αυτή είναι η στάση μιας αναθεωρητικής δύναμης, όχι ενός συμμάχου που επιθυμεί τη διατήρηση του status quo.

Οι αναθεωρητικές πολιτικές της Τουρκίας ως απάντηση στις αναδυόμενες συνεργασίες και την περιφερειακή τάξη στην Ανατολική Μεσόγειο θα πρέπει να ληφθούν υπόψη καθώς γίνονται προσπάθειες για την επανεκκίνηση μιας νέας πρωτοβουλίας για την επίλυση του Κυπριακού. Προηγούμενες απόπειρες θα είχαν ως αποτέλεσμα μια Κύπρο —η οποία, παρεμπιπτόντως, απέχει λίγες μέρες από την ολοκλήρωση της δεύτερης θητείας της στην προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης— της οποίας η εξωτερική πολιτική θα υπόκειτο στις επιθυμίες του Ερντογάν. Η προοπτική ενός μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης με δικαίωμα βέτο και ιδρυτικού μέλους του Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου να πρέπει να προσαρμόσει την εξωτερική του πολιτική με οποιονδήποτε τρόπο για να ευχαριστήσει την παρούσα κυβέρνηση στην Άγκυρα θα έπρεπε να τρομάζει τόσο την Ουάσιγκτον όσο και τις Βρυξέλλες. Η Κύπρος έχει μεταμορφωθεί την τελευταία δεκαετία σε κράτος της πρώτης γραμμής για τα δυτικά συμφέροντα ασφαλείας και σε βασικό ενδιάμεσο μεταξύ της Μέσης Ανατολής και της Ευρώπης. Το να επιτραπεί σε αυτόν τον στρατηγικό εταίρο των Ηνωμένων Πολιτειών να υπόκειται στις ιδιοτροπίες του Ερντογάν με οποιονδήποτε τρόπο θα αποτελούσε διπλωματικό παράπτωμα.

Επαναχάραξη του Χάρτη: Η «Γαλάζια Πατρίδα» και ο Ναυτικός Αναθεωρητισμός

Η Κύπρος δεν μπορεί να κατανοηθεί μεμονωμένα από τις ευρύτερες ναυτικές φιλοδοξίες της Άγκυρας. Τούρκοι αξιωματούχοι έχουν προωθήσει εγχώρια νομοθεσία που θα κωδικοποιούσε διεκδικήσεις σε έως και 152 νησιά και νησίδες στο Αιγαίο Πέλαγος — μια άμεση απειλή για τις ρυθμίσεις κυριαρχίας που θεσπίστηκαν από διεθνείς συνθήκες και έχουν γίνει προ πολλού αποδεκτές από τους ίδιους τους συμμάχους της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ. Αυτό είναι το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» στην πράξη: μια προσπάθεια μονομερούς επαναχάραξης των θαλάσσιων συνόρων μέσω κοινοβουλευτικής νομοθεσίας, ναυτικής πίεσης και σταθερής στρατιωτικοποίησης των αμφισβητούμενων χώρων.

Ο στόχος είναι να στερηθεί η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ η δυνατότητα ανάπτυξης των υπεράκτιων ενεργειακών πόρων. Η Άγκυρα επιδιώκει επίσης να διασπάσει τις συνεργασίες που έχουν οικοδομήσει αυτά τα κράτη γύρω τους και να προβάλει αξιώσεις που δεν αναγνωρίζονται από την πλειονότητα των κρατών. Το Ισραήλ, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 300 μιλίων από την Κύπρο, έχει αναπτύξει ολοένα και πιο στενούς αμυντικούς και ενεργειακούς δεσμούς με την Αθήνα και τη Λευκωσία, συμπεριλαμβανομένων κοινών ασκήσεων και συνεργασίας σε υπεράκτιες υποδομές φυσικού αερίου. Τα τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη που επιχειρούν από τη Βόρεια Κύπρο θέτουν τα ισραηλινά ναυτικά σκάφη, τις ενεργειακές πλατφόρμες και τις αεροπορικές διαδρομές σε πιο κοντινή επιχειρησιακή εμβέλεια. Η στρατιωτικοποίηση της Κύπρου δεν είναι επομένως μια τοπική διαμάχη μεταξύ Άγκυρας, Αθήνας και Λευκωσίας. Είναι ένα εσκεμμένο εργαλείο για την υπονόμευση της ασφάλειας τριών εταίρων των ΗΠΑ ταυτόχρονα.

Σε αυτό το πλαίσιο, η επιτροπή θα πρέπει να σταθμίσει τις συνέπειες για την Τουρκία από την απόκτηση του F-35. Η ανάπτυξη των F-16 τέταρτης γενιάς στην κατεχόμενη Κύπρο έχει ήδη απειλήσει τη σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου. Η εισαγωγή ενός στελθ αεροσκάφους πέμπτης γενιάς θα τη μεταμόρφωνε πλήρως. Ένα F-35 που θα έχει ως βάση ή θα επιχειρεί από τον κατεχόμενο βορρά θα ήταν σε θέση να διεισδύσει στον αμφισβητούμενο εναέριο χώρο με χαμηλό ίχνος ραντάρ, να θέσει σε κίνδυνο την κυπριακή, ελληνική και ισραηλινή αεράμυνα και να επιτηρεί τα ισραηλινά πολεμικά πλοία και τις υπεράκτιες ενεργειακές πλατφόρμες με βαθμό ατιμωρησίας που κανένα αεροσκάφος στο τρέχον οπλοστάσιο της Τουρκίας δεν μπορεί να επιτύχει. Δεδομένης της αποδεδειγμένης προθυμίας της Άγκυρας να αναπτύσσει εκ των προτέρων πολεμικά αεροσκάφη αμερικανικής προέλευσης σε κατεχόμενα εδάφη χωρίς διαβούλευση, υπάρχει κάθε λόγος να αναμένεται ότι το F-35 θα χρησιμοποιηθεί όχι ως συνεισφορά στην κοινή άμυνα αλλά ως μέσο εξαναγκασμού εναντίον τριών εταίρων των ΗΠΑ.

Ο κίνδυνος επιτείνεται από τη διατήρηση του ρωσικού συστήματος αεράμυνας S-400 από την Τουρκία. Το σκεπτικό για την αποβολή της Τουρκίας από το πρόγραμμα F-35 το 2019 ήταν ότι η λειτουργία του S-400 παράλληλα με το αεροσκάφος θα επέτρεπε στο προηγμένο ραντάρ του να συλλέγει δεδομένα για το ίχνος στελθ του F-35 και να εκθέτει ευαίσθητα τακτικά χαρακτηριστικά στη Μόσχα — πληροφορίες που η Ρωσία θα αναμενόταν να μοιραστεί με το Ιράν και την Κίνα. Αυτός ο κίνδυνος δεν έχει μειωθεί· οι S-400 παραμένουν σε τουρκικό έδαφος. Η τοποθέτηση του πιο προηγμένου στελθ μαχητικού στον κόσμο στα χέρια μιας κυβέρνησης που ταυτόχρονα διαθέτει ρωσική αεράμυνα, στεγάζει τη Χαμάς και είναι ανοιχτά εχθρική προς το Ισραήλ δεν θα ενίσχυε τη συμμαχία. Θα παρέδιδε σε έναν αναθεωρητικό παράγοντα μια δυνατότητα που θα μπορούσε να στρέψει εναντίον των ίδιων των εταίρων που το ΝΑΤΟ υπάρχει για να προστατεύει.

Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ: Μάρκετινγκ Εναντίον Πραγματικότητας

Στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ που θα φιλοξενήσει η Τουρκία τον Ιούλιο του 2026, ο Ερντογάν θα παρουσιαστεί ως ένας ισχυρός δυτικός σύμμαχος αφοσιωμένος στη συλλογική ασφάλεια και ως ένα πιθανό προπύργιο έναντίον της Ρωσίας του Βλαντιμίρ Πούτιν. Αυτή η παρουσίαση είναι μια εκστρατεία μάρκετινγκ, όχι μια δήλωση προθέσεων. Η πραγματική του προτεραιότητα είναι η στρατηγική αυτονομία — ανεξαρτησία από τη Δύση επαρκής για να επιδιώξει τους αναθεωρητικούς και αλυτρωτικούς του στόχους χωρίς περιορισμούς.

Τα στοιχεία είναι ολοφάνερα. Όταν ο Ερντογάν ταξίδεψε στην Ουάσιγκτον το φθινόπωρο του 2025, ο κεντρικός του στόχος ήταν να εξασφαλίσει προηγμένη αμυντική τεχνολογία: επανένταξη στο πρόγραμμα F-35 και άδειες παραγωγής για τους κινητήρες F110 που θα τροφοδοτούσαν το εγχώριο μαχητικό Kaan της Τουρκίας. Έφυγε με άδεια χέρια στα θέματα που είχαν τη μεγαλύτερη σημασία, εξασφαλίζοντας μόνο μικρότερες συμφωνίες στην πολιτική πυρηνική συνεργασία και στις πωλήσεις επιβατικών αεροσκαφών. Δύο νομικά πλαίσια στάθηκαν εμπόδιο και θα πρέπει να παραμείνουν σε ισχύ: οι κυρώσεις βάσει του Νόμου για την Αντιμετώπιση των Αντιπάλων της Αμερικής Μέσω Κυρώσεων (CAATSA), που επιβλήθηκαν μετά την αγορά του ρωσικού συστήματος αεράμυνας S-400 από την Τουρκία, και το Άρθρο 1245 του Νόμου περί Εθνικής Άμυνας για το Οικονομικό Έτος 2020, το οποίο απαγορεύει τις μεταφορές F-35 στην Τουρκία, εκτός εάν η Άγκυρα απομακρύνει το σύστημα S-400 και το σχετικό προσωπικό του. Η Άγκυρα δεν προσέφερε καμία τέτοια δέσμευση.

Αυτός ο υπολογισμός δοκιμάζεται τώρα σε πραγματικό χρόνο. Τις ημέρες που προηγήθηκαν άμεσα αυτής της ακρόασης, η κυβέρνηση Τραμπ ενημέρωσε το Κογκρέσο ότι προτίθεται να προχωρήσει στην πώληση κινητήρων General Electric F110 αξίας άνω των 700 εκατομμυρίων δολαρίων για την τροφοδοσία του μαθητικού Kaan της Τουρκίας, παρακάμπτοντας το πάγωμα που είχε θέσει στη συμφωνία ο βουλευτής Γκρέγκορι Μικς, ο οποίος αντιτάχθηκε στο γεγονός ότι η κυβέρνηση παρέκαμψε τον έλεγχο του Κογκρέσου και απέτυχε να ενημερώσει τους νομοθέτες για τις επιπτώσεις της πώλησης ή για τη συνεχιζόμενη κατοχή των S-400 από την Τουρκία. Μιλώντας μαζί με τον Αντιπρόεδρο Βανς, ο πρόεδρος άφησε να εννοηθεί ότι ήταν έτοιμος να κάνει κάτι που θα έκανε τον Ερντογάν «πολύ χαρούμενο» τόσο για τους κινητήρες όσο και για τα F-35, ενώ ο αντιπρόεδρος δήλωσε ότι η κυβέρνηση εξετάζει εάν η Τουρκία πληρούσε τις εκ του νόμου απαιτήσεις πιστοποίησης για το αεροσκάφος.

Οι κίνδυνοι αυτής της πορείας είναι σημαντικοί και απαιτούν τη στενή προσοχή αυτής της επιτροπής. Ο κινητήρας F110 είναι ο σημαντικότερος καταλύτης του προγράμματος Kaan, της ναυαρχίδας της προσπάθειας του Ερντογάν για ένα εγχώριο μαχητικό πέμπτης γενιάς και, μαζί με αυτό, για τη στρατηγική ανεξαρτησία που καθοδηγεί την εξωτερική του πολιτική. Η έγκριση της πώλησης του κινητήρα προωθεί ακριβώς τη δυνατότητα που η Τουρκία σκοπεύει να λειτουργήσει ελεύθερη από δυτικούς περιορισμούς, και αυτό εκλαμβάνεται στην Άγκυρα —και παρουσιάζεται από Τούρκους αξιωματούχους— ως το πρώτο βήμα επιστροφής προς το ίδιο το F-35. Η πρόοδος παρά τις αντιρρήσεις του Κογκρέσου, χωρίς την πιστοποίηση ότι οι S-400 έχουν απομακρυνθεί όπως απαιτεί ο νόμος, διαβρώνει το ίδιο το πλαίσιο εποπτείας που το Άρθρο 1245 και ο CAATSA σχεδιάστηκαν να προστατεύουν. Επιπλέον, ανταμείβει μια κυβέρνηση που δεν έχει προσφέρει καμία παραχώρηση για τους S-400, καμία αλλαγή στη στέγαση της Χαμάς και καμία μείωση της εχθρότητάς της تجاه του Ισραήλ. Καμία χώρα, σύμμαχος ή μη, δεν αξίζει το δικαίωμα να αποκτά τέτοιες δυνατότητες ως μέσο υπονόμευσης της ασφάλειας άλλων συμμάχων των ΗΠΑ και των ίδιων των στόχων εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών.

Υπάρχει επίσης το ζήτημα της εξάρτησης της Τουρκίας από τη Ρωσία και της στρατηγικής συνεργασίας μαζί της. Ο Πρόεδρος Τραμπ προσδιόρισε με ακρίβεια ένα βασικό εμπόδιο: την εξάρτηση της Τουρκίας από τη ρωσική ενέργεια. Ωστόσο, ο Ερντογάν επιβεβαίωσε την απροθυμία του να τερματίσει τις εισαγωγές ρωσικών ορυκτών καυσίμων, οι οποίες μόνο αυξήθηκαν υπό τη διακυβέρνησή του — καθιστώντας την Τουρκία τον τρίτο μεγαλύτερο εισαγωγέα ρωσικών ορυκτών καυσίμων μετά την Κίνα και την Ινδία. Ένας ηγέτης πραγματικά δεσμευμένος στη διατλαντική συμμαχία θα αντιμετώπιζε αυτή την εξάρτηση ως υποχρέωση που πρέπει να εξαλειφθεί. Ο Ερντογάν την αντιμετωπίζει ως μια πολιτική που πρέπει να υπερασπιστεί. Ο λόγος που επιδιώκει τη δυτική τεχνολογία διατηρώντας παράλληλα τους δεσμούς του με τη Μόσχα είναι επειδή θέλει τις ικανότητες της Δύσης χωρίς τους περιορισμούς της. Η ίδια λογική παρακινεί τα προγράμματα πυραύλων και εγχώριων μαχητικών της Τουρκίας, τα οποία θα έπρεπε να ανησυχούν παρά να καθησυχάζουν την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μια επιπλέον διάσταση αξίζει την εξέταση της επιτροπής: η έκθεση της Τουρκίας σε κινεζικό τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό. Η Άγκυρα επέτρεψε στη Huawei να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην οικοδόμηση του εθνικού της δικτύου 5G, την ίδια στιγμή που οι Ηνωμένες Πολιτείες και ένας αυξανόμενος αριθμός συμμάχων έχουν κινηθεί για να αποκλείσουν την εταιρεία με το σκεπτικό ότι η κινεζική νομοθεσία περί πληροφοριών μπορεί να την αναγκάσει να παραδώσει δεδομένα και ότι η υποδομή της μπορεί να περιέχει εκμεταλλεύσιμες κερκόπορτες (backdoors). Αυτό δεν είναι μια αφηρημένη ανησυχία για το F-35. Το αεροσκάφος αντιπροσωπεύει τις αμυντικές δυνατότητες πρώτης γραμμής του αμερικανικού στρατού, και η αποτελεσματικότητα και η συντήρησή του εξαρτώνται από ασφαλή δίκτυα. Η Ουάσιγκτον έχει εξετάσει στο παρελθόν τον περιορισμό της στάθμευσης F-35 σε συμμαχικές χώρες, εν μέρει λόγω της παρουσίας της Huawei στα τηλεπικοινωνιακά τους συστήματα, και κινεζικοί παράγοντες έχουν καταγεγραμμένο ιστορικό στοχοποίησης δεδομένων σχεδιασμού του F-35. Μια Τουρκία που λειτουργεί ρωσική αεράμυνα και βασίζεται σε κινεζική δικτυακή υποδομή αποτελεί κίνδυνο αντικατασκοπείας: ευαίσθητα δεδομένα για το ίχνος του αεροσκάφους, τα συστήματα αποστολής και τα πρότυπα λειτουργίας θα μπορούσαν να εκτεθούν σε δύο από τους κύριους στρατηγικούς ανταγωνιστές της Αμερικής ταυτόχρονα. Αυτό από μόνο του είναι ένας λόγος για το Κογκρέσο να παρακρατήσει επ’ αόριστον τα F-35 από την Τουρκία.

Κανένα από αυτά τα γεγονότα δεν περιγράφει μια Τουρκία που ευθυγραμμίζεται για να υποστηρίξει τα συμφέροντα ασφάλειας του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης. Το ιστορικό δείχνει προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η Τουρκία που χτίζει ο Ερντογάν δεν επιδιώκει να είναι πολλαπλασιαστής ισχύος για την βασισμένη σε κανόνες τάξη· επιδιώκει να την αντικαταστήσει, προβάλλοντας τον εαυτό της ως μια νεο-οθωμανική δύναμη και τον κύριο αμφισβητία του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή.

Κρατική Υποστήριξη της Τρομοκρατίας και ο Νέος Περιφερειακός Χάρτης

Ο αναθεωρητισμός του Ερντογάν δεν περιορίζεται στα θαλάσσια σύνορα. Η κυβέρνησή του παρέχει υλική υποστήριξη και πολιτικό καταφύγιο στη Χαμάς. Οι τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών έχουν φιλοξενήσει ηγέτες της Χαμάς στην Κωνσταντινούπολη, και το άσυλο που παρέχει η Τουρκία έχει τροφοδοτήσει τρομοκρατικές επιχειρήσεις που φτάνουν μέχρι τη Δυτική Όχθη. Από τις θανατηφόρες τρομοκρατικές επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου που κατέληξαν στη δολοφονία περισσότερων από 1.200 Ισραηλινών πολιτών, η υπεράσπιση της Χαμάς από τον Ερντογάν έχει αυξηθεί. Δηλώνει σταθερά: «Η Χαμάς δεν είναι τρομοκρατική οργάνωση· είναι μια απελευθερωτική ομάδα, “μουτζαχεντίν” που διεξάγουν μάχη για να προστατεύσουν τα εδάφη και τον λαό τους». Ο Ερντογάν και ανώτεροι Τούρκοι αξιωματούχοι φιλοξενούν τακτικά την ανώτατη ηγεσία της Χαμάς, επαινώντας τις τρομοκρατικές τους πράξεις ενάντια σε αυτό που ο Ερντογάν αποκαλεί ισραηλινό «απόσπασμα γενοκτονίας/σφαγής». Μόνο τον Μάρτιο του 2026, ο επικεφαλής των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών, Ιμπραχίμ Καλίν, φιλοξένησε την ανώτατη ηγεσία της Χαμάς στην Κωνσταντινούπολη για συνομιλίες, «δίνοντας έμφαση στον συντονισμό» μεταξύ Τούρκων αξιωματούχων και της Χαμάς εναντίον του Ισραήλ.

Μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου, το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ έχει επιβάλει κυρώσεις σε πολυάριθμες τουρκικές οντότητες για την υποστήριξή τους προς τη Χαμάς, με τις πιο πρόσφατες τον Μάρτιο του 2026. Το Γραφείο Ελέγχου Ξένων Περιουσιακών Στοιχείων (OFAC) κατονόμασε τις οργανώσεις Ghazi Destek Dernegi (GDD), Hayat Yolu και την Παλαιστινιακή Ένωση Αλληλεγγύης και Βοήθειας “Λευκά Χέρια” για τους ρόλους τους στη διοχέτευση πόρων σε φιλανθρωπικά ιδρύματα με έδρα τη Γάζα υπό τον έλεγχο της Χαμάς — επιτρέποντας ουσιαστικά στην οργάνωση να δημιουργεί και να μεταφέρει πόρους προς υποστήριξη των στρατιωτικών της επιχειρήσεων.

Αξιωματούχοι του Υπουργείου Οικονομικών επικαλέστηκαν εσωτερικά έγγραφα της Χαμάς που περιήλθαν στην κατοχή των ερευνητών, τα οποία δείχνουν ότι η GDD, σε συντονισμό με άλλες οντότητες που έχουν υποστεί κυρώσεις, όπως η Waed Society Gaza, παρείχε υλική υποστήριξη σε μεμονωμένα στελέχη της Χαμάς και συνεισέφερε σε κατασκευαστικά έργα που προήγαγαν άμεσα την υποδομή της οργάνωσης. Η Hayat Yolu, εν τω μεταξύ, αναγνωρίστηκε ως διευκολύνουσα δίκτυα συγκέντρωσης πόρων που συνδέονται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, στοιχεία της οποίας έχουν χαρακτηριστεί ως τρομοκρατικές οργανώσεις από την κυβέρνηση Τραμπ.

Πέρα από τη Χαμάς, η Τουρκία λειτουργεί ως βάση για το ευρύτερο δίκτυο της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και των τζιχαντιστικών παρακλαδιών της. Αυτές δεν είναι οι διασυνδέσεις ενός δυτικού εταίρου ασφαλείας· είναι τα εργαλεία ενός κράτους που επιδιώκει την ανάδυση μιας νέας περιφερειακής τάξης στην οποία σκοπεύει να κυριαρχήσει, εκτοπίζοντας το Ισραήλ και άλλους εταίρους των ΗΠΑ. Οι φιλοδοξίες της Άγκυρας δηλώνονται ανοιχτά. Ο Υπουργός Εσωτερικών της Τουρκίας εξέφρασε πρόσφατα τη φιλοδοξία διακυβέρνησης της Ιερουσαλήμ — μια εσκεμμένη πρόκληση που στρέφεται κατά του Ισραήλ. Η αναβίωση του σιδηροδρόμου της Χετζάζης από την Άγκυρα και η προώθηση ενός ανταγωνιστικού εμπορικού διαδρόμου αποτελούν προσπάθειες υπονόμευσης του περιφερειακού ρόλου του Ισραήλ και αναδιαμόρφωσης της οικονομικής γεωγραφίας της περιοχής προς όφελος της Τουρκίας, σε αντιπαλότητα με τον Οικονομικό Διάδρομο Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC).

Αυτό το μοτίβο επεκτείνεται και στο Ιράν. Αντί να συμμετάσχει στη δυτική προσπάθεια για τον περιορισμό της Τεχεράνης, η Άγκυρα καταδίκασε τα πλήγματα των ΗΠΑ στο Ιράν και τοποθετήθηκε ως υπερασπιστής της επιβίωσης του κληρικού καθεστώτος. Η Τουρκία έχει διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στη μεταφορά ιρανικών όπλων στο Σουδάν, και η χρήση του παραστρατιωτικού δικτύου SADAT —ενός τουρκικού ισοδύναμου της ρωσικής ομάδας Wagner— μαζί με τις αποσταθεροποιητικές παρεμβάσεις της στο Κέρας της Αφρικής αποδεικνύει μια προθυμία προβολής ισχύος με τρόπους που έρχονται σε αντίθεση με τα δυτικά συμφέροντα, ακόμη και με τα συμφέροντα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Συνολικά, αυτά τα στοιχεία δεν περιγράφουν έναν σύμμαχο· περιγράφουν έναν αντίπαλο.

 newsbreak.

 

Παγκόσμια Τράπεζα Σπόρων - Το Πιο Προστατευμένο Μέρος στη Γη

Η επιβίωση του ανθρώπινου πολιτισμού εξαρτάται από μια εξαιρετικά εύθραυστη ισορροπία, στη βάση της οποίας βρίσκεται η γεωργία,και όχι τα διατροφικά σκατά που θέλουν να επιβάλουν οι νεοταξίτες... 

 Ανεξάρτητα από την τεχνολογική μας πρόοδο, η πρόσβαση στην τροφή παραμένει ο πρωταρχικός βιολογικός περιορισμός του είδους μας. Σε έναν κόσμο που απειλείται από πυρηνικές συγκρούσεις, ακραία κλιματικά φαινόμενα, γεωλογικές ανακατατάξεις και παγκόσμιες πανδημίες, η ανάγκη για τη διασφάλιση της βιολογικής μας κληρονομιάς οδήγησε στη δημιουργία του πιο απόκοσμου και ασφαλούς αρχιτεκτονικού έργου της σύγχρονης ιστορίας. 

 

Η Παγκόσμια Τράπεζα Σπόρων του Σβάλμπαρντ δεν αποτελεί προϊόν συνωμοσιολογίας, αλλά ένα υπαρκτό, υπόγειο οχυρό, σχεδιασμένο με βάση τους νόμους της θερμοδυναμικής και της κρυοβιολογίας. Σήμερα, θα αφήσουμε στην άκρη τις υπερβολές. Θα εξετάσουμε με την ψυχρή γλώσσα των γεωλογικών δεδομένων, των κατασκευαστικών προτύπων και των πρωτοκόλλων ασφαλείας, τη δομή του θησαυροφυλακίου που κατασκευάστηκε για να αντέξει το τέλος του κόσμου. Αυτή είναι η ανατομία του οχυρού της αποκάλυψης.

!!!

 

Άγιος Σωφρόνιος _Ελευθερώστε το πνεύμα σας, από κάθε σκέψη "καριέρας" Δεν υπάρχει "καριέρα", στην πνευματική ζωή!!

 

Κύριε Ιησού Χριστέ χιλιάδες φορές..

Το μίσος του Κόσμου στη μετάνοια: 30.000 ακόλουθοι «εξαφανίστηκαν» μόλις μια διάσημη χαρτορίχτρα του TikTok αποκήρυξε τα Ταρώ για τον Χριστό!

Η διάσημη TikToker «Alex reads Tarot» δέχθηκε βομβαρδισμό αρνητικών σχολίων όταν ανακοίνωσε ξαφνικά ότι εγκαταλείπει την προηγούμενη ζωή της για να γίνει Χριστιανή!

 

 

Γραφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης

Η χαρτομαντεία είναι μια εξόχως δαιμονική «τέχνη» (δήθεν) πρόβλεψης του μέλλοντος, που ουσιαστικά αναιρεί το ορθόδοξο βάπτισμα και παραχωρεί όλα τα δικαιώματα στον Διάβολο. Τόσο ο άνθρωπος που ασκεί χαρτομαντεία, όσο και εκείνος που του ρίχνουν τα «χαρτιά», δέχονται όλο το εύρος της δαιμονικής επήρειας, αλυσοδένονται στις επιθυμίες του Πονηρού και παραδίδουν την ψυχή τους στο αιώνιο πυρ, αν δεν μετανοήσουν.

Μια σχετικά πρόσφατη υπόθεση που έδειξε πόσο δαιμονόπληκτος γίνεται ο άνθρωπος που καταφεύγει στη χαρτομαντεία, ήταν η σοκαριστική επίθεση με βιτριόλι στην Ιωάννα Παλιοσπύρου, από την Έφη Καρακάντζουλα. Η καταδικασμένη με 15 έτη φυλάκισης, Καρακάντζουλα, είχε παθολογική εξάρτηση με τις χαρτορίχτρες. Και μάλιστα τα Ταρώ φέρεται να ήταν εκείνα που της φύτεψαν (ή της ενίσχυσαν) την ψύχωση ότι η Παλιοσπύρου ήταν η πέτρα του σκανδάλου που της έκλεψε τον (κατά φαντασίαν) αγαπημένο της.

Ενώ υποτίθεται ότι ζούμε στον «χρυσό» αιώνα του ορθολογισμού και του επιστημονισμού, το φαινόμενο της μαντείας όχι μόνο δεν φθίνει κοινωνικά, αλλά λαμβάνει όλο και πιο μαζικές διαστάσεις. Ζούμε ένα νέο σκοτεινό αιώνα, με επίφαση τεχνολογίας. Παρατηρήστε ότι η μόνη ενότητα στις πρωινές και μεσημεριανές εκπομπές που δεν έχει αφαιρεθεί ποτέ εδώ και δεκαετίες, είναι η ώρα του αστρολόγου. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οι χαρτομάντεις κάνουν θραύση και συγκεντρώνουν εκατοντάδες χιλιάδες ακόλουθους.

H viral μεταστροφή που τάραξε το TikTok

Μια τέτοια διακεκριμένη περίπτωση ήταν η Αμερικανίδα που διατηρούσε κανάλι στο TikTok ως «Alex reads Tarot», δηλαδή «η Άλεξ διαβάζει τα Ταρώ». Επρόκειτο ίσως για το πιο δημοφιλές προφίλ ταρωμαντείας στη συγκεκριμένη πλατφόρμα. Η νεαρή Άλεξ «έριχνε» καθημερινά τα Ταρώ σε ζωντανά βίντεο, κάνοντας γενικές προβλέψεις για το κοινό της που έφτανε κοντά στο ένα εκατομμύριο χρήστες. Ακόμη κέρδιζε πολλά χρήματα κάνοντας ιδιωτικές «συνεδρίες» για χρήστες που ήθελαν εξατομικευμένες προβλέψεις. Η Άλεξ είχε επενδύσει ατελείωτο χρόνο, κόπο και βίντεο για να «χτίσει» τη φήμη της ως καταξιωμένη «μελλοντολόγος».

Και οι ακόλουθοι, εξαρτημένοι από την αναζήτηση κάποιου μοιρολατρικού άλλοθι, έβλεπαν την Άλεξ ως μια χαρισματική χαρτορίχτρα που τους κολάκευε τον εγωισμό. Ο μάντης, όπως και ο μάγος, πάντα βασίζεται στην κολακεία και ποτέ δεν θα σου ζητήσει να μετανοήσεις για τίποτα το ουσιαστικό. Ο Διάβολος θέλει πάντοτε να αναπαύει τους δικούς του για να μην τους ξυπνήσει.

Όμως, είτε η Άλεξ πίστευε πραγματικά στη «δύναμη» των Ταρώ – είτε τα χρησιμοποιούσε ως μπίζνα εξαπάτησης χωρίς να τα πιστεύει, το θέμα είναι ότι ξύπνησε. Και όταν ξύπνησε, δεκάδες χιλιάδες ακόλουθοι εξαγριώθηκαν γιατί ταράχτηκε η δαιμονική τους νιρβάνα. Τις τελευταίες μέρες έχει γίνει πρώτο θέμα στους παγκόσμιους κύκλους του TikTok, η απότομη μεταστροφή της Άλεξ προς τον χριστιανισμό.

Την περασμένη εβδομάδα η – πρώην – «Alex Reads Tarot», ανέβασε ένα βίντεο ως «Alex the Ordinary» (Άλεξ η Συνηθισμένη) όπου ανακοίνωσε ότι σταματά οριστικά το διάβασμα Ταρώ και από εδώ και πέρα θα ακολουθήσει την πίστη της στον Χριστό.

«Τα τελευταία χρόνια η δουλειά μου έγινε ένα τεράστιο κομμάτι της ζωής μου. Με συνέδεσε με απίστευτους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο», ξεκίνησε να λέει.

«Αυτό είναι που το κάνει τόσο δύσκολο. Αλλά κατά τη διάρκεια του τελευταίου σχεδόν χρόνου, κάτι άρχισε να αλλάζει μέσα μου στο ταξίδι μου. Παρατήρησα ότι καθώς η πίστη μου μεγάλωνε, άρχισα να πιάνω τον εαυτό μου να παλεύει με ερωτήματα που δεν μπορούσα ακριβώς να αγνοήσω», συνέχισε.

«Αυτό που άρχισε να μοιάζει με κάτι που δεν μπορούσα ακριβώς να εξηγήσω, άρχισε να μεγαλώνει και να γίνεται κάτι που δεν μπορούσα πλέον να αγνοήσω. Αν μου λέγατε πριν από έναν χρόνο ότι θα έφτιαχνα αυτό το βίντεο – μάλλον δεν θα σας είχα πιστέψει. Αλλά ένα πράγμα που έχω συνειδητοποιήσει είναι ότι η ζωή μπορεί να αλλάξει απαλά με τρόπους που δεν βλέπουμε πάντα να έρχονται. Ξέρω ότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί να βρουν αυτή την απόφαση ξαφνική, και κάποιοι μπορεί να αναρωτηθούν πώς μπορώ να το λέω αυτό, αφού έχω περάσει χρόνια κάνοντας τη δουλειά που έκανα. Αλλά το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να είμαι ειλικρινής. Δεν ξέρω ακριβώς τι με περιμένει στη συνέχεια, αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι ο Ιησούς Χριστός έσωσε τη ζωή μου, και δεν μπορώ πλέον να αγνοήσω αυτή την πραγματικότητα», κατέληξε.

Τη «σταύρωσαν» οι ίδιοι οι θαυμαστές της

Όσο γρήγορα κέρδισε τον θρόνο της από τον Διάβολο η νεαρή, άλλο τόσο πιο γρήγορα την γκρέμισε από αυτόν, μόλις μετανόησε δημοσίως. Σε μόλις ένα βράδυ μετά την ανακοίνωση μεταστροφής, 30.000 ακόλουθοι αποχώρησαν σαν ζεματισμένοι από το προφίλ, μόλις αντίκρυσαν το όνομα του Χριστού. Οι αποχωρήσεις θα έφταναν τις εκατοντάδες χιλιάδες, αν η Άλεξ δεν έπαιρνε την επιπλέον απόφαση να απενεργοποιήσει εντελώς τον λογαριασμό της, αφού πρώτα έσβησε όλα τα βίντεο με τα «διαβάσματα» Ταρώ που δημοσίευε εδώ και χρόνια.

Δεν έχει γίνει γνωστό σε ποια χριστιανική ομολογία προσχώρησε η Άλεξ, αλλά δεν παύει να αποτελεί θαύμα μια τόσο δύσκολη και σπάνια ανατροπή, που μάλιστα έγινε γνωστή σε εκατομμύρια κόσμου. Θέλει τεράστια δύναμη αλλά και κυρίως βοήθεια από τον Θεό για να εγκαταλείψεις μια παγιωμένη πλάνη που σου εξασφαλίζει δόξα, χρήμα και εξουσία στους ανθρώπους. Σε τέτοιες περιπτώσεις όπου μετανοούν άτομα με μεγάλη σφαίρα επιρροής, ο Πονηρός λυσσάει εκατονταπλασίως. Μετά την ανακοίνωσή της, η Άλεξ δέχθηκε έναν καταιγισμό πικρόχολων σχολίων που τη «χτυπούσαν» για το παρελθόν που άφησε πίσω:

«Μας εκμεταλλευόσουν για χρόνια, έπαιρνες τα λεφτά μας για συνεδρίες και τώρα ξαφνικά θυμήθηκες ότι αυτό που έκανες ήταν αμαρτία;»

«Αν θεωρείς πλέον τα ταρώ “διαβολικά”, σκοπεύεις να επιστρέψεις τα χρήματα που έβγαλες από εμάς τόσο καιρό;»

«Μας έλεγες να εμπιστευόμαστε το σύμπαν και τον εαυτό μας, και τώρα μας λες ότι όλα αυτά ήταν λάθος; Μας πρόδωσες».

«Από εκεί που ήσουν μια πηγή έμπνευσης για ένα εκατομμύριο ανθρώπους, επέλεξες να γίνεις “βαρετή και συνηθισμένη” (ordinary). Κρίμα».

Αυτά και πολλά άλλα έγραψαν στην Άλεξ, όσοι «άφρισαν» με την αποκήρυξη των σατανικών καρτών Ταρώ. Θα προτιμούσαν ακόμα και να συνεχίσει να τους εξαπατά, παρά να πει ειλικρινά ότι πίστεψε στον Χριστό! Βιτριολικές επιθέσεις για τις αμαρτίες και την «επιχείρηση» της, ακριβώς όπως οι λογισμοί που στέλνει ο Διάβολος στους φρεσκο-μετανοημένους για να τους ρίξει στην απελπισία: «Που πας εσύ να μετανοήσεις, που έκανες αυτό κι αυτό κι εκείνο; Ποιον κοροϊδεύεις; Καλά δεν ήσουν τόσο καιρό; Αποδέξου αυτό που ήσουν. Γύρνα σε εμάς για να πάρεις πάλι τη δόξα σου!».

«Διὰ τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος»

Υποθέτω ότι σας φαίνονται οικείοι αυτοί οι φαρμακεροί λογισμοί. Η Αγία Γραφή και οι Πατέρες της Εκκλησίας έχουν προειδοποιήσει γι’ αυτό το κακοτράχαλο μονοπάτι για όποιον δραπετεύει μακριά από τον κόσμο. Η κοσμική αγάπη, τάχιστα μπορεί να μεταβληθεί σε ατέρμονο μίσος αν διαταράξεις τα πάθη του κόσμου.

«Εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει· ὅτι δὲ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ, ἀλλ᾿ ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου, διὰ τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος» (Ιωάν. 15, 19). Αν ήσασταν από τον κόσμο, ο κόσμος θα αγαπούσε το δικό του. Επειδή όμως δεν είστε από τον κόσμο και εγώ σας εξέλεξα από τον κόσμο, γι’ αυτό σας μισεί ο κόσμος.

Παρόμοιες περιπτώσεις με την Άλεξ έχουμε και στην Ελλάδα ως τις μέρες μας, με πρώην μάγισσες και μάγους να εγκαταλείπουν αυτό το βάραθρο και να μετατρέπουν τη μεταστροφή τους σε πανίσχυρο όπλο ομολογίας.

Είναι εντυπωσιακό ότι η πορεία της μετάνοιας είναι πάντα απαράλλαχτη, είτε γεννιέται αθέατα σε μια ψυχή που βλέπει μόνο ο Θεός – είτε σε ένα προφίλ στις κορυφές θέασης του διαδικτύου, πάντα ακολουθεί ο ίδιος αόρατος πόλεμος, οι ίδιοι πειρασμοί, η ίδια μάχη. Η αποστασία από τον Θεό με τις διάφορες μορφές της (χαρτομαντεία, καφεμαντεία, κρυσταλλομαντεία, μαγεία, αποκρυφισμός, γιόγκα, αστρολογία κ.λπ) μπορεί να οργιάζει, αλλά στις καλοπροαίρετες ψυχές στέλνει ο Θεός ευκαιρίες για να ελευθερωθούν από τα δόκανα του Διαβόλου.

sportime.

Στο γραφείο ενός ηλικιωμένου αξιωματικού της KGB, ανακρινόταν ένας άντρας που πίστευε στον Θεό. Όλες οι προσπάθειες να τον πείσουν να συνεργαστεί είχαν αποδειχθεί ανεπιτυχείς.

 

«Ας είμαστε ειλικρινείς», είπε ο αξιωματικός. «Τι σου έδωσε αυτός ο Θεός σου, αυτός στον οποίο πιστεύεις τόσο φανατικά; Έχεις μεγάλη οικογένεια, τα παιδιά σου περπατούν σαν κουρελιασμένα, η γυναίκα σου είναι πάντα σε άδεια μητρότητας και εσύ επιμένεις ακόμα! Ξέρεις ότι μπορεί να μην φύγεις ποτέ από εδώ;! Και σε ποιον θα μείνει η παρέα των φίλων σου; Υπόγραψε αυτό το χαρτί και όλα θα είναι διαφορετικά. Μια αξιοπρεπή δουλειά, εισόδημα, σεβασμό. Θα στείλεις τα παιδιά σου στο πανεπιστήμιο».

«Εντάξει, συμφωνώ», απάντησε ο πιστός, «αλλά έχω έναν όρο».

«Ποιος είναι;»

«Έχεις παιδιά;»

«Ναι. Ο γιος μου σύντομα θα γίνει είκοσι δύο ετών, και τι σχέση έχει αυτό με τίποτα;»

«Λοιπόν, αυτό είναι όλο». Θα μου επιτρέψεις να βασανίσω βάναυσα τον γιο σου μέχρι θανάτου και δεν θα με εκδικηθείς γι' αυτό. Αντιθέτως, θα με συγχωρήσεις. Τότε θα μου πεις πόσο με αγαπάς, θα μου υποσχεθείς 24ωρη προστασία για μένα και την οικογένειά μου και βοήθεια σε όλες μου τις ανάγκες. Θα μου χαρίσεις αιώνια ζωή και, για να το πιστέψω, θα αναστήσεις τον γιο σου από τους νεκρούς την τρίτη μέρα. 

Τότε σου ορκίζομαι: θα κάνω ό,τι μου ζητήσεις. Επιπλέον, θα σε αποκαλέσω κύριό μου μπροστά σε όλους και, αν χρειαστεί, θα δώσω και τη ζωή μου για σένα.

Αφού άκουσε, ο αξιωματικός έμεινε σιωπηλός για πολλή ώρα. Έπειτα σηκώθηκε και είπε:

«Συγχωρήστε με για την ανόητη προσφορά μου, είστε ελεύθερος να φύγετε».

Άγιος Σωφρόνιος «Να έχουμε βαθειά ησυχία στην εκκλησία, είναι άκρως πολύτιμο προνόμιο.Μηχανευθείτε τρόπους να είστε με τον Θεό!».

Ο μαθητής του Ιερομόναχος Ζαχαρίας λέει για τον Άγιο Γέροντα Σωφρόνιο :

Ο Γέροντας έδινε μεγάλη σημασία στη Θ. Λειτουργία. Μάλιστα τη λειτουργική προσευχή την ονόμαζε υποστατική προσευχή. Την προσευχή που ανήκει στον άνθρωπο ως εικόνα Θεού, ως πλασμένο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση Θεού. Μέσα στη Θ. Λειτουργία ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει όλη τη ζωή του Χριστού, να ζήσει το Χριστό. Έδινε μεγάλη σημασία στην προετοιμασία για τη Θ. Λειτουργία και την προσοχή με την οποία έπρεπε εμείς να τελούμε τη Θ. Λειτουργία και να προσευχόμαστε σ’ αυτή.

Θεωρούσε ο Γέροντας ότι στις μέρες μας μέσα στη Θ. Λειτουργία ο άνθρωπος μπορεί να βρει το παν. Και ότι όταν τελείται με προσοχή η Θ. Λειτουργία έχει μέσα της όλη τη χάρη του Θεού. Εφ’ όσον είναι ο Χριστός που τελεί, στην ουσία, τη Θ. Λειτουργία, όπου είναι ο Χριστός εκεί είναι και όλος ο ουρανός.

Ο Γέροντας έλεγε ότι στις μέρες μας που σχεδόν έχουν εκλείψει οι συνθήκες για την ησυχαστική προσευχή το μόνο που μας έμεινε είναι η Θ. Λειτουργία. Να δώσουμε όλη μας τη δύναμη και όλη μας την προσοχή στο να τελέσουμε τη Θ. Λειτουργία όπως πρέπει για να βρούμε το πλήρωμα της χάριτος, της σωτηρίας.. Όλη μας η ζωή πρέπει να είναι κατά τον τύπο της Θείας Λειτουργίας. Δηλαδή, όπως στη Λειτουργία βασίζομε το Μυστήριο πάνω στο λόγο του Χριστού και καλούμε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος με την προσευχή στον Ουράνιο Πατέρα παρακαλώντας ν’ αγιασθούν τα δώρα κι εμείς, έτσι πρέπει νάναι και όλη μας η ζωή’ να βασίζεται πάνω στο λόγο του Θεού και τη δέηση, στην ικεσία. Τότε αγιάζεται όλη η κτίση, ο άνθρωπος και μαζί του όλη η κτίση.

Δεν πονάει το σώμα ,η ψυχή πονάει...

Άγιον Όρος το Κελάκι Αγίων Πάντων, προς Άγιο Νείλο περιοχη Μεγίστης Λαύρας , του μακαριστου Ροδοστόλου Χρυσοστόμου.

  

Το Ιερό Κελί Αγίων Πάντων υπάγεται στην Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας στο Άγιο Όρος. Βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά της Αθωνικής χερσονήσου, στην ευρύτερη ερημιτική περιοχή του Αγίου Νείλου, πάνω από τα Καυσοκαλύβια και τη θάλασσα.

Ιούλιος ο πορθητής

 

Φοράει νύχτα στα μαλλιά του φεγγαριού την άλω
Να γίνει η αγάπη διάφανη γυναίκα ποθητή

 
Από το κάστρο της ωριάς στέλνει στερνό σινιάλο
Και περιμένει τρέμοντασ ιούλιο πορθητή

 

Με της φωτιάσ τα άλογα ο ήλιοσ ταξιδεύει
Σε πάει όνειρο χρυσό στουσ δρόμουσ τ' ουρανού

 
Και μια ψυχή που καίγεται τον άνεμο αγναντεύει
Και χάνεται στα σύννεφα τσιγάρου πρωινού

 

Ένα τσαμπάκι μέλισσες και λιάτικο σταφύλι
Είναι του μήνα καίσαρα το βιοσ το αληθινό

 
Κι ο ποιητήςπου έψαχνε θαλασσινό τριφύλλι
Έγινε άσπρο ανέσπερο και φωσ εωθινό

 

Άγιοι της γειτονιάς μας...

 

Ζουν ανάμεσά μας και είναι πολύ σημαντικό να τους βρω.

Μπορώ να ψάξω στην εκκλησία: ή την Κυριακή, αν ξυπνήσω και πάω στη λειτουργία (ίσως να πηγαίνω, αλλά με ανοιχτά ή κλειστά τα μάτια;), ή το Σάββατο το απόγευμα στον εσπερινό (μια μικρή τελετή που προετοιμάζει για την κυριακάτικη λειτουργία) ή τη μέρα που οι πιο πολλές ενορίες κάνουν κάποια απογευματινή συνάντηση με ομιλία ή συζήτηση για θέματα πνευματικά ή και κοινωνικά κ.τ.λ. (ρώτα τον παπά της ενορίας σου). "Ενορία" σημαίνει η εκκλησία που λειτουργεί κάθε Κυριακή κοντά στο δρόμο όπου μένεις, στην οποία "ανήκει" το σπίτι σου, εσύ με την οικογένειά σου και όλη η περιοχή σας. Όλοι εσείς, που ζείτε εκεί, είστε μια "ενορία", είστε δηλαδή "ενορίτες", μια πνευματική ένωση.

Εκεί θα δω μερικούς ανθρώπους, ελάχιστους, που το πρόσωπό τους φανερώνει την καθαρότητα και την απλότητα της καρδιάς τους, την ταπεινή ψυχή τους, την αγάπη τους.

Μπορεί βέβαια να έχουν κι αυτοί ελαττώματα ή και να κάνω λάθος και να περάσω για τέτοιον κάποιον υποκριτή (δεν έχω πείρα σε τέτοιες αναζητήσεις). Πάντως εκεί είναι - μάλλον θα είναι κάποιας ηλικίας (όχι οπωσδήποτε) και πιθανότερο να είναι γυναίκες, αν και υπάρχουν και άντρες.

Αυτοί έχουν το Χριστό μέσα τους σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ' όσο εγώ. Είναι τα πρότυπά μου. Μπορεί να είναι μορφωμένοι ή αγράμματοι, επιστήμονες ή χαμάληδες... Πάντως είναι εκείνοι που, βλέποντάς τους, θα καταλάβω γιατί η ζωή μου -ή η κοινωνία- πάει χάλια και πώς θα γλιτώσω απ' αυτά τα χάλια και θα πλησιάσω το Χριστό, που γιατρεύει τα πάντα.

Αλλά πρέπει να ψάξω, κάνοντας το σταυρό μου και μια ταπεινή προσευχή (για να μου κάνει δώρο ο Θεός το να βρω έναν απ' αυτούς) και μάλλον καλύτερα ν' αρχίσω σήμερα, ή έστω την ερχόμενη Κυριακή.

Η ΕΥΣΕΒΗΣ ΥΠΕΡΓΗΡΗ ΚΥΡΙΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Όταν ήμουν στον Άγιο Βασίλειο στην περίοδο 1970-80 είχα γνωρίσει μια οικογένεια, μέλος της οποίας ήταν και η υπέργηρη κυρία Κατερίνα, την οποία περιποιείτο ή κόρη της Καλλιρρόη. Ο σύζυγος της κυρίας Καλλιρρόης ήτο δικηγόρος και λεγόταν Χριστόφορος Σταμάτουζας.

Η κυρία Κατερίνα, λόγω της ηλικίας της, ήταν συνεχώς σε μια καρέκλα, όπου καθόταν με πολλή δυσκολία. Δεν βάδιζε. Άρχισε να μη βλέπει κι όλας. Ήταν όμως χριστιανή πού έκανε τα θρησκευτικά της καθήκοντα: το πρωί την προσευχή της, το βράδυ το Απόδειπνο, τούς Χαιρετισμούς... Όταν άρχισε να μη βλέπει, μου έλεγε:
-Στενοχωρούμαι, γιατί δεν ξέρω τώρα πώς να περάσω όλη την ήμερα, πώς να διαβάσω τις προσευχές μου.
Της είπα λοιπόν:
-Να λες το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

Της έδωσα κι ένα κομποσχοινάκι κι όπως καθόταν σε μια πολυθρόνα απ' αυτές τις πάνινες, πού έχουν και χερούλια, έλεγε την ευχή. Κι αυτό την είχε γλυκάνει και πολύ ευχαριστείτο.
-Ά, όλη την ήμερα, ούτε καταλαβαίνω πώς περνάει λέγοντας συνεχώς το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με»! Ευχαριστιέμαι μ' αυτό, ευχαριστιέμαι πολύ, γλυκαίνεται το στόμα μου. Όλο έτσι έλεγε.
Κάποτε με ρώτησε:
-Θα με βοηθήσει αυτό, όταν θα έρθει ή ώρα να φύγω απ' αυτόν εδώ τον κόσμο;
-Βεβαίως, της λέω, και να μη στενοχωριέσαι. Αν λες συνεχώς την εύχούλα να μην ανήσυχης καθόλου θα έρθω εγώ και θα σου δώσω το κλειδί για ν' άνοιξης την πόρτα του Παραδείσου.
(Εγώ αυτό το είπα για να της δώσω ελπίδα και να της αφαιρέσω τον φόβο του θανάτου).

Αρρώστησε και βάρυνε πολύ. Πήγαινα και την κοινωνούσα σχεδόν κάθε εβδομάδα για να παίρνει δύναμη. Ένα βράδυ κατά τις 2.00 ή ώρα, ξυπνάει την κόρη της και λέει:
-Ετοιμάσου. Όπου να ναι έρχεται ο πατήρ Στέφανος να με κοινωνήσει.
-Ό πατήρ Στέφανος θα κοιμάται τώρα στο σπίτι του, της απάντησε ή κόρη της.
-Όχι, όχι, θα ρθή, θα έρθει τώρα! Σε παρακαλώ, ετοίμασε το τραπεζάκι. Βάλε το θυμιατό, βάλε και το κερί.
(Έτσι έκαμαν πάντοτε. Ετοίμαζαν ένα τραπεζάκι στρογγυλό, με άσπρη πετσέτα και επάνω το καντήλι, το κηροπήγιο και το θυμιατό δίπλα, αναμμένα όλα. Άπλωνα το "μάκτρο" [την πετσέτα που σκουπίζουμε τα χείλη μας όταν κοινωνάμε], ακουμπούσα πάνω τα τίμια Δώρα, έκανα την ένωση και την κοινωνούσα.)
-Τα ετοίμασες; ρώτησε την κόρη της.
-Τα ετοίμασα.
-Χτυπάει ή πόρτα. Πήγαινε να άνοιξης.

Έκανε ή κόρη της ότι πήγαινε να άνοιξη. Αύτη περίμενε. Έκανε το σταυρό της, πήρε το "μάκτρο", (υποθετικά), το έβαλε κάτω από το σαγόνι της, άνοιξε το στόμα της, κατάπιε, σκουπίστηκε, έδωσε πίσω το "μάκτρο", έκανε με ευλάβεια το σημείο του σταυρού, σταύρωσε τα χέρια της και περίμενε να φύγω. Ποιος ξέρει; Προφανώς Άγγελος την κοινώνησε στο πρόσωπο το δικό μου. Αποκλείεται να ήταν παραίσθησις. Ήταν ένα γεγονός πραγματικό, όπου κοινώνησε των άχραντων Μυστηρίων αλλά σε πνευματική μορφή.
Την άλλη μέρα με ειδοποίησαν, πήγα, και μου είπαν ιδιαιτέρως τι συνέβη. Πλησίασα την άρρωστη και μου είπε:
- Σ' ευχαριστώ πού ήρθες τη νύχτα... Το κλειδί που είναι;...

-Μη στενοχωριέσαι κυρία Κατερίνα και το κλειδί θα πάρεις! Την επομένη το βράδυ με ειδοποίησαν ότι εκοιμήθη. Πήγα στο σπίτι και μου διηγήθηκαν τα εξής: Ήρθε ή στιγμή να φύγει και έλεγε:
Πάτερ Στέφανε, φεύγω! Ήρθαν οι Άγγελοι! Που είσαι; που είσαι; Έλα... ήδη με έφεραν μπροστά στην πόρτα του Παραδείσου και είναι κλειστή... Θέλω το κλειδί, το κλειδί, πού μου υποσχέθηκες, το κλειδί, το κλειδί... Α, ευχαριστώ...

Άπλωσε το χέρι της και φάνηκε σαν να πήρε ένα μεγάλο παλαιό κλειδί, γύρισε το χέρι της, όπως κάνουμε όταν ανοίγουμε με κλειδί μια πόρτα, κατέβασε το χέρι της, έκανε το σημείο του σταυρού, "σ' ευχαριστώ..." είπε και εκοιμήθη. Έτσι έφυγε ή κυρία-Κατερίνα με το κλειδί του Παραδείσου στο χέρι!

*****

Ο ΠΑΠΑ ΛΑΜΠΡΟΣ

Τον Αύγουστο του 2003 εκοιμήθη οσιακώς ό παπα-Λάμπρος. Έγγαμος ιερεύς με καλή και χρηστή οικογένεια. Ητο φιλακόλουθος, απλούς, ταπεινός, ήσυχος και αφανής Λειτουργός, με αρίστη θα λέγαμε, την "έξωθεν καλήν μαρτυρίαν".

Μετά την κοίμηση του και την κατάλληλη ιερατική προετοιμασία, τον παρέλαβε ο εργολάβος κηδειών και τον τοποθέτησε στο νεκροθάλαμο-ψυγείο. Την άλλη μέρα και δύο ώρες πριν από την κανονική τοποθέτηση του στον μικρό θάλαμο αναμονής, έβγαλαν τον κεκοιμημένο από το ψυγείο και τον έβαλαν πάνω σ' ένα πέτρινο βάθρο. Ό εργολάβος, περιποιούμενος τον νεκρό παπα-Λάμπρο, διαπιστώνει ΚΑΤΙ πού τον κάνει να βγει έξω και να φωνάξει:
-'Ελάτε να δείτε έναν πεθαμένο παπά - ΑΓΙΟ! Πιάστε τον! Μόλις τώρα τον βγάλαμε από το ψυγείο και είναι ζεστός!... Ελάτε να κουνήσουμε τα χέρια και τα πόδια του. Είναι ζεστά και εύκαμπτα.

Και πράγματι είχαν τέτοια ευλυγισία και τέτοια θερμότητα, σαν να ήταν ζωντανός. Όσοι είχαν μαζευτεί εκεί, κοίταζαν έκπληκτοι ακόμη και τα πόδια του, πού ήσαν κίτρινα σαν κεχριμπάρι!... Μάλιστα! μαλακά, ζεστά και κίτρινα σαν το χρυσάφι!...
Έκαναν πολλές φορές τον Σταυρό τους θαυμάζοντες το γεγονός και την μαρτυρία αυτήν την κατέθεσαν στα παιδιά του. Κι εγώ ταπεινά σας την μεταφέρω.
Ό παπά-Λάμπρος δεν ήταν γνωστό όνομα, αλλά οπωσδήποτε ήταν από τούς αφανείς εκείνους έγγαμους ιερείς με ζωντανή την πίστη και την αγάπη προς το Θεό και πού την νύκτα όρθιος και για ώρες προσηύχετο μετά δακρύων, με τα χέρια υψωμένα, εκλιπαρώντας τον Θεό για έλεος και φιλανθρωπία.

*****

Καλωσορίσατε, Άγιοι Απόστολοι! Καλώς ήλθατε!!! Ναι έρχομαι... ευχαριστώ! ευχαριστώ!

Ένας άξιος λειτουργός του Θεού, ύστερα από πενήντα χρόνια ευδόκιμου προσφοράς στο θυσιαστήριο, αρρώστησε και ήρθε ή ώρα του θανάτου του. Σε κάποια στιγμή ανοίγει τα μάτια του, κοιτάζει ψηλά και σηκώνοντας ελαφρά τα χέρια του, είπε:
-Καλωσορίσατε, Άγιοι Απόστολοι! Καλώς ήλθατε!!! Ναι έρχομαι... ευχαριστώ! ευχαριστώ!
Αμέσως η πρεσβυτέρα του, τα παιδιά του και οι συγγενείς, που ήσαν γύρω από το κρεβάτι του, τον ρώτησαν:
-Τί συμβαίνει πάτερ μου; Για ποιους Αποστόλους μιλάς;
Και εκείνος τούς απάντησε;
-Μα δεν βλέπετε την χορεία των δώδεκα Αποστόλων; Δεν βλέπετε τούς πρωτοκορυφαίους Πέτρο και Παύλο; Και σε λίγο:
-Ναι, έρχομαι... Σας ευχαριστώ!!!
Και με τις λέξεις αυτές παρέδωσε την ψυχή του στα χέρια των Αγίων Αποστόλων και ασφαλώς εκείνοι με τη σειρά τους θα την παρέδωσαν στα χέρια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, για να λάβει τον δίκαιο μισθό του, αφού με τόση ευλάβεια, πίστη, ταπείνωση και αξιοσύνη Τον υπηρέτησε τόσα χρόνια.

Από το βιβλίο του π. Στέφανου Αναγνωστόπουλου ΓΝΩΣΙΣ ΚΑΙ ΒΙΩΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ

*****

Μια αφανής αγία (τυφλή, βασανισμένη, με τρομερά προβλήματα)

Σε μια κωμόπολι της βορείου Ελλάδος ζούσε μια κοπέλα τυφλή, ονόματι Ασπασία. Ήταν ορφανή, πολύ φτωχή και εγκαταλελειμμένη απ’ όλους γι’ αυτό και μεγάλωσε χωρίς να μπορέση να μάθη γράμματα.
Ήταν περίπου 18-20 ετών, όταν πέρασε κάποιος ιεροκήρυκας της μητροπολιτικής περιφερείας και την είδε, την πήρε μαζί του και την έβαλε στη Σχολή Τυφλών στη Θεσσαλονίκη κι έτσι έμαθε ανάγνωσι δια της αφής κατά το σύστημα των τυφλών. Εν συνεχεία, αφού έμαθε καλώς να διαβάζη, της χάρισε και μια Καινή Διαθήκη , γραμμένη στην ίδια γλώσσα, στη γλώσσα των τυφλών.
Άρχισε λοιπόν η κοπέλα να τη διαβάζη ψηλαφώντας τη με τα δάχτυλα. Κι όσο τη μελετούσε, τόσο και μάθαινε τι ήταν ο Χριστός και τι έκανε γι’ αυτήν προσωπικά καθώς και για ολόκληρο τον κόσμο. Και όσο μάθαινε, τόσο γαλήνευε και τόσο ειρήνευε η ταραγμένη της καρδιά. Ο πόνος από τα τόσα βασανιστικά χρόνια που πέρασε, μαλάκωσε μέσα από τη μελέτη της Καινής Διαθήκης. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά γέμισε από χαρά και ειρήνη. Πλημμύρισε από ευτυχία. «Βρήκα τη χαρά, έλεγε. Τώρα άνοιξαν τα μάτια της ψυχής μου κι αν λείπουν τα μάτια του σώματος, δεν με πειράζει. Με τα μάτια της ψυχής μπορώ να δω όλο τον κόσμο». Έβλεπε το φως του Θεού σε κάθε Θεία Λειτουργία και εχαίρετο. (Εμείς που είμαστε «ανοιχτομάτηδες» το βλέπουμε αυτό το Φως;…).
Κάποτε όμως έπαθε μια φοβερή δερματική νόσο που επρόσβαλε ακόμη και τα χέρια της, τα οποία «κάηκαν», με αποτέλεσμα να χάση από τα δάχτυλά της την αφή. Δεν μπορούσε πλέον να ψηλαφήση την Αγία Γραφή ούτε και κανένα άλλο ιερό βιβλίο.
Η λύπη της και ο πόνος της ήταν απερίγραπτος. Έκλαιγε μέρα-νύχτα. Είχε χάσει τη δυνατότητα να παίρνη δύναμι και χαρά μέσα από το άγιο Βιβλίο. Της είχε μείνει όμως η προσευχή. Διότι, όταν ήταν στη Θεσσαλονίκη, στη Σχολή τυφλών ένας Αγιορείτης μοναχός, της δίδαξε τον τρόπο πώς να λέγη την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».
Έκανε λοιπόν πολλή προσευχή, για να δώση ο Ιησούς Χριστός μια καλή λύσι. Και ο Θεός απάντησε.
Μια μέρα πήρε με λαχτάρα το ιερό Βιβλίο, την Καινή Διαθήκη, και το έφερε στο στόμα της, για να ασπαστή τα γράμματά του, που αυτά τα γράμματα, μας μεταφέρουν τη σοφία του Θεού, τη λύτρωσι και τη σωτηρία. Και τότε ανακάλυψε κάτι παράξενο: κατάλαβε ότι μπορούσε να διαβάζη την γραφή των τυφλών με τα χείλη της! Και ξαναγέμισε η ζωή της χαρά, που της την έδινε πάλι η μελέτη του λόγου του Θεού. Και μέσα απ’ αυτή την παράδοξη μελέτη, ήλθε η δοξολογία, ήλθε η ευχαριστία, ήλθε η ζώσα προσευχή.
Μελετούσε και ύστερα έκανε προσευχή μετά δακρύων για όσους είχαν τα ίδια προβλήματα με σωματικές αναπηρίες και ασθένειες και ιδιαιτέρως προσευχή για όσους ήσαν τυφλοί στην ψυχή από την αμαρτία. Με την προσευχή της έβλεπε το θρόνο του Θεού και Τον παρακαλούσε και Τον ικέτευε για τους πτωχούς , τα ορφανά, τους ανέργους, τους αστέγους, για όλους τους ασθενείς. Για τους καλούς και τους κακούς, για τους αγαθούς και πονηρούς, για τους δικαίους και αδικουμένους, αλλά και για εκείνους που εξακολουθούν να αδικούν τον κόσμο… για τους άρχοντας και τους αρχομένους. Όλοι τους να φωτιστούν κι όλοι τους να δουν το Φως το αληθινό, τον Χριστό, τον Σωτήρα του κόσμου!
Κάποτε, αρρώστησε βαρειά. Εξομολογήθηκε για τελευταία φορά και κοινώνησε των αχράντων Μυστηρίων. Και ζήτησε την Καινή Διαθήκη, είπε να την ανοίξουν και ανοιχτή να της την ακουμπήσουν στα χείλη της.
Άπλωσε τα χέρια της η Ασπασία και την κράτησε γερά, αλλά ξεψυχισμένα. Οι οικείοι της κατά Θεία Πρόνοια την άνοιξαν στο Α΄ κεφάλαιο του Ευαγγελιστή Ιωάννη. Και επαναλαμβάνοντας συνεχώς το «Εν αρχή ην ο Λόγος ,και ο Λόγος ην προς τον Θεόν», πέταξε η ψυχούλα της ψηλά στον ουρανό, ενώ συγχρόνως πλημμύρισε το δωμάτιό της με άρρητη γλυκύτατη ευωδία.
Είναι κι αυτή μια αφανής αγία!...

Από το βιβλίο: «ΟΙ ΑΝΑΒΑΘΜΟΙ ΣΤΗΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΠΟΡΕΙΑ», π. ΣΤΕΦΑΝΟΥ Κ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΕΙΡΑΙΑΣ 2011 ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΟΥ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΥ «ΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ», ΣΕΡΓΟΥΛΑ ΔΩΡΙΔΟΣ