Αφανίζουν την Ελλάδα από τους νέους ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή της

Συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό οι ξαφνικοί θάνατοι σε όλη τη χώρα. Νέοι άνθρωποι συνήθως χωρίς κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα πέφτουν νεκροί από ανακοπή καρδιάς, εμφράγματα και εγκεφαλικά. Η κατάσταση είναι τραγική  με μεγάλες απώλειες σχετικά νέων ανθρώπων χωρίς προηγούμενο βεβαρημένο ιατρικό ιστορικό. Το πέπλο θανάτου που έχει απλωθεί σε όλη τη χώρα έχει αφετηρία την περίοδο της "πανδημίας" κατά την οποία εκατομμύρια άνθρωποι εκβιάστηκαν με το χειρότερο τρόπο από την κυβέρνηση Μητσοτάκη να προχωρήσουν στον εμβολιασμό κατά του Covid. 

 

Από εκεί και έπειτα βλέπουμε πράγματα ανεξήγητα πράγματα πέρα από κάθε λογική. Με τους αιφνίδιους θανάτους να έχουν γίνει μία θλιβερή καθημερινότητα και με χιλιάδες άτομα να αναρωτιούνται τι ακριβώς συμβαίνει και αν υπήρχε κάποια διαβεβαίωση προς την κυβέρνηση ότι τα σκευάσματα MRNA που προωθήθηκαν ήταν ασφαλή και δεν δημιουργούσαν κάποια ιδιαίτερη παρενέργεια. Δυστυχώς οι ειδήσεις που κυκλοφορούν ιδιαίτερα στις ΗΠΑ κάνουν λόγο για μεγάλα προβλήματα υγείας σε όσους προχώρησαν στον εμβολιασμό καθώς και την ανάπτυξη καρκινωμάτων.

 

Αποχαιρετάμε το δικό μας κορίτσι, την Μαρία μας, που ήταν η χαρά του δημοσιογραφικού τμήματος, που έφυγε τόσο νωρίς και τόσο άδικα.

Με την αίθουσα σύνταξης να είναι από σήμερα πιο φτωχή, ο Όμιλος της ΚΡΗΤΗ TV και οι συνάδελφοι της, την αποχαιρετάμε με θλίψη και βαθιά οδύνη.

Καλό Ταξίδι στο φως Μαρια μας… δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ!

Όπου δύο ή τρεις συγκεντρώνονται στο όνομά μου, εκεί είμαι ανάμεσά τους, λέει ο Κύριος!

Ορθόδοξοι αδελφοί μας στην Ουκρανία της κανονικής Εκκλησίας υπό τον Ονούφριο εν μέσω διωγμού του σατανοκίνητου Ζελένσκι κάνουν λιτανεία μετά  αγιασμού. .

 

Θλίβει βαθιά η συνεχής σύγχυση των ορίων...

Γράφει ο Στυλ. Καβάζης 

 

Χθές έγραψα ένα άρθρο εκφράζοντας τον έντονο προβληματισμό μου για την ολοένα αυξανόμενη τάση ορισμένων κληρικών να μετατρέπουν την ποιμαντική διακονία σε μια προσπάθεια εντυπωσιασμού, προσαρμόζοντας την εκκλησιαστική ζωή στις απαιτήσεις της εποχής και όχι στην αδιάκοπη Παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας.Δεν πέρασαν λίγες ώρες και τσουπ.. ένας φίλος μού απέστειλε ένα σχετικό βίντεο.

Ένα βίντεο που ήδη είχε κάνει τον γύρο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, είχε αναπαραχθεί από ενημερωτικές ιστοσελίδες και είχε δημοσιευθεί στον προσωπικό λογαριασμό ενός κληρικού πριν λίγες εβδομάδες.

 

Το περιστατικό εκτυλίσσεται ανήμερα της Μεγάλης Παρασκευής. Την ώρα που ψάλλονται τα Εγκώμια του Επιταφίου, μια από τις ιερότερες και μυστηριακές στιγμές του εκκλησιαστικού έτους, μέσα στο κέντρο του Ιερού Ναού βρίσκεται ένας σκύλος και ο λειτουργός τον χαϊδεύει, ενώ η στιγμή καταγράφεται "τυχαία" και στη συνέχεια προβάλλεται δημόσια από τον ίδιο τον Ιερέα.

Προφανώς δεν είναι η φιλοζωία που με προβληματίζει.Η Εκκλησία ποτέ δεν δίδαξε τη σκληρότητα απέναντι στα ζώα. Αντιθέτως, βλέπει ολόκληρη την κτίση ως δημιούργημα του Θεού και καλεί τον άνθρωπο να τη διαχειρίζεται με σεβασμό, αγάπη και ευθύνη.

Εκείνο όμως που με θλίβει βαθιά είναι η συνεχής σύγχυση των ορίων.Ο ναός δεν είναι ένας οποιοσδήποτε δημόσιος χώρος.

Δεν είναι σκηνικό για προσωπικές παραστάσεις.

Δεν είναι χώρος παραγωγής εικόνων προς κατανάλωση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Δεν είναι χώρος όπου ο καθένας μπορεί να εισάγει προσωπικές πρακτικές επειδή αυτές προκαλούν συγκίνηση ή θετική ανταπόκριση σε ένα μέρος της κοινής γνώμης.

Ο ναός είναι τόπος αγιασμού.

Είναι τόπος θυσίας.

Είναι τόπος σιωπής και προσευχής.

Είναι τόπος παρουσίας του Ζώντος Θεού.

Γι’ αυτό και η Εκκλησία, με σοφία αιώνων, θέσπισε Ιερούς Κανόνες.

«Μηδείς ένδον ιερού ναού κτήνος το οιονούν εισαγέτω· εκτός ειμή τις οδοιπορών, μεγίστης καταλαβούσης ανάγκης, οικίστου και καταγωγής απορών, εν τω τοιούτω καταλύσει ναώ... το γαρ σάββατον δια τον άνθρωπον γενέσθαι εκδιδασκόμεθα· ώστε δια πάντων προτιμητέαν ηγείσθαι την του ανθρώπου σωτηρίαν τε και απάθειαν.»

Ο 88ος Κανόνας της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου από το 692 μ.Χ δεν γράφτηκε βέβαια από έλλειψη αγάπης προς τα ζώα. Γράφτηκε για να προστατεύσει την ιερότητα του ναού, την ευταξία της λατρείας και τη διάκριση μεταξύ του ιερού και του κοσμικού χώρου. Για αυτό ακριβώς προβλέπει και μία εξαίρεση την απόλυτη ανάγκη για τη σωτηρία ανθρώπου.Αυτό είναι το εκκλησιαστικό φρόνημα.

Όχι η κατάργηση των κανόνων κάθε φορά που κάτι θεωρείται σύγχρονο, ευχάριστο ή δημοφιλές.

Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ένα βαθύτερο πρόβλημα. Ορισμένοι κληρικοί, αντί να βλέπουν το ιερό λειτούργημά τους ως διακονία θυσίας, ευθύνης και πνευματικής καθοδήγησης, το μετατρέπουν σε μέσο προσωπικής προβολής προς ίδιον όφελος.Με τη δύναμη της εικόνας, της δημοσιότητας και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, προβάλλονται συχνά ρηξικέλευθες απόψεις και εντυπωσιακές τοποθετήσεις, οι οποίες μπορεί να προκαλούν εύκολη αποδοχή, επειδή προσφέρουν στον άνθρωπο αυτό που πολλές φορές επιθυμεί να ακούσει επιβεβαίωση χωρίς αγώνα, παρηγοριά χωρίς μετάνοια, αποδοχή χωρίς πνευματική ευθύνη.

Υπάρχει ένας μεγάλος πειρασμός στην εποχή μας να θεωρείται αγαπητός εκείνος που δεν καλεί τον άνθρωπο σε αλλαγή, αλλά απλώς τον καθησυχάζει. Να θεωρείται προοδευτικός εκείνος που αφαιρεί από την πίστη κάθε απαίτηση, κάθε ασκητικότητα, κάθε αναμέτρηση με τον εαυτό μας.Όμως η αποστολή του ιερέα δεν είναι να χαϊδεύει τα αυτιά των ανθρώπων.

 

Ο Απόστολος Παύλος προειδοποιεί ότι θα έρθουν καιροί κατά τους οποίους οι άνθρωποι:

«Δεν θα υποφέρουν την ορθή και υγιή διδασκαλία, αλλά επειδή θα θέλουν να ακούνε πράγματα που γαργαλούν ευχάριστα την ακοή τους, θα μαζεύουν γύρω τους σωρό από διδασκάλους σύμφωνα με τις δικές τους επιθυμίες. Έτσι, θα κλείσουν τα αυτιά τους στην αλήθεια και θα παρασυρθούν στα παραμύθια.»

(Β΄ Τιμ. 4, 3-4)

Η Εκκλησία συνεπώς δεν χρειάζεται κληρικούς που αναζητούν χειροκρότημα. Χρειάζεται ποιμένες που έχουν το θάρρος να λένε την αλήθεια με αγάπη, ακόμη και όταν αυτή δεν είναι δημοφιλής.Δεν είναι άγνωστο, άλλωστε, το φαινόμενο όπου πρόσωπα που απέκτησαν μεγάλη δημόσια απήχηση μέσα από την εκκλησιαστική τους ιδιότητα, δημιούργησαν ένα πολυπληθές κοινό ακολούθων ακριβώς μέσα από μια εικόνα «ανατρεπτικού» ή «διαφορετικού» κληρικού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν η σχέση με την ιεροσύνη τερματίστηκε, η δημοσιότητα αυτή αποτέλεσε κεφάλαιο που αξιοποιήθηκε σε άλλες επαγγελματικές ή δημόσιες δραστηριότητες,life coaching, βιβλία, διαλέξεις κ.ο.κ.

Το ζήτημα δεν είναι να κρίνουμε την πορεία κανενός ανθρώπου. Το πρωτεύον είναι να αναγνωρίσουμε τον κίνδυνο όταν το ιερό λειτούργημα γίνεται μέσο οικοδόμησης προσωπικής εικόνας, τότε υπάρχει ο κίνδυνος η διακονία να μετατραπεί σε προσωπικό brand και η Εκκλησία σε πλατφόρμα προβολής.Όμως η Εκκλησία δεν κυβερνάται από τις τάσεις της εποχής.Δεν κυβερνάται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.Δεν κυβερνάται από τα «likes», τις προβολές και τη δημοφιλία.

Κυβερνάται εδώ και αιώνες από το Ευαγγέλιο, τους Αγίους Πατέρες και τους Ιερούς Κανόνες.

Και όταν δημόσιες ενέργειες, οι οποίες προκαλούν εύλογο θεολογικό και κανονικό προβληματισμό, προβάλλονται ευρέως και δημιουργούν σύγχυση στους πιστούς, η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο εκείνον που τις πραγματοποίησε.

Η ευθύνη ανήκει αναμφισβήτητα και στην εκκλησιαστική διοίκηση, η οποία καλείται να διαφυλάξει την ενότητα, την τάξη και το κύρος της Εκκλησίας και των λειτουργών της.Γι’ αυτό η αρμόδια εκκλησιαστική αρχή οφείλει να εξετάζει τέτοια περιστατικά με τη σοβαρότητα που τους αρμόζει. Όχι από διάθεση τιμωρίας ή αντιπαράθεσης, αλλά επειδή η ανοχή απέναντι σε πρακτικές που αλλοιώνουν την κανονική τάξη δημιουργεί προηγούμενα και εντείνει τη σύγχυση.Η Εκκλησία δεν είχε ούτε θα έχει ανάγκη από εντυπωσιασμούς.Έχει ανάγκη από ιερείς που στέκονται ενώπιον της Αγίας Τραπέζης με φόβο Θεού.Δεν έχει ανάγκη από εικόνες που γίνονται αντικείμενο διαδικτυακής κατανάλωσης.

Έχει ανάγκη από εικόνες αγιότητας.

Γιατί όταν η Παράδοση υποχωρεί μπροστά στο πνεύμα της εποχής, δεν αλλάζει απλώς μια συνήθεια.Αρχίζει να αλλοιώνεται το εκκλησιαστικό φρόνημα και όταν αλλοιώνεται το φρόνημα, αργά ή γρήγορα αλλοιώνεται και η πίστη οδηγώντας σε επικίνδυνες ατραπούς.

Εάν θέλεις να ζήσεις τον Θεό αληθινά

 

Εάν θέλεις να ζήσεις τον Θεό αληθινά, πρέπει να μπορέσεις να ζήσεις στη συγκεκριμένη οικογένεια στην οποία ανήκεις, να μπορείς να χαίρεσαι και να ζεις αυτόν που σε βρίζει, αυτόν που σε καταριέται, αυτόν που σε κλωτσάει,

αυτόν που δε σε χωνεύει, αυτόν που σε μιλάει με τον αγριότερο τρόπο, αυτόν που σε ονειδίζει, αυτόν που το μαύρο το λέει άσπρο, αυτόν που τον κάμπο τον ονομάζει βουνό, αυτόν που παρεξηγεί το καθετί σε σένα, οφείλεις να βαστάζεις το ρήμα του πλησίον σου, γιατί ο καθένας θα σου μιλάει κατά τον πόνο του.

 

Όταν ανοίξει το στόμα του ο άλλος θα σου μιλήσει, όχι όπως σου πρέπει, αλλά ανάλογα με το τί έχει μέσα στην καρδιά του. Εφόσον πονάει, εφόσον είναι άνθρωπος αγροίκος, αγενής, απερίτμητος τη καρδία, σκληρός, χωρίς αγάπη, χωρίς πνεύμα, χωρίς Θεό, έτσι θα σου μιλήσει.

 

Πρέπει να δέχεσαι τους ανθρώπους όπως είναι. 

Εάν θέλεις να αλλάξει ο λόγος τους, η ζωή τους, το βλέμμα τους, η καρδιά τους, η στάση τους απέναντι σου, δεν πρόκειται να κάνεις τίποτε, αντίθετα θα εγερθούν πόλεμοι μέσα στην καρδιά σου, οι οποίοι θα σε κάνουν να λυπάσαι.

 

Πράγματι, ο πονεμένος άνθρωπος, ο μελαγχολικός, όποιος αντιδράει και παραπονιέται, αυτός ταλαιπωρείται, διότι δεν κατάλαβε πως ό,τι του είπε ή του έκανε ο άλλος ακριβώς αυτό του χρειάζεται. Θα ήταν αμφίβολη η σωτηρία μας εάν ο άλλος δεν ήταν ακριβώς αυτό που είναι. Αντιθέτως, εάν δεν ανέχομαι τον άλλον, σκληραίνει η καρδιά μου και πονάει, οπότε γίνομαι ανισόρροπος.

 

Γέροντα; Αιμιλιανό Σιμωνοπετρίτης –

Λόγοι Ασκητικοί (Ερμηνεία στον Αββά Ησαϊα)

Τόσο επίκαιρο ,δείτε απλά την τρέλα της πολυνομίας που επικρατεί στην Ελλάδα του Μητσοτάκουλα..

 

Οσία Σοφία της Κλεισούρας: Η υπηρέτρια της Παναγίας

Ά Μέρος

 

Αρχαία ελληνικά ανέκδοτα

Τα αρχαία Ελληνικά ανέκδοτα είναι πνευματώδη και διδακτικά. Μας χαρίζουν το γέλιο αλλά εκφράζουν και το αρχαίο Ελληνικό πνεύμα στην πιο χαριτωμένη μορφή του. Διαβάστε μερικά:


Είπε κάποιος στον Αρίστιππο ότι η Λαΐδα δεν τον αγαπά, αλλά προσποιείται ότι τον αγαπά. Ο Αρίστιππος απάντησε:
«Ούτε το κρασί ή το ψάρι με αγαπούν, εγώ όμως τα απολαμβάνω».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ένας άντρας είπε στην ερωτομανή γυναίκα του:
«Τι θέλεις να κάνουμε, να φάμε ή να κάνουμε έρωτα».
Εκείνη του είπε:
«Ό,τι θέλεις, ψωμί πάντως δεν έχουμε».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Είπε κάποιος στον Διογένη:
«Οι συμπολίτες σου σε καταδίκασαν σε εξορία».
Και ο φιλόσοφος απάντησε:
«Κι εγώ τους καταδίκασα να μένουν στον τόπο τους».
taxalia.blogspot.com~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ο Διδύμων, οφθαλμίατρος της εποχής εξετάζει το μάτι μιάς κοπέλας. Ο Διογένης τον βλέπει. Ξέρει ο Διογένης ότι ο Διδύμων είναι τύπος ερωτίλος, κοινώς γυναικάς. Και του λέγει «Πρόσεξε Διδύμωνα, μήπως εξετάζοντας τον οφθαλμό, φθείρεις την κόρην».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Επαινούσαν μερικοί μπροστά στον Άγη τους Ηλείους, γιατί ήταν πολύ δίκαιοι κριτές στους Ολυμπιακούς αγώνες. Ο Άγης ρώτησε με απορία:
- Και είναι τόσο σπουδαίο το ότι οι Ηλείοι μια φορά στα τέσσερα χρόνια γίνονται δίκαιοι;
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ένας πατέρας ζήτησε από τον Αρίστιππο να διδάξει τον γιο του. Ο φιλόσοφος ζήτησε αμοιβή 500 δραχμές. Ο πατέρας θεώρησε υπερβολικό το ποσό.
-«Με τόσαχρήματα», είπε, «θα μπορούσα να αγοράσω ένα ζώο».
-«Αγόρασε», είπε ο Αρίστιππος, «κι έτσι θα έχεις δύο».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ο Διογένης ζητούσε ελεημοσύνη απο ένα άγαλμα. Όταν τον ρώτησαν γιατί
κάνει κάτι τέτοιο απάντησε:
- Εξασκούμαι στο να μην απογοητεύομαι απο την αναισθησία των ανθρώπων.
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Παρακινούσαν τον Φίλιππο τον Μακεδόνα να εξορίσει κάποιον που τον κακολογούσε. Ο Φίλιππος απάντησε:
- Δεν είστε καλά!! Θέλετε να τον στείλω να με κατηγορεί και σ' άλλα μέρη;
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ένας φαλακρός έβριζε τον Διογένη. Ο φιλόσοφος γύρισε και του είπε:
«Δεν σου ανταποδίδω τις βρισιές, αλλά θα ήθελα να πω ένα "μπράβο" στις τρίχες σου, γιατί απαλλάχτηκαν από ένα κακορίζικο κεφάλι».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Ρώτησε κάποιος τον Αντισθένη τι είδους γυναίκα θα ήταν κατάλληλη για γάμο. Ο φιλόσοφος του είπε:
«Το πράγμα είναι δύσκολο. Αν παντρευτείς ωραία, θα την έχεις με άλλους κοινή, αν άσχημη, θα είναι σαν να σου επέβαλαν ποινή».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~
Πληροφορήθηκε ο Αριστοτέλης από κάποιον ότι μερικοί τον έβριζαν. Ο φιλόσοφος απάντησε: «Καθόλου δεν με νοιάζει. Όταν είμαι απών, δέχομαι ακόμα και να με μαστιγώνουν».
~~~~~~~~~~~@~~~~~~~~~~~~

Όταν ο μακαριστός Βασίλης Λεβέντης αποκάλυψε την μεγάλη ΚΟΜΠΙΝΑ που έτρεχε ο Μητσοτάκης μετά τον Β᾽ΠΠ προκειμένου να…ΠΛΟΥΤΙΣΕΙ στις πλάτες των ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΩΝ ΚΡΗΤΙΚΩΝ!!!

Ο στρατηγός Μακρυγιάννης

Του μακαριστού  Γέροντα Μωυσή  του  Αγιορείτη

Τον Μακρυγιάννη θα πρέπει κανείς να τον μελετάει δίχως έγχρωμα γυαλιά. Συνήθως κάποιοι φορούν γυαλιά χρώματος της αρεσκείας τους ή της ιδεολογίας και έχουν από πριν τη μελέτη αποφασίσει τι θα γράψουν. Έτσι έχουμε πολλές και αντιφατικές απόψεις για τη ζωή και το έργο του ηρωικού και ευλαβέστατου Μακρυγιάννη, που ήταν από τα μέρη τα δικά μας, αφού ο παππούς μου, ο πατέρας του πατέρα μου, τελώνης Κωνσταντίνος Μαυρίκης, ήταν από τη Δεσφίνα Φωκίδος.
Χρησιμοποιείται και κακοπαθεί ο Μακρυγιάννης από διάφορους, ακόμη και πολλά χρόνια μετά το θάνατό του. Θέλουν να βγάλουν τα προετοιμασμένα συμπεράσματά τους και χρησιμοποιούν ψυχολογία, ιστορία, πολιτική, θεολογία, φιλολογία για να καταλήξουν εκεί που θέλουν. Όπως λέει ο σεβαστός και αγαπητός π. Γεώργιος Μεταλληνός, “γι’ αυτό προκύπτει ο Μακρυγιάννης των συντηρητικών, ο Μακρυγιάννης των προοδευτικών και ενίοτε ένας ‘τρελός’ Μακρυγιάννης, όλων εκείνων που θέλουν να απαλλαγούν από την ενοχλητική ‘θρησκοληψία’ του”....
Ο Μακρυγιάννης ήταν αυτός που ήταν. Πάντοτε γνήσιος, ντόμπρος, αληθινός, δίκαιος και γενναίος. Δεν υποκρινόταν, δεν μασούσε τα λόγια του, δεν έλεγε μισές αλήθειες. Είχε πάντοτε ένα ενιαίο ήθος και ύφος χαρακτηριστικό. Μπορεί να ’κανε λάθη, όμως δεν ήταν κακοπροαίρετα. Να ήταν λάθος εκτιμήσεις, αστοχίες, κακή πληροφόρηση, έλλειψη γνώσης, όμως δεν έκανε διαστρεβλωτικές κινήσεις σκόπιμες ή παρανοήσεις για το ίδιον συμφέρον. Δεν κάνουμε εξωραϊσμό του και δεν τον αγιοποιούμε.
Ο Μακρυγιάννης είναι σταθερά και ακλόνητα τοποθετημένος στο άρμα της παραδόσεώς μας. Η πίστη του, μπορεί να ’χει κάποιες υπερβολές, αλλά είναι τίμια, εγκάρδια, ολοσχερής. Η μεγάλη του αγάπη για την πατρίδα, την Ελλάδα, το Γένος, τη Ρωμιοσύνη, την Ορθοδοξία ήταν πάντα μαζί, αδιάσπαστα, αδιαχώριστα, υψηλά. Σήμερα ο προοδευτισμός δεν τα ακούει πολύ ευχάριστα αυτά, ενοχλείται, κουμπώνεται, είναι επιφυλακτικός. Όμως γενιές ανθρώπων έζησαν με αυτές τις βάσεις και με λιγότερο άγχος. Αποτελούσαν την υπόσταση του Έλληνα. Ο Νεοέλληνας μεριμνά και τυρβάζει περί πολλά, αποκόπτεται από τις ρίζες του, ξεθεμελιώνει τον οίκο του, αποϊεροποιεί τη ζωή. Ο Μακρυγιάννης είχε στην καρδιά του την Ορθοδοξία και την Ελλάδα.
Για τον Μακρυγιάννη αλλά και για τον κάθε πιστό έλληνα ορθόδοξο είναι η πίστη των αποστόλων, των αγίων πατέρων, των μαρτύρων, των οπίων, των ασκητών, των αγωνιζομένων για τη θέωση. Οι ενορίες, τα μοναστήρια, τα καντήλια, οι εικόνες, τα θυμιάματα, τα κεριά, οι μετάνοιες, οι νηστείες, οι αγρυπνίες, οι δεήσεις, η μυστηριακή ζωή.
Ο Μακρυγιάννης ως πιστό τέκνο της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι υπέρ της ανεξιθρησκίας. Κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να βιασθεί να μην πιστεύει αυτό που επιθυμεί. Για τη θέση αυτή κάποιοι υπερορθόδοξοι, σκληροπυρηνικοί, φανατικοί, σκανδαλιζόμενοι ευσεβιστές, ενοχλούνται και απορρίπτουν τον βαθιά θρησκευάμενο Μακρυγιάννη. Από τη θέση του αυτή, όπως βεβαίως και άλλες, μπορούμε να πούμε ότι δεν είναι ακραίος και θρησκόληπτος. Η θησκοληψία είναι νόσημα σοβαρό και θέλει προσεκτική εκτομή. Ο Μακρυγιάννης μπορεί να μην το καταλάβαινε ο ίδιος, θεολογούσε ορθόδοξα πιστεύοντας στην ιερότητα και μοναδικότητα του ανεπανάληπτου ανθρωπίνου προσώπου καθώς και στη θεόσδοτη ελεύθερη βούληση. Δεν δεχόταν την Ορθοδοξία ως ιδεολόγημα, αλλά ως ελεύθερη και αβίαστη επιλογή τέλεια ελεύθερων ανθρώπων. Ο Χριστός δεν πίεσε ποτέ κανέναν να τον ακολουθήσει. Όλο το Ευαγγέλιο είναι μία ευγενική πρόσκληση.
Ο Μακρυγιάννης όμως ήταν σκληρός στους συμπατριώτες του, που αφήνουν την Ορθοδοξία και ακολουθούν εύκολα τον πρώτο αιρετικό. Μάλιστα φθάνει να τους θεωρεί κι εχθρούς του Γένους. Πίστευε πως η Ελλάδα συμπορεύτηκε με την Ορθοδοξία και είχε από αυτή την αγαπητική συμπόρευση σημαντικά οφέλη. Την πολυαγαπημένη του πατρίδα την ήθελε ελεύθερη, ζωντανή και δημιουργική, ώστε να ανεβαίνει τους υψηλούς στόχους της, δημιουργώντας συνάμα φιλόκαλο πολιτισμό. Στα σπουδαία και συγκινητικά Απομνημονεύματά του φαίνεται καθαρά η μεγάλη αγάπη του για την Ελλάδα και την Ορθοδοξία. Την Ελλάδα τη θέλει πρώτιστα ελεύθερη, δημοκρατική, δίκαιη, ενάρετη και φιλόθεη. Είναι φιλόπατρις, φιλοδίκαιος, φιλόθεος, φιλάγιος, φιλάνθρωπος και φιλάρετος. Είναι επίσης αντιδυτικός και αντιβασιλικός, γιατί η Δύση έχει παράδοση ξένη από τη δική μας και βασιλείς που δεν είναι Ορθόδοξοι.
Κλαίει για τον άτεχνο πρώιμο εξευρωπαϊσμό της δόλιας πατρίδος του. Χύνει δάκρυα για τον παρασυρμό των συμπατριωτών του από ξένες ελπίδες. Είναι ο ατόφιος Χριστιανός της γνήσιας λαϊκής ευσέβειας. Τα οράματά του είναι της φρόνησης και της παραφρόνησής του. Δείχνουν την ψυχή του, την αθωότητά του, την αγνότητά του, την καλοκαγαθία του, τη βαθιά πίστη του. Αγωνιά για την τύχη της πατρίδος του, της άκλαυτης Ρωμιοσύνης. Ο ένδοξος πατριώτης Ρουμελιώτης στρατηγός είναι ο γνήσιος Ρωμιός της αγέρωχης Ρωμανίας, του ακαταμάχητου ελληνισμού, ένα των λαμπρών και εκλεκτών τέκνων του, που αξίζει να τον θυμόμαστε στις δύσκολες ημέρες μας.

Ω Αθάνατοι Πατέρες ! ΓΛΩΣΣΑΝ ΕΚΤΕΜΝΟΥΣΙΝ ΧΕΙΡΑΣ ΕΚΚΟΠΤΟΥΣΙΝ

Το 645 ή 646 πήγε στη Ρώμη. Το 647 ο αυτοκράτορας Κώνστας εξέδωσε τον Τύπο, με τον οποίο απαγορευόταν οι συζητήσεις περί μιας ή δύο θελήσεων και ενεργειών. Η σύνοδος του Λατερανού (649), της οποίας κύριο πρόσωπο ήταν ο άγιος Μάξιμος, καταδίκασε το Μονοθελητισμό.

Συνελήφθη από τον έξαρχο της Ιταλίας Θεοδόσιο, οδηγήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τους δύο Αναστασίους, τον μαθητή του και τον αποκρισάριο του Πάπα. Είχε ήδη οδηγηθεί εκεί και ο Πάπας Μαρτίνος και είχε εξορισθεί στη Χερσώνα για δήθεν πολιτική συνωμοσία (653). Το ίδιο έγκλημα, χωρίς αποδείξεις, αποδόθηκε και στον Μάξιμο. Αφού κατάλαβαν ότι δεν πρόκειται να υποχωρήση τον εξορίζουν μαζί με τους άλλους δυο στην Βιζύη της Θράκης (655).

Τους ανακαλούν στην Κωνσταντινούπολη, για νέα ανάκριση και μετά την άρνησή τους να υπογράψουν τον Τύπο τους στέλνουν εξορία στα Πέρβερα (656). Μετά έξη χρόνια τους καλούν πάλι στη Κωνσταντινούπολη για μια τρίτη προσπάθεια να τους πάρουν με το μέρους τους.

Αφού και οι τρεις αρνήθηκαν να υποκύψουν, αναθεματίσθηκαν, κακοποιήθηκαν και διαπομπεύθηκαν, “γλώσσαν ένδον από του φάρυγγος και της παραψαυούσης επιγλωττίδος παρανόμως εκτέμνουσιν” και “σμίλη και σφύρα την δεξιάν των χειρών εκκόπτουσιν”. "Λέγεται δε, μετά την εκτομήν, αυθις υπό Θεού παραδόξως αποκαταστήναι την γλώτταν και τρανώς φθέγγεσθαι, μέχρις αν εν βίω υπήρχε"(ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ αγίου Νικοδήμου).

Μετά από αυτά οδηγήθηκαν και οι τρεις σε τόπους εξορίας στην Αλανία του Καυκάσου, ο καθένας χωριστά. Ο άγιος Μάξιμος κλείσθηκε μόνος στο φρούριο Σχίμαρις, όπου υπέκειψε στις ταλαιπωρίες και τα γηρατειά δύο μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 662. Η μνήμη του εορτάζεται στις 13 Αυγούστου και στις 21 Ιανουαρίου.

Αν και απλός μοναχός για εικοσιπέντε τουλάχιστον χρόνια ήταν ο κύριος εκφραστής της Ορθόδοξης Πίστης.

O μεγάλος αυτός άγιος της Εκκλησίας φέρει τον τίτλο του Ομολογητή γιατί όταν ομολογούσε τις δύο θελήσεις του Χριστού δεν υπήρχε κανείς επί της γής για να "εκφράσει την πίστη του όμου μετ’ αυτού" και έτσι αναγκάστηκε να ομολογήσει με τους πεθαμένους, τους νεκρούς, τους όντως ζώντες εν Χριστώ αγίους της Εκκλησίας.

Τον καιρό της αντίστασης, στη φυλακή και στην εξορία, "η τύχη της Χριστολογίας εξαρτήθηκε από την άκαμπτη σταθερότητα ενός ανθρώπου μονάχα". 

 ((H. U. VON BALTAHASAR, op. C. σ. 32) Από την Εισαγωγή του π. Δ. Στανιλοάε στη ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑ).

Ήχος δ’. Ως γενναίον εν Μάρτυσιν.

Οξυγράφου ως κάλαμος,

τεθηγμένη τω Πνεύματι,

η αγία γέγονε Πάτερ γλώσσα σου,

καλλιγραφούσα εν χάριτι,

πλαξί καρδιών ημών,

τόμον θείων αρετών,

και δογμάτων ακρίβειαν,

και την σάρκωσιν,

του εν δύω ουσίαις τοις ανθρώποις,

και μιά τη υποστάσει,

εμφανισθήναι θελήσαντος.

Από τα στιχηρά προσόμια του εσπερινού της 21^ης Ιανουαρίου.

ΣΧΟΛΙΟ:Ερώτημα ,στις μέρες μας που κακοποιείτε τόσο βάναυσα η ορθόδοξη πίστη κυρίως από Επισκόπους και σκανδαλίζουν τον λαό του Θεού υπάρχουν φωνές στο διαδίκτυο κυρίως που διαμαρτύρονται και με πομπώδη τίτλους αναθεματίζουν σε οτιδήποτε «κινείτε και πετάει» σε ότι τελος παντων η συνείδησή τους αντιδρά ,κάποτε μεταξύ ημιμάθειας και ανυπόφορης αφέλειας μην πούμε και βλακείας ,έχουν σχέση όλοι αυτοί με το ήθος του Αγίου Μάξιμου ; ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ !

Τι θέλουμε να πούμε το ότι υπήρξε στην ιστορία της εκκλησίας ένας Μάξιμος το να τον μιμηθείς όντας βουτηγμένος στα πάθη απλά γίνεσαι καταγέλαστος …και αποτέλεσμα δεν υπάρχει επι της ουσίας ,πέρα από θόρυβο και ακαταστασία..

ΚΥΠΡΟΣ 30 χρόνια Ισαάκ-Σολωμού: Εν πλω για τη μνήμη και τη δικαιοσύνη

Με τις αποσκευές γεμάτες ευχές, πίστη και ελπίδα για έναν μεγάλο αγώνα αξιοπρέπειας και δικαιοσύνης, μα και τα μάτια γεμάτα από συγκίνηση, ξεκίνησε το οδοιπορικό της Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού. Οι μοτοσικλέτες φορτώθηκαν στο πλοίο για Πειραιά και όλα είναι έτοιμα για τη μεταλαμπάδευση των αρχών και αξιών που εξέφρασαν ο Τάσος Ισαάκ και ο Σολωμός Σολωμού τον Αύγουστο του 1996. Η ιστορία έχει ήδη καταγραφεί και τα ονόματα είναι πασίγνωστα: Κερύνεια, Καραβάς, Σαλαμίνα, Ρόδος, Καστελόριζο. Τα κύματα μεταφέρουν φοβερά μηνύματα από την πρώτη πορεία που δεν έφτασε στον προορισμό και η θάλασσα βρυχάται μαζί με τις μοτοσικλέτες και όποιον ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει. Η ιστορία ενώνει τους συμμετέχοντες με όσους περιμένουν με ανυπομονησία και η μνήμη μεγαλώνει ως πυξίδα για τον μεγάλο αγώνα της απελευθέρωσης. Πάντα με μπροστάρηδες τον Τάσο και τον Σολή. Πάντα με τη σκέψη στην Κερύνεια, στον Καραβά, στη Σαλαμίνα.

Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού

7 Ιουλίου 2026

Ἡ προσευχή εἶναι ἀτελεύτητος δημιουργία, ἀνωτέρα πάσης τέχνης καί ἐπιστήμης. Διά τῆς προσευχῆς εἰσερχόμεθα εἰς κοινωνίαν μετά τοῦ Ἀνάρχου Ὄντος.

 

Αγίου Σωφρονίου

 

  Ἡ ἄλλως: Ἡ ζωή τοῦ ὄντως Ὀντος Θεοῦ εἰσχωρεῖ ἐν ἡμίν διά τοῦ ἀγωγοῦ τῆς προσευχῆς. Αὐτή εἶναι πράξις ὑψίστης σοφίας, ὑπερέχουσα παντός κάλλους καί πάσης ἀξίας.

 

Ἐν τῇ προσευχῇ ἐγκρύπτεται ἡ ἁγία ἀγαλλίασις τοῦ πνεύματος ἡμῶν. Αἱ ὁδοί ὅμως τῆς δημιουργίας ταύτης εἶναι περίπλοκοι.

Μυριάκις θά βιώσωμεν καί τήν φλογεράν ἀνάτασιν πρός τόν Θεόν καί τάς ἐπαναλαμβανομένας ἐκπτώσεις ἀπό τοῦ Φωτός Αὐτοῦ. Συχνάκις καί πολυτρόπως θά αἰσθανθώμεν τήν ἀνικανότητα τοῦ νοός ἡμῶν νά ὑψωθή πρός Αὐτόν ἐνίοτε θά ἱστάμεθα ἐπί τῶν ὁρίων, τρόπον τινα, τῆς ἀφροσύνης καί ἐν ὀδύνη καρδίας θά ὁμολογώμεν εἰς Αὐτόν τήν οἰκτρᾶν ἡμῶν κατάστασιν:

 

«Σύ ἔδωκας τήν ἔντολήν Σου νά ἀγαπῶ, καί ἀποδέχομαι αὔτην μεθ᾿ ὅλης της ὑπάρξεώς μου. ἀλλ᾿ ἰδού, ἐν ἐμοί τῷ ἰδίῳ δέν εὑρίσκω τήν δύναμιν τῆς ἀγάπης ταύτης… Σύ εἰ ἡ Ἀγάπη. Ἐλθέ τοίνυν Σύ Αὐτός καί σκήνωσον ἐν ἐμοί καί ποίησον ἐν ἐμοί πᾶν ὅτι Σύ ἐνετείλω ἡμῖν, ὅτι ἡ ἐντολή Σου ἀμετρήτως ὑπερβαίνει ἐμέ… Ἀποκάμνει ὁ νοῦς μου, δέν δύναται νά Σέ ἐννοήση. Ἀδυνατεῖ τό πνεῦμα μου νά διεισδύση εἰς τά μυστήρια τῆς ζωῆς Σου… Θέλω ἐν πᾶσι νά ποιῶ τό θέλημά Σου, ἀλλ᾿ αἱ ἡμέραι μου παρέρχονται ἐν ἀδιεξόδοις ἀντιφάσεων… Τρέμω μή ἀπολέσω Σε ἔνεκα τῶν πονηρῶν ἐκείνων λογισμῶν, οἵτινες ἐμφωλεύουν ἐν τῇ καρδίᾳ μου· καί ὁ φόβος οὗτος καθηλοί ἐμέ ἐπί σταυροῦ… ‘Ἐλθέ οὖν καί σῶσον με τόν καταποντιζόμενον, ὡς ἔσωσας τόν Πέτρον, τόν τολμήσαντα νά πορευθῇ πρός συνάντησίν Σου ἐπί τῶν ὑδάτων τῆς θαλάσσης» (βλ. Μάτθ. 14,28-31).

 

…Κοπιώδης εἶναι ὁ ἀγῶν διά τήν προσευχήν.

 Ἐναλλάσσονται αἱ καταστάσεις τοῦ πνεύματος ἡμῶν: 

Ἐνίοτε ἡ προσευχή ρέει ἐν ἡμῖν ὡς ἰσχυρός ποταμός, ἄλλοτε δέ ἡ καρδία ἀποβαίνει ἀπεξηραμμένη. Ἄς εἶναι ὅμως πάσα ὕφεσις τῆς εὐχητικῆς δυνάμεως κατά τό δυνατόν βραχεία.

Προσευχή σημαίνει πολλάκις νά ὁμολογώμεν εἰς τόν Θεόν τήν ἀθλίαν ἡμῶν κατάστασιν: ἀδυναμίαν, ἀκηδίαν, ἀμφιβολίας, φόβους, λύπην, ἀπόγνωσιν, ἐν ἐνί λόγω, πᾶν ὅτι συνδέεται μετά τῶν συνθήκων τῆς ὑπάρξεως ἡμῶν.

Νά ὁμολογῶμεν μή ἐπιζητοῦντες καλλιεπεῖς ἐκφράσεις οὐδέ εἰσέτι λογικόν εἰρμόν… Συχνάκις ὁ τρόπος οὗτος στροφῆς πρός τόν Θεόν ἀποβαίνει ἡ ἀρχή τῆς προσευχῆς-διαλόγου.

 

…Ὅταν προσευχώμεθα ἐν ἡσύχῳ καί ἐρήμῳ τόπῳ, τότε συχνάκις ὅλοι οἱ μάταιοι λογισμοί συγκεντροῦνται ἐπιμόνως πέριξ του νοός, ἀποσπῶντες τήν προσοχήν ἡμῶν ἀπό τῆς καρδίας. Ἡ προσευχή φαίνεται ἄκαρπος, διότι ὁ νοῦς δέν μετέχει εἰς τήν ἐπίκλησιν τοῦ Ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ, καί μόνον τά χείλη προφέρουν μηχανικῶς τούς λόγους. Ὅταν δέ λαμβάνη πέρας ἡ προσευχή, τότε συνήθως οἱ λογισμοί ἀπομακρύνονται καί ἡμεῖς ἐπανευρίσκομεν τήν γαλήνην ἡμῶν. Ἐν τῷ ἀνιαρῷ τούτω φαινομένῳ ὑπάρχει ἐν τούτοις νόημα:

Διά τῆς ἐπικλήσεως τοῦ Θείου Ὀνόματος θέτομεν εἰς κίνησιν πᾶν τό κεκρυμμένον ἐντός ἡμῶν. Ἡ προσευχή ὁμοιάζει πρός δέσμην ἀκτίνων Φωτός, ἥτις πίπτει εἰς τόν σκοτεινόν τόπον τῆς ἐσωτερικῆς ἠμῶν ζωής καί ἀποκαλύπτει ὅποια πάθη καί προσκολλήσεις ἐμφωλεύουν ἐντός ἡμῶν.

Εἰς τοιαύτας περιπτώσεις ὀφείλομεν ἐντόνως νά προφέρωμεν τό Ἅγιον Ὄνομα, ὅπως τό αἴσθημα τῆς μετανοίας αὐξηθῆ ἐν τῇ ψυχῇ.

«Κύριε ‘Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησον μέ τόν ἁμαρτωλόν».

 

Ἀπό τό βιβλίο Περί Προσευχῆς. Ἀρχιμ. Σωφρονίου (Σαχάρωφ)

Ἱερᾶς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου. Ἔσσεξ Ἀγγλίας 1994

Λύρα Παναρμόνιος

Ο 96χρονος κύρ Περικλής φτιάχνοντας χωριάτικη σπανακόπιτα.

 

Αυτά τα ευλογημένα χεράκια πόσο έχουν δουλέψει και ακόμα δημιουργούν όμορφες, νοστιμιές. Γερός και σιδερένιος!!! Να τον χαίρεστε!!!

Η Εκκλησία της Γεωργίας σπάει τη σιωπή της για τις επιθέσεις που δέχεται από την σατανοκίνητη ΕΕ – Παρασκήνια και αποκαλύψεις...

Στην αντεπίθεση περνά το Πατριαρχείο Γεωργίας δίνοντας τη δική του απάντηση για τα πρόσφατα ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης τα οποία κάνουν αναφορά ότι η Εκκλησία αποτελεί μέρος ενός ρωσικού δικτύου επιρροής.

Η Εκκλησία της Γεωργίας έκρινε απαραίτητο ότι θα πρέπει να σπάει τη σιωπή της. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα Imedi Kviris ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Δημοσίων Σχέσεων του Πατριαρχείου, Πρωτοπρεσβύτερος π. Ανδρέας Τζαγμάιτζε περιγράφει το πώς καθορίζονται οι σχέσεις εδώ και χρόνια με τους εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο π. Ανδρέας κληθείς να σχολιάσει την έκθεση τόνισε ότι αποτελεί μια τρανή απόδειξη για το πώς δημιουργούνται τα αντιευρωπαϊκά αισθήματα στη γεωργιανή κοινωνία επισημαίνοντας ότι το ψήφισμα αποτελεί ένα ατυχές γεγονός που αδικεί κατάφορα την Εκκλησία.

Πιέσεις για γάμους ατόμων του ιδίου φύλου!

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ο εκπρόσωπος της Γεωργιανής Εκκλησίας αποκάλυψε άγνωστες πτυχές του παρελθόντος με εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης επισημαίνοντας μάλιστα ότι η πολιτική της στοχοποίησης της Εκκλησίας είναι αποτέλεσμα της μη συμπόρευσης σε ζητήματα που για την κοινωνία είναι κόκκινες γραμμές.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο κοσμήτορας θυμήθηκε ένα γεγονός που συνέβη το 2023 και δεν ήταν γνωστό μέχρι τώρα. “Δεν θίξαμε το θέμα τότε, επειδή υπήρχε ήδη πόλωση στην κοινωνία. Το θέμα αφορά την επίσκεψη της Βελγίδας Υπουργού  Εξωτερικών στο Πατριαρχείο τον Αύγουστο του 2023”, ανέφερε. Ο π. Ανδρέας Τζαγμάιτζε αναφερόταν στη συνάντηση με την Χατζά Λαμπίμπ η οποία σήμερα είναι Ευρωπαία επίτροπος ανθρωπιστικής βοήθειας και διαχείρισης κρίσεων, ενώ το διάστημα 2022 – 2024 είχε διατελέσει Υπουργός Εξωτερικών του Βελγίου.

“Η κα Χάτζα Λαμπίμπι ήρθε στο Πατριαρχείο και, μεταξύ άλλων, μας ρώτησε για περίεργα και ανήκουστα πράγματα. Είπε ότι το Πατριαρχείο έχει αρκετή επιρροή στην κοινωνία, ότι η γεωργιανή κοινωνία υστερεί πολύ σε σχέση με τις τάσεις του 21ου αιώνα, ότι οι γάμοι μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου είναι απαράδεκτοι για την κοινωνία και μας ζήτησε να βοηθήσουμε στη διάδοση αυτού του γεγονότος”, αποκάλυψε.

“Φανταστείτε, ήταν μια αρκετά αντιπροσωπευτική συνάντηση από μέρους μας – υπάρχει φωτογραφικό υλικό, ο εκπρόσωπος μας ήταν παρών σε αυτή τη συνάντηση και αυτή η κυρία μας είπε τόσο περίεργα πράγματα”, δήλωσε.

Ο Επικεφαλής της Υπηρεσίας Δημοσίων Σχέσεων του Πατριαρχείου θυμάται ότι “Μετά από αυτό, δεν θυμάμαι στην πραγματικότητα κανέναν Ευρωπαίο εκπρόσωπο να ήρθε στο Πατριαρχείο. Τώρα που η Γεωργία έχει νέο Καθολικό-Πατριάρχη, αυτές οι σχέσεις με τις πρεσβείες έχουν ανανεωθεί και οι σχέσεις είναι αρκετά φυσιολογικές”. 

“Δεν τους ενδιαφέρει η κοινωνία μας. Έχουν δική τους ατζέντα”

Σε άλλο σημείο της συνέντευξής του ο εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Γεωργίας αναφέρθηκε στις συνεχόμενες προειδοποιήσεις της Εκκλησίας προς τη Δύση για τις συνέπειες των πολιτικών της, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με την προπαγάνδα των ΛΟΑΤΚΙ+, αλλά οι Βρυξέλλες δεν άκουσαν και για άλλη μια φορά δεν έλαβαν υπόψη τα συναισθήματα του γεωργιανού λαού.

“Από την άποψη ότι αυτή είναι η ατζέντα τους, δεν τους ενδιαφέρει η διάθεση της κοινωνίας μας σχετικά με την ατζέντα των ΛΟΑΤΚΙ+. Αυτή είναι η αλήθεια. Δεν τους ενδιαφέρει. Το γεγονός ότι είμαστε αφοσιωμένοι στις οικογενειακές αξίες, ότι η εκκλησία αγωνίζεται γι’ αυτό, ότι λέμε ότι η Γεωργία έχει δημογραφικό πρόβλημα και η έκτρωση είναι δολοφονία, και ούτω καθεξής, αυτό είναι απαράδεκτο για αυτήν την ιδεολογία. Επομένως, αυτό ακυρώνεται με την προσάρτηση ενός ρωσικού κλισέ. Αντί να λάβουν υπόψη τις συμβουλές μας, έχουν τη δική τους ατζέντα, η οποία έρχεται σε αντίθεση με τη διάθεση της κοινωνίας σε αυτό το μέρος και πιστεύουν ότι η εκκλησία είναι μόνο, ως θεσμός, αντίθετη στην πολιτική τους, ενώ στην πραγματικότητα αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν συστατικό μέρος της εκκλησίας”, είπε.

Παράλληλα κατέθεσε και την εμπειρία την οποία είχε όταν μαζί με αντιπροσωπεία του Πατριαρχείου επισκέφθηκαν το 2019 τις ΗΠΑ, όταν και τότε στην ηγεσία βρισκόταν ο Ντοναλντ Τραμπ.

Η ανάμνηση από τις ΗΠΑ και οι ΜΚΟ

Ο π. Ανδρέας έχει θετικές αναμνήσεις από την αντιμετώπιση που έτυχαν από τις ΗΠΑ. “Το 2019 ήμασταν στις ΗΠΑ, είχαμε συναντήσεις στην Ουάσινγκτον στο Υπουργείο Εξωτερικών. Έχουν το Υπουργείο Θρησκευτικής Ελευθερίας εκεί και επικεφαλής του ήταν ο Σάμιουελ Μπράουνμπακ, του το είπαμε κι αυτό. Το θέμα μας ήταν το εξής – εκείνη την εποχή υπήρχε πολύ άδικη και μεγάλη, συκοφαντική πίεση στην εκκλησία. Μαθαίνουν για εμάς και βγάζουν συμπεράσματα από τις εκθέσεις μη κυβερνητικών οργανώσεων, και τους είπαμε ότι είμαστε έτοιμοι για άμεση επικοινωνία”, είπε.

Στη συνέντευξη δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις διάφορες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις οι οποίες στο πλαίσιο συγκεκριμένων στρατηγικών προώθησης στοχοποιούν την Εκκλησία. “Οι ΜΚΟ σε αυτή την περίπτωση ενδιαφέρονται να δείξουν τον ρόλο τους στην θεραπεία κάποιου πράγματος στην κοινωνία παρουσιάζοντας την εκκλησία σε αυτή την περίπτωση ως απειλή. Αυτές οι ΜΚΟ παρουσιάζονται ότι είναι η σωτηρία της Γεωργίας και με αυτόν τον τρόπο βρίσκουν κάποια λειτουργία για τον εαυτό τους. Τους είπαμε ότι η εκκλησία είναι ανοιχτή στον διάλογο. Μιλήστε μας, θα σας τα πούμε όλα. Τους είπαμε το ίδιο πράγμα – ότι αυτή η ατζέντα των ΛΟΑΤΚΙ+, η επίθεση στην οικογένεια, είναι πολύ επιζήμια για τις στάσεις απέναντι στη δυτική πολιτική”, ανέφερε.

Γραφείο ρεπορτάζ orthodoxianewsagency

«Δεν ξέρω να το εξηγήσω, αλλά έχω την εντύπωση ότι ένας άνθρωπος που πίνει το κρασί του με λίγη ντομάτα και μερικές ελιές, καθισμένος σ’ ένα τραπέζι κάτω από τα πλατάνια ή αντίκρυ στη θάλασσα, βρίσκεται πιο κοντά στον θεό -και άρα στον εαυτό του- από κείνον που τρώει αστακό παραγεμισμένο με τυρί μέσα σ’ ένα γυάλινο σφραγισμένο κτίριο, με τη δροσιά του αιρκοντίσιον»

 

(«Συν τοις άλλοις», συλλογή 37 συνεντεύξεων του Οδυσσέα Ελύτη, επιμ. Ιουλίτα Ηλιοπούλου, εκδόσεις Ύψιλον)

ΝΤΟΚΟΣ όπως ΣΤΟΚΟΣ

Αυτοί που έκαναν ρώσικη… σαλάτα τα απόρρητα της χώρας, λένε ότι θα προστατέψουν τα προσωπικά μας δεδομένα

Γράφει ο  Ελευθέριος Ανδρώνης·

Φαντάσου ότι είσαι ένας φαρσέρ και σου καρφώνεται η ιδέα να ξεγελάσεις τον Σύμβουλο Ασφαλείας ενός κυρίαρχου (υποτίθεται) κράτους, δηλαδή το δεξί χέρι του πρωθυπουργού για εθνικά ζητήματα υψίστης σημασίας. Στέλνεις 7-8 μηνύματα στο mail του συμβούλου αιτούμενος επικοινωνία μέσω βιντεοκλήσης. Κανείς δεν ιχνηλατεί την προέλευση τους και το αίτημα σου γίνεται δεκτό.

Βάζεις λίγο μακιγιάζ, φοράς μια περούκα, βάζεις μερικά απλά ψηφιακά «φίλτρα» και εμφανίζεσαι στη βιντεοκλήση σαν Ουκρανός αξιωματούχος. Είσαι σε απευθείας επαφή με την «αυλή» του πρωθυπουργού. Ο Σύμβουλος, σου μιλά έχοντας «χάψει» κάθε δευτερόλεπτο της φάρσας σου.

Σε ένα τέταρτο της ώρας έχεις μάθει: α) το πότε θα γίνουν εκλογές σε αυτή τη χώρα, ενώ δεν έχουν ανακοινωθεί, β) ότι επειδή έρχονται εκλογές «σε μερικούς μήνες», αυτή η χώρα δεν δέχεται πολεμικές ενέργειες στην επικράτειά της, αλλιώς δεν αποκλείεται και να το συζητούσαμε, γ) ότι εδώ δεν υπάρχουν Ρώσοι για να χτυπήσετε, αλλά σας προτείνω να εντοπίσετε κανένα Ρώσο δισεκατομμυριούχο στην Τουρκία (!), δ) ότι ο επικεφαλής της ΕΥΠ επισκέφθηκε το Κιέβο και τη χρονική στιγμή που το έπραξε και στ) τι λέει η Ελλάδα, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ για το ενδεχόμενο ένταξης της Ουκρανίας.

Αυτά ακριβώς «κάρφωσε» ο… μέγας εγκέφαλος του ΕΛΙΑΜΕΠ και έμπιστος σύμβουλος του πρωθυπουργού, Θάνος Ντόκος. Και στην πρώτη τηλεοπτική του απολογία μετά τον σάλο, βγήκε σε ζωντανή σύνδεση μιλώντας από… εστιατόριο όπως φαίνεται από τη σεφ που κινείται πίσω του. Τόσο σοβαρά λαμβάνει υπόψη η κυβέρνηση τα ζητήματα εθνικής ασφάλειας. Πάλι καλά που δεν μιλούν για την εθνική ασφάλεια παίζοντας διαδικτυακό τάβλι, αν και όρκο δεν μπορούμε να πάρουμε πλέον.

Τον κράτησαν στη θέση του λόγω ΕΛΙΑΜΕΠ

Η ελληνική κυβέρνηση, αντί να στείλει τον κ. Ντόκο να κάνει μόνιμα τουρ γευσιγνωσίας σε εστιατόρια, τον κράτησε στη θέση του. Και όχι μόνο αυτό, αλλά δικαιολόγησε το διεθνές ρεζιλίκι κάνοντας λόγο για «υβριδικού χαρακτήρα επίθεση» με «διείσδυση στα πρωτόκολλα ασφαλείας» μέσω «εξαιρετικά προηγμένης τεχνολογίας Τεχνητής Νοημοσύνης». Ούτε στην ταινία του Τζέιμς Μποντ: «Από τη Ρωσία με αγάπη» δεν θα συναντήσεις τέτοιο σεναριακό οίστρο. Και τέλος πάντων, τι να μας πει και η Ρωσία για «διείσδυση στα πρωτόκολλα ασφαλείας»; Τι να μας πουν οι υβριδικές… περούκες, όταν η Ελλάδα εξάγει «πολιτισμό» με το Predator τόσα χρόνια; Όλα κι όλα.

Πάντως η κυβερνητική κάλυψη του Θάνου Ντόκου, έδειξε πόσο γερό «δόντι» αποτελεί το δυσώνυμο ΕΛΙΑΜΕΠ. Ακόμα και τα κρατικά μυστικά να δώσεις στο πιάτο και να γίνουν βούκινο διεθνώς, δεν σε κουνάει κανείς. Ακόμα και αν το μόνο που σε ενοχλεί για μια πολεμική ενέργεια εντός της χώρας που εκπροσωπείς, είναι ότι ένα θαλάσσιο drone με 200 κιλά εκρηκτικά θα σου χαλάσει την προεκλογική περίοδο και τον τουρισμό.

Γενικός διευθυντής του ΕΛΙΑΜΕΠ επί 13 συναπτά έτη ήταν ο Θάνος Ντόκος. Και πιο πριν, ήταν Διευθυντής Ερευνών του ιδρύματος για άλλα 7 χρόνια. Μια εικοσαετία γεμάτη, στην υπηρεσία αυτού του τόσο «αθώου» οργανισμού που οι κακές γλώσσες λένε ότι λειτουργεί σαν παρα-υπουργείο της Τουρκίας. Θιασώτης της συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου, των «αμοιβαίων συμβιβασμών» προς τη Χάγη, της «κουτσής» επέκτασης των χωρικών υδάτων (12 μίλια στο Ιόνιο και λιγότερα στο Αιγαίο) και της επονείδιστης συμφωνίας των Πρεσπών.

Δεν θα ήταν δυνατόν ένας τέτοιος «βράχος» διπλωματίας να λείπει από το κυβερνητικό οικοδόμημα του κ. Μητσοτάκη. Και αν έλειπε ο κ. Ντόκος, θα έπρεπε να επινοηθεί. Και τώρα με τη ρώσικη… σαλάτα που κατάφερε, απέδειξε πόσο θωρακισμένη και αξιοθαύμαστη είναι η εξωτερική μας πολιτική. Θες να στείλεις drone και τινάξεις την Ελλάδα στον αέρα; το στέλνεις. Θες να ξαναστείλεις; Απλά το ανακοινώνεις στον Ντόκο, φτάνει να μην έχουμε εκλογές. Θες να στείλεις πολεμικά πλοία στην Κάσο; Να καθηλώσεις ελληνικά Patriot στη Σαουδική Αραβία; Να κλέψεις καμιά ελληνική μονή 1.500 ετών όπως το Σινά; Να ιδρύσεις κέντρο «μακεδονικής» γλώσσας στη βόρεια Ελλάδα; Να θάψεις τις γερμανικές αποζημιώσεις; Απ’ όλα έχει ο μπαξές της Αριστείας.

Αυτοί θα προστατέψουν τα δεδομένα μας;

Και κυρίως ας προσέξουμε το εξής. Αυτοί που δεν μπορούν να προστατέψουν το διπλωματικό απόρρητο ούτε από 2 φαρσέρ που ξεγέλασαν τον Ντόκο με ένα απλό mail, σου εγγυώνται ότι θα προστατέψουν τα προσωπικά σου δεδομένα! Αυτή η κυβέρνηση που δεν διέθετε πρωτόκολλα ασφαλείας για να αναγνωρίσει ούτε έναν περουκοφόρο ηθοποιό, υπόσχεται ότι θα αποκρούσει τις επιθέσεις των hackers, τα συστήματα μυστικών υπηρεσιών και την εξόρυξη των data από τους κολοσσούς της Silicon Valley. Αυτοί που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ούτε την ταυτοποίηση του προσώπου στην άλλη άκρη της γραμμής, απαιτούν την ασφυκτική ταυτοποίηση των Ελλήνων.

Οπωσδήποτε φυσάει ούριος άνεμος κυβερνοασφάλειας, με μπροστάρη και καραβοκύρη τον κ. Ντόκο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι «ντόκος» είναι η προβλήτα του λιμανιού. Τέτοιο απάνεμο λιμάνι εθνικής ξεγνοιασιάς, σίγουρα δεν έχουν ξαναδεί οι Έλληνες. Όταν το υπουργείο Εσωτερικών αφήνει τα στοιχεία των αποδήμων να γίνονται «τρικάκια» για πάσα χρήση, και όταν ο Σύμβουλος Ασφάλειας μιλάει για απόρρητα θέματα στο Zoom από ένα εστιατόριο, η αξιοπιστία του κράτους είναι αυτή που πράγματι φορά μακιγιάζ και περούκα.

Περίεργο πάντως. Σε αυτή τη χώρα μπορείς να σπάσεις εύκολα όλες τις δικλείδες ασφαλείας, είτε για να πάρεις επιδότηση από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, είτε για να αποσπάσεις στοιχεία εθνικής σημασίας. Τυχαίο θα είναι…

 

 

sportime.

 Στόκος εν δράση...

Παλιά παιχνίδια που σχεδόν ξεχάστηκαν

Το κουτσό...
Το κουτσό παίζεται από 2 ή περισσότερα παιδιά ή από 2 ομάδες παιδιών, όταν τα παιδιά είναι από 4 και πάνω. Κάθε παιδί διαλέγει την πέτρα του, που πρέπει να είναι πλακέ και ελαφριά. Χαράζουν στο χώμα ή ζωγραφίζουν στο πεζοδρόμιο ή στην αυλή με κιμωλία το σχήμα του κουτσού και αριθμούν τα τετράγωνα.
Η επάνω διάμετρος πρέπει να έχει τόσο πλάτος, ώστε να μπορεί να σταθεί ένα παιδί με τεντωμένα τα δυο του πόδια, δηλ. περίπου 80 πόντους. Ανάλογα πρέπει να είναι τα υπόλοιπα τετράγωνα. Ορίζουν ένα σημάδι και κάθε παιδί ρίχνει την πέτρα του στο σημάδι. Όποιου η πέτρα πάει μακρύτερα, εκείνο θα παίξει πρώτο. Ύστερα αρχίζει το παιχνίδι κι όποιο παιδί παίξει πρώτο, πετάει την πέτρα του στο πρώτο τετράγωνο, από μια απόσταση ως 3 βήματα περίπου. Αν τυχόν η πέτρα πέσει είτε έξω από το τετράγωνο είτε πάνω στη γραμμή, τότε το παιδί χάνει τη σειρά του και πρέπει να περιμένει να παίξουν όλοι οι άλλοι για να ξαναρίξει. Αν πέσει μέσα στο τετράγωνο, τότε πηδάει κι αυτό μέσα, πατώντας μόνο στο δεξί πόδι και μ' αυτό σπρώχνει την πέτρα στο επόμενο τετράγωνο.
Όταν φτάσει στο τρίτο, τότε κάνει το λεγόμενο γεφυράκι, δηλ. σπρώχνει την πέτρα πάνω στη γραμμή, που είναι ανάμεσα στα 2 τετράγωνα του (4) και πατάει με τα 2 πόδια. Κατόπιν στηρίζεται πάλι στο δεξί πόδι και σπρώχνει την πέτρα στο πέμπτο τετράγωνο κι από κει στο κεντρικό τετράγωνο του (6), οπότε κάνει πάλι το γεφυράκι, έχοντας την πέτρα στο μεσιανό τετράγωνο και πατώντας με τα 2 πόδια του στα δυο ακριανά.
Αμέσως μετά κάνει μεταβολή πηδώντας και τότε έχει το δικαίωμα είτε να κάνει πάλι το γεφυράκι και να σπρώξει την πέτρα με το κουτσό στο πέμπτο τετράγωνο είτε να σκύψει και να την πιάσει με το χέρι και να την πετάξει στο πέμπτο τετράγωνο. Συνεχίζει ύστερα το κουτσό και γυρίζει πίσω βγάζοντας την πέτρα έξω. Έρχεται κατόπιν η σειρά από τα άλλα παιδιά να κάνουν τον πρώτο γύρο. Ο δεύτερος γύρος λέγεται Τουβλάκι, γιατί όλη η διαδρομή γίνεται τοποθετώντας ένα σπασμένο τουβλάκι στη ράχη του ποδιού και πηδώντας ελαφρά από ένα τετράγωνο στο άλλο, έτσι ώστε να μην πέσει το τουβλάκι κάτω.
Ο τρίτος γύρος λέγεται Πλάτη. Σ' αυτόν ο παίκτης τοποθετεί την πέτρα του επάνω στην πλάτη του και πηδάει από το ένα τετράγωνο στο άλλο κουτσός πάντα και σκύβοντας για να μην πέσει η πέτρα του χάμω. Ο τέταρτος γύρος είναι το Χεράκι. Σ' αυτόν η πέτρα τοποθετείται πάνω στη ράχη του αριστερού χεριού και ο παίκτης πρέπει να κάνει όλη τη διαδρομή πηδηχτά, προσέχοντας να μην του πέσει η πέτρα. Στην επιστροφή, καθώς θα κάνει τη μεταβολή πηδηχτά στο έκτο τετράγωνο, πετάει και την πέτρα ψηλά, γυρίζοντας το χέρι του και κατά την επιστροφή την κρατάει πια στην τεντωμένη παλάμη του. Ο πέμπτος και τελευταίος γύρος είναι το Τυφλό.
Ο παίκτης τοποθετεί την πέτρα πάνω στο κούτελό του και γέρνει το κεφάλι του κατά πίσω, προσέχοντας να μην πέσει η πέτρα. Έτσι κάνει όλη τη διαδρομή, χωρίς να βλέπει που πατάει και προσέχοντας να μην πατήσει στη γραμμή ή να μη βγει έξω από τα τετράγωνα, αλλιώς καίγεται και ξαναρχίζει. Όταν τα παιδιά παίζουν ομαδικά, νικάει εκείνη η ομάδα που οι παίκτες της έχουν καεί τις λιγότερες φορές.

Εξωγήινος λαγοκέφαλος με δάγκωσε σήμερα το πρωί ενώ κολυμπούσα στην παραλία στην Πάτρα στην καρωτίδα.

 

Ευτυχώς με μετέφεραν σε ειδικό νοσοκομείο Λονδίνο και με επανέφεραν στη ζωή.

Έχει πλημμυρίσει το διαδίκτυο μ’ αυτή τη γελοία ιστορία ότι κάποιος λαγοκέφαλος δάγκωσε στην καρωτίδα μία γυναίκα που κολυμπούσε. Αν είναι δυνατόν, αυτό το ψάρι ποτέ δεν επιτίθεται στον άνθρωπο και όλα αυτά είναι παραμύθια σε ένα κλίμα εκφοβισμού το οποίο πάει να επιβληθεί και όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που το προβάλλουν έχουν ευθύνη γιατί παίζουν με την αγωνία του κόσμου.

Δεν γνωρίζω τι την τσίμπησε αυτή την κυρία στο λαιμό αν λέει αλήθεια αλλά μπορεί να ήταν κάποια μέδουσα και μέσα στον πανικό της το δήλωσε λαγοκέφαλος. Εχουν γίνει άπειρες μελέτες για τη συμπεριφορά αυτού του ψαριού σχετικά με τον άνθρωπο ποτέ μα ποτέ δεν επιτίθεται.

Ηρεμήστε λοιπόν και απολαύστε το καλοκαίρι και μην ακούω άλλα τέτοια ράδιο αρβύλα.

Λάβετε υπόψη ότι όποια κυρία μείνει έγκυος από λαγοκέφαλο προτίθεμαι να βαφτίσω το εξώγαμο !!!

 Akis Tselentis

 

Τάσος Λειβαδίτης – Μη χάνεις το θάρρος σου

 

Μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος ΚΥΡΙΑΚΗΣ.

 

Στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, το έτος 282, ζούσε ένα χριστιανικό ανδρόγυνο, ο Δωρόθεος και η Ευσεβία. Επειδή δεν είχαν παιδιά, παρακαλούσαν τον Θεό να τους χαρίσει ένα παιδί, υποσχόμενοι ότι θα το αφιερώσουν σε Εκείνον.

Ο Θεός άκουσε την προσευχή τους και απέκτησαν ένα κορίτσι ημέρα Κυριακή. Γι' αυτό και το ονόμασαν Κυριακή. Αφού τη βάπτισαν, την ανέθρεψαν σύμφωνα με τη διδασκαλία του Κυρίου και τη διατήρησαν παρθένο, επειδή επρόκειτο να την αφιερώσουν στον Θεό.

Όταν ο ασεβής Διοκλητιανός άρχισε τον διωγμό κατά των χριστιανών, συνελήφθησαν μαζί με την Αγία και οι γονείς της και οδηγήθηκαν στον τύραννο. Εκείνος, αφού τους ανέκρινε, μαστίγωσε τους γονείς της και τους έστειλε στον δούκα Ιούστο, που βρισκόταν στη Μελιτινή της Μικράς Αρμενίας, τη σημερινή Μαλάτεια. Την Κυριακή την έστειλε στον Καίσαρα Μαξιμιανό, που βρισκόταν στη Νικομήδεια.

Ο Μαξιμιανός την ανέκρινε και, βλέποντας ότι έμενε σταθερή στην πίστη του Χριστού, την έριξε στο έδαφος και τη μαστίγωσε για πολλές ώρες. Επειδή όμως η Αγία προσευχόταν, ο τύραννος οργιζόταν με τους στρατιώτες που τη βασάνιζαν. Τότε η Αγία του είπε:

«Μη γελιέσαι, Μαξιμιανέ. Ποτέ δεν θα με νικήσεις, γιατί με βοηθεί ο Θεός.»

Ο Μαξιμιανός, κουρασμένος πλέον, την έστειλε στον άρχοντα της Βιθυνίας, τον Ιλαριανό.

Ο Ιλαριανός, αφού την ανέκρινε, την οδήγησε στον ναό των ειδώλων. Εκεί η Αγία προσευχήθηκε και έγινε μεγάλος σεισμός, που γκρέμισε τα είδωλα και τα έκανε σκόνη. Αμέσως μετά σηκώθηκε ανεμοστρόβιλος, που σκόρπισε τη σκόνη τους στον αέρα. Έπειτα έπεσε κεραυνός και έκαψε το πρόσωπο του Ιλαριανού. Εκείνος έπεσε από τον θρόνο του και πέθανε.

Ο διάδοχός του, όταν πληροφορήθηκε όσα συνέβησαν, καταδίκασε την Αγία να καεί στη φωτιά. Οι υπηρέτες άναψαν μεγάλη πυρά και την έριξαν μέσα. Η Αγία σήκωσε τα χέρια της στον ουρανό και προσευχόταν για πολλή ώρα. Παρόλο που ο καιρός ήταν καθαρός και καλοκαιρινός, κατέβηκε σύννεφο από τον ουρανό και έσβησε όλη τη φωτιά, χωρίς να πάθει καμία βλάβη η Μάρτυρας.

Ύστερα ο τύραννος άφησε εναντίον της διάφορα θηρία. Εκείνα όμως δεν της έκαναν κανένα κακό, αλλά κυλιούνταν ήρεμα στα πόδια της σαν αρνιά. Βλέποντας το θαυμαστό αυτό γεγονός, πολλοί ειδωλολάτρες πίστεψαν στον Χριστό.

Κατόπιν η Αγία φυλακίστηκε. Την επόμενη ημέρα ο άρχοντας κάθισε στο δικαστήριο και εξέδωσε την τελική καταδικαστική απόφαση σε θάνατο. Οι δήμιοι την οδήγησαν έξω από την πόλη για να την αποκεφαλίσουν.

Η Αγία ζήτησε λίγο χρόνο για να προσευχηθεί. Αφού προσευχήθηκε για αρκετή ώρα, δίδαξε τους χριστιανούς που την είχαν ακολουθήσει. Έπειτα ξάπλωσε στο έδαφος και παρέδωσε την ψυχή της στα χέρια του Θεού.

Όταν οι στρατιώτες πλησίασαν για να την αποκεφαλίσουν, τη βρήκαν ήδη νεκρή και έμειναν έκθαμβοι. Τότε ακούστηκε θεϊκή φωνή που τους έλεγε:

«Πηγαίνετε, αδελφοί, και διηγηθείτε σε όλους τα μεγαλεία του Θεού.»

Οι στρατιώτες επέστρεψαν δοξάζοντας τον Θεό.