ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΑΛΛΙΠΕΤΡΑΣ

 

Τη 16η/3/2026 βαπτίστηκε ο αγαπητός Κέβιν απο τη μακρυνη Πενσυνβαλνια, στα παγωμένα νερά του Αλιάκμονα, λαμβάνοντας το όνομα του ασκητου της κοιλάδας μας Οσιου Αντωνιου του Βεροιωτου.

 

Ο Ιρλανδός Άγιος Κέβιν τού Γκλεντάλοχ (+618) και ο Όσιος Αντώνιος ο Νέος ο εν Βεροία (9ου αιώνα) ξεκίνησαν την πνευματική τους πορεία ζώντας σε μεγάλη απομόνωση με αυστηρή νηστεία, αγρυπνία και αδιάλειπτη προσευχή. Με τον καιρό η φήμη της αγιότητάς τους διαδόθηκε και πολλοί άνθρωποι συγκεντρώθηκαν γύρω τους για να διδαχθούν από την πνευματική τους ζωή, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν ασκητικές κοινότητες και σκήτες που καθοδηγούσαν ως πνευματικοί πατέρες.

Παρ’ όλα αυτά, στο τέλος της ζωής τους προτίμησαν να επιστρέψουν στην απόλυτη ησυχία και την αυστηρότερη άσκηση, αποσυρόμενοι σε απομονωμένο σπηλαιο, πάνω από λίμνη/ποτάμι από όπου πέρασαν τα τελευταία χρόνια τους αφιερωμένοι ολοκληρωτικά στην προσευχή και τη θεία θεωρία.

 

Αμερικανικές στρατιωτικές κινήσεις πάνω από την Κύπρο με οδηγία που αγνοεί την τουρκική κατοχή!

Επίσημες ειδοποιήσεις προς τους πιλότους αποκαλύπτουν εκτεταμένη αμερικανική στρατιωτική δραστηριότητα στον κυπριακό εναέριο χώρο με τεράστια γεωπολιτική σημασία

---

Η ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου βρίσκεται για άλλη μια φορά στο επίκεντρο έντονων στρατιωτικών εξελίξεων. Μια απολύτως επίσημη ειδοποίηση προς τους αεροπόρους η οποία είναι ευρέως γνωστή με τον διεθνή όρο ΝΟΤΑΜ εκδόθηκε πρόσφατα για τον εναέριο χώρο γύρω από την Κυπριακή Δημοκρατία.

Η συγκεκριμένη αυστηρή προειδοποίηση φέρνει στο φως τις επικείμενες και συνεχιζόμενες στρατιωτικές δραστηριότητες των ενόπλων δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στην περιοχή. Η πληροφορία αυτή επιβεβαιώνεται σύμφωνα με τα όσα μεταδίδει η τουρκοκυπριακή ειδησεογραφική πηγή Κίμπρις Ποστασί προκαλώντας εύλογο ενδιαφέρον για τις κινήσεις της αμερικανικής υπερδύναμης. Το χρονικό πλαίσιο αυτής της κρίσιμης αεροπορικής οδηγίας έχει ήδη τεθεί σε πλήρη ισχύ από τις 13 Μαρτίου και αναμένεται να διαρκέσει αδιάλειπτα έως και τις 12 Απριλίου.

 

Αυστηρές οδηγίες προς τους πιλότους και ασφάλεια πτήσεων

Η έκδοση της συγκεκριμένης οδηγίας ζητά επιτακτικά από όλους τους πιλότους της Πολεμικής Αεροπορίας να επιδεικνύουν την απόλυτη και μέγιστη δυνατή προσοχή κατά τη διάρκεια των πτήσεών τους πάνω από την επίμαχη περιοχή. Το βασικότερο στοιχείο αυτής της οδηγίας είναι η απόλυτη υποχρέωση των πληρωμάτων να διατηρούν μια συνεχή και αδιάλειπτη επικοινωνία με τον επίσημο Έλεγχο Εναέριας Κυκλοφορίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Σύμφωνα με τα αναλυτικά στοιχεία που προκύπτουν από το διαδραστικό σύστημα της Κερύνειας για τις προειδοποιήσεις ναυσιπλοΐας η εν λόγω οδηγία φέρει τον κωδικό A0332/26.  

Η γεωγραφική της κάλυψη είναι τεράστια καθώς καταλαμβάνει τον εναέριο χώρο από το επίπεδο του εδάφους έως το ύψος πτήσης των δεκαοκτώ χιλιάδων ποδών καλύπτοντας στρατηγικά την ανατολική και βορειοανατολική πλευρά της μεγαλονήσου.

Οι ραδιοσυχνότητες και οι παράλληλες στρατιωτικές επιχειρήσεις

Οι αυστηροί κανόνες εμπλοκής και ασφαλείας υπαγορεύουν στους χειριστές των αεροσκαφών να διατηρούν συνεχή ασύρματη επαφή με το Κέντρο Ελέγχου Εναέριας Κυκλοφορίας της Λευκωσίας. 

Η συγκεκριμένη κρίσιμη επικοινωνία κατά τη διέλευση από την περιοχή πρέπει να πραγματοποιείται αποκλειστικά στη ραδιοσυχνότητα των 126,3 . Μεγαχέρτς προκειμένου να διασφαλίζεται η απόλυτη ομαλότητα και η αποφυγή οποιουδήποτε αεροπορικού ατυχήματος.

Παράλληλα στο ίδιο ακριβώς σύστημα καταγράφεται και μια άλλη ξεχωριστή οδηγία προς τους αεροπόρους η οποία περιλαμβάνει πρόσθετες και εξίσου σοβαρές προειδοποιήσεις. Αυτές οι συμπληρωματικές οδηγίες κάνουν σαφή λόγο για πιθανές παράλληλες στρατιωτικές επιχειρήσεις των αμερικανικών δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή υπογραμμίζοντας για πολλοστή φορά την τεράστια σημασία της προσοχής που οφείλουν να επιδεικνύουν όλα τα διερχόμενα αεροσκάφη.

 

Δύο NOTAM εξέδωσε η Κυπριακή Δημοκρατία για "Πιθανές Στρατιωτικές Επιχειρήσεις στην Περιοχή"

Οι NOTAM A0345/26 και A0337/26, εκδόθηκαν μετά από σχετικό αίτημα των ΗΠΑ και έχουν ισχύ από 16 Μαρτίου έως 12 Απριλίου 2026.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η A0345/26, στα BA του νησιού. Ο λόγος προφανής.

"Οι πιλότοι πρέπει να είναι προσεκτικοί, να παρακολουθούν τη συχνότητα έκτακτης ανάγκης και να διατηρούν συνεχή ραδιοεπικοινωνία με το Κέντρο Ελέγχου Περιοχής Λευκωσίας κατά τη διέλευση από την περιοχή".

Οι περιοχές εφαρμογής των NOTAM είναι με το σκούρο πράσινο.

 

Το γεωπολιτικό μήνυμα και η αγνόηση της τουρκικής κατοχής

Η στρατηγική και γεωπολιτική διάσταση αυτών των εξελίξεων είναι ανυπολόγιστης αξίας για την ευρύτερη ισορροπία δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Η επίσημη έκδοση αυτής της οδηγίας έρχεται να υπογραμμίσει με τον πιο εμφατικό τρόπο τη διαρκή και αμείωτη στρατιωτική παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών στην ευαίσθητη περιοχή της Κύπρου. Το πιο ηχηρό και ουσιαστικό μήνυμα ωστόσο προκύπτει από τον ίδιο τον σχεδιασμό των αμερικανικών δυνάμεων. Όπως επισημαίνει

χαρακτηριστικά το ενημερωτικό ιστολόγιο Εχέδωρος η αμερικανική υπερδύναμη προχωρά στον στρατιωτικό της σχεδιασμό αγνοώντας επιδεικτικά και πλήρως το κατεχόμενο από τον τουρκικό στρατό τμήμα του νησιού.

Η απόλυτη κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας

Αυτές οι συνεχιζόμενες και αυστηρές προειδοποιήσεις θεωρούνται απολύτως κρίσιμες και απαραίτητες πρωτίστως για την ασφάλεια των πτήσεων στον εναέριο χώρο της περιοχής. Πέρα όμως από το καθαρά επιχειρησιακό και αεροπορικό σκέλος οι κινήσεις αυτές προσφέρουν πολύτιμα συμπεράσματα για τη γεωπολιτική παρατήρηση και ανάλυση ολόκληρης της Ανατολικής Μεσογείου.

Η απαίτηση της αμερικανικής πλευράς για συνεχή και αποκλειστική επικοινωνία με τον έλεγχο κυκλοφορίας της Λευκωσίας εδραιώνει εμπράκτως την απόλυτη νομιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αποδεικνύεται περίτρανα πως στα μάτια της διεθνούς κοινότητας και των υπερδυνάμεων η κυριαρχία του κυπριακού κράτους είναι αδιαμφισβήτητη ακυρώνοντας στην πράξη κάθε παράνομη διεκδίκηση των δυνάμεων κατοχής στον εναέριο χώρο της μεγαλονήσου.

Η διαρκής παρουσία της υπερδύναμης στο σταυροδρόμι των ηπείρων

Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις φαίνεται να παγιώνουν την παρουσία τους σε ένα από τα πιο κρίσιμα γεωστρατηγικά σημεία του πλανήτη επιβεβαιώνοντας τον ρόλο του νησιού ως απόλυτου προπυργίου ασφαλείας. Η δραστηριότητα αυτή μέσα στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα καταδεικνύει την αμετάκλητη απόφαση της Ουάσινγκτον να έχει τον πρώτο λόγο στις εξελίξεις στην ευρύτερη λεκάνη της Μεσογείου. Μέσα από τέτοιες απολύτως στοχευμένες ενέργειες και με γνώμονα πάντα την ασφάλεια της εναέριας κυκλοφορίας η υπερδύναμη στέλνει ξεκάθαρα μηνύματα υπενθυμίζοντας ποιος διαθέτει την πραγματική δυνατότητα προβολής ισχύος.

Τα Νεα 

«Ροδίτικη_φορεσιά».

 

 Η παραδοσιακή φορεσιά, που από το 1900 μέχρι σήμερα φορούσαν οι γυναίκες των ορεινών παρααταβύριων χωριών Καστέλλου (τώρα Κρητηνία) και Έμπωνα, σήμερα είναι ευρύτερα γνωστή ως 

Λέγεται νοσταλγία... και χρησιμεύει για να μας θυμίζει πως, ευτυχώς, είμαστε κι εμείς εύθραυστοι.

 

ΓΙΑΤΙ (ΘΕΣ ΝΑ) ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ; (Διαχρονικό)

Συγκλονιστική επιστολή από την πρώτη Ταϊβανέζα Ιεραπόστολο Πελαγία Υu.

ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΕΛΛΗΝΙΔΑ…

 

Είμαι Κινέζα, γεννήθηκα στην Ταϊβάν και το χριστιανικό μου όνομα είναι Πελαγία. Ήμουν προτεστάντισσα και χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να γίνω Ορθόδοξη. Μου αρέσει να διαβάζω την Αγία Γραφή και έχω όλες τις εκδόσεις της στα κινέζικα.

Έχω επισκεφθεί την Ελλάδα και διαπίστωσα ότι είναι μια πολύ ξεχωριστή χώρα. Ταξιδεύοντας στην πατρίδα σας, πριν φθάσω ακόμα, μέσα στο αεροπλάνο διαπίστωσα πόσο διαφορετικοί είναι οι Έλληνες, πόσο ξένοιαστα μιλούσαν, πώς γελούσαν και πώς χειροκροτούσαν τον πιλότο κατά την προσγείωση, πράγμα απίστευτο για μας τους Ασιάτες που είμαστε συντηρητικοί και δεν εκδηλώνουμε τα συναισθήματά μας. Τώρα πια ξέρω ότι η ελευθερία έχει μέσα της λίγο πάθος και λίγο ένταση φωνής.

Στην Ελλάδα επισκέφθηκα πολλές εκκλησίες, συμμετείχα στη Θεία Λειτουργία και όταν κοινωνούσα τα Άχραντα Μυστήρια έκλαιγα, παρ’ όλο που δεν καταλάβαινα την ελληνική γλώσσα, γιατί η Ορθόδοξη πίστη είναι ίδια.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, να είχα γεννηθεί Ορθόδοξη, να μεταλάβαινα τη Θεία Κοινωνία και να φιλούσα τις Άγιες Εικόνες από τα βρεφικά μου χρόνια μέχρι τον θάνατό μου.

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί αντί της Θείας Κοινωνίας τρώμε και πίνουμε τα φαγητά των ειδώλων.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να γεμίζουν τα αυτιά μου από Αγίους Ύμνους.

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που τα αυτιά μας είναι γεμάτα με ήχους από τις σούτρες και τα ουρλιαχτά των ειδώλων.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να οσφραίνομαι τη γλυκιά ευωδία του λιβανιού.

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που η όσφρησή μας είναι γεμάτη από καπνούς από τις θυσίες στα είδωλα.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, ώστε τα χέρια μου να αγγίζουν τις εικόνες, τα Άγια Λείψανα και να αγκαλιάζουν την αγάπη του Χριστού.

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που τα χέρια μας αγγίζουνε είδωλα, ειδωλόθυτα και αγκαλιάζουν το τίποτα.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, να ανάβω λαμπάδες στον Χριστό και όχι όπως εδώ που καίμε χρήματα για τα φαντάσματα.

Έψαχνα την αλήθεια, χρησιμοποιώντας περισσότερες από 30 διαφορετικές εκδόσεις της Αγίας Γραφής, οι οποίες δυστυχώς όλες τους είναι γεμάτες λάθη (μεταφρασμένες από ετεροδόξους).

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, ώστε να μπορώ να διαβάζω την Καινή Διαθήκη στο πρωτότυπο!

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί έχουμε μάτια κι όμως είμαστε τυφλοί.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να μπορώ να βλέπω παντού τη χάρη του Θεού.

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί βλέπουμε παντού ναούς ειδώλων.

Ναι, είμαι Ορθόδοξη, αλλά ως Ταϊβανέζα, τα Ορθόδοξα βιώματά μου είναι φτωχά.

Κλαίω για μένα γιατί δεν έχω τη δυνατότητα να δείξω στους συμπατριώτες μου το μεγαλείο της πίστης μας… Οι άνθρωποι εδώ θέλουν να δουν σημεία και θαύματα…

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί δεν έχουμε τη χάρη να βλέπουμε και να ακούμε τόσα θαύματα, τόσα άγια λόγια που έχετε δει και ακούσει 2000 χρόνια στην Ελλάδα και που ακόμα βλέπετε… Η Ταϊβάν δεν είναι ορθόδοξη χώρα, οι γιορτές μας δεν μοιάζουν καθόλου με τις δικές σας.

Λυπάμαι που στην Ελλάδα έχετε τόσο όμορφα βουνά, που τα καίτε και δεν τα φροντίζετε, αλλά θαυμάζω που σχεδόν κάθε βουνό έχει κι ένα μοναστήρι. Εμείς έχουμε τόσο όμορφα βουνά, αλλά γεμάτα από ναούς, μοναστήρια και είδωλα βουδιστικά.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα ώστε να μπορώ να πάω να προσευχηθώ σε κάποιο μοναστήρι εύκολα.

Κλαίω για μένα και τους συμπατριώτες μου. Πρώτη φορά πήγα σε Μοναστήρι, στην Ιερά Μονή Τίμιου Πρόδρομου, στο Πήλιο. Ταξίδεψα από την Ταϊβάν στην Ελλάδα, 16 ώρες με το αεροπλάνο, μερικές ώρες με το τραίνο ως τη Λάρισα και άλλη μία ώρα με το αυτοκίνητο της Μονής που το οδηγούσε μια αδελφή…

Είδα τα παλιά ερείπια της Ιεράς Μονής, είδα τόσα άλλα μέρη στην Ελλάδα εγκαταλελειμμένα και μάτωσε η καρδιά μου. Στην Ταϊβάν δεν έχουμε τόσο αρχαία Άγια και όμορφα μέρη, αλλά εσείς δεν τα εκτιμάτε.

Κλαίω που δεν έχουμε εδώ όμορφες εικόνες.

Κλαίω γιατί νοιώθω τον Χριστό αδύναμο, γυμνό.

Έλληνες, νομίζετε ότι είστε φτωχοί με την κρίση που διέρχεστε αλλά δεν ξέρετε πόσο πλούσιοι είστε.

Η Ταϊβάν είναι χώρα με μεγάλη ανάπτυξη αλλά βρίσκεται στο σκοτάδι και η πνευματική μας ζωή είναι κενή.

Στην Ελλάδα είδα πολλούς Έλληνες, ιδίως τις Κυριακές, να γλεντάνε να πίνουν και να μην πηγαίνουν στην εκκλησία. Εδώ όμως στην Ταϊβάν οι συμπολίτες μου αλλά κυρίως οι νέοι, ακόμα και να ήθελαν να έρθουν στην εκκλησία μας είναι σχεδόν αδύνατο, διότι η μόνη Ορθόδοξη εκκλησία που υπάρχει είναι ένα δωμάτιο στον 4ο όροφο μιας πολυκατοικίας στην άκρη της Ταϊπέι και πολλές φορές πολύς κόσμος μένει έξω από την Εκκλησία γιατί ο χώρος είναι μικρός.

Αδελφοί και αδελφές μου στην Ελλάδα, παρ’ όλο που είμαι πνευματικά ανάπηρη, έχω ακόμα τα πόδια μου ζωντανά ώστε να γονατίσω μπροστά σας και να ζητιανέψω.

Θα παρακαλέσω να με θεωρήσετε σαν τον φτωχό Λάζαρο, να μας θρέψετε με τα απομεινάρια του πνευματικού πλούτου που έχετε, να μας ρίξετε μερικά ψίχουλα από τα αποφάγια σας, από τα αφιερώματα που χαρίζετε στις εκκλησίες σας, από τα πολλά εκκλησάκια που έχετε σε κάθε γωνιά της πατρίδας σας.

Το Ορθόδοξο ποίμνιό μας όπως γνωρίζετε είναι μικρό, λιγότερο από εκατό ψυχές. Δεν είμαστε πλούσιοι. Δεν έχουμε τη δύναμη να αγοράσουμε μια καλή αίθουσα μέσα στην πόλη για να καλύψουμε τις λατρευτικές μας ανάγκες, τις κατηχήσεις, τα μαθήματα που παραδίδει ο π. Ιωνάς και να προσελκύσουμε τους νέους, κυρίως όσους θέλουν να μας γνωρίσουν από κοντά. Αυτούς που μέχρι τώρα πληροφορούνται για την ύπαρξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ταϊβάν μέσω διαδικτύου.

Δεν σας ζητώ να χτίσουμε Εκκλησία. Θα κόστιζε εκατομμύρια. Βοηθήστε μας μόνο να αγοράσουμε ένα μεγαλύτερο χώρο στο κέντρο της πρωτεύουσας τον οποίο θα μετατρέψουμε σε Εκκλησία για χάρη του έθνους μου, των αδελφών μου, που δεν άκουσαν και δεν γνώρισαν ποτέ τον Χριστό μας. Είμαστε 23.000.000 άνθρωποι! Κι όμως σας έχουμε ανάγκη…

Αδέλφια μου αν χρειαστεί να δουλέψω για σας για να ξεπληρώσω λιγάκι την αγάπη σας, θα το κάνω με όλη μου την καρδιά και σε όλη μου τη ζωή.

Ευχαριστώ και να με συγχωρείτε.

Πελαγία Υu

Πηγή: Ιεραποστολικός Σύνδεσμος ”Ο Άγιος Κοσμάς”

Οι ΕΙΚΟΝΕΣ με τον Τάσο Δούση ταξιδεύουν στο Ιράν - Μέρος 2ο

 

Μέρος 1ο

Περὶ τῶν τεσσάρων εἰδῶν κοινωνίας μὲ τὸν Θεὸ στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία,

Cleopa Ilie Archimandrite and Abbot of the Sihastria Monastery

Πατέρες καὶ ἀδελφοί,

Ἡ ἕνωσις καὶ κοινωνία μας μὲ τὸν Θεὸ σὲ γενικότερες γραμμὲς γίνεται μὲ δύο τρόπους. Μὲ τὴν μυστικὴ κοινωνία τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Κυρίου καὶ μὲ τὴν πνευματικὴ κοινωνία. Ὁ δεύτερος τρόπος διαιρεῖται ἐν συνεχείᾳ σὲ τρεῖς ἄλλους τρόπους. Γι’ αὐτό, στὸν παρόντα λόγο θα σᾶς ὁμιλήσω γι’ αὐτοὺς τοὺς τρόπους μὲ τοὺς ὁποίους μποροῦμε νὰ κοινωνήσουμε καὶ νὰ ἑνωθοῦμε μὲ τὸν Θεό, φέροντας μαρτυρίες ἀπὸ τὴν Θεία Γραφὴ καὶ τὶς διδασκαλίες τῶν Ἁγίων Πατέρων.

1) Ἡ πρώτη καὶ σπουδαιότερη κοινωνία μας μὲ τὸν Χριστὸ γίνεται μὲ τὴν κοινωνία τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματός Του. Ἕνας χριστιανὸς ποὺ δὲν πιστεύει ὅτι τὸ φαινόμενο ψωμὶ καὶ κρασὶ εἶναι ἀληθῶς τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου μας, εἶναι ἕνας αἱρετικὸς καὶ ξένος πρὸς τὴν ἀληθινὴ πίστι τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποίος λέγει στὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιο (6,55). «Ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθῶς ἐστὶ βρῶσις, καὶ τὸ αἷμα μου ἀληθῶς ἐστί πόσις». Ἐνῶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς λέγει τὰ ἐξής: «Τὸ ποτήριον τῆς εὐλογίας ὅ εὐλογοῦμεν, οὐχὶ κοινωνία τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ ἐστί; τὸν ἄρτον ὅν κλῶμεν, οὐχὶ κοινωνία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ἔστιν;» (Ἃ’ Κόρ. 10,16).

Ὅποιος λοιπὸν κοινωνεῖ ἀναξίως, γίνεται ἔνοχος, ὅπως λέγει ὁ ἴδιος ὁ Ἀπόστολος, «Ὃς ἂν ἐσθίῃ τὸν ἄρτον τοῦτον ἢ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ Κυρίου ἀναξίως, ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ τοῦ αἵματος τοῦ Κυρίου» (Ἃ’ Κόρ. 11,27). Ὁ χριστιανὸς ὅμως ποὺ κοινωνεῖ μὲ φόβο, εὐλάβεια καὶ προετοιμασία, ἀξιώνεται ἀναρίθμητων δωρεῶν, στὶς ὁποίες οἱ σπουδαιότερες εἶναι οἱ ἐξής:

α) Ἐνώνεται μὲ τὸν Χριστὸ κατὰ χάριν, διότι ὅπως λέγει τὸ χωρίο: «Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἐν ἐμοὶ μένει καγῶ ἐν αὐτῷ» (Ἰωάν. 6,56)

β) Συμμετέχει στὴν αἰώνιο ζωή, ὅπως λέγει τὸ χωρίο: «Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον» (Ἰωάν. 6,54).

γ) Θὰ ἀναστηθῆ τὴν ἡμέρα τῆς κρίσεως, ὅπως λέγει τὸ χωρίο: «Καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρα» (Ἔνθ. ἀνωτ.).

δ) Δημιουργεῖ κατοικία ὁ Χριστὸς μέσα στὴν καρδιά μας, ὅπως λέγουν τὰ χωρία: «κατοικῆσαι τὸν Χριστὸν διὰ τῆς πίστεως ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν» (Ἐφεσ. 3,17) καὶ «ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ γνώσεσθε ὑμεῖς ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρί μου καὶ ὑμεῖς ἐν ἐμοὶ καγῶ ἐν ὑμῖν» (Ἰωάν. 14,20) καὶ ἄλλα.

ε) Ὅποιος κοινωνεῖ τὸν Χριστὸ ἔχει Αὐτὸν ζῶντα μέσα του «Ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστὸς» (Γάλ. 2,20), καὶ «τεκνία μου, οὓς πάλιν ὠδίνω μέχρις οὗ μορφωθῇ χριστὸς ἐν ὑμῖν» (Ἔνθ. ἀνωτ. 4,19).

στ) Προοδεύει καὶ αὐξάνεται στὰ πνευματικὰ ἔργα, κατὰ τὸ χωρίο: «ἀληθεύοντες δὲ ἐν ἀγάπῃ αὐξήσωμεν εἰς αὐτὸν τὰ πάντα, ὃς ἐστιν ἡ κεφαλή, ὁ Χριστὸς» (Ἐφεσ. 4,15).

ζ) Καθαρίζει ἀπὸ ἁμαρτίες, ἁγιάζει, φωτίζει καὶ χαρίζει τὴν αἰώνια ζωή. (Ἀπὸ τὴν εὐχὴ τῆς Θ. Μεταλήψεως τοῦ ἁγίου Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ).

η) Ἐπιφέρει τὸν ἁγιασμὸ σώματος καὶ ψυχῆς, ἐκδιώκει τὶς φαντασίες καὶ καθαρίζει ἀπὸ τὰ πάθη, δίνει παρρησία πρὸς τὸν Θεό, φωτισμὸ καὶ ἐνίσχυσι γιὰ τὴν αὔξησι τῶν ἀρετῶν καὶ τὴν τελειότητα (6η εὐχὴ Θ. Μεταλήψεως τοῦ ἁγίου Βασιλείου).

θ) Ἐπιφέρει πνευματικὴ χαρά, ὑγεία σώματος καὶ ψυχῆς, κατὰ τὸν ἅγιο Κύριλλο Ἀλεξανδρείας.

Αὐτοὶ καὶ ἄλλοι πολλοὶ ἀκόμη εἶναι οἱ πνευματικοὶ καρποὶ τοὺς ὁποίους ἀποκτᾶ ὁ πιστὸς ποὺ προσέρχεται συχνὰ καὶ μὲ καλὴ προετοιμασία στὴν Θεία Εὐχαριστία. Αὐτὸς ποὺ δὲν προσέρχεται σ’ αὐτὸ τὸ Μυστήριο, ποτὲ δὲν θὰ μπορέση νὰ προοδεύση στὴν ἐργασία τῶν ἀρετῶν, διότι δὲν παραμένει μέσα στὸν Χριστὸ καὶ Ἐκεῖνος μέσα του, καθὼς λέγει καὶ ὁ Ἴδιος: «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδὲν» (Ἰωάν. 15,4).

2) Ὁ δεύτερος τρόπος κοινωνίας καὶ ἑνώσεως μὲ τὸν Χριστὸ γίνεται μὲ τὴν προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ, κατὰ τὴν ὁποία ὁ νοῦς βυθίζεται στὴν καρδιὰ καὶ ἐκεῖ λέγει συνεχῶς τό: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησον μὲ τὸν ἁμαρτωλό».

α) Ἡ προσευχὴ ποὺ γίνεται μὲ τὸν νοῦ στὴν καρδιὰ ἔχει μεγάλη σημασία, διότι ἑνώνεται ἡ ψυχή μας μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ δὶ’ Αὐτοῦ μὲ τὸν Πατέρα, διότι ἡ μόνη ὁδὸς ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἕνωσι μὲ τὸν Πατέρα εἶναι ὁ Χριστός, ὅπως λέγει ὁ Ἴδιος: «οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν Πατέρα εἰ μὴ δὶ’ ἐμοῦ» (Ἰωάν. 14,6).

β) Ἡ καρδιακὴ προσευχὴ προσφέρει τὴν δυνατότητα στὸ Ἅγιο Πνεῦμα νὰ κατοικήση καὶ ἐργασθῆ στὴν καρδιά μας καὶ νὰ ἑνωθοῦμε ἐμεῖς μὲ τὸ Πνεῦμα. Αὐτὴ ἡ ἕνωσις μὲ τὴν ἀκατάπαυστη προσευχὴ ὁμοιάζει μὲ τὴν νύμφη ποὺ ἀγαπᾶ πάρα πολὺ τὸν Νυμφίο Χριστὸ καὶ δὲν θέλει ποτὲ νὰ ἀποχωρισθῆ ἀπ’ Αὐτόν.

3) Ὁ τρίτος τρόπος κοινωνίας μὲ τὸν Δημιουργὸ Θεὸ μας γίνεται μὲ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν ἐντολῶν Του καὶ τὴν ἀπόκτησι τῶν ἀρετῶν.

α) Αὐτὴ ἡ συγκατοίκησις μὲ τὸν Ἰησοῦ φανερώνεται στὴν Γραφὴ ἀπὸ τὸν Ἴδιο, ὅταν λέγη: «Ἐὰν τὶς ἀγαπᾶ μὲ τὸν λόγον μου τηρήσει καὶ ὁ Πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτόν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεθα καὶ μονὴν παρὰ αὐτῷ ποιήσωμεν» (Ἰωάν. 14, 23), ἐνῶ σὲ ἄλλο κεφάλαιο λέγει: «ἐάν τὰς ἐντολᾶς μου τηρήσητε μενεῖτε ἐν τῇ ἀγάπῃ μου, καθὼς ἐγὼ τὰς ἐντολᾶς τοῦ πατρός μου τετήρηκα καὶ μένω αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγάπῃ» (Ἰωάν. 15,10).

β) Ὁ ἅγιος Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης λέγει ὅτι ἡ ὁμοιότης καὶ ἑνωσίς μας μὲ τὸν Θεὸ ἐπιτελεῖται μόνο μὲ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν θείων ἐντολῶν (Λόγος περὶ σωτηριώδους γνώσεως).

γ) Ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, ὅσον ἄφορα τὴν ἕνωσί μας μὲ τὸν Θεό, λέγει: «Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς εὑρίσκεται μυστικὰ σὲ κάθε μία ἀπὸ τὶς ἐντολές Του, ὁπότε αὐτὸς ποὺ δέχεται τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ δέχεται τὸν Θεό.

δ) Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ὁμιλώντας γιὰ τὴν θέωσι τοῦ ἄνθρωπου μὲ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, λέγει: «Οἱ ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ παρέχουν ὄχι μόνο τὴν γνῶσι, ἀλλὰ καὶ τὴν θέωσι».

4) Ὁ τέταρτος τρόπος κοινωνίας μὲ τὸν Χριστὸ γίνεται μὲ τὴν ἀκρόασι τῶν λόγων τοῦ Θεοῦ.

α) περὶ αὐτοῦ μᾶς ὁμιλεῖ ἡ Καινὴ Διαθήκη: «πολλοὶ δὲ τῶν ἀκουσάντων τὸν λόγον ἐπίστευσαν, καὶ ἐγενήθη ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνδρῶν ὡσεὶ χιλιάδες πέντε» (Πράξ. 4,4).

β) Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος λέγει ὅτι: «ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς, ἡ δὲ ἀκοὴ διὰ ρήματος Θεοῦ» (Ρώμ. 10,17)

γ) Ἐὰν τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ ἀληθινὴ βρῶσις καὶ πόσις, τότε ὁ λόγος τοῦ Κυρίου γενόμενος δεκτὸς ἀπὸ τοὺς πιστοὺς γίνεται σ’ αὐτοὺς «πηγὴ ὕδατος ἀλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον (Ἰωάν. 4,14) καὶ «ἄρτος ζωῆς ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβὰς» (Ἰωάν. 6,58) ἐνῶ κατὰ τὸν ἅγιο Δαμασκηνὸ λέγεται μάννα τῆς ἀφθαρσίας καὶ μάννα τὸ μυστικό.

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος διὰ τῆς ἀκοῆς δέχθηκε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, ὅταν προσκλήθηκε μὲ τὸ θεῖο φῶς στὸν δρόμο πρὸς Δαμασκὸ καὶ φωνὴ ἄκουσε ἐξ οὐρανοῦ. Ἡ Σαμαρείτης διὰ τῆς ἀκοῆς λαμβάνει τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, ἐνῶ πάλι οἱ Σαμαρεῖται πιστεύουν καὶ βαπτίζονται ἀπὸ τὸ κήρυγμα τοῦ Ἀποστόλου Φιλίππου (Πράξ. 8,5 6,12) καὶ λαμβάνουν τὸ Ἅγιο Πνεῦμα (Πράξ. 8,14,18).

Πατέρες καὶ ἀδελφοί, σᾶς ἔφερα μερικὲς ἀπὸ τὶς σπουδαιότερες μαρτυρίες τῆς Γραφῆς καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων, οἱ ὅποιες μᾶς βοηθοῦν στὴν πορεία μας γιὰ μία ἀκατάπαυστη ἕνωσι μὲ τὸν Νυμφίο Χριστό. Ὁ ἰδιαίτερος καὶ ἁγιώτερος τόπος, ὅπου ἐπιτυγχάνεται αὐτὴ ἡ πολυτρόπος κοινωνία μας μὲ τὸν Χριστὸ εἶναι ἡ Ἐκκλησία μας. Ἐκεῖ ὅλοι οἱ πιστοί μας, ἐρχόμενοι μὲ εὐλάβεια καὶ πίστι στὶς Ἱερὲς ἀκολουθίες, εὑρίσκονται σὲ μία ἀτμόσφαιρα μυστικὴ καὶ κοινωνοῦν μὲ τὸν νοῦ, τὴν καρδία, τὴν προσευχὴ καὶ τὴν συμμετοχὴ στὴν Θεία Κοινωνία τῶν δωρεῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Προπαντὸς ἡ λειτουργικὴ Θυσία εἶναι ἡ τελεία ἔκφρασις τῆς ἑνώσεως μὲ τὸν Κύριό μας. Ἡ μνημόνευσις ὀνομάτων τῶν χριστιανῶν στὴν Προσκομιδή, καὶ ὅταν αὐτοὶ εἶναι μὲν ἁμαρτωλοὶ ἀλλὰ μετανοημένοι, δίνει τὴν εὐλογία τῆς κοινωνίας ἀοράτως τῶν ψυχῶν μὲ τὸν Σαρκωθέντα καὶ Ἀναστάντα Κύριο, ὁ Ὁποῖος παρέχει ἐνίοτε καὶ τὴν σωματικὴ τῶν θεραπεία.

Εἴθε τὸ ἔλεος καὶ οἱ οἰκτιρμοὶ τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ νὰ ἔλθη καὶ κατασκηνώση μέσα μας μὲ τοὺς ἀνωτέρω τέσσαρας τρόπους ποὺ συνοπτικὰ ἀναφέραμε.

Μαθητεία στην ομορφιά!

ΚΙΝΑ _ το Fujian! Από τα αρχαία χωριά τουλού στους παραλιακούς λόφους τσαγιού.

 

«Λαός δυσσεβής καί παράνομος»...

      Γράφει ο  Νεκτάριος Δαπέργολας

      Αἷμα πάνω στό αἷμα. Ὕβρις πάνω στήν ὕβρι. Ἀποτροπιασμός πάνω στόν ἀποτροπιασμό. Τραγικά ἀνίδεοι καί ἀνυποψίαστοι συνεχίζουμε πάντα νά κουτρουβαλᾶμε στόν κατήφορο. Τήν ὥρα ποῦ τά μαῦρα σύννεφα πυκνώνουν στόν πνευματικό οὐρανό τῆς πατρίδας μας, τήν ὥρα πού θά ἔπρεπε νά θρηνοῦμε νυχθημερόν γιά τά τρομακτικά χάλια μας, ἐμεῖς δυστυχῶς πράττουμε τό ἀκριβῶς ἀντίθετο. Μέ ἀδιανόητα αὐτοκαταστροφική καί ἀπονενοημένη λύσσα.

      Τά πρόσφατα γεγονότα τῆς Θεσσαλονίκης ἔδειξαν γιά μία ἀκόμη φορά ὅτι βρισκόμαστε στά βάθη μίας δαιμονικῆς ζούγκλας. Στό ἔσχατο σημεῖο μιᾶς μακρόχρονης κατηφορικῆς πορείας ἐκφυλισμοῦ. Παραδομένοι ἐδῶ καὶ δεκαετίες στὸν βοῦρκο τῆς σαρκικῆς ἀποκτήνωσης, τῆς ἀποστασίας ἀπὸ τὸν Θεό, τῆς ἀλαζονικῆς ἀπόρριψης τοῦ θελήματός Του, τῆς νοθευμένης πίστης, τῆς ἐμμονικῆς ἀμετανοησίας. Συνειδητοὶ πλέον ἔνοικοι τοῦ βόρβορου, προδότες τῶν προγόνων μας, ἀνάξιοι τῆς ἁγιοτόκου πατρίδας, κουφοὶ καὶ τυφλοὶ χάσκακες μπροστὰ στούς βαρεῖς πνευματικούς νόμους πού ἐνεργοποιεῖ ἡ θλιβερή μας ὕπαρξη. Καί συνεχίζουμε νυχθημερόν, ἀνάλγητοι καί προπετεῖς, μέ φρίκη πάνω στήν φρίκη, ὄνειδος πάνω στό ὄνειδος. «Καὶ ἐμίγησαν ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἔμαθον τὰ ἔργα αὐτῶν· καὶ ἐδούλευσαν τοῖς γλυπτοῖς αὐτῶν καὶ ἐγενήθη αὐτοῖς εἰς σκάνδαλον· καὶ ἔθυσαν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν τοῖς δαιμονίοις καὶ ἐξέχεαν αἷμα ἀθῷον, αἷμα υἱῶν αὐτῶν καὶ θυγατέρων. Καὶ ἐφονοκτονήθη ἡ γῆ ἐν τοῖς αἵμασι καὶ ἐμιάνθη ἐν τοῖς ἔργοις αὐτῶν καὶ ἐπόρνευσαν ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν» (Ψάλμ. 105). Ποιό τμῆμα ἀπό τόν παραπάνω ψαλμικό στίχο δέν ταιριάζει ἄραγε στήν δική μας σημερινή κατάντια;

      Καί κανείς δέν ἔχει δικαίωμα νά ἐκπλήσσεται βέβαια, βλέποντας τί γίνεται σήμερα μέσα στά φερόμενα ὡς ἑλληνικά σχολεῖα ἤ τήν ἀπερίγραπτη πνευματική κατάντια τῆς ἑλληνικῆς οἰκογένειας, πού κατά κύριο λόγο ἐκκολάπτει πλέον τυφλή σαρκολατρεία, εὐδαιμονιστική φρίκη, ἀρρωστημένο δικαιωματισμό, βλασφημία καί χυδαιότητα, χλεύη καί ἐμπάθεια ἀπέναντι σέ κάθε ἠθική ἀξία. Οὔτε ἔχει κανείς τό δικαίωμα νά μένει ἄναυδος, λές καί ξύπνησε χτές, γιά τό ἀνατριχιαστικό μῖσος πού κλιμακώνεται στούς δρόμους, γιά τήν τυφλή βία, τήν διεστραμμένη ἐγκληματικότητα, τήν πλήρη ἀπαξίωση τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς.

      Γιατί πολύ ἁπλᾶ τό δαιμονικό σαράκι κατατρώει ἐδῶ καί πολλές δεκαετίες τό κορμί τῆς πάλαι ποτέ φωτεινῆς πατρίδας. Καί εἰδικά αὐτό τό ἀπόλυτο πνευματικό ξεχαρβάλωμα τῶν τελευταίων 50 χρόνων, μέ τήν ἐπέλαση τοῦ ψευτοπροδευτισμοῦ καί τῆς «ἐκσυγχρονιστικῆς» παράνοιας, εἶναι ἤδη πολύς καιρός πού ξεβράζει μέσα ἀπό τόν δυσώδη νεοελληνέζικο ὑπόνομο τά βρωμερά του ἐπίχειρα. Ὅλη αὐτή τήν σύγχυση, τήν παράκρουση καί τήν λοβοτομή πού ἔχει ὑποστεῖ μαζικά ὁ λαός μας. Τήν πραγματικά τρομακτική εὐκολία μέ τήν ὁποία καταπίνει ἐδῶ καί χρόνια ἀμάσητη ὅλη τήν ἄθλια θεματολογία τήν ὁποία ἔχουν πλέον ἐμπεδώσει οἱ ἰνστρούχτορες τῆς Νέας Τάξης καί τά ντόπια γιουσουφάκια τους. Τήν λυσσασμένη βουλιμία μέ τήν ὁποία καταπίνει ὅλα τά ὑποβολιμαῖα σκουπίδια τῆς ἀθεϊστικῆς θολοκουλτούρας, τῆς νεοεποχίτικης συγκρητιστικῆς θρησκευτικῆς ἰσοπέδωσης, τοῦ βέβηλου χλευασμοῦ πρός ὁτιδήποτε θυμίζει πατρίδα καί ὀρθόδοξη πίστη, τῆς ζηλωτικῆς προάσπισης κάθε εἴδους ἀνωμαλίας καί ἄρρωστης διαστροφῆς ὡς αὐτονόητης, ἐν ὀνόματι μιᾶς κάποιας δῆθεν δημοκρατίας καί μιᾶς κάποιας ἐγκάθετης ψευτοπροόδου. Ὅλη αὐτή τή σύγχυση, τήν παράκρουση καί τή λοβοτομή πού ἔχουμε ὑποστεῖ μαζικά. Καί χωρίς νά ἀχνοφαίνεται βέβαια οὔτε ἴχνος ἔστω ἐπίγνωσης τοῦ βούρκου μέσα στόν ὁποῖο βουλιάζουμε. Γιατί τόν συνηθίσαμε καί τόν λατρέψαμε πιά τόν βοῦρκο καί δείχνει ἀδύνατο νά ζήσουμε μακριά ἀπό τίς ἀναθυμιάσεις του. «Ἐπαχύνθη γὰρ ἡ κάρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠσὶ βάρέως ἤκουσαν, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν, μήποτε ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσι καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσι καὶ ἐπιστρέψωσι, καὶ ἰάσομαι αὐτούς» (Μάτθ. 13,15). Τί ἀπό τήν φράση αὐτή, πού βγῆκε κάποτε ἀπό τά χείλη τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ γιά τόν τυφλωμένο καί πωρωμένο Ἰσραήλ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων, δέν συνάδει ἄραγε καί δέν ἀντανακλᾶ μέ ἀνατριχιαστική ἐνάργεια καί τήν δική μας σημερινή κατάντια;

      Ἐξαρτημένοι πιά καί ἀπολύτως ἐθισμένοι μέ τόν βόρβορο, ἀρνούμαστε πεισματικά νά ἀντιληφθούμε ποῦ βουλιάζουμε, ποιά τρομακτική λαίλαπα ἔρχεται κατά πάνω μας καί φυσικά ποιός εἶναι ὁ μόνος δρόμος πού μπορεῖ νά μᾶς βγάλει ἀπό τό σκοτάδι. Καί ἀσφαλῶς ἐπιμένουμε πεισματικά στήν ἐξαχρείωση καί τήν κραιπάλη, φορτώνοντας τόν βόρβορο καί μέ νέες συνεχῶς πηγές δυσωδίας. Τό ἀντίχριστο σύστημα ἔχει ἐπικρατήσει, ἡ νεοεποχίτικη θεματολογία καί ὁρολογία εἶναι πιά (θεσμικά καί οὐσιαστικά) κυρίαρχες, κάθε παρέκκλιση ἀπό τόν συρμό καί ἀπό τό μαζικό νεκροζώντανο κοπάδι λοιδωρεῖται καί ἐξουθενώνεται ὡς γραφική ἤ σκοταδιστική. Ὄχι μόνο ἀπό τά βοθροκάναλα καί τά λοιπά ὀργανωμένα χαλκεῖα τῆς διαστρέβλωσης. Ἀλλά δυστυχῶς καί ἀπό τήν συντριπτική πλειονότητα τῆς κοινῆς γνώμης.

      Βεβαίως, ἐννοεῖται, ὄχι ἀπό ὅλους. Προφανῶς καί δέν πρέπει νά γενικεύουμε ἰσοπεδωτικά, γιατί εἶναι βέβαιο πώς ὑπάρχουν, πώς ἔχουν ἀπομείνει καί ἀρκετοί ἀκόμη σέ αὐτόν τόν τόπο πού αἰσθάνονται καί ζοῦν διαφορετικά. ‘Υπάρχουν ἄνθρωποι ἐν μετανοίᾳ, ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού προσεύχονται. Δέν ξέρουμε ὅμως πόσοι εἶναι αὐτοί καί κυρίως ἄν ἐπαρκοῦν (σάν τούς ἐπιποθούμενους δέκα των Σοδόμων), γιά νά ἀποτραπεῖ ἡ καταβαράθρωση καί ὁ ὁλοκληρωτικός μας ὄλεθρο. Αὐτό ἄλλωστε μόνο ὁ Θεός τό γνωρίζει. Καί Ἐκεῖνος εἶναι μόνο πού θά κρίνει τελικά.

      Στό ἀπροσμέτρητο ἔλεός Του λοιπόν ἀποκλειστικά ἐλπίζουμε. Ἵνα «μή ὀργισθεῖ ἡμῖν σφόδρα» καί ἵνα «μή μνησθεῖ τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν». Στό ἔλεός Του - καί συνάμα στίς ἀτελεύτητες πρεσβεῖες τῆς Ὑπεραγίας Μητέρας Του καί ὅλων τῶν Ἁγίων. Αὐτό, ὡστόσο, εἶναι μία διαφορετική ἱστορία, πού ἀνθρωπίνως δέν μπορεῖ νά προσμετρηθεῖ, οὔτε βέβαια καί νά προεξοφληθεῖ. Ἀντίθετα, ἡ γενική εἰκόνα πού ἀνθρωπίνως προκύπτει - ἡ εἰκόνα πού αἰσθητά καί ὁρατά βγαίνει μέσα ἀπ’ ὅλα ὅσα ἐκτυλίσσονται νυχθημερόν γύρω μας - δέν μοιάζει δυστυχῶς μέ εἰκόνα ἑνός λαοῦ πού μαθαίνει ἀπό τά παθήματά του, πού διδάσκεται ἀπό τίς δοκιμασίες του, πού δείχνει σημάδια ἀνάνηψης καί μεταστροφῆς. Ἀλλά μοιάζει μέ εἰκόνα πού μέρα μέ τή μέρα γίνεται ὁλοένα καί πιό ζοφερή, ὅλο καί πιό σπιλωμένη ἀπό τή λάσπη τῆς ἀνοησίας, τῆς ἀθλιότητας, τῆς δαιμονικῆς χυδαιότητας, τῆς ἑωσφορικῆς ἀμετανοησίας. Καί πού φέρνει μοιραῖα στό μυαλό κάτι ὄχι ἱλαρό καί ἐλπιδοφόρο, ἀλλά ἀγωνιῶδες καί σκοτεινό. Ἴσως καί τίποτε παραπάνω ἐν τέλει ἀπό τόν τόσο πικρό ἐκεῖνο στίχο τῆς μεγαλοβδομαδιάτικης ὑμνολογίας: «Λαός δυσσεβής καί παράνομος, ἵνα τί μελετᾶ κενά»;

ΤΟ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ

 

Μια ιδιαίτερη ταινία που αξίζει να δεις τι σημαίνει ,διωγμός της Εκκλησίας στην τότε κουμμουνιστική Ρωσία..

ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ

 

 

(+17 Μαρτίου)

8ος αιώνας μ.Χ

Η ασπίδα μου σήμερα,

μια αμάχητη δύναμη, η επίκληση της Τριάδας,

στην βεβαίωση της τριαδικότητας,

στην ομολογία της μοναδικότητας

του δημιουργού των πάντων,

δια της αγάπης.

*

Ασπίδα μου σήμερα

η δύναμη της αγάπης των Χερουβίμ,

η υπακοή των αγγέλων.

η διακονία των αρχαγγέλων,

των αγίων ο ένδοξος αναστάσιμος χορός,

οι προσευχές των πατριαρχών,

των προφητών οι οράσεις,

των αποστολών οι διδαχές,

των ομολογητών η πίστη,

των παρθένων η αγνότητα,

των δικαίων τα παλαίσματα.

*

Η ασπίδα μου σήμερα

η δύναμη του ουρανού,

το απαύγασμα του ήλιου,

η ασπράδα του φεγγαριού,

της φωτιάς το σελάγισμα,

της αστραπής το τάχος,

η σφοδρότητα του ανέμου,

το βάθος του ωκεανού,

της γης η σταθερότητα,

η ακινησία των βράχων.

*

Ο Χριστός δίπλα μου, ο Χριστός εμπρός μου,

Ο Χριστός πίσω μου, ο Χριστός εντός μου,

Ο Χριστός πάνω και κάτω,

Ο Χριστός παραμυθεί και ανακαινίζει,

Ο Χριστός στην ειρήνη, ο Χριστός στον κίνδυνο,

Ο Χριστός στην καρδιά αυτών που με σκέφτονται,

Ο Χριστός στην καρδιά αυτών που μου μιλούν.

Φυσικός Χάρτης του Ιράν 🇮🇷

 

Το Ιράν είναι μια χώρα με έντονο ορεινό χαρακτήρα, όπου το τοπίο κυριαρχείται από δύο μεγάλες οροσειρές: τα Ζάγρος και τα Αλμπορζ.

Η οροσειρά Ζάγρος εκτείνεται από τα βορειοδυτικά έως τα νοτιοανατολικά της χώρας, ενώ τα Αλμπορζ βρίσκονται στα βόρεια, κατά μήκος της Κασπίας Θάλασσας. Εκεί υψώνεται και το Όρος Νταμαβάντ, η υψηλότερη κορυφή του Ιράν, με υψόμετρο περίπου 5.610 μέτρα (18.406 πόδια).

Οι οροσειρές αυτές διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό το κλίμα, τον παραδοσιακό νομαδικό τρόπο ζωής πολλών περιοχών, αλλά και τη στρατηγική γεωγραφική άμυνα της χώρας.

Νυν αί δύνάμεις....ηχος πλβ!

Λέγετε ότι η παραλλαγή αποτελεί την βάσει για την σωστή εκμάθηση του μουσικού κειμένου για την σωστή ερμηνείας του!

Μια μικρή γεύση από την μελέτη με παραλλαγή λοιπόν με τον αγαπητό μου μαθητή Χρήστου Καραγεωργη.

Απο το μουσικό Τριώδιο του Άρχοντος της Μ.τ.Χ.Ε Θρασύβουλου Στανίτσα

 Φώτης Γιαννακάκης

Εμφάνιση του Αγίου Γέροντα Πορφύριου

«Ο Γέροντας Πορφύριος τι σου είπε;»

Μεσημέρι, δύο η ώρα, βρίσκομαι στην Πλατεία Αγίων Αναργύρων Αθηνών.
Είμαι σταματημένη στο φανάρι προς Αθήνα. Με πλησιάζει ένας κύριος. -Μενίδι, σας παρακαλώ, πάμε; -Όχι! του απάντησα, δεν προλαβαίνω.

Όντως δεν προλάβαινα, γιατί τρεις η ώρα έπρεπε να παραδώσω το ταξί στον Πειραιά.

Ο κύριος στεκόταν μπροστά μου περιμένοντας να περάσει άλλο ταξί. Κάτι μέσα μου μου έλεγε να τον εξυπηρετήσω. Του έκανα νόημα να έρθει. Μόλις μπήκε στο ταξί αναφώνησε: «-Δεν είναι δυνατόν!» Και παίρνει τη φωτογραφία του Γέροντα Πορφυρίου στα χέρια του και τη φιλάει. Την στιγμή εκείνη έχει ανάψει το φανάρι και έστριβα το τιμόνι προς Μενίδι. Ήθελα να του πάρω από τα χέρια τη φωτογραφία, μα όταν τον είδα με τι λαχτάρα τον κοιτούσε, ντράπηκα για τη σκέψη μου.

-Τον γνωρίσατε, με ρώτησε.
-Όχι, από τα βιβλία του τον γνώρισα και τον αγαπώ πάρα πολύ.
-Θέλεις, κοπέλα μου, να σου πω πώς τον γνώρισα εγώ;
-Και βέβαια θέλω, του είπα με χαρά.

-Άκου, η γυναίκα μου ήταν άρρωστη βαριά, είχε καρκίνο - οι γιατροί μας έδωσαν τρεις μήνες το πολύ ζωή. Εκείνη τη χρονιά ο γυιος μου ο μεγάλος τελείωνε το Λύκειο. Και μας ανακοίνωσε πως έχει κανονίσει με άλλα δέκα παιδιά, συμμαθητές του, να πάνε στο Άγιο Όρος για μια εβδομάδα. Είπαμε εντάξει. Τα παιδιά έφυγαν.

Στο μεταξύ η γυναίκα μου χειροτέρεψε. Ο γιατρός που την παρακολουθούσε μας είπε πως το τέλος ήταν κοντά. Τον ρωτήσαμε με αγωνία: «-Γιατρέ, τι μπορούμε να κάνουμε, να της δώσουμε λίγη ζωή ακόμη;» «-Θα κάνουμε ένα χειρουργείο ακόμη και ο Θεός βοηθός!» μας απάντησε. Εγώ συμφώνησα, η γυναίκα μου όμως αντέδρασε, γιατί ήθελε να περιμένουμε να γυρίσει το παιδί.

Ο άγιος γέροντας Πορφύριος

Ο γυιος μου γύρισε τόσο ευτυχισμένος, τόσο χαρούμενος, που έτσι δεν τον είχαμε δει ποτέ. Μας διηγιόταν πόσο όμορφα ήταν εκεί, πόσο εγκάρδια τους υποδέχθηκαν οι μοναχοί, πόση γαλήνη ένιωσαν μεσ’ στην ψυχή τους. Τόσο πολύ ένιωσε την παρουσία του Θεού, που είχε ξεχάσει πως η μητέρα του ήταν άρρωστη. Τη θυμήθηκε, όταν παρουσιάστηκε μπροστά τους ο Γέρων Πορφύριος. Μας είπε για τον Γέροντα Πορφύριο θαυμαστά πράγματα, που μας φαίνονταν απίστευτα.
-Συγγνώμη, αυτά που λέτε πότε γίνανε; τον διέκοψα.
-Πριν δυο χρόνια.
-Α, πρόσφατα! Λοιπόν, για πέστε μου.
-Όλα τα παιδιά καθόντουσαν κάτω από ένα δένδρο, μιλούσανε και γελούσανε, όταν ξαφνικά είδανε έναν καλόγερο να τα πλησιάζει. Σηκώθηκαν, του φίλησαν το χέρι και ο Γέροντας άρχισε να τους μιλάει προσφωνώντας κάθε παιδί με το όνομα του. Όπως καταλαβαίνεις, τα παιδιά απόρησαν, πού ήξερε τα ονόματα τους και τα οικογενειακά τους. Στο γυιο μου είπε: «-Πες της μαμάς σου να μην κάνει χειρουργείο, είναι καλά!» «-Την ξέρετε;» «-Την ξέρω, όλους σας ξέρω!» «-Ποιος είστε;» τον ρώτησε. «-Είμαι ο Γέροντας Πορφύριος», είπε και έφυγε.

Στο γυρισμό από το Άγιο Όρος, σταμάτησαν στην Ουρανούπολη, σε ένα φαρμακείο να πάρουν ασπιρίνες, γιατί τους πείραξε η θάλασσα και ζαλίστηκαν. Μπαίνοντας στο φαρμακείο είδαν την εικόνα του Γέροντα Πορφυρίου και είπαν: «-Να ο Γέροντας Πορφύριος που είδαμε στο Άγιο Όρος!» Μόλις το άκουσε η φαρμακοποιός, σάστισε. «-Συγγνώμη, παιδιά, είδατε αυτόν τον Γέροντα στο Άγιο Όρος;» «-Ναι, τώρα από εκεί ερχόμαστε.» «-Είστε σίγουροι;» «-Βέβαια είμαστε σίγουροι, αφού μιλήσαμε μαζί του.

Και μάλιστα απορήσαμε πού ήξερε τα ονόματα μας και τα οικογενειακά μας. Όταν τον ρωτήσαμε ποιος είναι, μας είπε πως ήταν ο Γέροντας Πορφύριος». «-Παιδιά, είμαι σίγουρη ότι τον είδατε, όμως… Μην τρομάξετε μ’ αυτό που θα σας πω… Ο Γέροντας πέθανε πριν πέντε χρόνια!» Τα παιδιά έπαθαν σοκ! «-Αδύνατον!» της είπαν, «αφού μιλήσαμε!»
Και εγώ και η γυναίκα μου πιστέψαμε πως κάποιον άλλον είδαν, που τον έλεγαν κι αυτόν Πορφύριο και του έμοιαζε. Άλλωστε όλοι οι καλόγεροι μοιάζουν μεταξύ τους. «-Δεν με πιστεύετε, ε; Τέλος πάντων, εμένα μου είπε να μη πας για χειρουργείο, είσαι καλά», είπε το παιδί στη μητέρα του.

Σε δύο μέρες μπήκαμε στο νοσοκομείο. Την επομένη το πρωί θα γινόταν το χειρουργείο. Η ώρα του χει¬ρουργείου έφτασε και, ενώ εγώ περίμενα απ’ έξω με αγωνία, ξαφνικά, βλέπω τη γυναίκα μου να βγαίνει. Έτρεξα κοντά της: «-Τι έγινε;» «-Δεν κάνω χειρουργείο, είμαι καλά!» Από πίσω της βγήκε και ο γιατρός. «-Τι έγινε, γιατρέ;» «-Δεν ξέρω, δεν θέλει να χειρουργηθεί!» «-Σας είπα, είμαι καλά!» «-Κορίτσι μου, τρελάθηκες;» Την πήρα αγκαλιά και προσπαθούσα να την πείσω, πως πρέπει να γίνει η εγχείρηση. «-Σου είπα νιώθω καλά, κάντε μου εξετάσεις και θα δείτε ότι είμαι καλά, το νιώθω!» «-Ωραία!» είπε ο γιατρός, «ας μην την πιέσουμε, αφού νοιώθει καλά.» «-Δεν με πιστεύετε; Ωραία! Κάντε μου εξετάσεις για να πειστείτε.»

Πράγματι έγιναν οι εξετάσεις. Την επομένη μέρα μας ήρθαν και οι απαντήσεις.
Εδώ ο κύριος πήρε μια βαθιά ανάσα. -Τι έδειξαν οι απαντήσεις;
-Πως ποτέ δεν την άγγιξε η αρρώστια! Οι γιατροί να βλέπουν τις παλιές εξετάσεις και τις καινούργιες και να έχουν τρελαθεί! Δεν μπορεί, θα πρέπει να μπερδεύτηκαν με άλλες, θα ξανακάνουμε αύριο, έλεγαν απορημένοι.
Ωστόσο ήρθε ο γυιος μου, που βλέποντας τους γιατρούς μπερδεμένους με τις εξετάσεις, μου λέει.

-Γιατί δεν πιστεύεις αυτά που μου είπε ο Γέροντας Πορφύριος στο Άγιο Όρος;
Τότε πετιέται ένας γιατρός:
-Τι είπες; Ο Γέροντας Πορφύριος τι σου είπε;
-Πως η μαμμά μου είναι καλά και να μην κάνει χειρουργείο!
Ο γιατρός έβγαλε από την τσέπη του τη φωτογραφία του Γέροντα Πορφυρίου.
-Αυτόν είδες, αγόρι μου, στο Άγιο Όρος; -Ναι, Αυτόν!
-Οι εξετάσεις είναι σωστές! Η γυναίκα σας είναι καλά, μπορείτε να φύγετε και τώρα μάλιστα! Ετοιμαστείτε!
Στη γυναίκα μου οι γιατροί είχαν δώσει τρεις μήνες το πολύ ζωή. Έχουν περάσει δυο χρόνια και είναι μια χαρά, πιο καλά από ό,τι ήταν πριν την αρρώστια. Γι’ αυτό αγαπούμε πάρα πολύ τον Γέροντα Πορφύριο. Έχουμε πάει και στο Μοναστήρι του πολλές φορές. Και όποτε έχουμε δυσκολίες, εκείνος μας στηρίζει.

Η αφήγηση του κυρίου για ένα ακόμη θαύμα του Γεροντάκου μου, μου έδωσε μεγάλη χαρά. Το μόνο που ψέλλισα, καθώς κατέβαινε ο κύριος, ήταν «ευχαριστώ!»

Από το βιβλίο: «Ταξιδεύοντας στα τείχη της πόλης», της μοναχής Πορφυρίας.
ΑΘΗΝΑ 2010 

Τι σου κάνει ένα γράμμα! Άλλο Άσιμος και άλλο Άγιος Ιάσιμος.

Τί είναι ο παράδεισος;

 

Είναι η αίσθηση της παρουσίας του Θεού.

Άμα ο άνθρωπος αισθάνεται εντός του τον Θεό, είναι ήδη στον παράδεισο, γιατί όπου είναι ο Θεός εκεί είναι και η Βασιλεία του Θεού, εκεί και ο παράδεισος.

Από τότε πού ο Θεός Λόγος κατέβηκε στην γη και έγινε άνθρωπος, ο παράδεισος έγινε η αμεσότερη πραγματικότητα για την γη και τον άνθρωπο.

Επειδή, όπου είναι ο Χριστός εκεί και ο παράδεισος!

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Ένας τετράποδος σημαντήρης!

Σε ορεινό χωριό του Κρητικού νότου, ο ιερέας της ενορίας, παπά Γιάννης, έχει έναν...τετράποδο, εξαίρετο βοηθό για τα καθήκοντα του εξωτερικά του ναού, όπως η κρούση της καμπάνας, την οποία έχει αναλάβει το σκυλάκι της οικογένειας που αποδεικνύεται εξπέρ στο συγκεκριμένο καθήκον-με τις ευλογίες, υποθέτουμε και του Αγίου Μόδεστου, προστάτη των ζώων για την Εκκλησία μας...

Γιώργος Φίλης, Η εξάπλωση του πολέμου στο Ιράν, το Ουκρανικό μέτωπο και ο παγκόσμιος πόλεμος

Η επέκταση του πολέμου στο Ιράκ και την Συρία και η εμπλοκή της Τουρκίας αλλά και η ένωση των μετώπων Ουκρανίας, Μέσης Ανατολής, Ιράν έρχονται και ξαναέρχονται στην επικαιρότητα με διεθνή αρθρογραφία να σημειώνει τους κινδύνους που κρύβει η κρίση στην Μέση Ανατολή. Σε αυτό το πλαίσιο ο Καθηγητής Γεωστρατηγικής, διδάκτωρ Γεωπολιτικής, Κύριος Γιώργος Φίλης σε μία εξαιρετική ανάλυση, στην εκπομπή "Ο Εξαρχείων"΄, μιλάει για τα σενάρια αυτά και μεταξύ άλλων σημειώνει, 

Εδώ είναι το σενάριο που λέγαμε πάλι χρόνια, χρόνια τα τελευταία δύο χρόνια ότι αυτά τα μέτωπα που ανοίξανε αν αρχίσουμε να τα δούμε να ενοποιούνται τότε πραγματικά θα βιώσουμε πάρα πολύ δύσκολες καταστάσεις. Και εδώ βέβαια πάει και το σενάριο, έτσι, οπωσδήποτε πάει το σενάριο της Κίνας με την Ταϊβάν, γιατί προφανέστατα οι Κινέζοι δεν πρόκειται να έρθουνε μεραρχίες κινέζικες προφανέστατα. εν πάση περιπτώσει, αλλά είναι πιο απλό για τους Κινέζους, έτσι, να δημιουργήσουν μια κρίση στην Ταϊβάν απ το να στείλουν, γιατί έτσι, όπως καταλαβαίνετε, θα τεντώσουνε τις αεροναυτικές δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών σε τέτοιο βαθμό που θα είναι εκεί θα είναι πολιτικώς δύσκολο για τον Trump να το διαχειριστεί. Και αν, ας πούμε αυτό γίνει μετά τη συνάντηση του Πεκίνου το Μάρτιο, τότε δηλαδή σημαίνει ότι θα μπαίνουμε στο καλοκαίρι και θα είναι ξεκάθαρα προεκλογική περίοδος για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Άρα είναι πολύ κρίσιμο για τους Ιρανούς ας πούμε να έχουνε αντέξει μέχρι τη συνάντηση του Μαρτίου, να το πούμε και βέβαια είναι πολύ κρίσιμο επίσης για τους για τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς να έχουνε κάμψει την αντίσταση εντός του Μαρτίου, δηλαδή να έχουν είναι πολύ κρίσιμο να έχουνε κάμψει την αντίσταση πριν συναντηθεί ο Trump έτσι με τον Σι Τζινπίνγκ. Αλλά φαίνεται δύσκολο αυτό. Άρα λοιπόν σε κάποια περίπτωση υπάρχει, πάντα η περίπτωση οι Κινέζοι για να μην πούμε πέραν της βοήθειας που δίνουν έτσι σε συστήματα, πληροφορίες, intelligence κτλπ θεωρώ ότι το σε στρατιωτικό επίπεδο αυτό που θα τους βοηθούσε, μάλλον ίσως να μη βοηθούσε τόσο τους Ιρανούς, αλλά να δημιουργούσε περισσότερα προβλήματα στους Αμερικανούς είναι να δημιουργήσει μία κρίση γύρω από την Ταϊβάν. Επαναλαμβάνω, όχι να κάνουν απόβαση, αλλά να δημιουργηθεί μία κρίση ώστε να τεθεί ζήτημα άμεσης βοήθειας των Ηνωμένων Πολιτειών προς την προς την νήσο. Ε, αγαπητοί φίλοι, είναι το ανατολικό μέτωπο, τι Ουκρανία, τι Πολωνία είναι η Μέση Ανατολή και είναι άντε, δεν είναι η Βόρεια Αφρική, αλλά είναι η Μέση Ανατολή μέχρι τον Ινδό, απ την ακτή του Λεβάντε μέχρι τον Ινδό. Και εντάξει, δεν είναι η Κίνα η Ιαπωνία (είναι Κίνα Ταϊβάν)

Γι αυτό λέω το κρίσιμο σημείο για την επέκταση ή όχι του πολέμου δυτικά και δεν εννοώ το Λίβανο. Εννοώ τα δύο μεγάλα κράτη τα οποία μπορούν να εμπλακούν, τις δύο μεγάλες περιοχές που μπορούν να εμπλακούν το Ιράκ η Συρία είναι τι θα κάνουν οι ειδικές πολιτοφυλακές. Αν δηλαδή οι Ιρανοί θα θέλουνε να θα ακολουθήσουν αυτό που λένε οι Ισραηλινοί την επιλογή του δηλαδή αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων, εκεί αγαπητοί φίλοι είναι πολύ μπορώ να σας πω πολλά σενάρια όπου θα εμπλακεί η Τουρκία. Εκεί εκεί Παναγιώτη μου μιλάμε ότι είναι το εφιαλτικό σενάριο που λέγαμε εδώ και δύο χρόνια ότι μπορεί να ενοποιηθούν τα μέτωπα και ιστορικά όπως καλά γνωρίζεις ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος δεν έγινε. δεν χτύπησε κάποιο καμπανάκι και είπε ξεκινάτε να πλακώνεστε όλοι, είχε ξεκινήσει είχε ξεκινήσει ο πόλεμος στην Ασία μεταξύ Κίνας και Ιαπωνίας από το 37. Το 39 ξεκινάει στην Ευρώπη και το 41 ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Απλά έτσι με το pearl harbor. Λοιπόν, απλά έτσι με διαφορά δύο ετών το καθένα επί του ουσίας. Απλά τα μέτωπα ενοποιήθηκαν σε κάποια στιγμή

Πρός τους χρεωκοπημένους "θεολόγους" της Μεταπατερικής θεολογίας

Eάν κάποιος από παραφροσύνην έχη εκτραπή εις τόσον προχωρημένον σημείον τολμηρότητος, ώστε να αντιτάσσεται εις τους λόγους των Πατέρων, αυτός ευρίσκεται οπωσδήποτε μακράν της ασφαλούς θεολογίας των Χριστιανών.

Και εάν αυτός, δεν θεωρεί σεβαστήν και θαυμαστήν την διδασκαλίαν των Πατέρων, πώς τότε εμείς θα επαινέσωμεν, έστω και μετρίως, την ιδικήν του;

Από πού θα γίνη αυτός αξιόπιστος, αφού δεν θεωρεί τους Αγίους Πατέρες αξιόπιστους;

Εάν δε είναι πρόθυμος να ρυθμίζη τους λόγους σύμφωνα με την υπό των Πατέρων κηρυττομένην αλήθειαν ως ορθήν και απαρέγκλιτον στάθμην, από αυτήν συν Θεώ καθοδηγούμενοι και ημείς και χρησιμοποιούντες εναρμονίως τον αδιάστροφον κανόνα της, και την εναντίον μας εξαπολυθείσαν κατηγορίαν, θα διαλύσωμεν και τους ματαίως κατηγορούντας ημάς, εκπεσόντας πολύ από την ευθείαν οδόν, όσον εξαρτάται από ημάς, θα επαναφέρωμεν εις αυτήν.

Αγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς "Περί θείων ενεργειών"

ΕΠΕ, τ.3,σ.130

Ο π. Σεραφείμ Ρόουζ το είδε νωρίς : « Έρχεται εποχή όπου ο άνθρωπος δεν θα ξέρει γιατί να ζει, ούτε γιατί να πεθάνει. Και τότε, δεν θα είναι πια άνθρωπος. »

 

Σήμερα μιλούσα με έναν αδελφό μοναχό απ’ το Άγιον Όρος.
Μια συνομιλία τηλεφωνική, μέσα στην ταπεινή καθημερινότητα της ώρας, κι όμως τόσο οριακή, που ένιωσα πως όλος ο κόσμος βρισκόταν για λίγο σε αναστολή, όπως συμβαίνει όταν δυο ψυχές συναντώνται ενώπιον μιας Αλήθειας που δεν ανήκει σε καμιά απ’ τις δύο.

Δεν ήταν εξομολόγηση, δεν ήταν διδασκαλία, ήταν εκείνο το ανείπωτο που στέκεται σαν πένθος επάνω στο πρόσωπο του κόσμου, μια αγωνία που δεν είναι πια ατομική, αλλά συλλογική, ενωμένη με τον ρυθμό της Γης και την ανάσα του Χρόνου.

Μου μίλησε χωρίς στόμφο, χωρίς πρόβλεψη, χωρίς φόβο.
Κι όμως, μιλούσαμε για το πιο τρομακτικό: το βάθος μιας μεταβολής που έχει αρχίσει αθόρυβα να διαλύει τη δομή της ανθρώπινης ύπαρξης.
Όχι ενός πολέμου. Όχι μιας καταστροφής φυσικής. Αλλά κάτι πιο λεπτό, πιο ανεπαίσθητο, πιο απόλυτο: μιας ακύρωσης.

Η ανθρωπότητα δεν απειλείται πια τόσο από πράξεις , όσο από λήθη , από την άρνηση να θυμηθεί ποια είναι , από το ότι έπαψε να είναι σε αναφορά. «Δεν υπάρχει πια αποδέκτης», μου είπε.
«Όλοι μιλούν, αλλά δεν απευθύνονται. Όλοι ζητούν, αλλά όχι από κάποιον. Το Πρόσωπο έγινε Εικόνα, η Εικόνα έγινε δεδομένο, και το δεδομένο πλέον δεν σημαίνει τίποτα.»
Ένιωσα σαν να μιλούσε με τη φωνή όλων των Πατέρων, όλων των ποιητών, όλων των Αγίων που σιωπούν σε μια εποχή όπου το ουρλιαχτό της αυτολατρείας έχει καταπιεί το μυστήριο.
Του ανέφερα – διστακτικά – πως νιώθω πως κάτι τεράστιο πλησιάζει. Όχι ως γεγονός, αλλά ως ρήγμα. Ως κοσμολογική καμπή.
Μου απάντησε ήσυχα:
«Δεν θα έρθει με κραυγή ούτε μὲ προειδοποίηση. Θα ’ρθει ως συσκότιση. Ως ανικανότητα αναφοράς. Ως κατάργηση της προσδοκίας. Ο Κύριος έρχεται, αλλά δεν Τον περιμένουμε πια.»
Ο κόσμος γίνεται όλο και πιο φωτεινός, κι όμως αυτή η λάμψη δεν είναι θεϊκή. Είναι διαφάνεια χωρίς βάθος. [ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕΔΟΥΣΕΣ,ΧΩΡΙΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟ. ΜΟΛΙΣ ΑΠΕΙΛΗΘΟΥΝ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΖΟΝΤΑΙ. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΑΝΑΚΗΡΥΞΑΝ ΤΟΝ ΕΓΕΦΑΛΟ , ΤΗΝ ΔΙΑΝΟΙΑ, ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΝ ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ. ΣΑΝ ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ.]
Η εποχή μας δεν έχει πλέον σκιά – γιατί τίποτα δεν είναι αρκετά αληθινό για να έχει σκιά.
Τα πάντα είναι ορατά, εκτεθειμένα, αναγώγιμα. Αλλά τίποτα δεν σώζει. Η κοινωνία της διαφάνειας είναι η κοινωνία της κόλασης, η ειλικρίνεια μετατρέπεται σε ανατομία του κενού.
Κι ο μοναχός το είπε με λόγια λιτά, φτιαγμένα από πείρα και μετάνοια:
« Η διαφάνεια είναι η πλάνη του σκότους. Δεν αφήνει τίποτα νὰ είναι πρόσωπο. Μόνο υπόλειμμα, λειτουργία, εικόνα.»

Σκέφτηκα τον Άγιο Μάξιμο:
«Ὁ μὴ ἔχων πόθον ἀληθείας, οὐκ ἔγνω Θεόν.»
Κι εμείς; Ποιον πόθο έχουμε πια;
Η επιθυμία έχει καταρρεύσει, όχι από στέρηση, αλλά από υπερκορεσμό.
Όπως λέει ο Lacan, όταν η επιθυμία ταυτιστεί με την κατανάλωση, παύει να είναι δημιουργική και γίνεται επαναληπτική.
Και τότε έρχεται η Μεγάλη Παραίτηση. Η αποστροφή προς το πρόσωπο. Η αντικατάστασή του από την οθόνη.

Ο π. Σεραφείμ Ρόουζ το είδε νωρίς:
« Έρχεται εποχή όπου ο άνθρωπος δεν θα ξέρει γιατί να ζει, ούτε γιατί να πεθάνει. Και τότε, δεν θα είναι πια άνθρωπος. »
Και σήμερα αυτό αρχίζει να συμβαίνει. Όχι με πάταγο. Αλλά με σιωπή.

Η ζωή συνεχίζεται. Οι ναοί λειτουργούν. Τα ράφια γεμίζουν. Οι εικόνες κυλούν.
Κι όμως, κάτω απ’ αυτή την αέναη κίνηση, υπάρχει μια παγκόσμια ερημία.
Ο μοναχός δεν χρησιμοποίησε ούτε μία φορά τη λέξη «καταστροφή».
Μου είπε μόνο:
« Η δημιουργία αναστενάζει, όταν δεν βλέπει το Πρόσωπο του ανθρώπου. Και ὁ Θεός ζητεί εκείνον που θα Τον αντικρύσει. Όχι εκείνον που θα Τον περιγράψει. »
Κατάλαβα πως το τέλος της Ιστορίας δεν θα έρθει με μια σύγκρουση, αλλά με μια αόρατη παραίτηση. Όταν πάψουμε να περιμένουμε. Όταν πάψουμε να ζητάμε. Όταν πάψουμε να προσευχόμαστε. Όχι από άρνηση, αλλά από απώλεια νοήματος.

Όπως λέει ο Άγιος Ζαχαρίας του Έσσεξ:
«Ὁ Θεὸς ἀπαντᾷ μόνο στὸν ὑπάρχοντα διάλογο.»
Κι εμείς πλέον δεν διαλέγουμε, μόνο ενημερώνουμε.
Δεν μ’ άφησε με φόβο. Μ’ άφησε με κάτι άλλο, πολύ πιο ακριβό. Μ’ ένα βλέμμα στο άγνωστο, γεμάτο πόθο.
Μου είπε:
« Αν ο Χριστὸς γυρίσει τώρα στη Γη, άραγε θα βρεθεί μια ψυχὴ που να χαρεί; »
Κι ύστερα σιωπή.
Αλλά αυτή τη φορά, όχι πένθιμη. Σιωπή ὡς ἔδαφος τοῦ θαύματος. Σιωπή πού γεννά.
Γιατί όσο κι αν βυθιζόμαστε στο κενό, όσο κι αν η εποχή φθείρει το πρόσωπο και εξορίζει τον Θεό από τον δημόσιο χώρο, πάντα θα υπάρχει ένας τόπος που θα σώζει:
το βλέμμα του ανθρώπου που επιστρέφει.
Όχι με θριαμβολογίες.
Όχι με θεωρίες.
Αλλά με ένα “Κύριε ἐλέησον” ψιθυρισμένο μέσα στο χάος.
Ένα δάκρυ, αόρατο στη διαφάνεια.
Ένα πρόσωπο που στρέφεται στο Φως.
Ένας παλμός, που επιμένει να περιμένει.
Κι εκεί, όλα ξαναρχίζουν.
Με τη σιγή.
Με τον ψίθυρο.
Με την χάρη.
Με την υπόμνηση πως το μόνο που ζητά ο Θεός είναι ένα πρόσωπο να Τον αντικρίσει. Κι αυτό αρκεί για να σωθεί ο κόσμος.
Καλό ξημέρωμα!

Μάνος Λαμπράκης.

Ή νάκα ήταν ένας παραδοσιακός τρόπος μεταφοράς τών βρεφών στίς αγροτικές περιοχές τής Ελλάδας.

 

Αυτή ή φωτογραφία αποτυπώνει μία ιστορική στιγμή από τήν καθημερινή ζωή στήν Ελλάδα.

Μία γυναίκα μεταφέρει ένα παραδοσιακό ξύλινο λίκνο (νάκα) στό κεφάλι της.

Πρόκειται γιά φωτογραφία τού 1912 τού γνωστού Ελβετού φωτογράφου Φρεντερίκ Μπουασονά.

Ειπε Γέρων, Η ακα­κία και η απλό­τη­τα, πε­ρισ­σό­τε­ρο από όλες τις αρε­τές, προ­σελ­κύ­ουν τη Χάρη και το Έλε­ος του Θεού.

 

Ετσά ακριβώς 🌿🌿🌿

 

Σείστηκε όλο το Μαλεβίζι με τον Πεντοζάλι από τους Αορείτες

Η περίπτωση του Γάλλου «Γκουρού της ωμοφαγίας»

Ὁ Thierry Casasnovas εἶναι Γάλλος αὐτοδίδακτος προωθητὴς τῆς ὠμοφαγίας καὶ ἱδρυτὴς τῆς ὀργανώσεως Régénère. Ἔγινε γνωστὸς μέσα ἀπὸ τὸ διαδίκτυο καὶ κυρίως μέσῳ βίντεο ποὺ δημοσίευε γιὰ πολλὰ χρόνια στὸ YouTube, ὅπου παρουσίαζε τὴ νηστεία καὶ τὴν ὠμοφαγικὴ διατροφὴ ὡς τρόπους ἀποκαταστάσεως τῆς ὑγείας. Τὰ βίντεο αὐτὰ γνώρισαν μεγάλη διάδοση καὶ συγκέντρωσαν ἑκατοντάδες χιλιάδες συνδρομητὲς καὶ ἑκατομμύρια προβολές.

Σύμφωνα μὲ δημοσιευμένες πληροφορίες τοῦ γαλλικοῦ Τύπου καὶ στοιχεῖα ποὺ ἔχουν παρουσιαστεῖ σὲ δικαστικὲς διαδικασίες, ὁ Casasnovas βρέθηκε τὰ τελευταῖα χρόνια στὸ ἐπίκεντρο ἐρεύνης τῶν γαλλικῶν ἀρχῶν γιὰ δραστηριότητες ποὺ συνδέονται μὲ τὴν παράνομη ἄσκηση ἰατρικῶν πράξεων, τὴν ἐκμετάλλευση εὐάλωτων προσώπων καὶ τὴ θέση σὲ κίνδυνο τῆς ὑγείας τρίτων. Οἱ ἔρευνες αὐτὲς ξεκίνησαν ἔπειτα ἀπὸ σειρὰ καταγγελιῶν ποὺ ὑποβλήθηκαν ἀπὸ συγγενεῖς ἀσθενῶν καὶ ἀπὸ ὀργανώσεις ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν προστασία τῶν πολιτῶν ἀπὸ παραθρησκευτικὲς ἢ χειριστικὲς ὁμάδες.

Ἰδιαίτερη ἀναφορὰ γίνεται στὶς ἀναφορὲς ποὺ ἔχουν συγκεντρωθεῖ ἀπὸ τὴ γαλλικὴ κρατικὴ ὑπηρεσία MIVILUDES, ἡ ὁποία παρακολουθεῖ φαινόμενα παραθρησκευτικῶν ἢ χειριστικῶν κινημάτων. Σύμφωνα μὲ πληροφορίες ποὺ ἔχουν δημοσιοποιηθεῖ κατὰ καιρούς, ἡ ὑπηρεσία ἔχει λάβει ἑκατοντάδες ἀναφορὲς ποὺ σχετίζονται μὲ τὴ δράση τοῦ Casasnovas ἤδη ἀπὸ τὴν προηγούμενη δεκαετία.

Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΦΗΓΗΣΗ

Ὁ ἴδιος ὁ Casasnovas ἔχει παρουσιάσει δημόσια μία προσωπικὴ ἱστορία ἀσθενείας καὶ θεραπείας. Σύμφωνα μὲ τὴ δική του ἀφήγηση, σὲ νεαρὴ ἡλικία ὑπέφερε ἀπὸ σοβαρὰ προβλήματα ὑγείας, τὰ ὁποῖα ἰσχυρίζεται ὅτι ξεπέρασε χάρη στὴ νηστεία, στὴ φυσικὴ διατροφὴ καὶ στὴν κατανάλωση χυμῶν ἀπὸ ὠμὰ φροῦτα καὶ λαχανικά. Ἡ ἐμπειρία αὐτὴ ἀποτέλεσε, ὅπως ἀναφέρει, τὴν ἀφετηρία γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῶν διδασκαλιῶν του.

Στὰ βίντεο καὶ στὰ σεμινάρια ποὺ διοργάνωνε, ὑποστήριζε ὅτι πολλὲς ἀσθένειες μποροῦν νὰ ἀντιμετωπιστοῦν μέσῳ τῆς «ἀναγεννήσεως» τοῦ ὀργανισμοῦ, μὲ πρακτικὲς ποὺ περιλαμβάνουν μακρὲς περιόδους νηστείας, ἀποτοξίνωση καὶ ὠμοφαγικὴ διατροφή. Οἱ ἰδέες αὐτὲς προσέλκυσαν σημαντικὸ ἀριθμὸ ἀνθρώπων ποὺ ἀναζητοῦσαν ἐναλλακτικοὺς τρόπους ἀντιμετωπίσεως χρόνιων προβλημάτων ὑγείας.

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Ταυτόχρονα, γιατροί, ἐπιστημονικοὶ φορεῖς καὶ ὀργανώσεις προστασίας τῶν ἀσθενῶν ἐξέφρασαν σοβαρὲς ἐπιφυλάξεις γιὰ ὁρισμένους ἀπὸ τοὺς ἰσχυρισμοὺς ποὺ προβάλλονταν. Σὲ δημοσιεύματα καὶ δημόσιες παρεμβάσεις ἐπισημάνθηκε ὅτι ἡ ἐγκατάλειψη ἰατρικῶν θεραπειῶν ὑπὲρ μὴ ἐπιστημονικῶν πρακτικῶν μπορεῖ νὰ ἀποδειχθεῖ ἐπικίνδυνη, ἰδιαίτερα γιὰ ἄτομα ποὺ ἀντιμετωπίζουν σοβαρὲς ἀσθένειες.

Ὁρισμένοι ἐρευνητὲς τοῦ φαινομένου τῶν παραθρησκευτικῶν κινημάτων θεωροῦν ὅτι ἡ ἐπιρροὴ ποὺ ἀσκοῦν τέτοιου τύπου πρόσωπα στὸ διαδίκτυο μπορεῖ νὰ δημιουργήσει σχέσεις ἰσχυρῆς ἐξαρτήσεως μεταξὺ ὀπαδῶν καὶ «δασκάλων». Στὸ πλαίσιο αὐτό, τὸ φαινόμενο ἔχει συζητηθεῖ εὐρύτερα στὴ Γαλλία ὡς παράδειγμα τῆς συγχρόνου διαδικτυακῆς διαδόσεως ἐναλλακτικῶν θεραπευτικῶν θεωριῶν.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ

Ἀπὸ ὀρθόδοξη σκοπιά, ἡ περίπτωση τοῦ Thierry Casasnovas συζητεῖται συχνὰ ὡς παράδειγμα συγχρόνου τάσεως ὅπου ἄνθρωποι παρουσιάζονται ὡς φορεῖς ἰδιαίτερης γνώσεως καὶ ὑπόσχονται λύσεις γιὰ βαθιὰ ἀνθρώπινα προβλήματα, κυρίως στὸν χῶρο τῆς ὑγείας καὶ τῆς προσωπικῆς σωτηρίας.

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει τὴ σημασία τῆς φροντίδας τοῦ σώματος καὶ τῆς ὑγείας. Ἡ χριστιανικὴ παράδοση ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου δὲν περιορίζεται στὴ σωματικὴ διάσταση. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφει: «ἡ γὰρ σωματικὴ γυμνασία πρὸς ὀλίγον ἐστὶν ὠφέλιμος, ἡ δὲ εὐσέβεια πρὸς πάντα ὠφέλιμός ἐστιν» (Α΄ Τιμ. 4,8).

Τὸ χωρίο αὐτὸ δείχνει ὅτι ἡ σωματικὴ ἄσκηση ἔχει κάποια ἀξία, ἐνῷ ἡ πνευματικὴ ζωὴ ἀφορᾷ ὁλόκληρη τὴν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου καὶ συνδέεται μὲ τὴν αἰώνια προοπτικὴ τῆς ζωῆς.

Μέσα σὲ αὐτὸ τὸ πλαίσιο, ἀρκετοὶ ὀρθόδοξοι συγγραφεῖς ἐπισημαίνουν ὅτι ὅταν ἡ ὑγεία ἢ ἡ διατροφὴ παρουσιάζονται ὡς ἀπόλυτη λύση γιὰ ὅλα τὰ ἀνθρώπινα προβλήματα, δημιουργεῖται μία μορφὴ πνευματικῆς πλάνης. Ἡ ἐλπίδα μεταφέρεται ἀπὸ τὸν Θεὸ σὲ ἀνθρώπινες τεχνικὲς καὶ ἡ σωτηρία ἐμφανίζεται ὡς ἀποτέλεσμα συγκεκριμένων μεθόδων ἢ πρακτικῶν.

Ἡ ὀρθόδοξη παράδοση ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ πραγματικὴ θεραπεία τοῦ ἀνθρώπου βρίσκεται στὴ σχέση του μὲ τὸν Χριστό, στὴ μετάνοια καὶ στὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος προειδοποιεῖ: «Προσέχετε ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν… ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς» (Ματθ. 7,15-16).

Οἱ ὑποθέσεις ποὺ ἔχουν ἀναφερθεῖ γύρω ἀπὸ τὴ δραστηριότητα τοῦ Casasnovas ἀποτελοῦν ἀντικείμενο δικαστικῆς διερευνήσεως καὶ οἱ τελικὲς κρίσεις ἀνήκουν στὰ ἁρμόδια δικαστήρια.

Πηγὲς:

•Unadfi: Union Nationale s

•Le Parisien: Dossier 

•Miviludes: Mission interministérielle 

•L’Extracteur: Analyse critique 

•Conspiracy Watch

Ιπηγή