Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Διεθνούς φήμης σταρ ομολογούν την Ορθόδοξη πίστη τους

Θυγατέρες αἱ Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι, ἀδελφὴ ἡ παπικὴ!

Παναγία Γοργοεπήκοος: Το μοναστήρι 1.000 ετών, ο Κολοκοτρώνης και τα θαύματα της Παναγίας

 Ένα μοναστήρι σχεδόν 1.000 ετών, μια εικόνα της Παναγίας που μοιάζει ζωντανή και μια συγκλονιστική μαρτυρία για ένα θαύμα. 

Στη Νεστάνη Αρκαδίας, στις πλαγιές του όρους Γουλάς, βρίσκεται η ιστορική Ιερά Μονή Παναγίας Γοργοεπηκόου, ένα από τα σημαντικά θρησκευτικά προσκυνήματα της Πελοποννήσου. Χτισμένη σε υψόμετρο περίπου 980 μέτρων, η μονή συνδέεται με τη βυζαντινή ιστορία, την Τουρκοκρατία και την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Σύμφωνα με τις ιστορικές αναφορές που παρουσιάζονται στο ντοκιμαντέρ, η ίδρυσή της τοποθετείται γύρω στο 1080. 

 

Το μοναστήρι υπήρξε πνευματικό κέντρο της περιοχής και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Το 1822, ο ηγούμενος Γρηγόριος και οι μοναχοί αντιστάθηκαν σε οθωμανική πολιορκία, ενώ από τη μονή πέρασε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης με τα παλικάρια του, καθ' οδόν προς τα Δερβενάκια. Ξεχωριστή θέση στο ντοκιμαντέρ κατέχει η ιερή εικόνα της Παναγίας Γοργοεπηκόου, με τα ιδιαίτερα ζωντανά χαρακτηριστικά και την ασυνήθιστη αγιογραφική απεικόνιση. Ένας από τους μοναχούς μοιράζεται μια συγκινητική μαρτυρία για μια γυναίκα που αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας και, σύμφωνα με όσα η ίδια αφηγήθηκε, η πορεία της ανάρρωσής της ξεπέρασε τις αρχικές προσδοκίες. Παράλληλα, οι μοναχοί μιλούν για την καθημερινότητά τους, την προσευχή, την πίστη και τους ανθρώπους που επισκέπτονται το μοναστήρι αναζητώντας παρηγοριά και γαλήνη. Γιατί η Παναγία ονομάζεται Γοργοεπήκοος; Ποια είναι η ιστορία της εικόνας της; Και τι συνέβη όταν οι Οθωμανοί προσπάθησαν να καταλάβουν το μοναστήρι;

Ο Άγιος Γέροντας Ιάκωβος και ο πολλαπλασιασμός του Προσφόρου και της μανέστρας

 

Στυλ. Γ. Παπαδόπουλος Ομότ. Καθ. Παν. Αθηνών

Τον Αύγουστο του 1963 ήρθανε στη Μονή 75 λιβαναταίοι. Εργαστήκανε για τη στέρνα της Μονής, το Αγιονέρι, εθελοντικά.

Το έχουν τάμα πολλοί από τις Λιβανάτες, την πατρίδα του Οσίου Δαβίδ, να προσφέρουν κάτι στη Μονή του συμπατριώτη τους, χρήματα ή εργασία.

Έτσι φτάσανε τότε 75 άντρες για να κάνουν το έργο της στέρνας. Και στη Μονή βρισκόσανε άλλοι 15, για να βοηθήσουν.

Ο π. Ιάκωβος συντόνιζε γενικές εργασίες, μα ήταν και ο μόνος που έπρεπε να φροντίσει για το φαγητό και τη διαμονή των καλών αυτών ανθρώπων.

Χρησιμοποίησε ότι υπήρχε και δεν υπήρχε στην αποθήκη. Μια μέρα τα τρόφιμα τελείωσαν. Χρήματα δεν είχε. Έψαξε όλα τα ράφια, όλες τις γωνίες.

Κατόρθωσε να βρει δυόμισι οκάδες μανέστρα. Και από ψωμί μόνο μισό Πρόσφορο. Του έδωσε και ο γέρο-Ευθύμιος μισό καρβελάκι. Ποσότητες αστείες για σχεδόν εκατό πρόσωπα, που δουλεύανε όλη την ημέρα χειρονακτικά.

Στεναχωριόταν και δεν ήξερε τι να κάνει. Τον έπιασε απελπισία και σχεδόν έκλαιγε, που θ’ άφηνε τον κόσμο νηστικό.

Ξαφνικά όμως του ήρθε μια ιδέα: κατεβάζει τη μεγάλη κατσαρόλα, ρίχνει μέσα τη μανέστρα, βάζει και το ψωμί και όπως ήτανε πήγε στο ναό.

Στάθηκε μπροστά στην εικόνα του οσίου Δαβίδ και του είπε:

–Άγιε μου, οι άνθρωποι αυτοί δουλεύουν για το Μοναστήρι σου. Γυρνάνε κουρασμένοι και πεινασμένοι.

Δεν έχω τίποτα άλλο να τους δώσω να φάνε, μόνο τις δυόμισι οκάδες μανέστρα με το λίγο λαδάκι, το μισό προσφοράκι και το μισό καρβελάκι (= και τα έδειχνε στον Άγιο).

Σε παρακαλώ, εσύ να τα ευλογήσεις, να φάνε και να χορτάσουνε.

Μαγείρεψε στην κατσαρόλα τούτη, έβγαζε συνέχεια φαγητό και δεν τελείωνε. Χόρτασαν όλοι και περίσσεψε! Το είδαν πολλοί και ο νυν ηγούμενος π. Κύριλλος.

Πολλά χρόνια μετά, τονίζοντας τα θαύματα του οσίου Δαβίδ, έλεγε ο π. Ιάκωβος:

–Αδελφέ μου, επανάληψη του θαύματος των πεντακισχιλίων!

Ο Μακαριστός Ιάκωβος Τσαλίκης
Από το ομώνυμο βιβλίο, εκδόσεις «Τροχαλία»

Που είναι το τσίρκο της ΕΕ, είπαμε;;;

Η Ρωσία είναι απομονωμένη! Η Ρωσία είναι ένα κράτος παρίας, μισητό, αποκλεισμένο..! Κανένας ηγέτης δεν επιθυμεί να μιλήσει με τον Ρώσο πρόεδρο! ΤΩΡΑ;

ΜΑΡΙΑ ΣΚΟΜΠΤΣΟΒΑ-Η ΖΩΗ ΜΙΑΣ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗΣ ΑΓΙΑΣ

Έρχεται 8 Δεκεμβρίου στο Θέατρο Auditorium

Η συγκλονιστική ιστορία της Μαρίας Σκομπτσόβα, μιας από τις πιο ασυνήθιστες και ανατρεπτικές Αγίες της εποχής μας,  ζωντανεύει στη σκηνή μέσα από ένα νέο, πρωτότυπο θεατρικό έργο.

Ποιήτρια, επαναστάτρια, μητέρα, μοναχή.

Η Αγία Μαρία Σκομπτσόβα αναζήτησε τον Θεό μέσα από την αγάπη για τον άνθρωπο, πέρα από διακρίσεις και συμβάσεις. Αναγνωρισμένη ως «Δίκαιη των Εθνών» για τη δράση της κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, αντιστάθηκε στη ναζιστική θηριωδία, σώζοντας ανθρώπινες ζωές και πληρώνοντας το τίμημα, θυσιάζοντας τη δική της.

Από τη φλόγα της Ρωσικής Επανάστασης και το Παρίσι του Μεσοπολέμου μέχρι τη σκοτεινή εποχή της Κατοχής και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, μια θεατρική ιστορία πίστης, έρωτα, αντίστασης και βαθιάς ανθρωπιάς.

 

AUDITORIUM, Σίνα 2-4, Αθήνα 106 72, Αθήνα
8 Δεκ 2026 - 26 Ιαν 2027

 Δείτε επίσης την εξαίρετη ταινία:Η Αγία Μαρία των Παρισίων, Μαρία Σκομπτσόβα

~ΠΕΡΙ ΜΕΣΑΙΩΝΟΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ~

 

Μπορεί να είναι εικόνα η Βασιλική του Εθνικού Ιερού της Αμώμου Συλλήψεως
Γράφει  ο Στυλιανός Καβάζης 
Ο Μεσαίωνας υπήρξε μια εποχή που αδικήθηκε όσο λίγες. Η αναφορά του έγινε ύβρις, το όνομά του σύμβολο καθυστέρησης και σκότους και όμως, πίσω από το στερεότυπο αυτό απλώνεται ένας κόσμος σύνθετος, δημιουργικός και βαθιά πνευματικός.Ένας κόσμος που δεν αξίζει τη λήθη, αλλά τον σεβασμό της ιστορικής κατανόησης.
Στην καρδιά αυτού του κόσμου στέκει η Αυτοκρατορία της Ρωμανίας το "Βυζάντιο". Ενώ η Δύση παραδινόταν στις επιδρομές και στα φεουδαρχικά τερτιπια, η Κωνσταντινούπολη έλαμπε ως φάρος γνώσης, τέχνης και θεσμικής συνέχειας. Εκεί σώθηκε και μεταμορφώθηκε η κληρονομιά της αρχαιότητας,στα βυζαντινά σκριπτόρια αντιγράφονταν και σχολιάζονταν τα έργα του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα, ενώ η θεολογία συνδιαλεγόταν με τη φιλοσοφία σε βάθος που η Δύση θα ανακαλύψει αιώνες αργότερα.
Η Ρωμανία δεν υπήρξε θεοκρατικό σκοτάδι, αλλά ένα σύνθετο κράτος δικαίου, με διοικητική οργάνωση, νομική παράδοση, και κοινωνική κινητικότητα που σπάνια συναντάται σε προνεωτερικές κοινωνίες. Η Νομοθεσία του Ιουστινιανού αποτέλεσε τη βάση του ευρωπαϊκού δικαίου, ενώ τα πανεπιστήμια της Κωνσταντινούπολης δίδαξαν για αιώνες ιατρική, μαθηματικά, αστρονομία, ρητορική και λογική πολύ πριν αναγεννηθούν αυτά τα γράμματα στη Δύση. Η τέχνη της Ρωμανίας, με τη λιτότητα και τη μεταφυσική της δύναμη, δεν ήταν έκφραση δεισιδαιμονίας, αλλά μια αισθητική ανύψωση του ανθρώπινου βλέμματος προς το άχρονο.
Αλλά κι έξω από τα τείχη της Βασιλεύουσας, ο μεσαιωνικός κόσμος δεν ήταν ένα απέραντο σκοτάδι. Οι κοινότητες, οι συντεχνίες, οι μικροί θεσμοί αυτοοργάνωσης προστάτευαν τον τεχνίτη και τον πολίτη. Η κοινωνική ζωή είχε ακόμη μέτρο, ενώ η εργασία διατηρούσε ανθρώπινη υπόσταση πολύ πριν η βιομηχανική νεωτερικότητα μετατρέψει τον άνθρωπο σε εξάρτημα της μηχανής.
Η δαιμονοποίηση του Μεσαίωνα είναι στην ουσία μια κατασκευή του Διαφωτισμού, που χρειάστηκε να σκιαγραφήσει το χθες ως σκοτάδι για να φωτίσει το σήμερα. Μα αυτή η αφήγηση είναι παραπλανητική η γραμμική ιδέα της «προόδου» αποσιωπά ότι και ο μοντερνισμός γέννησε τα δικά του Άουσβιτς, τις δικές του εξορίες και μηχανές εξόντωσης(Χιροσίμα, αποικιοκρατία,κ.ο.κ). Η βαρβαρότητα δεν κατοικεί σε εποχές, αλλά σε νοοτροπίες.
Η Ρωμανία, η Βασιλεύουσα της Ανατολής, στέκει ως μαρτυρία ότι ο Μεσαίωνας μπορούσε να είναι λαμπρός,ότι μέσα στο σκοτάδι των αιώνων υπήρξε φως τόσο δυνατό, που έθρεψε τον πολιτισμό ολόκληρης της Ευρώπης. Αν υπάρχει σήμερα Ευρώπη των γραμμάτων, της νομικής, της φιλοσοφίας και της τέχνης, είναι γιατί το Βυζάντιο δεν επέτρεψε στην αρχαιότητα να χαθεί.
Ίσως, λοιπόν, ήρθε η ώρα να πάψουμε να λέμε «μας γύρισαν στον Μεσαίωνα» γιατί ο αληθινός Μεσαίωνας, αυτός της Ρωμανίας, δεν υπήρξε ποτέ οπισθοδρόμηση, αλλά μια άλλη μορφή φωτός,ένα φως που ακόμη φωτίζει, αρκεί να το αντικρίσουμε χωρίς τις προκαταλήψεις του παρόντος.

 
Φωτόγραφία )Ο καθεδρικός του Μονρεάλε, 12ος αιώνας. Τα ψηφιδωτά κατασκευασμένα από Έλληνες καλλιτέχνες που απηχούν την τέχνη των Κομνηνών στην Βασιλεύουσα.

Από τη Γερμανία σε ένα ελληνικό χωριό με 36 κατοίκους

 Η Χρύσα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία, σε μια ελληνική οικογένεια. Παρότι στην αρχή δεν μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό της να ζει σε ένα ελληνικό χωριό, τελικά ακολούθησε τον σύζυγό της και έγινε πρεσβυτέρα. Σήμερα απολαμβάνει την καθημερινότητά της σε ένα μικρό χωριό της Βόρειας Ελλάδας, με συνολικά 36 κατοίκους.

ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΞΙΟΣ


 Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.


Ο 34 χρονος Ρώσος Ιερέας
Ντανίλ (Δανιήλ) Συσόεφ,
(Daniil Sysoyev) έγγαμος και πατέρας τριών κοριτσιών, δολοφονήθηκε μέσα
στην εκκλησία του αγίου Θωμά
στη νότια Μόσχα το βράδυ
της 19 Νοεμβρίου 2009.
Μόλις είχε τελειώσει τον Εσπερινό.
Η δήλωση της Πρεσβυτέρας Ιουλίας για τον μάρτυρα Ιερέα και σύζυγο της, τον π. Δανιήλ και αποκαλύπτει ότι μία προφητεία εκπληρώθηκε.
- Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,
σας ευχαριστώ για την υποστήριξη και τις προσευχές σας.
- Αυτός είναι ο πόνος που δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγια.
- Αυτός είναι ο πόνος που βιώνουν εκείνοι που στάθηκαν στο Μέγα Σταυρό του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού.
- Αυτή είναι η χαρά που δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγια.
- Αυτή είναι η χαρά που βιώνουν εκείνοι που ήρθαν στον κενό Τάφο.
- Ο π. Δανιήλ είχε προβλέψει ήδη
το θάνατό του αρκετά χρόνια προτού συμβεί.
- Ήθελε πάντα να είναι άξιος για το στεφάνι ενός μάρτυρα του Χριστού.
- Εκείνοι που τον πυροβόλησαν θέλησαν, όπως συνήθως, να φτύσουν στο πρόσωπο της Εκκλησίας,
όπως είχαν φτύσει στο πρόσωπο
του Χριστού μας.
- Δεν έχουν επιτύχει το στόχο τους, επειδή είναι αδύνατο να φτύσει κανείς στο πρόσωπο της Εκκλησίας και στο πρόσωπο του Χριστού μας.
- Ο π. Δανιήλ ανέβηκε στον Γολγοθά του στην ίδια εκκλησία που είχε χτίσει, στην εκκλησία στην οποία αφοσίωσε όλο το χρόνο και τη δύναμή του.
- Τον σκότωσαν όπως τον προφήτη του παλιού καιρού - μεταξύ του ναού και του ιερού και βρέθηκε πράγματι αντάξιος της κλήσης ενός μάρτυρα.
- Πέθανε για τον Χριστό μας, για τον οποίο λειτούργησε με όλη τη δύναμή του.
- Πολύ συχνά μου έλεγε ότι φοβόταν ότι δεν υπήρχε αρκετός χρόνος, χρόνος για να γίνουν όλα.
Βιαζόταν.
- Μερικές φορές, και ανθρώπινα, υπέρβαλε, έσφαλε, σκόνταφτε και έκανε λάθη, αλλά δεν έκανε κανένα λάθος για το κύριο ζήτημα,
ότι η ζωή του ήταν αφιερωμένη
εξ’ ολοκλήρου σε ΑΥΤΟΝ !
- Δεν καταλάβαινα γιατί βιαζόταν τόσο.
- Τα τελευταία τρία χρόνια λειτουργούσε συνεχώς, χωρίς να σταματάει ή να παίρνει άδεια.
- Εγώ γκρίνιαζα, επειδή πού και πού ήθελα απλή ευτυχία, ότι ο σύζυγος και πατέρας των παιδιών μου θα ήταν μαζί μου, όπως και τα παιδιά μου.
- Αλλά μια άλλη πορεία ήταν χαραγμένη γι’ αυτόν.
- Πολλές φορές είχε πει ότι θα τον σκότωναν.
- Εγώ τον ρώταγα ποιος θα φρόντιζε εμένα και τα τρία παιδιά μας, και αυτός μου απαντούσε ότι θα μας άφηνε σε ασφαλή χέρια.
«Θα σας αφήσω στην Παναγία.
Αυτή θα σας φροντίσει».
- Αυτά τα λόγια ξεχάστηκαν πολύ γρήγορα.
- Μας είπε χαρακτηριστικά και με ποια άμφια θα τον θάψουμε.
- Και εγώ αστειεύτηκα ότι δεν υπήρχε λόγος να μιλάει γι’ αυτό,
ότι ακόμα δεν ξέραμε ποιος θα έθαβε ποιόν.
- Είπε ότι εγώ θα τον έθαβα.
- Μόλις γύρισε η κουβέντα στις κηδείες, δεν θυμάμαι λεπτομέρειες αλλά του είπα ότι δεν είχα πάει ποτέ σε κηδεία κανενός ιερέα.
- Και μου απάντησε ότι δεν πειράζει επειδή θα ήμουν στην κηδεία την δική του.
- Τώρα θυμάμαι πολλές κουβέντες που απόκτησαν νόημα.
- Τώρα οι αμφιβολίες μου έχουν διαλυθεί, οι παρεξηγήσεις έχουν εξαφανιστεί.
- Δεν αποχαιρετιστήκαμε σε αυτήν την ζωή, δεν ζητήσαμε ο ένας στον άλλο συγχώρεση,
δεν αγκαλιαστήκαμε.
- Ήταν απλά μία συνηθισμένη μέρα.
Το πρωί έφυγε για την Θεία Λειτουργία και δεν τον είδα ξανά.
- Γιατί δεν πήγα στην εκκλησία εκείνη την ημέρα να τον συναντήσω ;
- Είχε περάσει απο το μυαλό μου, αλλά αποφάσισα ότι καλύτερα ήταν να ετοιμάσω το βραδινό φαγητό και να βάλω τα παιδιά για ύπνο.
- Ήταν λόγω των παιδιών που
δεν πήγα εκεί.
- Υπήρξε ένα χέρι που δεν
με επέτρεψε να πάω.
- Αλλά το προηγούμενο απόγευμα είχα πάει στην εκκλησία να τον συναντήσω.
- Αισθάνθηκα ότι σκοτεινά σύννεφα μαζευόντουσαν πάνω από τα κεφάλια μας.
- Και τις τελευταίες ημέρες προσπαθούσα να περάσω περισσότερο χρόνο μαζί του.
- Κατά τη διάρκεια της τελευταίας εβδομάδας σκεφτόμουνα μόνο
για το θάνατο και για τη ζωή
μετά το θάνατο.
- Δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ ούτε στο πρώτο ούτε στο δεύτερο.
- Εκείνη την ημέρα το κεφάλι μου ζαλιζόταν με τα λόγια :
« Ο θάνατος στέκεται ακριβώς
πίσω σου».
- Η τελευταία εβδομάδα ήταν τόσο δύσκολη, σαν να είχαν αδειάσει ένα τεράστιο φορτίο επάνω μου.
- Δεν είμαι διαλυμένη.
- Με υποστηρίζει.
- Τον αισθάνομαι δίπλα μου.
- Είχαμε πει ο ένας στον άλλο και τόσα λόγια τρυφερά που δεν είχαμε πει ποτέ στη ζωή μας.
- Μόνο τώρα καταλαβαίνω,
πόσο αγαπούσαμε

Ὁ διωγμὸς εἶναι ὁ κανὼν τῆς πνευματικῆς ζωῆς.

 

Ὁ κόσμος θέλει τὸν Κληρικὸ κοντά του, ἃλλ’ ὅμως δὲν ὠφελεῖται. Ἡ δόξα τοῦ Κληρικοῦ δὲν εἶναι στὸ νὰ ἀποκτήσει ὄνομα στὸν κόσμο, ἀλλὰ νὰ ζήσει τὴν κένωση. 

 'Αγιος Γέρων Σωφρόνιος 


Γιατί ο Σμαραγδής διάλεξε τον Κολοκοτρώνη μετά τον Καποδίστρια

Ο Γιάννης Σμαραγδής μιλά στους «Διαλόγους» του Best TV για την ταινία που ετοιμάζει με ήρωα τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Εξηγεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται το σενάριο, πότε μπορούν να αρχίσουν τα γυρίσματα στην Πελοπόννησο και σε ποιους σχεδιάζει να αφιερώσει το έργο. 

 

Ο σκηνοθέτης αφηγείται τι τον συγκίνησε στον Γέρο του Μοριά, από τη στρατηγική ευφυΐα στα Δερβενάκια μέχρι τη στάση που του αποδίδει απέναντι σε όσους τον αδίκησαν. Μιλά ακόμη για την ανταπόκριση του κοινού στον «Καποδίστρια», τις δυσκολίες χρηματοδότησης των ιστορικών παραγωγών και τη θέση του ελληνικού πολιτισμού στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.

Αὐτὸς ποὺ σωπαίνει (απόσπασμα)

 Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.



Κι αὐτὰ τὰ ἱερογλυφικὰ τῆς βροχῆς πάνω στὸ χῶμα;
Τί θέλουν νὰ ποῦν;
Ὤ, ἂν μποροῦσες νὰ τὰ διαβάσεις!!!
Ὅλα θὰ ἄλλαζαν…
 
 
~ Τάσος Λειβαδίτης ~

Καὶ ξαφνικά, βλέπω στὸν δεξιὸ ὦμο τὸν Φύλακα Ἄγγελο.




Πόση δύναμη ἔχει ὁ Ἄγγελος!
Βοηθάει ἀκόμη καὶ μὲ τὴν σιωπή του. 

Κάποτε βρισκόμουν σὲ ἀδιέξοδο. 
Ἀπὸ τὴν στενοχώρια αἰσθανόμουν 
νὰ μοῦ χτυποῦν τὸ κεφάλι μὲ σμίλη, 
γιὰ νὰ μοῦ σπάσουν τὸ κούτελο. 
Τὰ μάτια μου κόντευαν νὰ βγοῦν ἔξω, 
ἰδιαίτερα τὸ δεξί. 
Πόνος, πόνος ἀνυπόφορος! 
Ἔφερνα σβούρα, 
σπαρταροῦσα ἀπὸ τὸν πόνο. 
Δὲν ἤξερα τί νὰ κάνω. 

Ἔκανα προσευχὴ καὶ 
ζητοῦσα ἀπὸ τὸν Θεὸ 
νὰ βρεθῆ ἕνας τρόπος 
νὰ βγῶ ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδο. 

Καὶ ξαφνικά, βλέπω 
στὸν δεξιὸ ὦμο τὸν Φύλακα Ἄγγελο.
Ἦταν ἴσα μὲ δώδεκα χρονῶν παιδάκι. 
Εἶχε ἕνα ὄμορφο στρογγυλὸ προσωπάκι
μὲ στρογγυλὰ ματάκια. 
Ἕνα προσωπάκι! Φεγγοβολοῦσε! 

Καὶ μόνο μὲ τὴν παρουσία του 
μοῦ ἔφυγε καὶ ὁ πόνος καὶ ὅλα· 
ὄχι ἀπὸ τὴν χαρά, ἀλλὰ
ἀπὸ τὴν θεία Χάρη. 

Ἡ χαρὰ δὲν διώχνει τὸν πόνο, 
ἔχεις τὸν πόνο καὶ 
χαίρεσαι συγχρόνως, 
ἐνῷ ἡ θεία Χάρις!...
Μεγάλη ὑπόθεση!

Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου
Ὁ Φύλακας Ἄγγελος (ἀπόσπασμα)

Ο σατανιστής Bill Gates: «Χρειαζόμαστε μια μεγάλη κυβερνοεπίθεση για να δικαιωθούμε»!

 

Γραφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

«Υπάρχει κοινή αντίληψη στον κόσμο για τις κυβερνοεπιθέσεις και πράγματι τα πρόσφατα περιστατικά αφορούν αυτό ακριβώς. Αν συμβεί μια μεγάλη κυβερνοεπίθεση που προκαλέσει πολλά προβλήματα, τότε οι άνθρωποι θα πουν: “Εντάξει, είχαν δίκιο. Αυτοί που μιλούσαν γι' αυτό είχαν δίκιο”. 

Επομένως, ίσως χρειαστεί να υποστούμε κάποιες αρνητικές συνέπειες προτού αντιδράσουμε όσο ολοκληρωμένα θα έπρεπε. Και όταν αρχίσουν να εμφανίζονται κάποιες από αυτές τις αρνητικές συνέπειες, θα υπάρχουν ήδη πολύ καθορισμένες ιδέες και λύσεις για να μπουν σε εφαρμογή, ώστε οι άνθρωποι να πουν: “Εντάξει, έχετε δίκιο. Δεν θέλουμε να ξανασυμβεί κάτι τέτοιο”. Γι' αυτό γνωρίζω ότι αξίζει να φέρουμε τους λαούς σε αυτόν τον διάλογο, παρόλο που ο κίνδυνος να επιτρέψουμε να συμβούν ορισμένα τέτοια περιστατικά είναι πολύ μεγάλος».

Αυτές είναι – λέξη προς λέξη – οι δηλώσεις του «εξαπατημένου» ομοτράπεζου του Επστάιν και τεχνοκρατικού «αυτοκράτορα», Bill Gates, σε μια συνέντευξη που έλαβε χώρα μόλις τον Σεπτέμβριο και προβλήθηκε στο CBS News στις 10 Νοεμβρίου, με τίτλο: «Bill Gates Sounds the Alarm on AI». Ανατριχιαστικές δηλώσεις που ειδικά αν εξεταστούν υπό το πρίσμα των τελευταίων εξελίξεων στον πλανήτη, αποκτούν τεράστια βαρύτητα.

Ο δημοσιογράφος Tony Dokoupil, ακούγοντας τα παραπάνω, ρώτησε τον Gates:

«Δηλαδή με άλλα λόγια, για να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα ως χώρα και ως παγκόσμια κοινότητα, δεν αρκεί μια έκθεση 12 σελίδων από τον Bill Gates άλλα θα μπορούσε να χρειαστεί μια καταστροφή;».

Και αμέσως ο Gates έγνεψε καταφατικά, σχηματίζοντας ένα σαρδόνιο χαμόγελο και απαντώντας: «Αυτό είναι λογικό…». Αλήθεια, ξέρετε κανέναν φυσιολογικό άνθρωπο που να μιλά για επικείμενη καταστροφή και να χαμογελά ευφραινόμενος;

Κρατώντας στο μυαλό μας τα προμηνύματα του Gates, αμέσως προκύπτει μια πιο ξεκάθαρη  οπτική για την «πανδημία» κυβερνοεπιθέσεων που εξελίσσονται σε όλον τον κόσμο τις τελευταίες εβδομάδες: σε τράπεζες, αεροδρόμια, σούπερ μάρκετ, υποδομές ενέργειας, δημόσιες υπηρεσίες, νοσοκομεία, πλατφόρμες πληρωμών και υπουργεία.

Είχαμε ερμηνεύσει εγκαίρως τα γεγονότα, γράφοντας σε αυτήν τη στήλη ότι οι αυξανόμενες κυβερνοεπιθέσεις «μοιάζουν ως μια εξαιρετική διαφήμιση του αφηγήματος των τεχνολογικών κολοσσών, το οποίο ορίζει ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι πολύ επικίνδυνο όπλο για να αφεθεί στον έλεγχο του πόπολου και μόνο η τεχνοκρατική ελίτ θα πρέπει να κατέχει την κυριότητα της. Εκείνοι να την ελέγχουν και ο λαός μόνο να την καταναλώνει ως το όριο που θα του επιτρέπεται».

Πόσο πιο ξεκάθαρος πρέπει να γίνει ο Bill Gates (και οι ομόφρονες δικτατορίσκοι) για να δείξει ότι επιθυμεί απόλυτα το παγκόσμιο ψηφιακό χάος, ώστε να αναφωνήσει η ανθρωπότητα «είχατε δίκιο, σώστε μας»; Πόσο πιο σαφές πρέπει να γίνει ότι η συνταγή της πανδημίας του Covid, επαναλαμβάνεται τώρα με ψηφιακούς… παγκολίνους, μιας και ουδεμία κυβέρνηση, αρχή ή δημοσιογραφική πληροφόρηση δεν δίνει την παραμικρή απάντηση στο ερώτημα: από που προέρχεται αυτός ο «ιός» των κυβερνοεπιθέσεων και τι ακριβώς επιδιώκει;

Έχετε δει ποτέ στα ιστορικά ολόκληρα κράτη να δέχονται αλλεπάλληλα σαμποτάζ αλλά κανείς να μη μιλά για το τι τα προκαλεί; Έχετε δει κρατικούς φορείς να καλούν σε εγρήγορση τους λαούς, χωρίς να ξεκαθαρίζουν ποιος είναι ο κίνδυνος; Έχετε δει «ορφανούς» χάκερ να πλήττουν μόνο τα συμφέροντα των πολιτών και καθόλου τα «άπλυτα» της εξουσίας;

Αλλά είπαμε, μόνο οι παγκόσμιες απειλές αποφέρουν παγκόσμιες «λύσεις». Προσέξτε ότι ο Gates δεν είπε ότι απαιτείται οπωσδήποτε ένα παγκόσμιο μπλακάουτ, αλλά «να υποστούμε κάποιες αρνητικές συνέπειες προτού αντιδράσουμε όσο ολοκληρωμένα θα έπρεπε». Περιγράφει διάσπαρτες (σαν προειδοποιητικές) επιθέσεις (όπως αυτές που ήδη συμβαίνουν), που σαν κλιμακωθούν, θα απαιτήσουν «ολοκληρωμένη» αντίδραση, δηλαδή παγκόσμιο πλαίσιο κυριότητας της ΤΝ και φυσικά επιτήρησης και περιορισμών για τους πολίτες.

Πρώτα οι καταστροφές - Μετά η προσκύνηση της «θεότητας»;

Ο Gates δεν κρύβει καν την καιροσκοπική του βλέψη: «υπάρχουν ήδη πολύ καθορισμένες ιδέες και λύσεις για να μπουν σε εφαρμογή», λέει. Έτοιμη η «λύση», πολύ πριν παρουσιαστεί το πρόβλημα. Και πώς ακριβώς πλασάρεται το πρόβλημα; Με το «να επιτρέψουμε να συμβούν ορισμένα τέτοια περιστατικά» κυβερνοεπίθεσης, μας λέει εντελώς ξεδιάντροπα ο γκουρού της τεχνολογίας.

Η… «απροσεξία» τους μπροστά σε ορισμένα τέτοια περιστατικά, θα αναγκάσει τους λαούς να έρθουν στον επιθυμητό (τους) διάλογο. Του οποίου ποια θα είναι η ουσία του; Ότι εμείς οι απλοί πολίτες είμαστε ανάξιοι να τιθασεύσουμε τη «θεότητα» που λέγεται Τεχνητή Νοημοσύνη και ορίζουμε εσάς τους ψηφιακούς ολιγάρχες ως επίσημο ιερατείο της, για να την εξευμενίζετε και να μας μεταβιβάζετε το θέλημά της (σας). Δεν θέλουμε να ξαναπέσει η αλγοριθμική οργή επάνω μας. Μετανοούμε.

Δεχόμαστε το φακέλωμά μας με ηλεκτρονικές ταυτότητες, τη συνεχή παρακολούθησή μας, την παραβίαση των δεδομένων μας, την αέναη διασταύρωση των στοιχείων μας, την κατάργηση του δικαιώματος της ανωνυμίας μας, την κατάπνιξη του ελεύθερου λόγου. Δεχόμαστε ακόμα και τους χρησμούς της «θεότητας» που θα εκπορεύονται από τους «ναούς» της (τα data centers), τα οποία θα ορίζουν ποιοι από εμάς είναι «ύποπτοι» ή «δυνητικά επικίνδυνοι», πολύ πριν εκδηλώσουμε την «αμαρτία» προς τη «μεγαλειότητά» της. Αυτή ακριβώς είναι η «ολοκληρωμένη αντίδραση» που ονειρεύονται οι «αρχιερείς» του κυβερνοχώρου.

Η κονκάρδα της Ατζέντας 2030

Μεγαλύτερο σκάνδαλο και από όσα δηλώνει φόρα – παρτίδα ο Bill Gates, είναι το ότι μπορεί να τα λέει χωρίς καμία νομική συνέπεια, γνωρίζοντας καλά να ακροβατεί στα όρια της επικοινωνίας. Ρίχνοντας όμως μια προσεκτική ματιά στη μεταλλική καρφίτσα που φιγουράρει πάνω στο πουλόβερ του, κατά την ώρα της συνέντευξης, επιβεβαιώνουμε ακόμα περισσότερα πράγματα. Φορά το πολύχρωμο σήμα των 17 Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ (Sustainable Development Goals – SDGs), έναν κυκλικό τροχό που συμβολίζει τους 17 στόχους της διαβόητης Ατζέντας 2030. Μιας εφιαλτικής ατζέντας που αποτελεί εγχειρίδιο παγκοσμιοποιημένης διακυβέρνησης:

Μεταφορά των εξουσιών (από τα εθνικά κοινοβούλια) σε υπερεθνικά κέντρα (ΟΗΕ, WEF, Παγκόσμια Τράπεζα κλπ), «κολεκτιβοποίηση» των περιουσιών (αφαίρεση των ιδιωτικών κεκτημένων και διαμοιρασμός τους στα ολιγαρχικά συμφέροντα), ενεργειακή εξάρτηση, λεηλασία των φυσικών πόρων, καταστροφή της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, φορολογία άνθρακα, πόλεις των 15 λεπτών, ψηφιακή ταυτοποίηση, σύστημα κοινωνικής πίστωσης κ.ο.κ.

Όλα αυτά (και πολλά περισσότερα) είναι στόχοι του συγκεκριμένου προγράμματος με σήμα τον… τροχό. Εντελώς… συμπτωματικά, τροχό έχει ως σήμα και η Ροταριανή λέσχη, γνωστός προθάλαμος της Μασονίας, η οποία επίσης συνδέεται στενά με το σύμβολο του (αρχι)τεκτονικού τροχού, της τροχαλίας, του κύκλου, του ουροβόρου όφη κλπ.

Τεράστιους τροχούς κάτω από την παγκόσμια επίβλεψη του κερασφόρου «Χρυσού Ταξιδευτή» είδαμε και στην αποτρόπαιη τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού, το 2024. Αλλά ας μην επεκταθώ άλλο, αφού οι ίδιοι οι… τροχοφόροι της ελίτ φροντίζουν να δικαιώνουν συνεχώς αυτά για τα οποία κάποτε μας χλεύαζαν ως «συνωμοσιολόγους».

Ο Μπιλ Γκέιτς (και οι όμοιοί του) είναι ένα «κράτος» από μόνος του, τόσο σε κατοχή πόρων και κεφαλαίων, όσο (πολύ περισσότερο από πολλά κράτη) σε παγκόσμια επιρροή. Ο ΟΗΕ είναι το δικό του προσωπικό «γήπεδο», το οποίο παρακάμπτει όλες τις συνταγματικές δικλείδες. Εκεί χτίζεται η «λογική» της εργαλειοποιημένης καταστροφής. Δεν χρειάζεται να τα προβλέπουμε εμείς πλέον. Τα ομολογούν και μόνοι τους. Το μόνο «θετικό» της αρρωστημένης αρχομανίας, είναι ότι φτάνεις σε ένα σημείο να κάνεις δήλωση το θέλημά σου και θέλημα τη δήλωσή σου. Λογικό είναι αυτοί που δεν αναγνωρίζουν καμία διάκριση εξουσιών, να γίνονται οι πλέον αδιάκριτοι...

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

Μερικές «ψυχρές» κουβέντες για την Ουκρανία.

 Μπορεί να είναι pop art ένα ή περισσότερα άτομα και κείμενο


Ο Ζελένσκι και οι άσπονδοι φίλοι του στην Ευρώπη επιχαίρονται που ανατίναξαν με drones - και νατοϊκή επιμελητεία - την γέφυρα της Κριμαίας ή που κατέστρεψαν κάποιο φορτωμένο με υγροποιημένο αέριο ρωσικό εμπορικό πλοίο στον Εύξεινο Πόντο ή ανοιχτά της Κρήτης, σαν να πρόκειται για ενέργειες που καθορίζουν την εξέλιξη του πολέμου.
Εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ των ευρωπαίων πολιτών και πανάκριβος εξοπλισμός ρέουν αφειδώς προς την δύστυχη Ουκρανία και στο διαφθαρμένο καθεστώς Ζελένσκι υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες για να συνεχιστεί ένας πόλεμος που όμως ήδη έχει χαθεί ή τουλάχιστον δεν μπορεί να κερδηθεί χωρίς την απόλυτη καταστροφή. Κάτι που ήταν ολοφάνερο από την πρώτη ημέρα αυτού του άδικου πολέμου που δεν θα έπρεπε να ξεκινήσει ποτέ, ήδη από το μακρινό 2014.
Γάλλοι στρατιωτικοί (και πιθανότατα όχι μόνο αυτοί) πολεμούν σήμερα στα μέτωπα μαζί με τους Ουκρανούς, πολλοί από τους οποίους, εκών άκων, υποχρεώνονται με εξαναγκαστικές στρατολογήσεις να συνεχίσουν έναν καταστροφικό ευρωπαϊκό πόλεμο που δεν μπορεί να κερδηθεί με πολεμικές πράξεις εντυπωσιασμού και προπαγάνδας όπως αυτή στη γέφυρα της Κριμαίας, σε κάποια διυλιστήρια στο εσωτερικό της αχανούς Ρωσίας ή σε κάποιο εμπορικό πλοίο ανοιχτά της Κρήτης.
Παρά την όποια προπαγάνδα, τις αποσιωπήσεις, τους ρωσοφοβικές ιδεοληψίες και τις εξωπραγματικές επιθυμίες και ονειρώξεις κάποιων η Ουκρανία είναι πλέον μια κατεστραμμένη και υποθηκευμένη χώρα, η οποία, επιπλέον, έχασε με την μετανάστευση ήδη σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού της.
Την ίδια ώρα η παρηκμασμένη και πολεμόχαρη Ευρώπη των λιλιπούτειων πολιτικών ονόματι φον Λάιεν, Κάλας, Κώστα, Μερτζ, Μακρόν, Πιστόριους και ΣΙΑ βρίσκεται απομονωμένη και ταπεινωμένη «εκτός νυμφώνος», παρακολουθώντας από την εξώπορτα τα όσα σημαντικά για το μέλλον όλης της ανθρωπότητας θα προκύψουν στην «Τριμερή Κορυφής» ΗΠΑ-Κίνας-Ρωσίας στην κινεζική πόλη Σεντζέν.
Γι αυτό, όποιος πιστεύει ακόμα ότι η Ευρώπη αποτελεί αξιόπιστο «παράγοντα ειρήνης» και που «αμύνεται για τις αξίες της και την ασφάλειά της» στην Ουκρανία, όπως άλλωστε έκανε παλιότερα και στο Ιντουκούς του Αφγανιστάν, απλά είναι κατά το κοινώς λεγόμενο «βαθειά νυχτωμένος», αν δεν έχασε τα λογικά του.
Είναι καιρός η διπλωματία να παρακάμψει τους απανταχού πολεμοκάπηλους και να αναλάβει δράση για μια κοινή ευρωπαϊκή ασφάλεια, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας. Και αυτό θα ξεκινήσει πιθανότατα άμεσα, στο Σεντζέν της Κίνας, με την παραπαίουσα Ευρώπη απούσα.
Αλλά, όπως λέει θυμόσοφα και ο λαός μας, όπως στρώνεις έτσι και θα κοιμηθείς. 
 

Βασίλης Στοϊλόπουλος

Να είσαι προετοιμασμένος

Να είσαι προετοιμασμένος γιατι κανείς δεν γνωρίζει πού, πότε και για πόσο θα διαρκέσει η επόμενη μεγάλη διακοπή ρεύματος ή των ψηφιακών συστημάτων!

 

Άμα περιμένουμε την κρίση , την κάθε κρίση για να έχουμε προσευχητάρια, κομποσχοίνια και σταυρούς σε πρώτη διάθεση, βράσ' τα! Να αυτά τα ψευτοκαλογεριστικα τα ξερατά δεν μπορώ!
Πρώτον η προσευχή είναι η αναπνοή μας! Δεν υπαγορεύει την αναγκη της ο κίνδυνος κάποιας κρισης . Οι Χριστιανοί δεν έχουν εμπορικες σχεσεις με τον Θεο. Να θυμούνται δηλ. την προσευχή και τους σταυρούς όταν κινδυνεύουν. Περιμενετε τα μπλακ αουτ για να εχετε τον σταυρό, το κομποσχοίνι και το Ευαγγέλιο απο κοντά;
Δευτερον ειναι ισχυρή η πιθανότητα κάποιου μπλακ αουτ. Αυτά δεν τα λένε οι προφήτες, τα λένε οι ειδικοί πληροφορικής. Ε, λοιπόν τι έγινε; Αν μαθαίνατε να ζουσατε λίγο πιο εναλλακτικά, ασκητικά το λέμε εμείς, θα κάνατε και περίπατους, θα διαβάζατε βιβλία, θα τραβούσατε κανένα κομποσχοίνι λχ. Δεν ειναι η τηλεόραση και το Facebook το παν. Σας το λέω εγω με βαριές εξαρτήσεις από οθονες. Όσον αφορά το ψηφιακό χρήμα,οποιος το έχει ας κλαίει. Ολοι οι υπόλοιποι ο, τι χάσουν οι πολλοί θα χάσουμε κι εμείς. Τιποτα παραπανω, τιποτα λιγότερο. Το παν μπορεί να συμβεί σε αυτη την ζωή και ό,τι μπορεί να συμβεί μπορεί να συμβεί σε μας. Δεν αποτελούμε την φωτεινή εξαίρεση. Επίσης, ο Θεός δεν επεμβαίνει σε όλα, αλλά όλα τα παραχωρεί και τίποτα δεν γίνεται χωρίς την θέληση Του. Οπότε δεν υπάρχει λόγος για μυξοκλαματα.
Εννοείται ότι αυτά τα μπλακ αουτ δεν είναι τίποτα. Εδώ περάσαμε επιδημική κρίση και ξεπάστρεμα . Αλλού πέφτουν μπόμπες σε κεφάλια παιδιών. Και εσείς φοβηθήκατε την διακοπή ρεύματος για δυο μερες. 
 
 π.Παντελεήμων Κρούσκος

Τελικά ποιοι είναι για δέσιμο, εμείς οι αυτοί;

Ο Αμερικής Ελπιδοφόρος αποκάλεσε τον Οικουμενικό Πατριάρχη «Βαρθολομαίος ο Μέγας»


Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος ομιλεί στη διάρκεια του γεύματος του Τάγματος των Αρχόντων στην Κωνσταντινούπολη. 

Ο Αρχιεπίσκοπος λεει Αμερικής Ελπιδοφόρος κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη για την επέτειο της αναρρίχησης του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στον Πατριαρχικό Θρόνο τον ανακήρυξε «Βαρθολομαίο τον Μέγα» κατά το πρότυπο του Μέγα Φωτίου και του Μεγάλου Βασιλείου ως ισότιμο και ισόκυρό τους...

 η συνεχεια

 «τι ζούμε»


Ποιος και για ποιο λόγο χρειάζεται να νηστεύει; Άραγε, είναι τόσο σημαντικό τι ακριβώς τρώω;

 

Η νηστεία – δηλαδή η πλήρης ή μερική αποχή από την κατανάλωση συγκεκριμένων τροφίμων ή τροφής γενικά – είναι γνωστή από την αρχαιότητα και υπάρχει σε όλες τις θρησκείες, χωρίς εξαίρεση. Γιατί είναι απαραίτητη; Υπάρχει μια ωραία ρωσική παροιμία: «Χορτάτη κοιλιά είναι κωφή για μάθηση».

Από πολύ παλιά οι άνθρωποι είχαν παρατηρήσει ότι η υπερβολική τροφή και οι γαστρονομικές απολαύσεις εμποδίζουν όχι μόνο τη διανοητική, αλλά και την πνευματική συγκέντρωση, χαλαρώνουν και καθιστούν τον άνθρωπο αδιάφορο απέναντι στα πνευματικά θέματα. Η σάρκα αρχίζει να κυριαρχεί πάνω στο πνεύμα, να το καταπιέζει, και η ζωώδης αρχή υπερισχύει έτσι στους ανθρώπους. Και τότε, για να ξυπνήσει το πνεύμα και να δαμαστούν οι σαρκικές επιθυμίες, επινοήθηκε η νηστεία: ο συνειδητός περιορισμός του εαυτού μας στο φαγητό, στα ποτά και στις βιοτικές απολαύσεις.

Ορισμένοι Πατέρες της Εκκλησίας βασίμως αναφέρονται ακόμη και στη θεϊκή προέλευση της νηστείας, επικαλούμενοι το γεγονός ότι ήδη στον Παράδεισο ο Αδάμ και η Εύα έλαβαν από τον Θεό μία και μοναδική περιοριστική εντολή: να μην γευτούν από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού. «Η νηστεία θεσπίστηκε στον Παράδεισο», έγραφε ο Άγιος Βασίλειος ο Μέγας. «Αυτή την πρώτη εντολή δέχτηκε ο Αδάμ: «ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ» (Γεν. 2:17). Και αυτό το «οὐ φάγεσθε» αποτελεί τη νομιμοποίηση της νηστείας και της εγκράτειας».

Στην Παλαιά Διαθήκη η νηστεία ήταν πολύ αυστηρή. Απαιτούσε πλήρη αποχή από την τροφή και μπορούσε να διαρκέσει από μερικές ώρες έως και ημέρες. Οι νηστείες προηγούνταν εθνικών και θρησκευτικών εορτών, καθώς και επετείων που συνδέονταν με τραγικά γεγονότα της ιστορίας του Ισραήλ: για παράδειγμα, την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλώνιους. Η νηστεία μπορούσε να επιβληθεί και σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, για την πνευματική κινητοποίηση του λαού μετά από επίθεση ή για την αποτροπή καταστροφών και συμφορών. Έτσι, οι κάτοικοί της Νινευή, αφού άκουσαν το κήρυγμα του προφήτη Ιωνά για την επικείμενη καταστροφή της, «ἐκήρυξαν νηστείαν καὶ ἐνεδύσαντο σάκκους ἀπὸ μεγάλου αὐτῶν ἕως μικροῦ αὐτῶν» (Ιων. 3:5). Τέλος, στη Βίβλο περιγράφονται ατομικές νηστείες, με πιο γνωστή τη νηστεία του προφήτη Μωυσή, την οποία ακολούθησε για σαράντα ημέρες πριν λάβει από τον Θεό τις δέκα εντολές.

Σε όλες αυτές τις ιστορίες, οι γαστρονομικοί περιορισμοί δεν αποτελούσαν αυτοσκοπό, αλλά μέσο για την πνευματική κάθαρση και τη μεταμόρφωση των νηστευόντων. Όσο για το ότι η σωματική νηστεία πρέπει να συνδέεται με τη πνευματική και ηθική βελτίωση του ανθρώπου, το λέει ο Ίδιος ο Κύριος με το στόμα του προφήτη Ησαΐα: «οὐχὶ τοιαύτην νηστείαν ἐγὼ ἐξελεξάμην, … λύε πάντα σύνδεσμον ἀδικίας, διάλυε στραγγαλιὰς βιαίων συναλλαγμάτων, ἀπόστελλε τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει καὶ πᾶσαν συγγραφὴν ἄδικον διάσπα· διάθρυπτε πεινῶντι τὸν ἄρτον σου καὶ πτωχοὺς ἀστέγους εἴσαγε εἰς τὸν οἶκόν σου· ἐὰν ἴδῃς γυμνόν, περίβαλε, καὶ ἀπὸ τῶν οἰκείων τοῦ σπέρματός σου οὐχ ὑπερόψει. Τότε ραγήσεται πρώϊμον τὸ φῶς σου, καὶ τὰ ἰάματά σου ταχὺ ἀνατελεῖ, καὶ προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου ἡ δικαιοσύνη σου, καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ περιστελεῖ σε» (Ησ. 58:6-8)*.

Από την Παλαιά Διαθήκη η νηστεία πέρασε στην εποχή της Καινής Διαθήκης, όταν η πνευματική της πλευρά έγινε ακόμη πιο σημαντική. Ήδη από την αρχή της επίγειας διακονίας Του, ο Ιησούς Χριστός, στην επί του Όρους Ομιλία, προειδοποιεί τους ακροατές Του να μην αρκούνται στην τυπική, εξωτερική εγκράτεια, η οποία εκείνη την εποχή ήταν ήδη αρκετά διαδεδομένη μεταξύ των Φαρισαίων, που διακρίνονταν για την επιδεικτική ευσέβειά τους. Λέει ο Κύριος: «Οταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί· ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν. Σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι, ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων, ἀλλὰ τῷ Πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ Πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ» (Ματθ. 6:16-18). Ο Κύριος τονίζει ότι οι σωματικές στερήσεις και οι περιορισμοί της νηστείας δεν έχουν νόημα χωρίς πνευματική εργασία, προσευχή και μετάνοια.

Η αντίληψη για τη νηστεία ως μέσο πνευματικού εξαγνισμού διαπερνά ολόκληρη τη χριστιανική ασκητική, στην οποία η νηστεία θεωρείται απαραίτητη πνευματική άσκηση για τον χριστιανό. Δεν είναι τυχαίο ότι στην Ορθοδοξία ο αριθμός των ημερών νηστείας ανά έτος κυμαίνεται από 174 έως 212. Εκτός από τις πολυήμερες νηστείες υπάρχουν και μονοήμερες νηστείες, την Τετάρτη και την Παρασκευή. Σκοπός τους είναι να κάνουν τον άνθρωπο καλύτερο· αλλιώς, δεν έχουν νόημα. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει πολύ εύστοχα για αυτό: «Τί λοιπὸν συγκόμισες, ἀδελφέ μου, ἀπὸ τὴ νηστεία; Διότι καὶ ὁ γεωργός γι ̓ αὐτὸ σπέρνει, γιὰ νὰ θερίσει, κι οἱ πραγματευτάδες γι ̓ αὐτὸ γυρίζουν ἀπὸ τόπο σὲ τόπο, γιὰ νὰ συνάζουν χρήματα, κι ὁ πλοίαρχος γι’ αὐτὸ σχίζει τὰ πέλαγα, γιὰ νὰ γεμίσει τὸ ἀμπάρι. Μὴ μοῦ πεῖς ὅτι· τόσες μέρες νήστεψα, τὸ καὶ τὸ δὲν ἔφαγα, κρασὶ δὲν ἤπια, στὰ λουτρά δὲν πῆγα. ̓Ἀλλά δεῖξε μου ἄν, ἐνῶ ἤσουν ὀξύθυμος, ἔγινες πρᾶος, κι ἂν ἔγινες φιλάνθρωπος ἐνῶ ἤσουν πετρόκαρδος. Ἄν μεθᾶς μὲ τὴν ὀργή, τί βασανίζεις τὸ στομάχι σου; Ἄν φωλιάζει μέσα σου ὁ φθόνος κι ἡ πλεονεξία, τί ὠφέλεια ἔχεις ποὺ πίνεις μονάχα νερό;»**.

Όταν μιλάμε για την πειθαρχία της νηστείας σήμερα, πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη τις νέες συνθήκες διαβίωσης και τις γαστρονομικές προτιμήσεις των ανθρώπων, ειδικά στις ευημερούσες χώρες. Ενώ στο πρόσφατο παρελθόν τα πιάτα με κρέας είχαν πάντα την προτίμηση, σήμερα όλο και περισσότεροι άνθρωποι αποφεύγουν την κατανάλωση κρέατος, ενώ ο βιγκανισμός γίνεται μόδα. Σε αυτή την περίπτωση, ο καθένας, κατά προτίμηση μαζί με τον ιερέα που τον γνωρίζει καλά, πρέπει να αποφασίσει μόνος του τους περιορισμούς που θα αναλάβει και τις συνηθισμένες απολαύσεις που θα αποχωριστεί. Αυτό μπορεί να είναι οτιδήποτε: από το απαραίτητο πρωινό φλιτζάνι καφέ μέχρι την παρακολούθηση της αγαπημένης του τηλεοπτικής σειράς. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε, ωστόσο, ότι η εγκράτεια στο φαγητό, η αποχή από τις διασκεδάσεις και τις απολαύσεις δεν έχουν ως σκοπό να εξαντλήσουν τον άνθρωπο και να τον οδηγήσουν στη μελαγχολία, αλλά να τον βοηθήσουν να επικεντρωθεί στα ουσιώδη: την προσευχή, τη μετάνοια, τη συμμετοχή στις ιερές ακολουθίες, την ανάγνωση πνευματικών βιβλίων και τις καλές πράξεις.

Η νηστεία δεν χρειάζεται στον Θεό. Την χρειαζόμαστε εμείς, ώστε να θέτουμε σωστά τις προτεραιότητές μας. Η νηστεία μας βοηθά να μάθουμε να υποτάσσουμε τις επιθυμίες μας στη λογική και τη θέληση, και στη συνέχεια τη λογική και τη θέληση – στον λόγο του Θεού. Η νηστεία για τον άνθρωπο δεν είναι παρά ένα μέσο. Περιορίζοντας τις σαρκικές επιθυμίες, απελευθερώνουμε ενέργεια για την πνευματική ζωή. Αποδυναμώνοντας το σώμα με την αποχή από το φαγητό, κάνουμε την ψυχή μας πιο δεκτική στην επικοινωνία με τον Δημιουργό.

Ιερέας Ευγένιος Μούρζιν
Μετάφραση για την πύλη pravoslavie: Αναστασία Νταβίντοβα