Στο Χιλανδαρινόν Κελλίον

Του Βασίλη Χαραλάμπους

Το ημέρωμα κείνου του δειλινού
στη Μολυβοκκλησιά των Καρυών
καταμεσής στη βαθυπράσινη ρεματιά
στον εσπερινό της του Χριστού Γεννήσεως.
Μήτε ρέμβη, μήτε στοχασμός
μοναχά το θώρι προς ανατολάς
στο εσσωράχιο του τόξου
όπου εζωγραφισμένη περίτεχνα
η τοιχογραφία της του Χριστού Γεννήσεως.
Στη Βηθλεέμ η βουνίσια πλατωσιά
μʼ ώχρα σκουρόχρωμη
και εις το μέσον το σπήλαιον
η οικία της σωτηρίας μας
με κατάκορφα βράχια.
Υπό το σπήλαιον
η απειρόγαμος Μήτηρ
με μαφόρι βαθυκόκκινο
και κατάμπροστα ο εν σαρκί φανείς Θεός.
Κι ο γέρων στο στασίδι ανεγίνωσκεν
«ανατελεί άστρον εξ Ιακώβ»
και έγινεν στο Χιλαδαρινό Κελλίον
ο ναΐσκος εκείνος πόλις Δαυίδ.
Παρέκει ο Ιωσήφ ο Δίκαιος
εζωγραφισμένος μετά γέροντος ποιμένος
και εις τον ουρανόν άγγελοι
διαλαλώντας έως εσχάτου της γης
ότι Χριστός γεννάται.
«Ακούσατε δη οίκος Δαυίδ
ότι από του νυν μεγαλυνθησόμεθα
έως άκρων της γης».
Παραύστερα ο παπακαλόγερος
συνέχισε θυμιατίζοντας
κι έγινεν ο ναΐσκος εκείνος
του Εφραθά οίκος.

Από την ποιητική Συλλογή « Αγιονορείτικο διαβατικό »

Αγαπώ σε

 

Ύστατη & δραματική προειδοποίηση ΗΠΑ προς Ευρωπαίους-Συνταχθείτε ή δεν θα υπάρξει Ευρώπη

 Σχόλιο, αναλύση και παρασκήνιο για την απολύτως αποφασιστική-απειλητική προειδοποίηση των ΗΠΑ - και όχι προσωπικά του Τραμπ- προς τους Ευρωπαίους, ότι αν δεν συνταχθούν στον πόλεμο κατά του Ιράν θα αντιμετωπίσουν βαριές επιπτώσεις που θα φτάσουν σε υπαρξιακά επίπεδα για την Γηραιά Ήπειρο.

Αντίδωρο από την Παναγία

 

Μακαριστός π. Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος

Κάποτε μια Κυριακή σαν τη σημερινή, πριν από σαράντα περίπου χρόνια, το 1968, σ’ αυτόν εδώ το Ναό, και μπροστά από τον παλιό Θρόνο, βέβαια είχαμε έναν παμπάλαιο Θρόνο εδώ, δεν ξέρω πόσοι, αν ήταν κανείς εδώ και το θυμάστε και εδώ ήταν όλο βαμμένο μπλε και από τούβλο…

Η Ωραία μας Πύλη εδώ… Εκκλησιάζετο μπροστά από το Θρόνο ο κυρ-Γιάννης, -ο Θεός να τον αναπαύσει. – Εκείνη την Κυριακή ήταν όρθιος και τον είδα, όταν έβγαινα έξω για να πω εκείνα τα οποία επιβάλλονται από το τελετουργικόν του Όρθρου ή της Θείας Λειτουργίας, τον έβλεπα ιδρωμένο.

Κατάλαβα λοιπόν ότι είχε και πυρετό, και θα πρέπει να ήταν και υψηλός, παρά ταύτα όμως, ήρθε να λειτουργηθεί, και να κοινωνήσει στο τέλος. Και πράγματι έτσι έγινε. Με τρεμάμενα τους πόδας απ’ τον πυρετό, ήλθε, κοινώνησε και επέστρεψε εκεί, και έκατσε στην καρέκλα του.

Τελείωσα … τελειώνοντας τη Θεία Λειτουργία, διαπίστωσα ότι έγειρε το κεφάλι του προς τα κάτω, και εφαίνετο σα να κοιμόταν. Τελείωσα τη Θεία Λειτουργία και άρχισα να μοιράζω αντίδωρο. Εδώ οι διπλανοί που ήσαν εδώ εκείνη την εποχή, ήθελαν να τον ξυπνήσουν και τους εμπόδισα εγώ και είπα «αφήστε τον, έτσι όπως είναι».

Έφυγαν όλοι και ο κυρ-Γιάννης παρέμεινε στη θέση του, με τα χέρια σταυρωμένα, και τις παλάμες έτσι, όπως δηλαδή παίρνομε το αντίδωρο.

-Δεν το παίρνομε το αντίδωρο με ένα χέρι όπως κάνετε οι περισσότεροι, με δυο χέρια το παίρνομε το αντίδωρο, έτσι, το δεξί πάνω στο αριστερό. Και όταν μπαίνει το αντίδωρο στη χούφτα, φιλούμε το χέρι. Αν δείτε τους Ρώσους, όταν θέλουν να χαιρετήσουν έναν ιερέα κάνουν έτσι, να τον χαιρετήσουν, να πάρουν την ευχή του, και βάζει εκείνος σταυροειδώς τα δάχτυλα μεσ’ τη χούφτα και την ασπάζονται.

– Τελείωσε το αντίδωρο, δεν τον έδωσα.. τον άφησα σ’ αυτή τη θέση που ήτανε. Έκλεισα εδώ την Ωραία Πύλη, κατέλυσα, και μαζί με τον τότε νεαρό Ηλία, που σήμερα είναι ο πατήρ-Ηλίας στην Άνδρο, διαβάσαμε και τη Θεία Ευχαριστία, και ήρθα εδώ στο πλάι και άρχισα να ξεντύνομαι.

Τότε μπήκε από κει από την Ωραία Πύλη, -η Νοτία όπως λέγεται,- μπήκε μέσα ο κυρ-Γιάννης. Είχε μια έκφραση απεράντου γλυκύτητος, και δεν υπήρχε ούτε ιδρώτας ούτε τίποτα, και εφαίνετο μια χαρά, και με δάκρυα στα μάτια, μου διηγήθηκε τα εξής:

«Από την εξάντληση και τον πυρετό,» που είχε μετά τη Θεία Κοινωνία, «κάθισα,» λέει, «στη καρέκλα, έγειρα το κεφάλι μου προς τα κάτω, προς το μέρος της καρδιάς όπως μου έχεις διδάξει, και άρχισα να λέω το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με» και έτσι να απολαμβάνω την γλυκύτητα της Θείας Κοινωνίας.

«Κάποτε» λέει, «έχασα κάθε αίσθηση του χώρου, που βρισκόμουν δηλαδή, του χρόνου, του θορύβου, των ψαλμωδιών,» -θα ήταν τότε οι ψάλτες μας αυτοί.- «των φωνών και τα λοιπά,»

Όταν σήκωσε το κεφάλι του, συνήλθε δηλαδή, δεν ήταν μόνος, όλος ο ναός ήταν γεμάτος από την παρουσία της Παναγίας μπροστά του, που ’χε την αίσθηση ότι είχε ξεκολήσει από δω, όχι από κείνη την πλευρά, συγγνώμη, από δω, και είχε πάει κοντά του, και του έβαλε στην ανοικτή του παλάμη, η Υπεραγία Θεοτόκος, ένα αντίδωρο. Και του είπε, «φάτο παιδί μου».

Το έφαγε αλλά έμειναν λίγα ψίχουλα. Και όπως μπήκε μέσ’ το ναό, έτσι, τα είδα τα ψίχουλα. Και έσκυψα και τα ’γλυψα. Και φώναξα και το νεαρό, τον τότε Ηλία, του λέω «έλα εδώ, έχει ένα δυο ψιχουλάκια, να γλύψε τα απ’ το χέρι του», με κοίταξε έτσι παράξενα, γιατί δεν είχε ακούσει τη συζήτηση, «κάντο, κάντο» λέω Ηλία λέω, «Κατάλαβες τίποτα; », λέει «όχι».

Εγώ όμως είχα τη συναίσθηση ότι ευωδίαζε τούτο το πράγμα, εκείνα τα ελάχιστα ψιχουλάκια, σαν Θεία Κοινωνία. Έτσι ο κυρ-Γιάννης κοινώνησε μια φορά με το μυστήριο της Θείας Κοινωνίας, και τη δεύτερη φορά, με τρόπο υπερφυσικό, στη μορφή του αντιδώρου.

Η παράκλησίς του ήτο, να μην το μάθει κανένας, ούτε ακόμα και η οικογένειά του. Έτσι εγώ το ξέχασα. Ο Ηλίας δεν κατάλαβε τίποτα, ούτε καν πιστεύω να το θυμάται.

Να όμως που το θυμήθηκα χτες βράδυ, όταν μελετούσα το σημερινό Αποστολικό Ανάγνωσμα, που όλοι ακούσατε, διότι συνήθιζε να μου το λέγει, «Αχ, πάτερ Στέφανε, «είς Κύριος, μία πίστις, εν Βάπτισμα, είς Τριαδικός Χριστός, εις Τριαδικός Θεός, μια μετάνοια, »… και άλλα πράγματα.

πηγή

ΛΙΒΑΝΟΣ_Θλιβερές εικόνες από τη Βηρυτό

Ας μην φοβόμαστε όταν ακούμε για πολέμους και άλλα φοβερά γεγονότα, διότι όλα αυτά πρέπει να συμβούν

 

Άγιος Γέροντας ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ (ΠΙΡΒΟΥ)

 

Για τον αληθινό χριστιανό δεν έχει σημασία πότε θα έλθει ένας πόλεμος ή ένας διωγμός. «Σε καιρούς διωγμών οι χριστιανοί πρέπει να συνάζονται γύρω από τους ιερείς...

Η Θεία Λειτουργία και τα Τίμια Δώρα θα δίνουν στους χριστιανούς την δύναμη για να υπομείνουν στην πείνα και θα τους διαφυλάσσουν από κάθε κακό,κάτω από την σκέπη και την προστασία της Υπεραγίας Θεοτόκου. Επίσης, είναι ανάγκη να λένε την Ευχή στον Ιησού και να προσεύχονται στην Παναγία,λέγοντας: Υπεραγία Θεοτόκε,σώσον ημάς ή Τη Υπερμάχω Στρατηγώ.

Οι σύντομες αυτές προσευχές μάς ένωσαν μέσα στην φυλακή και έτσι μπορέσαμε να αντέξουμε τον διωγμό του κομμουνιστικού καθεστώτος,χωρίς να υποταχθούμε στο κόκκινο θερίο. Όμως αυτά είναι για τους χλιαρούς χριστιανούς,διότι οι ένθερμοι είναι πάντοτε έτοιμοι-δεν περιμένουν τον καιρό του διωγμού ή του πολέμου για να επιμεληθούν τα της ψυχής τους! Για τον αληθινό χριστιανό δεν έχει σημασία πότε θα έλθει ένας πόλεμος ή ένας διωγμός.

Ο αληθινός χριστιανός είναι πάντα έτοιμος, προετοιμασμένος με αναμμένη την λαμπάδα της ψυχής του,για να συναντήσει τον Ουράνιο Νυμφίο. Ο γνήσιος χριστιανός δεν ζει με φόβο και αγωνία για το πότε θα ξεσπάσει ένας πόλεμος ή πότε θα πέσει μία βόμβα στο κεφάλι του. Αναζητεί τρόπους να θυσιάζεται περισσότερο για τον πλησίον του και για τον Θεό.Ο αληθινός χριστιανός αναζητεί μέσα του την Βασιλεία των Ουρανών και δεν φοβάται τίποτε στην εφήμερη τούτη ζωή. Γι αυτόν η λύπη είναι χαρά και ο Σταυρός είναι ανάσταση. Ούτως ή άλλως, η ζωή μας είναι στα χέρια του Θεού και μόνον Εκείνος γνωρίζει το τέλος του ανθρώπου. Επομένως, ας μην φοβόμαστε όταν ακούμε για πολέμους και άλλα φοβερά γεγονότα, διότι όλα αυτά πρέπει να συμβούν, όπως είπε ο Σωτήρας μας (πβ. Ματθ.24,6 και Μαρκ. 13,7) Φόβο θα έπρεπε να έχουμε για το γεγονός ότι οι ψυχές μας δεν είναι έτοιμες να συναντήσουν τον Χριστό»

Γέρων Ιγνάτιος από τη Δυτική Όχθη: Μας κρατάει εδώ η χάρις του Θεού

Η εκπομπή “Επικαιρότητα”  ταξίδεψε για άλλη μια φορά μέχρι τη Μέση Ανατολή και κράτησε ζωντανή την σχέση της με τους Αγίους Τόπους, καθώς στη Μαρία Γιαχνάκη, μίλησε ο Ηγούμενος της Ι.Μ. των Ποιμένων Βηθλεέμ, στη Δυτική Όχθη, Γέροντας Ιγνάτιος, για την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσαρακοστής εν μέσω δοκιμασιών.

Μακαριστός Γέροντας Δανιήλ Κατουνακιώτης ,το αηδόνι της ερήμου_ «Να λέτε στους ανθρώπους να εξομολογούνται πριν γεράσουν και χάσουν την μνήμη τους και τα λογικά τους.»

 

Δείτε επίσης _O γλυκής Γέρων Δανιήλ των Δανιηλαίων

Δεν κοιμήθηκε Ένας Πατριάρχης, αλλά ένας Ηγέτης κατά του ζυγού των απίστων...

 

 

 

«Ἡ χριστιανικὴ σκέψη (καὶ ἡ θρησκευτικὴ συνείδηση γενικότερα) μᾶς διδάσκει τί εἶναι καλὸ καὶ τί ἀπαράδεκτο, τί εἶναι ἁμαρτία καὶ τί εἶναι χάρη, ἀλλὰ ἀφήνει στὸ πρόσωπο τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιλογῆς. Ἡ χριστιανικὴ ἀρχὴ εἶναι: σέβομαι τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιλογῆς σου, ἀλλὰ ὄχι κάθε ἐπιλογή σου· «πάντα ἔξεστιν, ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει» (Α΄ Κορ. 10,23).

Εἶναι ἄλλωστε αὐτονόητο ὅτι ἡ ἐλευθερία τῆς ἐπιλογῆς ἔχει ἀξία μόνο ὅταν ἐπιλέγεις ἀνάμεσα σὲ διαφορετικὲς ἀξίες, διότι ἂν τὰ πάντα εἶναι ἴδια, τότε ἡ ἐπιλογὴ χάνει τὸ νόημά της.

Ἡ οὐσία ὅμως τοῦ ζητήματος εἶναι ὅτι ἡ κοσμικὴ ἰδεολογία παρουσίασε τὸ πρόσωπο ὡς ὂν ἀνεξάρτητο ἀπὸ τὸν Θεό, τοποθέτησε τὸν βεβαρημένο ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἄνθρωπο στὸ βάθρο καὶ ὑπέταξε τὰ πάντα στὰ ἔνστικτά του. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ἐπιδίωξε τὴ νομιμοποίηση τῶν ταπεινῶν ἐμπαθῶν κλίσεων, στερώντας του τοὺς ἠθικοὺς καὶ πνευματικοὺς προσανατολισμούς, καὶ τὸ δικαιολόγησε αὐτὸ μὲ τὸ πρόσχημα τοῦ ἀτομικισμοῦ.»

[Ηλίας Β΄, Καθολικός Πατριάρχης πάσης Γεωργίας,

Χριστούγεννα 2013-2014]

 

 

Σταύρος Λάλας: Ο Έλληνας κατάσκοπος

ΓΕΩΡΓΙΑ _Ένα από τα πιο όμορφα μέρη στην Γεωργία την άνοιξη είναι το Gibbs Gardens

Μπορείτε να περπατήσετε ανάμεσα σε περισσότερους από 20 εκατομμύρια ανθισμένους νάρκισσους - ένα απολύτως εκπληκτικό θέαμα!

 

Κάθε χρόνο, αυτός ο εκπληκτικός κήπος παρουσιάζει πάνω από 100 ποικιλίες και περισσότερους από 20 εκατομμύρια νάρκισσους διασκορπισμένους σε 50 στρέμματα από κυλιόμενους λόφους και κοιλάδες. Βρίσκεται στη μικρή πόλη Ball Ground στη Βόρεια Γεωργία, η περιοχή είναι γνωστή για την ιστορική γοητεία και τους ειρηνικούς δρόμους της.

Τα άνθη φυτεύονται σε φαρδιές, ρέουσες λωρίδες χρώματος που καταρρέουν στις πλαγιές των λόφων, μοιάζουν με χρυσά ποτάμια. Χάρη σε ένα μείγμα ποικιλιών πρώιμων, μεσαίων και καθυστερημένων άνθισης, το τοπίο εξελίσσεται συνεχώς σε περίπου έξι εβδομάδες, από τον Μάρτιο έως τα μέσα Απριλίου.

Το Gibbs Gardens είναι επίσης επίσημος κήπος βιτρίνας της American Daffodil Society και ένας από τους μεγαλύτερους προορισμούς προβολής ασφόδελων στις Ηνωμένες Πολιτείες

Το Flower Magazine το έχει ονομάσει ένα από τα δέκα κορυφαία μέρη στον κόσμο για να δεις νάρκισσους, ενώ η Southern Living το χαρακτηρίζει ως τη μεγαλύτερη επίδειξη νάρκισσων εκτός Ολλανδίας.

Στη Γεωργία, είναι δύσκολο να βρεις πιο όμορφη ανοιξιάτικη θέα

Φρίττω δεχόμενος το Πύρ.. Ω Φρικτού Μυστηρίου! Ω ευσπλαχνίας Θεού!

Ο μακαριστός Άγιος Γέροντας Κύριλλος, Ηγούμενος της Μονής Οσίου Δαυίδ

και άξιος διάδοχος του Οσίου Ιακώβου, κοινωνών των Αχράντων μυστηρίων, λίγο καιρό προ της οσιακής κοιμήσεως του ,στο κρεβάτι του μαρτυρίου του, στο Γ.Π.Νοσοκομείο Λάρισας,

τον χώρο του οποίου, κυριολεκτικά, καθαγίασε με την παρουσία του.

 

Στην φωτογραφία αποτυπώθηκε η συγκλονιστική έκφραση του προσώπου του με το δέος " προ του μετασχείν της φρικώδους θυσίας, του ζωοποιού Σώματος του Δεσπότου".

Ο μακαριστός Άγιος Γέροντας κοιμήθηκε οσιακά , την 30/3/2012, ημέρα Παρασκευή του Ακαθίστου Ύμνου και το επίσημο ετήσιο μνημόσυνό του, καθιερώθηκε να τελείται το Σάββατο του Ακαθίστου, που φέτος είναι το Σάββατο 28 Μαρτίου 2026.

ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΧΗ!

«Σοφία, Ὀρθοί! Φῶς Χριστοῦ φαίνει πᾶσι»

 

«Τῆς Προηγιασµένης τό πανίερο θάµβος»

Tό φῶς τό ἱλαρό πού ἁπλώνει ἡ λαμπάδα τῆς Προηγιασμένης τό νοιώθεις ὅτι εἶναι ἡ φωτεινή ματιά τοῦ Θεοῦ, πού μεγαλύνει τόν Κόσμο. Εἶναι ἡ ἀπαστράπτουσα παρουσία Του ἀπό τότε, ἀπό τόν καιρό τῆς Δημιουργίας, μέ κεῖνο τό κορυφαῖο πρόσταγμα: «Καί ἐγένετο φῶς» (Γεν. 1,3). Φωτεινή παρουσία πού δέν ἔπαψε νά εἰσέρχεται σέ ὅλα μας τά σκότη καί νά τά φωτίζει, δίχως νά ἐξετάζει ποιά. Ἀρκεῖ τίς θύρες τῆς ψυχῆς νά βρεῖ ἀνοικτές.

Στό μυρωμένο ἀνοιξιάτικο πρωϊνό ἀνεβαίνει τό εὐῶδες θυμίαμα κι ἀπό τό Πρόσωπό Του κατεβαίνει Φῶς Χριστοῦ καί καταυγάζει τήν Ἐκκλησιά, τούς πιστούς, τήν οἰκουμένη ὁλάκερη.

Αὐτό τό Φῶς πού αἰῶνες προσφέρεται, καί θά προσφέρεται ἕως τῆς συντελείας, γίνεται τό μέσον διά τοῦ ὁποίου καί οἱ Γραφές καί οἱ Λόγοι καί ἡ Ἀνάγνωση τοῦ Σύμπαντος Κόσμου κατανοεῖται, ἐμβιώνεται, ὁδηγεῖ εἰς ὁδούς σωτηρίας.

Αἰῶνες στέκει στήν Ὡραία Πύλη ὁ ἀρχαῖος ὁ παπᾶς, ἀκίνητος, εὐσχήμων, ἱεροπρεπής καί κατενυγμένος. Κρατᾶ τήν ἀκοίμητα ἀναμμένη λαμπάδα τῆς Προηγιασμένης καί τό θυμιατό, γιά νά ὁρίσει τήν Προσευχή τῶν πιστῶν, νά συμμαζέψει τούς καημούς τους, τίς μετάνοιες καί τίς ἱκεσίες τους καί νά τά τυλίξει σέ νοητά ὀθόνια γκρίζου θυμιάματος.

Νά συμμαζέψει τήν Πίστη τους στή χρυσογάλανη φλόγα τοῦ κεριοῦ κι ὕστερα, ἤρεμα, ἁπλᾶ καί σέ ἦχο λιτό, ὑφασμένο στόν ἀργαλιό τῆς ταπείνωσης, ἀνοίγει τή θύρα τοῦ Θεοῦ μέ τό «Κατευθυνθήτω».

Οἱ μετάνοιες εἶναι ἀσκήσεις πού δέν ἀποδεικνύουν μόνο τή συμμετοχή τοῦ σώματος, ἀλλά κυρίως τή συντριβή τῆς ψυχῆς. Γιατί ἐκεῖ πρέπει νά ἐπικεντρωθεῖ ἡ ὅλη διαδικασία μέ ἀπότοκο τή θεραπεία… Ἄλλωστε, γι᾿ αὐτό «αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν ἀοράτως» μέν, ἀλλά μαζί μας ἀτενίζουν καί διαπιστώνουν ὅτι, «ἰδού, εἰσπορεύεται ὁ Βασιλεύς τῆς Δόξης». Γιά ποῦ, ἄραγε; Τό ἐρώτημα δυναμικό μεγαλειῶδες, οὐσιαστι­κό… Διότι εἰσπορεύεται, εἰσοδεύει ὁ Βασιλεύς τῆς Δόξης, μέσα στό Ἅγιο Δισκάριο, μέ τήν ἡσυχία καί τή σιωπή τοῦ Ναοῦ νά τήν καταλύει, ν᾿ ἀνοίγει ρωγμές σωτήριες, τό ρυθμικό κουδούνισμα τοῦ θυμιατοῦ.

«Ἰδού θυσία…», Θυσία Μυστική, ἀλλά καί Τελειωμένη, πού μόνο οἱ Δυνάμεις τῶν Οὐρανῶν μέ τά παρθένα, τά φωτισμένα ἀπό τόν Θεῖο Του Γνόφο Μάτια, μέ φρίκη βλέπουν καί κατανοοῦν, πασχίζοντας νά μᾶς εἰσάγουν ὅλους σ’ αὐτό τό Μάθημα τῆς Θυσίας καί τῆς Προσφορᾶς. «Οὕτως ἠγάπησεν ὁ Θεός τόν κόσμον…» ( Ἰω. 3, 15) ἀντίθετα μέ τόν κόσμο πού συνεχίζει, ὄχι μονάχα νά μήν ἀγαπᾶ, ἀλλά ν᾿ ἀμφισβητεῖ καί νά ζητᾶ τίς ἔτι καί ἔτι θυσίες Του… πού τίς ἀντιπροσωπεύουν, εὐτυχῶς, τά τῶν Ἁγίων Μαρτύρια… Τά ὁποῖα ἀσφαλῶς σήμερα ὡς ἐπί τό πλεῖστον εἶναι μέν ἀναίμακτα, ἀλλά μουσκεμένα ἀπό δάκρυα, ἱδρῶτες, ἀγωνία καί μεγάλη Σιωπή πού γιά νά τήν ἀντέξεις ἀπαιτεῖται νά μαθητεύσεις στή ἄλλη Σιωπή. Ἐκείνη, πού ἐκφράζεται μέ διαφορετικά ρήματα καί πού ἐκκινεῖται ἀπό μιάν ἄλλη Σιωπή. «Ὁ δέ Ἰησοῦς ἐσιώπα» (Ματθ.26, 63).

Εἰσπορεύεται ὁ Βασιλεύς τῆς Δόξης, λοιπόν. Κι ἐμεῖς βυθίζουμε τήν ὕπαρξή μας στά βάθη τῶν αἰώνων καί ψηλαφοῦμε τίς ἀρετές τῶν Πατέρων μας, οἱ ὁποῖοι «Πίστει καί πόθῳ» προσέρχονταν γιά νά καταστοῦν «μέτοχοι ζωῆς ἀθανάτου». Ἐκεῖνοι… Ἐμεῖς;

Οἰ λέξεις αὐτές, «πίστις», δηλαδή, πού δηλοῖ τήν ἐμπιστοσύνη καί κάτι παραπάνω, καί «πόθος», πού φανερώνει τήν ἐπιθυμία, τή λαχτά­ρα τῆς παρουσίας κάποιου, διαπλέουν τίς θάλασσες τοῦ Χρόνου καί μᾶς ἀνταμώνουν· λέξεις χλωρές, νεοφερμένες, πού ἐπιμένουν νά μᾶς εἰσοδεύσουν, ὄχι μονάχα στό νόημά τους, ἀλλά καί στόν κόσμο τους… Τόν κόσμο τῆς Βασιλείας Του. Μιά θύρα τῆς ὁποίας εἶναι καί ἡ Προηγιασμένη…

Σκόπελος, π. Κων. Ν. Καλλιανός

«ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ», Ἀπρίλιος 2013, Ἀρ. Τεύχους 128α

Aπό Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου εις Κοπάνους

υπάρχω !

 

Εν μέσω Δίωξης των ισλαμοφασιστών , ο Χριστιανικός Πληθυσμός της Συρίας Μειώθηκε κατά 80%

 

Πριν ξεκινήσει ο εγκάθετος πόλεμος στη Συρία από τους ισλαμοφασιστες το 2011, υπήρχαν περίπου 2,5 εκατομμύρια Χριστιανοί στη Συρία, συμπεριλαμβανομένων περίπου ενός εκατομμυρίου Ελληνορθόδοξων πιστών. Σήμερα, οι εκτιμήσεις του χριστιανικού πληθυσμού κυμαίνονται από 500.000 έως ένα εκατομμύριο, με ελαφρώς λιγότερους από τους μισούς να είναι Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί.

 

Οι Χριστιανοί που παραμένουν στη Συρία βρίσκονται ακόμα σε κίνδυνο στην αρχαία πατρίδα τους. Το Πατριαρχείο Αντιόχειας σημείωσε τον Σεπτέμβριο του 2025 ότι «εδώ και μέρες στη Συρία γίνεται συστηματική & άνευ προηγουμένου σφαγή Χριστιανών, θανάτωση μοναχών, καύση μοναστηριών, λεηλασία και καύση ολόκληρων ορθοδόξων χωριών, ενώ οι αρχές στη Συρία δεν κάνουν τίποτα για να το αποτρέψουν». ”

 

Το Ιρακινό Χριστιανικό Ίδρυμα ανέφερε τον Μάρτιο του 2025 ότι «Σύριοι Χριστιανοί και Αλαουίτες σφαγιάζονται στη Συρία από στρατιώτες της τρομοκρατικής κυβέρνησης ISIS/AlQaeda. Ο αριθμός των νεκρών είναι 1800 τις τελευταίες μέρες, ενώ πολλά θύματα εξακολουθούν να αγνοούνται. Ολόκληρα χωριά σφαγιάζονται. ”

Εν μέσω αυτής της συνεχιζόμενης δίωξης, οι Χριστιανοί στη Συρία παρέμειναν θαρραλέοι. Τον Ιούνιο του 2025, βγήκαν στους δρόμους, ψάλλοντας: «Χριστός Ανέστη!» Πράγματι, Αναστήθηκε! Σηκώστε τους σταυρούς σας. Δεν φοβόμαστε τις απειλές θανάτου σας! ”

Καθώς η κρίση συνεχίζεται, στις 8 Μαρτίου 2026, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος εδέησε να επικοινωνήσει  για άλλη μια φορά με τον Πατριάρχη Ιωάννη Ι ́ της Αντιοχείας και Πάσης Ανατολής, προκειμένου να εκφράσει την προσευχητική του υποστήριξη και αλληλεγγύη.

Ο Βαρθολομαιος  επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Πατριάρχη Ιωάννη και του είπε την ανησυχία του σχετικά με τις πρόσφατες εξελίξεις στην περιοχή. Μετέφερε την ανησυχία του για την ευημερία του Πατριάρχη Ιωάννη και για τους Χριστιανούς πιστούς στη Συρία και τα περίχωρά της.

Μετέφερε επίσης στον Πατριάρχη Ιωάννη τις θερμές ευχές και την εγκάρδια ανησυχία του, και επικαλέστηκε σε αυτόν και το ιερό ποίμνιο του την αμέριστη προστασία του Κυρίου Ιησού Χριστού και της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Ο Πατριάρχης  Αντιοχείας Ιωάννης επικοινώνησε με τον Μητροπολίτη Ηλία Τύρου και Σιδώνος για να μεταφέρει την υποστήριξη της Εκκλησίας της Αντιόχειας προς τους πάσχοντες του νότιου Λιβάνου. «Είμαστε δίπλα σας και στο πλευρό του λαού μας στο Νότιο Λίβανο», είπε ο Πατριάρχης Ιωάννης στον Μητροπολίτη Ηλία, «και προσευχόμαστε για ειρήνη και για το τέλος του πολέμου. ”

 

Υ.Σ.Τι σημαίνει ισλαμοφασιστικά κτήνη δείτε εδώ ,αυτοί όλοι τους παρουσιάστηκαν από τα πουλημένα Μ.Μ.Ε. ως Σύριοι και οι κτηνωδίες που έκαναν και κάνουν ως "εμφύλιος" πόλεμος.. ενώ στην ουσία πρόκειται για τη επιβολή του σατανοκίνητου Ισλάμ σε αρχαίες Χριστιανικές κοιτίδες!