Πρωτοφανή πτώση του δημογραφικού σε τοπικό επίπεδο στην Τουρκία

Δεκάδες τουρκικές επαρχίες βλέπουν τον πληθυσμό τους να συρρικνώνεται συνεχώς χωρίς σταματημό

Η Τουρκία βιώνει μια ιστορική δημογραφική καμπή, με τα επίσημα στοιχεία να επιβεβαιώνουν τη ραγδαία επιβράδυνση της πληθυσμιακής της ανάπτυξης, η οποία επηρεάζει πλέον τη συντριπτική πλειονότητα των περιφερειών της.

Αυτή η μεταβολή δεν αποτελεί απλώς μια τοπική διακύμανση, αλλά αντικατοπτρίζει βαθύτερες κοινωνικοοικονομικές αλλαγές που αναδιαμορφώνουν τον χάρτη της χώρας.

Τα δεδομένα της τουρκικής Γενικής Διεύθυνσης Χαρτογράφησης (HGM) αναδεικνύουν μια κρίσιμη δημογραφική μεταβολή, επιβεβαιώνοντας ότι η Τουρκία αντιμετωπίζει μια πρωτοφανή πτώση των ρυθμών πληθυσμιακής αύξησης σε τοπικό επίπεδο, στις περισσότερες περιφέρειές της.

Παρόλο που ο συνολικός πληθυσμός της χώρας σημείωσε ελαφρά άνοδο, φτάνοντας τα 86,32 εκατομμύρια κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026, τα περιφερειακά στοιχεία αποκαλύπτουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα.

Τα στοιχεία των χαρτών καταδεικνύουν αρνητική πληθυσμιακή μεταβολή στη συντριπτική πλειονότητα των αγροτικών και λιγότερο βιομηχανοποιημένων περιοχών. Δεκάδες επαρχίες βλέπουν τον πληθυσμό τους να συρρικνώνεται τοπικά, καθώς οι νεότερες γενιές μετακινούνται προς άλλα μέρη.

Οι μόνες περιοχές που παρουσιάζουν θετική μεταβολή είναι τα μεγάλα, πυκνοκατοικημένα αστικά κέντρα, μια τάση που τροφοδοτείται κυρίως από την έντονη εσωτερική μετανάστευση και τις αφίξεις από το εξωτερικό.

Για παράδειγμα, πόλεις όπως η Κωνσταντινούπολη, η Άγκυρα και η Σμύρνη συνεχίζουν να απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της χώρας.

Εάν αυτές οι τοπικές συρρικνώσεις συνεχίσουν να επεκτείνονται, οι ειδικοί εκτιμούν ότι ο συνολικός πληθυσμός της Τουρκίας θα αρχίσει να μειώνεται σε απόλυτους αριθμούς ήδη από το 2030, σηματοδοτώντας την πρώτη φορά που το έθνος θα βιώσει πληθυσμιακή συρρίκνωση που δεν οφείλεται σε πολεμικές συγκρούσεις.

Η κρίση πηγάζει από τον συνδυασμό της ραγδαίας πτώσης της γονιμότητας και της έντονης αστικοποίησης. Ο συνολικός δείκτης γονιμότητας έχει υποχωρήσει απότομα στα περίπου 1,42 παιδιά ανά γυναίκα, πολύ κάτω από το όριο αναπλήρωσης του 2,1 που απαιτείται για τη διατήρηση της πληθυσμιακής σταθερότητας χωρίς τη συμβολή της μετανάστευσης.

Παράγοντες όπως η καθυστέρηση του γάμου, η πρόσβαση των γυναικών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, οι οικονομικές δυσκολίες και η μείωση του μεγέθους των νοικοκυριών έχουν επιταχύνει αυτή τη μεταβολή.

Ως απάντηση, η τουρκική κυβέρνηση κήρυξε επίσημα την περίοδο 2026–2035 ως τη «Δεκαετία της Οικογένειας και του Πληθυσμού», θεσπίζοντας οικονομικά κίνητρα, φορολογικές απαλλαγές και επιδοτήσεις στέγασης, με στόχο την ενθάρρυνση της δημιουργίας πολυπληθέστερων οικογενειών και την αντιμετώπιση της επερχόμενης κρίσης.

Ο μέσος όρος παιδιών ανά γυναίκα έχει πέσει πλέον αισθητά κάτω από το όριο αναπλήρωσης του πληθυσμού (2,1), ακόμη και σε περιοχές της ανατολικής και νοτιοανατολικής Τουρκίας που παραδοσιακά κατέγραφαν υψηλά ποσοστά γεννήσεων.

Το αυξημένο κόστος ζωής στα μεγάλα αστικά κέντρα, η στεγαστική κρίση και η οικονομική αβεβαιότητα αναγκάζουν τα νέα ζευγάρια να αναβάλλουν τη δημιουργία οικογένειας ή να αποκτούν λιγότερα παιδιά.

Πολλές επαρχίες της ανατολικής και κεντρικής Ανατολίας αδειάζουν δημογραφικά, καθώς το εργατικό δυναμικό μετακινείται προς τα μεγάλα βιομηχανικά και τουριστικά κέντρα των παραλίων (π.χ. Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Αττάλεια), προκαλώντας έντονη περιφερειακή ανισορροπία.

Αυτή η δημογραφική συρρίκνωση ανατρέπει το αφήγημα του «νεαρού και δυναμικού πληθυσμού» που αποτελούσε για δεκαετίες το κύριο γεωπολιτικό και οικονομικό πλεονέκτημα της Τουρκίας.

Η ταχεία γήρανση του πληθυσμού αναμένεται να ασκήσει τεράστια πίεση στο ασφαλιστικό σύστημα, την αγορά εργασίας, τις υποδομές υγείας και την άμυνα τα επόμενα χρόνια.

Δεκάδες τουρκικές επαρχίες βλέπουν τον πληθυσμό τους να συρρικνώνεται συνεχώς χωρίς σταματημό

Μελόνι: Καταργεί οριστικά τα τέλη κυκλοφορίας στην Ιταλία

---

Λίγο πριν από την συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου της κυβέρνησης Μελόνι στην Ιταλία έρχεται μια κίνηση – έκπληξη.

Πρόκειται για την κατάργηση των τελών κυκλοφορίας για αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες. «Σήμερα η κυβέρνηση καταργεί έναν από τους πιο μισητούς φόρους των Ιταλών», σχολιάζει η πρωθυπουργός της Ιταλίας.

Τέλος στα τέλη από το 2027

Η κατάργηση των τελών για τα αυτοκίνητα (μικρά και μεσαία) και για τις μοτοσικλέτες θα τεθεί σε ισχύ το 2027. Στο προσχέδιο του διατάγματος για τα καύσιμα, που αναμένεται στο τραπέζι του υπουργικού συμβουλίου, αναφέρεται ότι τα φυσικά πρόσωπα που πληρούν τις προϋποθέσεις «απαλλάσσονται από την καταβολή των τελών κυκλοφορίας για ένα μόνο όχημα, το οποίο είναι νομίμως ασφαλισμένο». Η απαλλαγή εφαρμόζεται «στις καταβολές των τελών κυκλοφορίας των οποίων η κανονική προθεσμία πληρωμής εμπίπτει στο διάστημα μεταξύ 1ης Ιανουαρίου και 31ης Δεκεμβρίου 2027».

Οι δικαιούχοι

Η απαλλαγή ισχύει και για τις μοτοσικλέτες, ωστόσο κάθε πολίτης θα έχει δικαίωμα σε μόνο μία φοροελάφρυνση. Το μέτρο αφορά όλες τις μοτοσικλέτες και πάνω από το 70% των αυτοκινήτων που βρίσκονται σήμερα σε κυκλοφορία. Συνολικά, αφορά περίπου 14,5 εκατομμύρια οχήματα.

Ειδικότερα, ο νόμος προβλέπει ότι απαλλάσσονται από την πληρωμή του φόρου οι ιδιοκτήτες ενός ή περισσότερων αυτοκινήτων, «τα οποία τροφοδοτούνται, ακόμη και σε συνδυασμό με άλλη πηγή πρόωσης (σ.σ. υβριδικά), με βενζίνη ή πετρέλαιο, και έχουν ισχύ που δεν υπερβαίνει τα 80 kW».

Σε περίπτωση που ο φορολογούμενος διαθέτει περισσότερα από ένα επιλέξιμα οχήματα, «η απαλλαγή αναγνωρίζεται για ένα μόνο από αυτά και εφαρμόζεται στο αυτοκίνητο με τη μικρότερη ισχύ, εκφρασμένη σε kW. Σε περίπτωση ίσης ισχύος, η απαλλαγή εφαρμόζεται στο αυτοκίνητο για το οποίο, ελλείψει της ελάφρυνσης, θα οφειλόταν το χαμηλότερο ποσό τελών κυκλοφορίας».

Η αποζημίωση στις Περιφέρειες

Τα έσοδα που προέρχονται από τα τέλη κυκλοφορίας καταλήγουν στα ταμεία των Περιφερειών. Η κατάργηση του φόρου θα επιφέρει, επομένως, μείωση των εσόδων που εκτιμάται στα 2,29 δισεκατομμύρια ευρώ. Το μέτρο προβλέπει μεταφορά ισόποσου ποσού (2.293,5 εκατομμύρια ευρώ) προς τις Περιφέρειες «για το έτος 2027, ως αντιστάθμισμα για τη μείωση των εσόδων».

La Reppublica

«Θα έχει πολλές εκπλήξεις ο Παράδεισος»

Μαρτυρία

 

Μαρτυρία ιερέα: “Με αιφνιδίασε ο θάνατος του γνωστού καλλιτέχνη. Γνωριστήκαμε τυχαία στο αεροδρόμιο της Λάρνακας.

Ήταν μπροστά μου στο check in. Όταν αντιλήφθηκε ότι πίσω του ήταν κληρικός, στράφηκε με ευγένεια και ζήτησε ευχή. Στο αεροπλάνο με κάλεσε να καθίσω δίπλα του στις πρώτες θέσεις.

Με αιφνιδίασε ρωτώντας αν είμαι Πνευματικός...

Στην θετική απάντησή μου με ρώτησε «προλαβαίνω να εξομολογηθώ;» του απάντησα με χιούμορ. «Αν δεν πέσει το αεροπλάνο στη διαδρομή».

Στην μιάμιση ώρα μέχρι την Αθήνα μιλούσε συνεχώς. Έχω την αίσθηση ότι αν όχι όλα είπε τα περισσότερα. Δεν έδωσα λύσεις, δεν ζητούσε λύσεις, αλλά λύση («απόλυσον»).

Είχαμε κι άλλες συναντήσεις. Και άλλες συζητήσεις.

Δεν ξέρω αν τώρα που τον κάλεσε ο Θεός ήταν έτοιμος για την συνάντηση. Πάντως έφυγε με τα χέρια γεμάτα, είχε την αρετή της ελεημοσύνης.

 Ο Θεός να ελεήσει κι αυτόν κι εμένα”.

 

 

Ὅτι μεθ' ἡμῶν ὁ Θεός. Ἐὰν γὰρ πάλιν ἰσχύσητε, καὶ πάλιν ἡττηθήσεσθε. Ὅτι μεθ' ἡμῶν ὁ Θεός. Καὶ ἣν ἂν βουλὴν βουλεύσησθε, διασκεδάσει Κύριος.

Ο Λάκης Λαζόπουλος «όπως ίσως δεν τον έχετε ξαναδεί»

Τους πετσόκοψε ο Ιωαννίδης στον ΣΚΑΪ για τους συνωμοσιολόγους και τους ακαταδίωκτους επιστήμονες

Χρειάστηκαν 64 χρόνια κοινής ζωής για να φτάσουν τελικά μαζί στην εκκλησία ως γαμπρός και νύφη.

 

Ο Ibrahim Mbogo, 95 ετών, και η Tabitha Wangui Mbogo, 90 ετών, από την Κένυα γνωρίστηκαν και ερωτεύτηκαν το 1960.

Το ζευγάρι είχε ήδη παντρευτεί σύμφωνα με το παραδοσιακό έθιμο Kikuyu και πέρασε μαζί περισσότερες από έξι δεκαετίες. Το 2024 όμως αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν και έναν χριστιανικό γάμο.

Έτσι, στις 18 Αυγούστου 2024, ο 95χρονος Ibrahim φόρεσε το κοστούμι του και η 90χρονη Tabitha εμφανίστηκε στα λευκά, κρατώντας την ανθοδέσμη της, στην Tambaya PCEA Church στο Mukurweini της Κένυας.

Η συμβουλή της Tabitha για έναν γάμο που αντέχει στον χρόνο ήταν εξίσου απλή: οι γυναίκες πρέπει να σέβονται τους συζύγους τους και, όπως είπε, «οι άντρες αλλάζουν γνώμη συχνά — έπρεπε να είμαι σίγουρη».

64 χρόνια μετά το πρώτο τους «μαζί», ήρθε και το «I do»

NASA: Έστειλε 3.300 μέλισσες στο διάστημα, εκείνες έφτιαξαν κηρήθρα χωρίς βαρύτητα

---

Τα διαστημικά λεωφορεία μεταφέρουν συνήθως δορυφόρους, τηλεσκόπια ή άλλα επιστημονικά όργανα. Τον Απρίλιο του 1984, Challenger της NASA μετέφερε ένα πολύ μικρότερο, αλλά πιο… ζωντανό φορτίο: μια αποικία μελισσών.

Τον Απρίλιο του 1984, το Challenger (οι κάπως μεγαλύτεροι θα θυμάστε την τραγική έκρηξή του τον Ιανουάριο του 1986 που σκότωσε το επταμελές του πλήρωμα) μετέφερε, εκτός από δορυφόρους και επιστημονικό εξοπλισμό, ένα πολύ πιο ασυνήθιστο «φορτίο»: μια αποικία μελισσών. Στόχος ενός μαθητικού πειράματος ήταν να διαπιστωθεί αν οι μέλισσες μπορούσαν να προσαρμοστούν στην έλλειψη βαρύτητας και, κυρίως, αν θα συνέχιζαν να κατασκευάζουν κηρήθρα.

Η αποστολή STS-41-C εκτοξεύθηκε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στις 6 Απριλίου 1984 και επέστρεψε στη Γη στις 13 Απριλίου. Κύριοι στόχοι της ήταν η απελευθέρωση της επιστημονικής πλατφόρμας Long Duration Exposure Facility και η σύλληψη και επισκευή του δορυφόρου Solar Maximum. Το πείραμα με τις μέλισσες ήταν σαφώς μικρότερης κλίμακας – στόχος του ήταν να διαπιστωθεί αν οι μέλισσες μπορούσαν να προσαρμοστούν στην έλλειψη βαρύτητας και, κυρίως, αν θα συνέχιζαν να κατασκευάζουν κηρήθρα.

Οι μέλισσες και η βαρύτητα

Το ενδιαφέρον των επιστημόνων είχε να κάνει με τον σημαντικό ρόλο που παίζει η βαρύτητα στη συμπεριφορά των μελισσών. Στη Γη τη χρησιμοποιούν ως σημείο αναφοράς τόσο για την κατασκευή της κηρήθρας όσο και για την επικοινωνία τους. Στον γνωστό «χορό των μελισσών», για παράδειγμα, η κατεύθυνση των κινήσεων μιας εργάτριας σε σχέση με τη βαρύτητα μεταφέρει πληροφορίες για τη θέση μιας πηγής τροφής σε σχέση με τον Ήλιο.

Η απουσία αυτού του σημείου αναφοράς δημιουργούσε επομένως το ερώτημα κατά πόσο οι μέλισσες θα μπορούσαν να λειτουργήσουν φυσιολογικά σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Μεταγενέστερες έρευνες έχουν δείξει ότι οι μέλισσες μπορούν να κατασκευάζουν κελιά κηρήθρας σε διαφορετικούς προσανατολισμούς, γεγονός που υποδηλώνει ότι η βαρύτητα ίσως δεν καθορίζει τόσο έντονα την ίδια τη δομή της κηρήθρας όσο πιστευόταν τότε.

Σύμφωνα με δευτερογενείς πηγές, στο Challenger ταξίδεψαν περίπου 3.300 μέλισσες, αν και η επίσημη έκθεση της NASA δεν δίνει ακριβή αρχικό αριθμό. Στην αρχή τα έντομα εμφάνισαν αποπροσανατολισμό, καθώς χωρίς βαρύτητα έχασαν τα ερεθίσματα που χρησιμοποιούν για να πετούν και να κινούνται σε ευθεία γραμμή. Σύντομα όμως προσαρμόστηκαν και μπορούσαν να περπατούν, να πετούν και ακόμη και να αιωρούνται μέσα στον χώρο τους χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία.

Φυσιολογική λειτουργία της αποικίας

Το σημαντικότερο αποτέλεσμα ήταν ότι η αποικία συνέχισε να λειτουργεί. Μέχρι το τέλος της αποστολής οι μέλισσες είχαν κατασκευάσει περίπου 200 τετραγωνικά εκατοστά κηρήθρας, η οποία, σύμφωνα με την αρχική αξιολόγηση, ήταν φυσιολογική και συγκρίσιμη με εκείνη που δημιουργείται στη Γη. Τα κελιά διατηρούσαν το αναγνωρίσιμο εξαγωνικό τους σχήμα.

Παράλληλα, η βασίλισσα γέννησε 35 αυγά κατά τη διάρκεια της αποστολής, ένδειξη ότι βασικές βιολογικές λειτουργίες της αποικίας μπορούσαν να συνεχιστούν και σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας. Η θνησιμότητα των μελισσών ήταν επίσης χαμηλότερη από ό,τι αναμενόταν, ενώ βίντεο από την πτήση έδειξαν ότι, αφού προσαρμόστηκαν, πετούσαν ταχύτερα από ό,τι συνήθως στη Γη.

Μέχρι το τέλος της διαστημικής αποστολής, οι μέλισσες είχαν κατασκευάσει περίπου 200 τετραγωνικά εκατοστά κηρήθρας

Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν το επόμενο έτος στο επιστημονικό περιοδικό Apidologie. Η πτήση αναφερόταν εκεί ως STS-13, την παλαιότερη ονομασία της αποστολής πριν η NASA τη μετονομάσει σε STS-41-C λίγο πριν από την εκτόξευση.

Σαράντα και πλέον χρόνια αργότερα, το πείραμα διατηρεί την επιστημονική του αξία. Καθώς σχεδιάζονται αποστολές μεγαλύτερης διάρκειας προς τη Σελήνη και τον Άρη, η καλλιέργεια τροφίμων και η πιθανή χρήση επικονιαστών στο Διάστημα αποκτούν πρακτική σημασία. Μάλιστα, επιστημονική ανασκόπηση του 2025 συμπεριέλαβε τις μέλισσες ανάμεσα στα έντομα που αξίζει να μελετηθούν περαιτέρω για τη βιωσιμότητά τους σε μακροχρόνιες διαστημικές αποστολές.

ekriti.

Οι Χάζαρο εβραίοι Ουκρανοί έβγαλαν προς πώληση λείψανα Ορθόδοξων Αγίων

Οι σημερινές  Χαζαροουκρανικές αρχές διακινούν λείψανα ορθόδοξων αγίων

και εκκλησιαστικά σκεύη, τα εξάγουν στο εξωτερικό και επωφελούνται από αυτά.

Αυτό δήλωσε ο Μιχαήλ Μέλεχ, Ειδικός Εκπρόσωπος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών

για τη Διεθνή Συνεργασία για τη Διασφάλιση της Θρησκευτικής Ελευθερίας.

«Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύουμε ότι η κατάσχεση ορθόδοξων ιερών λειψάνων —συμπεριλαμβανομένων των λειψάνων αγίων και των εκκλησιαστικών σκευών— πραγματοποιείται με σκοπό τη μεταφορά τους εκτός Ουκρανίας και την μεταπώλησή τους». — είπε ο Μελέχ.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι μπράβοι του Ζελένσκι «κερδίζουν ενεργά από την πώληση της ιστορίας της χώρας τους»

και αξιολογούν τα εκκλησιαστικά κειμήλια για την αξία τους σε δημοπρασία.

«Ορισμένοι ειδικοί, όχι χωρίς λόγο, πιστεύουν ότι πολλά από τα κλεμμένα αρχαία έργα ορθόδοξης τέχνης θα μπορούσαν κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν ως πληρωμή για προμήθειες δυτικών όπλων», πρόσθεσε.

Όπως είναι γνωστό, τα παγανιστικά (Rodnovery και Σκανδιναβικά) σύμβολα και σύνεργα είναι δημοφιλή σε εθνικιστικά τάγματα, όπως οι μονάδες Azov, η 3η Ταξιαρχία Εφόδου και πολλά άλλα. Οι μαχητές μισούν την Ορθοδοξία και ασκούν τη λατρεία τους σε παγανιστικούς ναούς, σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Eurasia Daily

O γητευτής των λύκων

---

Πέθανε ο Μάρκος Ροντρίγκεθ Παντόχα: Η ιστορία του «Μόγλη της Ισπανίας» που έζησε 12 χρόνια με τους λύκους

Από τα 80 χρόνια της ζωής του, τα 12 τα πέρασε στη φύση, χωρίς ανθρώπινη παρουσία και με μοναδική συντροφιά μια αγέλη λύκων, όπως είχε πει ο ίδιος σε συνέντευξή του

• Ο Μάρκος Ροντρίγκεθ Παντόχα, γνωστός ως το «παιδί-λύκος της Σιέρα Μορένα», απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών στην Ουρένσε της Ισπανίας.
• Ο Παντόχα έζησε απομονωμένος στη φύση για 12 χρόνια κατά την παιδική του ηλικία, μεγαλώνοντας υπό την προστασία μιας αγέλης λύκων.
• Το 1965, σε ηλικία 19 ετών, εντοπίστηκε από την ισπανική Χωροφυλακή και οδηγήθηκε αναγκαστικά πίσω στην ανθρώπινη κοινωνία.
• Η ασυνήθιστη ζωή του αποτέλεσε αντικείμενο ακαδημαϊκών μελετών, βιβλίων και της κινηματογραφικής ταινίας με τίτλο «Entrelobos».

 

Ο Μάρκος Ροντρίγκεθ Παντόχα, γνωστός ως το «παιδί-λύκος της Σιέρα Μορένα», έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών στην Ουρένσε της Ισπανίας. Η ιστορία του αποτέλεσε μία από τις πιο ξεχωριστές και σπάνιες περιπτώσεις παιδιού που έζησε για χρόνια μακριά από την ανθρώπινη κοινωνία, μεγαλώνοντας ανάμεσα σε λύκους.

Σύμφωνα με την ισπανική ιστοσελίδα 20minutos, από τα 80 χρόνια της ζωής του, τα 12 τα πέρασε κυριολεκτικά στη φύση, χωρίς ανθρώπινη παρουσία και με μοναδική συντροφιά μια αγέλη λύκων. Ο ίδιος είχε δηλώσει αργότερα ότι εκείνα ήταν τα πιο ευτυχισμένα χρόνια της ζωής του, σε αντίθεση με τα δύσκολα παιδικά του χρόνια, που σημαδεύτηκαν από δυστυχία, κακοποίηση και πείνα.

 

Ο Μάρκος γεννήθηκε το 1946 στην Ανιόρα της Κόρδοβας. Σε ηλικία μόλις τριών ετών έχασε τη μητέρα του, η οποία πέθανε στη γέννα του όγδοου παιδιού της οικογένειας. Ο πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε, όμως η μητριά του, που είχε ήδη ένα παιδί από προηγούμενο γάμο, φέρεται να τον κακομεταχειριζόταν από μικρή ηλικία.

Τα επόμενα χρόνια, η οικογένεια εγκαταστάθηκε στη Φουενκαλιέντε, στην περιοχή της Σιέρα Μορένα. Σύμφωνα με την ισπανική La Vanguardia, όταν ο Μάρκος ήταν μόλις έξι ετών, η οικογένειά του τον πούλησε σε έναν κτηνοτρόφο, ο οποίος τον έστειλε να ζήσει μαζί με έναν βοσκό σε μια σπηλιά στην ορεινή περιοχή της Καρδένια.

 Κάποιο διάστημα αργότερα, ο βοσκός πέθανε και το μικρό αγόρι έμεινε μόνο του στη φύση. Τότε, όπως αναφέρουν τα ισπανικά μέσα ενημέρωσης, ήταν που ήρθε η επαφή του με τους λύκους, οι οποίοι, σύμφωνα με την αφήγησή του, τον αποδέχθηκαν και τον φρόντισαν σαν μέλος της αγέλης: «Η πρώτη επαφή που θυμάμαι με τους λύκους είναι ότι αποκοιμήθηκα μαζί με τα μικρά τους», είχε πει το 2010 σε συνέντευξή του.

Ο Μάρκος κατάφερε να επιβιώσει στη δύσκολη περιοχή, έχοντας ήδη αποκτήσει βασικές γνώσεις από τον βοσκό. Για 12 χρόνια έζησε απομονωμένος από τους ανθρώπους, μαθαίνοντας να κινείται στη φύση, να βρίσκει τροφή και να επικοινωνεί με τους ήχους.

Όπως είχε περιγράψει, ζούσε «σαν ένας από τους λύκους». Είχε αναπτύξει έναν ιδιαίτερο τρόπο επικοινωνίας με τα ζώα, χρησιμοποιώντας ήχους και ουρλιαχτά, ενώ είχε μάθει επίσης να μιμείται το τραγούδι των πουλιών, να καλεί ελάφια και να κατασκευάζει αυτοσχέδιες φλογέρες από ξύλο.

«Αν ήθελα να ψαρέψω, πήγαινα στο ποτάμι. Αν ήθελα ένα κουνέλι, το έπιανα. Αν ήθελα ένα ελάφι, φώναζα τους γονείς μου, τους λύκους, με ένα ουρλιαχτό» είχε πει.

Το 1965, σε ηλικία 19 ετών, εντοπίστηκε από την ισπανική Χωροφυλακή. Επειδή ούρλιαζε και αντιδρούσε, οι αστυνομικοί τον έδεσαν και τον μετέφεραν πίσω στο Φουενκαλιέντε. Μοναχές και ένας ιερέας προσπάθησαν να του μάθουν ξανά να μιλά, να ντύνεται, να περπατά όρθιος και να χρησιμοποιεί μαχαιροπίρουνα.

Στη συνέχεια νοσηλεύτηκε στο Νοσοκομείο Ανάρρωσης του Ιδρύματος Βαγέχο στη Μαδρίτη και όταν κρίθηκε ότι μπορούσε να επιστρέψει στην κοινωνία, μετακόμισε στη Μαγιόρκα, όπου έμενε σε ξενώνα δουλεύοντας για να καλύπτει τα έξοδά του.

Ωστόσο, η ζωή ανάμεσα στους ανθρώπους δεν ήταν ποτέ εύκολη για εκείνον. Ο ίδιος είχε περιγράψει ότι ένιωθε πως οι άνθρωποι δεν τον καταλάβαιναν και ότι δυσκολευόταν να προσαρμοστεί στους κανόνες της κοινωνίας.

Παρά τις δυσκολίες, ο Μάρκος αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στη φύση και κλήθηκε από δήμους και οργανώσεις να μιλήσει για την εμπειρία του με τα ζώα. Ιδιαίτερη αδυναμία είχε στα παιδιά, στα οποία συχνά μιλούσε για την ανάγκη να αγαπούν και να φροντίζουν τα ζώα.

Άνθρωποι που τον γνώρισαν τον χαρακτήρισαν έναν «Ισπανό Μόγλη», έναν άνθρωπο δεμένο με τη γη, τον αέρα και τη φύση. Ο ίδιος δεν έκρυβε ποτέ ότι τα πιο ευτυχισμένα χρόνια της ζωής του ήταν εκείνα που πέρασε με τους λύκους.

Τα τελευταία χρόνια έζησε στο Ράντε, κοντά στην Ουρένσε, όπου φιλοξενήθηκε από τον Μανουέλ Μπαραντέλα Λοσάδα, έναν συνταξιούχο αστυνομικό τον οποίο αποκαλούσε «αρχηγό». Μετά τον θάνατό του, μια ολλανδική οικογένεια ανέλαβε να τον στηρίξει.

Η ιστορία του Μάρκος Ροντρίγκεθ Παντόχα αποτέλεσε αντικείμενο ακαδημαϊκών μελετών, βιβλίων και κινηματογραφικών παραγωγών.  Ο καθηγητής Γκαμπριέλ Γιανέρ Μανίλα, από το Πανεπιστήμιο των Βαλεαρίδων Νήσων, εκπόνησε διδακτορική διατριβή για την ιστορία του και αργότερα τη μετέτρεψε στο βιβλίο «Έχω παίξει με λύκους». Το 2010 η ζωή του μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη με την ταινία «Entrelobos» του Γκεράρντο Ολιβάρες, στην οποία εμφανίστηκε και ο ίδιος στο τέλος της ταινίας.

Άνοιξε η διαθήκη του Αρχιεπισκόπου Τιράνων και πάσης Αλβανίας Αναστασίου+.

   

Σημαντικά αποσπάσματα: ...

Περιουσία ακίνητη ή κινητή με τη χάρη του Θεού δεν έχω. Ό,τι κατά καιρούς απέκτησα, έχει διατεθεί σε έργα αγάπης. Καταθέσεις εις χρήματα στο όνομά μου του Αρχιεπισκόπου ανήκουν στην Εκκλησία της Αλβανίας. Παρακαλώ τους εκτελεστές της διαθήκης μου το ήμισυ του ποσού των καταθέσεων αυτών να διατεθεί για την αποπεράτωση του Καθεδρικού Ναού της Αναστάσεως στα Τίρανα και το έτερον ήμισυ να παραμείνει καταλλήλως επενδυόμενο, τα δε έσοδα της επενδύσεως να διατίθενται για την ενίσχυση της μισθοδοσίας των κληρικών και των προγραμμάτων για νέους της Εκκλησίας Αλβανίας. 

Τα συγγραφικά δικαιώματα από την πώληση των βιβλίων μου παρακαλώ να κατατίθενται υπέρ του Διορθοδόξου Κέντρου “Πορευθέντες”. Εκτελεστές της διαθήκης αυτής ορίζω τον διάδοχό μου Αρχιεπίσκοπο, τον Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου Επίσκοπο Αμαντίας κ. Ναθαναήλ. Οι ανωτέρω να φροντίσουν να διανείμουν ως «ανάμνησιν» τα λίγα πράγματα που χρησιμοποίησα στους εκλεκτούς συνεργάτες μου, που με αυταπάρνηση συμπορεύτηκαν και διακόνησαν την Εκκλησία μαζί μου. 

 Τα βιβλία μου να δοθούν στην βιβλιοθήκη της Αρχιεπισκοπής και στην βιβλιοθήκη της Ορθοδόξου Θεολογικής Ακαδημίας «Ανάστασις του Χριστού». Επίσης συμβολικώς μερικά στις άλλες τρεις Μητροπόλεις. Όσα βιβλία βρίσκονται στην Αθήνα να διατεθούν στη βιβλιοθήκη του “Πορευθέντες”. 

Στην διάρκεια της ζωής μου διακονώντας σε διάφορες εκκλησιαστικές θέσεις και άλλους διεθνείς οργανισμούς λύπησα ασφαλώς πολλούς από αδυναμία ή συναρπαγή. Εκζητώ αυτή την ιερή ώρα του αποχωρισμού την συγγνώμη τους και εκ βάθους ψυχής συγχωρώ όλους εκείνους που συνειδητά ή ανεπίγνωστα με αδικίες, σκευωρίες και συκοφαντίες έκαναν την πορεία μου σκληρή και επώδυνη. 

Προσπάθησα με τις πενιχρές μου δυνάμεις να διακονήσω στο άνοιγμα του ορίζοντος των συγχρόνων Ορθοδόξων στην αποστολική οικουμενική μας ευθύνη στην Ελλάδα, στην Αφρική, στον διεθνή εκκλησιαστικό στίβο και ιδιαίτερα από το 1991 αφοσιώθηκα στην αναστήλωση της βασανισμένης Εκκλησίας της Αλβανίας που αγάπησα με όλη μου την ψυχή. Ό,τι ουσιαστικό επιτελέσθη ανήκει στη χάρη του Θεού. 

 Και τώρα αδελφοί μου, συνεργάτες, προσφιλή πνευματικά μου παιδιά στην Αλβανία, στην Ελλάδα, στην Ανατολική Αφρική και στα άλλα μέρη του κόσμου, «χαρά και στέφανός μου», σας αποχαιρετώ ευχόμενος ό,τι πιο μεγάλο μπορώ... ...

Παρακαλώ σας ακόμη μη παύσετε να προσεύχεστε να με ελεήσει και εμένα τον αμαρτωλό και αχρείο δούλο Του ο Θεός και να με δεχθεί μετανοούντα στην απεραντοσύνη της αγάπης Του... 

 Ὁ ἐν Ἐπισκόποις ἐλάχιστος +Ὁ Τιράνων Ἀναστάσιος

ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΜΠΟΥΡΔΕΛΑΔΑ ΤΟΥ ΜΗΤΟΣΤΑΚΟΥΛΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ,ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΕΝΟΣ ΕΚΛΕΓΜΕΝΟΥ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ

Έκοψαν τις αυξήσεις και μοιράζουν τις κουμουνιστικής λογικής  δωροεπιταγές...

Το απόλυτο κόλπο της αγοράς. 

Και καταργεί τα μετρητά 

και έχει υποχείριους του δύσμοιρους Έλληνες 

και τους φορολογεί εάν ξεπεράσουν ένα όριο που κρίνει 

αυτος ..

Δαιμονικό μυαλό ε; 

Η πραγματικότητα στην ελληνική αγορά εργασίας είναι αμείλικτη. Σε μια περίοδο που η ακρίβεια γονατίζει τα νοικοκυριά, όλο και περισσότερες επιχειρήσεις γυρίζουν την πλάτη στις «κανονικές» αυξήσεις μισθών, επιλέγοντας το μονοπάτι των... παροχών σε είδος. Το αποτέλεσμα; Ένας στους τέσσερις εργαζόμενους στη χώρα μας να λαμβάνει τακτικά ή περιστασιακά κουπόνια και κάρτες σίτισης για να μπορέσει να επιβιώσει.

Σύμφωνα με τα αμείλικτα στοιχεία του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων (ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ), το 25% των εργαζομένων βασίζεται πλέον σε αυτές τις διατακτικές. Και η σκληρή αλήθεια κρύβεται στους αριθμούς: Το εντυπωσιακό 95,7% των εργαζομένων δεν χρησιμοποιεί αυτές τις κάρτες για το μεσημεριανό του φαγητό στο γραφείο, αλλά στα σούπερ-μάρκετ, προσπαθώντας απεγνωσμένα να καλύψει τα βασικά έξοδα του σπιτιού.

Οι εργοδότες, από την πλευρά τους, δεν κρύβουν τους λόγους αυτής της τακτικής. Το 54,2% των επιχειρήσεων ομολογεί ότι επιλέγει τα κουπόνια ξεκάθαρα για τα φορολογικά οφέλη, ενώ μικρότερα ποσοστά επικαλούνται τη διατήρηση του προσωπικού (40%) και την εταιρική κουλτούρα (39,2%). Υπό αυτό το πρίσμα, οι κοινωνικοί εταίροι πιέζουν ήδη το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας ζητώντας αύξηση του ημερήσιου αφορολόγητου ορίου από τα 6 στα 10 ευρώ.

Η «παγίδα» της Εφορίας: Πότε φορολογούνται τα κουπόνια

Το κράτος, ωστόσο, παρακολουθεί στενά αυτή την πρακτική και η φορολογική νομοθεσία κρύβει παγίδες που μετατρέπουν τα κουπόνια σε κανονικό φορολογητέο εισόδημα.

Η φορολογική αντιμετώπιση εξαρτάται απόλυτα από το είδος της παροχής:

• Διατακτικές Σίτισης: Απαλλάσσονται από τον φόρο εισοδήματος αυστηρά μέχρι το ποσό των 6 ευρώ ανά εργάσιμη ημέρα (περίπου 1.400 ευρώ τον χρόνο). Αν ένας εργοδότης δώσει κάρτα με μεγαλύτερη ημερήσια αξία, το επιπλέον ποσό θεωρείται παροχή σε είδος και φορολογείται κανονικά ως εισόδημα από μισθωτή εργασία, επιβαρύνοντας τον εργαζόμενο.

• Δωροεπιταγές και Κουπόνια Αγορών: Η συγκεκριμένη κατηγορία θεωρείται γενική παροχή σε είδος. Το αφορολόγητο όριο εδώ είναι εξαιρετικά χαμηλό, φτάνοντας μόλις τα 300 ευρώ συνολικά ανά έτος. Οτιδήποτε ξεπεράσει αυτό το ποσό, προστίθεται στο εισόδημα και φορολογείται.

Ο λαβύρινθος του ΦΠΑ

Ακόμα πιο σύνθετο είναι το τοπίο όσον αφορά την απόδοση του ΦΠΑ, ο οποίος διαχωρίζει τα κουπόνια σε δύο αυστηρές κατηγορίες:

1. Κουπόνια συγκεκριμένου σκοπού: Σε αυτή την περίπτωση, ο τόπος φορολόγησης και ο συντελεστής ΦΠΑ είναι γνωστά εξαρχής. Για παράδειγμα, μια διατακτική για αγορά ρούχων από συγκεκριμένη αλυσίδα στην Ελλάδα. Εδώ, ο ΦΠΑ αποδίδεται απευθείας κατά την έκδοση ή την πώληση του κουπονιού.

2. Κουπόνια πολλαπλών σκοπών: Πρόκειται για κάρτες που μπορούν να εξαργυρωθούν οπουδήποτε (π.χ. σε ένα σούπερ μάρκετ όπου τα προϊόντα έχουν διαφορετικούς συντελεστές ΦΠΑ, 13% ή 24%). Σε αυτή την περίπτωση, η απόδοση του ΦΠΑ δεν γίνεται κατά την έκδοση, αλλά αποκλειστικά κατά τη στιγμή της εξαργύρωσης στο ταμείο.

Σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, η αλυσίδα είναι μεγάλη (εκδότης, μεσάζοντας, εξοφλών, τελικός κάτοχος), καθιστώντας τη σωστή φορολογική αποτύπωση μια εξαιρετικά λεπτή διαδικασία, με την Εφορία να περιμένει στη γωνία για την παραμικρή παράβαση.

Το απόλυτο κόλπο της αγοράς. Αντί για πραγματικές αυξήσεις, ένας στους τέσσερις εργαζόμενους πληρώνεται με... κουπόνια για να βγάλει τον μήνα στο σούπερ μάρκετ. Όλος ο χάρτης της Εφορίας, το όριο των 6 ευρώ και η παγίδα του ΦΠΑ

Το αντι-woke μέτωπο που αναδύεται στην Αφρική

 

Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Στις αρχές Ιουνίου του 2026 κοινοβουλευτικές αντιπροσωπείες από 18 αφρικανικές χώρες ενέκριναν (απείχαν οι αντιπροσωπείες της Νότιας Αφρικής και της Μοζαμβίκης) ένα σχέδιο του «Αφρικανικού Χάρτη για την Οικογένεια, την Κυριαρχία και τις Αξίες» ("African Charter on Family, Sovereignty and Values"), με το οποίο επιδιώκεται να κατοχυρωθεί σε παναφρικανικό επίπεδο μια «συντηρητική» αντίληψη για την οικογένεια, την εθνική κυριαρχία, την εκπαίδευση και τις πολιτισμικές αξίες.

Ο Χάρτης προβλέπει στο άρθρο 25 ότι, εφόσον υιοθετηθεί θεσμικά σε επίπεδο Αφρικανικής Ένωσης, θα είναι ανοικτός προς υπογραφή από τα 55 κράτη-μέλη της και θα τεθεί σε ισχύ 30 ημέρες μετά την κατάθεση πράξεων κύρωσης ή προσχώρησης από 15 κράτη.

Οι διαβουλεύσεις για το εν λόγω κείμενο διήρκεσαν 3 χρόνια και τελικά διαμορφώθηκε κατά την τέταρτη Αφρικανική Διακοινοβουλευτική Σύνοδο για τις Οικογενειακές Αξίες και την Κυριαρχία (Fourth  African Inter-Parliamentary Conference on Family Values and Sovereignty) που έλαβε χώρα στην Άκρα της Γκάνας.

Το 32 σελίδων κείμενο προβλέπει μεταξύ άλλων τα εξής:

-  Ορίζει ως πρότυπο οικογένειας το γάμο μεταξύ άνδρα και γυναίκας και παρουσιάζει την οικογένεια ως θεμελιώδη μονάδα της κοινωνίας.

-  Δίνει ιδιαίτερη έμφαση στα δικαιώματα και την πρωταρχική ευθύνη των γονέων για την εκπαίδευση, την υγεία και την ηθική διαπαιδαγώγηση των παιδιών.

-  Απορρίπτει τη λεγόμενη συμπεριληπτική σεξουαλική διαπαιδαγώγηση (comprehensive sexuality education) και ζητά οποιαδήποτε σεξουαλική αγωγή να εγκρίνεται από τους γονείς και να είναι συμβατή με τις αφρικανικές πολιτιστικές αξίες.

-  Απορρίπτει την ύπαρξη διεθνούς «δικαιώματος στην άμβλωση» και υποστηρίζει την αυτονομία των αφρικανικών κρατών στη χάραξη πολιτικής για την αναπαραγωγική υγεία.

-  Καλεί τα κράτη να αντιστέκονται σε διεθνείς συμφωνίες, όρους αναπτυξιακής βοήθειας ή πολιτικές που προωθούν τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα, την άμβλωση ή πολιτικές φύλου αντίθετες προς τις παραδοσιακές αντιλήψεις. Επίσης, προτρέπει τις αφρικανικές κυβερνήσεις να αποχωρούν από διεθνείς συμφωνίες που θεωρούνται ότι προωθούν τέτοιες πολιτικές.

- Ζητεί την προστασία των αυτόχθονων σπόρων και των γεωργικών συστημάτων που διαχειρίζονται οι ίδιοι οι αγρότες, μεγαλύτερο έλεγχο επί των αφρικανικών φυσικών πόρων, μείωση της εξάρτησης από την εξαγωγή ακατέργαστων πρώτων υλών και άρση των εμποδίων στο ενδοαφρικανικό εμπόριο.

Στην ουσία ο Χάρτης αποτελεί μια προσπάθεια «αποαποικιοποίησης» της κοινωνικής πολιτικής στην Αφρική καθώς εκεί θεωρούν ότι οι δυτικές κυβερνήσεις και οι διεθνείς οργανισμοί μέσω χρηματοδοτήσεων και διεθνών συμφωνιών προωθούν συγκεκριμένες αντιλήψεις για την οικογένεια, το φύλο, την σεξουαλικότητα και τα αναπαραγωγικά δικαιώματα που δεν αντανακλούν τις κοινωνικές και θρησκευτικές αντιλήψεις πολλών αφρικανικών κοινωνιών.

ΑΠΟΔΟΘΗΚΕ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!

Όλες οι σοβαρές ομοσπονδιακές κατηγορίες αποσύρθηκαν επίσημα εναντίον του Αμερικανού γιατρού,Δρ. Κερκ Μουρ, ο οποίος χορήγησε σε εκατοντάδες ανθρώπους ένα "αλατούχο διάλυμα" αντί για το θανατηφόρο εμβόλιο Covid 19 και τους εξέδωσε κάρτες εμβολιασμού!

 

Ο Δρ. Κερκ Μουρ συγκινημένος δήλωσε με δάκρυα στα μάτια:

"Έκανα μόνο αυτό που ήταν σωστό!

Δεν μπορείτε να ζητάτε "ενημερωμένη συναίνεση" από τους ανθρώπους, όταν δεν ξέρουν τι "εγχέουν στο σώμα τους!"

Αυτή είναι η αληθινή ιατρική, η ανθρωπότητα με συνείδηση και

η ακλόνητη απόλυτη δικαιοσύνη!

Αυτή η ιστορική αθώωση είναι ένα δικαστικό χαστούκι που απευθύνεται στο παγκόσμιο δίκτυο.