Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

Το «μουσικό» δάσος των μπαμπού

Το “Δάσος των Μπαμπού” στο Σαγκάο της Ιαπωνίας είναι ίσως ένα από τα πιο εντυπωσιακά δάση παγκοσμίως, που αφήνει άναυδο τον κάθε επισκέπτη. Το δάσος από μπαμπού βρίσκεται στην Αρασιγιάμα, μια περιοχή στα δυτικά προάστια του Κιότο της Ιαπωνίας. Πέρα από το φυσικό του κάλλος, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του δάσους, είναι ο ιδιαίτερος ήχος που παράγεται από τον άνεμο ανάμεσα στις φυλλωσιές των μπαμπού και αποτελεί έναν από τους 100 αναγνωρίσιμους ιαπωνικούς ήχους.
Το Δάσος των Μπαμπού αναπτύχθηκε πριν από αιώνες από τη βασιλική οικογένεια της Ιαπωνίας Χάτα, για να μπορεί ο αυτοκράτορας να απολαμβάνει το κυνήγι μέσα στα πυκνά φυλλώματα των γιγαντιαίων μπαμπού. Οι Ιάπωνες ευγενείς που τον συνόδευαν, εντυπωσιάστηκαν από τον ήχο που ακουγόταν σε όλο το δάσος, καθώς ο άνεμος περνούσε μέσα από τα καλάμια. Σήμερα ο επισκέπτης μπορεί να περπατήσει μέσα στο δάσος των μπαμπού, καθώς υπάρχει ένα μονοπάτι. Όταν ο ήλιος λάμπει και υπάρχει ένα απαλό αεράκι, το τοπίο είναι μοναδικό, καθώς η φύση κάνει το θαύμα της. Κατά μήκος του δάσους ο επισκέπτης θα συναντήσει ναούς και ιερά της ιαπωνικής παράδοσης,πολλά εστιατόρια και καταστήματα, αφού η περιοχή είναι τουριστικό αξιοθέατο. Μπορεί κανείς να φτάσει στο δάσος με τρένο από το Κιότο, μια διαδρομή που διαρκεί περίπου 30 λεπτά. Οι επισκέπτες που δεν θέλουν να περπατήσουν, μπορούν να νοικιάσουν μια άμαξα και να κάνουν βόλτα στο δάσος ακούγοντας του μελωδικούς ήχους των μπαμπού.
πηγή

Μάθε με να προσεύχομαι.Έλα Εσύ ο Ίδιος μέσα μου να προσεύχεσαι.


Αγίου Φιλαρέτου Μόσχας
Κύριε, δεν ξέρω τι να ζητιανέψω από Εσένα.Μόνον Εσύ γνωρίζεις τι μου χρειάζεται.
Συ με αγαπάς περισσότερο από όσο εγώ ξέρω να αγαπώ τον εαυτό μου.

Κύριέ μου, δώσε στο δούλο Σου εκείνο που ούτε να ζητήσω δεν μπορώ.
Δεν τολμώ να σού ζητιανέψω ούτε απαλλαγή από πάθη, ούτε αρετές, ούτε απόλαυση χάριτος, παρά μόνο στέκομαι μπροστά Σου με την καρδιά μου ανοιχτή απέναντί Σου.
Συ βλέπεις τις ανάγκες που εγώ δε βλέπω, κοίταξέ με και πράξε κατά το έλεός Σου. Χτύπησε και θεράπευσε, ρίξε με και ανύψωσέ με. Πάλλομαι και σιωπώ μπροστά στην άγια θέλησή Σου και μπροστά στις κρίσεις Σου για μένα.
Προσφέρω τον εαυτό μου ως θυσία προς Εσένα. Δεν υπάρχει μέσα μου άλλη επιθυμία παρά μόνο να εκπληρώσω το θέλημά Σου.
Μάθε με να προσεύχομαι. Έλα Εσύ ο Ίδιος μέσα μου να προσεύχεσαι. Αμήν…



Η αγιότητα του Μ. Κωνσταντίνου,περί αιρέσεως και Οικουμενικών Συνόδων

Ομιλεί  ο π.Αρσένιος

H απολυτη «ξεφτίλα» και αλλοτρίωση...

Εννοείτε ότι εκτιμάμε την ποιήτρια κική Δημουλά καθώς και μοιραζόμαστε μαζί σας ποιήματα της ,αλλά τούτο ,το αλλοπρόσαλλο που συμβαίνει στην και καλά «θεολογική» είναι για γέλια και για κλάματα.. Απορία ,δεν προτείναμε τουλάχιστον κάποιον  που ναχει φόβο Θεού!

Έφυγε ο αμερικανός τρομπετίστας Μάρκους Μπελγκρέιβ


Πέθανε σε ηλικία 78 ετών ο αμερικανός τρομπετίστας Μάρκους Μπελγκρέιβ, ο οποίος συνεργάστηκε με ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της τζαζ, όπως ο Ρέι Τσαρλς και ο Ντίζι Γκιλέσπι.
Σύμφωνα με την Detroit Free Press, ο Μπελγκρέιβ πέθανε στο Αν Άρμπορ του Μίτσιγκαν από καρδιακή ανεπάρκεια.
Ο Μπελγκρέιβ άσκησε μεγάλη επιρροή στη σκηνή της τζαζ του Ντιτρόιτ και συνέχισε να παίζει σχεδόν μέχρι τον θάνατό του, συμμετέχοντας ακόμη και από το κρεβάτι του νοσοκομείου σε σύντομα jam sessions μαζί με άλλους μουσικούς, ανέφερε η εφημερίδα.
«Ήταν μέντορας ολόκληρων γενιών μουσικών, και, χωρίς εκείνον, η μουσική δεν θα είχε αποκαλυφθεί σε πολλούς από εμάς» δήλωσε ο μπασίστας Ρόντνι Γουαϊτάκερ στην εφημερίδα.
Ο Μάρκους Μπελγκρέιβ έγινε επαγγελματίας τρομπετίστας σε ηλικία 12 ετών και έπαιξε με τον Ρέι Τσαρλς στα τέλη της δεκαετίας του '50 και στις αρχές της δεκαετίας του '60.
Έπαιξε επίσης μαζί με άλλα μεγάλα ονόματα της αμερικανικής τζαζ όπως ο Μαξ Ρόατς και ο Τσαρλς Μίνγκους.
«Αν είχα τον Μάρκους Μπελγκρέιβ, το γκρουπ μου θα ήταν το καλύτερο» είχε δηλώσει ο Μίνγκους στο περιοδικό Down Beat το 1975, εκφράζοντας τη λύπη του για το ότι δεν είχε καταφέρει να πείσει τον Μπελγκρέιβ να εγκαταλείψει το Ντιτρόιτ για τη Νέα Υόρκη.

Ενας μαραθωνοδρόμος με αθλητικά και ράσα!




Ο ιερέας Θεόδωρος Περπερίδης προπονείται κάθε μέρα και τρέχει σε αγώνες για καλό σκοπό
Η αγάπη για τον Θεό και τον αθλητισμό είναι ο φάρος της ζωής του. Το καθημερινό του πρόγραμμα τηρείται με... θρησκευτική ευλάβεια. Μετά το πρωινό ξύπνημα, φορά τα ράσα του, τελεί τον όρθρο στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου, μια εκκλησία χτισμένη το 1810 στα Αμπέλια Γιαννιτσών, στους πρόποδες του Πάικου, και επιστρέφει στο σπίτι του. Εκεί, αφού χαιρετήσει την πρεσβυτέρα και τα τρία τους παιδιά, φορά τα αθλητικά παπούτσια του και παίρνει τους... δρόμους!

Ο 45χρονος ιερέας Θεόδωρος Περπερίδης από τα Γιαννιτσά προπονείται σε καθημερινή βάση και συμμετέχει σε αγώνες δρόμου στην περιφέρειά του, χωρίς να αποχωρίζεται ούτε στιγμή το ράσο του.
Φιλανθρωπίες
Οπως έκανε επί τρεις μέρες, παίρνοντας μέρος στους αγώνες «Τρέξε χωρίς τερματισμό», που έγιναν στη Θεσσαλονίκη για... καλό σκοπό. Το ιδανικό για τον πατέρα Θεόδωρο. «Ετρεξα για ακόμη μια φορά, γνωρίζοντας ότι σε αυτούς τους αγώνες κάθε χιλιόμετρο μετατρέπεται σε ευρώ και στο τέλος πηγαίνει σε φιλανθρωπικούς σκοπούς» λέει στη «δημοκρατία» ο 45χρονος ιερέας, ο οποίος σε διάστημα τριών ημερών που διήρκεσε η διοργάνωση έτρεξε συνολικά 214 χιλιόμετρα με τα άμφια!

Ο ίδιος γνωρίζει ότι πολλοί απορούν βλέποντάς τον να τρέχει με τα ράσα, όμως, όπως λέει αμέσως μετά, συνήθως το αρχικό σάστισμα διαδέχονται ο ενθουσιασμός και οι επευφημίες.
«Ο κόσμος στην αρχή κοιτάζει με απορία. Πολλοί με έχουν ρωτήσει γιατί τρέχω με τα ράσα» τονίζει, υπογραμμίζοντας: «Η απάντησή μου είναι ότι δεν έβγαλα τα ράσα και δεν θα τα βγάλω ποτέ, γιατί αυτό με εκφράζει ως ιερέα και έτσι νιώθω ότι είμαι πιο κοντά στον κόσμο. Κι ο κόσμος όμως έρχεται έτσι πιο κοντά. Ο κληρικός πρέπει να ασχολείται με οτιδήποτε».

Με το τρέξιμο ασχολείται περίπου πέντε χρόνια. Παλαιότερα έπαιζε ποδόσφαιρο, πάντα αγαπούσε την ενασχόληση με τον αθλητισμό. Σύμφωνα με τον πατέρα Θεόδωρο, «Οπως ο μαραθωνοδρόμος που βλέπει την τελική ευθεία και αισθάνεται ικανοποίηση όταν τερματίζει, το ίδιο αισθάνεται και ένας χριστιανός που αγωνίζεται για να επικρατήσει ενάντια στα πάθη του. Και στην πνευματική ζωή και στον αθλητισμό ζητάς τη βοήθεια του Θεού και παίρνεις ανάσες για να συνεχίσεις».

Αναφέρεται, επίσης, στον πνευματικό αγώνα των παιδιών: «Ασχολούμαστε με τα παιδιά ιδιαίτερα και ρίχνουμε βάρος να αγωνιστούμε και με την ψυχή και με το σώμα. Τα παιδιά θέλουν πέρα από το Ευαγγέλιο και το παιχνίδι και προσπαθούμε στο κατηχητικό μας σχολείο να τα συνδυάσουμε. Ετσι έχουμε δύο ομάδες κατηχητικών, ώστε να παίζουμε ποδόσφαιρο αλλά και να τρέχουμε».
Ο παπα-Θόδωρος για τους συγχωριανούς υπογραμμίζει ότι θα συνεχίσει τον αθλητισμό όσο τον βαστούν τα πόδια του και προετοιμάζεται για τον επόμενο μαραθώνιο, χωρίς να αποχωρίζεται τα ράσα του.
Γιώργος Τότσικας

.. Όμως ας κοιτάξω λίγο απ’ τη χαραμάδα ,όλο και κάποιο όνειρο θα ξέφυγε τραυματισμένο .Κι αυτές οι σκιές που γλιστρούν στους δρόμους … όνειρα είχαν κι αυτοί …
μαριάνθη ντεβάκη

«ακουστική συναισθησία»


Η «ακουστική συναισθησία», είναι γνωστή ως μια σπάνια ικανότητα να βλέπει κάποιος ήχους. Σίγουρα ακούγεται απίστευτο για τους περισσότερους αλλά κάποιοι μουσικοί όπως ο Stevie Wonder και ο Billy Joel το βιώνουν.
Παρακάτω θα δείτε ένα μουσικό, τον Kenichi Kanazawa ο οποίος δημιούργησε μια συσκευή η οποία θα μας δώσει κάποια εικόνα σχετικά με το τι βλέπουν οι άνθρωποι που ακούν ήχους.
Ο Kenichi, χρησιμοποιεί χρωματισμένη άμμο και στη συνέχεια στέλνει παλμούς ηχητικών κυμάτων μέσα από ένα ειδικά σχεδιασμένο τραπέζι. Η άμμος αναπηδά και δημιουργούνται διάφορα σχήματα, τα οποία αλλάζουν ανάλογα με τη συχνότητα. Το αποτέλεσμα είναι όμορφο και εντυπωσιακό.
Είναι πραγματικά απίθανο να βλέπει κανείς οπτικά τι συμβαίνει με τους ήχους.
πηγή 
τ' αθώα μας όνειρα,
η επικίνδυνη λευτεριά μας...

Ξεσηκωμός εκπαιδευτικών στη Γαλλία! Απεργία για τα Λατινικά & τα Αρχαία Ελληνικά

Απεργία για τα Λατινικά & τα Αρχαία Ελληνικά
Στους δρόμους κατέβηκαν χτες χιλιάδες Γάλλοι καθηγητές, που συμμετείχαν στην 24ωρη απεργία, για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στις προτεινόμενες αλλαγές στην παιδεία, που μεταξύ άλλων βάζουν στο στόχαστρο τα Αρχαία Ελληνικά και τα Λατινικά, τα οποία και θα αντικαταστήσουν με την επιλογή «Γλώσσες και πολιτισμοί της αρχαιότητας».

Με στόχο να επαναφέρουν το γαλλικό εκπαιδευτικό σύστημα στην πρότερη «χρυσή του εποχή» και να σταματήσουν τη συνεχή διολίσθησή του στις διεθνείς κλίμακες αξιολόγησης, ο Φρανσουά Ολάντ και η τρίτη κατά σειρά υπουργός Παιδείας του επανασχεδιάζουν πλήρως το πρόγραμμα σπουδών για το γυμνάσιο (ηλικίες 11-15 ετών) και τα σχέδιά τους βρίσκουν αντίθετο το 60% της κοινής γνώμης.

Εκτός από την αντικατάσταση των Αρχαίων Ελληνικών και Λατινικών που θεωρούνται από το υπουργείο «ελιτίστικα» μαθήματα, η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση προβλέπει επίσης την κατάργηση του ενισχυμένου προγράμματος ξένων γλωσσών για τα 12χρονα παιδιά που έχουν κλίση στις γλώσσες (σε μεγαλύτερη τάξη προστίθεται η επιλογή δεύτερης γλώσσας).

«Ελιτισμός»
Και τα δύο αυτά μέτρα γίνονται στη βάση της κατάργησης του λεγόμενου «ελιτισμού», καθώς οι μαθητές που παρακολουθούν τα παραπάνω μαθήματα ανέρχονται σε 16% και προέρχονται από οικογένειες υψηλότερης κοινωνικής τάξης. Επιπλέον, το 20% των μαθημάτων θα είναι διαθεματικά και θα οργανώνονται από καθηγητές διαφόρων ειδικοτήτων, ενώ οι διευθυντές των σχολείων θα έχουν πλέον περισσότερη αυτονομία στη διαμόρφωση του προγράμματος σπουδών.
Χιλιάδες Γάλλοι καθηγητές συμμετείχαν σε 24ωρη απεργία για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στις προτεινόμενες αλλαγές στην παιδεία, που βάζουν στο στόχαστρο τα Αρχαία Ελληνικά και τα Λατινικά, τα οποία και
Χρόνο με τον χρόνο ο αριθμός των μαθητών που εγκαταλείπουν το σχολείο χωρίς να έχουν βασικές γνώσεις Γαλλικών και Μαθηματικών αυξάνεται και η γαλλική κυβέρνηση ελπίζει ότι με τον επανασχεδιασμό του προγράμματος σπουδών -σε βάρος των κλασικών μαθημάτων- θα καταφέρει να αναζωογονήσει την παιδεία.
Οι αντιδράσεις είναι ποικίλες. Μερικά από τα μεγαλύτερα συνδικάτα καθηγητών αλλά και πολλοί γονείς επικρίνουν έντονα την «κατάργηση» των Αρχαίων Ελληνικών και των Λατινικών. Θεωρούν ότι αυτές οι αλλαγές θα παρακινήσουν τις μεσοαστικές οικογένειες να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά καθολικά σχολεία, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο τον διαχωρισμό των τάξεων αντί να τον μειώνουν, όπως υποτίθεται είναι ο στόχος του υπουργείου. Η υπουργός Παιδείας Ναζά Βαλό-Μπελκασέμ ισχυρίζεται ότι τα μαθήματα αυτά δεν θα καταργηθούν αλλά θα διδάσκονται σε ένα διαφορετικό πλαίσιο, στην πραγματικότητα δεν θα είναι υποχρεωτική η διδασκαλία τους.
«Δεν θεωρώ φυσιολογικό να βάζουμε όλους τους μαθητές στο ίδιο τσουβάλι. Ας επιτρέψουμε στους καλούς μαθητές να δουλέψουν», ανέφερε ένας γονέας, ο Σεντρίκ, σχετικά με τη διδασκαλία των αρχαίων γλωσσών, ενώ στις χθεσινές πορείες καθηγητές κρατούσαν πλακάτ που επέκριναν τη δραματική μείωση των ωρών διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών και των Λατινικών.
Πάντως η υπουργός Παιδείας χαρακτήρισε «ψευτοδιανοούμενους» όσους υποστηρίζουν ότι το νέο πρόγραμμα στερεί από τους μαθητές τεράστια τμήματα της πολιτιστικής κληρονομιάς της Γαλλίας. Το Βερολίνο, από την πλευρά του, και οι καθηγητές γερμανικής γλώσσας ανησυχούν ότι με τη μεταρρύθμιση για τις «δίγλωσσες τάξεις» θα υποβαθμιστεί σημαντικά η διδασκαλία των Γερμανικών. Τα αριστερά κόμματα αντιδρούν περισσότερο στη μεγαλύτερη αυτονομία που θα δίνεται στους διευθυντές των σχολείων, η οποία, υποστηρίζουν, θα οδηγήσει σε «α λα καρτ» σύστημα παιδείας και σε διεύρυνση του χάσματος ανάμεσα σε φτωχές και πλούσιες γειτονιές.
Οσο για τα δεξιά κόμματα, εκφράζουν την ανησυχία τους για το ότι στο νέο πρόγραμμα σπουδών προωθείται περισσότερο το ισλάμ από τον χριστιανισμό και ότι «παρουσιάζει την Ευρώπη μόνο μέσα από το πρίσμα της αποικιοκρατίας και του εμπορίου σκλάβων». Εντονες αντιδράσεις έχει επίσης προκαλέσει και η σχεδιαζόμενη αλλαγή για το 2016 του μαθήματος της Ιστορίας, καθώς οι ενότητες για τις ιδέες του Διαφωτισμού θα ενταχθούν στην προαιρετική ύλη.

ΤΑ ΔΥΟ ΚΛΑΣΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ’50
Από το ’90 η παρουσία τους μειώνεται
Από τη δεκαετία του ’50 η φιλοσοφία του γαλλικού συστήματος εκπαίδευσης σε ό,τι αφορούσε στη μέση παιδεία θεωρούσε την κλασική κουλτούρα ως κοινό κτήμα όλων, γι’ αυτό Λατινικά και Αρχαία Ελληνικά ήταν ενταγμένα κανονικά στο ημερήσιο πρόγραμμα του γυμνασίου και η διδασκαλία τους διαδραμάτιζε πρωταρχικό ρόλο στη γαλλική εκπαίδευση.
Ωστόσο, από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, η παρουσία τους άρχισε να φθίνει στο ημερήσιο πρόγραμμα. Από το 1996 λοιπόν, τα Λατινικά διδάσκονταν δύο ώρες την εβδομάδα από τη Β’ Γυμνασίου, τρεις στη Γ’, ενώ στη Δ’ οι μαθητές μπορούσαν να επιλέξουν και τα Αρχαία Ελληνικά, επίσης τρεις ώρες την εβδομάδα. Τα δύο αυτά μαθήματα διδάσκονταν και στο λύκειο.
Είχε και τότε επιχειρηθεί η κατάργησή τους, κάτι που δεν έγινε μετά τη σφοδρή αντίθεση της ομοσπονδίας καθηγητών που είχε δηλώσει ότι «σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να περιθωριοποιηθούν τα Αρχαία Ελληνικά». Το 2000, το σύνολο των μαθητών που παρακολουθούσαν Λατινικά ήταν 20%, ποσοστό που από το 2006 άρχισε να μειώνεται για να φτάσει σήμερα στο 15,8% στην Γ’ Γυμνασίου. Το ποσοστό των μαθητών που επιλέγουν σήμερα τα Αρχαία δεν ξεπερνάει το 2,2%.
Αξίζει πάντως να σημειωθεί πως τα Αρχαία Ελληνικά αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του κύκλου των ανθρωπιστικών σπουδών σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, είτε ως μάθημα υποχρεωτικό στα γυμνάσια θεωρητικής κατεύθυνσης ή σε επιλεγμένα σχολεία, είτε ως μάθημα επιλογής.
ΕΡΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΑ-ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΚΑΤΣΑΡΟΥ

Η Φλώρινα κατασκεύασε το δικό της αεροπλάνο !


Ύστερα από κοπιαστική δουλειά και τροποποιήσεις του αρχικού σχεδίου, χρησιμοποιώντας αεροπορικό αλουμίνιο, ο «Άρχων» έκανε το πρώτο του ταξίδι στους αιθέρες.
Το αεροσκάφος «Άρχων» ή «ARCHON SF 1» κατασκευάστηκε για πρώτη φορά στη Φλώρινα και πωλείται σε ιδιαιτέρως ικανοποιητική τιμή.
Οπως αναφέρει το radioflorina, πρόκειται για ένα πάρα πολύ ελαφρύ αεροσκάφος, καθώς ζυγίζει μόλις 200 κιλά, με κινητήρα μόλις 46 ίππων. Είναι μονοθέσιο, που μοιάζει με μαχητικό (άλλωστε τα περισσότερα μέρη του είναι κατασκευασμένα από αλουμίνιο αεροναυπηγικής) με πολλούς καινοτόμους σχεδιασμούς σε παγκόσμια κλίμακα (οι λεπτομέρειες του σχεδίου του τείνει σε τεχνολογία Stealth) και μάλιστα για αυτό το συγκεκριμένο αεροπλάνο έχει δεχθεί πάρα πολλά emails και τηλεφωνήματα από αμερικανικές εταιρείες που επιθυμούν να το αξιοποιήσουν εμπορικά και ήδη κατασκευάζεται σε πωλούμενα κιβώτια «κιτ» που συναρμολογούνται.
Ο κατασκευαστής του, Γιώργος Ηλιόπουλος, δεν είναι αεροναυπηγός, ούτε μηχανικός αεροσκαφών, ούτε καν τεχνικός οποιασδήποτε ειδικότητας. Είναι ένας απλός αστυνομικός, που όμως διακατέχεται από πάθος και μεράκι για την αεροπλοΐα, ενώ είναι πρόεδρος της Αερολέσχης Φλώρινας.
Ο γολγοθάς με την ελληνική γραφειοκρατία
Πάντως, το radioflorina.blogspot.gr επισημαίνει ότι ο κ. Ηλιόπουλος αντιμετώπισε τεράστια προβλήματα με την ελληνική γραφειοκρατία προκειμένου να λάβει άδεια για να πετάξει δοκιμαστικά το αεροσκάφος που κατασκεύασε. Ετσι, απευθύνθηκε στην Ιταλία. Για αυτό άλλωστε και τα διακριτικά «νηολόγησής» του φέρουν στα αρχικά το γράμμα «Ι-Α281».
Πώς ξεκίνησε η ιδέα για την κατασκευή του αεροπλάνου
Η ιδέα να κατασκευάσει το δικό του αεροπλάνο, ήρθε στον Γιώργο Ηλιόπουλο κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του σε κάποιο ειδικό σχετικό κατάστημα στον Καναδά. Εκεί, κάποιος του έδωσε τον παρότρυνε να προχωρήσει στην κατασκευή ενός αεροπλάνου, όχι με τα συνήθη υλικά, αλλά με απλά, καθημερινά υλικά που όλοι έχουμε στο σπίτι μας.
Το πρώτο λοιπόν αεροπλάνο που κατασκεύασε ήταν ξύλινο και μάλιστα... ανακυκλώσιμο, αφού τα ξύλα που χρησιμοποίησε για την κατασκευή του προέρχονταν από τα παλιά του έπιπλα, το κάθισμα που τοποθέτησε στη θέση του οδηγού ήταν ένα αναπηρικό καροτσάκι, ενώ τα μηχανικά του μέρη προήλθαν από έναν παλιό κινητήρα αυτοκινήτου.

Το πρώτο αεροπλάνο ήταν ξύλινο και το δεύτερο από τσίγκο
Όπως ο ίδιος έχει πει, για να καταφέρει να ολοκληρώσει την κατασκευή του «Λυγκιστή», όπως είναι το όνομα του εν λόγω αεροσκάφους, χρειάστηκε να ξεπεράσει και το φόβο του και τον εαυτό του, καθώς το εγχείρημά του κινδύνευε να χαρακτηριστεί ως μία φαιδρή ιστορία για έναν τρελό που προσπάθησε να φτιάξει αεροπλάνο.
Πάντως, μόλις ολοκλήρωσε την κατασκευή του πρώτου του αεροπλάνου και θεωρώντας ότι έχει εκπληρώσει το όνειρό του, δήλωνε πώς δεν θα επιχειρούσε κάτι ανάλογο στο μέλλον, ακόμη και αν του έδιναν 1 εκατ. Ευρώ. Το μικρόβιο όμως του είχε μπει και κάτι μέσα του του έλεγε να συνεχίσει.
Και το έκανε κατασκευάζοντας ένα δεύτερο αεροσκάφος από τσίγκους τυπογραφείου, σε κλίμακα 1 προς 6. Μάλιστα, όταν πέταξε, η χαρά του, όπως λέει ο ίδιος ήταν τόσο μεγάλη που κόντεψε να πάθει καρδιακή προσβολή.
Ύστερα από κοπιαστική δουλειά και 3000 τροποποιήσεις του αρχικού σχεδίου το κατασκεύασε και σε κανονικό μέγεθος, χρησιμοποιώντας αεροπορικό αλουμίνιο και ο «Άρχων».

Πηγή

  Για αγορές επισκεφθείτε την ιστοσελίδα  aerosports

όλα αλλάζουν





Κάποτε καθώς διάβαζα ένα βιβλίο,  όλο και υπογράμμιζα από μικρές εκφράσεις μέχρι και παραγράφους ολόκληρους.
Μου λείπει αυτό το να μου κάνει ένα γραπτό εντύπωση.
Σαν να τις έχω μάθει απ' έξω όλες τις έννοιες και να μη με προκαλούν πια.

μεγάλωσα..
με το φεγγαρι αγκαλια

Η απίστευτη ερμηνεία του Für Elise του Μπετόβεν από άστεγο σε σιδηροδρομικό σταθμό



Συγκίνηση προκαλεί το βίντεο ενός άστεγου άνδρα που παίζει στο πιάνο κλασική μουσική στο σιδηροδρομικό σταθμό του Newcastle. Ο λόγος για τον 26χρονο Alan Donaldson, ο οποίος ζει στο κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης. Όταν ομάδα αστυνομικών τον πλησίασε αυτός αρνήθηκε να φύγει και αντ΄αυτού κάθησε στο πιάνο και έπαιξε το Für Elise του Beethoven. Σύμφωνα με την Newcastle Chronicle το βίντεο είναι βιντεοσκοπημένο στις αρχές Μαΐου και μέχρι στιγμής περισσότεροι από 197.000 χρήστες το έχουν παρακολουθήσει και έχουν συγκινηθεί με την ερμηνεία του. O Michael Kinnison,που είδε τον Donaldson να παίζει έγραψε στο Facebook: "Στην αρχή ένας αστυνομικός προσπάθησε να τον σταματήσει και είπε στον άστεγο άντρα να φύγει, αλλά, τελικά τον άφησε να καθίσει και να παίξει στο πιάνο" και συμπλήρωσε "Οι διερχόμενοι, συμπεριλαμβανομένου και του αστυνομικού, άρχισαν να γελούν βλέποντας τον άστεγο να κάθεται στο πιάνο. Ωστόσο ακούγοντάς τον να ερμηνεύει τόσο καλά το Für Elise έπαθαν σοκ."

πηγή

Τόπος σωτηρίας ψυχῶν ἤ φιλανθρωπικός ὀργανισμός ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία;

Ποιά ἄραγε ἡ διαφορά τῆς μερίδας τοῦ φαγητοῦ πού προσφέρει ἡ Ἀρχιεπισκοπή, ἀπό τή διαφορά τῆς μερίδας τοῦ φαγητοῦ πού προσφέρει ὁ Σόρος μέσω τοῦ Δήμου Ἀθηναίων στούς μουσουλμάνους λαθρομετανάστες;

Ὅλοι ἀνεξαιρέτως παρουσιάζονται φαρισαϊκά ὡς προστάτες, ὡς φιλάνθρωποι ἀλλά κυρίως ἀποβλέπουν ἀφενός μέν στήν προσωπική προστασία πού ἔχει νά κάνει μέ τή διατήρηση τῆς θέσης ἰσχύος πού κατέχουν ἀλλά καί ἀφετέρου στήν ἀποδοχή-ἀναγνώριση ἀπό τά μέλη ἤ τό χριστεπώνυμο ποίμνιο ἀντίστοιχα.

Τοῦ Διονύση Μακρῆ
Ἀναρωτιέμαι πολλές φορές ἄν τό κέντρο τῆς σημερινῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ἡγεσίας ἀποτελεῖ ἡ ἐν Χριστῷ σωτηρία! Κι αὐτό γιατί ὡς μοναδικό ἐκκλησιαστικό ἔργο προβάλλεται ἡ φιλανθρωπία καί ἐν γένει ἀορίστως ὁ πάσχων ἄνθρωπος! Αὐτό διαπιστώθηκε γιά πολλοστή φορά ἀπό τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν Ἱερώνυμο σέ πρόσφατη συνέντευξη πού παραχώρησε στόν τηλεοπτικό ἀντίχριστο, ὅπως ἀποδεικνύεται στήν πράξη, σταθμό τοῦ συγκροτήματος Ἀλαφούζου Σκάι. (βλ. σελ 6)
Δημιουργεῖται ἔτσι ἡ ἐντύπωση πώς μέσω τῆς προσφορᾶς, ἡ ὁποία ἐνίοτε –ἄν ὄχι τίς περισσότερες φορές- ὑποκρύπτει φαρισαϊκή ὑποκρισία καί ἰδιοτέλεια ἐφαρμόζεται ὁ εὐαγγελικός λόγος καί οἱ διδαχές τοῦ Κυρίου. Μέ λίγα λόγια ἡ Ἐκκλησία σήμερα λογίζεται ὑπό τήν εὐρεία ἔννοια ἀπό τό κοινωνικό σύνολο ὡς ἕνας ἀπαραίτητος γιά τήν κοινωνική συνοχή φιλανθρωπικός ὀργανισμός καί ὄχι ὡς τόπος σωτηρίας ψυχῶν! Ἡ δραστηριότητα καί ἐν γένει ἡ ὅλη ἀνάπτυξη καί διαχείριση τοῦ ἰδιότυπου αὐτοῦ «φιλανθρωπικοῦ ὀργανισμοῦ» διαμορφώνεται κατά ἀνάλογο τρόπο μέ τή φαρισαϊκή συνεισφορά στόν ἄνθρωπο καί τή συνοδεύουσα αὐτή παρουσίαση μέ ἀντάλλαγμα τά «εὔσημα τοῦ οὐρανοῦ» ἀλλά καί τήν κοσμική ἀναγνώριση...
Ὡς ἐκ τούτου μία τέτοια φαρισαϊκή νοοτροπία καθωσπρεπισμοῦ, ἡ ὁποία δυστυχῶς ἐπικρατεῖ κατά κόρον, προκαλώντας μία σύγχυση περί τῆς ἀποστολῆς καί τοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας, ἦταν φυσικό νά ὁδηγήσει καί στήν ἀποδοχή καί ἵδρυση ὀργανισμῶν-ἐταιριῶν μή κυβερνητικῶν ὀργανώσεων ΜΚΟ κ.λ.π., οἱ ὁποῖες μέ τό πρόσχημα δῆθεν τοῦ συντονισμοῦ, τῆς εὐελιξίας καί τῆς καλύτερης παροχῆς φιλανθρωπικοῦ ἔργου τείνουν καί ἀποσκοποῦν νά ἀντικαταστήσουν παντελῶς τό ἐνοριακό ἔργο! Καί γιά νά γίνουμε περισσότερο κατανοητοί ἡ διαφορά τῶν ἐκκλησιαστικῶν λ.χ. ΜΚΟ ἀπό τίς ἐνορίες καί τό ἐνοριακό ἔργο ἔχει νά κάνει μέ τό ὅτι οἱ πρῶτες ἀσχολοῦνται πρωτίστως μέ τήν ἀπόκτηση ἀγαθῶν καί τή διανομή τους καί ἐνίοτε εἶναι πρόθυμες νά δεχτοῦν καί οἰκονομικές ἐνισχύσεις, ἐπιδοτήσεις καί κονδύλια πού χορηγοῦνται μέ ἰδιοτελεῖς ἀμιγῶς σκοπούς (λ.χ. παροχή οἰκονομικῆς στήριξης γιά τά συσσίτια τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν ἀπό τούς Ἀγγλικανικούς καί τήν κοινότητα Αἰγείρου (Βατικανό) κ.ο.κ.) Κι αὐτό γιατί πέραν τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν οἱ ΜΚΟ ἐπιχειροῦν νά ἐξασφαλίσουν καί τούς μισθούς τῶν ἀκριβοπληρωμένων ἀκόμη καί μέ χιλιάδες εὐρώ τό μήνα ὑπαλλήλων τους ἀλλά καί ὅλων αὐτῶν τῶν προπαγανδιστῶν ἐκκλησιαστικῶν καί μή, ἑνός ἔργου παντελῶς ξένου πρός τήν ἀποστολή τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας! Ἡ δραστηριότητα τῶν κατευθυνόμενων ἀπό τό σύστημα τῆς ἀνομίας μή Κυβερνητικῶν Ὀργανώσεων εἶναι προφανές πώς μακροπρόθεσμα θά βλάψει ποικιλοτρόπως τό βασικό ἐνοριακό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας, ἀφοῦ πέραν τῶν μύχιων ἰδιοτελῶν σκοπῶν πού ὐποκρύπτουν ἀποσκοποῦν καί στή χειραγώγηση τοῦ ὄχλου μέ ... τά ψίχουλα τῆς προσφορᾶς!   
 Οἱ ἐνορίες ἀπό τήν ἄλλη  ἔχουν ὡς κέντρο τήν εὐχαριστία καί τή δοξολογία τοῦ Θεοῦ (λατρευτικό μυστηριακό ἔργο) καί ὅλες οἱ ὑπόλοιπες δραστηριότητες ἦταν πάντοτε συνυφασμένες στή βάση τῆς λατρείας καί τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας. Ὡστόσο, ἡ θρησκευτική ἡγεσία στή συντριπτική πλειονότητά της μέ τό πρόσχημα τῆς διαχείρισης τίς ἀντιμετωπίζει ὄχι ὡς κέντρα λατρείας καί σωτηρίας ψυχῶν ἀλλά ὡς ἁπλά καταστήματα-μαγαζιά. Κι γι’ αὐτό δίνονται παρασκηνιακές μάχες γιά νά συνοδευτεῖ λ.χ. ἡ προώθηση στό τρίτο βαθμό ἱεροσύνης μέ τήν ἀπόκτηση -ἰδιοκτησία μεγάλης μητροπόλεως... Μέσα στό πλαίσιο αὐτό ἐτσιθελικά καί κατά παράβαση τῶν προβλεπόμενων νομικῶν διατάξεων διορίζονται προϊστάμενοι ναῶν, αὐτοί πού θά τηρήσουν ἐπακριβῶς τά φορολογικά ἀπαράδεκτα συμβόλαια τύπου μνημονίων πού συνάπτονται μέ τήν ἑκάστοτε διοικοῦσα ἀρχή, τουτέστιν τόν Μητροπολίτη. Τρανό παράδειγμα ἀποτελεῖ ἡ ἀπομάκρυνση ἑνός ἐγγάμου κληρικοῦ μέ 25 χρόνια ἱεροσύνης  ἀπό τή θέση τοῦ προϊσταμένου μέ τό ἀστεῖο αἰτιολογικό ὅτι ὁ νεαρός καί παντελῶς ἄπειρος ἀρχιμανδρίτης πού ἀνέλαβε στή θέση του θά ἔπρεπε νά προσθέσει στό βιογραφικό του ὁρισμένα «προσόντα», προκειμένου νά βοηθηθεῖ νά ἀναρριχηθεῖ στόν τρίτο βαθμό τῆς ἱεροσύνης!!! Μάλιστα προκειμένου νά εἶναι καλυμμένος ὁ Ἐπίσκοπος αὐτός ἀπαίτησε ἀπό τόν ἔγγαμο κληρικό νά ὑποβάλλει παραίτηση καί νά τήν αἰτιολογήσει προβάλλοντας προσωπικούς λόγους κόπωσης... Μέ τόν τρόπο αὐτό ἀποκτοῦσε ὁ δεσπότης τό ἀπαραίτητο ἄλλοθι καί τή δικαιολογία σέ μία ἐνδεχόμενη ἀντίδραση τῶν ἐνοριτῶν! Τά προβλήματα φυσικά πού ἀκολούθησαν στήν συγκεκριμένη ἐνορία ἦταν πολλά καί δύσκολα. Ὁ δεσπότης χρειάστηκε νά μεταβαίνει ἀρκετά συχνά στό ναό προκειμένου νά ἐξασφαλίσει μέ τήν πληθωρική ψευτο-πνευματική παρουσία του τίς ἀπαραίτητες ἰσορροπίες...
Ρηχότητα λόγου καί δυτικοφανεῖς θεολογικοί ἐπηρεασμοί...
Ἀκούγοντας λοιπόν προσεκτικά τή συνέντευξη τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου διέκρινα τήν ἐνδόμυχη ἀγωνία του νά τύχει τῆς ἀναγνώρισης τῆς προσφορᾶς καί τοῦ ἔργου πού ἐπιτελεῖ ἀπό τόν πιστό λαό. Μέσα στό πλαίσιο αὐτό ἐντάσσονται καί πάμπολλες θεολογικές ἀστοχίες ὅπως λ. χ. ἡ ἔμμεση ὑποβάθμιση τῆς προσευχῆς ἔναντι τῆς προσφορᾶς καί τῆς ἀναφορᾶς του στό νεανία πού πλησίασε τόν Χριστό καί τόν ρώτησε τί πρέπει νά κάνει προκειμένου νά κερδίσει τήν βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Συγκεκριμένα ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἔκανε λόγο γιά μία σύγχυση πού ὑφίσταται μέσα στό ὀρθόδοξο χριστεπώνυμο ποίμνιο. Πολλοί πιστοί πιστεύουν ὅτι ἀρκεῖ ἡ προσευχή τους καί ὁ ἐκκλησιασμός ἐνῶ ἄλλοι πιστεύουν καί νοιάζονται νά προσφέρουν στόν πλησίον... Χωρίς νά τό καταλάβει καί νομίζουμε ἀσυναίσθητα καί ἀθελά τους ἡ θέση του αὐτή ἔρχεται σέ πλήρη ἀντίθεση μέ τήν ὀρθόδοξη θεολογία καί ἐμμέσως μ’ αὐτή στηλιτεύεται ὁ μοναχισμός καί δή ὁ Ἁγιορείτικος. Ὁ Ἅγιος Παϊσιος ὅταν κάποιος τοῦ εἶπε γιατί ἐπέλεξε τόν ἀσκητικό δρόμο ἐνῶ θά μποροῦσε πολλά νά προσφέρει στήν κοινωνία τοῦ ἀπάντησε ὅτι δέκα λεπτά ἔνθερμης εἰλικρινοῦς προσευχῆς μπορεῖ νά λύσουν προβλήματα ὁλάκερων δεκαετιῶν... Ἀπό τήν ἄλλη ἡ ὀρθοπραξία σήμερα, ὅπως παρουσιάζεται καί διαφημίζεται ἀπό τήν διοικοῦσα ἐκκλησιαστική ἀρχή εἶναι παντελῶς ξένη μέ τήν ἔμπρακτη ἐφαρμογή της λ. χ. ἀπό τόν Μέγα Βασίλειο στή Βασιλειάδα του. Κι αὐτό γιατί κέντρο τῆς προσφορᾶς στό Μέγα Βασίλειο ἦταν ὁ Χριστός καί ἡ ἐν Χριστῷ σωτηρία καί ὄχι ἡ ἱκανοποίηση τῶν ὑλικῶν ἀναγκῶν τοῦ πάσχοντος ἀνθρώπου, ὅπως ἰσχύει σήμερα. Καί τό ἀναφέρω αὐτό γιατί πολύ-διαφημίστηκε ἀπό συγκεκριμένη Μητρόπολη λ. χ. ἡ συλλογή καί διανομή τροφίμων καί χρημάτων στούς ἀξιολύπητους πραγματικά λαθρομετανάστες πού καταφθάνουν στήν Ἀθήνα κατά φουρνιές. 
Ἄλλωστε ἄς μή λησμονοῦμε ὅτι καί οἱ τεκτονικές στοές, καί ὅλα τά παρακλάδια τῆς μασονίας (Λάϊονς, Ρόταρυ, Ναϊτες Ἱππότες κ.ο.κ.) καθώς ἐπίσης καί οἱ ΜΚΟ, οἱ ὁποῖοι κάποιοι παραφράζοντας τά ἀρχικά τους τίς παρουσιάζουν ὡς «Μπίζνες Καλά Ὀργανωμένες», ἀκόμη καί ἐταιρίες τοῦ σιωνιστῆ Τζόρτζ Σόρος ἐκδηλώνονται καί παρουσιάζονται πρός τήν κοινωνία ὡς φιλανθρωπικά ἱδρύματα!!! Ἐνίοτε δέ κάνουν καί ἐντυπωσιακές πρός τό θεαθῆναι ἰδιοτελεῖς στή βάση τους προσφορές.
Θά παρακαλούσαμε λοιπόν τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο νά μᾶς ἐξηγήσει τή διαφορά τῆς μερίδας τοῦ φαγητοῦ πού προσφέρει ἡ Ἀρχιεπισκοπή, ἀπό τή διαφορά τῆς μερίδας τοῦ φαγητοῦ πού προσφέρει ὁ Σόρος μέσω τοῦ Δήμου Ἀθηναίων στούς μουσουλμάνους λαθρομετανάστες. Εἶναι μία εὔλογη ἀπορία ἡ ὁποία δυστυχῶς μέχρι σήμερα δέν ἔχει ἀπαντηθεῖ. Δέν θέλω ἐπ’ οὐδενί  νά πιστέψω ὅτι ἡ προσφορά καί τῶν δύο ἔχει ὡς ἀφετηρία καί στόχο τήν χειραγωγία τοῦ ὄχλου. Γιατί οὐσιαστικά ὅλοι ἀνεξαιρέτως παρουσιάζονται φαρισαϊκά ὡς προστάτες, ὡς φιλάνθρωποι ἀλλά κυρίως ἀποβλέπουν ἀφενός μέν στήν προσωπική προστασία πού ἔχει νά κάνει μέ τή διατήρηση τῆς θέσης ἰσχύος πού κατέχουν ἀλλά καί ἀφετέρου στήν ἀποδοχή-ἀναγνώριση ἀπό τά μέλη ἤ τό χριστεπώνυμο ποίμνιο ἀντίστοιχα. Στήν οὐσία κάθε προσφορά ὀρθοδόξου πού δέν ἀποβλέπει στήν ἐν Χριστῷ σωτηρία ἐκλαμβάνεται ἁπλά ὡς πάρεργο καί ὄχι ὡς ἔργο Θεοῦ. Ὅπως μάλιστα χαρακτηριστικά ἀναφέρει ὁ Κύριος «ἄρτος τοῦ Θεοῦ ἐστιν ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καί ζωήν διδούς τῷ κόσμω» (Ἰω. 6,33)  Καί γιά νά γίνουμε περισσότερο σαφεῖς ἐπισημαίνουμε τό παράδειγμα τοῦ Κυρίου μας  Ἰησοῦ Χριστοῦ στό θαῦμα τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῶν ἄρτων καί τῶν ἰχθύων. Πρωτίστως καί σχεδόν ὁλημερίς πρόσφερε πνευματική τροφή καί ἀκολούθησε ἡ ὑλική τροφή. Θυμίζουμε δέ ὅτι ὁ Ἰησοῦς τόνισε σ’ αὐτούς πού τόν ἀκολούθησαν στήν ἀπέναντι ὄχθη: «ἐργάζεσθε μή τήν βρῶσιν τήν ἀπολλυμένην, ἀλλά τήν βρῶσιν τήν μένουσαν εἰς ζωήν αἰώνιον... ὁ ἐρχόμενος πρός μέ οὐ μή πεινάση, καί ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ οὐ μή διψήση πώποτε» ( Ἰω. 6,27-35)!
Ἀτοπήματα καί ἰδιοτέλειες περί τῆς ἀξιοποιήσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας
Δέν θά ἤθελα νά ἐπεκταθῶ στήν φαρισαϊκή ἀνάδειξη καί προβολή μίας τυπολατρίας, ἡ ὁποία ἐκδηλώνεται ὑπό τήν μορφή μίας πανηγυρικῆς πασαρέλας ἐπίδειξης τῆς λατρείας... Ἐνδεικτικά ἀναφέρω τίς πανάκριβες ἀρχιερατικές καί ἱερατικές  φορεσιές πού προβάλλονται ἀπό διάφορες «ἐνημερωτικές» ἐκκλησιαστικές ἰστοσελίδες.  Κι αὐτό γιατί θά ἤθελα νά σταθῶ  περισσότερο στά ὅσα εἶπε περί τῆς ἀξιοποιήσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας σέ συνεργασία μέ τό κράτος. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος πρότεινε ἀρχικά τή δυνατότητα ἀξιοποίησης τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας καί δή αὐτῆς πού κατά διάφορους τρόπους εἶναι δεσμευμένη ἀπό τήν Πολιτεία καί τά κέρδη πού θά προκύψουν νά διατεθοῦν πρός ἀποπληρωμή τοῦ χρέους! Τήν πρότασή του ἀποδέχθηκε ἄμεσα ὁ πρωθυπουργός Ἀλέξης Τσίπρας καί τότε ἄρχισαν οἱ δυσκολίες. Ἐπιστρατεύθηκε ὁ διευθυντής τοῦ Γραφείου Τύπου τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς γιά νά δώσει διευκρινιστικές ἐξηγήσεις γιατί ὡς λέγεται ἐκδηλώθηκαν –καί φυσικό ἦταν- πολλαπλές ἀντιδράσεις!
Οἰκονομικά ἐγκλήματα
 Στά ζητήματα τῆς ἀξιοποίησης τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας καί σέ ὅτι ἐν γένει ἀφορᾶ τή διαχείριση αὐτῆς τίς τελευταῖες δεκαετίες ἔχουν γίνει ὄχι ἁπλές ἀτασθαλίες ἀλλά μεγάλα στήν κυριολεξία ἐγκλήματα. Ὁ Προκάτοχος τοῦ νῦν Ἀρχιεπισκόπου βοήθησε κατά πολύ ὥστε οἱ κακουργηματικές αὐτές πράξεις νά διαγραφοῦν λόγω παρελεύσεως 25ετίας γιά νά μήν κλονισθεῖ τό χριστεπώνυμο ποίμνιο. Καί ὁ νῦν Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος ὠφελήθηκε πλεῖστα ἐκ τῆς παραγραφῆς αὐτῆς καί ἔτσι ἀντί τιμωρίας τῶν ἐνόχων ἦρθε ἡ ... συνήθης προαγωγή. Γίνεται πολύς λόγος περί τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, ἡ ὁποία δυστυχῶς ὄχι μόνο δέν ὠφελεῖ ἀλλά ἐπιπλέον δημιουργεῖ ἀλγεινή ἐντύπωση, ὅσο καί νά ἐπιχειρηθεῖ νά παρουσιασθεῖ φαρισαϊκά ὅτι αὐτό γίνεται ὑπέρ τοῦ λαοῦ. Οἱ μικτές ἐταιρίες μέ τούς σαθρούς καί ὑποταγμένους σέ ἕνα νοσηρό σύστημα πολιτικῆς διοίκησης μηχανισμούς τοῦ κράτους πού δημιουργήθηκαν ἐπί κυβερνήσεως Σαμαρᾶ τό βέβαιο εἶναι ὅτι θά ἐξυπηρετήσουν μόνο ἰδιοτελεῖς σκοπούς καί σκοπιμότητες. Ἄλλωστε ὁ σχετικά πρόσφατος δανεισμός τό 2010 τῶν 52 ἑκατομμυρίων εὐρώ τῆς ΕΚΥΟ (Οἰκονομική Ὑπηρεσία τῆς Ἐκκλησίας) γιά νά συμμετάσχει στήν αὔξηση κεφαλαίου τῆς Ἐθνικῆς Τράπεζας πού ἔγινε ἐπί ἡμερῶν Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου δέν ἔγινε γιά νά βοηθηθεῖ ὁ πιστός λαός ἀλλά ἀπέβλεπε κυρίως στή στήριξη τῆς κυβέρνησης Παπανδρέου καί τοῦ τραπεζικοῦ ἐν γένει συστήματος, τό ὁποῖο ἐλέγχεται ἀπό ἄνομα ἀλλοδαπά κυρίως κέντρα. Ὁ λαός θά λέγαμε μετ’ ἐπιτάσεως ἦταν καί εἶναι σέ κάθε περίπτωση ὁ μόνος ζημιωμένος.
Ὅπως ἐπίσης καί ἀπό τά σαράντα ἑκατομμύρια πού ἔλαβε ἐν καιρῶ οἰκονομικῆς κρίσης μέσω τοῦ ΕΣΠΑ κατά κύριο λόγο ἡ Ἀρχιεπισκοπή Ἀθηνῶν δέν ἔχει προκύψει κανένα παντελῶς ὄφελος πρός τόν πιστό λαό ἐκτός ἀπό κάποιες δωρεές γιά συσσίτια τῆς ἐταιρίας πού ἀνέλαβε νά ἐκπονήσει τήν πλειονότητα τῶν προγραμμάτων...
 Ἡ Ἐπιστολή Τσίπρα στόν Ἀρχιεπίσκοπο
Θετικά σχόλια προκάλεσε ἡ ἀναφορά τοῦ δηλωμένου ὡς ἀθέου πρωθυπουργοῦ στήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Τή στιγμή πού οἱ σύντροφοί του δέν θέλουν νά ἀκοῦν κατά τό παράδειγμα τοῦ Ἀντιδίκου ὁτιδήποτε ἀφορᾶ τήν Ἀνάσταση ὁ πρωθυπουργός ξεκινᾶ τήν ἐπιστολή του μέ τόν χαιρετισμό-ὁμολογία «Χριστός Ἀνέστη». Κάτι εἶναι καί αὐτό... Τό κείμενο τῆς ἐπιστολῆς ἔχει ὡς ἐξῆς:
« Μακαριότατε,
Χριστός Ἀνέστη.
Σᾶς μεταφέρω τίς θερμοτέρες εὐχές μου γιά τήν μεγάλη γιορτή τῆς Ὀρθοδοξίας τῆς ὁποίας τό χαρμόσυνο μήνυμα Ἀγάπης ἀφορᾶ ὄχι μόνο τούς πιστούς ἀλλά τό σύνολο τῆς ἀνθρωπότητας.
Παρακολούθησα μέ μεγάλο ἐνδιαφέρον τήν συνέντευξή Σας σέ τηλεοπτικό σταθμό τό Μεγάλο Σάββατο καί θά ἤθελα νά Σᾶς εὐχαριστήσω ἀπό καρδιᾶς γιά τήν πολύ σημαντική ἀναφορά Σας σχετικά μέ τήν ἀξιοποίηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας πρός ὄφελος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Σέ μία συγκυρία πού ἀσκεῖται γιά πολιτικούς λόγους πολύ μεγάλη πιστωτική πίεση στά δημόσια οἰκονομικά, πρωτοβουλίες σάν τή δική Σας μποροῦν νά δώσουν πραγματικές ἀνάσες πρός ὄφελος ὄχι μόνο τῶν κρατικῶν ταμείων, ἀλλά τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου γενικά καθώς, ὅπως Ἐσεῖς πολύ καλά γνωρίζετε, ἡ Πολιτεία ἔχει ἀνάγκη κάθε δυνατῆς ὑποστήριξης προκειμένου νά ἀντιμετωπίσουμε ἀπό κοινοῦ τήν ἀνθρωπιστική κρίση πού μαστίζει τήν χώρα μας καί τούς ἀνθρώπους της τά τελευταῖα χρόνια.
Πέρα ὅμως ἀπό τό ἄμεσο ὑλικό ἀποτέλεσμα, ἡ πρωτοβουλία Σας ἔχει ταυτόχρονα  θετικότατο  ἀντίκτυπο στό φρόνημα ὅλων μας. Στέλνει μήνυμα γενικῆς συσπείρωσης σέ αὐτή τή δύσκολη στιγμή τῶν προκλήσεων τίς ὁποῖες καλούμαστε νά ἀντιμετωπίσουμε ἑνωμένοι. Δείχνει ἐπίσης ὅτι τό μεγάλο ὅπλο μας ἀπέναντι στήν κρίση εἶναι ἡ ἀλληλεγγύη, ἡ ἔγνοια καί ἡ φροντίδα γιά τόν ἄλλο, τόν πλησίον. Φανερώνει, τέλος, ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἰσακούει τά κελεύσματα τῶν  καιρῶν καί ἀνταποκρίνεται στά μεγάλα αἰτήματα τῆς κοινωνίας.
Μέ τήν εὐκαιρία πού μοῦ δίνεται ἀπό τήν παραπάνω ἀναφορά Σας θά ἤθελα νά Σᾶς προτείνω τήν ἄμεση ἐνεργοποίηση τῆς «Ἐπιτροπῆς γιά τή μελέτη καί ἐπίλυση θεμάτων πού ἀπασχολοῦν τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος» προκειμένου νά ἐκκινήσει ἄμεσα ὁ διάλογος γιά τήν ἐπεξεργασία σχεδίου ὑλοποίησης τῆς πρότασής Σας.
Μέ Σεβασμό καί Τιμή
Ὁ Πρωθυπουργός
Ἀλέξης Τσίπρας» 

Περί γενικής αποστασίας

Γέροντος Φιλόθεου Ζερβάκου
...Πάντες εξέκλιναν και άρχοντες και αρχιερείς και υπουργοί και στρατηγοί και ιερείς και μοναχοί, και αξιωματικοί και στρατιώται και εγγράμματοι και αγράμματοι και πλούσιοι και πτωχοί και μεγάλοι και μικροί και άνδρες και γυναίκες. Από τοιαύτην γενεάν και τοιούτους ανθρώπους μη αναμένωμεν προόδον και προκοπήν, αλλά μάλλον την ερχομένην ρομφαίαν και την τελευταίαν μεγάλην οργήν, ήτις έρχεται επί τους υιούς της απειθείας . Υπάρχουν και ολίγαι εξαιρέσεις, υπάρχουν και ολίγοι εκλεκτοί χάριν των οποίων ο Κύριος φείδεται των πολλών αμαρτωλών. Αλλ' είναι τόσον ολίγοι οι εκλεκτοί που φοβούμαι ότι δεν θα δυνηθούν να συγκρατήσουν την δικαίαν του Θεού οργήν και αγανάκτησιν εναντίον των αμαρτωλών. Και θα έλθη μεγάλη οργή παρά Κυρίου Παντοκράτορος και θλίψις οία ου γέγονεν απ' αρχής κόσμου άχρι του νύν. Αμαρτωλοί που φύγωμεν; Μόνον εις τον Θεόν ας καταφύγωμεν και ας είμεθα έτοιμοι διότι ήγγικεν η συντέλεια του παρόντος αιώνος.

Περίσσεψε ψωμί στο σπίτι;

Οι 4 οικιακές χρήσεις του, που δε σας περνούσαν από το μυαλό!
Το ψωμί είναι κάτι που υπάρχει σχεδόν καθημερινά σε κάθε σπίτι. Έχουν περισσέψει μερικές φέτες από το μεσημεριανό σας; Μην τις πετάξετε, μπορούν να σας φανούν πιο χρήσιμες από ότι φαντάζεστε!
Το χωμί μπορεί να γίνει ένα πολύτιμο εργαλείο σας για την καθαριότητα του σπιτιού. Η μαλακή και σπογγώδης υφή του, όμοια αυτή του σφουγγαριού, κάνει θαύματα!
Χρησμιοποιήστε το...
...στους λεκέδες!
Λαδώθηκε το τραπεζομάντηλο ή η κάποιο ρούχο σας την ώρα του φαγητού; Δεν υπάρχει λόγος πανικού! Βάλτε ένα κομματάκι ψωμί πάνω στο λεκέ κει αυτό θα απορροφήσει το λάδι ή ότι άλλο έχει χυθεί πριν προλάβει να ποτίσει τις ίνες του υφάσματος!

...για να καθαρίσετε το blender σας!
Ένα εύκολος τρόπος για να καθαρίσετε τέλεια το blender σας είναι αφού το έχετε καθαρίσει μία φορά, να βάλετε μία φέτα ψωμί και να την πολοτοποιήσετε καλά. Το ψωμί θα μαζέψει κάθε ίχνος λεκέ και το blender σας θα γίνει πεντακάθαρο!

...για να σβήσετε τις δαχτυλιές και τα σημάδια από τους τοίχους!
Ειδικά σε ένα σπίτι με παιδιά τα σημάδια στους τοίχους είναι σύνηθες φαινόμενο! Χρησιμοποιείστε μάι φέτα ψωμία και τρίψτε τα σημεία που είανι λερωμένα! Αμέσως θα εξαφανιστούν!

...για να μαζέψετε τα θρίψαλα γυαλιών
Έσπασε κάτι γυάλινο στο σπίτι; Σίγουρα από τη σκούπα θα έχουν ξεφύγει μερικά κομματάκια, για αυτό η ιδανική λύση είναι να περασετε με την ψίχα του ψωμιού την περιοχή. Έτσι θα μαζέψετε και το παραμικρό κομμάτι.

πηγή

Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

Η μπούκα ενός κανονιού είναι λιγότερο επικίνδυνη, από το στόμα ενός συκοφάντη.


Αραβικό ρητό

Τρισδιάστατη χειροτεχνία με απλές σιλουέτες

Χρησιμοποιώντας ένα απλό κομμάτι μαύρο χαρτί, ο Joe Bagley από τη Βοστώνη, δημιουργεί όμορφες σιλουέτες με προοπτική, που μοιάζουν τρισδιάστατες.
Perierga.gr - Τρισδιάστατη χειροτεχνία
Perierga.gr - Τρισδιάστατη χειροτεχνία
Perierga.gr - Τρισδιάστατη χειροτεχνία
Perierga.gr - Τρισδιάστατη χειροτεχνία
Perierga.gr - Τρισδιάστατη χειροτεχνία
Perierga.gr - Τρισδιάστατη χειροτεχνία
Perierga.gr - Τρισδιάστατη χειροτεχνία
Perierga.gr - Τρισδιάστατη χειροτεχνία
Perierga.gr - Τρισδιάστατη χειροτεχνία
πηγή

Δραχμή: Να ξέρουμε για τι ομιλούμε

Του Γεώργιου Ι. Μάτσου
Όσοι τάσσονται υπέρ της ρήξης φρονούν, φαίνεται, ότι με χρεωκοπία και δραχμή θα είναι όλα όμορφα και ότι η χρηματοδότηση του κράτους και της οικονομίας μας θα αποκατασταθεί περίπου την άλλη στιγμή.
Η αλήθεια είναι ότι επικρατούν διάφορες δημόσιες παρεξηγήσεις για τη δραχμή. Η δαιμονοποίησή της το 2012 δεν βοήθησε την δημόσια γνώση. Υπάρχουν ένθεν κακείθεν υπερβολές και σφάλματα.
Παρεξήγηση πρώτη: Η δραχμή, φρονούν οι υποστηρικτές του ευρώ, δεν θα είναι ανταλλάξιμη με άλλα νομίσματα και συνεπώς «δεν θα μπορούμε να αγοράζουμε τρόφιμα και φάρμακα». Αυτό είναι εσφαλμένο. Η ανταλλαξιμότητα ενός νομίσματος καθορίζεται από τον ίδιο τον εκδότη του. Εάν η Τράπεζα της Ελλάδος θα δέχεται να μετατρέπει ελεύθερα τα ξένα νομίσματα από και σε δραχμές, τότε δεν θα υπάρχει πρόβλημα ανταλλαξιμότητας. Η επάρκεια ξένου συναλλάγματος είναι άλλο ζήτημα, αλλά πάντως αντιμετωπίσιμο.
Αν όμως το πρόβλημα της δραχμής δεν θα είναι η μη ανταλλαξιμότητά της, όπως εσφαλμένα νομίζουν οι περισσότεροι υποστηρικτές του ευρώ, αυτό από μόνο του δεν σημαίνει τίποτε.
Εδώ υπεισέρχεται η δεύτερη και σημαντικότερη παρεξήγηση εκ μέρους των υποστηρικτών της δραχμής: Τυχόν νέο νόμισμα δεν θα είναι καθόλου ελκυστικό στην απαρχή του. Κανένας δεν θα το εμπιστεύεται, διότι δεν θα γνωρίζουμε, στην αρχή τουλάχιστον, πώς ακριβώς θα το μεταχειριστεί η κυβέρνηση: Θα είναι πληθωριστικό ή όχι; Θα χρησιμοποιηθεί η έκδοσή του για το κτίσιμο πελατειακού κράτους ή θα γίνει συνετή νομισματική διαχείριση; Θα τεθούν συναλλαγματικοί περιορισμοί και αν ναι, ποιας βαρύτητας, ποιου χρονικού ορίζοντα, ποιας αξιοπιστίας;
Μέχρις ότου υπάρξουν στοιχειώδεις ενδείξεις περί της νέας εθνικής νομισματικής πολιτικής, θα υπάρχει αναπόφευκτο πρόβλημα εμπιστοσύνης απέναντι στο νέο νόμισμα. Κανένας δεν θα θέλει δραχμές. Αυτό θα προκαλέσει γρήγορη και οξεία υποτίμηση. Η αξία τους θα κατρακυλά συνεχώς, μέχρις ότου αναφανεί αξιόπιστη νομισματική πολιτική.
Εάν όμως η αρχική νομισματική πολιτική δημιουργήσει πληθωρισμό, τότε είναι βέβαιο ότι η κρίση αξιοπιστίας του νέου νομίσματος θα συνεχιστεί και μετά το αρχικό στάδιο εισαγωγής του.
Πρακτικά, το πρόβλημα αξιοπιστίας της δραχμής θα αντανακλασθεί στην κατακόρυφη πτώση της δυνατότητας εισαγωγών. Ας πάρουμε το παράδειγμα ενός σούπερ-μάρκετ: Σήμερα το Σ/Μ εισπράττει ευρώ από τους πελάτες του και εισάγει αγαθά, πληρώνοντας με αυτά τα ευρώ που εισπράττει. Αν αύριο το Σ/Μ εισπράττει δραχμές, τότε, για να αγοράσει αγαθά από το εξωτερικό θα πρέπει α) να υπάρχει συναλλαγματική επάρκεια για την καταβολή του αντιτίμου σε ξένο νόμισμα, διότι ο αλλοδαπός εξαγωγέας δεν θα δεχθεί δραχμές και β) να πληρώσει πολύ περισσότερες υποτιμημένες δραχμές για να αγοράσει αυτό το συνάλλαγμα.
Η μείωση δηλαδή της αγοραστικής δύναμης των πελατών του Σ/Μ λόγω υποτίμησης θα μεταφερθεί αυτόματα στο ίδιο το Σ/Μ, που θα μπορεί να εισαγάγει πολύ λιγότερα αγαθά από ό,τι όταν εισέπραττε ευρώ. Αυτό θα φέρει ελλείψεις στην αγορά, ανατιμήσεις, δημιουργία μαύρης αγοράς, όπου οι πανικόβλητοι καταναλωτές θα ανταλλάσσουν αποθησαυρισμένα ευρώ για είδη πρώτης ανάγκης.
Μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση και να πάμε, κατά τον κ. Λαπαβίτσα, σε προβλήματα διάρκειας μόνον «μερικών εβδομάδων»; Θεωρητικά, ασφαλώς και θα μπορούσε. Όμως η πραγματικότητα θα αποδειχθεί εντελώς διαφορετική.
Καταρχάς, ας σκεφθούμε για ποιο λόγο επιζητείται από όσους επιζητείται η επιστροφή στη δραχμή: Προκειμένου να μην χρειαστεί να ληφθούν «μνημονιακά» μέτρα λιτότητας και, άρα, να χαλαρώσει έτσι το σημερινό καθεστώς νομισματικής σταθερότητας εντός του ευρώ.
Εξ ορισμού δηλαδή ομιλούμε για νόμισμα λιγότερο σταθερό και αξιόπιστο από το ευρώ. Άρα, για νόμισμα το οποίο θα είναι λιγότερο ελκυστικό από το ευρώ, που δεν θα το θέλουν στις τσέπες τους οι συναλλασσόμενοι (επιχειρήσεις και καταναλωτές).
Εφόσον οι προσδοκίες που έχουν συνδεθεί με τη δραχμή από τους οπαδούς της ρήξης είναι ακριβώς η χαλάρωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας και, συνεπώς, η διατήρηση και επαύξηση του πελατειακού κράτους, μπορεί κανείς να αναμένει ότι οι πολιτικές απαιτήσεις για «δραχμική» χρηματοδότηση του νέου αυτού πελατειακού κράτους θα είναι αυξημένες. Συνεπώς, η αξιοπιστία του νέου νομίσματος θα τρωθεί κι άλλο.
Εάν όμως η νέα δραχμή δεν επιχειρήσει αμέσως να δημιουργήσει «καλό όνομα», δηλαδή αντιπληθωριστική φήμη, τα προβλήματα ανεφοδιασμού στην αγορά δεν θα παύσουν εντός ολίγων εβδομάδων, αλλά θα συνεχιστούν για απρόβλεπτα μακρό χρονικό διάστημα. Πολύ δε περισσότερο, εάν παραλλήλως δημιουργηθούν δομές και συμφέροντα μαύρης αγοράς αγαθών πρώτης ανάγκης.
Περαιτέρω, το υφεσιακό σοκ της χρεωκοπίας θα επιφέρει και άλλη απώλεια εισοδήματος. Διαφορετικό πράγμα η εισαγωγή εθνικού νομίσματος επειδή έτσι επέλεξες, και διαφορετικό να το εισαγάγεις ηττημένος και ταπεινωμένος συνεπεία πολύχρονης, ανεπίλυτης κρίσης. Και παρά το ότι το χειρότερο (χρεωκοπία και δραχμή) θα είναι ήδη πίσω μας, θα συμβεί ό,τι και με τους σεισμούς: Ενώ είναι παράλογο να φοβάται κανείς το σεισμό όταν ήδη έχει συμβεί, ο φόβος μετά είναι ανίκητος. Ομοίως, το φάντασμα της επελθούσης χρεωκοπίας θα στοιχειώσει για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα την ελληνική οικονομία.
Δεν χρειάζεται καν να μνημονευθούν τα προβλήματα του τραπεζικού συστήματος, που θα αντανακλασθούν αμέσως στην ιδιωτική οικονομία.
Πώς θα απέφευγε η οικονομία εντός της δραχμής τα παραπάνω προβλήματα; Μόνον ακολουθώντας πολιτική αποφυγής του πληθωρισμού μέσω της νομισματικής χρηματοδότησης. Ακολουθώντας δηλαδή πολιτική... λιτότητας! Και μάλιστα πολύ σκληρότερης από τη σημερινή, λόγω της κατάρρευσης εσόδων εκ του υφεσιακού σοκ.
Μια τέτοια πολιτική, όμως, δεν θα υιοθετούνταν από τους υποστηρικτές της ρήξης, διότι η ρήξη επιδιώκεται ακριβώς για να αποφευχθεί η πολιτική της λιτότητας. Πολιτικά λοιπόν το σενάριο της κατάρρευσης της αξιοπιστίας της δραχμής μοιάζει η φυσιολογική εξέλιξη της ρήξης.
Είναι φανερό ότι στην παρούσα στιγμή, η ορθή λύση είναι να συμφωνήσουμε άμεσα, έστω και με βαρύ κόστος, με τους δανειστές, όσο είμαστε ακόμη στο ευρώ.
Δυστυχώς η κυβέρνηση δεν εξάγει ορθά συμπεράσματα από τη διαχείριση της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου: Ενώ τότε θα μπορούσε να είχε κλείσει συμφωνία ανάλογη του e-mail Χαρδούβελη, άφησε τα πράγματα να χειροτερέψουν τόσο, ώστε να χρειάζονται σήμερα μέτρα πολλαπλάσια για την επίτευξη των ίδιων (ή χαλαρότερων!) δημοσιονομικών στόχων.
Το ίδιο θα συμβαίνει συνεχώς από εδώ και πέρα: Κάθε καθυστέρηση, θα αυξάνει την ανάγκη νέων μέτρων.
Και ενώ στο τέλος όλο και περισσότεροι θα αποζητούν τη δραχμή τάχα για να «λυτρωθούν», αυτό που θα πάρουν θα είναι ανεπάρκεια αγαθών, πραγματική ανθρωπιστική κρίση και οικονομική καταστροφή που όμοια έζησε ο Ελληνισμός μόνον στην Κατοχή.
Με τη διαφορά ότι η σημερινή κρίση θα είναι εκούσια και θα την έχουμε προκαλέσει μόνοι μας, με άφρονες και ανεδαφικές προσδοκίες και επιδιώξεις.
* Ο Γεώργιος Ι. Μάτσος είναι Δ.Ν., Δικηγόρος 

Αγωνιζόμαστε. Μοιραζόμαστε. Στηρίζουμε. Ελπίζουμε. Αγαπάμε τον διπλανό μας.


Αγωνιζόμαστε. Μοιραζόμαστε. Στηρίζουμε. Ελπίζουμε. Αγαπάμε τον διπλανό μας.
Με τις πέντε αυτές λέξεις ο Φιλανθρωπικός Οργανισμός «Αποστολή», μας παροτρύνει όλους μας, μέσω του νέου τηλεοπτικού κοινωνικού του μηνύματος, να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο και να ανοίξουμε τα μάτια της ψυχής μας σε μια εξαιρετικά δύσκολη για την Ελλάδα περίοδο.
Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στον δημοτικό κήπο Χανίων και το σενάριο προκαλεί έντονη συγκίνηση.
Συγκεκριμένα μπροστά από το ιστορικό καφενείο της πόλης, δύο αγόρια (8-10 ετών) παίζουν μπάλα. Ο τηλεθεατής διαπιστώνει ότι τα παιδιά παίζουν ανέμελα αν και το ένα φαίνεται να φορά φθαρμένα ρούχα.
Ο φακός κατευθύνεται στο καφέ. Εκεί η μητέρα του ενός, καλεί το παιδί της να διακόψει το παιχνίδι για να φάει κάτι. Απευθύνεται στο παιδάκι με τα καινούργια ρούχα.
Το αγοράκι τρέχει στη μητέρα και πλησιάζει το τραπέζι. Το άλλο παιδάκι μένει μόνο του και κοιτάζει ...
Το αγοράκι που βρίσκεται στο τραπέζι μαζί με τη μητέρα του βλέπει το τοστ, το οποίο είναι κομμένο στη μέση. Στη συνέχεια κοιτάζει τη μητέρα του. Χωρίζει το τοστ στα δύο βάζει το ένα κομμάτι σε μια χαρτοπετσέτα και το άλλο σε μια άλλη. Κοιτάζει πάλι τη μητέρα του. Εκείνη, συγκινημένη του κάνει νεύμα ότι συμφωνεί.
Τα δύο αγοράκια μοιράζονται το φαγητό αλλά πιο δίπλα βρίσκεται ένας άστεγος. Το παιδί τρέχει δίπλα του και μοιράζεται και το δικό του φαγητό δείχνοντας έμπρακτη αγάπη σ έναν άνθρωπο που υποφέρει.
Η «Αποστολή» μας καλεί να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο και να στηρίξουμε την προσπάθεια της, να καλύπτει τις μηνιαίες ανάγκες 56000 οικογενειών.
Σκηνοθέτης και αυτής της παραγωγής, είναι ο διακεκριμένος Θοδωρής Παπαδουλάκης γνωστός από την τηλεοπτική σειρά «το νησί» που προβλήθηκε το 2010 από τον τηλεοπτικό σταθμό MEGA.

Ὁ λέγων αὐτήν τὴν Εὐχήν κάθε ἑσπέρας, μετὰ κατανύξεως, ἐὰν ἐπέλθη ἐπ' αὐτὸν ἡ φοβερά ὥρα τοῦ θανάτου ἐν τῇ νυκτί ταύτη, λυτροῦται τῆς κολάσεως, ἐλέει Θεοῦ.

Εὐχὴ Γ' (τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, ἄλλοι λέγουν Ἀναστασίου τοῦ Σιναΐτου)




Εὔσπλαγχνε καὶ πολυέλεε Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός μου, ὁ ἐλθὼν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλούς σῶσαι, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ, ἐλέησόν με πρὸ τῆς ἐμῆς τελευτῆς.



Οἶδα γὰρ ὅτι φρικτὸν καὶ φοβερὸν ἀναμένει με δικαστήριον ἐνώπιον πάσης τῆς κτίσεως, ὅτε καὶ τῶν ἐναγῶν καὶ παμβεβήλων μου πράξεων ἁπασῶν φανέρωσις γίνεται· ἀσύγγνωστα γὰρ ὡς ἀληθῶς καὶ ἀνάξια ὑπάρχουσι συγχωρήσεως, ὡς ὑπερβαίνοντα τῷ πλήθει ψάμμον θαλάσσιον.

Διὰ τοῦτο καὶ οὐ τολμῶ τὴν αἴτησιν τῆς ἀφέσεως τούτων ποιήσασθαι, Δέσποτα, ὅτι πλεῖον πάντων ἀνθρώπων εἰς Σέ ἐπλημμέλησα.

Ὅτι ὑπὲρ τὸν ἄσωτον ἀσώτως ἐβίωσα,

ὅτι ὑπὲρ τὸν μυρία τάλαντα χρεωφειλέτης Σου γέγονα,

ὅτι ὑπὲρ τὸν Τελώνην κακῶς ἐτελώνησα,

ὅτι ὑπὲρ τὸν Ληστήν ἐμαυτόν ἐθανάτωσα,

ὅτι ὑπὲρ τὴν Πόρνην ἐγώ ὁ φιλόπορνος ἔπραξα,

ὅτι ὑπὲρ τοὺς Νινευΐτας ἀμετανόητα ἐπλημμέλησα,

ὅτι ὑπὲρ τὸν Μανασσῆν «ὑπερῆραν τὴν κεφαλήν μου αἱ ἀνομίαι μου καὶ ὡσεὶ φορτίον βαρὺ ἐβαρύνθησαν ἐπ' ἐμέ καὶ ἐταλαιπώρησα καὶ κατεκάμφθην ἕως τέλους»·


ὅτι τὸ Πνεῦμα Σου τὸ ἅγιον ἐλύπησα,

ὅτι τῶν ἐντολῶν Σου παρήκουσα,

ὅτι τὸν πλοῦτόν Σου διεσκόρπισα,

ὅτι τὴν χάριν Σου ἐβεβήλωσα,

ὅτι τὸν ἀρραβῶνα, ὅν μοι δέδωκας, ἐν ἀνομίαις ἀνήλωσα,

ὅτι τὸ τίμιον κατ' εἰκόνα Σου, τὴν ψυχήν μου, ἐμόλυνα,

ὅτι τὸν χρόνον, ὅν μοι δέδωκας εἰς μετάνοιαν, μετὰ τῶν ἐχθρῶν Σου ἐβίωσα,

ὅτι οὐδεμίαν ἐντολήν Σου ἐφύλαξα,

ὅτι τὸν χιτῶνά μου κατερρύπωσα, ὅν με ἐνέδυσας,

ὅτι τοῦ ὀρθοῦ λόγου τὴν λαμπάδα ἀπέσβεσα,

ὅτι τὸ πρόσωπόν μου, ὅ ἐφαίδρυνας, ἐν ἁμαρτίαις ἠχρείωσα,

ὅτι τοὺς ὀφθαλμούς μου, οὕς ἐφώτισας, ἑκουσίως ἐτύφλωσα,

ὅτι τὰ χείλη μου, ἅπερ πολλάκις τοῖς θείοις Σου μυστηρίοις ἡγίασας, αἰσχύναις ἐμόλυνα.

Καί οἶδα ὅτι πάντως τῷ φοβερῷ Σου βήματι παραστήσομαι ὡς κατάδικος ὁ παμμίαρος.

Οἶδα ὅτι πάντα τότε τὰ πεπραγμένα μοι ἐλεγχθήσονται καὶ οὐκ ἀποκρυβήσεται οὐδὲν παρὰ Σοί.

Ἀλλά δέομαί Σου, εὐσυμπάθητε, πολυέλεε, φιλανθρωπότατε Κύριε,
«μὴ τῷ θυμῷ Σου ἐλέγξῃς με, οὐ λέγω, μὴ παιδεύσῃς με, ἀδύνατον γὰρ τοῦτο ἀπὸ τῶν ἔργων μου, ἀλλὰ μὴ τῷ θυμῷ Σου ἐλέγξῃς με».


Κερδήσω τοῦτο παρὰ Σοί, ἐὰν μὴ τῷ θυμῷ Σου καὶ τῇ ὀργῇ Σου παιδεύσῃς με, μηδὲ φανερώσῃς αὐτὰ Ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων ἐνώπιον εἰς αἰσχύνην μου καὶ ὄνειδος.

«Κύριε, μὴ τῷ θυμῷ Σου ἐλέγξῃς με»·
εἰ φθαρτοῦ βασιλέως θυμὸν οὐδεὶς ἐνεγκεῖν δύναται, πόσῳ μάλλον Σοῦ τοῦ Κυρίου τὸν θυμὸν ὁ ἄθλιος ὑποστήσομαι;

«Κύριε, μὴ τῷ θυμῷ Σου ἐλέγξῃς με μηδὲ τῇ ὀργῇ Σου παιδεύσῃς με».

Οἶδα Λῃστήν αἰτήσαντα καὶ παρευθὺς συγχώρησιν ἐκ Σοῦ κομισάμενον.

Οἶδα Πόρνην ὁλοψύχως προσελθοῦσαν καὶ συγχωρηθεῖσαν.

Οἶδα Τελώνην ἐκ βάθους στενάξαντα καὶ δικαιωθέντα.

Έγώ δὲ ὁ πανάθλιος πάντας ὑπερβαίνων ταῖς ἁμαρτίαις, τῇ μετανοίᾳ τούτους οὐ θέλω μιμήσασθαι, οὐδὲ γὰρ ἔχω δάκρυον ἐκτενές.
Οὐκ ἔχω ἐξομολόγησιν καθαρὰν καὶ ἀληθινήν,
οὐκ ἔχω στεναγμὸν ἐκ βάθους καρδίας,
οὐκ ἔχω καθαρὰν τὴν ψυχήν,
οὐκ ἔχω ἀγάπην κατά Θεόν,
οὐκ ἔχω πτωχείαν πνευματικήν,
οὐκ ἔχω προσευχὴν διηνεκῆ,
οὐκ ἔχω σωφροσύνην ἐν τῇ σαρκί,
οὐκ ἔχω καθαρότητα λογισμῶν,
οὐκ ἔχω προαίρεσιν θεοτερπῆ.
Ποίῳ οὖν προσώπῳ ἤ ἐν ποίᾳ παρρησίᾳ ζητήσω συγχώρησιν;

«Κύριε, μὴ τῷ θυμῷ Σου ἐλέγξῃς με»·
Πολλάκις, Δέσποτα, μετανοεῖν συνεταξάμην.
Πολλάκις ἐν Ἐκκλησίᾳ κατανυγεὶς προσπίπτω Σοι, ἐξερχόμενος δὲ ταίς ἁμαρτίαις εὐθύς περιπίπτω.

Ποσάκις με ἠλέησας, ἐγὼ δὲ Σε παρώργισα!

Ποσάκις ἐμακροθύμησας, ἐγὼ δὲ οὐκ ἐπέστρεψα!

Ποσάκις με ἀνέστησας, ἐγὼ δὲ πάλιν ὀλισθήσας κατέπεσον!

Ποσάκις μου εἰσήκουσας, ἐγὼ δὲ Σου παρήκουσα!

Ποσάκις με ἐπόθησας, ἐγὼ δὲ ούδαμοῦ Σοι ἐδούλευσα!

Ποσάκις μέ ἐτίμησας, ἐγὼ δὲ οὐκ ηὐχαρίστησα!


Ποσάκις ἁμαρτήσαντα, ὡς ἀγαθός Πατήρ παρεκάλεσας καὶ ὡς υἱόν κατεφίλησας καὶ τὰς ἀγκάλας ὑφαπλώσας μοι ἐβόησας·
ἔγειρε, μὴ φοβοῦ, στήθι·
πάλιν δεύρο,
οὐκ ὀνειδίζω σε,
οὐ βδελύσσομαι,
οὐκ ἀποῤῥίπτω,
οὐδὲ σκληρύνω τὸ ἐμὸν πλάσμα,
τὸ ἐμὸν τέκνον,
τὴν ἐμὴν εἰκόνα,
ὅν οἰκείαις χερσί διέπλασα ἄνθρωπον καὶ ἐφόρεσα,
ὑπὲρ οὗ τὸ αἷμα ἐξέχεα,
οὐκ ἀποστρέφομαι πρός με ἐρχόμενον τὸ λογικόν μου πρόβατον, τὸ ἀπολωλός,
οὐ δύναμαι μὴ ἀποδοῦναι τὴν προτέραν εὐγένειαν,
οὐ δύναμαι μὴ συναριθμῆσαι τοῖς ἐνενήκοντα ἐννέα προβάτοις·
διά γὰρ τοῦτο καὶ μόνον ἐπί τῆς γῆς κατελήλυθα καὶ τὸν λύχνον ἀνῆψα,
τὴν σάρκα μου τὴν οἰκείαν καὶ τὴν οἰκίαν ἐσάρωσα καὶ τὰς φίλας Δυνάμεις τὰς οὐρανίους συνεκαλεσάμην ἐπευφρανθῆναι τῇ τούτου εὑρέσει.


Πάντα οὖν τὰ τοιαῦτα ὡς ἀγαθός καὶ φιλάνθρωπος ἐχαρίσω μοι, Δέσποτα,
ἐγὼ δὲ πάντων καταφρονήσας ὁ ἄθλιος,
εἰς ἀλλοτρίαν καὶ μακράν χώραν τῆς ἀπωλείας ἀπέδρασα.

Ἀλλ' αὐτὸς με, πανάγαθε,
πάλιν ἐπανάγαγε καὶ μὴ ὀργισθῇς μοι τῷ τάλανι,

Κύριε, μηδὲ τῷ θυμῷ Σου ἐλέγξῃς με, εὔσπλαγχνε,
ἀλλὰ μακροθύμησον καὶ ἔτι ἐπ' ἐμοὶ.

Μὴ σπεύσῃς ἐκκόψαι με ὡς τὴν συκῆν τὴν ἄκαρπον,
μηδὲ κελεύσῃς ἄωρον ἐκ τοῦ βίου θερίσαι με,
ἀλλὰ δός μοι ζωῆς προθεσμίαν καὶ ὁδήγησόν με εἰς μετάνοιαν, Κύριε,
καὶ «μή τῷ θυμῷ Σου ἐλέγξῃς με, Δέσποτα, μηδὲ τῇ ὀργῇ Σου παιδεύσης με».

«Ἐλέησόν με, Κύριε, ὅτι ἀσθενής εἰμι τῇ ψυχῇ»,
ἀσθενής εἰμι τῷ λογισμῷ,
ἀσθενής τῇ γνώμη,
ἀσθενής τῇ προαιρέσει.

Ἐξέλιπε γὰρ μου ἡ ἰσχύς, ἐξέλιπέ μου ὁ χρόνος,
ἐξέλιπον ἐν ματαιότητι ἡμέραι μου πᾶσαι καὶ τὸ τέλος ἐφέστηκεν.

Ἀλλ' ἄνοιξον, ἄνοιξον, ἄνοιξόν μοι, Κύριε, ἀναξίως κρούοντι καὶ μὴ ἀποκλείσῃς μοι τὴν θύραν τῆς εὐσπλαγχνίας Σου.

Ἐάν γὰρ Σὺ κλείσης, τίς μοι ἀνοίξει;

Ἐάν Σὺ μὴ με ἐλεήσης, τίς μοι βοηθήσει;

Οὐδείς ἄλλος, οὐδείς, εἰ μὴ Σὺ ὁ φύσει ἐλεήμων καὶ εὔσπλαγχνος.

«Ἐλέησόν με, Κύριε, ὅτι ἀσθενὴς εἰμι»·

Ἐξενεύρισε γάρ με ὁ ἐχθρὸς καὶ ἀσθενῆ καὶ συντετριμμένον ἐποίησεν,
ὁ ἀσθενής δὲ καὶ συντετριμμένος οὐ δύναται ἀναστῆσαι ἑαυτόν,
οὐ δύναται ἰάσασθαι ἑαυτόν,
ὁ συντετριμμένος οὐ δύναται βοηθήσαι ἑαυτῷ,
λοιπόν ἐλέησόν με, Κύριε, ὅτι ἀσθενής εἰμι...

«Ἴασαί με, Κύριε, ὅτι ἐταράχθη τὰ ὀστᾶ μου καὶ ἡ ψυχή μου ἐταράχθη σφόδρα»·

Σωματικὸς καὶ ψυχικός με κατέλαβε τάραχος, Δέσποτα,
ὅτι σαρκικοῖς περιέπεσα πάθεσιν,
ὅτι καὶ τὴν σάρκα καὶ τὴν ψυχήν τοῖς δαίμοσιν ἐποίησα παίγνιον.

Ἴασαί με, Κύριε, ὅτι ἐταράχθη τὰ ὀστᾶ μου τὰ συνδεσμοῦντα τὸν ἔσω ἄνθρωπον.

Ποῖα ταῦτα;
Ἡ πίστις, ἡ φρόνησις, ἡ ἐλπίς, ἡ δικαιοσύνη, ἡ ἐγκράτεια, ἡ εὐσέβεια, ἡ πραότης, ἡ ταπεινοφροσύνη καὶ ἡ ἐλεημοσύνη.

Ταύτα τὰ ὀστᾶ συνετρίβησαν, Δέσποτα,
«ἀλλ' ἴασαί με, Κύριε, ὅτι ἐταράχθη τὰ ὀστᾶ μου
καὶ ἡ ψυχή μου ἐταράχθη σφόδρα».

Ὁρῶ γὰρ λοιπόν τὴν ὥραν τῆς ζωῆς μου προφθάσασαν,
καὶ ἡ ψυχή μου ἐταράχθη σφόδρα.

Ὁρῶ τὴν πρός τὰ ἐκεῖσε χαλεπήν ὁδὸν καὶ μακράν,
κἀμέ πρός τὰ ἐκεῖσε ἐμαυτόν ἑτοίμως μὴ ἔχοντα,
καὶ ἡ ψυχή μου ἐταράχθη σφόδρα.

Ὁρῶ τὸν δανειστήν ἀπαιτοῦντά με καὶ μὴ ἀποδοῦναι ἰσχύοντα, καὶ ἡ ψυχή μου ἐταράχθη σφόδρα.

Ὁρῶ τὸν λογοθέτην μου τὸ χειρόγραφον ἐπισείοντα καὶ τοὺς δημίους βρύχοντας κατ' ἐμοῦ, καὶ ἡ ψυχή μου ἐταράχθη σφόδρα.

Ὁρῶ πολλούς κατηγοροῦντάς με καὶ οὐδὲνα συνήγορον, καὶ ἡ ψυχή μου ἐταράχθη σφόδρα.

Ὅλος δι' ὅλου ταραχῆς καὶ σκοτοδίνης πεπλήρωμαι καὶ ἀγωνιῶ καὶ τρέμω καὶ φρίττω καὶ τὰ σπλάγχνα σπαράττομαι καὶ τί πράξω οὐκ ἐπίσταμαι ἤ ποίῳ προσώπῳ τὸν Κριτήν μου θεάσωμαι!

Ἰλιγγιῶ, ταράττομαι, συνέχομαι καὶ ἀμηχανῶ, καὶ λοιπόν ἡ ψυχή μου ἐταράχθη σφόδρα.

«Ἐλέησόν με, Κύριε, ὅτι ἐταράχθη τὰ ὀστᾶ μου καὶ ἡ ψυχή μου ἐταράχθη σφόδρα».

Ὁ πονηρὸς διενοχλεῖν οὐ παύεται, οἱ ἐχθροὶ μου τοῦ πολεμεῖν οὐκ ἀφίστανται, ὁ ἐμφύλιος τῆς σαρκός πόλεμος καταφλέγει με πάντοτε, οἱ πονηροί λογισμοί οὐδαμῶς ἡσυχάζουσι.

«Καί Σύ Κύριε, ἕως πότε;».
Ἰδοὺ ὁρᾷς, Κύριε, πάντα τὰ κατ' ἐμέ, ὅτι ἄπορα καὶ ἐλεεινὰ.

Ἰδοὺ βλέπεις τὴν κατ' ἐμοῦ ἔνστασιν καὶ τὸν πόλεμον τοῦ σώματος καὶ τὴν κάμινον τῶν παθῶν καὶ τὴν ἀτονίαν τῆς ψυχικῆς μου δυνάμεως.

Λοιπόν, Κύριε, ἕως πότε οὐ συμπαθεῖς;

Ἕως πότε οὐκ ἐκδικεῖς; Ἕως πότε οὐ σπεύδεις; Ἕως πότε οὐ βλέπεις; Ἕως πότε παρορᾷς;

Κύριε, ἐν τῷ ἐλέει Σου σῶσόν με.

Μὴ παρίδῃς με, Κύριε, τὸν ἀνάξιον, ἕνεκεν τοῦ ἐλέους Σου.

Ἡ γὰρ Σὴ παρόρασις ἐμὴ κατάπτωσις γίνεται, Δέσποτα.

«Δι'ὅ ἐπίστρεψον, Κύριε, ρῦσαι τὴν ψυχήν μου καὶ σῶσόν με ἕνεκεν τοῦ ἐλέους Σου».

Ὡς συμπαθὴς ἐλέησον, ὡς ἐλεήμων συμπάθησον, ὡς φιλάνθρωπος σῶσόν με, ἕνεκεν τοῦ ἐλέους Σου καὶ οὐχ ἕνεκεν τῶν ἔργων μου, πονηρὰ γὰρ εἰσιν.

Οὐχ ἕνεκεν τῶν πόνων μου, ἀσθενὴς γάρ εἰμι.

Οὐχ ἕνεκεν τῶν λογισμῶν ἤ τῶν λόγων μου, ρυπαροὶ γάρ εἰσι καὶ ἀκάθαρτοι, ἀλλ' ἕνεκεν τοῦ ἐλέους Σου, πολυέλεε Κύριε, σῶσόν με.

Εἰ δὲ δικάσασθαι πρός με βούλει, Δέσποτα, ἐγὼ πρῶτος ἐκφέρω κατ' ἐμαυτοῦ τὴν ψῆφον.

Ἐγώ καταδιαμαρτύρομαι ὅτι ἄξιος θανάτου εἰμί.

Λοιπόν σῶσόν με ἕνεκεν τοῦ ἐλέους Σου, εἰς τὴν φιλανθρωπίαν Σου καταφεύγω, Πανάγαθε.

Οὐκ ἔχω τί Σοι προσαγαγεῖν ἄξιον, ἐλεημοσύνην ζητῶ,
μὴ ἀπαιτήσῃς με τὴν ταύτης τιμήν.

«Μνήσθητι τῶν λόγων Σου, Κύριε, ὅτι ἐπιμελῶς ἔγκειται ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τὰ πονηρά ἐκ νεότητος αὐτοῦ». Καὶ «ἄνθρωπος ματαιότητι ὡμοιώθη καὶ αἱ ἡμέραι αὐτοῦ ὡσεὶ σκιά παράγουσι». Καί «ούδείς καθαρός ἀπὸ ῥύπου». Καὶ ὅτι «ἐν ἀνομίαις συνελήφθην καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου». Ἐάν γὰρ ἀνομίας παρατηρήσῃς ἡμῶν, οὐδεὶς ὑποστήσεται, Κύριε, δι' ὅ σῶσόν με τὸν ἀνάξιον δούλόν Σου ἕνεκεν τοῦ ἐλέους Σου καὶ οὐκ ἕνεκεν τῶν ἔργων μου.

Ἐάν γὰρ τὸν ἄξιον ἐλεήσῃς, οὐδὲν θαυμαστόν. Ἐάν τὸν δίκαιον σώσῃς, οὐδὲν ξένον. «Σῶσόν με ἕνεκεν τοῦ ἐλέους Σου», ἐπ' ἐμοὶ τὸ ἔλεός Σου θαυμάστωσον, Κύριε, εἰς ἐμὲ τὴν εὐσπλαγχνίαν Σου ἐμφάνισον, Δέσποτα, εἰς ἐμὲ τὴν φιλανθρωπίαν Σου μεγάλυνον, Ἅγιε.

Δεῖξον ἐπ' ἐμοί, Κύριε, τὰ ἀρχαῖα ἐλέη Σου, ὅτι τοὺς μέν δικαίους σῲζεις καὶ τοὺς ἁμαρτωλούς ἐλεεῖς.

Μὴ νικήσῃ ἡ ἐμὴ κακία τὴν Σήν ἀγαθότητα, Κύριε,
μηδὲ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου Σου.

Ἐάν γὰρ θελήσῃς μετ' ἐμοῦ δικάσασθαι,
φραγήσεταί μου τὸ στόμα, μὴ ἔχον τὶ φθέγξασθαι ἤ τὶ ἀπολογήσασθαι.

Δι' ὅ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου Σου, μηδὲ ἐπισταθμήσῃς τὰς ἐμὰς ἁμαρτίας τῇ Σῇ ἀπειλῇ. «Ἀλλ' ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν Σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον». Καί «σῶσόν με ἕνεκεν τοῦ ἐλέους Σου, Κύριε, καὶ τὸ ἔλεός Σου καταδιώξῃ με πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου».

Καταδιωξάτω με τὸ ἔλεός Σου, Κύριε, τὸν κακῶς ἀπὸ Σοῦ φεύγοντα, τὸν ἀεί ἀπὸ Σοῦ δραπετεύοντα καὶ πρός τὴν ἁμαρτία ἀεί κακῶς ἀποτρέχοντα.

Τοῦτο μόνον ἐπικαλοῦμαι καὶ ἱκετεύω καὶ δέομαι, «σῶσόν με ἕνεκεν τοῦ ἐλέους Σου».

Σῶσόν με πρὸ τοῦ με ἀπελθεῖν εἰς τὰ ἐκεῖσε δικαστήρια, ἤ μᾶλλον τἀληθές εἰπεῖν, εἰς τὰ ἐκεῖσε κολαστήρια, ἔνθα οὐκ ἔστι μετάνοια οὔτε ἐξομολόγησις. «Ἐν γὰρ τῷ ἃδῃ φησί, τίς ἐξομολογήσεταί Σοι;

Δι' ὅ σῶσόν με ἕνεκεν τοῦ ἐλέους Σου, ὅτι οὐκ έστιν ἐν τῷ θανάτω ὁ μνημονεύων Σου», οὐδὲ ἐν τῷ ἃδῃ ὁ ἐξομολογούμενος. Ἐκεῖ γὰρ οὐκ ἔστι μετάνοια, οὐκ ἔστιν ἄφεσις τοῖς ὧδε μὴ μετανοοῦσι μηδὲ ἐξομολογουμένοις.

«Δι' ὅ σῶσόν με μετανοοῦντά Σοι καὶ ἐξομολογούμενον τὸν ἀνάξιον δοῦλόν Σου, ἕνεκεν τοῦ ἐλέους Σου, Κύριε, καὶ οὐχ ἕνεκεν τῶν ἔργων μου». Σὺ γὰρ εἶπας, Κύριε, «ζητεῖτε καὶ εὑρήσετε, κρούετε καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν» καὶ «ὅσα ἄν αἰτήσητε πιστεύοντες, λήψεσθε».

Δι' ὅ σῶσόν με ἕνεκεν τοῦ ἐλέους Σου, φιλάνθρωπε Δέσποτα, ἵνα καὶ ἐπ' ἐμοὶ δοξασθῇ τὸ πανάγιον καὶ ὑπερδεδοξασμένον ὄνομά Σου, Κύριε ὁ Θεός μου, ὁ δι' ἐμὲ κατ' ἐμὲ γεγονώς, ὡς ἄν κἀγὼ μετὰ πάντων τῶν ἁγίων συναριθμηθεὶς δοξάζω Σε τὸν ὑπεράγαθον καὶ φιλάνθρωπον Θεόν μου Ἰησοῦν Χριστὸν σὺν τῷ ἀνάρχῳ Σου Πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ Σου Πνεῦματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Οι φιλοσοφίες δεν σώζουν, θέλει αγώνα, πολύ αγώνα...



Έλεγε ο Γέροντας Σωφρόνιος ότι "όταν η μετάνοια αγγίξει την καρδιά μας αρχίζουμε να πάσχουμε, αλλά με άλλο πόνο, που πριν μας ήταν άγνωστος. Είναι πόνος που μας εμπνέει, δεν σκοτώνει.Μένουμε εκστατικοί με όσα γεγονότα μας συμβαίνουν. Το μεγαλείο Του μας υπερβαίνει".
Πως να σχολιάσεις κάτι τέτοιο; Τα λόγια του δεν είναι φιλοσοφίες, αλλά βίωμα.


 Κάποτε με ρώτησε η μητέρα μου, διηγείται κάποιος, ποιο κατά τη γνώμη μου ήταν το πιο σημαντικό μέρος στο σώμα μας.
Στην αρχή νόμισα ότι βρήκα εύκολα την απάντηση και έτρεξα στη μητέρα μου όλο χαρά. Είχα ανακαλύψει τη μαγεία και την ομορφιά των ήχων και της είπα «νομίζω πως είναι τα αυτιά, με τα οποία ακούμε». Εκείνη με διόρθωσε: «Όχι», μου είπε, «υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που δεν ακούνε, γιατί είναι κουφοί, γύρω μας»
.Συνέχισα να σκέφτομαι την ερώτηση μεγαλώνοντας. Όταν συνειδητοποίησα πόσο φοβερό δώρο είναι η όραση και τι μεγάλες δυνατότητες έχει, έτρεξα στη μητέρα μου μάλλον σίγουρος αυτή τη φορά, και της είπα, «μάλλον είναι τα μάτια μας που βλέπουμε, το σημαντικότερο μέρος στο σώμα μας».
Με κοίταξε με αγάπη η μητέρα μου, χάρηκε που ασχολούμαι με το ερώτημά της και κάνω και μεγάλη πρόοδο, αλλά και πάλι με διόρθωσε: «Όχι, δεν είναι τα μάτια. Χιλιάδες άνθρωποι στον κόσμο μας είναι τυφλοί. Προσπάθησε ακόμα».
Προσπάθησα κι άλλες φορές και η μητέρα μου έβλεπε ότι ωριμάζω και προοδεύω, αλλά όσες φορές κι αν επανήλθαμε στο θέμα αυτό, δεν κατάφερα να βρω τη σωστή απάντηση.
Πέρυσι πέθανε ο παππούς μου.
Όλοι μας πονέσαμε και κλάψαμε.
Ακόμα και ο πατέρας μου έκλαψε, και το λέω αυτό γιατί άλλη μια φορά μόνο τον είχα δει να κλαίει στη ζωή μου.
Ξαφνικά ακούω τη μητέρα μου: «Ξέρεις ποιο είναι το πιο σημαντικό μέρος στο σώμα μας;» με ρώτησε τότε η μητέρα μου κι εγώ παραξενεύτηκα, γιατί πάντα νόμιζα ότι ήταν ένα αστείο ανάμεσά μας και τίποτα παραπάνω. Με είδε που παραξενεύτηκα και με πήρε κοντά της.
«Αυτό που θα σου πω αγόρι μου είναι πολύ σημαντικό», μου είπε, «και θέλω να το κρατήσεις μέσα στην ψυχή σου. Λοιπόν το πιο σημαντικό μέρος στο σώμα σου είναι ο ώμος σου. Και δεν είναι γιατί κρατάει το χέρι σου στη θέση του και μπορεί να κινείται, αλλά γιατί μπορεί να κρατήσει το κεφάλι ενός πονεμένου αγαπημένου σου την ώρα που κλαίει. Όλοι μας θα χρειαστούμε έναν ώμο να γείρουμε και να ακουμπήσουμε την ώρα της θλίψης και του πόνου, αγόρι μου. Σου εύχομαι να έχεις πάντα στη ζωή σου έναν τέτοιο ώμο, γεμάτο παρηγοριά για κείνους που θα κλάψουν και θα “χουν ανάγκη τον ώμο της αγάπης σου για να γείρουν. Όταν θα το έχεις καταλάβει αυτό που σου λέω και θα συμφωνείς, τότε θα είναι σημάδι ότι έχεις μεγαλώσει αρκετά και ότι ζεις σωστά τη ζωή σου».
 


πηγή 

Λιβάνι από μια γυναίκα με μεγάλη ανάγκη...


Μια ψυχή φτιάχνει χειροποίητο λιβάνι, πολύ καλό, με διάφορα αρώματα, και είναι το μόνο έσοδό της για να ζήσει, όσα χρόνια την αφήσει ακόμη ο Θεός στη γη...
Είναι μεγάλη ανάγκη και σας παρακαλώ από καρδιάς, όσοι ιερείς, μοναχοί, επίσκοποι κ.λ.π. διαβάζετε αυτή την ανάρτηση, να την προτιμήσετε.
Δε θέλω να γράψω λεπτομέρειες, αλλά, πιστέψτε με, είναι ένα εισιτηριάκι για τον παράδεισο.
Το τηλέφωνό της, όπου μπορείτε να μάθετε και λεπτομέρειες για την ποιότητα και τα αρώματα του λιβανιού της: 6948 137554. Μπορείτε να επικοινωνήσετε και στο 6973 083926.
Ζει στη Θεσσαλονίκη, αλλά μπορεί να το στείλει όπου να 'ναι.
Παρακαλώ, μην το αμελήσετε.
Ευχαριστώ. Ο Θεός μαζί σας, και με όλο τον κόσμο.

πηγή