Μαντινάδες

Ναυπλιώτου, Χαρούλης, Πρωτοψάλτη κ.ά. στο 35ο River Party 24 Μαΐου 2013

Από τις 31 Ιουλίου έως τις 4 Αυγούστου στο Νεστόριο Καστοριάς.

Το μυστικό το πήρε το ποτάμι και το 35ο River Party ξεκινάει. Από τις 31 Ιουλίου έως τις 4 Αυγούστου μεγάλα ονόματα, ήχοι και μελωδίες για κάθε γούστο και πολλές ανατροπές θα λάβουν χώρα στο μεγαλύτερο μουσικό και κατασκηνωτικό φεστιβάλ της Ελλάδας, στις όχθες του Αλιάκμονα.
Στο Νεστόριο Καστοριάς θα τελεστεί ένα μουσικό πάρτι που θα είναι ανεξάντλητο και θα δώσει, με τον τρόπου του, το στίγμα της σύγχρονης μουσικής.
Η μουσική αλλάζει και σε αυτή την αλλαγή συντελούν, εκεί στο ποτάμι, ο Τζίμης Πανούσης, δίνει το παρών για πρώτη φορά, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, που φέτος γιορτάζει 40 χρόνια μουσικής και ανεξάντλητης εφηβείας και βεβαίως –βεβαίως οι συνήθεις ύποπτοι Σωκράτης Μάλαμας και Γιάννης Αγγελάκας. Αλλά εκτός από τους κλασικούς έχουμε και τους νέους. Ο Γιάννης Χαρούλης, η Μαριέττα Φαφούτη και ο Πάνος Μουζουράκης με το «Big Band Project» του θα  παρουσιάσουν τη μουσική τους φρέσκια και αλλιώτικη.
Επίσης για το χορευτικό ξεσηκωμό θα φροντίσουν οι Goin’ Through The Band, οι Burger Project, οι Imam Baildi και οι εκ Γαλλίας Dub Inc. Η ηθοποιός Μαρία Ναυπλιώτου θα ροκάρει παρέα με το συγκρότημά της Tricky Pony , ο Μάριος Φραγκούλης, ετοιμάζει ειδικά για το φεστιβάλ ένα ξεχωριστό πρόγραμμα με τίτλο «Show must go on», ο Mikael Delta θα αποτίσει φόρο τιμής στους Stereo Nova, o Γιάννης Ζουγανέλης, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Δημήτρης Σταρόβας και ο Μπάμπης Στόκας είναι η ομάδα που δεν χάνει ποτέ και θα το αποδείξει για μία ακόμη φορά, ενώ για πρώτη φορά έρχεται με φόρα και αξία η Άλκηστις Πρωτοψάλτη. Ο Μίλτος Πασχαλίδης θα μας παρασύρει με τις αγαπημένες μελωδίες και τα τραγούδια του, ενώ ο Στέλιος Ρόκκος θα κλείσει το φεστιβάλ με ένα «πολύχρωμο» και κεφάτο πρόγραμμα.
Σε λίγες ημέρες έρχονται περισσότερες εκπλήξεις!
Εισιτήρια στο www.livetickets.gr και στα καταστήματα Public.
Τα πρώτα χίλια πενθήμερα εισιτήρια του 35ου River Party έχουν ήδη εξαντληθεί, ενώ η προπώληση συνεχίζεται στην ειδική τιμή προσφοράς των 50 € για λίγο ακόμη.
Πληροφορίες www.riverparty.org

31 Ιουλίου 2013
Έως 4 Αυγούστου στο Νεστόριο Καστοριάς.

ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΙΕΡΕΥΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

(Του Δρ. Βαρδάκα Κωνσταντίνου)

ΠΑΠΑ-ΦΩΤΗΣ Ο ΛΑΥΡΕΩΤΗΣ το αηδόνι της Μυτιλήνης που ξετρελάθηκε από την Χαρά της ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ.

παπα Φώτης Λαυριώτης: "Οι σιωνιστές εργάζονται, εμείς τι κάνουμε;"

Με το "ευλογείται Γέροντα", αυτή την φράση μού έλεγε κάθε φορά που τον συναντούσα επί 20 και συναπτούς χρόνους γνωριμίας. Τότε αναρωτιόμουν γιατί το έλεγε κατ' επανάληψη και πεισματικά, σήμερα το βιώνουμε όλοι μας!!!

Όταν έλεγε αυτή την φράση το πρόσωπο του μόρφωνε συσπάσεις οργής, πονούσε πάρα πολλά χρόνια για τα δόλια σχέδια που εξύφαιναν εναντίον της Ορθοδοξίας και της Πατρίδας μας. Στα γαλάζια μάτια του έβλεπες ΧΡΙΣΤΟ και ΕΛΛΑΔΑ.

Μετά την συζήτηση πάντα, μα πάντα με αποχαιρετούσε με το "ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ" για την πατρίδα και καλή αντάμωση στην επουράνια Πατρίδα μας.

5-3-1988, συγκράτησα αυτή την ημερομηνία γιατί ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκα στην Μυτιλήνη για να προσκυνήσω τους Νεοφανείς Αγίους της, τον ΑΓΙΟ ΡΑΦΑΗΛ, τον ΔΙΑΚΟΝΟ ΝΙΚΟΛΑΟ και την ΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΕΙΡΗΝΗ. Τον πρώτο άνθρωπο που συνάντησα μόλις βγήκα από το πλοίο της γραμμής, εκεί κοντά στην καταπακτή, ήταν ένας ρακένδυτος Λευίτης με γυμνά πόδια που έσερνε ένα καροτσάκι με παλιοσίδερα και πέτρες. Μα καλά τι έπαθε αυτός αναρωτήθηκα, τρελάθηκε; Την απορία μου την έλυσε ο ταξιτζής "είναι ο Παπά Φώτης από τα Πάμφυλα και όλη μέρα γυρίζει μαζεύοντας από εδώ και από εκεί υλικά και με αυτά μόνος του κτίζει Εκκλησία".

Πέρασε λίγος καιρός και σε επόμενο ταξίδι μου στην Μυτιλήνη έψαξα να τον βρω. Τον βρήκα μέσα στον ελαιώνα των Παμφύλων, ήταν μεσοκαλόκαιρο και ο Γέροντας αναπαυόταν στην ψηφιδωτή από μαρμαράκια απλωταριά που είχε κτίσει με τα χεράκια του έμπροσθεν του Ιερού Ναίσκου του Αγίου Λουκά του Νεομάρτυρα του εκ Παμφύλων που είχε τον κατασκευαστικό ρυθμό των Ναών του Μυστρά.

"Ευλογείται Γέροντα, την ευχή σας" του φώναξα έξω από τον βοτσαλωτό περιτείχισμα που περιέβαλε τα κτίσματα.

Δεν μου μίλησε, επέμενα και τότε με κοιτάξε αυστηρά και μου λέει "εγώ δεν έχω ευλογία και ευχή" και συνεχίζει "οι σιωνιστές εργάζονται παλληκάρι μου, εμείς τι κάνουμε; Τώρα το ρίξαμε στο ραχάτι, σε λίγο να δεις τι θα γίνει". Αμάν πέσαμε σε σαλεμένο μονολόγησα, έκανα να φύγω, "έλα μέσα να ξεκουρασθείς" μου είπε.

Από τότε αυτή η κατά ΧΡΙΣΤΟ σαλότητα όσες φορές και κατά ΘΕΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ τον συνάντησα και σε όποιο μέρος τον συνάντησα πάντα με ανάπαυε και γιόμιζα με την άλλη Χαρά φυσικά όχι αυτή του κόσμου. Σε αυτές τις απρόσμενες συναντήσεις πολλές φορές μου εκμυστηρεύθηκε γεγονότα των βιωματικών διαδρομών του που λόγω χώρου επιλεκτικά αναφέρω.

"Ο Γέροντάς μου ονόματι Παυλίδης ήταν γιατρός, σπουδαγμένος στο Παρίσι και στην Κωνσταντινούπολη, μόναζε στην Μεγίστη Λαύρα του ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ. Κάποια μέρα με φώναξε και μου ζήτησε να τον βοηθήσω να σχίσει τα πτυχία του, λέγοντας μου...αυτά δεν αξίζουν τίποτα μπροστά στο ΠΤΥΧΙΟ που δίνει Ο ΘΕΟΣ...".

"Γέροντα αυτή την εποχή..." ήταν μέσα δεκαετίας του '90 "...βγαίνουν βιβλία για τον Γέροντα Παίσιο, τι γνώμη έχετε;". "Αυτός παιδί μου είναι το διαμάντι της Εκκλησίας μας, τον γνώρισα καλά γιατί μαζί βοηθούσαμε τον Παπά Τύχωνα. Εμείς είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε μεγάλους Γεροντάδες και μαζεύαμε το πνευματικό μέλι τους απλόχερα. Έτσι γνώρισα και τον Γέροντα ΑΓΙΟ ΣΙΛΟΥΑΝΟ και με έπιασε τότε μια όρεξη μέσα από τις Αγιορείτικες Βιβλιοθήκες και τα συναξάρια του ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ να συγκεντρώσω όλους τους γνωστούς μέχρι εκείνα τα χρόνια ΑΓΙΟΥΣ της Νήσου Λέσβου και βρήκα πολλούς Αγίους και Νεομάρτυρες της τοπικής Εκκλησίας. Όταν επέστρεψα στην Μυτιλήνη παρήγγειλα την πρώτη Εικόνα τους και την Ασματική Ακολουθία τους από το Άγιο Όρος.

Επειδή καταγινόμουν με τους τοπικούς Αγίους, την εποχή που εργαζόμουν στην Ιερά Μητρόπολη με φώναξε ο Μακαριστός Ιάκωβος ο εκ Σιατίστης και με ρώτησε τι γνώμη έχω για τις Θαυμαστές Εμφανίσεις των Νεοφανών ΑΓΙΩΝ στον λόφο των Καρυών της Θερμής... ήταν το '59-'60..., προσπαθώντας να λύσει τις απορίες του, πως είναι δυνατόν να εμφανίζονται οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη ολοζώντανα σε απλοϊκούς ανθρώπους; Είπα στον Σεβασμιότατο να μην αμφιβάλλει καθόλου γιατί και εγώ μικρό προσφυγόπουλο από τα Βουρλά της Μ. Ασίας, όταν έβοσκα πρόβατα στον Ένηπτο λόφο των Καρυών αξιώθηκα να τους δω πολλές φορές μέσα σε ΦΩΣ ολοζώντανα δίχως να γνωρίζω τότε τα ονόματα τους. Αυτοί οι Άγιοι παιδί μου οι Νεοφανείς είναι πολύ μεγάλοι ΑΓΙΟΙ και κοσμούν το στερέωμα της Θριαμβεύουσας Εκκλησίας. Αυτό το νησί έχει μεγάλες Ευλογίες από την ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ γιατί κράτησε Εικονόφιλη στάση στους εικονομαχικούς χρόνους. Από σεβασμό στην ΜΗΤΕΡΑ του ΚΥΡΙΟΥ μας στην ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣΣΟΥ παρήγγειλα πριν πολλούς χρόνους στον Γέροντα Γεράσιμο τον Μικραγιαννίτη τον Παρακλητικό Κανόνα της Εφέστιας Εικόνας ΤΗΣ".

Μου τα έλεγε αυτά και απέναντι μου έβλεπα έναν ρακένδυτο Αρχιμανδρίτη, πολλές φορές ανυπόδητο όπως τον συναντούσα μέσα στις αστικές συγκοινωνίες των Αθηνών όταν κατέβαινε από την Λέσβο για να πάει να λειτουργήσει σε φυλακές και νοσοκομεία.

Διέδραμε με ένα τρίχινο ταγάρι όλη την Ελλάδα όπου υπήρχε αναγκεμένος λαμβάνοντας άνωθεν πληροφορία. Ο ίδιος μου είπε...

"Την δεκαετία της πτώχειας του '40 με βαρύ χειμωνιά έπρεπε νύκτα να πάω από ένα χωρίο σε άλλο διασχίζοντας τις παγωμένες πεδιάδες του Κιλκίς, οι χωριανοί μού έδωσαν ένα φακό για τον δρόμο, αλλά στα μέσα του δρόμου με περικύκλωσε ένα κοπάδι λύκων, τρόμαξα και άρχισα να λέω τους ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ, τότε είδα κάτι πρωτόγνωρο οι λύκοι ερχόταν ένας-ένας και ακουμπούσαν με τις τρίχες τους το ράσο μου και με ξεπερνούσαν βαδίζοντας πιο μπροστά από μένα. Αυτό γινόταν όσο έλεγα τους ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ.

Τώρα που πλάκωσαν ¨βαρείς λύκοι ¨στην πατρίδα μας το ίδιο να κάνετε και εσείς!!!"

Ο Παπά Φώτης ήταν πολύ καλός γνώστης της Ελληνικής Ιστορίας και μάλιστα της Εκκλησιαστικής, όμως η αγάπη του για τους Δογματικούς Πατέρες της Εκκλησίας ήταν μοναδική, σε σημείο μάλιστα πάνω σε αποκόμματα χαρτονένια που τα έβρισκε από εδώ και εκεί να γράφει σε αυτά τους Λόγους των Θεοφόρων Πατέρων και να τα μοιράζει στον κόσμο αντί ευλογίας. Πάντα μέσα στο ταγάρι του είχε ένα μικρό ψαλιδάκι με το οποίο αποσπούσε απο αποκόμματα εφημερίδων και περιοδικών Εικόνες Αγίων γιατί θεωρούσε μεγάλη ασέβεια να ρίχνονται στα σκουπίδια.

Στις δογματικές εκτροπές ήταν λάβρος κατά πάντων και δεν έκανε εκπτώσεις. Προγνώριζε την επίσκεψη του Πάπα στην Ελλάδα και τι ¨ευλογίες¨ έφερνε αυτή η επίσκεψη...στην πατρίδα μας.

Στις αρχές της δεκαετίας του '90 τον ρώτησα "Παπά Φώτη τι θα γίνει με τους Τούρκους απέναντι;" "Τώρα θα κάνουμε τον ψόφιο κοριό!! Λίγη υπομονή και θα γίνει το ΑΓΙΟ ΘΕΛΗΜΑ του ΘΕΟΥ σε αυτούς και σε εμάς. Όμως να ξέρεις κάτι την Μ. Ασία την χάσαμε το '20 γιατί ο Ελληνικός Στρατός έβριζε τα ΘΕΙΑ και οι ανώτεροι αξιωματικοί του κατέλυαν στα χαμαιτυπεία της εποχής που φρόντισαν οι Κεμαλιστές να έχουν κατασκόπους!!"

Ιανουάριος του 2003, σε οικία πνευματικών αδελφών χαρίζω στο Παπά Φώτη ένα δώρο-κλειστό δέμα και αυτός σαν αντίδωρο μου χαρίζει ένα χαρτόνι πάνω στο οποίο με βυζαντινή γραφή και εκκλησιαστικές μικρογραφίες έχει γράψει το κατά ΙΩΑΝΝΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ που διαβάζεται στην ΑΝΑΣΤΑΣΗ. "Παπά Φώτη, άνοιξε γρήγορα το δέμα που σου έδωσα" ο παπά Φώτης έκανε ¨υπακοή¨ άνοιξε το δέμα και ασπάσθηκε την εικόνα της ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ που του είχα χαρίσει.

Νοέμβριο του 2009 τον συναντώ για τελευταία φορά στο φιλόξενο σπίτι που τον γηροκομούσε με αγάπη στην Αθήνα. Ο Γέροντας είχε το βλέμμα του προσηλωμένο αλλού. Αυτή την φορά δεν με υποδέχθηκε με την γνωστή φράση του "οι σιωνιστές εργάζονται, εμείς τι κάνουμε;". Απόλυτη σιωπή σε όλες τις ερωτήσεις μου που με αγωνία του εξέθετα καθότι η πατρίδα μας ένα μήνα πριν άρχισε να μπαίνει στο καμίνι των δοκιμασιών της. Μόνο τραγουδούσε με την γλυκεία φωνή του "τα ρούχα τα μελιτζανιά". Τότε μου είπαν ότι όταν είναι στενοχωρημένος τραγουδά αυτό το τραγούδι!! Που να σκεφτώ τότε ότι κάποιοι ήδη φόρεσαν στην πατρίδα μας μωβ σάβανο...

Σε λίγο ο Γέροντας ανασηκώθηκε από το κρεβάτι και έδειξε απέναντι του μια πανέμορφη Εικόνα της Αναστάσεως του Κυρίου μας, χαμογέλασε γλυκύτατα και είπε ΩΡΑΙΟ, ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ, ΑΥΤΟ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ!!!

5-3-2010 έμαθα την Κοίμηση του ΠΑΠΑ ΦΩΤΗ .

Σαν να μου φάνηκε να τον είδα να σέρνει το καροτσάκι του, όπως την πρώτη φορά που τον αντίκρισα με την μόνη διαφορά, τώρα αστραποβολούσε και μέσα στο καροτσάκι του δεν είχε άχρηστα μπάζα αλλά προσευχές και ικεσίες για να τις εναποθέσει στον Θρόνο του ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ να σώσει την ΠΙΣΤΗ και την ΠΑΤΡΙΔΑ, αυτά τα δύο για τα οποία νοιαζόταν σε όλη την επίγεια βιωτή του και πολεμούσε για αυτά με την κατά ΧΡΙΣΤΟ ΑΓΙΑ ΣΑΛΟΤΗΤΑ του. ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΤΟΥ.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
πηγή

αποσιωπητικά

Κάποιος στρώνει ένα δρόμο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του κι εγώ ακολουθώ.
Τα δικά μου χέρια όμως είναι μικρά!

Ούτε την πρωτοβουλία να κόψω τη δυσκολία στη μέση δεν έχω.

Σήμερα θυμήθηκα πως είναι όταν τα μάτια γεμίζουν δάκρυα..

με το φεγγαρι αγκαλια

Κίνημα Δεν Πληρώνω: Επανασύνδεση ρεύματος σε μακροχρόνια άνεργη γυναίκα στον Κορυδαλλό.

Παρακολουθήστε την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μεταξύ μελών την ομάδας επανασυνδέσεων ηλεκτρικού ρεύματος του Κινήματος Δεν Πληρώνω και ... φτωχής, μακροχρόνιας άνεργης συμπολίτισσας μας.Το βίντεο αυτό είναι στα πλαίσια των εκατοντάδων επανασυνδέσεων κομμένου ρεύματος που πραγματοποιεί το Κίνημα Δεν Πληρώνω σε καθημερινή βάση, στη βάση της κοινωνικής αλληλεγγύης στην οποία πρωτοστατεί.

 
-Κανενα σπιτι χωρις ρευμα
-Kανενα σπιτι στα χερια τραπεζιτη
-Eλευθεροι δρομοι χωρις διοδια
-Δεν πληρωνουμε την κριση τους

πηγή

Διακόσιοι ιερείς τέλεσαν το Μυστήριο του Ευχελαίου για τον γέροντα Ιουστίνο !

Πάνω από 200 ιερείς μαζεύτηκαν χθες το απόγευμα στην Ιερά Μονή Πέτρου Βόντα της περιοχής Νεαμτς Ρουμανίας για να συμπροσευχηθούν και να τελέσουν το Μυστήριο του Ιερού Ευχελάιου υπέρ υγείας του μέγαλου γέροντα και θαραλλέου ομολογητού και αγωνιστού π.Ιουστίνου Πέρβου.
Ο π.Ιουστίνος διανύει το 94ο έτος της ζωής του παρά τα φριχτά βασανιστήρια και τις διώξεις που είχε υποστεί απο το κομμουνιστικό καθεστώς.Πρόσφατα έκανε δύο εγχειρίσεις και η κατάσταση της υγείας του είναι κρίσιμη.Οι πατέρες της Μονής ευχαρίστησαν και τον γέροντα Εφραίμ από την Αριζόνα αλλά και τους άλλους ορθοδόξους ιερείς ανά τον κόσμο οι οποίοι προσευχήθηκαν υπέρ της υγείας του.


πηγή

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ π.ΙΟΥΣΤΙΝΟ εδώ

Σουηδοί Ναϊτες διαφημίζουν τα διερευνητικά τους "σουλάτσα" στα Ορθόδοξα Μοναστήρια της Ελλάδας

Δεν μας έφταναν οι κάθε είδους  αποκρυφιστές, σατανολάτρες , μασώνοι και νεοπαγανιστές  έχουμε  τώρα  και τα "χριστιανόμορφα" τάγματα των  "νεο- Ναϊτών" να διερευνητικές βόλτες  στα  ορθόδοξα  μοναστήρια  της Κρήτης   με τις  ευλογίες του  οικουμενικού Πατριάρχη.
Δυστυχώς   το κενό που άφησε  με την κοίμησή του  ο  μακαριστός  π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος  είναι  κοσμικά  δυσαναπλήρωτο, πράγμα  που   έχει εδώ και χρόνια  αποθρασύνει  τους εντός και εκτός της  εκκλησίας  χριστιανομάχους  αιρετικούς.
Η θρασύτητά τους  ήταν  ανέκαθεν  το  βασικό  χαρακτηριστικό τους, μιας  και
αποτάσσοντας  τον Χριστό  απο την ζωή  τους ,είχαν  κατακτήσει "με το σπαθί τους" το καθ΄ομοίωσιν  με το αφεντικό  τους και πηγή  κάθε κακίας , πονηρίας, υποκρισίας  και ψεύδους.

¨Ενα  απο τα πολλά  δυστυχώς παραδείγματα, τέτοιου είδους  θρασύτητας και  σκοπούμενης  παραπλάνησης  των  πιστών  της  Εκκλησίας του  Κυρίου ημών  Ιησού Χριστού, είναι και η δράση  των  νεο- Ναϊτών  οι οποίοι   παριστάνουν  τους  χριστιανούς  και μάλιστα τους  θεματοφύλακες  της  "χριστιανοσύνης".
Σε μία  ιστοσελίδα τους διαβάζουμε  ότι λίγο πρίν  τις   εκλογές του Μαϊου του 2012  μιά  ομάδα  "Σουηδών αδελφών"  επεσκέφθη μοναστήρια  της  Κρήτης  προκειμένου  να  δεί  ποιά  απο αυτά  είναι  πρόθυμα να συνεργαστούν  με τα χριστιανόμορφα τάγματά τους , φυσικά  με το  ... αζημίωτο.
πηγή

Διαβάστε τι είναι οι Ναϊτες

Λαμβάνουν όλοι το Άγιο Πνεύμα;

Αγ. Συμεών ο Νέος Θεολόγος

Α'  - Λαμβάνουν όλοι το Αγ. Πνεύμα;

Και να μην πει  κανείς: "Εγώ έχω λάβει το Χριστό με το άγιο βάπτισμα", αλλά ας μάθει ότι δεν λαμβάνουν το Χριστό με το βάπτισμα όλοι όσοι βαπτίζονται. Λαμβάνουν μόνοι αυτοί που είναι είτε βεβαιόπιστοι και έχουν γνώση τέλεια είτε αυτοί που τακτοποίησαν τον εαυτό τους, καθαρίζοντας τον από πριν και έτσι βαπτίζονται. Και τούτο το γνωρίζει αυτός που ερευνά τις Γραφές, από  τους αποστολικούς λόγους και πράξεις. Γιατί έχει γραφεί: "Όταν άκουσαν οι απόστολοι που βρίσκονταν στα Ιεροσόλυμα, ότι η Σαμάρεια έχει δεχτεί το λόγο του Θεού, έστειλαν σε αυτούς τον Πέτρο  και τον Ιωάννη, οι οποίοι αφού κατέβηκαν από τα Ιεροσόλυμα, προσεύχονταν να λάβουν το Άγιο Πνεύμα οι Σαμαρείτες. Και δεν είχε λάβει ακόμη  κανένας το Άγιο Πνεύμα, υπήρχαν δε, μόνο βαπτισμένοι στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Τότε έβαζαν τα χέρια τους επάνω τους, και ελάμβαναν το Άγιο Πνεύμα."

 Είδες πως δεν λαμβάνουν το Άγιο Πνεύμα, αμέσως όλοι όσοι βαπτίζονται;  Έμαθες από τους Αποστόλους, πως κάποιοι που αν και πίστεψαν και βαπτίστηκαν, δεν 'ντύθηκαν' το Χριστό, με το βάπτισμα; Γιατί, εάν αυτό είχε γίνει (να 'ντυθούν' το Χριστό), δεν θα προσεύχονταν μετά και θα έβαζαν τα χέρια τους οι Απόστολοι σε αυτούς. Λαμβάνοντας το Άγιο Πνέύμα, τον Κύριο Ιησού ελάμβαναν. Γιατί, δεν είναι άλλο ο Χριστός και άλλο το Άγιο Πνεύμα. Και ποιος το λέει αυτό; Ο ίδιος ο Θεός Λόγος, μιλώντας στην Σαμαρείτιδα: ' Είναι Πνεύμα ο Θεός". Εάν λοιπόν ο Χριστός είναι Θεός, είναι Πνεύμα κατά τη φύση της θεότητας, και αυτός που έχει το Χριστό, Άγιο Πνεύμα έχει. Αυτός δε που έχει το Άγιο Πνεύμα, τον ίδιο πάλι  τον Κύριο έχει, καθώς λέει και ο Παύλος: " Το δε Πνεύμα, ο  Κύριος είναι"...

Πηγή:   Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, "Βίβλος των Ηθικών", Λόγος Ι΄

Β'  - Περι αυτών που νομίζουν πως έχουν το Άγιο Πνεύμα

    Να και πάλιν εγώ απευθύνομαι προς αυτούς που λέγουν ότι έχουν Πνεύμα Άγιον, δίχως να το γνωρίζουν, και νομίζουν ότι το απέκτησαν με το Θείον Βάπτισμα μέσα τους. Νομίζουν ότι έχουν τον θησαυρόν (Β' Κορ. 4, 7), αλλά όμως καταλαβαίνουν ότι ο εαυτός τους είναι εντελώς άδειος από αυτόν. Προς εκείνους που ομολογούν ότι εις το άγιον Βάπτισμα δεν αισθάνθηκαν τελείως τίποτε, αλλά πιστεύουν ότι από τότε η δωρεά του Θεού κατοίκησε μέσα τους και μέχρι τώρα υπάρχει μέσα εις την ψυχήν τους, δίχως να την καταλαβαίνουν και να την αισθάνωνται. Και όχι μόνον προς αυτούς (απευθύνομαι) αλλά και προς εκείνους που λέγουν ότι δεν έλαβαν ποτέ καμμίαν αίσθησι της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος δια της θεωρίας και αποκαλύψεως, αλλά μόνον με την πίστι και τον λογισμό. Και δεν εδέχθησαν την Χάρι δια της εμπειρίας αλλά την κρατούν μέσα τους με την ακρόασι των θείων λόγων.

       Θα παραθέσω, λοιπόν, όσα λέγουν, και άκουσε τι ισχυρίζονται αυτοί οι δήθεν σοφοί και επιστήμονες (Δευτ. 1, 13. Πρβλ. Ησ. 5, 21) κατά την γνώμη τους: «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, λέγει ο Παύλος, Χριστόν ενεδύσασθε» (Γαλ. 3, 27). Τι λοιπόν; Δεν είμεθα κι εμείς βαπτισμένοι; Εάν βαπτισθήκαμε, είναι φανερόν, όπως λέγει ο Απόστολος, ότι έχομεν ενδυθή τον Χριστόν. Αυτός είναι ο πρώτος ισχυρισμός τους και η απόδειξίς του, δια του αγιογραφικού χωρίου.

       Τι θα μπορούσαμε να απαντήσωμε, όχι εμείς, αλλά το Άγιον Πνεύμα, προς αυτούς; Αυτό το ένδυμα, τι λέτε ότι είναι, άνθρωποι, ο Χριστός; Ναι, λέγουν. Ο Χριστός δηλαδή είναι κάτι -δια να ομιλήσω κι εγώ σαν άφρων προς ανόητους- ή δεν είναι; Είναι κάτι, βεβαίως θα πουν, εάν δεν έχουν χάσει τελείως τα λογικά τους. Εάν, όμως, ομολογείτε ότι είναι κάτι, πέστε τι είναι. Δια να διδάξετε πρώτα τους εαυτούς σας να μην ομιλούν σαν άπιστοι, αλλά σαν πιστοί. Τι άλλο, βεβαίως, είναι ο Χριστός αν όχι Θεός αληθινός, ο οποίος έγινε αληθινά τέλειος άνθρωπος; Αφού το παραδέχεσθε, αυτό, πέστε μας και για ποιον λόγον έγινε ο Θεός άνθρωπος; Οπωσδήποτε, σύμφωνα με την διδασκαλία των Θείων Γραφών και τα ίδια τα γεγονότα που συνέβησαν και συμβαίνουν συνεχώς -ακόμη κι αν εσείς τα αγνοείτε μη θέλοντας να τα ακούσετε- για να κάνη τον άνθρωπον Θεόν (Ιω. 1, 12. Γαλ. 4, 5). Και με ποιον τρόπον κατεργάζεται την θέωσι του ανθρώπου; Δια της σαρκός ή δια της Θεότητός Του; Βεβαίως δια της Θεότητος. «Η σαρξ ουκ ωφελεί ουδέν^. το πνεύμα εστιν το ζωοποιούν» (Ιω. 6, 63). Εάν, λοιπόν, δια της Θεότητός Του εθέωσε πρώτα την σάρκα την οποία προσέλαβε, και εμάς όλους μας ζωοποιεί όχι με την φθαρτή σάρκα, αλλά με την θεωθείσα σάρκα Του. Ώστε ποτέ και με κανένα τρόπο να μην τον θεωρήσωμε άνθρωπο αλλά να Τον ομολογήσωμε ένα Θεόν τέλειον με δύο φύσεις -διότι ένας είναι ο Θεός- επειδή το φθαρτόν κατεπόθη υπό της αφθαρσίας (Α' Κορ. 15, 54), και το σώμα δεν αφανίσθηκε από το ασώματον, αλλά το σώμα ηλλοιώθη τελείως και μένει ασύγχυτον, αρρήτως αναμεμιγμένο και ενωμένο με την Τριαδική Θεότητα, δια μίξεως αμίκτου, ώστε να προσκυνείται ένας Θεός σε τρία Πρόσωπα, τον Πατέρα, τον Υιόν και το Άγιον Πνεύμα. Και καμμία προσθήκη να μη γίνη εις τον αριθμό των Προσώπων, λόγω της ενανθρωπήσεως, ούτε να υποστή καμμίαν μεταβολήν η Αγία Τριάς εκ του ανθρωπίνου σώματος.

       Δια ποιον λόγον τα λέγω αυτά; Δια να γνωρίσης εκ των προτέρων αυτά που ωμολόγησες, όταν σε ρώτησα. Να μη παρεκκλίνης εξ αγνοίας από την ευθείαν οδόν των νοημάτων και εμάς να κουράσης και εις την ψυχήν σου να προσθέσης περισσότερον κρίμα.

       Πάλιν, όμως, θα σου υπενθυμίσω με συντομία όσα είπαμε, δια να γίνουν κατανοητά και αυτά που θα πω παρακάτω. Είναι, λοιπόν, ο Χριστός. Τι είναι όμως; Θεός αληθινός, ο οποίος έγινε και τέλειος άνθρωπος, αληθινά. Και έγινε άνθρωπος -που δεν ήτο πριν- δια να κάνη Θεόν τον άνθρωπον -που ποτέ προηγουμένως δεν είχε γίνει. Και μας εθέωσε και θα μας θεοποιεί όχι μόνον δια της σαρκός Του^. διότι αυτή δεν χωρίζεται. Πρόσεχε τώρα και απάντησέ μου με σύνεσι καθώς θα σε ρωτώ (Σοφ. Σειράχ 5, 12). Εάν οι βαπτισμένοι ενδύονται τον Χριστόν (Γαλ. 3, 27), τι είναι αυτό που ενδύονται; Ο Θεός. Και αυτός που εφόρεσε τον Θεόν δεν καταλαβαίνει νοερώς και δεν βλέπει τι εφόρεσε; Αυτός που είναι γυμνός και ενδύεται καταλαβαίνει το ένδυμα και το βλέπει. Και αυτός που είναι γυμνός εις την ψυχήν, όταν ενδύεται τον Θεόν δεν τον καταλαβαίνει; Εάν δεν αισθάνεται ο ενδυόμενος τον Θεόν, τι τέλος πάντων εφόρεσε; Λοιπόν, για σένα ο Θεός δεν είναι παρά ένα τίποτε! Διότι αν ήτο κάτι, αυτοί που θα τον εφορούσαν, θα Τον καταλάβαιναν. Διότι, όταν δεν ενδυόμεθα τίποτε, δεν καταλαβαίνομε τίποτε. Ενώ, όταν ενδυόμεθα κάτι εμείς οι ίδιοι, ή κάποιοι άλλοι μας ενδύουν, το καταλαβαίνομε πολύ καλά, εάν βέβαια οι αισθήσεις μας λειτουργούν σωστά. Διότι μόνον οι νεκροί δεν καταλαβαίνουν όταν τους ενδύουν και φοβούμαι μήπως και αυτοί που τα ισχυρίζονται αυτά είναι πράγματι νεκροί και γυμνοί. Και έτσι απαντήθηκε το ζητούμενο.

Πηγή: ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ , ΛΟΓΟΣ ΗΘΙΚΟΣ E' «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ» ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1999

Ο Όσιος και Θεοφόρος πατήρ ημών Συμεών ο Νέος Θεολόγος (956-1036),εκοιμήθη την 12ην Μαρτίου και εορτάζεται την 12ην Οκτωβρίου. Τα κείμενα που ακολουθούν είναι αποσπάσματα.

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους αρνητές της ιστορίας και της κληρονομιας μας!

Παρατημενοι θησαυροί στα νυχια και τη ιδεολογική ασέβεια των εχθροπαθών κλεφτών και καταχραστων της ιστορίας.

Να κλέψουν ήθελαν ή να καταστρέψουν τα στοιχεία και την υπογραφή καταγωγής του «αλβανού» ζωγράφου που υπέγραφε ως “Protopapas” (Ελληνικά Πρωτόπαππας),

Η με το επίθετο Αργίτης, που εμφανίζεται σε μια τοιχογραφία κοντά στην Καστορια δείχνοντας το Άργος σαν τόπο της γέννησής του.

( The epithet Argitis, which appears in a fresco near Kastoria may point to Argos (southern Greece)as his place of birth, although as he used it only once it is regarded probable that it refers to a location in the area of Kastoria εξηγούν οι ερμηνευτές της οικιοποίησης ενός Έλληνα Ηπειρώτη που τον 16οαιώνα βάζει στην δέλτο του Αγίου, «Εξαίρετου της Παναγίας Αχράντου και Υπερευλογημένης Ενδόξου…» σε …απταιστα «σκιουπιτάρικα», αλβανικά δηλαδη!)

http://en.wikipedia.org/wiki/Onufri

Την είδηση έχει στο τεύχος του Απριλίου 2013, το ΠεριοδικόARCHAEOLOGY, παρουσιάζοντας τους βανδαλισμούς στη μικρή εκκλησία στο χωριο Βλασιο

( ελληνική πόλη που για τον Χατζόπουλο υπήρξε η έσχατη βορειότερη, ορίζοντας εκεί τα σύνορα του Ελληνισμού,( M. B. Hatzopoulos believes that Byllis is the northernmost, non-colonian Greek city in the region).

«Το μικρό εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Premte στο αλβανικό χωριό Valsh, υπέστη πρόσφατα βανδαλισμούς. Οι κλέφτες που ήρθαν στο Valsh τον περασμένο χειμώναεπιχείρησαν να απομακρύνουν τις κεφαλές των αγίων, αλλά, αντίθετα, κατόρθωσε μόνο να καταστραφεί η περιοχή γύρω από το πρόσωπο του Αγίου Ηλία και ολοσχερώς το πρόσωπο του Αγίου Premte. Σήμερα το εργαστήριοστο Ινστιτούτο Πολιτιστικών Μνημείων στα Τίρανα εργάζεται για να συγκεντρώσει εκ νέου τασπαράγματα τοιχογραφιών που συλλέγονται μετά την επίθεση και επιστήμονες πιστεύουν περίπου το 30 τοις εκατό των στοιχείων μπορεί να αποκατασταθεί.»

http://www.archaeology.org/issues/90-1305/trenches/754-albania-onufri-frescoes-vandalized

«Η αρχική βλάβη στις τοιχογραφίες επήλθε στις 30 Δεκεμβρίου 2012 όταν το παρεκκλήσι ήταν κλειστό και αφύλακτο. Οι ντόπιοι έκαναν την ανακάλυψη αμέσως μετά τις αρχές και ζήτησαν την επέμβαση των αρχών – αλλά δεν ελήφθη κανένα

μέτρο – Επιτρέποντας οι κλέφτες για να χτυπήσει και πάλι στις 4 Ιανουαρίου 2013.»

http://www.pasthorizonspr.com/index.php/archives/01/2013/albanian-frescoes-sustain-irreversible-damage

Σε άλλη δημοσίευση διαβάζουμε:

(http://www.balcanicaucaso.org/aree/Albania/Albania-gli-affreschi-di-Onufri-e-la-politica-130140)

«Στις 30 Δεκεμβρίου 2012, βάνδαλοι λεηλάτησαν τις τοιχογραφίες του Ονούφριου, ένα αριστούργημα της μεταβυζαντινής εποχής του 16ου αιώνα.

Ήταν μια πράξη βανδαλισμού ή μια πράξη κλοπής, εναντίον της Ορθοδοξίας; Η ανάλυση από τον αρχιτέκτονα Nikelina Bineri.
(Αρχικά δημοσιεύτηκε από Βαλκάνια Le Courrier des πρώτης Φεβρουαρίου του 2013)
Ένα πολύ σοβαρό γεγονός, σε σχέση με την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς στην Αλβανίας, έχει προσελκύσει την προσοχή στις αρχές του 2013. Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής (Sain Premtes), του δέκατου έκτου αιώνα, συλήθηκε δυο φορές

Η εκκλησία βρίσκεται κοντά στο χωριό Βλάσιο, που δεν απέχει πολύ από το Ελμπασάν. Είναι μια μικρή εκκλησία, σε απλό σχέδιο, με κεντρικό κλίτος. Εκτός από την ιστορική της αξία – είναι μια από τις λίγες εκκλησίες που παραμένουν από τον δέκατο έκτο αιώνα – η μοναδικότητα του μνημείου εξαρτάται από την εσωτερική διακόσμηση με τοιχογραφίες το 1554 από τον διάσημο ζωγράφο Ονούφριο που εξ αιτίας της τωρινής κατάστασης των συνόρων «δωρίζεται» και οικιοποιείται από την Αλβανία.

Ο ‘Ελληνας-που «χαρίζεται» Αλβανός- ζωγράφος, καταλαμβάνει σημαντική θέση στην ιστορία της μεταβυζαντινής ζωγραφικής. Η θέση και οι εκφράσεις στα πρόσωπα των χαρακτήρων του να είναι ρεαλιστικές, νεωτερικές για τους κανόνες της βυζαντινής αγιογραφίας. Ο Ονούφριος είναι εξίσου διάσημος για το γεγονός ότι εισήγαγε στην θρησκευτική ζωγραφική ένα πολύ ιδιαίτερο είδος του κόκκινου, του οποίου ποτέ δεν μαρτύρησε το μυστικό της παρασκευής. Οι τοιχογραφίες στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής έχει αποτελέσει αντικείμενο πολυάριθμων μελετών από ειδικούς της πολιτιστικής κληρονομιάς. Στις τοιχογραφίες που λεηλατήθηκαν υπήρχε και μια επιγραφή του Ονούφριου που περιείχε πληροφορίες για τη ζωή του.

Ο ναός και οι τοιχογραφίες του προστατεύονται ως πολιτιστικό μνημείο σε εθνικό επίπεδο. Ο ακαδημαϊκός Moikom Ζέκο, συγγραφέας πολλών εκδόσεων για τα έργα ζωγραφικής του Ουνούφριου πιστεύει ότι οι τοιχογραφίες της Αγίας Παρασκευής είναι μοναδικές και δεν μπορούν να αντικατασταθούν. Η απώλεια αυτών των αριστουργημάτων είναι κατά τη γνώμη του, μια πραγματική αιτία για εθνικό πένθος. Για τον Moikom Ζέκο, ο Ονούφριος είναι μέρος της «Αγίας Τριάδας» από τις μεγάλες μορφές που βρίσκονται στη βάση του αλβανικού εθνικού πολιτισμού, μαζί με τον Marin Barteti (έζησε στα τέλη του δέκατου πέμπτου και του δέκατου έκτου αιώνα και θεωρείται η πρώτη ιστορική της Αλβανίας) και Gjon Buzuku (XVI αιώνα, είναι ο συγγραφέας του πρώτου κείμενο γραμμένο στην αλβανική γλώσσα) Ο ακαδημαϊκός θεωρεί την εξαφάνιση αυτών των τοιχογραφιών ως έγκλημα κατά της μνήμης του αλβανικού λαού και τη μνήμη της ανθρωπότητας.

Ο Gentian Stratoberdha, ένας αρχιτέκτονας, ένας εμπειρογνώμονας στην πολιτιστική κληρονομιά και σύμβουλος για την ορθόδοξη εκκλησία της Αλβανίας, δήλωσε σε συνέντευξή πως η ανάλυση από ειδικούς των ζημιών που άφησαν πίσω τους οι βανδάλοι μετά την πρώτη λεηλασία, που συνέβη στις 30 Δεκεμβρίου , έδειξε ότι τα έργα ζωγραφικής απομακρύνθηκαν με μαχαίρια. Οι τοιχογραφίες υπέστησαν σοβαρές ζημιές και θραύσματά τους βρέθηκαν στο πάτωμα. Αυτό δείχνει, σύμφωνα με τους ειδικούς ότι οι κλέφτες δεν είχαν καμία εμπειρία στον τομέα των εξαγωγών τοιχογραφιών. Τα τμήματα που αφαίρεσαν οι κλέφτες ήταν οι κεφαλές των αγίων. Ακόμη και η επιγραφή όπου ο Ονούφριος έδινε πληροφορίες για τη ζωή του, έχει φύγει.»

Πρόκειται για Λεηλασίες λοιπόν ή για ιδεολογικούς εκβιασμούς;

Αναρωτιέται το δημοσίευμα για την καταστροφή των frescoς στον Ναό της Αγίας Παρασκευής στη πόλη Βλάσιο της Αλβανίας.

«Υπάρχουν δύο υποθέσεις πίσω από αυτό το έγκλημα κατά της πολιτιστικής κληρονομιάς. Το πρώτο είναι ότι πρόκειται για προαναγγελθέν έγκλημα με κίνητρο ιδεολογικούς λόγους όπως είπε ο Moikom Szeqo και συγκρίνεται με την καταστροφή των αγαλμάτων του Βούδα στο Αφγανιστάναπό τους Ταλιμπάν.

Η δεύτερη υπόθεση είναι ότι οι τοιχογραφίες κλάπηκαν να μεταπωληθούν στη μαύρη αγορά έργων τέχνης.
Το Φόρουμ για την Προστασία της Παγκόσμιας Κληρονομιάς Αλβανίας κατήγγειλε τη λεηλασία των τοιχογραφιών ως «έγκλημα κατά της ιδιοκτησίας”, αποδεχόμενοι δηλαδή την δεύτερη υπόθεση.Κατά τη διάρκεια μιας διαμαρτυρίας οργανώθηκε συλλαλητήριο στις 11 Ιανουαρίου, μπροστά από τα κεντρικά γραφεία του Υπουργείου Πολιτισμού και ζήτησαν την παραίτηση του υπουργού AldoBUMCI.

Πιστεύουν ότι είναι ευθύνη του υπουργείου η τελευταία λεηλασία και κατήγγειλαν τη σιωπή για το γεγονός, που κράτησε κρυφό για 10 ημέρες .
Ο Υπουργός Aldo BUMCI είπε ότι ήταν αδύνατη η προστασία όλων των κτιρίων του καταλόγου των εθνικών κληρονομημάτων όλο το 24ωρο, με δεδομένη την ευρεία έλλειψη συνειδητοποίησης της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Παρ ‘όλα αυτά, αυτή η έλλειψη ευαισθησίας για τα περιουσιακά πολιτισμικά στοιχεία παραμένει ευθύνη της κυβέρνησης, που δεν παρέχει καμία εκπαίδευση στο θέμα αυτό σε επίπεδο σχολικής μονάδας, και δεν διεξάγει εκστρατείες ευαισθητοποίησης, προκειμένου να κάνει κτήμα την κληρονομιά αυτή στον πληθυσμό.
(…)»

FM

πηγή

ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ ΣΤΟ «ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ» ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

«Ταφόπλακα» στὸ ἀντιρατσιστικὸ νομοσχέδιο Ρουπακιώτη
Μόνο βελτιώσεις στὴν κείμενη νομοθεσία δέχεται τὸ κυβερνῶν κόμμα,ὅπως ἀποφασίστηκε σὲ σύσκεψη στὴν Βουλὴ

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ἡ πρώτη φάση καλὰ πῆγε. Σφυγμομέτρησαν τὶς ἀντιδράσεις καὶ τὴν ποιότητα τῶν ἰδεολογικῶν ἀντιστάσεων. Κάποια ὡραία ἡμέρα θὰ τὸ ξαναφέρουν στὸ προσκήνιο. Ἡ κοινὴ γνώμη τότε θὰ εἶναι ἤδη ἐξοικειωμένη, συνεπῶς πιὸ ἀδιάφορη καὶ ὁπωσδήποτε ἀδρανοποιημένη.
.            Εἶναι πολυφορεμένο τὸ «κουστουμάκι» πιά! τὸ ἐπικοινωνιακὸ τέχνασμα χειραγωγήσεως δηλαδή.

 .            «Ταφόπλακα» στὸ ἀντιρατσιστικὸ νομοσχέδιο Ρουπακιώτη ἐπιχειρεῖ νὰ βάλει ἡ ΝΔ, ἡ ὁποία σὲ σύσκεψη ποὺ πραγματοποιήθηκε πρὶν λίγη ὥρα στὴν Βουλή, ἀποφάσισε ὅτι τὸ ὑφιστάμενο νομικὸ πλαίσιο εἶναι ἐπαρκὲς καὶ ὅτι ἡ ΝΔ δὲν θεσπίζει ἰδιώνυμο ἀδίκημα, καθὼς αὐτὸ θὰ παραβίαζε τὴν ἐλευθερία τῆς ἔκφρασης. (ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Χρειαζόταν ἆραγε σύσκεψη γιὰ τὸ προφανές;…)

[…]

.             Μετὰ ἀπὸ ἐκτενῆ συζήτηση καὶ σχολιασμὸ ἐπὶ τοῦ ἀντιρατσιστικοῦ νομοσχεδίου τοῦ ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης κ. Ἄντ. Ρουπακιώτη, οἱ συμμετέχοντες στὴν σύσκεψη κατέληξαν, σύμφωνα μὲ πληροφορίες στὶς ἑξῆς διαπιστώσεις: ἀφ’ ἑνός, ὅτι τὸ ὑφιστάμενο πλαίσιο (Ν.927/79 καὶ ἄρθρο 79 παρ. 3 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα) εἶναι ἐπαρκὲς γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ ρατσισμοῦ καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι ἡ ΝΔ «δὲν θεσπίζει ἰδιώνυμο», κάτι, ἄλλωστε, ποὺ ὅπως ἔλεγαν ἁρμόδιες πηγὲς τοῦ κυβερνῶντος κόμματος, «θὰ συνιστοῦσε παραβίαση τῆς θεμελιώδους συνταγματικῆς ἀρχῆς τῆς ἐλευθερίας τῆς ἔκφρασης» καὶ «θὰ μποροῦσε νὰ γενικευθεῖ κατὰ πάντων».  Ἔτσι, κατέληξαν στὸ συμπέρασμα ὅτι «τυχὸν βελτιώσεις στὴν κειμένη νομοθεσία εἶναι ἐφικτὲς καὶ θεμιτὲς» ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς ΝΔ. Μάλιστα, ἐπικαλέστηκαν τὸ ἐπιχείρημα ὅτι «ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῆς ἐπιστημονικῆς κοινότητας δὲν ἔχει ἐκφραστεῖ θετικὰ» γιὰ τὸ νομοσχέδιο Ρουπακιώτη. «Ἂν χρειαστεῖ νὰ γίνουν κάποια ἐπιμέρους πράγματα καὶ προσθῆκες ἂς γίνουν», ἔλεγε ἁρμόδια πηγή.

πηγή

«ΟΥΤΩΣ ΕΝ ΘΕΡΕΙ, ΟΥΤΩΣ ΕΝ ΧΕΙΜΩΝΕΙ ΔΙΑΚΑΡΤΕΡΕΙ»

                                                                                                   

Του Βασίλη Χαραλάμπους

Του μικρού Κελλίου

του Οσίου Γαβριήλ των Ιβήρων

τα παραθύρια αντικρύ στο πέλαγος

θαλασσογραφία καθημερινή

που με το πρώτο ημερήσιο φως

αφήνει τόσο αδιάφορο

τον αδιαλείπτως προσευχόμενο γέροντα

«τον τηρούντα την εαυτού ψυχήν».

Αδιάφορο αν φυσάει σιρόκος καταμεσήμερο

«ούτως εν θέρει, ούτως εν χειμώνει διακαρτερεί».

Αδιάφορο κι αν φαντάζει αντικρύ

ζωγραφιά ζηλευτή κι απόκοσμη.

Ξακολουθεί ν’ αντηχεί ακόμα στο κελλί

το σιγοψιθύρισμα της ευχής

ετούτην την προσήκουσαν εργασίαν

που «από γης προς ουράνια ανάγει».

  

*«…ούτως εν θέρει, ούτως εν χειμώνει διεκαρτέρουν»

(Από τον βίον Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου)

**σιρόκος - νοτιοανατολικός άνεμος

(Από την ποιητική Συλλογή «Αθωνικόν κατζίον»)

Η Ακρόπολη των Αθηνών

10 τρόποι να κάνετε το νερό λιγότερο βαρετό

Το ότι το νερό κάνει καλό στον οργανισμό μας το ξέρετε. Όπως και ότι μας βοηθά να χάνουμε κιλά. Ξέρετε όμως πως μπορείτε να το κάνετε πιο… ευχάριστο, ώστε να το καταναλώνετε με μεγαλύτερη ικανοποίηση;
Σίγουρα γνωρίζετε ότι το νερό κάνει καλό στον οργανισμό μας. Τροφοδοτεί τον μεταβολισμό μας ώστε να καίμε περισσότερες θερμίδες όλη την ημέρα και να αισθανόμαστε πλήρεις, βοηθά να διατηρούμε την ενέργειά μας και κάνει λαμπερό το δέρμα μας. Εάν αντικαθιστάτε μόνο ένα ποτό με θερμίδες την ημέρα, με νερό, μπορείτε να χάσετε 10 κιλά σε ένα χρόνο χωρίς να κάνετε τίποτε άλλο. Πώς όμως το νερό μπορεί να γίνει λιγότερο… βαρετό;
Το νερό, ως διάφανο και άγευστο υγρό, είναι κάπως βαρετό και για αυτό συνήθως το αποφεύγουμε μέχρι να το χρειαστούμε πραγματικά. Υπάρχει όμως λύση γι’ αυτό. Πριν ανταλλάξετε ένα ποτήρι νερό με κάτι ζαχαρούχο ή ένα αναψυκτικό, δοκιμάστε μερικές εύκολες λύσεις για να προσθέσετε γεύση και κάποια επιπλέον θρεπτικά συστατικά σε αυτό το απλό υγρό της βρύσης.

Προσθέστε μερικές φέτες αγγούρι
Τα spa και τα σαλόνια ομορφιάς προσφέρουν στους πελάτες τους νερό με φέτες αγγουριού (σαν αυτές που βάζουμε στα μάτια μας για να «ξεκουραστούν»). Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Το άρωμα του αγγουριού κάνει το νερό πιο φρέσκο, αναζωογονητικό και δροσιστικό.
Επιπλέον, το άρωμα αυτό, έχει βρεθεί ότι αυξάνει την κολπική ροή του αίματος στις γυναίκες έως και 13%, αυξάνοντας την λίμπιντο.
Προσθέστε… μπουρμπουλήθρες
Πιείτε ένα ποτήρι ανθρακούχο νερό, αν θέλετε την αφρώδη αίσθηση ενός αναψυκτικού, αλλά χωρίς τις θερμίδες. Αν είναι πολύ ήπιο ως προς τη γεύση, προσθέστε μερικές σταγόνες από lime ή μια κουταλιά από χυμό φρούτων χωρίς ζάχαρη. Μπορείτε επίσης να προσθέσετε λίγο λεμόνι ή ξύσμα πορτοκαλιού. Δοκιμάστε διαφορετικούς συνδυασμούς για να διατηρήσετε το «ενδιαφέρον» ή για να ικανοποιήσετε το προσωπικό σας γούστο.

Ώρα για τσάι
Επιλέξτε οποιαδήποτε από τις αμέτρητες ποικιλίες από τσάι και φυτικά ροφήματα ή βότανα, όχι μόνο για να μείνετε ενυδατωμένοι αλλά και για να αποκομίσετε σωρούς πλεονεκτημάτων για το σώμα σας. Το μαύρο τσάι περιέχει κατεχίνες, φλαβονοειδή που μπορούν να βελτιώσουν την καρδιαγγειακή υγεία και μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του καρκίνου. Επίσης, μειώνει τον κίνδυνο των καρδιακών παθήσεων και τον κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα και μπορεί να βοηθήσει το σώμα μας να καίει λίπος λίγο πιο εύκολα.
Επωφεληθείτε και από τις ιδιότητες πολλών αφεψημάτων. Το φασκόμηλο μπορεί να μας βοηθήσει με την υπερβολική εφίδρωση που προκαλεί, το χαμομήλι μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και στην πέψη και το τσάι από τζίντζερ καταπραΰνει το στομάχι και ανακουφίζει τον πόνο της αρθρίτιδας.

Βράστε λίγο ζωμό
Ζεσταθείτε το χειμώνα ή όταν είστε άρρωστοι, με έναν ζωμό λαχανικών ή κοτόπουλου ή με μια ελαφριά σούπα. Ο ζωμός μας ενυδατώνει και παίρνουμε όλα τα θρεπτικά συστατικά, δηλαδή βιταμίνες από λαχανικά και πρωτεΐνες από το κοτόπουλο ή το κρέας.

Πειραματιστείτε με βότανα
Δε χρειάζεται να βράσετε τα βότανα για να απολαύσετε τη γεύση τους. Προσθέστε τζίντζερ σε σκόνη ή φρέσκο σε φέτες, φύλλα μέντας ή λεμονόχορτο για να ενισχύσετε τη γεύση που έχει ένα ποτήρι νερό. Βέβαια μπορείτε να δοκιμάσετε και… λουλούδια. Τα πέταλα της λεβάντας και του τριαντάφυλλου περιέχουν βιταμίνη C και μπορεί να βοηθήσουν στον πόνο της αρθρίτιδας.

Δοκιμάστε κάτι φρουτώδες
Έχετε δοκιμάσει lime και λεμόνι. Τώρα ήρθε η ώρα για κάτι διαφορετικό. Προσθέστε αντιοξειδωτικά που περιέχονται στα μούρα ή δοκιμάστε οτιδήποτε βρίσκεται στην αγορά κάθε εποχή: Κεράσια, μάνγκο, ανανάς, πορτοκάλια, καρπούζι και ό,τι προσθέτει γεύση, βιταμίνες και αντιοξειδωτικά στο νερό. Αν δεν έχετε φρέσκα φρούτα, δοκιμάστε να ρίξετε ένα τέταρτο του φλιτζανιού χυμού φρούτων, για γεύση με λίγες θερμίδες.

Αλλάξτε τα παγάκια σας
Παγώστε λίγο χυμό φρούτων σε θήκες για παγάκια για να προσθέσετε γεύση που απελευθερώνεται αργά στο νερό σας. Μπορείτε επίσης να ρίξετε μερικά φρέσκα μούρα ή ρόγες σταφυλιών μέσα στην παγοθήκη σας και να τα χρησιμοποιήσετε σαν να ήταν κύβοι. Αλλάζοντας την υφή στα παγάκια σας, δημιουργείτε πέρα από μια νέα γεύση και μια νέα εμπειρία.

Φάτε… το νερό αντί να το πιείτε
Αν ακολουθείτε κάποια δίαιτα, γεμίστε ένα ψηλό ποτήρι νερό αντί για περισσότερο φαγητό. Μπορείτε επίσης να τρώτε περισσότερα φρούτα. Τα φρούτα περιέχουν νερό κατά 80 με 90% και προσφέρουν παράλληλα πολλά θρεπτικά συστατικά που οι πιο πολλοί τείνουν να χάνουν στις δίαιτες, όπως κάλιο, φυτικές ίνες, φυλλικό οξύ, βιταμίνη Α και βιταμίνη C. Τα λαχανικά έχουν την ίδια ικανότητα και κυρίως οι ντοματοσαλάτες, τα κρεμμύδια, το μαρούλι, τα αγγούρια και άλλα πλούσια σε νερό χορταρικά.

Πίνετε νερό λιγότερο συχνά
Αν βρίσκετε βαρετή την κατανάλωση νερού όλη τη μέρα, δοκιμάστε να το αντιμετωπίσετε ως γεύμα ή ακόμη καλύτερα ως τρία γεύματα. Πίνετε νερό για να δημιουργήσετε αίσθηση πληρότητας τρεις φορές την ημέρα. Τις θερμότερες μέρες πίνετε περισσότερο, αλλά η ικανοποίηση της πληρότητας είναι αρκετή για να μείνετε ενυδατωμένοι. Και αυτό θα μειώσει την ποσότητα των θερμίδων που τρώτε για μία ώρα αργότερα.
Από την άλλη αν αθλείστε, πίνετε σιγά-σιγά νερό, καθώς ιδρώνετε. Αν πίνετε λίγο ανάμεσα από κάθε άσκηση θα έχετε πιει αρκετό για όλη την ημέρα.

Αλλάξτε τις συνήθειές σας
Απλά αλλάξτε τον τρόπο που πίνετε νερό, για να σας είναι πιο ευχάριστο. Για παράδειγμα δοκιμάστε ένα ποτήρι αντί για ένα μπουκάλι ή πιείτε το σε διαφορετική θερμοκρασία. Αν αλλάξετε τη θερμοκρασία, αλλάζετε την εμπειρία και αυτό είναι αρκετό. Έπειτα, χρειάζεστε περισσότερο χρόνο για να πιείτε το κρύο νερό. Αν θέλετε να πάει κάτω πιο γρήγορα προτιμήστε το σε θερμοκρασία δωματίου και όχι παγωμένο.

«Sassy Water»: ένα δροσιστικό κοκτέιλ για επίπεδη κοιλιά
Πρόκειται για ένα κοκτέιλ με νερό, που καταπραΰνει το στομάχι, βοηθά στην πέψη και αποτοξινώνει τον οργανισμό. Περιλαμβάνει φρέσκο τζίντζερ, αγγούρι, χυμό από λεμόνι και δυόσμο. 
πηγή

Ολόκληρη η ομηρική Ιλιάδα σε μια παράσταση!

 
Από την πρώτη κιόλας ημέρα προπώλησης το ενδιαφέρον των θεατρόφιλων είναι ιδιαίτερα αυξημένο για την πρώτη μεγάλη παραγωγή του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών. Ο λόγος για την «Ιλιάδα», το συγκλονιστικό έπος του Ομήρου, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά ολόκληρη στο σύγχρονο θέατρο από τον Στάθη Λιβαθινό.
Το απαράμιλλης λογοτεχνικής δύναμης και αισθητικής ωριμότητας έργο απασχολεί χρόνια τώρα τον σκηνοθέτη Στάθη Λιβαθινό. Οι πρόβες πάνω στις 24 ραψωδίες της «Ιλιάδας» και την εξαίρετη βραβευμένη μετάφραση του Δημήτρη Μαρωνίτη ξεκίνησαν τον περασμένο Σεπτέμβρη στο «Συνεργείο».
Ποιος είναι σήμερα ο ήρωας και τι σημαίνει ηρωισμός; Πόσο μπορεί να αντέξει κανείς την επερχόμενη απώλεια; Γιατί η εμφύλια σύγκρουση αποδείχθηκε τόσο ελληνικό φαινόμενο; Πόση καταστροφή και πόσο θυμό μπορεί να αντέξει ο άνθρωπος; Είναι τα ερωτήματα που απασχόλησαν τον Στάθη Λιβαθινό και την ομάδα των συνεργατών του, οι οποίοι αφηγούνται σε μια πεντάωρη παράσταση το συνταρακτικό αυτό έπος μέσα από το οποίο αναδύεται όλη η σύγχρονη Ελλάδα.
Οι 15 ηθοποιοί, σαν σύγχρονοι ραψωδοί, αφηγούνται, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, την ιστορία του πιο βίαιου πολέμου όλων των εποχών και μετατρέπουν το εμπνευσμένο αυτό κείμενο σε μια σειρά από ποιητικές εικόνες σκληρές, αλλά και τρυφερές, με μια απολύτως σύγχρονη θεματική.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια επιμελείται η Ελένη Μανωλοπούλου, τη μουσική σύνθεση ο Λάμπρος Πηγούνης και τους φωτισμούς ο Αλέκος Αναστασίου. Ερμηνεύουν οι: Λευτέρης Αγγελάκης, Αργυρώ Ανανιάδου, Βασίλης Ανδρέου, Δημήτρης Ήμελλος, Νίκος Καρδώνης, Νεφέλη Κουρή, Γεράσιμος Μιχελής, Διονύσης Μπουλάς, Γιάννης Παναγόπουλος, Μαρία Σαββίδου, Χρήστος Σουγάρης, Άρης Τρουπάκης, Αμαλία Τσεκούρα, Γιώργος Τσιαντούλας και Γιώργος Χριστοδούλου.
Η «Ιλιάδα» θα παρουσιαστεί στην Πειραιώς 260 (χώρος Δ’) από 4 έως και 8 Ιουνίου 2013, στις 20.00

Το δικό μας σχολείο

Η φωτογραφία αυτή κάνει το γύρο του διαδικτύου...

σκοπό έχει να δείξει στους νέους και θυμίσει στους μεγαλύτερους πως ήταν κάποτε, 30 χρόνια πίσω και βάλε, τα Ελληνικά σχολεία!

Παντού κυριαρχούσε και δέσποζε περήφανα η γαλανόλευκη!

πηγή

Μη γίνεσθε σκλάβοι ανθρώπων

Συγγραφέας: Κ. Ζουράρις

«La science est trop lent

que la prière qalope

et que lumière gronde».

Αρ­θού­ρος Ρε­μπώ

«Une saison en enfer»

Υπάρ­χει στον πλα­νή­τη έ­νας τό­πος ό­που θάλ­λει ως κα­θε­στώς, μό­νι­μο διό­τι νό­μι­μο: η οι­κου­με­νι­κό­της. Τό­πος τέ­τοιος δεν εί­ναι βε­βαί­ως ο Ο­Η­Ε, διό­τι ε­κεί σα­ρώ­νει το Συμ­βού­λιο Α­σφα­λεί­ας του. και μέ­χρι να κα­ταρ­γη­θεί το Συμ­βού­λιο Α­σφα­λεί­ας, οι­κου­με­νι­κό­της δεν μπο­ρεί να υ­πάρ­ξει. Άλ­λω­στε, και με­τά α­πό την εν­δε­χο­μέ­νη του ε­ξα­φά­νι­ση, θα έ­πρε­πε να κα­ταρ­γη­θούν και οι ψη­φο­φο­ρί­ες α­πό τον Ο­Η­Ε. Με νό­μι­μο το νό­μι­μον, άλ­λω­στε, 51%-49%, κα­θε­στώς οι­κου­με­νι­κό­τη­τας δεν υ­φί­στα­ται. Κα­τα­τυ­ραν­νεί, α­πλώς, η δι­κτα­το­ρί­α της ψη­φο­φο­ρί­ας. Κι αν υ­πάρ­χει α­ντίρ­ρη­ση επ’ αυ­τού, ας ρω­τή­σου­με το νι­κη­μέ­νο 49%, πώς νοιώ­θει...

Ού­τε το Ι­ντερ­νέτ, βε­βαί­ως, πα­ρά­γει οι­κου­με­νι­κό­τη­τα, διό­τι άλ­λο κυ­κλο­φο­ρί­α κι άλ­λο ευ­φο­ρί­α. Αλ­λά και το Οι­κου­με­νι­κό Πα­τριαρ­χεί­ο δεν πα­ρά­γει κα­θε­στώς οι­κου­με­νι­κό, διό­τι χρειά­ζε­ται να έ­χει ε­νο­ρί­ες. Χω­ρίς ε­νο­ρί­α, πα­τριαρ­χεί­ο Οι­κου­με­νι­κό δεν νο­εί­ται, ά­ρα, χω­ρίς κά­ποια του­λά­χι­στον ό­ρια, το Πα­τριαρ­χεί­ο παύ­ει υ­φι­στά­με­νο. Η οι­κου­με­νι­κό­της ό­μως εί­ναι έ­να κα­θε­στώς, που κα­ταρ­γεί το ό­ριον, εί­ναι πέ­ραν των ο­ρί­ων που θέ­τουν α­μοι­βαί­ως ή ε­τε­ρο­βα­ρώς οι άν­θρω­ποι, ό­πως π.χ. το τρα­γω­δί­ας ση­μα­ντι­κόν, «άρ­χο­μεν των ε­κεί, ί­να μη υ­πα­κού­ω­μεν άλ­λου»...

Η οι­κου­με­νι­κό­της, ως κα­θε­στώς για ό­λους τους κα­θε­στώ­τες, πρέ­πει να εί­ναι μί­α υ­πε­ρο­ρί­α, αλ­λοιώς ξα­να­πέ­φτει στο σύ­νο­ρο.Το μό­νο, λοι­πόν, στον κό­σμο μη συ­νο­ρια­κό κα­θε­στώς, εί­ναι ο τρό­πος του Α­γί­ου Ό­ρους. Κι ό­μως έ­χει σύ­νο­ρα και μά­λι­στα πε­ριω­ρι­σμέ­να, α­φού αυ­τά ο­ρί­ζο­νται α­πό έ­ναν τό­πο μι­κρό κι έ­να κα­τά φύ­σιν ά­το­πον, δη­λα­δή την α­που­σί­α του θη­λυ­κού. Ο ό­ποιος ό­μως του βί­ου πλά­νης και των αν­θρω­πεί­ων γυ­ρο­λό­γος, αυ­τός, μό­λις πά­ρει α­ντί­δω­ρο το Ά­γιο Ό­ρος, γνω­ρί­ζει πια τι πά­ει να πει για τα σω­θι­κά­ του το «επ’ ε­λευ­θε­ρί­α ε­κλή­θη­τε, α­δελ­φοί».

Που­θε­νά, σε κα­νέ­να κα­θε­στώς, δεν νοιώ­θεις τό­σο ε­λεύ­θε­ρος, τό­σο α­πε­λευ­θε­ρω­μέ­νος α­πό την «προς αλ­λή­λους των καθ’ η­μέ­ραν ε­πι­τη­δευ­μά­των υ­πο­ψί­αν», που εί­ναι το τρα­γι­κό, ες α­εί, σύ­νο­ρο του θου­κυ­δι­δεί­ου κα­θε­στώ­τος για μια σώ­φρο­να συ­νύ­παρ­ξη με­τα­ξύ των εμ­φό­βων συ­μπαι­κτών του α­ντι­πά­λου δέ­ους. Ε­κεί, στο πε­ρι­βό­λι της Πα­να­γί­ας, κα­ταρ­γεί­ται η πε­ρί κα­θε­στώ­τος ορ­θο­φρο­σύ­νη, που ε­πι­τάσ­σει ό­τι «τα πά­ντα υ­πό δέ­ους ξυ­νί­στα­ται», ώ­στε αυ­τά τα πά­ντα, να μπο­ρούν να συ­νί­στα­νται ως κα­θε­στώς της ε­τε­ρό­τη­τας των συ­μπαι­κτών, δη­λα­δή ως κα­θε­στώς ε­λευ­θε­ρί­ας. Διό­τι, ε­κεί, υ­πό την σκέ­πην της Ε­λε­ού­σας, βλέ­που­με στο πε­τσί μας και την σάρ­κα των άλ­λων να λει­τουρ­γεί­ται σε καθ’ ο­λο­κλη­ρί­αν κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα, το άλ­λως α­νέ­φι­κτον πα­ντού, το α­ψη­λά­φη­το αλ­λού, να πε­τυ­χαί­νει το ε­πί­τευγ­μα, το πα­νη­γυρ­τζί­δι­κο αυ­τό, «Θέ­λω δε υ­μάς α­με­ρί­μνους εί­ναι». Να λει­τουρ­γεί­ται και να λει­τουρ­γεί η α­με­ρι­μνη­σί­α, δη­λα­δή να ε­φαρ­μό­ζε­ται ε­μπρά­κτως η οι­κου­με­νι­κή των πά­ντων ε­λευ­θε­ρί­α, που κα­ταρ­γεί το δέ­ος μου ε­νώ­πιον του φο­βι­σμέ­νου ε­νώ­πιόν μου Άλ­λου: ε­λευ­θε­ρί­α οι­κου­με­νι­κά α­μέ­ρι­μνη, που κα­ταρ­γεί τα σύ­νο­ρα. Ο φό­βος πα­ρά­γει πά­ντο­τε τα σύ­νο­ρα, ε­νώ η οι­κου­μέ­νη έ­ξω βάλ­λει τον φό­βον!

Υ­πάρ­χει έ­να συ­νε­χές «δω­ρε­άν» στο Ά­γιο Ό­ρος, που δεν μπο­ρείς να το κα­τα­λά­βεις, αν δεν νοιώ­σεις, ό­τι αυ­τό το «δω­ρε­άν δό­τε» εκ­ρέ­ει α­πό μια α­έ­να­η έ­κρη­ξη ε­λευ­θε­ρί­ας, που ε­κρή­γνυ­ται ε­κεί, μέ­σα α­πό μί­α συ­νε­χή εν­δορ­ρη­ξί­α της αν­θρω­πα­ρε­σκεί­ας και του ε­γώ. Το «ε­γώ» αυ­το­κε­νού­ται, ό­χι α­πλώς μέ­σα σ’ έ­να κοι­νο­βια­κό «ε­μείς», αλ­λά σ’ έ­να  «ε­σύ» του πλη­σί­ον κι έ­τσι το κα­θε­στώς, ε­κεί, γί­νε­ται Δια­κο­νί­α. Και γνω­ρί­ζου­με -χω­ρίς ε­μείς να το πε­τυ­χαί­νου­με- ό­τι η Δια­κο­νί­α του πλη­σί­ον εί­ναι μια Οι­κου­με­νι­κό­της εν κι­νή­σει, που νι­κά το α­κί­νη­το σύ­νο­ρο του φό­βου.

Που­θε­νά αλ­λού, έ­ξω και πα­ντού, δεν βλέ­πεις να χτί­ζε­ται σκα­λί-σκα­λί, ε­κεί­νο το δυ­σθε­ώ­ρη­το αν­θρω­πί­νοις ο­φθαλ­μοίς το «υ­πέρ της ει­ρή­νης του σύ­μπα­ντος κό­σμου», ό­σο στο Πε­ρι­βό­λι της Πα­να­γί­ας.

Μια α­νει­ρή­νευ­τη προ­σευ­χή υ­πέρ του σύ­μπα­ντος της ει­ρή­νης, μια ει­ρη­νευ­μέ­νη κα­ταλ­λα­γή υ­πέρ του ε­μπο­λέ­μου σύ­μπα­ντος κό­σμου, τέ­τοια οι­κου­μέ­νη ει­ρή­νης ορ­γώ­νει, σπεί­ρει, αρ­δεύ­ει και συ­νά­γει αυ­τός ο θε­ό­δο­τος στύ­λος της υ­πο­μο­νής. Μια ει­ρή­νη που α­να­παύ­ει δι­καί­ους και α­δί­κους, διό­τι κα­ταρ­γεί το δί­κιο και το ά­δι­κο του κα­θε­νός, διά της κε­νω­τι­κής -υ­πέρ του οιου­δή­πο­τε δι­πλα­νού- α­γά­πης.

Και ό­ταν κα­θε­στη­κυ­ί­α τά­ξις γί­νε­ται η α­γά­πη, ε­κεί, τα σύ­νο­ρα πά­σχουν την «κα­λήν αλ­λοί­ω­σιν» και με­τα­μορ­φώ­νο­νται σε οι­κου­μέ­νη. Η α­γά­πη δεν γνω­ρί­ζει σύ­νο­ρα. Α­γά­πη κατ’ ε­πι­λο­γήν, δη­λα­δή α­γά­πη με σύν­ο­ρα-ό­ρια, ση­μαί­νει ό­τι ζη α­κό­μη ο «ζο­φώ­δης έ­ρως της α­μαρ­τί­ας», δη­λα­δή η ε­πι­βο­λή της η­δο­νής του ε­νός ε­πί της η­δο­νής του Ε­τέ­ρου. Στο θε­ο­φρού­ρη­το πε­ρι­βό­λι, ως ει­ρή­νη ιε­ρουρ­γεί η α­γά­πη. Η α­γά­πη ό­μως ση­μαί­νει οι­κου­με­νι­κή α­γκα­λιά και η α­γκα­λιά δεν κά­νει δια­κρί­σεις: α­γκα­λιά­ζει. Πλα­στουρ­γεί οι­κου­μέ­νη. «Ει θέ­λοι, δύ­να­σαι ό­λος πυρ εί­ναι», μάς πα­ρο­τρύ­νει, α­γα­πη­τι­κά και πε­ρι­γε­λα­στι­κά το Γε­ρο­ντι­κόν, ό­μοια με τους γε­λα­στούς Γέ­ρο­ντες του Ό­ρους, που σε πρα­ΰ­νουν, κο­ρο­ϊ­δεύ­ο­ντας τρυ­φε­ρά την γε­ώ­δη σου τρυ­φή. Αν θέ­λεις... Αν θέ­λεις, μπο­ρείς να γί­νεις φω­τιά και να πυρ­πο­λή­σεις τα α­να­λώ­σι­μά σου, τα νευ­ρω­σι­κά σου τα φθαρ­τά, αυ­τά  που σε πνί­γουν μέ­σα στη συσ­σώ­ρευ­ση των φθαρ­τών, μέ­σα σου. Αν θες, αν α­ντέ­χεις την α­ρι­στο­κρα­τι­κή σου έ­κρη­ξη, σπά­στα ό­λα! Ό­λα τα α­να­λώ­σι­μά σου, πέ­τα­ξέ τα ό­λα και, ει θέ­λοι, πέ­τα­ξε! Πο­τέ και που­θε­νά αλ­λού δεν α­κούγε­ται ως βρο­ντή ε­λευ­θε­ρί­ας και πρά­ξη υ­ψο­ποιού κε­νώ­σε­ως ο ε­πι­νί­κιος ύ­μνος, ναι, «τα Σα εκ των σων σοι προ­σφέ­ρο­μεν κα­τά πά­ντα και διά πά­ντα». «Ναι» στην α­πε­λευ­θέ­ρω­ση του σαρ­κί­ου μας α­πό το σαρ­κί­ον μας, ά­ρα, «ναι», στην οι­κου­μέ­νη της ε­ρω­τι­κής Με­το­χής.

Στην Α­γί­α α­νη­φό­ρα του Ό­ρους, ό­λα τα «υ­λι­κά α­γα­θά», αλ­λά και ό­λα τα ά­υ­λα «α­γα­θά», ό­πως η πρω­τιά, το αρ­χη­γη­λί­κι, η αν­θρω­πα­ρέ­σκεια, ό­λα τους παίρ­νουν την κα­τη­φό­ρα και κα­τα­ντούν ε­κεί στη θά­λασ­σα το Ό­ρους, στα ψά­ρια που τρέ­φουν τους Μο­να­χούς και ε­μάς τους μο­να­χούς. Το πε­ρι­βό­λι της Κου­ρο­τρό­φου α­νή­κει σε ό­λους, Οι­κου­με­νι­κή ι­διο­κτη­σί­α της Παγ­γε­νη­άς και της Λα­ο­θά­λασ­σας, μας τρέ­φει ό­λους, ό­λους μας ντύ­νει και μας στο­λί­ζει. Ί­σους και α­ρι­στο­κρά­τες, Ο­μοί­ους, κα­τά Διά­κρι­σιν πά­ντο­τε της ζω­ο­ποιού μας νε­κρώ­σε­ως: ό­σο πιο πο­λύ το μα­δάς και το ψο­φάς μέ­σα σου το «δι­κό μου και δι­κό σου», τό­σο πλου­σιώ­τε­ρος γί­νε­σαι κι α­να­κα­λύ­πτεις και μέ­σα σου και προς τα έ­ξω σου, έ­να άλ­λου εί­δους αρ­χη­γη­λί­κι, πα­ρα­μυ­θια­σμέ­νο α­πό την υ­ψο­ποιόν σου κέ­νω­σιν και σαλ­τα­ρι­σμέ­νο προς την θέ­ω­σιν.

«Τα σα εκ των σων», προς τον κά­θε πλη­σί­ον δι­πλα­νό μας! Ό­λα δι­κά του ας εί­ναι! Και γι' αυ­τόν τον πλη­σί­ον, ό­λα δι­κά μου πρέ­πει να εί­ναι! «Αλ­λή­λων ι­σό­δου­λοι, αλ­λή­λων κύ­ριοι... εν τη α­μά­χω ε­λευ­θε­ρί­α» μας...  Έ­να πα­νη­γυρ­τζί­δι­κο μη­δέν-μη­δέν ή κα­λύ­τε­ρα, μία διαρ­κής ι­σο­πα­λί­α α­νά­με­σα σε δύ­ο ε­γω­πά­θειες, για έ­να γιορ­τα­στι­κό έ­να-έ­να! Διαρ­κής «με­τά­δο­σις», «α­ντί­δο­σις» ό­λων προς ό­λα και ό­λους, «σοι προ­σφέ­ρο­μεν κα­τά πά­ντα και διά πά­ντα», μό­νον τό­σο-πο­λύ, μό­νον συ­νε­χώς ε­κεί, στο Ά­γιον Ό­ρος.

Ε­κεί, μό­νον τό­σο ε­κεί, και μό­νον τό­σο πο­λύ, ζη και βα­σι­λεύ­ει το οι­κου­με­νι­κό  κοι­νω­νι­κο-πο­λι­τεια­κό Κα­θε­στώς τού «δεν υ­πάρ­χουν δι­κά σου και δι­κά μου»! Το α­γιο­ρεί­τι­κο κοι­νω­νί­ας «σύ­στη­μα» δεν εί­ναι ού­τε «κε­φα­λαιο­ποι­η­τι­κό» ού­τε «α­να­δια­νε­μη­τι­κό». Εί­ναι κοι­νω­νι­κής α­σω­τεί­ας ο­λο­ποι­η­τι­κόν. Ό­λοι τους ποι­η­τές του Προ­σφό­ρου, οι κα­λό­γη­ροι ποιούν συ­νε­χώς το Ό­λον. Και το προ­σφέ­ρουν Πρό­σφο­ρον προς ό­λους, κα­τά πά­ντα και διά πά­ντα, μέ­σα α­πό την κα­θη­με­ρι­νή τους α­πο­γύ­μνω­ση και της Παγ­γε­νη­άς τους το οι­κου­με­νι­κό πα­νη­γύ­ρι, γιορ­τή κα­θη­με­ρι­νή και δια-σκέ­δα­ση (δια-σκε­δάν­νυ­μι)– σκόρ­πι­σμα, α­σω­τεί­α «υ­πέρ της ει­ρή­νης του σύ­μπα­ντος κό­σμου... τα Σα εκ των σων»...

Μό­νον στο πε­ρι­βό­λι της Βρε­φο­κρα­τού­σας κα­τα­λα­βαί­νεις πό­σο νη­πιώ­δης νεύ­ρω­ση εί­ναι να γί­νε­σαι μί­ζε­ρος ι­διο­κτή­της, κτή­ρωρ του ι­δί­ου, ε­νώ, αν πε­τά­ξεις τις κτή­σεις και κα­τα­κτή­σεις σου τις «ί­διες», μπο­ρείς να γί­νεις Κτί­τωρ-πρω­το­μά­στο­ρας του α­ϊ­δί­ου που, δυ­νά­μει, κα­τοι­κο­ε­δρεύ­ει ε­ντός σου και για  τα έ­ξω σου. «Το δε ε­μόν και το σον τού­το, ρή­μα­τά ε­στί ψι­λά μό­νον», ψι­λά γράμ­μα­τα για παί­κτες με α­πο­ψι­λω­μέ­νη λο­γι­κή. Μό­νον ό­σο α­πο­ψι­λώ­νεις το «ε­μόν» και το «σον», μό­νον με την α­πο­ψί­λω­ση του ε­δά­φους και του υ­πε­δά­φους σου α­πό τού­τα τα «ψι­λά ρή­μα­τα», που σου χα­ϊ­δεύ­ουν το μα­λα­κό σου υ­πο­γά­στριο, μό­νον έ­τσι γί­νε­σαι αρ­χη­γός της Οι­κου­μέ­νης και παί­ζεις στον με­γά­λο τε­λι­κό. Αλ­λοιώς, πα­ρα­μέ­νεις πά­ντο­τε ε­παρ­χια­κός πρού­χο­ντας και μι­κρο­με­σαί­ος ντα­βα­τζής. Κι ό­σο πιο πο­λύ μέ­νεις κολ­λη­μέ­νος στα εί­δη δια­τι­μή­σε­ως, τό­σο πιο πο­λύ γί­νε­σαι δού­λος των αν­θρώ­πων, για­τί πρέ­πει να τους κο­λα­κέ­ψεις, να τους υ­πο­τά­ξεις, να τους ε­ξα­γο­ρά­σεις και, τό­τε, χά­νεις την Οι­κου­μέ­νη που έ­χεις μέ­σα σου και έ­ξω σου. Στο Ά­γιο Ό­ρος πα­ρά­γε­ται μια παρα­γω­γι­κό­τη­τα κι έ­να υ­περ­προ­ϊ­όν, που ε­πι­βάλ­λει έ­να ο­λο­κλη­ρω­τι­κό κα­θε­στώς, ό­που «η τι­μή, τι­μή δεν έ­χει». Ό­που η τι­μή εί­ναι το μό­νο, κα­θο­λι­κό, ε­νι­κώ­τα­το και οι­κου­με­νι­κό «α­γα­θό», α­δια­τί­μη­το.

Στο Ά­γιο Ό­ρος, πα­ντού κι εδώ, «...τι­μής η­γο­ρά­σθη­τε. μη γί­νε­σθε δού­λοι αν­θρώ­πων».

πηγή