Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

Για το Φανάρι η βεβήλωση της Αγια-Σοφιάς αποτελεί απλά...ιδιωτικούς προβληματισμούς

agiasofia
Έλληνες δημοσιογράφοι και το ελληνικό κοινό παρατήρησαν ότι η βασική γλώσσα εργασίας της συνόδου στην Κρήτη ειναι τα αγγλικά. Ωστόσο σ’ αυτή τη «δίγλωσση σύνοδο», αλλά και διπρόσωπη όπως παρατηρούν πολλοί, τα λεγόμενα στην αγγλική γλώσσα δεν είναι πάντα ταυτόσημα μ’ αυτά που ακούγονται στην ελληνική γλώσσα.
Ένα σαφέστατο παράδειγμα δόθηκε σήμερα από τον αιδεσιμότατο πατέρα Ιωάννη Χρυσαυγή, διευθυντή του Γραφείου Τύπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου για τη Σύνοδο της Κρήτης.
Ο πατήρ Ιωάννης χαρακτήρισε τις μουσουλμανικές ιερουργίες στην Αγία Σοφία ως «ιδιωτικούς προβληματισμούς (particular concerns) μιας από τις Εκκλησίες»,δικαιολογώντας ότι αυτός ήταν ο λόγος που αυτό το θέμα δε συζητήθηκε στη Σύνοδο, η οποία επικεντρώνεται στα θέματα κοινού ενδιαφέροντος.
Απ’ αυτά πρέπει να συγκρατηθούν δύο σημαντικά σημεία. Πρώτον, ο διερμηνέας της Συνόδου, προβλέποντας προφανώς την ενδεχόμενη αγανάκτηση των Ελλήνων πιστών με το που θα ακούσουν για «ιδιωτικούς προβληματισμούς», «λογοκρίνει» την απάντηση αντικαθιστώντας τους «ιδιωτικούς προβληματισμούς» με «προφορικά μηνύματα».
Εννοούσε ότι οι Προκαθήμενοι που συμμετέχουν στη Σύνοδο ενδέχεται να προβούν σε προφορικά μηνύματα σχετικά μ’ αυτό το θέμα, χωρίς όμως να διατυπωθεί σε μορφή δήλωσης ή διακήρυξης.
Αυτό όμως που είναι πιο σημαντικό δε συνδέεται με τη φιλολογία και μετάφραση. Από λογοκρισία πάμε σε υποκρισία. Το Φανάρι ξαφνικά θυμήθηκε ότι είναι «μια από τις Εκκλησίες».
Εάν όμως ένας Αρχιποίμενας διεκδικεί τα πρωτεία με αφορμή ότι κατέχει τον ανώτερο Θρόνο στην ιστορία της Ορθοδοξίας ως θεματοφύλακας της παράδοσής της, πώς μπορεί να αγνοεί τη βεβήλωση ενός από τα πλέον σεβαστά της προσκυνήματα;
Μπορεί ένα τέτοιο άτομο να παρουσιάζεται ως «spiritual leader of 300.000.000 Orthodox’s», όπως συνηθίζεται να χαρακτηρίζεται στην Αμερική ο Οικουμενικός Πατριάρχης;
Πρέπει να αναφέρουμε και ένα άλλο χαρακτηριστικό σημείο. Ο father John Chrysavgis στην προσπάθειά του να εξηγήσει γιατί ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν αναζήτησε την υποστήριξη των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, είπε ότι διαβουλεύτηκε με decision makers.
Μεταφράζοντας από την διπλωματική γλώσσα σε καθημερινή αυτό σημαίνει ότι προσέφυγε μεν ο Βαρθολομαίος στους ισχυρούς παράγοντες που τον χειραγωγούν, αλλά προφανώς του είπαν να κάτσει ήσυχα και να μην δημιουργήσει θέμα σε πανορθόδοξο επίπεδο.
Και ταυτόχρονα να ξεχάσει και για τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε ο ίδιος, όπως προκύπτει από την έμμονη αποσιώπηση αυτού του θέματος από τον εκπρόσωπο του Πατριαρχείου.
Το χωρίο αυτό πάλι έχει ενδιαφέρον να αντιπαραβληθεί με την ελληνική της απόδοση.
O διερμηνέας πάλι «έφαγε» τους decision makers, αντικαθιστώντας τους με «Προκαθημένους και Επισκόπους των αδελφών Εκκλησιών», σημειώνοντας ότι το ζήτημα αυτό συζητείται στη Σύνοδο, ενώ ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου τόνισε ότι κάθε υποστήριξη που μπορεί να εκφραστεί στον Οικουμενικό Πατριάρχη θα γίνει «μετά τη Σύνοδο».
Η διατύπωση «μετά τη Σύνοδο» δεν ακούεται για πρώτη φορά δια στόματος εκπροσώπων της οργανώτριας Εκκλησίας.
Η έκφραση αυτή έχει γίνει πλέον μια καθιερωμένη απάντηση του Φαναρίου στα αιτήματα του Πατριαρχείου της Αντιοχείας να βοηθηθεί στη διένεξή του με το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.
«Μετά τη Σύνοδο» προφανώς έπρεπε να εξεταστούν και τα επίμαχα προσυνοδικά κείμενα, που προκάλεσαν τη δυσφορία των Εκκλησιών της Αντιοχείας, της Ρωσίας, της Γεωργίας, της Σερβίας και της Βουλγαρίας.
Η διγλωσσία της Συνόδου – τόσο σε κυριολεκτική όσο και σε μεταφορική έννοια – υπογραμμίζει όλα τα ευαίσθητα σημεία. Όπως το Φανάρι φαίνεται ότι παραδέχθηκε την απώλεια της Αγίας Σοφίας για την Ορθοδοξία, έτσι επισκιάζεται και η ιστορική μνήμη της Βασιλεύουσας, όταν η σύναξη Ελλήνων κατά πλειοψηφία αρχιερέων την ονομάζει μεταξύ τους Istanbul αντί για Κωνσταντινούπολη.
Ακόμα και η ίδια η Σύνοδος, η οποία συνηθίζεται να λέγεται από τους συμμετέχοντες ως Holy Council, μετονομάζεται πλέον αρκετές φορές σε «Συμβούλιο» ακόμα και σε επίσημα ελληνικά κείμενα, λες και πρόκειται για διοικητικό συμβούλιο, δηλαδή για ένα συμβούλιο των μάνατζερ, οι οποίοι καλούνται με τον καλύτερο τρόπο να μανατζάρουν την επιχείρηση προς συμφέρον ιδιοκτητών.
 Πηγή: Katehon.com

Ενθρόνιση Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας αρχιμ. Πορφυρίου

Την Παρασκευή 24 Ιουνίου ημέρα κατά την οποία πανηγύρισε η Ιερά Σταυροπηγιακή Μονή Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας τη μνήμη του Γενεθλίου του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου αλλά και τη μνήμη της Συνάξεως πάντων των διαλαμψάντων Αγίων της Σκήτη Βεροίας, τελέστηκε η ενθρόνιση του εμψηφισμένου Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής αρχιμ. Πορφυρίου  από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βεροίας,  Παντελεήμονα. Συλλειτούργησαν ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Στοβίου Δαυίδ (Πατριαρχείο Σερβίας), ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος ΝαυκράτιδοςΜελέτιος (Πατραρχείο Αλεξανδρείας) , οι Καθηγούμενοι της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου Γέροντας Μεθόδιος, ο Πρωτοσύγκελος της Ι. Μ. Φλωρίνης Αρχιμ. Νικηφόρος, ο Καθηγούμενος της Ι.Μ. Δοβρά Γέροντας Παντελεήμων, και κληρικοί της επαρχίας. 

Διαβάστε επίσης:Ένα εκπληκτικό αφιέρωμα στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου (Σκήτη Βέροιας)

ΠΑΝΑΓΙΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ


Ψάλλει ο Γέροντας Δανιήλ των Δανιηλαίων

χώρες που δεν έχουν ούτε ένα βουνό!

Νομίζω ότι είναι αρκετά σπάνιο για όσες χώρες δεν έχουν ούτε ένα βουνό στον ορίζοντα όχι μόνο από την επίπεδη μορφολογία του εδάφους που υπάρχει από άκρη σε άκρη και την απουσία μεγάλων δασών και χιονισμένων βουνοκορφών αλλά και από το γεγονός ότι οι κάτοικοι θα πρέπει να αγνοούν κάθε χειμερινό άθλημα, την ορειβασία και την αναρρίχηση αλλά και τη χαρά που δίνει μια απλή πεζοπορία στα ορεινά μονοπάτια! Ή καλύτερα, για να τα κάνουν όλα αυτά θα πρέπει να πάνε στο εξωτερικό!  Στη λίστα που ακολουθεί θα δείτε ποιες είναι οι 9 γνωστές χώρες ανά τον κόσμο που στερούνται οροσειρών, ώστε να τις αποκλείσετε διά παντός από τις χειμερινές εξορμήσεις σας…
9. Γκάμπια
perierga.gr - 9 χώρες χωρίς ούτε ένα βουνό στον... ορίζοντα!
Η Γκάμπια είναι μια χώρα χωρίς καθόλου βουνά, ενώ το ψηλότερο σημείο είναι ο “Κόκκινος Βράχος” (Red Rock), που βρίσκεται σε υψόμετρο μόλις 53 μέτρα. Το μεγαλύτερο μέρος της καλύπτεται από έλη και βάλτους, ενώ μόνο το 1/3 της γης χρησιμοποιείται για γεωργικούς σκοπούς, και κυρίως για την καλλιέργεια φιστικιών.
8. Κουβέιτ
perierga.gr - 9 χώρες χωρίς ούτε ένα βουνό στον... ορίζοντα!
Το Κουβέιτ είναι ως επί το πλείστον μια ζεστή χώρα, με μεγάλες εκτάσεις ερήμου, χωρίς βουνά και λίμνες, με τον ομώνυμο κόλπο να συγκεντρώνει τις προτιμήσεις των τουριστών και τα λιγοστά νησιά στην ακτή του Περσικού Κόλπου να κερδίζουν τις εντυπώσεις. Και μπορεί το μοναδικό ψηλό σημείο της χώρας να είναι το Mutla Ridge (306 μ.), όμως το γεγονός ότι το Κουβέιτ διαθέτει μερικά από τα πλουσιότερα κοιτάσματα πετρελαίου στον κόσμο αντισταθμίζει κατά πολύ τις μεγάλες… ορεινές απώλειες!
7. Μολδαβία
perierga.gr - 9 χώρες χωρίς ούτε ένα βουνό στον... ορίζοντα!
Η Μολδαβία είναι μια γενικά χαμηλή υψομετρικά χώρα, χωρίς μεγάλες οροσειρές, αφού το ψηλότερο σημείο που θα συναντήσει κανείς εκεί είναι το Balănesti Hill, το ύψος του οποίου ανέρχεται στα 430 μέτρα. Γενικότερα, το μέσο υψόμετρο της χώρας είναι μόλις 147 μέτρα, με τους Μολδαβούς να αναζητούν σε άλλες χώρες τη μαγεία που προσφέρουν τα χειμερινά σποτ στα βουνά.
6. Γουινέα-Μπισάου
perierga.gr - 9 χώρες χωρίς ούτε ένα βουνό στον... ορίζοντα!
Με έκταση 36.125 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η Γουινέα-Μπισάου είναι μεγαλύτερη σε μέγεθος από την Ταϊβάν, το Βέλγιο αλλά και την αμερικανική πολιτεία του Μέριλαντ, όμως το εσωτερικό της καλύπτεται από σαβάνες και ριζοφόρους βάλτους, χωρίς ίχνος βουνοκορφών. Το ψηλότερο σημείο φτάνει μόλις τα 300 μέτρα, γεγονός που κάνει τους κατοίκους να γνωρίζουν μόνο από… επίπεδα εδάφη.
5. Δανία (χωρίς τις Νήσους Φερόε και τη Γροιλανδία)
perierga.gr - 9 χώρες χωρίς ούτε ένα βουνό στον... ορίζοντα!
Απίστευτο κι όμως αληθινό! Η Δανία δεν έχει καθόλου βουνά στα εδάφη της, χωρίς βέβαια να υπολογίζονται οι Νήσοι Φερόες στο Βόρειο Ατλαντικό και η Γροιλανδία στη Βόρεια Αμερική. Η χώρα είναι επίπεδη με μικρή ανύψωση και ψηλότερο σημείο το Møllehøj (170,86 μ.).
4. Εσθονία
perierga.gr - 9 χώρες χωρίς ούτε ένα βουνό στον... ορίζοντα!
Βουνά δεν υπάρχουν ούτε στην Εσθονία, καθώς το μέσο υψόμετρο φτάνει μόνο τα 50 μέτρα και το υψηλότερο σημείο της χώρας είναι η κορυφή Suur Munamägi στα νοτιοανατολικά, με 318 μέτρα ύψος. Τα δάση, βέβαια, καλύπτουν το μισό της χώρας, αποτελώντας σπουδαίους βιοτόπους σπάνιας άγριας ζωής, συμπεριλαμβανομένων αρκούδων, λύκων, αγριόχοιρων και ελαφιών, με χιλιάδες υγροτόπους να μετρούν πάνω από 3.000 έτη ζωής.
3. Λετονία
perierga.gr - 9 χώρες χωρίς ούτε ένα βουνό στον... ορίζοντα!
Η Λετονία βρίσκεται στις ανατολικές ακτές της Βαλτικής Θάλασσας, στο βορειοδυτικό άκρο της Ανατολικής Ευρώπης, μεταξύ Εσθονίας και Λιθουανίας. Περίπου το 98% της χώρας βρίσκεται κάτω από τα 200 μέτρα υψόμετρο, ενώ οι κυματιστές πεδιάδες καλύπτουν το 75% του εδάφους της, με τις εντυπωσιακές καλλιέργειες της κατακίτρινης κανόλας να κερδίζουν στα σημεία! Το ψηλότερο σημείο της Λετονίας είναι το Gaiziņkalns (321 μ.).
2. Λιθουανία
perierga.gr - 9 χώρες χωρίς ούτε ένα βουνό στον... ορίζοντα!
Το έδαφος της Λιθουανίας είναι μια εναλλαγή πεδινών και ημι-ορεινών με ψηλότερο σημείο το Aukštojas Hill (294 μ.), στο ανατολικό τμήμα της χώρας. Η χώρα έχει πολυάριθμες λίμνες και σπουδαιους υγροτόπους, ενώ τα δάση καλύπτουν σχεδόν το 33% της Λιθουανίας.
1. Λευκορωσία
perierga.gr - 9 χώρες χωρίς ούτε ένα βουνό στον... ορίζοντα!
Η Λευκορωσία σε γενικές γραμμές έχει λείο και ελαφρώς λοφώδες ανάγλυφο, με μέσο υψόμετρο τα 160 μέτρα. Το ψηλότερο σημείο είναι το Dzyarzhynskaya Hara, που φτάνει τα 345 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ οι πολλές πεδιάδες διευκολύνουν την εγκατάσταση του πληθυσμού, τη γεωργία, την κατασκευή των βιομηχανικών επιχειρήσεων αλλά και την παροχή τουριστικών υπηρεσιών και αναψυχής.
πηγή

ΠΡΩΤΕΣ ΘΛΙΒΕΡΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ

 Αποτέλεσμα εικόνας για ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
 ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

 Με πολύ θλίψη και οδύνη ψυχής παρακολουθήσαμε από τα ΜΜΕ την έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου αρχής γενομένης από την Θεία Λειτουργία της Κυριακής της Πεντηκοστής και καταθέτουμε με πολλή συντομία στις γραμμές που ακολουθούν στον πιστό λαό του Θεού τις πρώτες διαπιστώσεις μας.    

Πρώτη θλιβερή διαπίστωση, η παρουσία και συμπροσευχή κατά τον Όρθρο και την Θεία Λειτουργία της μεγάλης αυτής Δεσποτικής εορτής στον Ιερό Ναό του Αγίου Μηνά Ηρακλείου, των αιρετικών Παπικών, Προτεσταντών και Μονοφυσιτών, κάτι το οποίον, όπως είναι γνωστό σε όλους, απαγορεύεται από τους Ιερούς Κανόνες. Οι Ορθόδοξοι προκαθήμενοι και οι άλλοι συμμετάσχοντες ιεράρχες καταπάτησαν Ιερούς Κανόνες, Αποστολικούς και Συνοδικούς, θέλοντας έτσι εκ προοιμίου να στείλουν ένα μήνυμα σ’ όλο τον κόσμο, πόσο σέβονται τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων και κατ’ επέκτασιν τον Συνοδικό Θεσμό, για τον οποίο κόπτονται και ομιλούν με μεγαλόστομες διακηρύξεις.

 Δεύτερη θλιβερή διαπίστωση, η παρουσία κατά την έναρξη των εργασιών της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου ως επισήμων προσκεκλημένων των αντιπροσωπειών, που έστειλαν οι αιρετικές κοινότητες των Παπικών, Προτεσταντών, και Μονοφυσιτών, κάτι που είναι μια πρωτοφανής καινοτομία, ξένη προς την Συνοδική μας Παράδοση. Μάλιστα οι εν λόγω αντιπρόσωποι  προσφωνήθηκαν ως «εκπρόσωποι αδελφών Εκκλησιών» από τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, προτού ακόμη η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος αποφανθεί περί της εκκλησιαστικότητος, η μη των εν λόγω αιρετικών κοινοτήτων. Έτσι ο κ. Βαρθολομαίος δημιουργώντας ένα τετελεσμένο γεγονός, έστειλε ένα δεύτερο μήνυμα, στα μέλη της Συνόδου αυτή τη φορά, ότι δεν έχει καμιά διάθεση να ονομάσει τους ετεροδόξους αιρετικούς, αλλά αδελφές Εκκλησίες. Ποτέ στην ιστορία των Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων της βυζαντινής περιόδου δεν υπήρξε το φαινόμενο των «παρατηρητών». Το να παρίστανται δηλαδή ως τιμώμενα πρόσωπα αιρετικοί, των οποίων οι αιρετικές διδασκαλίες έχουν καταδικασθεί από προηγούμενες Οικουμενικές Συνόδους. Οι αιρετικοί προσκαλούντο μεν, αλλ’ ως υπόδικοι, προκειμένου να απολογηθούν και όχι ως τιμώμενα πρόσωπα. Μόνο στην Α΄ και Β΄ Βατικανή Σύνοδο εμφανίστηκε το καθεστώς των «παρατηρητών». Είναι φανερό ότι η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος αντιγράφει παπικά πρότυπα.

Άλλη θλιβερή διαπίστωση, αυτή καθ’ εαυτήν η έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. Το γεγονός δηλαδή ότι η Σύνοδος αυτή ξεκίνησε τις εργασίες της κατά παράβασιν του Κανονισμού Οργανώσεως και Λειτουργίας, που υπογράφηκε κατά την Σύναξη των Προκαθημένων τον Ιανουάριο του 2016. Ο εν λόγω Κανονισμός μεταξύ άλλων προβλέπει ότι η Σύνοδος «συγκαλείται υπό της Α. Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου, συμφρονούντων και των Μακαριωτάτων Προκαθημένων πασών των υπό πάντων ανεγνωρισμένων κατά τόπους Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών» (αρθ.1). 

Ώστε λοιπόν τώρα που τέσσαρες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, (Ρωσίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας και Αντιοχείας),  διαφωνούν αιτιολογημένα ως προς την σύγκληση της Συνόδου και  ζητούν στην παρούσα φάση την αναβολή της, δεν πληρούται ο όρος: «συμφρονούντων και των Μακαριωτάτων Προκαθημένων». Επομένως δεν δικαιούνται, βάσει του ως άνω Κανονισμού, ούτε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ούτε όλες μαζί οι υπόλοιπες τοπικές Εκκλησίες να συγκροτήσουν Σύνοδο, αν θέλουν βέβαια να είναι συνεπείς με τον Κανονισμό, τον οποίον υπέγραψαν. Κατά τα άλλα καυχώνται οι Προκαθήμενοι και τα μέλη της Συνόδου ότι τηρούν επακριβώς Κανονισμό.Άλλη θλιβερή διαπίστωση το γεγονός ότι η Σύνοδος ξεκίνησε το έργο της χωρίς προηγουμένως να επικυρώσει τους Συνοδικούς Όρους και τους Συνοδικούς Ιερούς Κανόνες όλων των προγενεστέρων Οικουμενικών Συνόδων, έτσι ώστε να είναι όντως και η παρούσα Αγία και Μεγάλη Σύνοδος οργανική συνέχεια όλων των προγενεστέρων. Σημειωτέον ότι η αναφορά αυτή στις προγενέστερες Οικουμενικές Συνόδους ήταν μια πάγια τακτική που τηρείτο από τους αγίους Πατέρες των εν λόγω Συνόδων. Με την τακτική αυτή οι άγιοι Πατέρες ήθελαν να διακηρύξουν ότι αποδέχονται όσα οι προηγούμενες Οικουμενικές Σύνοδοι δογμάτισαν και προτίθενται να συνεχίσουν το έργο εκείνων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η αναγνώριση της Συνόδου του 787 μ. Χ. ως Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου υπό της Η΄ Οικουμενικής Συνόδου του αγίου Φωτίου το 879-880 μ. Χ.λλη θλιβερή διαπίστωση το γεγονός ότι η Σύνοδος ξεκίνησε το έργο της επί τη βάσει ενός Κανονισμού Οργανώσεως και Λειτουργίας ο οποίος δεν έγινε ομοφώνως αποδεκτός από όλους τους προκαθημένους κατά την Σύναξη αυτών του Ιανουαρίου 2016, αφού η Εκκλησία της Αντιοχείας δεν τον υπέγραψε. 

Η αρχή όμως της ομοφωνίας είναι απαραίτητος όρος και απαραίτητη προϋπόθεση για να συγκληθεί  η Σύνοδος, η οποία προβλέπεται στον ως άνω Κανονισμό. Επίσης ξεκίνησε το έργο της με βάση τα ομοφώνως αποδεκτά εξ κείμενα της Ε΄ Προσυνοδικής Διασκέψεως. Η βάση όμως αυτή δεν αποδείχθηκε ασφαλής, στέρεη και αμετακίνητη, όπως φάνηκε εκ των υστέρων. Και τούτο διότι τα έξι προσυνοδικά κείμενα έγιναν μεν αποδεκτά ομοφώνως από τους εκπροσώπους της Ε΄ Προσυνοδικής και από την Σύναξη των Προκαθημένων, (του Ιανουαρίου 2016), αλλά όχι και από όλες τις Ιεραρχίες των κατά τόπους Αυτοκεφάλων Εκκλησιών. Οι Εκκλησίες αυτές όταν παρέλαβαν από τους Προκαθημένους τα εξ προσυνοδικά κείμενα, όπως αυτά διαμορφώθηκαν στην Ε΄ Προσυνοδική, στη συνέχεια τα μελέτησαν συνοδικώς. Πολλές από αυτές, όπως η Εκκλησία της Βουλγαρίας, της Ελλάδος, της Γεωργίας κλπ.)  κατά την συνοδική μελέτη των κειμένων διαπίστωσαν κενά, ασάφειες, κακόδοξες διατυπώσεις κλπ., οπότε επέβαλαν τροποποιήσεις και διορθώσεις. Για τις Εκκλησίες λοιπόν αυτές που επέβαλαν τις εν λόγω διορθώσεις και τροποποιήσεις μετά από συνοδική μελέτη, είναι αυτονόητο ότι δεν ισχύουν πλέον τα προσυνοδικά κείμενα στην μορφή που αυτά είχαν κατά την Ε  Προσυνοδική, αλλά στη νέα μορφή που πήραν μετά τις διορθώσεις. Το γεγονός ότι οι προκαθήμενοι υπέγραψαν τα εξ κείμενα της Ε΄  προσυνοδικής ομοφώνως, (όπως και τον κανονισμό λειτουργίας της Συνόδου), αυτό δεν σημαίνει ότι οι Ιεραρχίες των κατά τόπους εκκλησιών δεσμεύονται από τις υπογραφές των προκαθημένων, για να δεχθούν τα κείμενα αυτά όπως έχουν. 

Η προσωπική γνώμη ενός Προκαθημένου σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να δεσμεύσει και να υποχρεώσει τη Σύνοδο της Ιεραρχίας, στην οποία αυτός ανήκει σε συμμόρφωση και αποδοχή της γνώμης του. Διότι τότε καταργείται ο Συνοδικός Θεσμός και ο κάθε προκαθήμενος μεταβάλλεται σε Πάπα, ο οποίος αποφασίζει και επιβάλλεται κυριαρχικά. Το ανώτατο όργανο διοικήσεως των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών σύμφωνα με την Ορθόδοξη Παράδοση, δεν είναι ο Προκαθήμενος αλλά η Σύνοδος της Ιεραρχίας.

 Μετά από όσα αναφέραμε προηγουμένως γίνεται πλέον κατανοητό, ότι είναι πέρα για πέρα εσφαλμένος ο ισχυρισμός του  Οικ. Πατριάρχου στην εισαγωγική του ομιλία: «Χωρούμεν, συνεπώς, επί το έργον ημών επί τη βάσει ομοφώνως εγκεκριμένων υπό των Εκκλησιών ημών Κειμένων, άτινα εκάστη Εκκλησία έχει ήδη αποδεχθή». Εδώ ο Οικουμενικός ως «ομοφώνως εγκεκριμένα κείμενα» εννοεί προφανώς τα κείμενα της Ε΄ Προσυνοδικής, που υπεγράφησαν από την Σύναξη των Προκαθημένων, (Ιανουάριος 2016),  τα οποία όμως δεν ισχύουν για ορισμένες Εκκλησίες, μετά τις διορθώσεις και αλλαγές, που αυτές επέβαλαν συνοδικώς. Φυσικά θα πρέπει να λεχθεί επίσης, ότι δεν ισχύει και η ομοφωνία, για την οποία ομιλεί ο Οικουμενικός, αφού ορισμένες εκκλησίες διαφοροποιούνται.  

 Περιττό να λεχθεί επίσης ότι ο παρά πάνω εσφαλμένος ισχυρισμός του  Οικ. Πατριάρχου, δεν ήταν ο μόνος στην εισαγωγική ομιλία του.  Υπάρχουν και άλλα σημεία στην εν λόγω ομιλία του, τα οποία χρήζουν κριτικής, και τα οποία ασφαλώς θα επισημάνουν άλλοι εν Χριστώ αδελφοί. 

Άλλη θλιβερή διαπίστωση το γεγονός ότι οι τέσσερις Εκκλησίες που δεν συμμετείχαν στη Σύνοδο, διασύρθηκαν διεθνώς. Η απουσία τους παρουσιάσθηκε τόσον από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, όσο και από άλλους προκαθημένους, στις εισαγωγικές των ομιλίες, ως τελείως αδικαιολόγητη και κατακριτέα. Και ούτε λίγο ούτε πολύ οι Εκκλησίες αυτές εμφανίσθηκαν με την απουσία τους ως ένοχες και υπόλογοι για δημιουργία σχισμάτων και διαιρέσεων. Ωστόσο, οι εν λόγω Εκκλησίες τελικά δεν συμμετείχαν, όχι διότι έτσι τους «κάπνισε», αλλά διότι, όπως εξηγήσαμε παρά πάνω, διαπίστωσαν μετά από συνοδικό έλεγχο ότι τα προσυνοδικά κείμενα πάσχουν. Και όπως ήταν πολύ φυσικό, ζήτησαν την αναβολή της Συνόδου, προκειμένου να μελετηθούν αυτά βαθύτερα, να γίνουν οι αναγκαίες διορθώσεις, και να παραχθούν έτσι νέα κείμενα, τα οποία θα γίνουν ομοφώνως αποδεκτά από όλες τις κατά τόπους Εκκλησίες. Επειδή όμως δεν έγινε δεκτή η πρότασή τους περί αναβολής της Συνόδου, επόμενο ήταν οι Εκκλησίες αυτές να μην συμμετάσχουν. 

Άλλη θλιβερή διαπίστωση, ίσως η πιο θλιβερή από όλες τις προηγούμενες, η μέσω μιας σκοτεινής και γριφώδους νέας διατυπώσεως στο κείμενο: «Σχέσεις Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον», ουσιαστική αναγνώριση εκκλησιαστικότητος στους ετεροδόξους αιρετικούς. Ιδού πια διατύπωση έγινε ομοφώνως αποδεκτή από την Σύνοδο: «Η Ορθόδοξος Εκκλησία αποδέχεται την ιστορικήν ονομασίαν άλλων ετεροδόξων Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών», αντί της διατυπώσεως: «Η Ορθόδοξος Εκκλησία αναγνωρίζει την ιστορικήν ύπαρξιν άλλων Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών». Δηλαδή η λέξις «ύπαρξις» αντικαθίσταται με την λέξη «ονομασία» και στη φράση «Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών» προστίθεται ο προσδιορισμός «ετεροδόξων». 

Την εν λόγω αλλαγή στη διατύπωση πρότεινε ο Μακ. Αρχ. Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, μετά από πολύωρες συζητήσεις και διαβουλεύσεις κατά τις οποίες εκφράσθηκαν πολλές αντικρουόμενες απόψεις. Με την νέα διατύπωση ισχυρίζεται ο Μακ. Αρχ. Αθηνών ότι  «πετυχαίνουμε μία συνοδική απόφαση που για πρώτη φορά στην ιστορία περιορίζει το ιστορικό πλαίσιο των σχέσεων προς τους ετεροδόξους όχι στην ύπαρξη, αλλά ΜΟΝΟ στην ιστορική ονομασία αυτών ως ετεροδόξων χριστιανικών Εκκλησιών η Ομολογιών».

Εδώ αναφύεται το εύλογο ερώτημα: Πως είναι δυνατόν να ονομάσει κανείς οτιδήποτε, ενώ παράλληλα απορρίπτει την ύπαρξή αυτού, το οποίον ονομάζει; Αντιφατική και απαράδεκτη επίσης από δογματικής απόψεως είναι και αποδοχή του όρου «ετεροδόξων χριστιανικών Εκκλησιών η Ομολογιών». Οι ετερόδοξες ομολογίες, δεν μπορούν να ονομασθούν «Εκκλησίες» επειδή ακριβώς αποδέχονται έτερα, αιρετικά δόγματα και ως αιρετικές δεν μπορούν να αποτελούν «Εκκλησίες». Πολύ λυπηρό επίσης είναι το γεγονός, ότι η αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν παρέμεινε πιστή και αμετακίνητη στις αποφάσεις της Συνόδου της Ιεραρχίας της 24ης και 25ης Μαΐου ε. ε. όπως όφειλε να πράξει, σχετικά με το εν λόγω θέμα. Η Σύνοδος της εν λόγω Ιεραρχίας είχε αποφασίσει την αντικατάσταση της φράσεως «ιστορικήν ύπαρξιν άλλων Χριστιανικών Εκκλησιών και Οµολογιων» με την φράση «ιστορικήν ύπαρξιν άλλων Χριστιανικών Οµολογιών και Κοινοτήτων».Τέλος μια άλλη θλιβερή διαπίστωση, τα όσα διεκήρυξε, με ιδιαιτέρα μάλιστα καύχηση ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος κατά την λήξη των εργασιών. Μεταξύ άλλων διεκήρυξε ότι «το Οικουμενικόν Πατριαρχείον υπήρξε πρωτοπόρον στον χώρο της Οικουμενικής Κινήσεως». Αναφέρθηκε επίσης στην παναιρετική Εγκύκλιο του 1920 «η οποία από πολλούς χαρακτηρίζεται ως ο Καταστατικός χάρτης του αργότερον ιδρυθέντος Π.Σ.Ε.» και ότι το «Οικουμενικόν Πατριαρχείον υπήρξεν εκ των ιδρυτικών μελών του Π.Σ.Ε. εις το Άμστερνταμ…».

Περιοριστήκαμε προς το παρόν μόνο στα παρά πάνω, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εδώ τελειώνει ο κατάλογος των θλιβερών διαπιστώσεων. 

Εύλογα, μετά από όσα αναφέραμε παρά πάνω, γεννάται το ερώτημα: Από μια Σύνοδο που ξεκίνησε και προχώρησε με τέτοιο τρόπο, τι μπορεί κανείς να περιμένει; Όπως επισημαίνει ο Κύριος: «Ου γαρ εστι δένδρον καλόν ποιούν καρπόν σαπρόν, ουδέ δένδρον σαπρόν ποιούν καρπόν καλόν·  έκαστον γαρ δένδρον εκ του ιδίου καρπού γινώσκεται» (Λουκ.6,43-44).  
Ο κάθε αναγνώστης ας βγάλει μόνος του τα συμπεράσματά του.


Απίστευτο!

Κατασκευασμένη η δήθεν ομοφωνία της Μεγάλης Συνόδου Μητροπολίτες πού συμμετείχαν δεν υπέγραψαν το τελικό κείμενο «ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ».


Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες αρνήθηκαν να υπογράψουν το τελικό κείμενο «ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ» τουλάχιστον οκτώ Μητροπολίτες. 

Από την αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν υπέγραψε ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου  Ιερόθεος, ο οποίος διετύπωσε την ρητή επιφύλαξή του και στα κείμενα «H AΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ ΚΟΣΜΟΝ» και «ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΚΩΛΥΜΑΤΑ ΑΥΤΟΥ». 

 Το τελικό Κείμενο «ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ» δεν υπέγραψαν, επίσης, οι Μητροπολίτες Λεμεσού  Αθανάσιος, Μόρφου Νεόφυτος, Κωνσταντίας και Αμμοχώστου  Βασίλειος
(Με κάποια επιφύλαξη),
  Αμαθούντος Νικόλαος, Λήδρας Επιφάνιος και Νεαπόλεως  Πορφύριος (από την αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Κύπρου), 

καθώς και ο Μητροπολίτης Μπάτσκας  Ειρηναίος (από την αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Σερβίας). 

Αποδεικνύεται, έτσι εκ των πραγμάτων, πως ο καινοφανής, για τα ορθόδοξα δεδομένα, Κανονισμός Λειτουργίας της Μεγάλης Συνόδου, που δεν έδινε δικαίωμα ψήφου στους Επισκόπους, αλλά μόνο στους Προκαθημένους, είχε ακριβώς αυτό τον σκοπό, την φίμωση, δηλαδή, των Επισκόπων και την κατασκευή μια τεχνητής ομοφωνίας, που έτσι κι αλλιώς δεν υφίσταται λόγω της αποχής τεσσάρων τοπικών Εκκλησιών από την Σύνοδο.
πηγή

"Δημοσιογράφος" και αρχισυντάκτης της ΕΡΤ ρωτάει τον υπουργό τι θα γίνει τώρα που η Αγγλία επιστρέφει στην Στερλίνα..

ΕΡΤ: "Η επιστροφή στη στερλίνα, θα έχει επίπτωση στον τουρισμό; μια που οι Βρετανοί τουρίστες είναι πολλοί".

Αθωότητα...

O Αρχιεπίσκοπος Τελμησσού δε μπορεί να μας κάνει μαθήματα Δημοκρατίας

O Αρχιεπίσκοπος Τελμησσού δε μπορεί να μας κάνει μαθήματα Δημοκρατίας 

Ο Πανιερώτατος Αρχιεπίσκοπος Τελμησσού Ιώβ δεν φρόντισε καν να κρύψει την αντιπάθειά του προς τη Ρωσίδα δημοσιογράφο από τον τηλεοπτικό σταθμό Russia Today. 
Έδειξε μάλιστα την εμπάθειά του σε όλο της το μεγαλείο όταν απάντησε στην ερώτησή της για το αν είναι δυνατό να εξευρεθεί μια κοινώς αποδεκτή λύση, αφού οι απουσιάζουσες από τη Σύνοδο Εκκλησίες δηλώνουν ότι δε θα δεχθούν τις αποφάσεις της.
Μιλώντας σε καθημερινή συνέντευξη Τύπου με ιδιαίτερα απότομο ύφος της απήντησε ότι και η ίδια, ως υπήκοος δημοκρατικής χώρας, πρέπει να γνωρίζει ότι και στις προεδρικές ή βουλευτικές εκλογές δεν προσέρχονται στις κάλπες όλοι οι ψηφοφόροι και όμως το γεγονός αυτό δεν ακυρώνει το εκλογικό αποτέλεσμα.
Αφήνουμε στην άκρη το ερώτημα αν είχε στόχο ο Πανιερώτατος να αμφισβητήσει τη γνησιότητα των δημοκρατικών θεσμών της Ρωσίας. Υποθέτουμε πως έλεγε αυτό που εννοούσε. Στέκει, ωστόσο, ο παραλληλισμός των αρχιερέων με εκλογείς;
Η σύγκριση αυτή, σε τελική ανάλυση, εκθέτει τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο. Τηρουμένων των αναλογιών, οι Αρχιερείς που συγκεντρώθηκαν στην Κρήτη, εκπροσωπούν μια απόλυτη μειονότητα των Ορθοδόξων. Ακόμα αν εφαρμόσουμε το αμερικανικό εκλογικό μοντέλο, στο οποίο θεωρητικά μια απόλυτη μειονότητα δύναται να επιβάλει τη βούλησή της στην πλειοψηφία, πάλι δεν είναι κατάλληλη η περίπτωση, επειδή οι εκλέκτορες δε δικαιούνται ούτε απουσία ούτε αποχή, γιατί το σύστημα προβλέπει να είναι παρόντες και να ψηφίσουν υποχρεωτικά, σε συλλογικό πνεύμα.
Σε παρόμοια αρχή συλλογικότητας στηρίζεται και η Ορθόδοξη Εκκλησία, χαρακτηρίζοντάς την ως συνοδικότητα. Στο πνεύμα συνοδικότητας οι οργανωτές της Συνόδου αντιμετωπίζοντας αντιδράσεις ορισμένων Εκκλησιών έπρεπε να καταβάλουν κάθε προσπάθεια προκειμένου να προσεγγίσουν τους αδελφούς τους αντί να απομονωθούν. Προηγουμένως ο Πανιερώτατος προσπάθησε να δικαιολογήσει τέτοια στάση, αποπερατώνοντας να πείσει το κοινό πως υπήρχαν σύνοδοι χωρίς τη συμμετοχή όλων των Εκκλησιών, όπως π. χ. η Γ’ Οικουμενική Σύνοδος ή Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης του 1872, την οποία χαρακτήρισε ως Πανορθόδοξη. Ακόμα και αν ήταν αλήθεια, μήπως πρόκειται για ένα θετικό παράδειγμα, το οποίο είναι καλό να ακολουθηθεί και να μιμηθεί;
Το χειρότερο όμως για τον Αρχιεπίσκοπο Ιώβ είναι ότι η Γ’ Οικουμενική Σύνοδος, η οποία πράγματι άρχισε χωρίς τη συμμετοχή της Εκκλησίας της Αντιοχείας, αναγνωρίστηκε ως Οικουμενική ακριβώς επειδή η Εκκλησία αυτή προσχώρησε στις εργασίες της Συνόδου και υιοθέτησε τα αποτελέσματά της – πράγμα, το οποίο δε φαίνεται να σκοπεύουν να κάνουν οι Εκκλησίες που απουσιάζουν από τη Σύνοδο. Όσο για τη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης του 1872, από την οποία απουσίαζαν οι Εκκλησίες της Ρωσίας και της Βουλγαρίας, πρόκειται για μια τοπική σύνοδο, η οποία για γνωστούς λόγους χαρακτηρίστηκε ως πανορθόδοξη από τον Αρχιεπίσκοπο.
Διαστρεβλώνοντας την ιστορία ο έξαρχος του Οικουμενικού Πατριάρχη θέλει να μας μάθει τη Δημοκρατία. Ωστόσο ο ίδιος άφησε τόσο αρνητικές αναμνήσεις ,λόγω επιβλητικής του συμπεριφοράς και απολυταρχικών του μεθόδων, στην Αρχιεπισκοπή Ρωσικών Ορθοδόξων Εκκλησιών της Δυτικής Ευρώπης, όπου ενθρονίστηκε το 2013, που ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναγκάστηκε ύστερα από δύο χρόνια να τον μεταθέσει στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, όπου έχει λιγότερες πιθανότητες να τυραννά τους ομόδοξους.
Στη Ρωσία θυμούνται ακόμα την κόντρα του με το περίφημο Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου Παρισίων, το οποίο προσπάθησε να διαλύσει, ενώ παράλληλα είναι ένας από τους παράγοντες της αποστασιοποίησης της Αρχιεπισκοπής Ρωσικών Ορθοδόξων Εκκλησιών από το Ρωσικό Πατριαρχείο, αντίθετα από τη Ρωσική Εκκλησία του Εξωτερικού.

Άλλη πηγή, που εμπνέει στον Πανιερώτατο τα δημοκρατικά ιδεώδη, είναι προφανώς οι στενές σχέσεις του με την παρούσα εθνικιστική κυβέρνηση της Ουκρανίας, η οποία φυσικά και ανήλθε στην εξουσία ως αποτέλεσμα μιας δημοκρατικής διαδικασίας και τώρα επιχειρείται να επιβάλει τη «δημοκρατία» της, με ναζιστικούς τρόπους και στις ανατολικές περιφέρειες της χώρας. Οι συμπάθειες του Αρχιεπισκόπου προς την χειραγωγούμενη από τις ΗΠΑ ουκρανική κυβέρνηση συνδέονται με την καταγωγή και τον τόπο γεννήσεώς του, αφού μεγάλωσε στον Καναδά σε ουκρανική οικογένεια. Καλό θα ήταν λοιπόν να πιστεύουμε ότι η εν λόγω Σύνοδος είναι πανορθόδοξη, αλλά είναι μάλλον οικουμενική, με προϋπόθεση βέβαια ότι όλη η οικουμένη μετατοπίστηκε πλέον στον Νέο Κόσμο
πηγή

Το “θαύμα” στην περιοχή της Σολέας και η ιστορία πίσω από αυτό

Το “θαύμα” στην περιοχή της Σολέας και η ιστορία πίσω από αυτό

«Τελικά εκεί που ο άνθρωπος αδυνατεί επεμβαίνει ο Θεός» είναι η φράση με την οποία τελειώνει την ανάρτησή του ο Χρήστος, ο άνθρωπος που σήμερα επισκέφθηκε την περιοχή της μεγάλης πυρκαγιάς στην Σολέα.
Ο ίδιος περιγράφει:
Σήμερα επισκεφθήκαμε την περιοχή της μεγάλης Πυρκαγιάς και τα Λημέρια της ΕΟΚΑ στα Σπήλια για να δούμε τις ζημιές που έγιναν μετά την φωτιά !! Πραγματικά είναι άξιο απορίας το γεγονός οτι μια μικρή ελληνική σημαία καθώς και ένα δάφνινο στεφάνι αλλά και η ταμπέλα δεν έπαθαν τίποτα μόνο σε θέλημα θεού θα το απέδιδα !! Τελικά εκεί που ο άνθρωπος αδυνατεί επεμβαίνει ο Θεός !!
Στην εφημερίδα “Σημερινή” της Πέμπτης  23 Ιουνίου, αναφέρεται ότι εθελοντής προβαίνει σε μια από τις πιο συγκινητικές εξιστορήσεις του οδοιπορικού που έκανε η εφημερίδα, μιλώντας για τη στιγμή που έσωσαν, από τα Λημέρια, την ελληνική σημαία.
«Με μεγάλη απογοήτευση είδαμε τα δάση μας να καίγονται και με μεγάλη συγκίνηση είδαμε σημαντικά, ιστορικά μνημεία, όπως τα κρησφύγετα της ΕΟΚΑ, να καταστρέφονται μπροστά στα μάτια μας. Όταν ακούσαμε ότι τα κρησφύγετα ήταν σε κίνδυνο, τρέξαμε να κατεβάσουμε τη σημαία της Ελλάδας για να μην καεί και αυτή», αναφέρει.
«Χαίρομαι που καταφέραμε να σώσουμε έστω την ελληνική σημαία», λέει με τρεμάμενη φωνή, καθιστώντας σαφή την τεράστια συμβολική και συναισθηματική αξία που έχει για τους ανθρώπους της περιοχής η διάσωση της σημαίας, περιγράφει στην εφημερίδα.
13438972_488571448013986_104659355061880375_n 13510895_488571338013997_4512609910270450720_n 13524558_488571401347324_7077833059725078778_n 13537528_488571498013981_8023276690670683759_n 13537659_488571368013994_7177670382770844904_n
πηγή

«Σητεία: Τόσο δύσκολο να πεις αντίο»

– Δείτε το εξαιρετικό πλήρες βίντεο διά χειρός Παπαδουλάκη

Μὴ νομίζεις πὼς οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἐναντίον σου, ἁπλά εἶναι ὑπέρ τοῦ ἑαυτοῦ τους.

Τζ. Φάουλερ

Η «ονομαστική αποδοχή των ετεροδόξων εκκλησιών» και η άρνηση υπογραφών από επισκόπους της Μεγάλης Συνόδου

Αποτέλεσμα εικόνας για συνοδος στη κρητη 
Πριν δυο μέρες διαβάσαμε εκ της ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος 

 Εις το ευαίσθητον κείμενον το οποίο αφορούσε τις σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τον λοιπόν Χριστιανικόν Κόσμον η Αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ελλάδος στοιχούσα το πνεύμα της Ιεραρχίας, προέτεινε εις την παράγραφον 6η αντί του: «Η Ορθόδοξος Εκκλησία αναγνωρίζει την ιστορικήν ύπαρξιν άλλων Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών», το «Η Ορθόδοξος Εκκλησία αποδέχεται την ιστορικήν ονομασίαν άλλων ετεροδόξων Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών», με αποτέλεσμα να υπάρξει πλήρης αποδοχή της προτάσεως και να επέλθει ομοφωνία. Συγκεκριμένα ο Μακαριώτατος παρουσιάζοντας την πρόταση δήλωσε τα εξής: «Μέ τήν τροπολογίαν αὐτήν πετυχαίνουμε μία συνοδική ἀπόφαση πού γιά πρώτη φορά στήν ἱστορία περιορίζει τό ἱστορικό πλαίσιο τῶν σχέσεων πρός τούς ἑτεροδόξους ὄχι στήν ὕπαρξη, ἀλλά ΜΟΝΟ στήν ἱστορική ὀνομασία αὐτῶν ὡς ἑτεροδόξων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν ἤ Ὁμολογιῶν. Οἱ ἐκκλησιολογικές συνέπειες τῆς ἀλλαγῆς αὐτῆς εἶναι αὐτονόητες. Όχι μόνο δέν ἐπηρεάζουν ἀρνητικῶς μέ ὁποιοδήποτε τρόπο τή μακραίωνη ὀρθόδοξη παράδοση, ἀλλ’ ἀντιθέτως προστατεύεται μέ πολύ σαφή τρόπο ἡ ὀρθόδοξη ἐκκλησιολογία. orthodoxia.info

 Ένας δημοσιογράφος που στηρίζει το Φανάρι έγραψε το Σάββατο: Το κείμενο, με κάποιες προσθαφαιρέσεις, είναι αυτό που συνέταξε η Ε' Προσυνοδική Πανορθόδοξος Διάσκεψις στο Σαμπεζύ της Γενεύης. Με την προσθήκη της λέξης "ετερόδοξες" Εκκλησίες ή αντί της λέξης "ύπαρξις" έχουμε την λέξη "ονομασία" (ούτως ή άλλως δεν ονοματίζουμε κάτι που δεν υπάρχει), δεν αλλάζει η ουσία και το πνεύμα του κειμένου. Οι διάλογοι μεταξύ των Εκκλησιών θα συνεχίσουν να υφίστανται, η αναγνώριση των μυστηρίων εκατέρωθεν ως έχει μέχρι τώρα...panagiotisandriopoulos

Κατόπιν αυτού γίνεται σαφές πόσο αμφίσημη και ποικιλοτρόπως εκμεταλλεύσιμη ήταν η αλλαγή περί ονομαστικής αποδοχής και μόνον των χριστιανικών κοινοτήτων... 
Ο καθένας καταλαβαίνει ο,τι θέλει και χρησιμοποιεί το συνοδικό κείμενο όπως θέλει. 

 Το κείμενο δεν υπογράφτηκε από λίγους επισκόπους της Πανορθόδοξης Συνόδου!

Δυο, ίσως και πλέον επίσκοποι από την Κύπρο δεν υπέγραψαν το κείμενο, οι επίσκοποι Λεμεσού και Μόρφου. 
Ο επίσκοπος Ναυπάκτου από την Ελλαδική Εκκλησία δεν υπέγραψε το κείμενο. 

Πληροφορίες μας λένε, ότι ένας επίσκοπος της Σερβικής Εκκλησίας και ένας επίσκοπος της Πολωνίας δεν υπέγραψε το κείμενο επίσης...

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

Νίκησε η ορθοδοξία των πατέρων μας !




Και όμως αγαπητοί μας αδελφοί , δεν πρέπει να βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπεράσματα για τις υπογραφές επισκόπων  στα τελικά κείμενα, είναι υπέρ της ορθοδόξου παραδόσεως  και όχι υπέρ της κακοδοξίας των οικουμενιστών! Ακόμη και σήμερα υπάρχουν άγιοι  Μάρκοι ευγενικοί!

Τις Θεός μέγας ως ο Θεός ημών, συ ει ο Θεος, ο ποιών θαυμάσια μόνος.

Ο 28χρονος που έκανε την Βυζαντινή αγιογραφία τέχνη του δρόμου!


Όταν η Βυζαντινή αγιογραφία και η Αρχαία ελληνική παράδοση “παντρεύονται” με το γκραφίτι, τότε ένα σύγχρονο εικαστικό θαύμα γεννιέται. Ποιος είναι ο ιδιότυπος έλληνας ζωγράφος που ακούει στο όνομα “Φίκος” και κατάφερε να κερδίσει διεθνείς εντυπώσεις από το Μεξικό έως την Ελβετία και από το Λονδίνο έως την Ιταλία.
Δείτε την ιστοσελίδα του  famousforareason.gr

Ο διανοούμενος της πλάκας που «τρέχει» στα τέσσερα για να ανέβει

Δείξε μου τον τομεάρχη σου να σου πω ποιος είσαι». Πιο χαρακτηριστική περίπτωση από τον τομεάρχη Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ Θανάση Χειμωνά (που δίνει μαθήματα πολιτικής βαρβαρότητας) δεν υπάρχει! Πρόκειται για τον συγγραφέα ο οποίος ακόμα και εντός των τειχών της Χαριλάου Τρικούπη έχει γίνει αρκετές φορές ανέκδοτο, κυρίως όταν εσχάτως διεκδίκησε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δείχνοντας ότι αδυνατεί να αντιληφθεί το «μέγεθός» του! Φυσικά απέτυχε παταγωδώς, αφού δεν κατάφερε να συγκεντρώσει καν τις απαραίτητες υπογραφές, ώστε η υποψηφιότητά του να θεωρηθεί έγκυρη. Για την ιστορία ο κ. Χειμωνάς χρειαζόταν μόλις 200 υπογραφές (από περίπου 2.000 συνέδρους!), αλλά τα «πράσινα» στελέχη τού γύρισαν την πλάτη επιδεικτικά.
Δεν είναι λίγες οι φορές που ο 45χρονος συγγραφέας με το σκουλαρίκι στο αυτί έχει γίνει αρνητικός πρωταγωνιστής στον δημόσιο βίο.
Ατόπημα
Τελευταίο ατόπημά του ήταν όταν επιτέθηκε στον Προκόπη Παυλόπουλο επειδή γονάτισε στη λειτουργία της Πεντηκοστής. Ο υπεύθυνος του Τομέα Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ (αλήθεια, η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ συμφωνεί με τις αθλιότητές του;) ανάρτησε στο facebook μια φωτογραφία του Προέδρου της Δημοκρατίας, που συμμετείχε στην ημέρα των γονυκλισιών, μαζί με μια άλλη του Σαντάμ Χουσεΐν, επίσης γονατιστού, συγκρίνοντας άσχετα πράγματα. Ο κατά τα άλλα δήθεν διανοούμενος απέδειξε έτσι το μεγαλείο της ασχετοσύνης του, αφού είναι προφανές ότι δεν γνώριζε το τυπικό της συγκεκριμένης θείας λειτουργίας που τελείται μία φορά τον χρόνο! Ουδόλως όμως τον αφορά η αλήθεια αφού, όπως έχει φανεί ως τώρα από την πολιτική «καριέρα» του, τον ενδιαφέρει μόνο η πολιτική ανέλιξή του, προσκυνώντας το κόμμα του διέλυσε την Ελλάδα και την έστειλε στα Μνημόνια. Ισως γι’ αυτό το επίπεδο της πολιτικής «ρητορείας» του αγγίζει τα όρια του... δαπέδου! Αυτή όμως δεν είναι η πρώτη φορά που προκάλεσε με τις ανοησίες του. Παλαιότερα, αφορμή για ιδιαίτερα επικριτικά σχόλια εναντίον του είχε σταθεί ένα άρθρο με το οποίο υπερασπιζόταν τη σύζυγο του Ακη Τσοχατζόπουλου, Βίκυ Σταμάτη. Το ανέβασε στο διαδίκτυο, όμως στον διάλογο που ακολούθησε με άλλους χρήστες ξεπέρασε κάθε όριο χρησιμοποιώντας εκφράσεις πεζοδρομίου. «Στο Δρομοκαΐτειο νοσηλεύεται. Αν ήταν έγκυος, θα βρισκόταν στο Μητέρα. Οταν έρθετε στα πράγματα, να κάνετε λαϊκά δικαστήρια. Τώρα μόκο» ήταν η αρχική φράση του κ. Χειμωνά. «Οταν έρθουμε στα πράγματα ποιοι; Δημοκρατικό σας βρίσκω, δε λέω. Μόκο να πείτε στη μανούλα σας που σας έμαθε τρόπους» σχολίασε διαδικτυακή συνομιλήτριά του. Και τότε, αφού εξάντλησε τα επιχειρήματά του, έδειξε το πραγματικό πρόσωπό του: «Το λέω στη δική σου μάνα όταν την (μπιμπ) και τραγουδάει Πάριο».
Μάλιστα χωρίς ίχνος μεταμέλειας ο χυδαιολόγος κατά τα άλλα υπεύθυνος Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ επανήλθε για να εξηγήσει τη στάση του. «Αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη των πράξεών μου, ωστόσο δηλώνω πως και σήμερα θα έκανα το ίδιο» έγραψε δείχνοντας ότι ούτε καν κατάλαβε τι είπε και συνέχισε χειροτερεύοντας τα πράγματα: «Μου λένε διάφοροι: “Είσαι συγγραφέας, μη βρίζεις” ή “είσαι πολιτικός, θα χάσεις ψήφους”. Ε, λοιπόν, στ’ αρχ... μου αν στις επόμενες εκλογές δεν βρω ούτε την ψήφο μου! Στ’ αρχ... μου αν δεν αγοράσει κανείς τα γαμ... βιβλία μου».
Ιδιαίτερο, πάντως, ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι πολιτικές απόψεις του «σοσιαλιστή» κ. Χειμωνά. Εκεί που θα περίμενε κανείς να μιλάει με τα καλύτερα λόγια για τον ελληνικό λαό (ζητάει άλλωστε την ψήφο του και εκπροσωπεί κόμμα), εκείνος τον χαρακτηρίζει όχλο και «γίδια». Προφανώς, βέβαια, γιατί του έχει γυρίσει πολλές φορές την πλάτη, κάτι που (όσο κι αν παριστάνει τον άνετο) δεν μπορεί να ξεπεράσει.
Αρθρο
Σε άλλο βαθυσπούδαστο άρθρο του με τίτλο «Το τέλος του ελληνικού όχλου» γράφει ότι για τα δεινά της πατρίδας δεν ευθύνονται η κρατικοδίαιτη ολιγαρχία, που αφαίμαξε τον ελληνικό πλούτο, ούτε το πολιτικό σύστημα, που έφτασε τη χώρα ένα βήμα πριν από τη χρεοκοπία. Ευθύνεται ο ελληνικός λαός, που κατά τον ίδιο συμπεριφέρεται σαν «όχλος» και μάλιστα σαν «κυρίαρχος όχλος»! «Στις 25 Ιανουαρίου, για πρώτη φορά στην ελληνική Ιστορία, ο όχλος έγινε κυβέρνηση. Εγκαινιάστηκε έτσι ένα νέο πολιτικό σύστημα, η οχλοκρατία. Επιτέλους, λοιπόν, ο όχλος κυβέρνησε. Και απέτυχε παταγωδώς. Εφερε τη χώρα ένα βήμα από την ολοκληρωτική διάλυση, αποδεικνύοντας την ελαφρότητα και την ανοησία του» έγραφε χαρακτηριστικά ο Θ. Χειμωνάς χωρίς να αντιλαμβάνεται προφανώς την επικινδυνότητα των απόψεών του, αφού ουσιαστικά αμφισβητεί την ίδια τη δημοκρατία ... επειδή δεν του αρέσουν οι επιλογές των πολιτών!
Συγγραφέας... τηλεπαιχνιδιών
Οι απόψεις του «προοδευτικού Θ. Χειμωνά», που παραπέμπουν ευθύτατα σε φασιστικές λογικές, δεν έχουν τελειωμό: έγραψε προσφάτως στο facebook αναφερόμενος στους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ «Διανοητικά καθυστερημένα γίδια από κάτω χειροκροτάνε», ενώ ενδεικτική της ανοησίας και της τρικυμίας στο κεφάλι του ήταν η φράση «όταν χρειάζεσαι έναν τζιχαντιστή δεν τον βρίσκεις ποτέ...» που επίσης με καμάρι έγραψε!
Ο «λόγιος» Θανάσης Χειμωνάς έχει παραδεχτεί ότι πέραν της συγγραφής βιβλίων «αναγκάστηκε» κατά καιρούς να γράφει ερωτήσεις για τηλεπαιχνίδια, με κορυφαίο το αλήστου μνήμης «Η εκδίκηση της ξανθιάς». Προφανώς αυτές οι γνώσεις του εκτιμήθηκαν από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ! Το περίεργο είναι γιατί ύστερα από τόσες γκάφες η Φώφη Γεννηματά ακόμα τον στηρίζει...
 πηγή

Μίμησις ομολογίας των αγίων Πάντων


πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος ,ἐφημ. Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς
Ὁ Ἀπ. Παῦλος γράφει στήν Α΄ πρός Κορινθίους ἐπιστολή : «Μιμημαί μου γίνεσθε, καθώς καγώ Χριστοῦ». Το ἴδιο φωνάζει σήμερα καί καθένας ἀπό τούς ἁγίους Πάντες σ’ἐμᾶς. Ἄν εἶστε Χριστιανοί, μιμηθῆτε μας! Διότι, ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, «ἑορτή ἁγίου, μίμησις ἁγίου». Ἄν ἑορτάζουμε τούς ἁγίους, πρέπει νά τούς μιμηθοῦμε. Σέ τί ὅμως νά τούς μιμηθοῦμε; Στά μαρτύρια; Στήν ἀσκητικότητα; Στά θαύματα; Εἴμαστε ἁμαρτωλοί, σκουλήκια βρωμερά καί δέν μποροῦμε νά τούς φτάσουμε. Σέ τί, ὅμως, μποροῦμε νά τούς μοιάζουμε; Στήν ὁμολογία τῆς πίστεως. Ἄν δέν ἔχεις ὁμολογία πίστεως, Χριστιανός δέν εἶσαι, μᾶς εἶπε ὁ Κυριος στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα. «Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοί ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω καγώ ἐν αὐτῶ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. Ὅστις δ’ἄν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτόν καγώ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς». Τί θά πεῖ ὁμολογία πίστεως; Αὐτό, πού πιστεύεις, νά μήν τό κρατᾶς κρυφό μές τήν καρδιά σου, ἀλλά νά ἔχεις τό θάρρος νά τό λες, νά τό ἐκφράζεις μέ τή γλῶσσα σου. Ἔτσι ἔκαναν οἱ ἅγιοι Πάντες.


Τί πρέπει νά ὀμολογήσουμε ἐμεῖς οἱ σημερινοί Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί στή σύγχρονη ἐποχή, πού ζοῦμε;
Α) Πρέπει νά ὀμολογήσουμε ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἀποκλειστικῶς καί μόνον αὐτή ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική και Ἀποστολική Ἐκκλησία τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως˙ ὅτι αὐτή εἶναι ἡ κιβωτός τῆς σωτηρίας, καί ὅτι ἐκτός αὐτῆς, δηλ. στά σχίσματα, στίς αἱρέσεις καί στίς παραθρησκεῖες, δέν ὑπάρχει σωτηρία.
Β) Πρέπει νά ὀμολογήσουμε ὅτι ὁ Παπισμός, ὁ Προτεσταντισμός καί ὁ Μονοφυσιτισμός εἶναι αἱρετικές θρησκευτικές παρασυναγωγές, εἶναι αἱρέσεις και ὄχι «ἐκκλησίες» και ὅτι οἱ ἀρχηγοί τους εἶναι αἱρεσιάρχες.
Γ) Πρέπει νά ὀμολογήσουμε ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι παναίρεση καί οἱ οἰκουμενιστές παναιρετικοί. Ὁ σύγχρονος ἅγιος γέρων καί καθηγητής τῆς Δογματικῆς ὅσιος Ἰουστίνος Πόποβιτς σημειώνει ὅτι «Ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι κοινόν ὄνομα διά τούς ψευδοχριστιανισμούς, διά τάς ψευδοεκκλησίας τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Μέσα του εὑρίσκεται ἡ καρδία ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν οὐμανισμῶν μέ ἐπικεφαλῆς τόν Παπισμό. Ὅλοι δέ αὐτοί οἱ ψευδοχριστιανισμοί, ὄλαι αἵ ψευδοεκκλησίαι δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά μία αἵρεσις παραπλεύρως εἰς τήν ἄλλην αἵρεσιν. Τό κοινόν εὐαγγελικόν ὄνομά τους εἶναι ἡ παναίρεσις».
Δ) Πρέπει νά ὀμολογήσουμε ὅτι εἶναι ἀνεπίτρεπτη καί ἀπαράδεκτη ἡ συμμετοχή ἀρκετῶν Τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν στόν παμπροτεσταντικό ὁμογενοποιητικό ὀργανισμό τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν λεγομένων «Ἐκκλησιῶν» μᾶλλον Αἱρέσεων. Εἶναι καυτά τά ἐρωτήματα τοῦ ὁσίου Ἰουστίνου Πόποβιτς γιά τό ἐν λόγῳ θέμα : «Ἕως πότε θά ἐξευτελίζουμε δουλικῶς τήν Ἁγίαν μας Ὀρθόδοξον Ἀγιοπατερικήν Ἐκκλησίαν διά τῆς οἰκτρῶς καί φρικωδῶς ἀντι-ἁγιοπαραδοσιακῆς στάσεώς μας ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τοῦ λεγομένου «Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν»;  Ἤταν ἄραγε ἀπαραίτητον ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, αὐτό το Πανάχραντον Θεανθρώπινον Σῶμα καί ὀργανισμός τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, νά ταπεινωθεῖ τόσον τερατωδῶς, ὥστε οἱ ἀντιπρόσωποί  της θεολόγοι, ἀκόμα δέ καί Ἱεράρχαι, νά ἐπιζητοῦν τήν «ὀργανικήν» μετοχήν καί συμπερίληψιν εἰς τό λεγόμενον «Παγκόσμιον Συμβούλιον τῶν Ἐκκλησιῶν», τό ὁποῖον, κατ’  αὐτόν τόν τρόπον, γίνεται εἰς νέος ἐκκλησιαστικός «ὀργανισμός», μία «νέα Ἐκκλησία» ὑπεράνω τῶν Ἐκκλησιῶν, τῆς ὁποίας οἱ Ὀρθόδοξοι καί μή Ὀρθόδοξοι ἐκκλησίαι ἀποτελοῦν μόνο «μέλη» («ὀργανικῶς μεταξύ των συνδεδεμένα»!); Ἀλοίμονον, ἀνήκουστος προδοσία»!
Ε) καί τελευταῖον, πρέπει νά ὀμολογήσουμε ὅτι ἡ Διευρυμένη Σύναξη τῶν Προκαθημένων τῶν 10 ἀπό τίς 14 Τοπικές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, πού ἔλαβε χώρα στήν Κρήτη τήν περασμένη ἑβδομάδα, δέν εἶναι οὔτε Πανορθόδοξη, οὔτε Ἁγία, οὔτε Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀλλά εἶναι μία σύναξη ἐπικίνδυνη καί προβληματική, ἐπειδή ἀπέκλεισε μεγάλη μερίδα Ἐπισκόπων καί κατέλυσε τήν ὀρθόδοξη συνοδικότητα˙ εἶναι μία σύναξη χωρίς τήν ἀντικειμενική ἐνημέρωση τοῦ ὀρθοδόξου πληρώματος, μέ θεολογικές ἀσυνέπειες καί ἀντιφάσεις καί μέ ἀποκλειστικό ρόλο «ἁρμοδίου καί ἐσχάτου κριτοῦ» σέ θέματα πίστεως. Εἶναι μία σύναξη, πού στηρίχθηκε καί ἐφάρμοσε βατικάνεια, παπικά, μασονικά καί ἀμερικανικά πρότυπα καί μεθόδους. Μέσω τῆς Συνάξεως τῆς Κρήτης ἐπιβλήθηκαν καί κατοχυρώθηκαν «ἀλάθητες» ἀποφάσεις, δημιουργήθηκε ἀλλοιωμένη ὀρθόδοξη αὐτοσυνειδησία, καθιερώθηκε ἡ μεταπατερική αἵρεση, νομιμοποιήθηκε θεσμικά ἡ παναίρεση τοῦ συγκρητιστικοῦ διαχριστιανικοῦ καί διαθρησκειακοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί ἀναγνωρίστηκε ἐκκλησιαστικότητα στίς αἱρέσεις του Παπισμοῦ, τοῦ Προτεσταντισμοῦ καί τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ. Γιά τούς λόγους αὐτούς καί ἄλλους πολλούς ἡ ληστρική καί οἰκουμενιστική ψευδοσύναξη τῆς Κρήτης καί οἱ ἀποφάσεις της δέν μποροῦν νά γίνουν ἀποδεκτές ἀπό τό ὀρθόδοξο πλήρωμα καί τήν γρηγοροῦσα ἐκκλησιαστική συνείδηση.
Ἀγαπητοί μου, ζοῦμε σέ ἐποχή ἀρνήσεως τῆς πίστεως. Ὁ Χριστός, ὅμως, ζητάει καί σήμερα νά τόν ὁμολογοῦμε. Ἄς γίνουμε, λοιπόν, κι ἐμεῖς μικροί ὁμολογητές. Κι ἄν ἀκόμη ὅλοι ἀρνηθοῦν τόν Χριστό, καί μείνεις ἕνας καί μόνος σου, ἐσύ νά ὁμολογεῖς τό πανάχραντο ὄνομά Του. Τότε θά μοιάζεις μέ τούς ἁγίους Πάντας. Τό εἶπε καθαρά ὁ Χριστός. Μέ ὁμολογεῖς; Θά σέ ὁμολογήσω. Μέ ἀρνεῖσαι; Θά σέ ἀρνηθῶ. Γνώρισμα τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ εἶναι παντοῦ καί πάντοτε, μέ λόγια, μέ ἔργα καί μέ αἷμα, νά ὁμολογεῖ τόν Χριστό, τόν Ὁποῖο ὑμνοῦν ἅγγελοι καί ἀρχάγγελοι εἰς αἰῶνας αἰώνων. Ἀμήν!