Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

ΑΠΩΛΕΙΕΣ


έφυγε  το πρωί της Δευτέρας, σε ηλικία 94 ετών, ο Βέλγος μουσικός, Τουτς Τίλεμανς, ο οποίος θεωρείτο παγκοσμίως «ο βασιλιάς της φυσαρμόνικας».
Όπως γνωστοποίησε η ατζέντισσά του, Φίερλε Βαν ντε Πουλ, ο Τίλεμανς πέθανε στον ύπνο του, έναν μήνα μετά την εισαγωγή του στο νοσοκομείο έπειτα από πτώση.
Ο Τουτς Τίλεμανς είχε γεννηθεί στις 29 Απριλίου του 1922 στις Βρυξέλλες και είχε εγκατασταθεί στα τέλη της δεκαετίας του '40 στις ΗΠΑ, όπου είχε συνοδεύσει στη σκηνή τα μεγαλύτερα ονόματα της τζαζ, από την Έλα Φιτζέραλντ ως τον Τσάρλι Πάρκερ και από τον Μπιλ Έβανς ως τον Ζιλμπέρτο Ζιλ.
Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του ΑΠΕ, εκτός από βιρτουόζος της φυσαρμόνικας, θεωρείτο και ιδιαίτερα ταλαντούχος κιθαρίστας.
Τον Μάρτιο του 2014 ο Τίλεμανς είχε ανακοινώσει ότι αποχωρεί από τη μουσική σκηνή, καθώς δεν αισθανόταν πλέον ότι έχει τις δυνάμεις που απαιτούνταν για μια ολόκληρη συναυλία.

ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΖΑΜΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ !



Βεβαίως και θέλω! 



Πρώτη προτεραιότητα για την πολιτεία μας! 



Χμμμ..

Όχι. 



Δεύτερη. 



Ως πρώτη είναι η αποφυλάκιση του Επισκόπου Σκοπίων Ιωάννου γιατι αρνείται να χρησιμοποιήσει τον όρο «Εκκλησία της Μακεδονίας» και στην Ελλάδα οι απανταχού υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν αναφέρουν λέξη. Μετά μια συζήτηση για τις σφαγές των χριστιανών στη Συρία και στο Ιράκ, εκεί που επίσης δεν ακούγεται κουβέντα. Όταν όμως πρέπει να μιλήσουμε για ανθρώπινα δικαιώματα, η αναγκαία συνθήκη είναι να μην είναι ελληνικά και να μην είναι ορθόδοξα. Για όλα τα άλλα πρέπει να δώσουμε μάχη να τα κατοχυρώσουμε. 



Τζαμί στην Αθήνα λοιπόν. 



 Ενδιαφέρον. 



Έχω να κάνω μερικές επισημάνσεις και όστις θέλει ας τις λάβει υπόψη του. 



Οι μουσουλμάνοι είναι χωρισμένοι στα δύο. Στους σουνίτες ( τούρκοι ) και στους σιίτες ( Ιράν ). Το τζαμί ποια ομάδα θα αφορά; Και οι δύο δεν γίνεται καθώς μισούνται σφόδρα μεταξύ τους. Εκτός μια και κάναμε την αρχή ας πάει και το παλιάμπελο και να φτιάξουμε δύο. Αφού το ένα βλέπει στον Παρθενώνα, το άλλο μπορεί να βρίσκεται ακριβώς δίπλα. 



Η τοποθεσία του είναι η χειρότερη δυνατή. Μιλάμε για το κέντρο της Αθήνας και όπως το βλέπεις ακριβώς από πάνω φαίνεται η Ακρόπολη. Καταλαβαίνεις τον συμβολισμό; 



Η παιδεία των Ελλήνων είναι χείριστη. Είμαστε απολίτιστος λαός. Ακόμα και όταν ο πρύτανης κ. Φορτσάκης λέει το αυτονήτο, να μην είναι ξέφραγο αμπέλι τα πανεπιστήμια, Συριζαίοι βουλευτές αντιδρούν μετά μανίας. Αν λοιπόν πάει ο Έλλην που δεν σέβεται ούτε το άγαλμα του Παλαμά έξω από την Εθνική Βιβλιοθήκη, και κάνει γκράφιτι στο τζαμί, μπορείς να φανταστείς την αντίδραση των φανατικών μουσουλμάνων; 



Όταν έχουμε τρομακτικό πρόβλημα λαθρομετανάστευσης, ποίοι είναι αυτοί οι μουσουλμάνοι που θα πηγαίνουν στο τζαμί; Είναι νόμιμα παραμένοντες στη χώρα μας; είναι δυνατόν μια ευνομούμενη θεωρητικά πολιτεία να υπακούει στις απαιτήσεις των παράνομων μεταναστών; Αν είχαμε όπως στη Θράκη, Έλληνες πολίτες μουσουλματικού θρησκέυματος, τόσους πολλούς, πάει στην ευχή να το καταλάβω. Όμως δεν έχουμε. 



Έχει καταλάβει κανείς ότι ένα τεράστιο τζαμί θα γίνει πόλος ανεξέλεγκτου θρησκευτικού τουρισμού στην Ελλάδα που θα εγείρει αξιώσεις και απαιτήσεις; 



Μας συμφέρει ως Ελλάδα να βάλουμε έναν θύλακα ασύλου στο κέντρο της Αθήνας; Αν αύριο κηρυχτεί εναντίον μας ένας ιερός πόλεμος, πιστεύεις ότι θα μπορεί ανενόχλητη να επέμβει η Αστυνομία; 



Είναι γνωστό πως γύρω από το τζαμί, σε όλες τις χώρες του κόσμου, γίνεται γκέτο. Ποιος κατά τη γνώμη σου Έλληνας θα ανοίξει πχ κρεοπωλείο δίπλα στο τζαμί; Τις συνέπειες αυτού του γκέτο, μπορείς να τις συνειδητοποιήσεις; 



Μήπως θυμάσαι τις διαδηλώσεις και τα επεισόδια στην Ομόνοια όταν και καλά ένας Έλληνας αστυνομικός έσκισε το Κοράνι; Για φαντάσου πολλούς περισσότερους φανατικούς να ξεσηκωθούν με οποιαδήποτε αφορμή… 



Τα προβλήματα που έχουν οι άλλες χώρες ( Γαλλία ) με το Ισλάμ δεν τα βλέπουμε; 



Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουμε πως η επίσημη ανέγερση μουσουλμανικού τεμένους, σημαίνει επίσημη αναγνώριση μουσουλμανικής μειονότητας στην Αθήνα; 



Γνωρίζεις πως περιοχή – σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες του Ισλάμ - που αποκτά Τέμενος θεωρείται «Νταρ-αλ-Ισλάμ», χώρος δηλαδή Μουσουλμανικός ο οποίος δεν δύναται να δοθεί ποτέ πίσω και επιπλέον θεωρείται ότι ανήκει στη παγκόσμια Ισλαμική «Οικογένεια»;;



Ε! ψιτ! Εσύ! Εσυ, αριστερίζοντα εθνομηδενιστή θολοκουλτουριάρη, είσαι έτοιμος καμάρι μου για μαζική μουσουλμανική εποίκηση; 



Στο κάτω κάτω της γραφής, για να δώσουμε τον χώρο στο κέντρο της Αθήνας για το τζαμί, εμείς τι θα πάρουμε; Σάμπως θα λειτουργήσει η Αγιά Σοφια ως ορθόδοξη εκκλησία; 



Μα θα μου πει ο θολοκουλτουριάρης, στην Αγγλία έχουν 1.500 τζαμιά, τι έπαθαν; Αγαπητέ, έχουμε τα ίδια σύνορα; 



Υπάρχει μεγάλη ένταση στο Αιγαίο με τη γεώτρηση που γίνεται από την Κύπρο. Εμείς δεν τολμάμε προς το παρόν. Φαντάσου να γίνει ένα μπαμ με την Τουρκία και να έχουμε ως ορμητήριο το τζαμί στην Αθήνα και πέριξ φανατικούς μουσουλμάνους έτοιμους για όλα… 



Αν πρέπει για λόγους ανεκτικότητας και μαρκετινγκ να φτιάξουμε ντε και καλά ένα τζαμί, αν ήταν στο χέρι μου, θα το έκανα στο Μενίδι ή στα Νέα Λιόσια. Να τους έχουν υπό έλεγχο οι  Ρομά.



Στο Βοτανικό προτιμώ να γίνει το γήπεδο του Παναθηναϊκού και το Δημαρχείο και στην Αλεξάνδρας πάρκο.  Επιλογές για το καλύτερο επίπεδο ζωής των Ελλήνων και όχι των λαθρομεταναστών… 



Πάντως πραγματικά δεν μπορώ να το καταλάβω. Αφού είναι τόσο καλή θρησκεία το Ισλάμ γιατί οι μουσουλμάνοι σπεύδουν στην Ευρώπη; Στους κακούς άπιστους; Ας μείνουν στις χώρες τους! 



Δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα με το μουσουλμανικό θρησκευτικό συναίσθημα. Στα δεκάδες ανεπίσημα τζαμιά που υπάρχουν ήδη, ας λατρεύουν τον Αλλάχ. Το να τους φτιάξουμε επίσημο τζαμί όμως, ανοίγει τον ασκό του Αιόλου…


ΥΓ. Για να καταλάβεις πόσο πραγματικά ανεκτικός είναι κάποιος που συμφωνεί με το τζαμί, ρώτησε τον, αν το θέλει δίπλα στο σπίτι του.

Ο παίδαρος της πολιτικής…

Νεοζηλανδή μιλάει για την Ελλάδα και συγκινεί

η μικρότερη κόρη ενός εκ των 12 Βρετανών κομάντος που καθοδήγησαν ττην ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου Στα μέρη που περπάτησε ο πατέρας της, αμέσως μετά την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου τη νύχτα της 25ης Νοεμβρίου 1942 στην όποια είχε πάρει μέρος ως Βρετανός κομάντο, σκοπεύει να επισκεφτεί και να γνωρίσει η νεοζηλανδή Ρόουζ Μπάρενς… Με επιστολή που έστειλε η Ρόουζ Μπάρενς εξήγησε πως είναι η μικρότερη κόρη του Τομ Μπάρεντς, ενός εκ των 12 Βρετανών κομάντος που καθοδήγησαν την πιο μεγαλειώδη στιγμή της αντίστασης, την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, σύμφωνα και με το σταθμό «Αχελώος Tv». Η γυναίκα έρχεται στην Ελλάδα στα τέλη Νοεμβρίου μαζί με την οικογένειά της, προκειμένου να περπατήσουν στα μονοπάτια που περπάτησε και ο πατέρας της, προσπαθώντας να διαφύγει αμέσως μετά την ανατίναξη της γέφυρας. Η κορυφαία αντιστασιακή πράξη κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής υπήρξε αποτέλεσμα της συνεργασίας των δύο μεγαλύτερων αντιστασιακών οργανώσεων, του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ, υπό την καθοδήγηση 12 βρετανών κομάντος, ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο Τομ Μπάρεντς.

Ξυπνάτε Έλληνες

Ιμάμης παραδέχεται ότι όλοι οι άπιστοι είναι λεία του πολέμου.Αν λέει μια Ισλαμική χώρα κατακτήση μια χώρα απίστων (Χριστιανική)τότε όλοι γίνονται λεία πολέμου ,οι άνδρες οι γυναίκες ,τα παιδιά ,τα σπίτια ,τα χωράφια,όλα περνάνε στην ιδιοκτησία του Ισλαμικού κράτους μπορείς ακόμα να τους πουλήσεις και για σκλάβους.Αυτά για να καταλάβετε ότι το Ισλάμ δεν αλλάζει νοοτροπία ας θυμηθούμε την Οθωμανική αυτοκρατορία που υποστήκαμε για 400 χρόνια και σήμερα ο Φίλης κάνει τζαμί στους λαθρομετανάστες για να σχεδιάζουν την υποταγή της Ελλάδας.Παλιά εισέβάλαν ως κράτος σήμερα εισβάλουν στην Ευρώπη ως πρόσφυγες θύματα ποιού? του ίδιου τους του Ισλαμικού κράτους.Θύματα δηλαδή του ίδιου του Ισλάμ.Το παρόν βίντεο είναι από την Αραβική τηλεόραση και μεταφράστηκε από την ομάδα του http://www.video-afipnisis.gr κατά συνέπεια είναι ελεύθερο ως προς την μετάφραση για αναμεταφόρτωση του βίντεο και στα δικά σας κανάλια.Διαδώστε το βίντεο και ξαναανεβάστε το όπου μπορείτε.

Ο Άγιος Τίτος και η ιστορική 25η Αυγούστου 1898

Άγιος Τίτος 25 Αυγούστου
Μια μέρα ξεχωριστή για το Ηράκλειο με διπλή σημασία. Εκείνη που παραπέμπει στη μορφή του Αποστόλου Τίτου, του πρώτου Επισκόπου Κρήτης, και αυτή που ανακαλεί στη μνήμη τη μεγάλη σφαγή της 25ης Αυγούστου 1898, που αποτέλεσε τον καταλύτη των εξελίξεων οι οποίες οδήγησαν στην απελευθέρωση της Κρήτης.

Δεκαπέντε χρόνια μετά τη σφαγή των χριστιανών και των 18 Άγγλων από τους Τούρκους, την 1η Δεκεμβρίου 1913, κι αφού προηγήθηκαν πολλοί ακόμα άλλοι αγώνες των Κρητικών, το νησί μας ενώθηκε με την Ελλάδα.
Σήμερα την ημέρα εκείνη θυμίζουν η "λεωφόρος της Πλάνης", που ονομάστηκε έτσι καθώς ξεχώριζε με τα νεοκλασικά της από τα σπίτια του υπόλοιπου Ηρακλείου δίνοντας στον επισκέπτη μια εικόνα που δεν είχε συνέχεια στην πόλη και η οποία τιμάται με το όνομα 25ης Αυγούστου, στη μνήμη των χριστιανών μαρτύρων, καθώς και η πλατεία 18 Άγγλων, στην έξοδό της προς το λιμάνι.
Όσο για τη μνήμη του Αποστόλου Τίτου, ο ιστορικός ναός στο κέντρο της πόλης αποτελεί από μόνος του ένα ορόσημο για το Ηράκλειο και το μακραίωνο πολιτισμό του.
Ο ναός του Αγίου Τίτου στη Γόρτυνα
Στη ρωμαϊκή Γόρτυνα
Η ιστορία όμως ξεκίνησε να γράφεται μακριά από το Χάνδακα, το Μεγάλο Κάστρο, την πρωτεύουσα του Βασιλείου της Κάντια, των Ενετών: στην άλλη λαμπρή πόλη της Κρήτης, τη ρωμαϊκή Γόρτυνα, καταστόλιστη από μοναδικά μνημεία που ακόμα ανασκάπτονται από την αρχαιολογική σκαπάνη...
Τη «Φλωρεντία της Κρήτης», όπως τη χαρακτήρισε ακριβώς για αυτό το λόγο ο Φλωρεντινός ιερέας Χριστόφορος Μπουοντελμόντι, ο οποίος περιηγήθηκε στην Κρήτη στα 1415...
Στη Γόρτυνα όπου χτίστηκε ίσως το πιο σημαντικό λατρευτικό κτίσμα σε ολόκληρη την Κρήτη, ο ναός που έγινε η πρώτη Μητρόπολη του νησιού και αφιερώθηκε στη μνήμη του πρώτου Αποστόλου Κρήτης, του Τίτου, μαθητή του Αποστόλου Παύλου.
Μόνο που υπάρχει ένα ακόμα πιο σημαντικό κεφάλαιο σε αυτή την ιστορία. Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, υπάρχουν τα ερείπια της μεγαλύτερης παλαιοχριστιανικής Βασιλικής της Κρήτης, μήκους 90 μέτρων, και της δεύτερης σε μέγεθος σε ολόκληρη την Ελλάδα, την οποία ανέσκαψε ο αείμνηστος προϊστάμενος της τότε 13ης Εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων μαζί με την Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή, Μανόλης Μπορμπουδάκης, ο οποίος και ερμήνευσε με βάση το μέγεθος και τον πλούτο της ότι ήταν στην πραγματικότητα ο πρώτος παλαιοχριστιανικός ναός που είχε αφιερωθεί στον Απόστολο Τίτο.
Η μεγάλη Βασιλική της Μητρόπολης διέθετε ένα αίθριο, το μεγαλόπρεπο νάρθηκα και πέντε κλίτη, ανάμεσα τους και το κεντρικό, πλάτους 11 μέτρων
Στη Μητρόπολη
Η παλαιοχριστιανική Βασιλική του 6ου αιώνα βρίσκεται στην καρδιά της αρχαίας πόλης της Γόρτυνας, πολύ κοντά στον "παραδοσιακό" ναό του Αγίου Τίτου, στην περιοχή της Μητρόπολης, όνομα καθόλου τυχαίο.
Θεωρείται μοναδική στο είδος της, κοσμημένη με περίτεχνα κιονόκρανα, εκπληκτικής τέχνης ψηφιδωτά δάπεδα και στοιχεία που παραπέμπουν στην αρχιτεκτονική παράδοση της Κωνσταντινούπολης. Η μεγάλη Βασιλική είχε ένα αίθριο, το μεγαλόπρεπο νάρθηκα και πέντε κλίτη, ανάμεσά τους και το κεντρικό, πλάτους 11 μέτρων!
Σε αυτό βρίσκεται και ο περίτεχνος άμβωνας με το σολέα, ενώ πίσω του αναπτύσσεται το "σύστημα" του Ιερού με τις εκπληκτικές κιονοστοιχίες που κατέπεσαν από το σεισμό.
Το Ιερό αποτελεί μία ακόμη μοναδική κατασκευή τόσο λόγω πλούτου όσο και διαστάσεων, ενώ και εκεί οι εικόνες της καταστροφής από σεισμό που έφερε το τελειωτικό χτύπημα στο ναό είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς.
Η παλαιοχριστιανική Βασιλική του 6ου αιώνα βρίσκεται στην καρδιά της αρχαίας πόλης της Γόρτυνας
Οι καταστροφές
Η Βασιλική γνώρισε δύο τουλάχιστον μεγάλες καταστροφές στην ιστορία της. Η πρώτη προκάλεσε μεν κάποιες ζημιές, όχι όμως σε βαθμό που να είναι αδύνατη η επιδιόρθωσή τους.
Η δεύτερη, όμως, και ισχυρότερη, ήταν το τελειωτικό χτύπημα. Η χρονική στιγμή της καταστροφής προσδιορίζεται στις αρχές του 7ου αιώνα, σύμφωνα με νομίσματα της εποχής του αυτοκράτορα Ηράκλειου που βρέθηκαν στο τελικό στρώμα καταστροφής, το επίπεδο δηλαδή που "σφράγισε" το τελειωτικό χτύπημα στο ναό.
Τα ερείπια της μεγαλύτερης παλαιοχριστιανικής Βασιλικής της Κρήτης, μήκους 90 μέτρων, και της δεύτερης σε μέγεθος σε ολόκληρη την Ελλάδα
Με τη σεισμική καταστροφή του ναού, το οικοδομικό υλικό λεηλατήθηκε και οι χριστιανοί μετέφεραν τη λατρεία του Αγίου Τίτου στη νέα πλέον εκκλησία, αυτή που παραδοσιακά αναφέρεται ως Άγιος Τίτος της Γόρτυνας. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά αρχιτεκτονικά στοιχεία της Βασιλικής είναι ένα κτίσμα το οποίο ενδεχομένως να αποτελεί βαπτιστήριο.
Το κυκλικό οικοδόμημα, επίσης μεγάλων διαστάσεων, οροθετείτο από ένα στεγασμένο κυκλικό διάδρομο, ενώ στο εσωτερικό περιελάμβανε οκτώ κόγχες με κίονες στα ευθύγραμμα τμήματα που τις ένωναν.
Ο Ναός του Αγίου Αποστόλου Τίτου στην μαρτυρική οδό της 25ής Αυγούστου. Η ημέρα μνήμης του Αγίου ήταν η αρχή του τέλους της Τουρκοκρατίας στην Κρήτη
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΡΑΒΙΚΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ
Ο ναός του Αποστόλου Τίτου στο Ηράκλειο
Από τα πλέον ιστορικά κτίσματα για την πόλη του Ηρακλείου είναι, όμως, και ο ναός του Αγίου Τίτου στο κέντρο, στον οποίο μεταφέρθηκε η λατρεία του πρώτου Αποστόλου Κρήτης μετά την εγκατάλειψη της Γόρτυνας λόγω της αραβικής κατάκτησης. Ο ναός κατασκευάστηκε εκεί με την απελευθέρωση της Κρήτης από τον Νικηφόρο Φωκά και αποτέλεσε στην Ενετοκρατία το μητροπολιτικό ναό των Λατίνων.
Στο ναό του Αγίου Τίτου βρίσκονταν άλλωστε ορισμένα από τα σημαντικότερα κειμήλια του Ηρακλείου, όπως η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Μεσοπαντίτισσας η οποία σήμερα βρίσκεται στη Santa Maria della Salute, την Παναγία της Υγείας στη Βενετία, και η κάρα του Αποστόλου, που μεταφέρθηκαν στη Γαληνότατη Δημοκρατία του Αδρία, ως όρος για την παράδοση του Χάνδακα από τον τελευταίο υπερασπιστή της, Φραντσέσκο Μοροζίνι, στον Κιοπρουλή, το Σεπτέμβρη του 1669. Από τα κειμήλια αυτά μονάχα η κάρα του Αποστόλου Τίτου επέστρεψε στο Ηράκλειο, όπου βρίσκεται ως τα σήμερα.
Στον Άγιο Τίτο υπήρχαν ακόμη, σύμφωνα με πηγές της εποχής, τα λείψανα του Αγίου Στεφάνου, της Αγίας Φωτεινής και του Αγίου Μαρτίνου, που τοποθετήθηκαν στο Ιερό από το Λατίνο αρχιεπίσκοπο Φαντίνο Ντάντολο όταν αυτός ανακαίνισε το ναό, ο οποίος είχε υποστεί σημαντικές ζημιές από σεισμό στα μέσα του 15ου αιώνα. Τα εγκαίνια του νέου αυτού κτίσματος έγιναν στις 3 Ιανουαρίου 1446 από το Λατίνο αρχιεπίσκοπο.
Στο διάβα των αιώνων η σημαντική αυτή εκκλησία του Ηρακλείου υπέστη πολλές καταστροφές, όπως ο σεισμός του 1508, η πυρκαγιά της 3ης Απριλίου 1544 και άλλες, που οδήγησαν στην εκ θεμελίων ανακατασκευή της στα 1557.
Ελάχιστες είναι οι πληροφορίες που έχουμε για το αρχικό κτίσμα, ενώ ενδιαφέροντα στοιχεία ήρθαν στο φως σχετικά πρόσφατα, κατά τις εργασίες συντήρησης του κτίσματος. Γνωρίζουμε κάποια στοιχεία, όπως το ότι το βασικό κτίσμα είχε το σχήμα βασιλικής, όπως σχεδόν όλες οι εκκλησίες της περιόδου, και ότι στο δάπεδο του ναού είχαν ταφεί σημαντικές προσωπικότητες της Κρήτης, κατά το έθιμο που έχει τις ρίζες του στα πανάρχαια χρόνια και κυρίως στην Παλαιοχριστιανική Περίοδο.
Ανάμεσά τους ήταν οι αρχιεπίσκοποι του νησιού και στρατιωτικές προσωπικότητες. Όπως χαρακτηριστικά παραθέτει ο Giuseppe Gerolla στο "Monumenti Veneti nell isola di Creta", κάποια από τα σχέδια του αρχικού κτίσματος, έργα κυρίως του Κλώντζα και του Κόρνερ, αλλά και όπως προκύπτει από τον περίφημο χάρτη του Ελβετού στρατηγού Βερτμίλερ, ο ναός είχε κωδωνοστάσιο στη νοτιοδυτική γωνία σε σχήμα βασιλικής και στεγαζόταν με θόλο.
Ο Άγιος Τίτος συνδέθηκε με σημαντικές μορφές της ιστορίας της Κρήτης όταν έλαβε χώρα η επανάσταση των Βενετσιάνων αποίκων ενάντια στη Γαληνότατη Δημοκρατία, όταν ανακηρύχθηκε η λεγόμενη Δημοκρατία του Αγίου Τίτου σε αντιδιαστολή με το σύμβολο της Βενετίας, τον Άγιο Μάρκο.
Με την πτώση του Ηρακλείου στους Τούρκους, ο ναός μετατράπηκε σε τζαμί που ονομαζόταν Βεζίρ, ενώ τη σύγχρονη μορφή του απέκτησε στα 1872, όταν ολοκληρώθηκαν οι εργασίες από τον αρχιτέκτονα του Αγίου Μηνά, μηχανικό Μούση.
Ο ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ
Ο πρώτος Επίσκοπος της Κρήτης
Ο Άγιος Τίτος ήταν μια χαρισματική προσωπικότητα που διακρινόταν για τη μόρφωση και την ευφυΐα του. Έλληνας στην καταγωγή, ασπάστηκε το Χριστιανισμό από τον Απόστολο Παύλο, τον οποίο ακολούθησε στη δεύτερη άνοδό του στην Ιερουσαλήμ και κατόπιν πήγε στην Κόρινθο.
Επιστρέφοντας ακολούθησε τον Απόστολο Παύλο και το 58 μ.Χ. βρέθηκαν μαζί στην Κρήτη, όπου ο Παύλος τοποθέτησε τον Τίτο στη θέση του Επισκόπου, με αποστολή να διδάξει το Χριστιανισμό στο νησί.
Ο Άγιος Τίτος αναφέρεται ότι πέθανε στην Κρήτη το έτος 105.
118 χρόνια από την άγρια σφαγή
Εκατό δεκα οκτώ χρόνια συμπληρώνονται από την αποφράδα ημέρα της 25ης Αυγούστου του 1898, όταν οι Τούρκοι κάτοικοι του Μεγάλου Κάστρου προχώρησαν στη σφαγή εκατοντάδων χριστιανών αμάχων, αλλά και 18 Άγγλων στρατιωτών, οι οποίοι είχαν κληθεί να στείλουν μια διμοιρία για να συνοδέψει με ασφάλεια τους υπάλληλους στο τελωνείο.
Η τραγωδία της 25ης Αυγούστου οφείλεται στην εγκατάσταση χριστιανών Κρητικών στις θέσεις των φορολογικών υπαλλήλων της πόλης.
Ήταν η περίοδος λίγο πριν την απελευθέρωση της Κρήτης από τους Οθωμανούς. Στο Μεγάλο Κάστρο υπήρχε απόσπασμα Βρετανών στρατιωτών, ωστόσο ο τουρκικός πληθυσμός, καθώς και οι οθωμανικές διοικητικές και στρατιωτικές Αρχές παρέμεναν ακόμη στην πόλη.
Με την παρότρυνση των τουρκικών Αρχών, ο μουσουλμανικός όχλος επιδόθηκε σε μια πρωτοφανούς αγριότητας σφαγή των χριστιανών. Ο ακριβής αριθμός των νεκρών δε διευκρινίστηκε ποτέ. Άλλοι κάνουν λόγο για 200, άλλοι μιλούν ακόμη και για 800 θύματα.
Ανάμεσα στους σφαγιασθέντες ήταν και ο τότε υποπρόξενος της Αγγλίας Λυσίμαχος Καλοκαιρινός. Οι Οθωμανοί πυρπόλησαν και λεηλάτησαν σπίτια, μαγαζιά και γραφεία χριστιανών, ενώ το σκηνικό της πλήρους καταστροφής επικεντρώθηκε στην περιοχή "Βεζίρ Τσαρσί", τη σημερινό οδό 25ης Αυγούστου.
Η συνοικία γύρω από το λιμάνι καιγόταν για μέρες ολόκληρες. Η σφαγή της 25ης Αυγούστου έμελλε να είναι η αρχή του τέλους της οθωμανικής κυριαρχίας στο νησί. Η κατακραυγή των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και λαών από τις ωμότητες των Τούρκων είχαν ως αποτέλεσμα την αλλαγή στάσης των Μεγάλων Δυνάμεων στο Κρητικό Ζήτημα.
Το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους απαγχονίστηκαν συνολικά 17 Τουρκοκρητικοί, οι οποίοι θεωρήθηκαν τότε ως υποκινητές της σφαγής. Το Νοέμβριο, όλοι οι Οθωμανοί στρατιώτες εγκατέλειψαν την Κρήτη, με αποτέλεσμα οι χριστιανοί Κρητικοί να παραδώσουν τα όπλα.
Στις 9 Δεκεμβρίου, ανήμερα της Αγίας Άννας, ο πρίγκιπας Γεώργιος κατέφτασε στην Κρήτη. Η σφαγή της 25ης Αυγούστου είχε τεράστιο αντίκτυπο στην Ευρώπη, ενώ το σημείο όπου σφαγιάστηκαν οι Άγγλοι ονομάστηκε πλατεία 18 Άγγλων.
Ανάμεσα στις απώλειες ήταν και οι πρώτες αρχαιότητες της Κνωσού, τα πρώτα δηλαδή κινητά ευρήματα που είχε ανακαλύψει ο Μίνωας Καλοκαιρινός και τα οποία καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια της μεγάλης σφαγής της 25ης Αυγούστου.
Ο επίσκοπος Πέτρας Τίτος έγραφε με ενθουσιασμό σε επιστολή του, τον Ιανουάριο 1899: «δυνάμεθα και ημείς οι Κρήτες να ονομάσωμεν ευατούς με το γλυκύτατον όνομα  ε λ ε υ θ έ ρ ο υ ς».
πηγή:Ρεπορτάζ: Σταύρος Μουντουφάρης - Νικόλας Αγγελίνος -neakriti.gr, 24/08/2016

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

Από τον μικρό Αϋλάν... στον μικρό Ομράν... η αλήθεια!

Από το 1793, ο Σεντ Ζυστ (Saint Just), είχε επισημάνει την παραγωγή τεράτων από την «τέχνη» της καταστολής:
«Όλες οι τέχνες παρήγαγαν τ’ αριστουργήματά τους. Μόνο η διακυβέρνηση, η τέχνη, δηλαδή, της καταστολής παρήγαγε τέρατα».
Με την εδραίωση του καπιταλισμού και ιδιαίτερα από την εποχή της γεροντικής του παρακμής η «τέχνη της καταστολής» ανυψώθηκε σε επιστήμη με πολλά πλοκάμια…


Ένα από τα πιο κεντρικά πλοκάμια αυτής της «τέχνης καταστολής» ήταν και είναι η προβοκάτσια. Η προβοκάτσια έχει αναχθεί σε κορυφαία επιστήμη από τους μηχανισμούς του ιμπεριαλισμού: Κράτη, μυστικές υπηρεσίες και CIA…

Στις μέρες μας η επιστήμη αυτή, εμπλουτισμένη, ανθεί ιδιαίτερα στη βιομηχανία του θεάματος: Στα σύγχρονα και τερατώδη όπλα της ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας…

Η εικόνα και το τελετουργικό του θεάματος αποτελούν το σύγχρονο υπερόπλο του πλανητικού ιμπεριαλισμού…

Ιδιαίτερα το τελετουργικό θέαμα των «ανθρωπιστικών» δακρύων. Ένα θέαμα που κατασκευάζουν, σκηνοθετούν, κυκλοφορούν και εμπορεύνονται οι κτηνάνθρωποι της Νέας Τάξης στο όνομα του «ανθρωπισμού»!!!

Αυτοί που παράγουν τη ΦΡΙΚΗ
σκηνοθετούν και εμπορεύνονται το θέαμα ων ανθρωπιστικών δακρύων για τη ΦΡΙΚΗ που παράγουν!!!

Αυτοί που σπέρνουν τον όλεθρο και το θάνατο σκηνοθετούν θεάματα «ανθρωπιστικών» δακρύων για τα θύματά τους…

Και σ’ αυτές τις προβοκάτσιες του ανθρωπιστικού θεάματος, οι δυνάστες και οι δήμιοι του πλανήτη, έχουν συμμάχους, ως τεκμήριο και άλλοθι, τα «αριστερά» τους δεκανίκια: Μια πολυχρωμία «αριστερών», από χρήσιμους ηλίθιους μέχρι επαγγελματίες του είδους (έμμισθους των ΜΚΟ)…

Για αυτό το υπερόπλο της «ανθρωπιστικής» προβοκάτσια διαβάστε ένα πολύ καλό κείμενο του Νίκου Κλειτσίκα:

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

Συγκινηθήκατε για τον μικρό Ομράν, που σώθηκε από τα χαλάσματα στο Χαλέπι και πλουσιοπάροχα πρόσφεραν όλα τα τηλεοπτικά κανάλια, εφημερίδες, σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, αρθρογράφοι της "διανόησης", ανθρωπιστές, επαγγελματίες "αντιρατσιστές" και πάει λέγοντας;

Αυτό ήθελαν, να συγκινηθείτε από μια photo opportunity, όπλο των μυστικών υπηρεσιών σε ένα πόλεμο προπαγάνδας, τους τελευταίους σπασμούς των μισθοφόρων-δολοφόνων που επισήμως στηρίζει η "πολιτισμένη" δύση... ενώ η αλήθεια είναι διαφορετική.
Η photo opportunity με τον...
μικρό Αϋλάν...


Η θάλασσα πετά τα πτώματα παράλληλα με τα κύματα, ποτέ κάθετα! Το γνωρίζουν οι ψαράδες, οι ναυτικοί, οι γιατροί... Οι μυστικές υπηρεσίες γνωρίζουν πως "ταΐζουν" δημοσιογράφους και ΜΜΕ!

Αυτή η σκηνοθετημένη φωτογραφία συγκίνησε τον πλανήτη, πάντα με την "ευγενική συνεισφορά" ΜΜΕ και δημοσιογράφων. Ώθησε κατάλληλα την κοινή γνώμη στην αποδοχή της κερδοφόρας επιχείρησης "πρόσφυγες". Εμφάνισε ως μεγάλη "φιλάνθρωπο" κι ανθρωπιστή την Μέρκελ, που άνοιξε τα σύνορα της Ευρώπης, φυσικά με αποθετήρια ψυχών την Ελλάδα κι Ιταλία, ενώ φθηνά εργατικά κι επιστημονικά χέρια για τον "αναπτυγμένο" βορρά: Μια επιχείρηση εμπορίου ανθρώπινης σάρκας... με κέρδη δισεκατομμυρίων!


Ο μικρός Ομράν είναι ένα ακόμη θύμα, ανάμεσα στις χιλιάδες νεκρών παιδιών από την ιμπεριαλιστική επίθεση εναντίον της Συρίας, ανάμεσα στους περισσότερους από 250.000 νεκρούς που προκάλεσαν οι μισθοφόροι της "πολιτισμένης" δύσης. Και επί πέντε ολόκληρα χρόνια δεν "απασχόλησαν" ΜΜΕ, δημοσιογράφους, φωτορεπόρτερ...  

Ο λαός της Συρίας προχωρεί στην εκκαθάριση της πατρίδας του από τους φονιάδες τρομοκράτες. Η δύση προσπαθεί να αντιμετωπίσει αυτή την ήττα με τους δήθεν "μετριοπαθείς" εξεγερμένους εναντίον της νόμιμης κι εκλεγμένης ηγεσίας της χώρας. Η πλήρης απελευθέρωση του Χαλεπίου σημαίνει πως η δύση μένει οριστικά εκτός Συρίας. Έτσι, έχουμε τον εκμαυλισμό των Κούρδων, την παρέμβαση του ΟΗΕ που ζητεί ανακωχή (χωρίς καν να ντρέπεται η διεθνής κοινότητα), την ενοποίηση των αποκεφαλιστών σε κοινό μέτωπο (Αλ Κάιντα, "ελεύθερος συριακός στρατός" κ.α.).

Ο φωτογράφος του μικρού Ομράν, είναι ο αξιότιμος κύριος Mahmoud Raslan.

Ο Mahmoud Raslan, πέρα από τα καθήκοντα του φωτογράφου, είναι ακτιβιστής στην περιβόητη "ανθρωπιστική" οργάνωση των δυτικών μυστικών υπηρεσιών "Syrian civil defense", γνωστή και ως "Λευκά κράνη", που συνδράμει την τρομοκρατική οργάνωση "Nour al Din al Zinki", την οποία επισήμως προτείνουν οι ΗΠΑ και στις συνομιλίες της Γενεύης, ως εκπροσώπους της "μετριοπαθούς αντιπολίτευσης".

Ο αξιότιμος φωτογράφος, ο κύριος Mahmoud Raslan, όπως διαπιστώνουμε στην αρχική φωτογραφία της ανάρτησης και στο βίντεο, από δημόσιες φωτογραφίσεις με δύο από τους δολοφόνους-αποκεφαλιστές της οργάνωσης των "μετριοπαθών", που αποκεφάλισαν προσφάτως στο Χαλέπι το μικρό δωδεκάχρονο Παλαιστίνιο. Τότε δεν συγκινήθηκε κανένα ΜΜΕ, κανένας δημοσιογράφος!

Συμπερασματικά, τι θέλει να πει ο ποιητής; Τι μήνυμα θέλουν να μας προτείνουν τα ΜΜΕ, οι δημοσιογράφοι, οι πολιτικοί ηγέτες της δύσης κι οι φιλάνθρωποι αναλυτές;



Οι Ρώσοι, η Χεζμπολά κι ο Άσαντ βομβαρδίζουν το Χαλέπι, με θύματα αθώα παιδάκια σαν τον Ομράν. Η δύση δεν μπορεί να μείνει ασυγκίνητη (Θυμάστε; Με την φωτογραφία του μικρού Αϋλάν, οι δηλώσεις των ευρωπαίων πρωθυπουργών ήταν: δεν πρέπει να μείνουμε ασυγκίνητοι με το πρόβλημα των προσφύγων. Όπως και με τα δήθεν χημικά όπλα του Άσαντ...), οφείλει να υπερασπίσει τους ανυπεράσπιστους πολίτες. Ταυτόχρονα περνάει και το μήνυμα: οι εξεγερμένοι πολεμούν εναντίον του Άσαντ... είναι μετριοπαθείς, δεν έχουν σχέση με την Isis (ισλαμικό κράτος).
Τώρα το "παιχνίδι" έχει κανόνες που δεν επιβάλει η δύση... Aυτή η Ευρώπη, δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τη χιτλερική Γερμανία...
Τώρα υπάρχει ο άξονας Δαμασκός-Τεχεράνη- Μόσχα και Πεκίνο... "Assad must go!"... τέλος!




Από τον μικρό Αϋλάν... στον μικρό Ομράν... μια επανάληψη χωρίς καμία προόδο από το Χόλιγουντ.


Συγκινηθήκαμε πάρα πολύ από τον μικρό και την ντομάτα στο πρόσωπο για τις ανάγκες τις φωτογράφισης. Ίσως χρειαζόταν λίγο περισσότερη ντομάτα, για καλύτερα εφέ...
  Στο μαρτυρικό Χαλέπι, το κεφάλι του δωδεκάχρονου μικρού Παλαιστίνιου, που κρατάει περήφανος ο "μετριοπαθής" εξεγερμένος και... δεν τον είδαν οι δημοσιογραφικές πόρνες!
πηγή

απίθανο

ΘΕΟΣ ΕΙΣΑΙ, Ο,ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΝΕΙΣ



Κάποιος ιερεύς, προ του 1940,
καθώς μου διηγείτο ένας εγγονός του,
πήγε ένα πρωινό,

πού ήταν γιορτή,
στην Εκκλησία, για να λειτουργήσει.
Τα καντήλια ήταν όλα σβηστά,
γιατί από κάποιο σπασμένο τζάμι έμπαινε αέρας.
Τα είχε σβήσει όλα, ακόμα και το ακοίμητο καντήλι. Στενοχωρήθηκε ο παππούλης,
γιατί ήταν ευλαβής.

Ψάχνεται για σπίρτα, δεν είχε. Κοιτάζει στο παγκάρι, κοιτάζει στα ντουλάπια, ψάχνει από δω, ψάχνει από κει, δεν βρίσκει τίποτα. Του ‘ρθαν δάκρυα στα μάτια, γιατί έπρεπε να πάει πάλι πίσω στο σπίτι. Ήταν όμως χειμώνας, έβρεχε, φυσούσε δυνατός αέρας, παγωμένος βοριάς, επικρατούσε μεγάλη κακοκαιρία… Ξαφνικά λοιπόν, γυρίζει πίσω του, κοιτάζει… το θυμιατό ήταν αναμμένο! ‘ Υπήρχαν μέσα κάρβουνα ολοκόκκινα!(Την παλαιά εποχή είχαν κάρβουνα. Τα πρόλαβα κι εγώ βέβαια. Είχαμε ένα μικρό μαγκάλι, άναβε ο καντηλανάφτης από πολύ πρωί τα κάρβουνα, κοκκίνιζαν αυτά και παίρναμε έπειτα με τη μασιά, βάζαμε στο θυμιατό και πάνω σ’ αυτό ρίχναμε το θυμίαμα.) Αφού είδε λοιπόν το θυμιατό αναμμένο και το κοίταζε με έκπληξη, έβαλε ένα χαρτάκι, το άναψε, μ’ αυτό άναψε ένα κερί και με το κερί άναψε πρώτα το ακοίμητο καντηλάκι και υστέρα όλα τ’ άλλα καντήλια. Κάθε τόσο γύριζε και κοίταζε το θυμιατό. και έλεγε: Μπρε, μπρε, μπρε, τι θαύματα κάνει ο Θεός! Όταν θέλει, κάνει θαύματα!… τι θαύμα ήταν πάλι τούτο! Ήρθε κατόπιν ο ψάλτης, άρχισε ο Όρθρος, το θυμιατό παρέμενε ολοκόκκινο! Στην ενάτη ωδή, την «Τιμιωτέραν», το παίρνει για να θυμιάση και βλέπει μέσα από το θυμιατό να βγαίνουν ευώδεις στήλες καπνού, σαν να είχε ρίξει μέσα θυμίαμα! - Μα, εγώ, λέει, δεν έβαλα θυμίαμα! Κύριε, ελέησον! Τέλος πάντων, είπε, και, γυρνώντας προς την Αγία Τράπεζα, πρόσθεσε: - Θεός είσαι, ό,τι θέλεις κάνεις! Σε λίγο ήρθε ο εγγονός του. - Μην το πειράξεις, του λέει, καθόλου το θυμιατό. Άφησέ το έτσι, γιατί ο Θεός ό,τι θέλει κάνει, αγοράκι μου, ό,τι θέλει κάνει!… Καλά, παππού, είπε το παιδάκι. Όσες φορές λοιπόν χρειάστηκε να θυμιατίσει από την Πρόθεση μέχρι το τέλος της Θείας Λειτουργίας, το θυμιατό ήταν ολοκόκκινο, με αναμμένα τα κάρβουνα και πάντοτε έτοιμο για θυμιάτισμα, έβγαζε από μόνο του και μπροστά στα μάτια του εγγονού θυμίαμα ευώδες! Μόλις το έπαιρνε, έβγαιναν ευωδέστατοι καπνοί μυρίων αρωμάτων, οι όποιοι απλώνονταν σε ολόκληρο τον Ναό.

Όλος ο Ναός ευωδίαζε!
Έκανε εντύπωση και στους χριστιανούς και,
όταν τελείωσε η Θεία Λειτουργία,
του έλεγαν:
- «Ε, παπά μου,
πού το βρήκες αυτό το καλό θυμίαμα;
Στον εγγονό του είπε τα εξής:
- Μην το πεις πουθενά, μόνο όταν πεθάνω.
Θεός είναι, ό,τι θέλει κάνει. Θεός είναι,
ό,τι θέλει κάνει!…
Αυτά έλεγε ο παπα Γιάννης από τον Τσεσμέ…


Εκ του βιβλίου του π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου:
''Εμπειρίες κατά την Θεία Λειτουργία''.
Πρωτότυπος τίτλος: ''Παπα - Γιάννης από το Τσεσμέ: Θεός είσαι, ό,τι θέλεις κάνεις''.
Εκδόσεις: ''Κοράλι - Γιώργος Γκέλμπεσης''.
Αθήνα 2006.

Σημείο στη Συρία : εμφάνιση του σταυρού σε νοσοκομείο της Δαμασκού.Μαρτυρία σύριου καρδιολόγου


14063822_1082481198498766_1900017898551181524_n (1) 14089270_1082481315165421_4058071474806001532_n
Ο εξειδικευμένος καρδιολόγος σύριος γιατρός Νihad Assaf  στις 23 Αυγούστου στις 8.30μ.μ στο στο δωμάτιο 102 του γαλλικού νοσοκομείου  Hôpital Saint Louis :Français στη Δαμασκό όπου εργάζεται παρατήρησε ένα παράξενο σημάδι στον τοίχο κάτω ακριβώς από την εικόνα της Παναγίας.
Παραθέτει τις φωτογραφίες χωρίς άλλο σχολιασμό και χωρίς όπως λέει να θέλει να επηρεάσει τη γνώμη κανενός ή να έχει κάποια αξίωση…
Το σημάδι αυτό δεν είναι άλλο παρά ένας σταυρός που μαρκάρεται σαν από λάδι πάνω στο τοίχο στο ύψος της εικόνας …..O κ. Νihad Assaf σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Δαμασκού.
Η κλινική που εμφανίστηκε το σημείο είναι επί της οδού Kassaa στην ομώνυμη συνοικία στη  Δαμασκό που είναι κυρίως χριστιανική.

14079518_1082481265165426_8774157392444245914_n 14102604_1082481358498750_7775659710542712438_n

dimpenews.com

Συμβαίνει τώρα στον πεζόδρομο της Αγίας Σοφίας!

Κοραής, Διαφωτισμός και απομυθοποίηση του «προοδευτισμού»

Ο Χρυσόστομος ήδη από τον 4ο αιώνα αναφέρει ότι «είναι άστοχο να επιλέγονται η απειλή, ο εξαναγκασμός και ο φόβος, ώστε να εμφυσήσει κάποιος την αρετή στους άλλους». Ο δάσκαλος δεν είναι κυρίαρχος, δεσπότης αλλά σύμβουλος
Από τον
Ηρακλή Ρεράκη*

Πέρα από τους επαίνους και τους ύμνους στον Διαφωτισμό που κάνουν τον τελευταίο καιρό οι υπεύθυνοι του υπουργείου Παιδείας, με την ευκαιρία εθνικών επετείων, είναι παράδοξο το γεγονός ότι, ενώ σε ολόκληρη την Ευρώπη εδώ και αρκετά χρόνια κυκλοφορούν χιλιάδες μελέτες, που περιέχουν οξύτατη κριτική εναντίον του Διαφωτισμού και των διαφωτιστών, οι μαθητές του ελληνικού σχολείου διδάσκονται σε σχολικά βιβλία έως και τις μέρες μας ότι ο Διαφωτισμός «προώθησε την πνευματική και πολιτική απελευθέρωση του ανθρώπου» και πως οι Γάλλοι διαφωτιστές «ήταν προσηλωμένοι στις αρχές της ελευθερίας» και «αποδοκίμαζαν τη χρήση βίας». Διδάσκονται ακόμη ότι οι φιλόσοφοι του Αιώνα των Φώτων «πρότειναν λύσεις για τη βελτίωση του ανθρώπου και την ανάπλαση της κοινωνίας», πως το έργο του Ρουσό «Κοινωνικό συμβόλαιο» «διατυπώνει τις αρχές για να εξασφαλίζεται η πολιτική και προσωπική ελευθερία», ενώ με το έργο του «Αιμίλιος ή περί αγωγής» καλλιεργούνται οι αρετές «που θα ελευθερώσουν το άτομο από την τάση της επιβολής».

Υπάρχει, επομένως, οργανωμένη πλύση εγκεφάλου υπέρ του Διαφωτισμού, ενώ απουσιάζει κάποια αναφορά ή κάποιο σχόλιο που θα μπορούσε να προβληματίσει τους μαθητές ή τουλάχιστον να κεντρίσει το ενδιαφέρον τους, ώστε να ερευνήσουν βαθύτερα, έστω και μόνοι τους, τα κείμενα των διαφωτιστών και να γνωρίσουν τον πολύπλευρο χαρακτήρα τους. Ο Διαφωτισμός, αν και πρόσφερε κάποια θετικά στοιχεία στην έρευνα και την εξέλιξη της επιστήμης, ταυτόχρονα εισήγαγε αρνητικά πρότυπα σε θέματα τα οποία αφορούν αρχές, αξίες, πρότυπα και αρετές που καλλιεργούν την προσωπικότητα του παιδιού και δομούν τις διαπροσωπικές σχέσεις του. Θα παραθέσουμε μερικά κομμάτια από τις παιδαγωγικές αρχές των διαφωτιστών, για να αξιολογήσει κάθε καλόπιστος αναγνώστης την επιλογή του Κοραή και των οπαδών του να αρνηθούν την ελληνορθόδοξη παιδεία του Γένους και να υιοθετήσουν την παιδεία του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού.

Για να ακολουθούν οι άνθρωποι και οι λαοί τους σχεδιασμούς του Διαφωτισμού -που συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται, ως γνωστόν, και στην εποχή μας από τους ισχυρούς της παγκοσμιοποίησης-, εφευρέθηκε καταρχάς ο εθισμός τους στην υποταγή μέσω της παιδείας. Γι' αυτό μεθοδεύτηκε η νομιμοποίηση του καταναγκασμού στον χώρο της παιδείας. Οπως υποστηρίζει ο Καντ, «ο καταναγκασμός είναι αναγκαίος». Το παιδί θα πρέπει να συνηθίσει να υπομένει «κάποιον καταναγκασμό της ελευθερίας του. Πρέπει να του αποδεικνύουμε ότι του επιβάλλουμε έναν καταναγκασμό που το οδηγεί στη χρήση της ίδιας της ελευθερίας του, ότι το καλλιεργούμε για να μπορεί να είναι κάποτε ελεύθερο».

Ωστόσο όλοι καταλαβαίνουν ότι αυτός ο περίεργος συνδυασμός, καταναγκασμού και ελευθερίας ώστε να μάθει το παιδί να είναι ελεύθερο δεν σχετίζεται με την αληθινή καλλιέργεια αλλά μάλλον με την υπονόμευση της ελευθερίας. Ο Ρουσό, αντί να υποδείξει στους παιδαγωγούς τρόπους προσέγγισης του μαθητή που θα συμβάλουν στην καλλιέργεια της προσωπικής ελευθερίας του, τους προτείνει μεθόδους και τρόπους καθυπόταξης και εξαφάνισής της: «Δεν υπάρχει υποταγή τόσο τέλεια όσο από κείνη που της δίνεται η φαινομενική ελευθερία. Ετσι κυριεύουμε ακόμα και τη θέληση. Το φτωχό παιδί που δεν ξέρει τίποτα, δεν μπορεί τίποτα, δεν γνωρίζει τίποτα δεν είναι στο έλεός σας; Δεν διευθετείτε σε σχέση μ' αυτό όλα όσα το περιβάλλουν; Δεν είστε ο κύριος που θα το μεταχειριστείτε όπως σας αρέσει; Οι δουλειές του, τα παιχνίδια του, οι χαρές του όπως και οι λύπες του, όλα δεν είναι στα χέρια σας, χωρίς εκείνο να το ξέρει; Χωρίς αμφιβολία, πρέπει να κάνει μονάχα ό,τι θέλει· μα δεν πρέπει να θέλει παρά ό,τι εσείς θέλετε να κάνει. Δεν πρέπει να κάνει ούτε βήμα που εσείς να μην το 'χετε προβλέψει· δεν πρέπει ν' ανοίγει το στόμα του χωρίς να ξέρετε τι πάει να πει».

Στην εποχή μας γίνεται λόγος για τη διαχείριση της σχολικής τάξης, όταν περιλαμβάνει δύσκολα, ατίθασα και ζωηρά παιδιά. Τι προτείνει ο Ρουσό στους παιδαγωγούς, προκειμένου να βελτιωθεί η συμπεριφορά τέτοιων παιδιών; «Το δύσκολο παιδί χαλάει ό,τι πιάνει στα χέρια του: μη θυμώνετε καθόλου· σπάει τα αντικείμενα που χρησιμοποιεί· μη βιάζεστε να του δώσετε άλλα. Αφήστε το να νιώσει το σφάλμα της στέρησης. Σπάει τα παράθυρα του δωματίου του· αφήστε τον αέρα να φυσήξει πάνω του νύχτα και μέρα, χωρίς να σας νοιάζει το κρύωμά του... Τα ξανασπάει; Αλλάξτε μέθοδο. Πείτε του ξερά αλλά χωρίς θυμό: "Τα παράθυρα είναι δικά μου· τα θέλω γερά". Υστερα θα το κλείσετε στο σκοτάδι, σ' ένα μέρος χωρίς παράθυρο. Στη νέα μέθοδο αρχίζει να φωνάζει, ν' αναστατώνεται· κανένας δεν τ' ακούει. Γρήγορα κουράζεται κι αλλάζει τόνο· παραπονιέται, στενάζει... Τέλος, αφού το παιδί μείνει εκεί μέσα κάμποσες ώρες, αρκετές για να πλήξει και να το θυμάται, κάποιος του υποβάλλει την ιδέα να σας προτείνει μια συμφωνία, ώστε να του δώσετε πάλι την ελευθερία του και να μην ξανασπάσει τίποτα... Πέφτω έξω αν υπάρχει στη γη ένα και μόνο παιδί με τη δοκιμασία αυτή να θέλει ύστερα να σπάσει κάποιο τζάμι. Ακολουθήστε την αλυσίδα όλων αυτών. Το μικρό παλιόπαιδο δεν φαντάζεται, κάνοντας ένα λακκουβάκι για να φυτέψει μια κουκιά, πως σκάβει μια φυλακή, όπου η τέχνη του θα το κλείσει μέσα».

Αυτές είναι, δειγματικά μόνο, κάποιες από τις άπειρες παιδαγωγικές αρχές των ψεύτικων φώτων και της ψεύτικης προόδου της Εσπερίας τις οποίες επέλεξαν ο Κοραής και οι κοραϊστές για να δομήσουν τη νέα ελληνική παιδεία, από την απελευθέρωση έως σήμερα, περιφρονώντας λυσσαλέα την ελληνορθόδοξη κληρονομιά. Ομως ο ιερός Χρυσόστομος, εκπρόσωπος της Ορθοδοξίας, ήδη από τον 4ο αι. αναφέρει ότι «είναι άστοχο να επιλέγονται η απειλή, ο εξαναγκασμός και ο φόβος, για να εμφυσήσει κάποιος την αρετή στους άλλους»... Ο δάσκαλος δεν είναι κυρίαρχος ούτε δεσπότης αλλά σύμβουλος. Δεν αναγκάζει, αλλά παραινεί και αφήνει την επιλογή στον διδασκόμενο... Οσοι παιδαγωγούν παιδιά είναι ανάγκη να τα αγαπούν, να μην τα παροργίζουν, διότι η αναγκαία διαδικασία της αγωγής -που είναι να εμφυτεύονται στην ψυχή τους νόμοι και κανόνες- είναι σκόπιμο να γίνεται χωρίς καταπίεση, αφού τα παιδιά είναι ελεύθεροι άνθρωποι και όχι ανδράποδα.

O Μέγας Βασίλειος, επίσης, τονίζοντας το απαραβίαστο της ελευθερίας του προσώπου, υπενθυμίζει ότι «στον Θεό δεν είναι αρεστό ό,τι γίνεται αναγκαστικά, αλλά εκείνο που κατορθώνεται με αρετή· η δε αρετή επιτυγχάνεται με την ελεύθερη εκλογή των διδασκομένων και όχι με τον καταναγκασμό τους». Συμπληρώνει δε ότι «αν ο διδασκόμενος έχει την ελευθερία να επιλέξει, μόνον τότε μπορεί να έχει και την ευθύνη των πράξεών του». Αυτά τα ολίγα, ως ερμηνευτικά κλειδιά, για να μπορεί να κατανοεί κανείς τα αίτια της αδράνειας και του εθισμού της υποταγής, μέσω των οποίων περνούν τόσο εύκολα στην ελληνική κοινωνία ακόμη και στις μέρες μας η παραπλάνηση ως αλήθεια, η υποδούλωση ως ελευθερία, οι ψεύτικες υποσχέσεις ως προοδευτικές επαγγελίες και προσδοκίες.

πηγή

*Καθηγητής Παιδαγωγικής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός από την ΕΤ1




Σκηνοθεσία: Μαρία Μαυρίκου
Διαβάζουν οι Γιώτα Φέστα και ο Αλεξ. Αντωνόπουλος.

Αποσπάσματα από τις διδαχές διαβάζει ο π. Χρήστος Κυριακόπουλος.

Πώς διασώθηκε ο τάφος του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού; - Συγκλονιστικό θαύμα

Στο χωριό Κολικόντασι της Βορείου Ηπείρου...βρίσκεται η Ιερά Μονή των Εισοδίων της Θεοτόκου στον περίβολο της οποίας διατηρείται ο τάφος του αγίου Κοσμά του Αιτωλού.

Όταν αυτό ήρθε στην δημοσιότητα το έτος 1984 από τον καθηγητή κ. Παναγιώτη Χριστόπουλο,που επισκέφθηκε τον ιερό χώρο με ειδική άδεια του τότε καθεστώτος της Αλβανίας , μου δημιουργήθηκε μια απορία που σήμερα εξομολογούμε.

Δεν μπορούσα να εξηγήσω πως το άθεο καθεστώς του Εμβέρ Χότζα ,που δεν άφησε ίχνος Χριστιανικό στην ταλαιπωρημένη Βόρειο Ήπειρο ,επέτρεψε την διατήρηση της Μονής και του τάφου του Εθναποστόλου Κοσμά του Αιτωλού .

Η απορία μου αυτή λύθηκε πρόσφατα όταν ένας νέος Βορειοηπειρώτης, ο κ.Χρήστος Μήτρος από το Φίερι , γειτονική με το Κολικόντασι πόλη , ήρθε κοντά μας και ζήτησε να βαπτιστεί Χριστιανός Ορθόδοξος. Όταν μου εξήγησε τα σχετικά με τον τόπο της καταγωγής του,τον ρώτησα αν γνώριζε κάτι σχετικό με την απορία που είχα.Ο νέος με βουρκωμένα μάτια άφησε τον λογισμό του ελεύθερο και μου διήγηθηκε τα εξής θαυμαστά.


«Όταν το 1968 με νόμο του Αλβανικού κράτους απαγορεύθηκε κάθε θρησκευτική εκδήλωση , ήρθε διαταγή απο τα Τίρανα να γκρεμισθούν οι Εκκλησίες και να εξαφανισθούν οι Σταυροί απο τους Χριστιανικούς τάφους.
Ο τότε αστυνομικός διοικητής του Φίερι πήρε μαζί του το αρμόδιο συνεργείο και πήγαν στο Μοναστήρι προκειμένου να το εξαφανίσουν. Γνωρίζοντας μάλιστα την ευλάβεια των Ελλήνων πρός τον άγιο Κοσμά ,έδωσε εντολή να ξεκινήσει το έργο της κατεδαφίσεως απο τον τάφο του αγίου.

Όταν όμως οι εργάτες έδωσαν το πρώτο κτύπημα στο ιερό μνημείο τότε μια δυνατή βουή έσπασε την ησυχία του χώρου και μια μεγάλη λάμψη σαν φωτιά ξεπήδησε μέσα απο τον τάφο του πατρό-Κοσμά. ΄Εντρομοι οι παριστάμενοι ετράπησαν σε φυγή και δεν επανήλθαν παρά τις απειλές των Τιράνων και την «καθησυχαστική » δήλωση του καθεστώτος πως δήθεν, εξερράγη ξεχασμένη απο τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο βόμβα!»

Έτσι δεν βεβηλώθηκε ο τάφος του αγίου Κοσμά ,όπως και τα χαριτόβρυτα Λειψάνα του,που παρέμειναν εκεί βάλσαμο στις πληγές των Χριστιανών και ελπίδα πως… πηγή


Μητροπολίτης Μόρφου: « Να έχουμε μέσα μας δέος για αυτά που συμβαίνουν και γι’ αυτά που έρχονται… Ζούμε χρόνους προφητικούς, αλλά δεν είμαστε μόνοι μας… Έχουμε την Παναγία Μητέρα μας που δεν μας εγκαταλείπει ποτέ…»

Καλλιεργεί 500 φυτά σε ένα μικρό διαμέρισμα!

perierga.gr - Καλλιεργεί 500 φυτά σε ένα μικρό διαμέρισμα!
Μια νεαρή κοπέλα στο Μπρούκλιν έχει μετατρέψει το μικρό διαμέρισμά της σε μίνι… ζούγκλα, όπως λέει η ίδια. Ο λόγος; Πάνω από 500 φυτά, μικρότερα ή μεγαλύτερα σε μέγεθος καλλιεργεί στο εσωτερικό αλλά και στη βεράντα, δημιουργώντας για την ίδια και τους φίλους της ένα υπέροχο περιβάλλον.
Τα περιορισμένα τετραγωνικά, η λίγη ηλιοφάνεια αλλά και η απουσια εδάφους δεν την πτόησαν στιγμή να φτιάξει έναν καταπράσινο κήπο στο σπίτι της. Μια όμορφη όαση μέσα στο διαμέρισμα δημιουργήθηκε με γλάστρες και φυτά που αναρριχώνται στους τοίχους, ενώ και μικρά τεράρια συμπληρώνουν το σκηνικό.
perierga.gr - Καλλιεργεί 500 φυτά σε ένα μικρό διαμέρισμα!
perierga.gr - Καλλιεργεί 500 φυτά σε ένα μικρό διαμέρισμα!
perierga.gr - Καλλιεργεί 500 φυτά σε ένα μικρό διαμέρισμα!
perierga.gr - Καλλιεργεί 500 φυτά σε ένα μικρό διαμέρισμα!
perierga.gr - Καλλιεργεί 500 φυτά σε ένα μικρό διαμέρισμα!
perierga.gr - Καλλιεργεί 500 φυτά σε ένα μικρό διαμέρισμα!
perierga.gr - Καλλιεργεί 500 φυτά σε ένα μικρό διαμέρισμα!
perierga.gr - Καλλιεργεί 500 φυτά σε ένα μικρό διαμέρισμα!
perierga.gr - Καλλιεργεί 500 φυτά σε ένα μικρό διαμέρισμα!
perierga.gr - Καλλιεργεί 500 φυτά σε ένα μικρό διαμέρισμα!
πηγή

Μιὰ αγιοπατερικὴ απάντηση σ’ ένα Επίσκοπο ομόδοξο του κακοδόξου Πατριάρχη Βαρθολομαίου, σ’ ένα πρωτοσύγκελο και σε μια (ώ βαβαί ώ παπαί) μοναχή ! Ποὺ για πρώτη φορά στην ιστορία της Εκκλησίας παραβρέθηκε σε «Μεγάλη και Αγία Σύνοδο» (και γι’ αυτό υπερασπίστηκε τις αιρετικές αποφάσεις της και τον πατριάρχη Βαρθολομαίο ποὺ της έδωσε μια τέτοια "χαρά").


Λυπόμαστε για όλους τούς παραπάνω, όχι γιατί ἡ απάντηση τού Γέροντα Σάββα τούς ταπείνωσε, αποδεικνύοντας τις συκοφαντίες καὶ τις κακοδοξίες τους, αλλὰ κυρίως διότι έχουν μολυνθεί τόσο βαθιά απὸ τὴν Παναίρεση, ώστε φαίνεται δύσκολο να δουν καθαρά τὴν Αλήθεια!

ΕΔΩ

Γιάννης Σμαραγδής, Σκηνοθέτης: «Όλοι υπηρετούμε το Σχέδιο του Θεού»!

smaragdis

Αποκλειστική Συνέντευξη στην Πεμπτουσία του καταξιωμένου Σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή: (Ερωτήσεις: Πέτρος Παναγιωτόπουλος, Υπεύθυνος Περιεχομένου Πεμπτουσίας)

  1. Πρώτα από όλα χαιρόμαστε Κύριε Σμαραγδή για την παραχώρηση αυτής της συνέντευξης. Χαιρόμαστε επίσης που μετά από πολλές και δύσκολες προσπάθειες τριών ολόκληρων χρόνων επιτέλους ξεκινάτε τα γυρίσματα της νέας σας ταινίας «ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ».
Πράγματι, θέλωνα πιστεύω ότι ξεκινάμε (με την ευλογία του Θεού) τα γυρίσματα της ταινίας, από την Κρήτη στις 26 Σεπτεμβρίου. Μάλιστα πριν από λίγες ημέρες έλαβα ένα απροσδόκητο τηλεφώνημα από τον Ιερέα του χωριού Γωνιές Μαλεβιζίου της Κρήτης, από όπου κατάγομαι.
Ο άγνωστος σε μένα Ιερέας έκανε την ευγενική σκέψη να έρθει στο χώρο των γυρισμάτων στο νησί και να κάνει εναρκτήριο αγιασμό και να θέσει την ταινία κάτω από την ευλογία του Θεού. Το βρήκα εξαιρετικά ευγενές, συμβολικό και εν τέλει ‘καλό σημάδι’ γιατί καμιά από τις ανθρώπινες πράξεις που διεκδικεί να υπηρετήσει το ‘καλό’ δεν μπορεί να συντελεστεί χωρίς την ευλογία του Θεού…
Το εξέλαβα ως πολύ καλό, ευοίωνο σημάδι.
  1. Εκτός του ότι είστε Κρητικός, διατηρείτε ισχυρούς δεσμούς με το νησί σας… Πρόσφατα μάλιστα ενισχύσατε τους δεσμούς σας με την Ορθόδοξη Ακαδημία της Κρήτης.
Πράγματι… Η γυναίκα μου και ο ομιλών δωρίσαμε μέρος από τους αναδημιουργημένους πίνακες για τις ανάγκες της ταινίας μας «EL GRECO» στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης στο Κολυμπάρι Χανιών. Η Δωρεά αυτή έγινε κατόπιν της σοφής επιμονής του ιδιαίτερα φωτισμένου Γενικού Διευθυντή της ‘Κώστα Ζορμπά (φίλου πλέον) και εξ’αυτού δημιουργήθηκε μια πνευματική σχέση, ένας πνευματικός βατήρας που μου δίνει δύναμη και πίστη για το μελλούμενο έργο μου.
Έκτοτε, συνάντησα  τον Παναγιότατο Πατριάρχη Βαρθολομαίο, μεγάλο Ηγέτη-Ιεράρχη με ιδιαίτερη πνευματικότητα, ένα πέλαγος καλοσύνης, ευφυΐας και θετικής ενέργειας, που είναι τύχη και ευλογία για την ορθοδοξία και τη πατρίδα μας.
Στην Κρήτη, επίσης γνώρισα δυο Μητροπολίτες της Νέας Γενιάς: Τον Μητροπολίτη Ευγένιο Ρεθύμνου (ένα Κρητίκαρο) ο οποίος έχει γράψει ένα έξοχο αφιερωματικό λεύκωμα για τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τον ευγενέστατο και ήπιων τόνων Μητροπολίτη Κισσάμου και Σελίνου Αμφιλόχιο.
Τον Μητροπολίτη Αρκαλοχωρίου και καθηγητή Πανεπιστημίου στη Θεσσαλονίκη Ανδρέα Νανάκη, τον οποίο είχα γνωρίσει το 1996 ως θεατή σε μια προβολή στη Κρήτη της ταινίας μου ΚΑΒΑΦΗΣ.
Στιγμιότυπο της ταινίας του Γιάννη Σμαραγδή "Καβάφης"Στιγμιότυπο της ταινίας του Γιάννη Σμαραγδή «Καβάφης»
Στο κύλισμα του χρόνου τον συνάντησα ξανά (όμορφος πάντα και πνευματικός…) ο οποίος έχει γράψει μια εμπεριστατωμένη μελέτη με πολύ ΑΓΑΠΗ για τον Καζαντζάκη και το τελευταίο  του ‘ταξίδι’ του στο Ηράκλειο. Εκεί αποκαθιστά πλήρως την αλήθεια γύρω από τον  ψευδή μύθο ότι η εκκλησία ήταν απούσα από τη κηδεία του ενώ η αλήθεια είναι ότι η εξόδιος ακολουθία στο Ναό του Αγίου Μηνά στο γενέθλιο Ηράκλειο (του Καζαντζάκη και του γράφοντος) εψάλλει από τις εκκλησιαστικές αρχές, παρουσία του τότε Αρχιεπισκόπου Κρήτης κυρού Ευγένιου…
Αυτή είναι η αλήθεια και αυτό θα το καταγράψει η ταινία…!!!
Κατά μία «παράξενη» συγκυρία ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος είχε χειροτονήσει και τον πρωτοπρεσβύτερο Αλέξανδρο Καρλούτσο, της Αρχιεπισκοπής Αμερικής με τον οποίο συναντηθήκαμε πρόσφατα στη Νέα Υόρκη, έναν εξαίρετο κληρικό, καλό Έλληνα, καλό Χριστιανό και καλό πατριώτη…
  1. Να υποθέσουμε ότι σας συμπαραστέκονται στο δύσκολο έργο που αναλάβατε να γυρίσετε μια ταινία για τον Νίκο Καζαντζάκη που έχουνε ειπωθεί μεγάλες ανακρίβειες και πολλά ψεύδη για την σχέση της Εκκλησίας με τον Κρητικό Συγγραφέα;
Η στήριξη του πολιτισμού θα πρέπει να είναι μέσα στις προτεραιότητες της εκκλησίας, διότι λειτουργεί ως πνευματική τροφή του ανθρώπου και εν τέλει βοηθάει τον κάθε άνθρωπο με πίστη να βρει τον ανώτερό του εαυτό, συμπληρωματικά με την Εκκλησία, όμως η γενική εντύπωση που υπάρχει στο μέσο άνθρωπο είναι ότι η Εκκλησία δεν βοηθάει τον πολιτισμό έξω από την εκκλησία και ότι η εκκλησία ζει για τον εαυτό της και όχι για όλη τη κοινωνία.  Ωστόσο, η άποψή μου  είναι ότι η Εκκλησία βοηθάει τον πολιτισμό ως οφείλει, ακριβώς γιατί μόνον με την πίστη και την ανώτερη γνώση αλλά και τον πολιτισμό ο κάθε άνθρωπος θα μπορέσει να κατανοήσει και να βελτιώσει την ύπαρξή του στον κόσμο.
  1. Πρόσφατα μάλιστα η Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης σας έκανε την ξεχωριστή τιμή να είστε ο κύριος ομιλητής στην εορτή της Ορθοδοξίας.
Πράγματι ήταν μια ξεχωριστή τιμή και ακόμα περισσότερο από όσα είπε ο Γενικός Διευθυντής της Ορθόδοξης Ακαδημίας Κρήτης κ. Κωνσταντίνος Ζορμπάς.
Σας παραθέτω τα πολύ τιμητικά λόγια του:
 «Η Τέχνη, ως η μοναδική εκείνη δύναμη του φωτός που νικά κάθε σκοτάδι, αποτελεί τη μόνη διέξοδο από τ’ αδιέξοδα του καιρού μας. Ο Γιάννης Σμαραγδής, ως τεχνίτης του φωτός, βαδίζει κι’ εκείνος στα χνάρια των μορφών που ενέπνευσαν τον ίδιο και το έργο του και διακηρύσσει παντού τη νίκη του φωτός επί του σκότους, τη νίκη της Ανέσπερης Αγάπης.
Ο σημαντικός σκηνοθέτης κ. Σμαραγδής «είναι προσηλωμένος στην Κρητική Ματιά, κατά την οποία: “Η ζωή είναι ανήφορος και πρέπει να τον ανέβουμε με αξιοπρέπεια και ανδρεία”».
Κλείνω  την εκδήλωση με ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το κείμενο του Μίμη Τσακωνιάτη, του συγγραφέα του υπό έκδοση βιβλίου «Γιάννης Σμαραγδής: Ο Αρχιτέκτονας της Ψυχής» και με το οποίο λέει, «Είναι συναρπαστικό πόσο αρχέγονοι είναι οι δημιουργικοί σπόροι Φωτός του μέγιστου εν ζωή Έλληνα σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή καθώς προέρχονται κατευθείαν από τους λαμπερούς καρπούς των ιδίων των θείων αρχέτυπων και ποτίζονται από την κρήνη της Μνημοσύνης… Μήπως αυτός ο καλλιτέχνης δεν είναι ένας αληθινός σπορέας του Λόγου του Θεού καθώς κάθε φορά με τις ταινίες του φυτεύει αγαθές βόμβες Αγάπης που εκρήγνυνται βαθιά μέσα στις ψυχές των θεατών και τις καταυγάζουν με Φως…;».
  1. Κύριε Σμαραγδή, εσείς ως κορυφαίος Σκηνοθέτης της χώρας μας και όπως όλοι ξέρουμε αριστερών καταβολών, πιστεύετε στο Θεό;
Πολύ ωραία ερώτηση… Και βέβαια πιστεύω και όχι μόνο πιστεύω στο Θεό, αλλά θεωρώ πλέον ότι όλοι μας υπηρετούμε το σχέδιο του Θεού.
Στην ομιλία μου στο Ο.Α.Κ. με τίτλο ‘Όταν το φως του Θεού ενεργοποιεί τα όνειρα’, μέσα στα άλλα (επιτρέψτε μου να αναφέρω) είπα:
 «Η αναγκαιότητα της Τέχνης είναι επιτακτική παρά ποτέ, καθώς δημιουργεί οροπέδια καταφυγής της ανθρώπινης ψυχής». Έτσι, «στην Εκκλησία πηγαίνει ο άνθρωπος για να εμβαπτιστεί στο φως του Θεού. Τα έργα Τέχνης υπάρχουν εκεί για να τα ανακαλέσεις, την ώρα που η ψυχή τα έχει ανάγκη». Γιατί ο ελληνικός πολιτισμός είναι απόλυτα συνδεδεμένος από την εποχή του Ομήρου μέχρι τους καιρούς μας, με τη θάλασσα, το φως και από την αλλαγή της χρονολογίας μέχρι τις μέρες μας με την Ορθοδοξία» και η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη δύναμη στον κόσμο στην Ποίηση» καθώς όλα αυτά τα έργα τα οποία μνημονεύουμε και μέσα από αυτά παίρνουμε παρηγοριά ψυχής, έχουν σχέση με την Ορθοδοξία. Τούτο συμβαίνει διότι, δεν μπορεί να εκφραστεί το μέσα ανώτερο σώμα του Ελληνισμού, αν δεν είναι εμβαπτισμένο στο φως της Ορθοδοξίας.
Στη συνέχεια, ξεδιπλώνοντας την προσωπική μου και συνάμα δημόσια εξομολόγησή μου, κατέθεσα ότι ζούσα, όμως, παρ’ όλα αυτά ένα μικρό προσωπικό εσωτερικό μαντείο μού έλεγε πως η ζωή είναι “αλλού”… Νομίζω ότι αυτό μ’ έσωσε και ακριβώς εκεί έγινε μια μετάλλαξη. Άρχιζα να διαβάζω Ελύτη, Παπαδιαμάντη, Σεφέρη και κείμενα Αγιοσύνης. Έτσι, όταν άρχισα ν’ αποκτάω συναίσθηση της ύπαρξής μου και να διεκδικώ να ενταχθώ μέσα στο φως το ελληνικό και της Ορθοδοξίας  τότε μέσα σ’ αυτό το εσωτερικό κλίμα του φωτός, κατ’ όναρ εμπνεύστηκα και συνέλαβα την ιδέα για την ταινία του «Καλή σου νύχτα κυρ Αλέξανδρε».
O ηθοποιός Βασίλης Διαμαντόπουλος ως Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στο έργο του Γιάννη Σμαραγδή "Καλή σου νύχτα κυρ Αλέξανδρε"O ηθοποιός Βασίλης Διαμαντόπουλος ως Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στο έργο του Γιάννη Σμαραγδή «Καλή σου νύχτα κυρ Αλέξανδρε»
Είπα επίσης ότι, «η Τέχνη, όπως και η Εκκλησία συμφιλιώνει», πως δεν πρέπει να λησμονούμε πως υπάρχει πάνω από μας το αόρατο, που είναι ισχυρότερο από το ορατό, αλλά και πως το φως για να σου μιλήσει, δηλαδή ο Θεός, θα πρέπει να το ανακαλέσεις και θα πρέπει να το πιστέψεις για να λάβεις την ευλογία.
  1. Έτσι τελειώσατε την ομιλία σας;
Όχι, κλείνοντας είπα τους στίχους του Οδυσσέα Ελύτη:
«Το ασήμωμα της Παναγιάς πάνω στα νερά». Και πρόσθεσα: «Μοίρα και τύχη να είμαστε Έλληνες, Ορθόδοξοι, άνθρωποι της αγάπης και πρέπει να αναδείξουμε τον ανώτερό μας εαυτό. Να ανορθωθούμε, όπως οι ήρωες του Greco. Τους ωθεί  να εισέλθουν στο θείο φως. Για να εισέλθεις στο θείο φως πρέπει να κάνεις το καλό, να βγεις από το εγώ σου, να μετακινηθείς στο εμείς, να γίνεις χρήσιμος στους άλλους. Εκεί μας οδηγεί η ελευθερία της Ορθοδοξίας. Ως εκ τούτου «λάμπει μέσα μου εκείνο που αγνοώ, ωστόσο λάμπει». Τώρα πια ξέρω τι είναι αυτό που λάμπει μέσα μου. Είναι η αγάπη του Θεού διά του Χριστού που όλοι έχουμε εντός μας. Φως εκ φωτός».
  1. Τι είναι αυτό που σας κάνει να ασχολείστε με μεγάλες προσωπικότητες Ελλήνων, ώστε έτσι όπως έχουμε διαβάσει σε κάποιο έντυπο να σας κατηγορούν ότι δεν κάνετε βιογραφίες αλλά αγιογραφίες;
Θέλω να ευχαριστήσω αυτούς που τα γράφουν γιατί είναι ότι καλύτερο θα μπορούσε να πει κανείς για το έργο που έχω αναλάβει να διαχειριστώ, ή αλλιώς, που μου ‘δόθηκε’ ως διάμεσος να κατασκευάσω…
Αυτοί βεβαίως το λένε ως κατηγόρια… αλλά… αν είχαν καταλάβει θα το έλεγαν επαινετικά… Ας είναι… Τους κατανοώ και τους συμπονώ…
  1. Πιστεύουμε πως δεν θα προκαλούν τα πρόσωπα και τα θέματα με αρνητικό πρόσημο, αυτό συμβαίνει;
Αυτό ακριβώς συμβαίνει…
Γιατί να με προκαλούν; Είναι σαν να έχετε μπροστά σας τη γαλάζια θάλασσα και ένα σκουπιδότοπο. Εσείς δεν θα διαλέγατε τη γαλάζια θάλασσα, δηλαδή το θετικό; Μπορεί κανείς να φανταστεί το τι συμβαίνει στην ψυχή αυτών που προβάλλουν στα έργα τους την άρνηση, την ασχήμια. Δεν ξέρω, μπορεί να είναι και ψυχαναλυτικό το θέμα. Είναι και θέμα μόδας. Οι μόδες στον καιρό που ζούμε από τον 20ο αιώνα και μετά είναι η ασχήμια, το αρνητικό στοιχείο. Δηλαδή το χάος. Ενώ οι αρχαίοι Έλληνες είπαν άπαξ τι είναι η ομορφιά. Ομορφιά ίσον ένταξη στην αρμόνια του σύμπαντος. Όσο προβάλλουμε την ασκήμια καθυστερούμε, κάνουμε κακό, και βλάπτουμε την ανθρώπινη ψυχή, ξεχνώντας πως η ψυχή είναι ΦΩΣ και αναπνέει από την αρμονία και την ομορφιά.
Στιγμιότυπο της ταινίας του Γιάννη Σμαραγδή "El Greco"Στιγμιότυπο της ταινίας του Γιάννη Σμαραγδή «El Greco»
  1. Τι έχετε να μας πείτε για το θρησκευτικό-μεταφυσικό στοιχείο που διαπερνά το έργο σας και μάλιστα με έναν τρόπο όχι ιδιαίτερα εμφανή;
Μα είναι εμφανής, ‘για τα πρόσωπα που γνωρίζουν την προσευχή τους’.
Αλλιώς θα σας απαντήσω με μια μικρή ιστορία:
Κάποτε ο Καζαντζάκης πηγαίνοντας στην Αγγλία συνάντησε ένα νέο που βαθιά επηρεασμένος από τις μόδες της εποχής του (αχ, αυτές οι ψυχοφθόρες μόδες των καιρών) τότε που οι μόδες ήταν εναντίον του Καζαντζάκη. Του έλεγε διάφορα αρνητικά για τα έργα του… Ο Καζαντζάκης αντί να του επιτεθεί του απάντησε:
«Δίκιο έχεις και εσύ… αλλά από άλλο πάτωμα…!
Είναι λοιπόν η ανάγνωση του κάθε έργου από πιο πάτωμα το βλέπει ο καθένας… Με ποιο πνευματικό εξοπλισμό δηλαδή, η αλλιώς με ποιο βαθμό ΠΙΣΤΗΣ για το μη ορατό…
  1. Πως μπορείτε να δημιουργεί ένας καλλιτέχνης σε έναν τόπο που συντρέχουν ποικίλα κοινωνικά ζητήματα;
Οι καλλιτέχνες που γνωρίζουν την προσευχή τους, γνωρίζουν πως στους δύσκολους καιρούς είναι ΧΡΕΟΣ να βάζουν σε κίνηση τα ανώτερα και να ενισχύουν την ΠΙΣΤΗ για τα Υπερουράνια… Διαφορετικά αν δεν αναδείξουν τροφοδοτικές ουσίες χρήσιμες για τις δοκιμαζόμενες ψυχές, τότε το έργο τους θα γίνει κόκκος άμμου στην Ιστορία…
  1. Και η τέχνη, τι ρόλο παίζει στην δική μας εποχή;
Η τέχνη είναι πάντα το δροσερό αεράκι της ζωής, στην εποχή της κρίσης ακόμα περισσότερο. Πώς θα μπορούσαμε να φανταστούμε τη ζωή μας χωρίς την ύπαρξη της τέχνης που η φύση της είναι να δημιουργεί παραδείσους καταφυγής της ανθρώπινης ψυχής, να παρηγορεί και να δίνει δύναμη ώστε οι άνθρωποι να συμφιλιωθούν με τη μοίρα τους; Η αγαθή, η αμόλευτη τέχνη σε περιόδους κρίσης όπως στις μέρες μας μπορεί να βοηθήσει να αναδείξουμε τον ΑΝΩΤΕΡΟ ΕΑΥΤΟ μας, δηλαδή να είμαστε αληθινά χρήσιμοι στους άλλους που είναι το αιώνιο ζητούμενο της ανθρώπινης περιπέτειας. Αλλιώς, πώς η ψυχή θα μπορέσει να ανορθωθεί, ώστε στον επόμενο κύκλο της (κατά Πυθαγόρα) να αναβαθμιστεί και να πλησιάσει περισσότερο τη κεντρική πηγή, το Υπέρτατο Ον. Δηλαδή το απλούστερο: να κάνουμε το καλό και να δίνουμε στους άλλους όχι μόνο από αυτά που έχουμε, αλλά και από αυτά που δεν έχουμε…
  1. Κύριε Σμαραγδή, ποια θεωρείτε ότι είναι τα στοιχεία που κάνουν μια ταινία ξεχωριστή;
Επί της ουσίας, εξαρτάται απολύτως από τη “μοίρα” της ταινίας, αν δηλαδή η ταινία θα έχει την ευλογία του κεντρικού φωτός του Θεού ή όχι… Κι αυτό δεν το ξέρει κανείς πλην του Θεού. Εμείς οι καλλιτέχνες -όλοι- δεν είμαστε αυτόφωτοι, διάμεσοι είμαστε και το φως που κάθε φορά μας χαρίζεται ως θεία χάρη, δουλειά μας είναι να το περιποιηθούμε να μη λαβωθεί και να του βάλουμε την αγάπη μας. Τα υπόλοιπα δεν είναι δικά μας. Κι όπως λέει ο Βαρβάκης στην ταινία μου “Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι”: Όλοι υπηρετούμε το σχέδιο του Θεού.
Aπό την ταινία του Γ. Σμαραγδή "Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι"Aπό την ταινία του Γ. Σμαραγδή «Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι»
  1. Στο σενάριο της ταινίας σας που στηρίζεται στο βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη «ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ», υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα καταγραφή του συγγραφέα για ένα προσκυνηματικού χαρακτήρα στο Άγιον Όρος όπου το επισκέφτηκε μαζί με τον μεγάλο μας ποιητή Άγγελο Σικελιανό… Θα υπάρχει αυτό το ταξίδι στην ταινία σας;
Βεβαίως και θα υπάρχει… και πιστεύω πως θα αναδειχθεί η μεγάλη πνευματική μας παράδοση με τον καλύτερο τρόπο και θα φανεί η μεγάλη αγάπη αλλά και ο βαθύς σεβασμός τόσο του Καζαντζάκη όσο και του Σικελιανού για την Αγιοσύνη αυτού του τόπου.
Σας παραθέτω (σε αποκλειστικότητα) μια μικρή σκηνή από το σενάριο που αναφέρεται στο Άγιον Όρος.
«Το Άγιον Όρος από ψηλά, σαν να την βλέπει ο Θεός. Χάραμα. Ακούγονται  υπέροχες μαγευτικές βυζαντινές ψαλμωδίες σαν να ψέλνουν άγγελοι, ενώ ο ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ και ο ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ με τα σακίδιά τους στη ράχη και τα χοντρά πουρναρίσια ραβδιά τους διασχίζουν την εσωτερική αυλή της Μονής ενώ ακούγονται υπέροχες ψαλμωδίες και βυζαντινά τεριρέμ.
 Ο ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ με τον ΣΙΚΕΛΙΑΝΟ μπαίνουν μέσα στην εκκλησία, πάμφωτη από τις ακτίνες του ήλιου που εισέρχεται από τα παράθυρα και φωτίζουν τον ναό, ενώ οι ψαλμωδίες, τα αναμμένα κεριά και το φως νοτισμένο από τα λιβάνια δίνουν ένα μαγευτικό χαρακτήρα, σχεδόν υπερβατικό στην ατμόσφαιρα της εκκλησίας.
Ο ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ και ο ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ κοιτάζουν μαγεμένοι.»
              ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ
Γιατί δε μιλούμε;
                 ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ
Μιλούμε, μιλούμε, 
μα τη γλώσσα των αγγέλων˙ τη σιωπή. 
Τι θες να πούμε; Πως είναι όμορφα, 
πως η καρδιά μας έκαμε φτερά και θέλει να φύγει, 
πως μπήκαμε σ’ ένα δρόμο που φέρνει στον Παράδεισο;
Λόγια, λόγια, σώπα…
  1. Μα λέτε δηλαδή ότι θα επιδιώξετε να κάνετε γυρίσματα στο Άγιον Όρος;
ΝΑΙ… Θα ήθελα να γίνουν τα γυρίσματα στο Άγιον Όρος και για να ευλογηθεί η ταινία…
Έτσι, πιστεύω να κλείσει οριστικά η υπόθεση της υποτιθέμενης αρνητικότητας της ορθόδοξης εκκλησίας με τον Καζαντζάκη, αλλά και να προβληθεί η ανώτερη και διαρκέστερη παράδοση της πίστης μας μέσω του Βυζαντίου που είναι ζωντανή στον Άγιον Όρος και που χωρίς αυτό δεν θα υπήρχε ούτε αναγέννηση ούτε δυτικός πολιτισμός…
Αν πάλι δεν μας επιτραπεί (που το αντεύχομαι) δεν θα επιχειρήσω να το αντικαταστήσω με κάποιο άλλο χώρο το Άγιον Όρος που επισκέφτηκε ο Καζαντζάκης, και (με πολύ πόνο) θα αφαιρέσω τις σκηνές από το σενάριο… Κάτι που πιστέψτε με θα είναι κρίμα…
Από τη σειρά του Γ. Σμαραγδή "Σιγά, η πατρίδα κοιμάται"Από τη σειρά του Γ. Σμαραγδή «Σιγά, η πατρίδα κοιμάται»
  1. Πολλοί θεωρούν ότι ο Καζαντζάκης δεν τιμήθηκε όσο του άξιζε εν ζωή, φιλοδοξείτε με την ταινία σας να το αλλάξετε αυτό στη συνείδηση του κόσμου;
Η ταινία θα ανατρέψει θετικά την εικόνα για τον Καζαντζάκη. Για παράδειγμα, η αίσθηση του κόσμου είναι ότι ο Κρήτας συγγραφέας ήταν ένας πολύ σοβαρός  και αγέλαστος άνθρωπος. Ωστόσο, η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική. Ο  Καζαντζάκης είχε τρομερό χιούμορ και όταν σε συζητήσεις με τους φίλους του  βάραινε η ατμόσφαιρα, εκείνος είχε ένα τρόπο να διασκεδάζει με ένα είδος  «γελωτοθεραπείας», όπως την ονόμαζε.  Ήταν άνθρωπος χωρίς κακίες.  Μέσα από την ταινία θα προσπαθήσω να αναδείξω όλες τις πλευρές του, αλλά και κάποιες  αλήθειες για την προσωπικότητά του και την ζωή του, γιατί έχουν ειπωθεί  απίστευτα ψεύδη. Για παράδειγμα, λένε πως για τους αριστερούς ήταν αντικομουνιστής και τον κυνηγούσαν. Ενώ οι δεξιοί, τον κυνηγούσαν ως κομμουνιστή και άθεο. Δεν ήταν τίποτε από τα δύο.  Ο Καζαντζάκης ήταν βαθιά ένθεος.
Καταληκτικά, πιστεύω ότι αυτή η ταινία μόνο καλό μπορεί να κάνει στις ανθρώπινες ψυχές και πιστεύω επίσης ότι μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να οδηγηθούν μέσω της πίστης στο Φως του Θεού.
Σύντομο βιογραφικό του σκηνοθέτη Γιάννη Σμαραγδή
Ο πολυβραβευμένος Έλληνας σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής έχει μια σταδιοδρομία γεμάτη δημιουργικότητα και μετρά πολλές εμπορικές και καλλιτεχνικές επιτυχίες.
Οι πιο σημαντικές μεγάλου μήκους ταινίες του είναι οι:
*Καβάφης (1996). Προβαλλόταν για 12 συναπτά έτη στον κινηματογράφο Accattone στο Παρίσι, Βραβείο Σκηνοθεσίας, επίσημη συμμετοχή σε 50 διεθνή φεστιβάλ.
*El Greco (2007). Διεθνής συμπαραγωγή με ρεκόρ εισιτηρίων στην Ελλάδα (1.200.000 θεατές) (Διακρίθηκε ως Χρυσή Ταινία στο Φεστιβάλ του Τορόντο, Βραβείο Σκηνοθεσίας, διεθνής διανομή στην Ισπανία, Γαλλία, Ουγγαρία Ρωσία μεταξύ άλλων)
*Ο Θεός Αγαπάει το Χαβιάρι (2012). Διεθνής συμπαραγωγή με ένα καλό box office 380.000 εισιτηρίων στην Ελλάδα και διεθνή διανομή από την Vision Films Inc. (κυκλοφόρησε σε DVD στην Αμερική, τον Καναδά, την Αγγλία, την Γερμανία, την Ρωσία, την Κίνα κ.λπ). Επίσημη συμμετοχή σε πολλά διεθνή φεστιβάλ.
Και οι τρεις προαναφερθείσες ταινίες είχαν εξίσου μεγάλη επιτυχία και απέσπασαν πολλά βραβεία, συμμετέχοντας σε πολλά διεθνή φεστιβάλ. Μετά την επιτυχία της ταινίας Ο Θεός Αγαπάει το Χαβιάρι, ο Γιάννης Σμαραγδής το 2013 ψηφίστηκε στο διαδίκτυο ως ο πιο δημοφιλής Έλληνας καλλιτέχνης.
Για την Ελληνική τηλεόραση δημιούργησε σειρές με τεράστια επιτυχία. Η κινηματογραφημένη του σειρά Σιγά η Πατρίδα Κοιμάται… (1989), θεωρήθηκε η καλύτερη τηλεοπτική σειρά στην Ελλάδα από καταβολής ελληνικής τηλεόρασης. Η ταινία του Καλή σου νύχτα, κυρ-Αλέξανδρε (1981) για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, η πρώτη ταινία για την ΕΤ-1, έτυχε μεγάλης επιτυχίας, προβλήθηκε στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Παρισιού και στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Πρόσφατα τον Δεκέμβριο του 2015, προβλήθηκε σε κινηματογράφο της Αθήνας.
Ως καθηγητής δίδαξε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Σκηνοθέτησε, επίσης, την Όπερα των Σκιών για το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Το 2014 διετέλεσε Πρόεδρος του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αλλά μετά από 10μηνη θητεία παραιτήθηκε.
Τιμήθηκε με πολλά Κρατικά και Διεθνή Βραβεία για τις ταινίες του. Το 2008 τιμήθηκε στους Δελφούς με το Βραβείο Σοφίης από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών για την ταινία του El Greco, και στη Ρώμη τιμήθηκε από το Βατικανό με το Βραβείο «GIUSEPPE SCIACCA 2008» ως Καλύτερος Σκηνοθέτης διεθνώς και έκτοτε είναι μέλος της διεθνούς επιτροπής των βραβείων του θεσμού.
Το 2012 η ταινία El Greco σε λίστα στον διεθνή ιστότοπο IMBD (http://www.imdb.com/list/ls009669219/) κατατάσσεται 5η στις 10 καλύτερες ελληνικές ταινίες όλων των εποχών.
Το 2014 υπήρξε στη λίστα των προταθέντων προσωπικοτήτων εκτός πολιτικής σκηνής για το υπέρτατο αξίωμα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Το 2015 δώρισε 14 αναδημιουργημένα έργα του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης. Αυτή τη στιγμή προετοιμάζει τη νέα του ταινία με τίτλο ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ – REPORT TO ZORBA, πάνω στη αυτοβιογραφία μεγάλου Έλληνα συγγραφέα «Αναφορά στον Γκρέκο».