Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016

Φταίει για τον Φίλη και η διοικούσα Εκκλησία!


Το κύριο άρθρο της Ορθόδοξης Αλήθειας που κυκλοφορεί στα περίπτερα

του Δημήτρη Ριζούλη

Η «Ορθόδοξη Αλήθεια» εγκαίρως έχει προειδοποιήσει για τις εμμονές και την κρυφή ατζέντα του Νίκου Φίλη.
Σχεδόν σε κάθε φύλλο μας εδώ και έναν χρόνο αναλύουμε λέξη προς λέξη τις αλλαγές που προωθούνται στα Θρησκευτικά.
Με άκρως επιθετική (αλλά ουσιαστική) αρθρογραφία κυρίως από τον π. Γεώργιο Μεταλληνό, τον Ηρακλή Ρεράκη και τον Κωνσταντίνο Χολέβα προσδιορίσαμε το πρόβλημα και τις διαστάσεις του.
Ουσιαστικά, πρόκειται για μια συμπλεγματική αναδιάρθρωση των Θρησκευτικών, χωρίς νόημα, προκειμένου να ικανοποιηθεί ένα μέρος των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Ολα τα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί ο κ. Φίλης είναι έωλα.
Ούτε κατηχητικού τύπου είναι το μάθημα σήμερα ούτε τα βιβλία του ακατάλληλα. Ολα αυτά είναι προσχήματα.
Μοναδικός «καημός» του είναι να πετύχει μια νίκη -στο δικό του μυαλό και μόνο- κατά της Εκκλησίας.
Να μπορεί, δηλαδή, να «κοκορεύεται» στο κοινό του, λέγοντας: «Εγώ είμαι αυτός που τα έβαλα με την Εκκλησία και την ταπείνωσα».
Οσο κι αν εμφανίζεται με το προσωπείο του διαλλακτικού και του... χριστιανού, κατά βάθος έχει μίσος για την Ορθοδοξία.
Διαφορετικά δεν μπορεί να δικαιολογηθεί η συμπεριφορά του. Και να φανταστεί κανείς ότι υπήρξαν «ρεπορτάζ» σε εκκλησιαστικά μέσα που μας τον παρουσίαζαν ως «θρησκευόμενο», «ψάλτη», «ευλαβή» και άλλα φαιδρά. Η προπαγάνδα σε όλο της το μεγαλείο!
Αυτά τα στοχευμένα δημοσιεύματα ήταν χτυπήματα εκ των έσω. Αλλά δεν ήταν τα μόνα. Βασικό «εργαλείο» στα ανίερα σχέδια του Φίλη είναι ο καθηγητής Γιαγκάζογλου και η ομάδα του. Αυτοί σχεδίασαν τις απαράδεκτες αλλαγές στα Θρησκευτικά.
Από κοντά η ομάδα θεολόγων ΚΑΙΡΟΣ, που με αριστερίζουσα λογική προσέγγισε το θέμα και θέλησε να εμφανιστεί ως... επικρατούσα τάση εντός της Εκκλησίας. Ολοι αυτοί έκαναν τη μεγαλύτερη ζημιά και έδωσαν το δικαίωμα στον Φίλη να υπερηφανεύεται στη Βουλή ότι «συμφωνούν μαζί του οι σοβαροί θεολόγοι...»
Τεράστιες όμως είναι οι ευθύνες και της διοικούσας Εκκλησίας. Πρώτον, άργησε να «ξυπνήσει»· δεύτερον, διόρισε σε περίοπτη θέση και μισθοδοτούσε μέχρι πρότινος τον κ. Γιαγκάζογλου (αλήθεια, ισχύει η παραίτησή του ή ακόμα παραμένει στη θέση του;)· τρίτον, δεν φρόντισε εγκαίρως να καταδικάσει τις παρεκτροπές του ΚΑΙΡΟΥ· και τέταρτον, διατηρεί ακόμα και σήμερα σε διευθυντικές θέσεις (!) στελέχη που έχουν αυτές τις απόψεις και τις προωθούν με πλάγιους τρόπους στους πιστούς!
Θα δώσω άλλο ένα παράδειγμα: η «Ορθόδοξη Αλήθεια» αποκάλυψε τη στενή σχέση του Αγγελου Βαλλιανάτου («δεξί χέρι» του κ. Γιαγκάζογλου) με τη νεοβουδιστική οργάνωση Arigatou.
Ομως η Ιερά Σύνοδος ακόμα να πάρει θέση για το θέμα...
Εν ολίγοις, δεν έγιναν όλα αυτά ξαφνικά. Προετοιμάζονταν από καιρό.
Εμείς μήνες τώρα κρούαμε τον κώδωνα του κινδύνου. Ελάχιστοι αντέδρασαν.
Επρεπε, Αγιοι Αρχιερείς, να επέλθει η ρήξη του Αρχιεπισκόπου με τον κ. Φίλη για να μιλήσετε; Πού ήσασταν τόσον καιρό;
Γιατί σιωπούσατε και τώρα (ορισμένοι) έχετε γίνει λαλίστατοι; Ιδού πού οδήγησε η αφωνία της Εκκλησίας!
Η κριτική στους κυβερνώντες πρέπει να γίνεται προληπτικά και όχι κατόπιν εορτής. Δυστυχώς, αργήσατε (κι εσείς αλλά και ο Αρχιεπίσκοπος) πάρα πολύ.
Ελπίζω και εύχομαι να μην είναι «πολύ αργά για δάκρυα»... Διότι τα λάθη που έγιναν ήταν πάρα πολλά!

Ο ανάδοχος που κάνει τη διαφορά!

‘’Θέλω να δω τον Πάπα’’ και άλλα τραγούδια που προτείνονται στα πλαίσια του μαθήματος των Θρησκευτικών


Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
_____________________
Η προσπάθεια να αποδυναμωθεί ή καλύτερα να εξουδετερωθεί ο κατηχητικός και ομολογιακός χαρακτήρας του μαθήματος των Θρησκευτικών, είχε ως αποτέλεσμα να προταθεί η συμπερίληψη τραγουδιών σε ‘’συνδυασμό’’ με τα κείμενα. 
 
Η αληθινή κατά Χριστόν παιδεία που θα δίδεται από το μάθημα των Θρησκευτικών πρέπει να οδηγεί στην σωτηρία.  Ο  Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς λέγει ότι   «η παιδεία χωρισμένη από την αγιότητα, αντιτιθέμενη εις το Ευαγγέλιον καθίσταται μία τραγική ματαιοπονία*». 
 
Δυτυχώς οι δεδηλωμένοι άθεοι που δεν επιζητούν  θεολογική παιδεία, ‘’προτείνουν’’ τη συμπερίληψη τραγουδιών σε ‘’συνδυασμό’’ με τα κείμενα.  Αρκετά από αυτά τα τραγούδια ανήκουν στο πολιτικοποιημένο αριστερό τραγούδι, αλλά και άλλα τραγούδια που καθόλου δεν ταιριάζουν με το μάθημα των Θρησκευτικών. Αυτός είναι ο   ‘’προτεινόμενος’’ ‘’συνδυασμός’’ με τα κείμενα;
 
Στα πλαίσια του μαθήματος των Θρησκευτικών τα παιδιά θα τραγουδούν ‘’Θέλω να δω τον Πάπα’’;  που προτείνεται που έγραψε ο Θεόφραστος Σακελλαρίδης και  τραγούδησε η Δ. Γαλάνη.  Ιδού κάποιοι στίχοι από το τραγούδι :
«Ήταν πάντα η συλλογιά μου να μπω στο Βατικανό
να τον έβλεπα μπροστά μου φυσικό και ζωντανό
λένε πως είναι ωραίος , είναι διακριτικός
και βαρβάτος και μοιραίος και γλυκός, πολύ γλυκός.
Θέλω να τον δω, θέλω να τον δω
θέλω να δω τον Πάπα, τον Πάπα, τον Πάπα
θέλω να δω τον Πάπα, θέλω να τον δω».
 
Θα τραγουδούν το τραγούδι του Δ. Σαβόπουλλου που προτείνεται και που λέγει «Άγγελος εξάγγελος μας ήρθε από μακριά…δεν ήξερε καθόλου μα καθόλου να μιλά και είχε μόνο γλώσσα για να γλείφει»;  Είναι αυτό ‘’συνδυασμός’’ με μάθημα Θρησκευτικών;
 
Ή θα τραγουδούν το τραγούδι ‘’Αλή’’ του Παύλου Σιδηρόπουλου που προτείνεται.  Ιδού κάποιοι στίχοι από το τραγούδι :
«Ο Αλή μαθαίνει που’ ναι το Ισλάμ
κουβέρτα κουρέλι προσκυνάει τον Αλλάχ
μπουζούκια και ντίσκο ρατσισμό αλά Γκρεκ
κι ο Αλή μαθαίνει ντεμέκ».
 
Ή θα τραγουδούν το τραγούδι ‘’Ολαρία ολαρά’’ του Δ. Σαβόπουλλου που προτείνεται. Ιδού κάποιοι στίχοι από το τραγούδι :
«Ολαρία ολαρά
γύρω γύρω τα παιδιά
ο μαρκήσιος Ντε Σαντ μ’ ένα χίπη
ο γραμματέας μαζί με τον αλήτη
κι η παρθένα με τον σατανά».
 
Θα τραγουδούν στα πλαίσια του μαθήματος των Θρησκευτικών τα τραγούδια του Κώστα Χατζή που προτάθηκαν, ενός δεδηλωμένου ‘’μάρτυρα του Ιεχωβά’’;  Ή θα τραγουδούν το τραγούδι ‘’Αιρετικό’’ του Γιάννη Αγγέλακα που προτείνεται και που λέγει : «Δεν ξέρω αν   βρίσκεται κρυμμένος στα νύχια σου ο Θεός…».  Ενδεικτικά παραθέσαμε αυτά τα τραγούδια για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος του ατοπήματος να συμπεριληφθούν ως ‘’προτεινόμενος συνδυασμός’’, στα πλαίσια του μαθήματος των Θρησκευτικών
 
Ο  Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς σημειώνει χαρακτηριστικά :  «Το περισσότερον, που ημπορεί να επιτύχη η επιφανειακή, εξωδερμική παιδεία δια τον άνθρωπον είναι να τον μεταβάλη εις ένα ευγενές, αλλά πονηρόν, ανρωπόμορφον θηρίον…*»
 
*«Άνθρωπος και Θεάνθρωπος» (Μελετήματα Ορθοδόξου Θεολογίας) – Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς

Η ΑΣΦΥΞΙΑ ΜΙΑΣ ΕΦΙΑΛΤΙΚΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ

Απίστευτες εικόνες από τη σύγχρονη Κίνα , παρμένες σε βάθος δεκαέξι χρόνων, δείχνουν το τεράστιο πληθυσμιακό πρόβλημα της Κίνας και τις εφιαλτικές συνθήκες ζωής μέσα στις οποίες ζουν οι άνθρωποι. Οι εικόνες αυτές αποκαλύπτουν μια καθημερινότητα , όπου και τα πιο απλά γεγονότα προσελκύουν αμέτρητα πλήθη ανθρώπων : "ουρές" πολλών μιλίων, ακτές όπου δε βλέπεις κόκκο άμμου , δημόσιες πισίνες όπου τα παιδιά που κολυμπούν μοιάζουν σαν παστωμένες σαρδέλες κ.α.

Απίστευτο: Οι γιατροί θα έκλειναν τη μηχανική υποστήριξη αλλά αυτή... κούνησε το δάχτυλό της

Την είχαν ξεγράψει αλλά εκείνη πάλεψε με νύχια και με δόντια να κρατηθεί στη ζωή

Απίστευτο: Οι γιατροί θα έκλειναν τη μηχανική υποστήριξη αλλά αυτή... κούνησε το δάχτυλό τηςΩς «πραγματικό θαύμα» χαρακτηρίζεται από πολλούς χρήστες του Ίντερνετ η περίπτωση μιας 22χρονης φοιτήτριας, η οποία κατάφερε να σώσει τον εαυτό της... κουνώντας το δάχτυλό της ενώ οι γιατροί ετοιμάζοντας να κλείσουν την μηχανική υποστήριξη, πιστεύοντας ότι δεν είχε καμία ελπίδα να συνέλθει από το κώμα.

Η Βρετανίδα Sam Hemming υπέστη πολύ σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι όταν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε με το φίλο της αναποδογύρισε στη λεωφόρο M6 στις 20 Ιουλίου, αφήνοντάς την - σύμφωνα πάντα με τους γιατρούς - εγκεφαλικά νεκρή και «χωρίς ελπίδα ανάρρωσης».



Με τέσσερα οστά σπασμένα στον αυχένα και κατάγματα στο κρανίο της, η νεαρή κοπέλα ήταν «ξεγραμμένη» από το σύνολο των γιατρών που την εξέτασαν, οι οποίοι μάλιστα συνέστησαν στους γονείς της, μετά από 19 μέρες που βρισκόταν σε κώμα, να διακόψουν τη μηχανική υποστήριξης της αναπνοής. Ο λόγος; Για τους ίδιους η κοπέλα είχε ήδη πεθάνει και δεν είχε νόημα να κρατούν ζωντανές τις ελπίδες των δικών της,


Ωστόσο η ίδια βρήκε την δύναμη να τους διαψεύσει και να κρατηθεί με νύχια και με δόντια στη ζωή. Αμέσως αφού οι καταρρακωμένοι συγγενείς και φίλοι της 22χρονης τής είπαν το τελευταίο αντίο, οι νοσοκόμοι έκλεισαν τη μηχανική υποστήριξη, και όλοι περίμεναν να δουν την κοπέλα να φεύγει από τη ζωή. Εκείνη όμως κούνησε ξαφνικά το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού της, σημαίνοντας αμέσως συναγερμό στο ιατρικό προσωπικό που την έβαλε ξανά σε μηχανικό κώμα.



Μόλις οχτώ εβδομάδες αργότερα, η νεαρή κοπέλά είχε συνέλθει αρκετά ώστε να της επιτραπεί να επιστρέψει σπίτι της για να συνεχίσει κοντά στους δικούς της τον μακρύ και δύσκολο δρόμο της ανάρρωσης. Σήμερα, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει λόγω της πολυήμερης παραμονής της σε κώμα, η νεαρή κοπέλα έχει ήδη κάνει μεγάλη πρόοδο μαθαίνοντας από την αρχή να περπατά και να μιλά.

 πηγή


Ας βουλώσουν τα στόματα για όλους αυτούς που μιλάνε 
για «εγκεφαλικό θάνατο»  και κυρίως ας ξυπνήσουν οι εκκλησιαστικοί που νομιμοποιούν τον δαιμονισμό τους!

Ερντογάν -Αμφισβήτησε την Συνθήκη της Λωζάννης


Χθες ο Ερντογάν είπε: «Το 1920 μας έδειξαν τη Συνθήκη των Σεβρών για να μας πείσουν το 1923 για τη Συνθήκη της Λωζάννης. Και κάποιοι προσπάθησαν να μας το παρουσιάσουν αυτό ως νίκη. Με τη Συνθήκη της Λωζάννης δώσαμε στους Έλληνες τα νησιά, που αν φωνάξεις από τις ακτές του Αιγαίου, θα ακουστείς απέναντι. Είναι αυτό νίκη;».
Και συνέχισε: «Όσοι έκατσαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στη Λωζάννη δεν εκμεταλλεύτηκαν τη συνθήκη αυτή. Και επειδή αυτοί δεν την εκμεταλλεύτηκαν, δυσκολευόμαστε σήμερα εμείς».

Ερντογάν, κι από τα νησιά μας αν φωνάξεις απέναντι, θα σε ακούσουν οι τάφοι των προγόνων μας εδώ και 3 χιλιάδες χρόνια, όταν όλοι εσείς οι φωνακλάδες ήσασταν στη στέπα της Μογγολίας. 

Θες να ξεκινήσουμε τις φωνές;

Η Αντζελίνα Τζολί παραδέχτηκε ότι ανήκει στους πεφωτισμένους (illuminati) Κάνει και θυσίες , σοδομιτικά και άλλα άσχημα γι αυτούς.

Μάθημα Θρησκευτικών: Ο βλαμμένος ο άνθρωπος, βλαμμένα σκέφτεται

Αποτέλεσμα εικόνας για ψηφιδωτο

Αυτή είναι η Πολιτεία που αρμόζει σε τέτοιους πολίτες, δεν εξηγείται διαφορετικά. Κάνεις υπομονή, να μην μιλήσεις, να μην σχολιάσεις, να μη φορτώσεις κι άλλο την ψυχή σου με το βάρος της κατάκρισης, αλλά φτάνει η ώρα που δεν αντέχεις. Και δεν αντέχεις ακόμα περισσότερο, όταν βλέπεις να μην αντιδρά συνολικά ο Λαός.

Ο πολιτικός θίασος που κυβερνάει την Πατρίδα μας, μετά τις αποτυχημένες παραστάσεις που έδωσε με το πρόσχημα της δήθεν προώθησης των συμφερόντων στο όνομα του κυρίαρχου Λαού (ας κρατήσουμε μία υποσημείωση εδώ, για τη συνέχεια), προχώρησε μέσα στην ανιστόρητη ανευθυνότητα (που αγγίζει τα όρια της επικίνδυνης ηλιθιότητας) σε ένα ακόμα ξέσπασμα της ιδεοληψίας του. Γιατί οι δήθεν σωτήρες πάσχουν τελικά από όλα τα συμπλέγματα που χαρακτηρίζουν όσους μειονεκτούν εις γνώσιν τους έναντι των άλλων σε διαφόρους τομείς, αλλά θέλουν να πλήξουν τους άλλους για να καλύψουν την δική τους μειονεξία. Καθαρή μιζέρια δηλαδή ή ίσως και ακρότατη έκφραση ρατσισμού ως προς τους άλλους που δεν συμμετέχουν στο δικό τους τέλμα. Σε απλά ελληνικά, μηδενισμός. Και ας έρθουμε και στο προκείμενο.
Ναι, το μάθημα των Θρησκευτικών το κουρέλιασαν και το έκαναν κουβαρίστρα! Και δυστυχώς ακόμα οι γονείς, όσοι θέλουν το καλύτερο για τα παιδιά τους, καλά κοιμούνται! Τι κρίμα… Στο όνομα του κυρίαρχου Λαού (η υποσημείωση που κρατήσαμε) πριν σχεδόν έναν αιώνα οι ομοϊδεάτες των σημερινών γιαλαντζί (τουρκική λέξη που σημαίνει ψεύτικος) αριστερών έκαναν τη δική τους κάθαρση στην κοινωνία, καταργώντας τον Θεό. Οι δύσμοιροι, τι κατάφεραν;
Ίσως το μόνο απομεινάρι από αυτά που κατάφεραν να έχει μείνει στα μέρη μας. Ακόμα και ο μεγάλος κομουνιστικός γίγαντας της Κίνας, κινείται σε ρυθμούς μεγάλης πολυεθνικής εταιρίας, εξαγοράζοντας ό,τι μπορεί σε όλη την Υφήλιο και παράγοντας σχεδόν τα πάντα για ολόκληρη την Υφήλιο. Θιασώτες λοιπόν αλλοτινών ιδεολογημάτων, όλοι γιαλαντζί αριστεροί (συνδυασμένη η τουρκική λέξη με τον ντολμά, φαγητό που χαρακτηρίζει άριστα τους διοικητές της Χώρας), το μόνο που έφεραν ως επίτευγμα της ιδεολογίας τους στην Πατρίδα μας, είναι το ξαναζέσταμα του Διεθνισμού, αυτό που είχαν ως προμετωπίδα στο εκλογικό τους μανιφέστο οι άθεοι κυβερνήτες…
Με μανία τότε έκλειναν τις Εκκλησίες και δίωκαν μέχρι θανάτου τους Χριστιανούς, προσφέροντας στο χώμα της πολύπαθης Ρωσίας χιλιάδες νέους μάρτυρες από την σοβιετική επανάσταση. Στο όνομα του κυρίαρχου Λαού γίνονταν όλα. Και τότε δεν υπήρχε Έθνος, ήταν όλα τόσο άριστα αποδομημένα… Το ίδιο και σήμερα, αλλά με άλλα μέσα: δεν μπορούν να κλείσουν τις Εκκλησίες και να οδηγήσουν στο μαρτύριο του Χριστιανούς, αλλά μπορούν να τους μειώσουν ηθικά και ιστορικά (με βλακώδεις υπαινιγμούς για την προσφορά της Εκκλησίας στην Κατοχή και την παρουσία της στα χρόνια της Δικτατορίας), να την γελοιοποιήσουν ως δήθεν οπισθοδρομική και να την παρουσιάσουν ως ξεπερασμένη παλιομοδίτικη συνήθεια, άνευ ουσίας. Στην εποχή της αφασίας των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της αφωνίας των παραδοσιακών μέσων (τα ίδια μέσα που τώρα κατηγορούν, είναι αυτά που τους ανέδειξαν και τους προώθησαν τότε – και μία δεύτερη υποσημείωση για τη συνέχεια στο σημείο αυτό), προσπαθούν μέσα στον άκρατο προοδευτισμό του φαίνεσθε να πλήξουν όσους πιστεύουν στο Θεό και να τους δείχνουν απλώς ως γραφικούς.
Και σήμερα όλα στο όνομα του Λαού (και όχι του Έθνους φυσικά). Ενός λαού δυστυχισμένου, καλού και αγαπημένου, πάντα ευκολόπιστου και πάντα προδομένου, όπως θα έλεγε και σήμερα ο Εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός (και ας προσπαθούν να μειώσουν το έργο του παρουσιάζοντάς το στρατευμένο και τον ίδιο όχι ως εθνικό – λέξη απαγορευμένη για τους ιδεοληπτικούς). Προδομένος, αφού ως ευκολόπιστος αγκιστρώθηκε στους νεόκοπους σωτήρες πιστεύοντας τα λόγια που χάριζαν υποσχέσεις οικονομικού αντικρίσματος. Αλλά κι εκεί διαψεύστηκε (ο λαός) και έμεινε απλά δυστυχισμένος. Αλλά στο δικό του όνομα φτιάχνουν τη Χώρα μας ξανά, σε νέες βάσεις και νέα θεμέλια.
Τα παιδιά της γενιάς των καταλήψεων, οι νεαροί που έλαμψαν στα κανάλια το 1990 ως πρόεδροι 15μελών συμβουλίων, τα παιδιά «φαινόμενα» όταν διεκδικούσαν δημαρχιακούς θώκους, αυτοί που λάμβαναν δαχτυλίδια διαδοχής στο κόμμα τους αργότερα, δήλωναν τον 1990 πως θα ήθελαν (ως μαθητές) να είναι «δικαίωμά μας να μπορούμε να κρίνουμε εμείς εάν κάποια ώρα θα θελήσουμε να λείψουμε από το μάθημα». Μέλος της ΚΝΕ τότε, το πιστεύω του το κάνει πράξη σήμερα. Δικαίωμά μας να λείπουμε όποτε θέλουμε από το μάθημα. Τ παιδί που δημιούργησαν εν πολλοίς τα κανάλια κήρυξε τον πόλεμο στα κανάλια (τι φιάσκο κι αυτό) προσπαθώντας να πείσει και πάλι τον ευκολόπιστο λαό πως ό,τι γίνεται συμβαίνει για το καλό του. Στρέφοντας τώρα τον λαό προς τους δήθεν κακούς δημοσιογράφους που ακολουθούσαν τις προσταγές των διαπλεκόμενων ιδιοκτητών τους. Αλλά, όταν όλα τα προηγούμενα χρόνια τον καλούσαν και δεν έχανε ευκαιρία να πάει, όταν του έπλεκαν τα εγκώμια του χαρισματικού ηγέτη, όταν τον εμφάνιζαν ως σωτήρα; Τότε τα κανάλια ήταν καλά; Οι δημοσιογράφοι αντικειμενικοί; Οι καναλάρχες δεν είχαν δοσοληψίες με την πολιτική; Αυτή είναι η δεύτερη υποσημείωση που είχαμε κρατήσει.
Πόσα ψέματα και πόσο όμορφα τυλιγμένα. Ελευθερία και δημοκρατία. Αλλά ούτε το ένα ζούμε ούτε το άλλο έχουμε. Το μόνο που έχουμε είναι ευθύνες. Όλοι μας. Βαριές. Το παιδί με τις υπέροχες ιδέες που θα κατέστρεφαν κάθε σχολείο, μολονότι τις κάνει πράξη για τα δημόσια σχολεία, επιλέγει να στείλει τα δικά του παιδιά σε καλό ιδιωτικό σχολείο. Τι να κάνουν στο δημόσιο που το έχει ρημάξει η πολιτική του; Αυτό  από μόνο του δεν αποδεικνύει την ασυνέπεια των λόγων και των πράξεών του; Αλλά τότε, 17 χρόνων παιδί από το Ενιαίο των Αμπελοκήπων, μικρός επαναστάτης και τηλεοπτικός αστέρας, ζητούσε δικαιώματα.
Αυτά τα δικαιώματα και τις ελευθερίες πληρώνουμε σήμερα. Δυστυχώς. Η Παιδεία μας γίνεται ένα χάος που την ορίζει η παρέα των καταληψιών (όχι μόνο των σχολικών αιθουσών αλλά και των κομματικών θέσεων που αναδείκνυαν τους πιστούς ακόλουθους σε τυπικώς αμόρφωτους αρχισυντάκτες κλπ.) Σχολεία υποβαθμισμένα, που φροντίζει η κομματική προπαγάνδα να παρουσιάσει ως λειτουργούντα για πρώτη φορά στην εντέλεια, μαθήματα τροποποιημένα για να μεταλλάσουν εγκεφάλους σε πιόνια, εξετάσεις που εξαφανίζονται, υποσχέσεις για άμεση και απρόσκοπτη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, γλώσσα που μισούν….
Στα κομματικά τους φυλλάδια αλλά και στο λόγο τους φαίνεται το μίσος για την γλώσσα μας, την αξία της οποίας αναγνωρίζουν παγκοσμίως εισάγοντας την διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών ως υποδειγματικής γλώσσας για την ανάπτυξη της λογικής και της κριτικής ικανότητας. Αυτή τη γλώσσα το υπουργείο της Α-παιδείας την εξοστρακίζει. Και ο λαός κοιμάται…
Χρειαζόταν ο Αρχιεπίσκοπος να κάνει το αυτονόητο και να παρουσιάσει τα παρατράγουδα (και στην κυριολεξία μάλιστα) που έχει φέρει η α-παιδευτική μεταρρύθμιση του υπουργείου στο μάθημα των Θρησκευτικών; Κανένας εκπαιδευτικός δεν ένιωσε την φρίκη; Και οι γονείς τώρα που έμαθαν, θα σκύψουν κι άλλο το κεφάλι;
Αλήθεια είναι ισονομία και ισοπολιτεία να μπορούν παιδιά άλλων θρησκειών που ζουν στη χώρα μας να διδάσκονται βιβλία του δικού τους πιστεύω και με διδάσκοντες που εγκρίνουν οι δικές τους θρησκευτικές αρχές, αλλά τα ορθόδοξα παιδιά να υποχρεώνονται να διδαχθούν το αποκορύφωμα της συμπλεγματικής ιδεοληπτικής ρατσιστικής αντιμετώπισης του μαθήματος των Θρησκευτικών από την παρέα των προοδευτικών; Αν ο μικρός ηγέτης ζητούσε το δικαίωμα να μπορούν να κρίνουν μόνοι τους οι μαθητές αν θέλουν να λείπουν από κάποιο μάθημα… ορίστε λοιπόν! Έφτασε η ώρα να κάνουμε πράξη του όραμα του ηγέτη: να σηκωθούν και να φύγουν τα παιδιά από το δήθεν μάθημα των Θρησκευτικών! Ο πρώτος διδάξας είναι ο οραματιστής πρωθυπουργός και οι δηλώσεις του σε τηλεοπτική εκπομπή υπάρχουν σε αμέτρητες καταχωρήσεις στο διαδίκτυο.
Πληγή για τον τόπο και τον Λαό μας ο τρόπος που οι φωστήρες παρουσίασαν και εφαρμόζουν τον νέο πρόγραμμα διδασκαλίας των Θρησκευτικών από την Γ’ Δημοτικού μέχρι και την Γ’ Λυκείου. Οι γονείς θα μείνουν άφωνοι; Δεν πρέπει να πάρουμε επιτέλους τα παιδιά μας από τα διαλυμένα σχολεία που σκοπό έχουν να διαλύσουν τους σκεπτόμενους εγκεφάλους; Ο πρωθυπουργός της κατάληψης έδειξε το δρόμο. Και τον ακολούθησε πιστά όλα αυτά τα χρόνια με τις καταλήψεις του σε κάθε τι.
Τώρα που καταλαμβάνουν την ύπαρξη μας, προσπαθώντας να κάνουν τα παιδιά πολυπολιτισμική χοάνη για να είναι αύριο ακέφαλα όντα και προσωπικότητες κενές, χωρίς γλώσσα, χωρίς Πατρίδα, χωρίς πιστεύω, είναι καιρός να αντιδράσουμε!
Προσευχή! Σταματήσαμε να προσευχόμαστε. Δεν ζητάμε την βοήθεια και το έλεος του Θεού. Δεν μετέχουμε στα μυστήρια με την ψυχή και την καρδιά μας. Προσευχή! Αυτή είναι η λύση σήμερα. Και θα μας βοηθήσει ο Θεός αύριο να ξεπεράσουμε το πρόβλημά μας.
Οργίστηκα με όσα διάβασα για το μάθημα των Θρησκευτικών. Οργίζομαι με την υποκρισία των κυβερνόντων. Αισθάνομαι πολίτης δευτέρας κατηγορίας. Πρέπει να κάνουμε προσφυγές για ρατσιστική αντιμετώπιση από την ίδια την Πολιτεία. Αυτή στοχοθετεί τους Ορθοδόξους Χριστιανούς. Δικαίωμα του καθενός είναι να πιστεύει ή να μην πιστεύει στον Θεό. Υποχρέωση του, όμως,  είναι να σέβεται τις πεποιθήσεις του άλλου. Και η Πολιτεία θα πρέπει επιτέλους να προστατέψει και όσους πιστεύουν στον Τριαδικό Θεό μας.
Ο Θεός να μας φυλάει από τους κυβερνήτες μας, πολύ δε περισσότερο από τους βλαμμένους, από αυτούς δηλαδή που δεν δουλεύει το μυαλό τους (βλαμμένος-η-ο, μετοχή παθητικού παρακειμένου του ρήματος βλάπτω). Αλλά χωρίς να ξέρεις τη γλώσσα πάντα θα παρεξηγείς τις λέξεις (πίσω από αυτές άλλωστε κρύβεται και ο Αλέξης).
Και για να μην χανόμαστε ας διαβάσουμε τι είχε πει για τον βλαμμένο άνθρωπο, αυτόν που έχει βλάβη δηλαδή, ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, όταν του είπαν κάποιοι ότι σκανδαλίζονται γιατί βλέπουν πολλά στραβά στην Εκκλησία. Με τον ίδιο τρόπο που οι ιδεοληπτικοί αριστεροί σήμερα σκανδαλίζονται γενικά από την Εκκλησία. Η απάντηση του Αγίου μας:

-Αν ρωτήσης μια μύγα : «έχει λουλούδια εδώ στην περιοχή;», θα πη : «δεν ξέρω, εκεί κάτω στον λάκκο έχει κονσερβοκούτια, κοπριές, ακαθαρσίες», και θα σου αραδιάσει όλες τις βρωμιές στις οποίες πήγε .
Αν όμως ρωτήσεις μια μέλισσα: «είδες καμμιά ακαθαρσία εδώ στην περιοχή», θα σου πη: «ακαθαρσία; όχι, δεν είδα πουθενά, εδώ ο τόπος είναι γεμάτος από ευωδιαστά λουλούδια» και θα σου αναφέρη ένα σωρό λουλούδια του κήπου, του αγρού κ.λ.π. Βλέπεις, η μύγα ξέρει μόνον που υπάρχουν σκουπίδια, ενώ η μέλισσα ξέρει πως εκεί πέρα είναι ένας κρίνος, πιο εκεί ένα ζουμπούλι... Όπως έχω καταλάβει, άλλοι άνθρωποι μοιάζουν με την μέλισσα και άλλοι με την μύγα . Αυτοί που μοιάζουν με την μύγα ψάχνουν σε κάθε περίπτωση να βρουν τι κακό υπάρχει και ασχολούνται μ’ αυτό,  δεν βλέπουν πουθενά κανένα καλό . Αυτοί που μοιάζουν με την μέλισσα βρίσκουν παντού ό,τι καλό υπάρχει .
Ο βλαμμένος ο άνθρωπος, βλαμμένα σκέφτεται, όλα τα παίρνει αριστερά , όλα τα βλέπει ανάποδα . Ενώ, όποιος έχει καλούς λογισμούς, ό,τι και να δη, ό,τι και να του πης, θα βάλει καλό λογισμό.
(ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΊΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Γ΄,  σελ.27-28)

πηγή

Φανταστεῖτε ἕνα κύκλο στή γῆ, δηλαδή μιά στρογγυλή γραμμή, χαραγμένη μέ διαβήτη, πού ἔχει ἕνα κέντρο. Κέντρο ὀνομάζεται τό μέσο ἀκριβῶς τοῦ κύκλου. Δῶστε προσοχή σ΄αὐτό πού λέω: Ὑποθέστε ὅτι αὐτός ὁ κύκλος εἶναι ὅλος ὁ κόσμος, καί τό κέντρο τοῦ κύκλου ὁ Θεός. Οἱ ἀκτῖνες τοῦ κύκλου, δηλαδή οἱ εὐθεῖες γραμμές πού ὁδηγοῦν ἀπό τήν περιφέρεια στό κέντρο, ὑποθέστε ὅτι εἶναι οἱ δρόμοι, δηλαδή οἰ διάφοροι τρόποι ζωῆς τῶν ἀνθρώπων. Ὅσο προχωροῦν οἱ ἄνθρωποι πρός τό κέντρο, ποθώντας νά πλησιάσουν τό Θεό, τόσο βρίσκονται κοντά καί στό Θεό καί μεταξύ τους. Καί ὅσο πλησιάζουν τό Θεό, πλησιάζουν καί ὁ ἕνας τόν ἄλλο. Ὅσο πάλι πλησιάζουν ὁ ἕνας τόν ἄλλο, τόσο πλησιάζουν καί τό Θεό.

Ἀββάς Δωρόθεος

Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, Γιατί για τους ορθοδόξους θα πρέπει να υπάρξει μία θρησκειολογική σούπα;


«Ο κ. Φίλης θεωρεί τους ορθοδόξους, ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας» / «Γιατί για τους ορθοδόξους θα πρέπει να υπάρξει μία θρησκειολογική σούπα, την οποία θέλει ο κ. Υπουργός να επιβάλλει χωρίς διάλογο με την εκκλησία;

- Ο κ. Φίλης να σεβαστεί την ορθόδοξη εκκλησία όπως σέβεται την εβραϊκή θρησκεία, τη ρωμαιοκαθολική εκκλησία και την ισλαμική θρησκεία»

Την Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2016, ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, μιλά στους Μπάμπη Παπαπαναγιώτου και Αργύρη Παπαστάθη, για τις αλλαγές στο μάθημα των Θρησκευτικών που προωθεί ο κ. Φίλης.

«Μία ελληνική πολιτεία, να παραβιάζει με τρόπο απαράδεκτο, τις αρχές του Συντάγματος, για την ισότητα, την ισονομία, τη δημοκρατική ευστάθεια και να μας θεωρεί τους ορθοδόξους ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας, αυτό δεν μπορεί να γίνει ανεκτό χωρίς κάποια διαμαρτυρία. Γιατί για τους ορθοδόξους θα πρέπει να υπάρξει μία θρησκειολογική σούπα, την οποία θέλει ο κ. Υπουργός να επιβάλλει χωρίς διάλογο με την εκκλησία; Επομένως αυτά δεν μπορεί τόσο απλά να γίνουν δεκτά, επειδή κάποιος έτσι θέλει, ή επειδή έχει μία θέση αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή. Αυτό το οποίο η Εκκλησία, παρακαλεί και ζητεί θεσμικά από τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση, είναι ένας διάλογος από μηδενική βάση. Ο κ. Φίλης να σεβαστεί την ορθόδοξη εκκλησία όπως σέβεται την εβραϊκή θρησκεία, τη ρωμαιοκαθολική εκκλησία και την ισλαμική θρησκεία, και πολύ καλά κάνει. Να σεβαστεί λοιπόν με τον ίδιο τρόπο και την ορθόδοξη εκκλησία. Και αυτά τα θέματα επανέρχομαι, είναι λελυμένα συνταγματικά. Δηλαδή, τι να κάνει η εκκλησία; Να φτάσει στο σημείο να κηρύξει αυτήν εν διωγμώ; Να προσφύγει στα διεθνή fora; Να πάει στο ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Σε αυτό το χάλι να φτάσει η Ελλάδα; Γιατί κάποιος κύριος, ή κάποιοι άνθρωποι που είναι περί αυτόν, θέλουν να επιβάλλουν με αυταρχισμό την άποψή τους, σε ένα τέτοιο τεράστιο θέμα που αφορά χιλιάδες παιδιά».

Οι φαγώσιμες ελιές-Πως γίνονται και πως διατηρούνται

Τα κόμικς της Απελευθέρωσης

"Ένα αγραμμοφώνητο ρεμπέτικο έδωσε τον τίτλο μιας ιδιαίτερη έκθεσης δημιουργών κόμικς στο πλαίσιο των ετήσιων εκδηλώσεων για τον εορτασμό της Απελευθέρωσης της ελληνικής πρωτεύουσας από τα κατοχικά στρατεύματα" 

Τα κόμικς της Απελευθέρωσης

"Τα κόμικς της Απελευθέρωσης" Ένα αγραμμοφώνητο ρεμπέτικο έδωσε τον τίτλο μιας ιδιαίτερη έκθεσης δημιουργών κόμικς στο πλαίσιο των ετήσιων εκδηλώσεων για τον εορτασμό της Απελευθέρωσης της ελληνικής πρωτεύουσας από τα κατοχικά στρατεύματα Ούτε ένας, ούτε δύο … αλλά δεκαπέντε δημιουργοί κόμικς συμμετέχουν με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο στην ετήσια γιορτή για την Απελευθέρωση της Αθήνας.

Ο Τόμεκ Γιοβάνης, ο Γιώργος Γούσης, ο Σπύρος Δερβενιώτης, ο Πέτρος Ζερβός, ο Δημήτρης Καμένος, ο Λέανδρος, ο Τάσος Μαραγκός, ο Θοδωρής Μπαργιώτας, η Αλέξια Οθωναίου, ο Αλέκος Παπαδάτος, ο Θανάσης Πέτρου, ο Soloup, ο Γιώργος Τραγάκης, ο Γιώργος Φαραζής και ο Πέτρος Χριστούλιας παρουσιάζουν τις ιστορίες τους - ιστορίες για την Αθήνα της Κατοχής στην έκθεση που φέρει τον τίτλο «Ένα Γλυκό Ξημέρωμα».


Σκίτσο: Θοδωρής Μπαργιώτας


Η έκθεση σε επιμέλεια του ιστορικού τέχνης Γιάννης Κουκουλά -από την ΑΣΚΤ- ανοίγει το Σάββατο 1η Οκτωβρίου στο Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα (Ηρακλειδών 66 και Θεσσαλονίκης) στο Θησείο - οι παλαιότεροι το γνωρίζουν και ως «Πιλοποιείο του Πουλόπουλου».


«Οι δημιουργοί επικεντρώνονται στους ανθρώπους που ονειρεύονταν γλυκά ξημερώματα, αλλά βίωναν επαναληπτικά σκοτεινές μέρες, ζοφερές νύχτες, εφιαλτικές εποχές», λέει ο Γιάννης Κουκουλάς.

Κάποια από τα έργα που παρουσιάζονται στηρίζονται σε ιστορικά δεδομένα, ενώ κάποια άλλα είναι προϊόντα μυθοπλασίας. Όλα πάντως αποτελούν μια ευαίσθητη ματιά εξαιρετικά ταλαντούχων δημιουργών που αφουγκράζονται την μνήμη και την προβάλλουν στο σήμερα με τη βοήθεια μιας απόλυτα σύγχρονης τέχνης.


Σκίτσο: Πέτρος Χριστούλιας

«Το να αφηγείσαι ιστορικά γεγονότα ή το να φτιάχνεις μυθοπλασίες βασισμένες σε αυτά είναι ένα τρόπος να προσεγγίσεις μια Ιστορία που δεν την ξέρουμε με έναν τρόπο προσιτό σε όλους. Το να βλέπεις τα περιστατικά του μπλόκου της Κοκκινιάς να γίνονται μια θαυμάσια ιστορία κόμικς είναι αφήγηση της Ιστορίας με εντελώς άλλα μέσα. Και από αυτό το νέο, ο επισκέπτης της έκθεσης έχει να ωφεληθεί γιατί μαθαίνει και άλλους τρόπους να προσλαμβάνει την Ιστορία, μαθαίνει και άλλες γλώσσες», τονίζει ο Γιάννης Κουκουλάς.

«Η ιδέα της ματιάς των δημιουργών κόμικς στην μνήμη της Απελευθέρωσης και γενικά της δεκαετίας του ’40 είναι μέρος της προσπάθειας που καταβάλλεται ώστε η σύγχρονη ελληνική Ιστορία να βρει τρόπους συνομιλίας με το μη εξειδικευμένο κοινό και να μιλήσει στη γλώσσα του. Η Αθήνα Ελεύθερη είναι μια γιορτή της Αθήνας και θέλουμε να είναι και μια γιορτή Ιστορίας», λέει ο Μενέλαος Χαραλαμπίδης, ένας από τους ιστορικούς που έχουν την επιστημονική επιμέλεια των εκδηλώσεων με το γενικό τίτλο «12 Οκτωβρίου 1944. H Αθήνα Ελεύθερη».


Σκίτσο: Σπύρος Δερβενιώτης

Την έκθεση «Ένα Γλυκό ξημέρωμα» θα πλαισιώσουν παράλληλες δράσεις- συναντήσεις με το κοινό όπου οι δημιουργοί θα παρουσιάσουν τον τρόπο με τον οποίο εργάστηκαν, ενώ θα συζητήσουν για το πώς βίωσαν οι ίδιοι αυτή την αναπάντεχη αλλά και γόνιμη συνάντηση με την ιστορία.

Πιο συγκεκριμένα, τη Δευτέρα 10 Οκτωβρίου, στις 18.00 είναι προγραμματισμένη συζήτηση με τίτλο «Μνήμη, Ιστορία, Ντοκουμέντο, Τεκμηρίωσή στα Σύγχρονα Κόμικς» με ομιλητές τον Soloup, (δημιουργό κόμικς και γελοιογράφο, διδάκτορα Τμήματος Πολιτισμικής Τεχνολογίας & Επικοινωνίας), τον Γιώργο Γούση (δημιουργό κόμικς) και τον Γιάννη Κουκουλά (ιστορικό τέχνης και επιμελητή της έκθεσης).


Σκίτσο: Γιώργος Γούσης


Σκίτσο: Δημήτρης Καμένος


Σκίτσο: Λέανδρος


Σκίτσο: Αλέξια Οθωναίου


Σκίτσο: Θανάσης Πέτρου



Σκίτσο: Soloup


Σκίτσο: Γιώργος Τραγάκης


Σκίτσο: Πέτρος Ζερβός


Η έκθεση θα είναι επισκέψιμη για το κοινό από την 1η έως τις 30 Οκτωβρίου. Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα κλειστά, Τρίτη έως Σάββατο 10:00 – 20:00, Κυριακή 10:00-14:00 
 Γ. Κ. Καρατζάς

Να σου πω κάτι Αλέξη. Το μήνυμα της Ειρήνης Αγαπηδάκη στον Τσίπρα που δεν τόλμησε να γράψει ούτε πολιτικός

 
Nα  σου πω κάτι Αλέξη, για «τα παιδιά που είχαν την ευγενική φιλοδοξία να μείνουν και να σπουδάσουν εδώ», όπως είπες σήμερα.
Το να μείνεις και να σπουδάσεις εδώ, δεν είναι «ευγενική φιλοδοξία», αλλά η μόνη διαθέσιμη επιλογή για πολλούς από μας.
Φοιτήσαμε σε ένα πανεπιστήμιο που απέχει πολύ από το να εκπληρώνει τους σκοπούς του δουλεύοντας παράλληλα -αυτό είναι κάτι, που δε θα καταλάβεις ποτέ και δεν έχω τέτοια απαίτηση.
Συνεχίσαμε με μεταπτυχιακές σπουδές στην Ελλάδα (πάλι επειδή δεν είχαμε επιλογή) που σε κάποια αντικείμενα είναι ανταγωνιστικές των ξένων πανεπιστημίων και κάποιοι αποφασίσαμε να κάνουμε και διδακτορικές σπουδές. Αν είχες την παραμικρή επαφή με αυτό που λέγεται «μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές», για να μην πω για όλα τα υπόλοιπα, δε θα μπορούσες να εκστομίσεις την παρακάτω ουρανομήκη ανοησία (το “ευγενική φιλοδοξία” δεν ήταν ανοησία, ήταν σταλινικού τύπου χλευασμός):
«Τα παιδιά αυτά, που κάνουν διδακτορικά, έκαναν μέχρι τώρα δωρεάν μαθήματα για να αποκτήσουν διδακτική πείρα. Εμείς λοιπόν, από φέτος αποφασίσουμε να τους δίνουμε και ένα αντιμίσθιο».
Κάτι σαν χαρτζιλίκι δηλαδή.
Πρώτον, αυτή η διδασκαλία, δεν αναγνωρίζεται ως διδακτική πείρα, διότι δεν αποτελεί αυτό που λέμε “αυτοδύναμη διδασκαλία”. Η διδακτική πείρα, έρχεται,μετά το διδακτορικό και αμείβεται με διαφορετικό τρόπο.
Δεύτερον, το «χαρτζιλίκι» να το δώσεις στον Φλαμπουράρη να πιεί κανένα φραπέ. Δε θέλουν χαρτζιλίκι οι υποψήφιοι διδάκτορες, άλλα χρειάζονται, τα οποία δε μπορείς καν να αντιληφθείς: πρώτο και καλύτερο το να έχουν πρόσβαση σε διεθνή περιοδικά και βιβλιογραφικές βάσεις.
Ξέρεις Αλέξη μου, που ανάθεμα αν διάβασες ποτέ μια ώρα στη ζωή σου ως φοιτητής, χωρίς πρόσβαση στη διεθνή βιβλιογραφία, είναι αδύνατο να κάνεις διδακτορικό. Αλλά τι σου λέω τώρα, ε; Που να τα ξέρεις εσύ αυτά;
Επίσης μιας και σε καίει το ζήτημα «Διδακτορικές σπουδές»,τα πέρασε και η σύζυγός σου πρόσφατα και ίσως να έχεις ευαισθησία στο θέμα, τα περισσότερα διδακτορικά στον ανεπτυγμένο κόσμο, γίνονται με χρηματοδότηση, ειδικά όσα, αφορούν εμπορεύσιμες ιδέες ή μπορούν να βελτιώσουν το παρεχόμενο επίπεδο υπηρεσιών όπως πχ στην υγεία.
Και με τον όρο «χρηματοδότηση», δεν εννοώ «χαρτζιλίκι», αλλά σταθερή χρηματοδότηση, για να μπορεί ο διδακτορικός φοιτητής να κάνει σοβαρή δουλειά. Αυτά τα λεφτά, επειδή δεν τα δίνεις από την τσέπη σου, πρέπει να δίδονται ύστερα από αξιολόγηση με σαφή και αυστηρά κριτήρια – όχι όπως δίδονται τα δάνεια από την Αττικής, αλλά κανονικά, με α-ξι-ο-λό-γη-ση και κρι-τή-ρια. Τι να σου λέω τώρα… Μήπως για να μην πονοκεφαλιάζεις, να μας άφηνες να τραβήξουμε ιδιωτική χρηματοδότηση;
Τρίτον, ίσως θα έπρεπε να γνωρίζεις ότι, αυτή τη στιγμή, είναι τέτοιο το πλαίσιο των Διδακτορικών Σπουδών στη χώρα που διοικείς, που, υπάρχουν μεταπτυχιακά τα οποία δεν κάνουν ούτε για σεμινάριο, όπως υπάρχουν και διδακτορικά τα οποία επιχειρούν να ξανα-ανακαλύψουν τον τροχό. Το ίδιο δίπλωμα MSc και PhD παίρνει και αυτός που δουλεύει σκληρά και προσφέρει νέα γνώση και αυτός που δε μπορεί ούτε μασημένη τροφή να χωνέψει. Με άλλα λόγια Αλέξη μου, το πόσο σοβαρή δουλειά είναι ένα διδακτορικό, εξαρτάται κυρίως, από την καλή θέληση του υποψήφιου διδάκτορα και την τύχη να έχεις σοβαρό Επιβλέποντα Καθηγητή.
Και επειδή σε νοιάζει το περίφημο «άνοιγμα» του Πανεπιστημίου στην κοινωνία και η σύνδεσή του με την επιχειρηματικότητα, να σου πω ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν μεγάλη λαχτάρα να δουν να αλλάζουν τα πράγματα γύρω τους και όχι στην αίθουσα ενός εργαστηρίου.
Αυτοί που λες οι άνθρωποι Αλέξη μου, παίζει και να την έχουν βγάλει με οριακές για την υγεία τους ώρες ύπνου και μάλιστα, επί σειρά ετών, μόνο και μόνο για να δουν την ερευνητική τους δουλειά να λειτουργεί σε συνθήκες πραγματικής ζωής  και να βελτιώνει τη ζωή των άλλων. Αυτούς τους ανθρώπους θα έπρεπε να σκεφτείς πως θα κινητοποιήσεις, θα ενισχύσεις, θα χρησιμοποιήσεις, για να δώσεις πρόσθετη αξία σε αυτό που παράγεται στο πανεπιστήμιο και να κάνεις την περίφημη σύνδεση με την κοινωνία.
Κι επειδή τα έφερε έτσι η τύχη να δικαιούμαι να συμπεριλάβω κι εγώ τον εαυτό μου ανάμεσα σε αυτούς, σου λέω πως, αυτά που είπες πάλι σήμερα, δεν αποτελούν προσβολή απλά για τα αυτιά μου, αλλά για κάθε λεπτό, κάθε ώρα, κάθε μέρα όλα αυτά τα χρόνια, που κάνω κάτι το οποίο δεν πρόκειται να καταλάβεις ποτέ: δουλεύω και λύνω προβλήματα.
Η διαφορά μας ξέρεις ποια είναι;
Εσύ βγάζεις έρπη όταν αναγκάζεσαι να δουλέψεις
Εγώ βγάζω έρπη, κάθε φορά που μου χαλάς τη δουλειά.

PS. Η αλήθεια είναι, ότι αν μας αφήσουν να κάνουμε στοιχειωδώς τη δουλειά μας, αν μπορούμε να ζήσουμε σαν άνθρωποι, πολλοί από μας, θα επιλέξουμε να μείνουμε εδώ.
Γιατί, μας καίει Αλέξη να δούμε την πατρίδα μας καλύτερη.
Με σχολείο (κι όχι σχολειό- το σχολειό σου και μια λίρα και του μπογιατζή ο κόπανος Αλέξη) και πανεπιστήμιο, καλύτερα από αυτά που μας ανάγκασες εσύ και οι όμοιοί σου (είστε πολλοί, είστε παντού και κάνατε ζημιά πριν γίνετε κυβέρνηση) να φάμε στη μάπα τόσα χρόνια.

Τόλμησε να ζεις !


Ομιλεί ο Αναστάσης Μαυρογιάννης.
Ο Αναστάσης Μαυρογιάννης τόλμησε να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του TEDxAcademy και ήταν ομιλητής στο TEDxAcademy Youth 2015. Eίναι μαθητής της Γ’ Λυκείου και μέλος της Ομάδας Εφήβων Συμβούλων του Συνηγόρου του Πολίτη.
Είναι κυνηγός νέων εμπειριών και πεπεισμένος ότι “η ζωή είναι μια μεγάλη περιπέτεια από την οποία πρέπει να αποκομίσουμε ότι έχει να μας προσφέρει!”
Έχει συμμετάσχει σε διαγωνισμούς όπως το Young Business Talents και βρέθηκε σε κατασκήνωση στην Ιρλανδία!
Επιθυμεί να σπουδάσει στη Σχολή Κινηματογράφου , να ασχοληθεί με πράγματα που αγαπά και να αφήσει το στίγμα του στον κόσμο, στην προσπάθεια του να τον καλυτερεύσει.

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

παλινδρόμηση





Αγαπημένο μου ημερολόγιο,  έλα εδώ να κάτσουμε μαζί,  να πιούμε καφεδάκι και να τα πούμε.  Δλδ μόνο σου θα το πιείς το καφεδάκι,  γιατί εμένα μου το έκοψε το στομάχι μου μετά από διαδηλώσεις,  πανό και διαμαρτυρίες,  άτονες στην αρχή,  εντονότερες τώρα.  Μου λείπει η καφείνη,  μου λείπει αφάνταστα.  Γενικότερα μου λείπει εκείνη η άνεση που είχαμε παλιά και βάζαμε ότι θέλαμε στο στόμα μας χωρίς να σκεφτούμε περαιτέρω.  Παγωτό θέλαμε;  το τρώγαμε.  Μουσακά θέλαμε;  τυρόπιτα;  γάλα,  τυριά,  ότι ήθελε η ψυχή μας το τρώγαμε! Μια που δεν είχε ούτε φωνή ούτε άποψη το στομάχι μας.  Και όχι μόνο δεν φοβόμασταν τη χοληστερίνη αλλά ούτε που ξέραμε πως αυτή η λέξη υπήρχε στο λεξικό.
Ας τα να πάνε!  Κόψε το ένα,  κόψε το άλλο,  δεν έχει μείνει τίποτα.  Με καίει αυτό το τίποτα και να σου πω τη μαύρη αλήθεια πιό πολύ πιστεύω πως αυτό δημιουργεί την παλινδρόμηση στο στομάχι μου.  Ψάξε το ένα,  ψάξε το άλλο,  ευτυχώς τα άφησα όλα αυτά τα ψαξίματα για την μετακαλοκαιρινή εποχή,  άτιμο καλοκαιράκι που φεύγεις και πίσω σου αφήνεις συντρίμμια,  άτιμε Σεπτέμβρη που έρχεσαι και σβήνεις όλα τα ωραία κάστρα που χτίζουμε πάνω στην άμμο,  αστεία αστεία,  πρέπει λέει να πάρω ασβέστιο.  Το δουλεύω στο μυαλό μου,  λέω οκ,  για κανένα δίμηνο δεν έγινε και κάτι.  Εφ'  όρου ζωής μου λένε!  Και ρώτησα και 5 γιατρούς μήπως και κάποιος ήταν κοντά στα δικά μου λόγια.  Μπα!  Κανείς!  Βρε τι κι αν είπα πως έχει ένα σεντόνι παρενέργειες,  τι κι αν είπα πως θα γλυτώσουμε από το ένα και θα ψαχνόμαστε για το άλλο.  Πρέπει να πάρω ασβέστιο.  Εφ όρου ζωής,  τελεία και παύλα.
Και μια που τα λέμε τώρα εδώ μαζί,  θα σου πω και κάτι άλλο.  Δεν μου φτάνει που η διατροφή μου περιορίζεται σε νερόβραστα κοτοπουλιθρίνια και φιδέ,  δεν μου φτάνει που δεν μπορώ να πιώ καφέ,  δεν έχω κι έναν άνθρωπο να το κάνω αυτό.  Να ανταλλάξω κουβέντες βρε παιδί μου.  Να ακούσω καινούργια πράγματα.  Να,  πως είπε προχθές ο θείος Ανέστης που έχει περάσει τα 85 πως όσο γνωρίζουν καινούργια άτομα,  όλα είναι μια χαρά;  Ακριβώς το αντίθετο.  Τίποτα καινούργιο στον ορίζοντα.  Πάει εκείνη η ωραία περίοδος που βγαίναμε,  βγαίναμε,  σχεδόν κάθε μέρα με έναν άνθρωπο.  Οκ φίλοι δεν ήταν όλοι αυτοί,  παρέα όμως ήταν.  Νέα ακούσματα ήταν.  Κι αν είμασταν και λίγο τυχεροί μπορεί αυτά τα ακούσματα να ήταν και ενδιαφέροντα.
Βυθίζεται ο κόσμος στα προβλήματα του και θα συμφωνήσω μαζί σου πως δεν είναι και λίγα.  Βυθιζόμαστε όλοι και στο facebook και περιμένουμε δεν ξέρω τι από εκεί.  Κάτι σαν να βυθιζόμαστε σε μια ξενέρωτη επιφάνεια,  όπου ο καθένας θέλει να εντυπωσιάσει πετώντας μια έξυπνη ατάκα ή μια γαργαλιστική φωτογραφία.  Δε λέω πως δεν υπάρχουν και τα βαθιά νοήματα αλλά έτσι όπως τα παπαγαλίζουμε ο καθένας μόνος του τι να το κάνεις.  Τι να σου προσφέρει όλο αυτό παρά μόνο την αίσθηση της πλήξης και του κενού σε κάποια στιγμή.  Και όχι ότι δεν σου αρέσει,  σου αρέσει.  Βεβαίως παλεύεις,  και βρίσκεις και τα θετικά.  Σαν αποτέλεσμα όμως;  Φίλοι,  που δεν θα γίνουν ποτέ Φίλοι γιατί δεν είναι ''φίλοι''.  Είναι μια μάζα από φωνές!

Σου τα είπα και ξέσκασα,  αλλά τελειώνουν τα απωθημένα;  Χώρια τα νεύρα από τη στέρηση των νόστιμων φαγητών,  βάζω να πιώ το τσάι μου,  φλαμούρι με λουίζα και σε χαιρετώ.
με το φεγγαρι αγκαλια

ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ: "ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ κ. ΤΣΙΠΡΑ ΛΕΒΕΝΤΗ!"

Από τις πρώτες κι' όλας στιγμές της αναλήψεως των ευθυνών διακυβερνήσεως της πολύπαθης Χώρας μας ο νέος Πρωθυπουργός και οι Συνεργάτες του εφαρμόζουν μια πολιτική, που αποπνέει ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ! Φαίνεται πως πέρασε πιά η εποχή των μεγάλων και δουλικών ΝΑΙ, ΝΑΙ, ΝΑΙ σε ΟΛΑ! Περάσαμε στην εποχή της αντιστάσεως! Στην μανία των Ευρωπαίων κατακτητών μας, λέγε με Τρόϊκα κλπ, αντιτάσσουμε την εθνική μας αξιοπρέπεια! Η στάση του κ. Τσίπρα μας γεμίζει τα στήθη με υπερηφάνεια! Ἀλλωστε είναι σε όλους γνωστόν, ὀτι οι μεγάλες νίκες στην πορεία του Έθνους μας ποτέ δεν κατακτήθηκαν από τά Μεγάλα ΝΑΙ, αλλά από τα μεγάλα ΟΧΙ! Αθάνατο παραμένει στη μνήμη μας και στην καρδιά μας το "Μολών λαβέ" του Λεωνίδα και το ΟΧΙ του Ιωάννη Μεταξά! 

Δόξα τω Θεώ, λοιπόν, διότι με Πρωθυπουργό τον ακάματο κ. Τσίπρα οι Ευρωπαίοι Εταίροι μας μαθαίνουν τώρα, ότι ΔΕΝ ΕΙΜΕΘΑ ΔΟΥΛΟΙ ΑΛΛΑ ΕΤΑΙΡΟΙ της Ευρωπαϊκής Ενώσεως! Για πρώτη φορά ακούσθηκε η διαμαρτυρία: "Κύριοι, στο ζήτημα επιβολής κυρώσεων κατά της Ρωσίας από την Ευρώπη, γιατί δεν μας ερωτήσατε;" Δεν είμαστε παρείες, είμαστε ισότιμα Μέλη της Ενώσεως! 

Η τακτική, λοιπόν, του κ. Τσίπρα γεμίζει τα στήθη μας με εθνική υπερηφάνεια! Βεβαίως το παιγνίδι Τσίπρα είναι πολύ επικίνδυνο! Μπορεί να εξοργίσει τους Ευρωπαίους δανειστές-δολοφόνους μας, αλλά είναι καλύτερα μια έντιμη πενία από μια ευτελιστική και ταπεινωτική ευπορία! 

Εμείς πιστεύουμε, ότι ο Πρωθυπουργός θα κερδίσει την μάχη, θα ανατρέψει τα δεδομένα. Τα άκρως ευτελιστικά, αν μή εξουθενωτικά, Μνημόνια θα πεταχθούν στον κάλαθο των αχρήστων! Μια νέα εποχή, που θα ανακουφίσει τον Έλληνα, πρόκειται να ανατείλει! Τα πρώτα δείγματα της επερχόμενης νίκης Αλέξη Τσίπρα, της νίκης των Ελλήνων, άρχισαν να φαίνωνται ήδη στον ορίζοντα. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ κ. Ομπάμα εξέφρασε ήδη την πρόθεσή του να μας συνδράμη! Η σκληρή και άκαρδη κα Μέρκελ, θορυβημένη, σπεύδει στη Ουάσιγκτον! Η Ρωσία επίσης εξέφρασε την συμπάθειά της! Οι Ευρωπαίοι Αξιωματούχοι έχουν χάσει τον ύπνο τους! Η Ευρώπη άρχισε να μας υπολογίζει! Κάποιοι Πρωθυπουργοί της Ευρώπης ακούουν πιά όχι μόνο με προσοχή, αλλά και με στοχαστική διάθεση τις ελληνικές θέσεις και απόψεις! 

Θα το επαναλάβουμε, λοιπόν, επειδή εμείς καί πιστεύουμε στον αληθινό Θεό καί προσευχόμεθα για τους Ηγέτες της Χώρας μας, θα επαναλάβουμε τα λόγια: "Δόξα Σοι, ο Θεός ημών". Η καρδιά μας γεμίζει πια με εθνική υπερηφάνεια! Η Ελλάδα μας γίνεται και πάλι αξιοσέβαστη! 

Γειά σου, Πρωθυπουργέ κ. Τσίπρα λεβέντη! Βάλε πια μια τελεία και παύλα, στις μονομερείς και εθνοκτόνες υποχωρήσεις μας! Ο Χριστός μαζί Σου! Η Παναγιά μας στο πλευρό Σου! Καλή επιτυχία για το καλό της Ελλάδος! 

Αίγιον, Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2015 

 + ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΊΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ 
Μπερδευτήκατε εε;; Εμείς να δείτε!

Αγαπημένη βροχή. Σα να θέλει κάθε φορά να ξεπλύνει τον κόσμο όλον!

Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ ΣΤΑ ΑΦΘΟΡΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ, ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, αναφερόμενος στο Λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνα, αλλά και στα Λείψανα του Αγίου Γερασίμου και του Αγίου Διονυσίου, ανέφερε τα εξής : «Ο Θεός οικονόμησε να μείνει άφθαρτο το Λείψανο (εννοεί το Λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνα), για να βοηθιούνται οι άνθρωποι. Και βλέπετε πως τα έχει οικονομίσει ο Θεός! Επειδή η Κέρκυρα, η Κεφαλονιά, η Ζάκυνθος είναι κοντά στην Ιταλία και εύκολα οι άνθρωποι θα μπορούσαν να παρασυρθούν από τον Καθολικισμό, έβαλε φράγμα εκεί πέρα τον Άγιο Σπυρίδωνα, τον Άγιο Γεράσιμο και τον Άγιο Διονύσιο» (Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Στ΄ Περί προσευχής – Έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου ‘’Ευαγγελιστής Ιωάννης Θεολόγος’’).
Τέτοια εξήγηση έδωσε ο Άγιος Παΐσιος για τα τρία άφθορα Άγια Λείψανα των νήσων του Ιουνίου Πελάγους, του Αγίου Σπυρίδωνα, του Αγίου Γερασίμου και του Αγίου Διονυσίου. Καμιά αναφορά σε ‘’άλλο πνεύμονα’’, αλλά στον κίνδυνο από τον Παπισμό.


Ο ρηματικός προσδιορισμός ‘’να παρασυρθούν’’ που έδωσε ο Άγιος Παΐσιος, τον κίνδυνο από τον Παπισμό, αλλά και το μέγεθος του ολισθήματος καταδεικνύει. Επίσης ο τονισμός της διαφύλαξης του Ορθόδοξου λαού των Ιονίων νήσων με την αναφορά «έβαλε φράγμα εκεί πέρα τον Άγιο Σπυρίδωνα, τον Άγιο Γεράσιμο και τον Άγιο Διονύσιο», θέτει φραγμό και στον συρφετό των φληναφημάτων της μη εν αληθεία αγάπης.
Θα κατανοήσουμε καλύτερα τα λόγια τούτα του Αγίου Παϊσίου, αν θυμηθούμε το θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνα που έγινε στις 11 Νοεμβρίου 1716, όταν ο τότε διοικητής του Ενετικού στόλου και της Κέρκυρας Ανδρέας Πιζάνης, θέλησε να κτίσει Αλτάριον των Παπικών στον Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στην Κέρκυρα, και ο Άγιος Σπυρίδωνας θαυματουργικά δεν το επέτρεψε. Το θαύμα τούτο μας διέσωσε ο Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος (1721-1813),στο βιβλίο του ‘’Ουρανού κρίσις’’.
Δεν προβληματίζει η ερμηνεία τούτη του Αγίου Παϊσίου, για τα τρία άφθορα Άγια Λείψανα των νήσων του Ιουνίου Πελάγους, του Αγίου Σπυρίδωνα, του Αγίου Γερασίμου του Αγίου Διονυσίου; Αποτελεί ακρότητα ή ερμηνευτική ακρίβεια; Όσοι ολισθαίνουν στον διαχριστιανικό συγκρητιστικό οικουμενισμό, προτιμούν τη σιωπή όταν προτάσσονται παρόμοιες αναφορές στον Άγιο Παΐσιο, μια σιωπή που αλλοτρόπως ερμηνεύει το πείσμα τους να αγνοούν τον μεγάλο αυτόν Άγιο των ημερών μας για τέτοια θέματα.