Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

''Έγκλημα'' η Αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Ελλάδος


Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης

 "Έγκλημα" και "εκκλησιολογική εκτροπή" χαρακτήρισε σε μία ομιλία - καταπέλτη κατά της αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ελλάδος ο Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου Νεκτάριος. Σε μία πολύ ευαίσθητη περίοδο όπου δοκιμάζονται οι σχέσεις Εκκλησίας της Ελλάδος και Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο Μητροπολίτης Πέτρας, ενώπιον του Αρχιεπισκόπου Κρήτης, του Μητροπολίτη Σύρου και Ιεραρχών της Εκκλησίας της Κρήτης, δυναμιτίζει περισσότερο το κλίμα ανάμεσα στις δύο πλευρές. Η συζήτηση έχει ανάψει για τα καλά τους τελευταίους μήνες για τα δικαιώματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην ελληνική επικράτεια. Οι δύο Προκαθήμενοι, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, προσπαθούν να κρατήσουν χαμηλά τους τόνους για να προστατεύσουν τις σχέσεις των δύο Εκκλησιών και να μη δοκιμάσουν περαιτέρω τις αντοχές των ιστορικών δεσμών ανάμεσα σε Αθήνα και Φανάρι. Ο Μητροπολίτης Πέτρας στην ομιλία που παρακολουθήσαμε το απόγευμα του Σαββάτου στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης, στο Κολυμπάρι, δεν έδειξε τέτοιες ευαισθησίες. Αμφισβήτησε ευθέως ότι ήταν ορθή κίνηση η αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Ελλάδος, κατά την διάρκεια εκδήλωσης αφιερωμένη στα 100 χρόνια από τη γέννηση του Οικουμενικού Πατριάρχη Δημητρίου. Αναφερόμενος ο Σεβασμιώτατος στην επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη Δημητρίου στην Αθήνα, τον χαρακτήρισε ως πρωτόγνωρο "εκκλησιαστικό συναγερμό".


Το μόνο που ενδιαφέρει το Φανάρι είναι η απόλυτη εξουσία στην ορθόδοξη οικουμένη και η άνευ Αληθείας ένωση με τους αιρετικούς! Αμφισβητείτε έντονα ότι αυτοί οι άνθρωποι πιστεύουν σε κάποιο Θεό. Μάλλον στον εαυτό τους πιστεύουν. Άς ευχηθούμε σύντομα να γίνει κάποια Σύνοδος που θα τους καταδικάσει.



Ο αγώνας δρόμου Volvo Ocean Drag Race για σκάφη από την Κέηπ Τάουν μέχρι το Αμπού Ντάμπι. Το στιγμιότυπο απαθανάτισε η φωτογράφος Μαρία Μουίνα για το πρακτορείο Getty Images.

Ὑπενθύμιση γιὰ τὴν αὐριανὴ ἡμερίδα σχετικὰ μὲ τὶς «Ἰσλαμικὲς Σπουδὲς» στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ Α.Π.Θ.

Αὔριο, Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 2014 στὴν αἴθουσα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, διοργανώνεται ἡμερίδα μὲ θέμα: «Ἰσλαμικὲς σπουδὲς στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ Α.Π.Θ.».
Διοργανώνεται ἀπὸ φοιτητὲς τοῦ Α.Π.Θ. ποῦ ἀντιτίθενται στὶς Ἰσλαμικὲς Σπουδὲς στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ Θεσσαλονίκης, ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης. Ὁ Παναγιώτατος Μητροπολίτης π. Ἄνθιμος, θὰ ἀπευθύνει χαιρετισμό, ὅπως ἐπίσης καὶ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιῶς π. Σεραφείμ.
Ἐκλεκτοὶ Ὁμιλητές, ὅπως ὁ Χρ. Οἰκονόμου, Βεν. Καρακωστάνογλου, Κων. Ζουράρις καὶ Γ. Παῦλος, θὰ πλαισιώσουν τὴν ἐκδήλωση ἀναπτύσσοντας ἀποκαλυπτικὰ θέματα.
Ἡ παρουσία ὅλως μας κρίνεται ἀπαραίτητη!

Ο Πρωτοχορευτής της Ηπείρου

απόσπασμα απο την εκομπή ''ελλήνων δρώμενα'' της ΕΤ3,σε αφιέρωμα στους πρωτοχορευτές...
Ένα φεγγάρι πρωινό
σιγά -σιγά στον ουρανό
έγραφε τ΄όνομα σου με καπνό

Κι έκανα μιά τρελλή ευχή
άχ να γινόσουν εξοχή
χωρίς καημό και πόνο κι ενοχή

Κι εγώ που τόσο σε ποθώ
να γίνω δέντρο μοναχό
για να μπορώ βαθειά σου να χαθώ...

Μιχ. Γκανάς

Η μπαλάντα της βλαμμένης νιότης

Σεβάσμιε καθηγητά , πυρσέ της οικουμένης,
δέξου βραβείο αρετής νιότης πολλά βλαμμένης!
Ετούτα τα σκουπίδια μας  δοσμένα  εκ καρδίας
δωράκια είναι ταπεινά μεγάλης μαλακίας.

Αυτή είναι που ως γνωστόν βαράει στο κεφάλι,
προάγει τον αλήτη σε αρχηγό στην  ταξική την  πάλη,
οι γνώσεις που μας δίνετε δεν πάνε όλες χαμένες,
σε πράξεις  μετατρέπονται κάργα συφοριασμένες.
πηγή

Μαγειρική και φαγητά με ελιές-Παραδοσιακές Ελληνικές συνταγές

συνταγές με ελιές
Ελιές πράσινες με κρεμμύδια – Σπεσιαλιτέ Καρπενησίου
• 1 κιλό ελιές πράσινες φρέσκες (πικρές)
• μισό κιλό κρεμμύδια
• ρίγανη
• φλούδα λεμονιού
• λάδι για το τηγάνισμα

Σπάζουμε τις ελιές (όχι χαράκωμα, άλλα σπάσιμο μ' ένα σκληρό αντικείμενο ώστε η ελιά ν’ ανοίξει σε ένα μέρος) τις βάζουμε στο νερό μαζί με τη φλούδα του λεμονιού. Αλλάζουμε το νερό αρκετές φορές, μέχρις ότου ξεπικρίσουν καλά, τις στραγγίζουμε και τις σκουπίζουμε ελαφρά.
Καθαρίζουμε τα κρεμμύδια και τα κόβουμε ψιλά - ψιλά. Βάζουμε στο τηγάνι λάδι, ρίχνουμε μέσα τα κρεμμύδια και τις ελιές και ανακατεύουμε, ωσότου αρχίσουν να ροδίζουν τα κρεμμύδια. Ρίχνουμε τότε και λίγη ρίγανη, ανακατεύουμε μια - δύο φορές και κατεβάζουμε από τη φωτιά.

Σημείωση: Ας μου επιτραπεί να αναφέρω λίγο το ιστορικό της συνταγής. Το φαγητό αυτό σπανίως μαγειρεύεται στην πατρίδα μητέρα. Το μαγείρευε η γιαγιά μου πού έχει πεθάνει εδώ και δέκα χρόνια. Εκλείπει συνεπώς καθώς φεύγουν οι ηλικιωμένες και γερασμένες νοικοκυρές.

Τηγανητές ελιές θρούμπες - Σπεσιαλιτέ Θηβών
• 1 κιλό ελιές θρούμπες Θηβών
• 1/2 κιλό κρεμμύδια
• ρίγανη
• 7 σκόρδο
• λάδι ελιάς, όσο σηκώσει
• 250 γραμ. ξίδι από σταφύλια
• μερικά σφιχτά αγνά
• λουκάνικα
• ραπανάκια φρέσκα

Σε μεγάλο τηγάνι ρίχνουμε λάδι και τις ελιές και τις τηγανίζουμε αρκετή ώρα. Κατόπιν, προσθέτουμε τη ρίγανη, τα κρεμμύδια ψιλοκομμένα και το σκόρδο, επίσης ψιλοκομμένο και συνεχίζουμε το τηγάνισμα.
Όταν τηγανιστούν όλα καλά, βγάζουμε το τηγάνι από τη φωτιά και σβήνουμε το μίγμα με ξίδι. Σερβίρονται σε μπολ, γαρνιρισμένες με σφιχτά αυγά, λουκάνικα και ραπανάκια.

Ελιόπιτα – Σπεσιαλιτέ Κύπρου
• 3 ½ ποτήρια αλεύρι
• 1 ποτήρι ελιές μαύρες
• 2 ποτήρια νερό χλιαρό
• λίγος δυόσμος ξερός τριμμένος
• 1 μικρό κρεμμυδάκι
• 3 κουταλάκια μπαίκιν - πάουντερ
• 1 ποτήρι λάδι

Αφαιρούμε τα κουκούτσια από τις ελιές και τις ψιλοκόβουμε. Προσθέτουμε το δυόσμο και το κρεμμυδάκι ψιλοκομμένο.
Σε μια μεγάλη λεκάνη, ρίχνουμε το αλεύρι με το λάδι και το τρίβουμε. Μετά, ρίχνουμε το χλιαρό νερό και κάνουμε μια ρευστή ζύμη. Προσθέτουμε τελικά στο μίγμα και τις ελιές, πού έχουμε ετοιμάσει, και τα ανακατεύουμε.
Αλευρώνουμε ένα ταψί και βάζουμε μέσα το μίγμα. το ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για 45 - 60 λεπτά.

Ελιόπιτα – Σπεσιαλιτέ Κύπρου
• 2-3 ποτήρια αλεύρι
• μισό ποτήρι λάδι
• 1 ποτήρι ελιές κομμένες σε μικρό, κομματάκια
• 1 κρεμμύδι
• λίγος δυόσμος
• μισό ποτήρι χυμός πορτοκαλιού
• νερό χλιαρό όσο πάρει

Ριζιάζουμε το αλεύρι με το λάδι και μετά, ρίχνουμε το χυμό και το νερό και ζυμώνουμε ώσπου να γίνει ή ζύμη μαλακιά. Μετά ανοίγουμε τη ζύμη σε φύλλο χοντρό και απλώνουμε μέσα τις ελιές, το κρεμμυδάκι, κομμένο σε μικρά - μικρά κομματάκια, και το δυόσμο και τυλίγουμε το φύλλο να γίνει σαν μικρή φρατζόλα. Ψήνεται σε μέτριο φούρνο.

Σημείωση: Μπορούμε να φτιάξουμε και με άλλο τρόπο την ελιόπιτα:
Ζυμώνοντας μέσα στη ζύμη τις ελιές, το κρεμμύδι και το δυόσμο, φτιάχνουμε μικρές- μικρές ατομικές ελιόπιτες. Ανάλογα με την ποσότητα πού θέλουμε, κανονίζουμε και τα υλικά.
 
Ελιόπιτα – Σπεσιαλιτέ Κύπρου
• 3 ποτήρια αλεύρι (ή όσο σηκώσει)
• λίγη μαγιά μπύρας
• 3/4 ποτηριού αραβοσιτέλαιο
• λίγος δυόσμος
• μία χούφτα ελιές
• 1 κρεμμύδι ξερό
• σουσάμι

Για τη ζύμη, τρίβετε το αλεύρι, το λάδι και τη μαγιά πού έχετε διαλύσει σε χλιαρό νερό. Ζυμώνετε.

Για τη γέμιση, βάζετε τις ελιές, δυόσμο, κρεμμύδι ψιλοκομμένο και μια κουταλιά σούπας ζάχαρη. Ανοίγετε φύλλο, βάζετε τη γέμιση στο μάκρος και τυλίγετε κάνοντας ένα μακρύ ρολό. Τυλίγετε το ρολό σε σουσάμι, πού προηγούμενα έχετε βράσει λίγο και στραγγίσει. Να είναι λίγο υγρό, για να κολλάει στο ρολό.
Ψήνετε την πίτα σε μέτριο φούρνο, περίπου 45 λεπτά, ώσπου να ροδίσει. Όταν κρυώσει, την κόβετε κομμάτια. Τρώγεται κρύα.
Γαρνιτούρα από ελιές
Περνούμε από το βούτυρο λίγο κρεμμυδάκι και μαϊντανό ψιλοκομμένο και προσθέτουμαι καλό ζωμό, ένα ποτήρι άσπρο κρασί, κάπαρη και σαρδέλα κοπανισμένη σε μία χουλιαρά λάδι. Βάζουμε σε αυτή την σάλτσα ελιές χωρίς κουκούτσι, ρίχνουμε λίγο ζωμό και ενώνουμε τη σάλτσα με λίγο ξανθό χυλό φτιαγμένο ιδιαιτέρως με αλεύρι και βούτυρο.

Φιλέτο βοδινό με ελιές
Καθαρίζουμε ένα βοδινό φιλέτο αναιρούντες τα νεύρα του, το τυλίγουμε με λαρδί δένοντας αυτό και το θέτουμε να κοκκινίσει μέσα σε κατσαρόλα με λίγο βούτυρο, λαρδί, μυρωδικά, ένα δεμάτι λαχανικών (μαϊντανό, δάφνη και θυμάρι), ντομάτα, νερό και λίγο κρασί Μαδέρας. Αφήνουμε να βράσουν, κατόπιν περνούμε τη σάλτσα από τρυπητό και προσθέτουμε ελιές πράσινες ζεματισμένες και χωρίς κουκούτσια. Ξαναβράζουμε εκ νέου έως ότου να δέσει η σάλτσα, και σερβίρουμε γαρνίροντας.

Πάπια με ελιές
Λαμβάνουμε 300 δράμια πράσινες ελιές φροντίζοντας να είναι ισόμετρες, κατόπιν δε τις ζεματίζουμε και τις δροσίζουμε με κρύο νερό. Τις απλώνουμε κατόπιν επάνω σ’ ένα πανί και τις γεμίζουμε με ένα γέμισμα καμωμένο από πουλερικά. Αφού γεμίσουμε όλες τις ελιές, τις ζεματίζουμε πάλι δεύτερη φορά σε νερό με αλάτι. Κατόπιν τις στραγγίζουμε και τις απλώνουμε σε ένα πανί. Λαμβάνουμε μια φόρμα και τη γεμίζουμε με τις ελιές, τις οποίες βάζουμε κανονικά. Αλείφουμε με ασπράδι του αυγού τις ελιές κατ’ αρχάς και κατόπιν με ένα γέμισμα από πουλερικά πάχους μισού δακτύλου, γεμίζουμε το άδειο μέρος της φόρμας με φέτες πάπιας και φέτες μανιτάρια. Τα βρέχουμε με λίγη σάλτσα με την ουσία των παπιών και μανιταριών και σκεπάζουμε τις πάπιες με γέμισμα και με ένα χαρτί στρογγυλοκομμένο και αλειμμένο με βούτυρο.
Βάζουμε το φαγητό μας στο φούρνο μέσα σε μια κατσαρόλα με νερό και το ψήνουμε επί ημίσειαν ώρα. Άμα ψηθεί και είναι έτοιμο, αναποδογυρίζουμε αυτό τ' ένα πιάτο, αφαιρούμε το υγρό πού θα τρέξει στο πιάτο με ένα καθαρό πανί και τριγυρίζουμε τον πάτο τού πιάτου με κεφάλια μανιταριών.

Πάπια με ελιές κατά τρόπο απλούστερο
Παίρνουμε την πάπια και αφού την καθαρίσουμε, χώνουμε ένα σίδερο καμένο στην κοιλιά της κατά τη συνήθεια, βάζουμε αλάτι, πιπέρι και λίγη κανέλα, προσθέτουμε δε και ντομάτα και ελιές πράσινες χωρίς κουκούτσια. Άμα ψηθεί, την κατεβάζουμε και τη σερβίρουμε κατόπιν.


Πηγή:Πατροπαράδοτες Ελληνικής συνταγές-17.000 Ελληνίδες νοικοκυρές γράφουν τις συνταγές του τόπου τους, Μεγάλη μαγειρική ζαχαροπλαστική & ποτοποιία-Σαράντου Κωνσταντινουπόλεως και Βασιλάκη Αθηνών-Εν Αθήναις 1876

Η στήλη που αποκεφάλισαν την Αγία Αικατερίνη

Μοναχός Ιωαννίκιος Ραβδούχος, ο παλιός αντάρτης

[…] Φθάνοντας στη Μονή Κουτλουμουσίου, ο πρόεδρος και η συνοδεία του στάθηκαν για λίγη ώρα στην πρώτη μονή της αγιορείτικης περιοδείας τους. Η ξενάγηση δυστυχώς ήταν σύντομη, γιατί ο επόμενος σταθμός, λίγα μόλις μέτρα έξω από τον περίβολο της Μονής, το Κελί του Ραβδούχου με τις παλαιότερες αγιογραφίες του Αγίου Όρους, εκείνες των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου του 11ου αιώνα, μας περίμενε. Όρθιος στην πόρτα και με ένα διακριτικό χτύπημα της καμπάνας υποδέχθηκε τον Φάουστο Μπερτινότι ο Γέροντας Ιωαννίκιος, πρώην κομμουνιστής αντάρτης.

Η συνάντηση ήταν συγκινητική: Οι δύο άνδρες αγκαλιάστηκαν, φιλήθηκαν, κοιτάχθηκαν στα μάτια, σαν να ήταν παλιοί συναγωνιστές και σύντροφοι. Ο Γέροντας τον οδήγησε στο κελί, τον ξενάγησε στην εκκλησία, τον έβαλε να καθίσει στην κεφαλή του τραπεζιού, παραχωρώντας δηλαδή τη θέση του, του έφερε και καμπανάκι «για να αισθάνεται σαν το σπίτι του, στο έδρανο του προεδρείου της Βουλής». Και είπαν πολλά, με τη συνοδεία -όχι τη βοήθεια- αρκετού τσίπουρου, φτιαγμένου από τα χέρια του Γέροντα.[…]

Γιάννης Χρυσάφης

Δημοσιεύτηκε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 13-05-07

Ολόκληρη η δημοσίευση: εδω






Ιωαννίκιος μοναχός Ραβδούχος (1927-2012)

ΟΙ ΑΠΙΣΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ θΕΛΟΥΝΕ ΛΙΓΟ ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΠΟΛΥ

Όταν οι πρόγονοι των Φραγγο-Λατίνων Τροϊκανών φώναζαν:

ΟΙ ΑΠΙΣΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ θΕΛΟΥΝΕ ΛΙΓΟ ΨΩΜΙ
 ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΞΥΛΟ!!!

«Poco pane e molte bastonate»

*

Ο Παπικός Ιερομόναχος  Fra Paoli Sarpi συμβούλευε τις αρχές του Ενετικού κράτους να φέρονται τυραννικώς  προς τους υπηκόους  του ανατολικού δόγματος (Ορθοδόξους)
Πρέπει να φέρωνται  προς τους άπιστους Έλληνες πάντοτε ως άγρια θηρία και ότι χρειάζονται εις αυτούς
Poco pane e molte bastonate Λίγο ψωμί και πολύ ξύλο.

Όπως αναφέρει μάλιστα  ο ιστορικός Δ.Πασχάλης  ο τότε Πάπας των Λατίνων στις αρχές του ΙΗ΄αιώνα  συμβούλευε τους Βενετούς διοικητάς της Πελοποννήσου :

«…δεν πρέπει να  λησμονώμεν ότι οι Έλληνες δεν έχουσι πίστιν… όθεν δέον να μεταχειριζόμεθα αυτούς ως άγρια θηρία , να τους αποσπώμεν τους οδόντας και τους όνυχας να μην παύωμεν ταπεινούντες αυτούς και ιδίως να τους εμποδίζωμεν από την περί των όπλων άσκησιν.Ουδέν δ’άλλο να παρέχωμεν εις αυτούς ή ξύλον και άρτον, άρτον και ξυλον!

(Δ.ΠΑΣΧΑΛΗ,Η Δυτική Εκκλησία εις τας Κυκλάδας. Σελ 18)
*

Οποιαδήποτε ομοιότης των αναφερομένων με την σήμερον τυγχάνει τυχαία!


-ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ-
ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΑ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΣ

ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ Η ΝΥΧΤΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΣΙΝΑ

Μια ανθρώπινη οικογένεια, τροφή για όλους.


Βασισμένο σε μια αρχαία ιστορία σχετικά με την πείνα και την αξία του μοιράσματος, αυτό το σύντομο βίντεο είναι μέρος της καμπάνιας της Caritas, με τίτλο "Μια ανθρώπινη οικογένεια, Τροφή για όλους". Η αλληγορία των κουταλιών μας διδάσκει, πως όταν προσπαθούμε να ταΐσουμε μόνο τον εαυτό μας, όλοι μας καταλήγουμε να πεινάμε. Όταν όμως επικεντρωθούμε στην πείνα του πλησίον μας, ανακαλύπτουμε πως πάντα υπάρχουν τρόποι για να τραφούμε όλοι!

Η δύναμη της κινούμενης εικόνας στο ακόλουθο βίντεο, δίνει "ζωή" σε αυτή την αλληγορική ιστορία, βάζοντάς μας σε σκέψεις... Και η σκέψη είναι το πρώτο βήμα για πράξη, σωστά;

Καιρός να ορθώσουμε ανάστημα και να διαμαρτυρηθούμε. Φωνή λαού, οργή Θεού.! Μητροπολίτου Ιερεμία


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ
Αριθμ.Πρωτ.1107
ο δέκατος και ενδέκατος αποστολικός κανόνας
1. Στό σημερινό μου κήρυγμα, αδελφοί χριστιανοί, θά σας ερμηνεύσω δύο ιερούς Κανόνες. Τόν δέκατο καί τόν ενδέκατο Αποστολικό Κανόνα. Ό δέκατος Κανών λέει ότι αν ένας χριστιανός προσευχηθεί, έστω καί σέ ένα σπίτι, μέ κά­ποιον «άκοινώνητο», αυτός νά αφορίζεται.
«Άκοινώνητο» λέγουμε εκείνον πού ή Εκκλησία, γιά παιδαγωγικό λόγο, άπέκοψε άπό τήν σύναξη των πιστών γιά τήν Θεία Κοινωνία. Είναι «άκοινώνητος» αυτός, γιατί δεν μπορεί νά λάβει τήν Θεία Κοινωνία. Ό «άκοινώνητος» λέγεται καί «αφορισμένος», χωρισμένος δηλαδή άπό τό σώμα των πιστών, πού μετέχουν στην Αγία Τράπεζα του Θεού γιά τήν Θεία Κοινωνία. Μέ αυτόν τόν «άκοινώνητο» δέν επιτρέπεται κανείς χριστιανός νά προσευχηθεί μαζί του. "Αν τό κάνει αυτό, όχι μόνο σέ Ιερό Ναό, άλλα καί σέ ένα ιδιωτικό σπίτι, αυτός πρέπει νά αφοριστεί, λέγει ό Κανόνας μας έδώ.
2. "Ας προσέχουμε, αδελφοί μου χριστιανοί, μήπως άπό καλή διάθεση γί­νουμε παραβάτες του έδώ Κανόνα μας. Γιατί μπορεί κάποιος νά πεΐ:
Ή προ­σευχή είναι καλό πράγμα. 'Άς κάνω λοιπόν μιά προσευχή μέ αυτόν τόν αφορισμένο, πού βρέθηκε στό σπίτι μου. Μπορεί έτσι νά τόν προσελκύσω καί νά μετανοήσει. Όποιος τό κάνει αυτό είναι παραβάτης του Κανόνα μας έδώ καί πρέπει νά αφοριστεί καί αυτός, γιατί, όποιος προσευχηθεί μέ αφορισμένο -γνωρίζοντας ότι είναι αφορισμένος - καταφρονεί τήν Εκκλησία πού τόν αφό­ρισε, ότι δήθεν άδικα έπραξε (ή Εκκλησία).
Τό νόημα τοϋ Κανόνας μας, αδελ­φοί μου χριστιανοί, είναι ότι πρέπει νά έχουμε εμπιστοσύνη στην Εκκλησία καί κοινωνία μέ αυτήν. Έάν ή Εκκλησία διακόπτει τήν κοινωνία της μέ κάποιον, πρέπει καί ό πιστός χριστιανός νά διακόπτει τήν κοινωνία του μ' αυτόν, γιατί έτσι έπραξε ή Μητέρα του Εκκλησία. Όταν όμως λέμε νά διακόπτουμε τήν κοινωνία μέ έναν «άκοινώτητο», μέ έναν δηλαδή αφορισμένο, εννοούμε νά διακόπτουμε τήν κοινωνία προσευχής μόνο μαζί του καί δέν εννοούμε ότι απα­γορεύεται νά συνομιλούμε ή νά επικοινωνούμε επαγγελματικά μαζί του.
Κατά τόν Κανόνα μας έδώ καταδικάζεται καί ή συμπροσευχή μέ τους αιρε­τικούς, γιατί οί αιρετικοί, άφού προσεχώρησαν σε αίρεση, έπαυσαν νά έχουν κοινωνία μέ τήν πραγματική Εκκλησία, δηλαδή τήν "Ορθόδοξη Εκκλησία. Οί αιρετικοί είναι «άκοινώνητοι», γιατί δέν μπορεί νά λάβουν τήν Θεία Κοινωνία. Καί ό δέκατος λοιπόν Αποστολικός Κανόνας πού μελετάμε μας απαγορεύει νά συμπροσευχόμαστε μέ άκοινωνήτους, έστω καί σέ ιδιωτικό σπίτι ακόμη, πολύ περισσότερο μας τό απαγορεύει αυτό σέ Ιερό Ναό.
Πονούμε πραγματικά όταν ακούμε, όχι μόνο, άλλα καί βλέπουμε, συμπροσευχές μεγαλόσχημων ρασοφό­ρων μέ τους αιρετικούς Παπικούς, ακόμη καί μέ αυτόν τόν ίδιο αιρετικό Πάπα. Ό αγιασμένος Γέροντας Πατήρ Πα'ί'σιος μας λέγει ότι γιά νά προσευχηθούμε μέ κάποιον πρέπει νά έχουμε τήν ίδια πίστη μέ αυτόν. Αλλά ό Πάπας καί οί Παπικοί, όπως μάς τό λέγει ό άγιος Γρηγόριος ό Παλαμάς καί τόσοι άλλοι άγιοι Πατέρες καί Οικουμενικές Σύνοδοι, είναι αιρετικοί. "Οσοι κληρικοί καί λαϊκοί συμμετέχουν στίς συμπροσευχές με τους άκοινωνήτους Παπικούς ή άλλους αιρετικούς, πρέπει νά αφορίζονται κατά τόν δέκατο Αποστολικό Κανόνα. - Πώς έγίναμε έτσι, αδελφοί χριστιανοί; "Ας μάς ελεήσει ό Θεός γΓ αυτές τίς ωμές παραβάσεις των Ιερών Κανόνων, πού βλέπουμε νά γίνονται στίς μέρες μας.
4. Στό ίδιο πνεύμα του δεκάτου Αποστολικού Κανόνος είναι καί ό επόμενος ενδέκατος Αποστολικός Κανόνας, ό όποιος λέει ότι όποιος κληρικός, ένας ιερέας, «συνεύξηται», προσευχηθεί δηλαδή μέ έναν άλλο καθηρημένο ιερέα, νά καθαιρεθεί καί αυτός. Αλλά γεννάται τό ερώτημα: Γιατί είναι αμαρτία νά συμπροσευχηθεί ένας κληρικός μέ ένα άλλο καθηρημένο κληρικό; Ό καθηρη-μένος κληρικός ανήκει πλέον στην τάξη τών λαϊκών καί σάν λαϊκός - βιώνοντας τήν μετάνοια βέβαια γιά τήν αμαρτία πού διέπραξε καί καθαιρέθηκε - μπορεί, σάν λαϊκός, λέγω,νά συμμετέχει καί στην θεία Λειτουργία καί στην Θεία Κοι­νωνία. Επιτρέπεται λοιπόν ένας Ιερεύς νά συμπροσευχηθεί με έναν καθηρη­μένο κληρικό στην τάξη τών λαϊκών ευρισκόμενο. Γι' αυτό, έκείνο τό «συνεύξηται» πού λέγει ό Κανόνας, δέν πρέπει νά τό ερμηνεύσουμε ώς νά «συμπροσεύχεται», άλλα ώς νά «συλλειτουργήσει». "Ενας λοιπόν κληρικός απαγορεύεται όχι νά προσευχηθεί μέ έναν καθηρημένο κληρικό, άλλα νά συλ­λειτουργήσει μαζί του. "Αν όμως επιμένουμε καί θέλουμε νά ερμηνεύσουμε τόν Κανόνα μας ότι απαγορεύει στό κληρικό νά συμπροσευχηθεί μέ ένα καθη­ρημένο κληρικό, τότε πρέπει νά υποθέσουμε ότι ό κληρικός αυτός είναι όχι μόνο καθηρημένος άλλα καί αφορισμένος άπό τήν Εκκλησία. "Ετσι ερχόμαστε στην περίπτωση του προηγουμένου δεκάτου Κανόνα. Έάν λοιπόν κατά τόν προ­ηγούμενο δέκατο Αποστολικό Κανόνα ό λαϊκός αφορίζεται, αν συμπροσευχη­θεί μέ αφορισμένο, τότε ό κληρικός όχι μόνο αφορίζεται, άλλα καί καθαιρείται, άν συμπροσευχηθεί μέ έναν καθηρημένο και συνάμα αφορισμένο κληρικό. Οι παπικοί καί οί άλλοι αιρετικοί είναι, ξαναλέγουμε, «άκοινώνητοι», άφοΰ δέν μπορούμε νά τελέσουμε μαζί τους τήν Θεία Λειτουργία καί νά κοινωνήσουμε μαζί τους άπό τό "Αγιο Ποτήριο. Γι' αυτό λέγονται «άκοινώνητοι»· επειδή δέν μπορούν νά μετέχουν στην Τράπεζα του Θεοΰ καί νά κοινωνήσουν μαζί μας. Πώς λοιπόν συμπροσεύχονται μέ τους άκοινωνήτους παπικούς δικοί μας με-γαλοσχήμονες κληρικοί; Είναι δυνατόν νά άκουστεϊ άπό τόν Θεό μας αυτή τους ή προσευχή; Συγχωρήσατε μας "Αγιοι Πατέρες, γιατί είμαστε αδιάφοροι σέ τέ­τοιες ωμές παραβάσεις τών Ιερών σας Κανόνων καί ίκετεύσατε τόν Κύριο νά μήν μάς τιμωρήσει καί μάς πάρει τήν Χάρη Του γιά τήν αδιαφορία μας αυτή. Σεις όμως, αδελφοί χριστιανοί, μή βλέπετε τό δικό μας κακό παράδειγμα, άλλα νά είστε αγωνιστές καί θερμοί υπερασπιστές τών ιερών Κανόνων τών Αγίων Πατέρων της Όρθόδοξης Πίστης μας. Βλέποντας έμείς οί κληρικοί σας τόν δικό σας θερμό ζήλο γιά τήν πίστη καί τήν διαμαρτυρία σας καί τόν αγώνα σας γιά τίς συμπροσευχές δικών μας μεγαλόσχημων κληρικών μέ τους άκοινωνή-τους Παπικούς καί άλλους αιρετικούς, ξυπνάμε άπό τήν αδιαφορία μας καί ξε­χυνόμαστε καί έμείς μαζί σας σέ ιερό αγώνα γιά τίς παρατηρούμενες καταπατήσεις τών ιερών Κανόνων.
Κάτω ό Παπισμός καί ό Οικουμενισμός καί ψηλά τά λάβαρα, της άμωμήτου πίστης μας τά λάβαρα!
Μέ πολλές ευχές,
+ Ό Μητροπολίτης Γόρτυνος
 καί Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας
Σοφά και φρόνιμα ενεργώντας ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας επέλεξε να κηρύξει- διδάξει στο ποίμνιο του απλά και κατανοητά το δέκατο και ενδέκατο Αποστολικό Κανόνα. Είναι ένας ποιμενάρχης και διδάσκαλος που νοιάζεται για το ποίμνιο του και θέλει υπεύθυνα να επι-σκοπεί και να το διαφωτίζει. Είναι επιβεβλημένο να γνωρίσουμε το περιεχόμενο των δύο αυτών Αποστολικών Κανόνων μήπως ξυπνήσουμε από το λήθαργο μας, λαός και κλήρος και αποτινάξουμε από πάνω μας την ανοχή της αμαρτίας των συμπροσευχών με "ακοινώνητους". Σύμφωνα με τον δέκατο Κανόνα με τον "ακοινώνητο" δεν επιτρέπεται κανείς χριστιανός να προσευχηθεί. Αν το κάνει αυτό όχι μόνο σε Ιερό Ναό,αλλά και σε ένα ιδιωτικό σπίτι, αυτός πρέπει να αφοριστεί. "Ακοινώνητο" λέμε εκείνον που η Εκκλησία, για παιδαγωγικό λόγο, απέκοψε από τη Θεία Κοινωνία. Ο "ακοινώνητος" λέγεται και "αφορισμένος". Επομένως απλά και ξεκάθαρα όποιος δεν τηρεί τον Κανόνα είναι παραβάτης και πρέπει να αφορίζεται . Πώς γίνεται να περιφρονούμε τις αποφάσεις της Μητέρας Εκκλησίας και να "κάνουμε του κεφαλιού μας"; Μήπως γινόμαστε βασιλικότεροι του βασιλέως; Οι αιρετικοί είναι και αυτοί "ακοινώνητοι" αφού προσχώρησαν σε αίρεση και αποκόπηκαν από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Εμείς καταντήσαμε, στους πονηρούς καιρούς που ζούμε να είμαστε καθημερινοί θεατές των παραβάσεων της Ιεραρχίας. Αρμένιοι, παπικοί, ουνίτες όλοι μαζί πάμε να γίνουμε ένα. Δυστυχώς υπάρχει μεγάλη έκπτωση στα θέματα της Πίστης και της διδασκαλίας των Πατέρων της Εκκλησίας μας. Στο ίδιο πνεύμα είναι και ο ενδέκατος Κανόνας που αναφέρεται στις συμπροσευχές και στα συλλείτουργα των κληρικών με καθηρημένους κληρικούς . Τότε ο κληρικός αυτός όχι μόνο αφορίζεται αλλά και καθαιρείται. Το πράγμα είναι ηλίου φαεινότερο. Μεγαλοσχήμονες κληρικοί συμπροσεύχονται και συλλειτουργούν με "ακοινώνητους" παπικούς και είναι παραβάτες των Ιερών Κανόνων. Ας το προσέξουν γιατί σκανδαλίζουν τον πιστό λαό του Θεού που θλίβεται και αγωνιά. Ο Σεβασμιότατος Ιερεμίας απο τη θέση που βρίσκεται ομολογεί ταπεινά και με πόνο ψυχής την πικρή αλήθεια της "αποστασίας". Προσεύχεται και ζητάει συγχώρεση για όλους. Ζητά από τον πιστό λαό του Θεού να βρίσκεται σε εγρήγορση και να ορθώσει ανάστημα μήπως συμπαρασύρει και τους αδιάφορους κληρικούς. Μήπως εδώ ταιριάζει το δόγμα, φωνή λαού, οργή Θεού....!!!
 ΟΧΙ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΕ «ΑΚΟΙΝΩΝΗΤΟΥΣ» 
πηγή

Νὰ θυμᾶσαι πὼς κάθε ἄνθρωπος ποὺ συναντᾶς κάτι φοβᾶται, κάτι ἀγαπᾶ καὶ κάτι ἔχει χάσει

Τζ. Μπράουν

Ποια είναι η 30χρονη Ελληνίδα που εξάγει βότανα σε ολόκληρο τον κόσμο

της Ηλιάνας Φωκιανάκη

Η Ευαγγελία Κουτσοβούλου είναι από αυτές τις γυναίκες που γελάνε δυνατά. Έχει κάθε λόγο άλλωστε καθότι στα 30 της χρόνια έχει ήδη κατακτήσει Ευρώπη και ΗΠΑ μέσα από ένα από τα πιο ελληνικά προϊόντα: τα βότανα.

Μέσα σε μόλις ένα χρόνο λειτουργίας έχει καταφέρει να συνεργάζεται με τα πιο καθιερωμένα και σικάτα καταστήματα του πλανήτη, σε διάφορες γωνιές του κόσμου όπως Αυστραλία, Ιταλία, Αμερική, Μ. Βρετανία, Γερμανία και Ισπανία.

Η ιδέα ξεκίνησε καθώς η Κουτσοβούλου -η οποία μέχρι πρόσφατα ζούσε στο Μιλάνο- επέστρεφε στην Ιταλία φέρνοντας ρίγανη και θυμάρι για τους φίλους της. Η εξαιρετική ποιότητα εντυπωσίασε ακόμα και τους... δύσκολους Ιταλούς και έτσι γεννήθηκε η ιδέα για το «Δάφνις και Χλόη», την εταιρεία που ίδρυσε, μέσω της οποίας προωθεί τα υψηλής ποιότητας ελληνικά βότανα σε όλο τον κόσμο.


Και φυσικά υπάρχουν και άλλες εταιρείες που εξάγουν ελληνικά βότανα, η διαφορά του Daphnis and Chloe όμως είναι η απαράμιλλη ποιότητα και η υψηλή αισθητική αλλά και η εξιδείκευση στις τοπικές αμιγώς ελληνικές ποικιλίες. Δάφνη, ρίγανη, θυμάρι, φασκόμηλο, ήταν τα πρώτα της προιόντα και η Ευαγγελία αποφάσισε να βρει όλους τους μικρούς παραγωγούς που μαζεύουν τα ελληνικά βοτάνια από τα βουνά της χώρας, οι οποίοι δουλευουν με μεράκι και συνέπεια και να τα προωθήσει στα πέρατα της γης.

Πέραν αυτού, μέσω του blog της εταιρείας, προωθούνται ελληνικές συνταγές.

Το πείραμα πέτυχε και η Κουτσοβούλου εκτός από πελάτες κέρδισε το βραβείο επιχειρηματικότητας που διοργάνωσε πέρσι η Industry Disruptors, σε συνεργασία με την Τράπεζα Πειραιώς, αλλά και δεκάδες αναφορές σε έγκριτα περιοδικά του ξένου τύπου όπως…. Monocle, La Repubblica, ZEIR Magazine, Food Republic κ.α.
Από τα κεντρικά της γραφεία στην Ακρόπολη, η Κουτσοβούλου αποδεικνύει οτι η ελληνική επιχειρηματικότητα είναι στα καλύτερα της, καιότι η οικονομική κρίση είναι και θετική όταν γεννάει εξαιρετικές ιδέες.
*Φωτογραφίες: Βασίλης Καρύδης

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΦΙΛΟΘΕΟ ΖΕΡΒΑΚΟ (1884-1980)

[el]image1 
Ὁ «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ» διοργανώνει πνευματική ἐκδήλωση μνήμης πρός τιμήν τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου, Ἡγουμένου τῆς ἱστορικῆς Μονῆς Λογγοβάρδας Πάρου, μέ τή συμπλήρωση 130 ἐτῶν ἀπό τή γέννησή του (1884-2014).

 Ἡ ἐκδήλωση θά πραγματοποιηθεῖ στίς 30 Νοεμβρίου 2014 ἡμέρα Κυριακή καί ὥρα 5.30 μ.μ. στήν Αἴθουσα Τελετν τοῦ Πολεμικοῦ Μουσεῖου Ἀθηνών (εἴσοδος Ριζάρη 2).

                                                       ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Ἄνοιγμα ἐκδήλωσης : Βυζαντινή Χορωδία ὑπό τή διεύθυνση τοῦ Πρωτοψάλτου κ. Γεωργίου Κακουλίδη.

Χαιρετισμοί :

α) Ἡ Πρόεδρος τοῦ Π.Χ.Ο.Ο.Ι. κα Μαρία Γεωργούλα.

β) Ἐκκλησιαστικοί Ἐκπρόσωποι

γ) Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Παροναξίας κ. Καλλίνικος.

δ) Ὁ Ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μ. Λογγοβάρδας Πάρου, Ἀρχιμανδρίτης

     π. Χρυσόστομος Πῆχος.

Εἰσηγητική ὁμιλία ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων κ. Σεραφείμ, Πνευματικό τοῦ Π.Χ.Ο.Ο.Ι.

Ὁμιλητές :

1. Ὁ ἱδρυτής τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη» κ. Στυλιανός Ν. Κεμεντζετζίδης, μέ θέμα : «Γενικά γιά τήν ὁσιακή προσωπικότητα τοῦ Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου».

Προβολή DVD, ὅπου ψάλλει ὁ Γέρων Φιλόθεος

2.Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης, Ὁμότιμος Καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης, μέ θέμα : «Ὁ Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος ὡς ἀγωνιστής καί ὁμολογητῆς τῆς Ὀρθοδοξίας».

3. Ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, Ὁμότιμος Καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνν, μέ θέμα : «Τέκνα τν Ἁγίων οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας»

Συντονιστής τῆς ἐκδήλωσης :

Ὁ Ὁσιολογιώτατος Μοναχός π. Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης, Δρ.Θ.Φ .

Παρακαλοῦμε νά τιμήσετε μέ τήν παρουσία σας τήν πνευματική αὐτή ἐκδήλωση, πού ἀναφέρεται στή σύγχρονη ὁσιακή προσωπικότητα τῆς Ὀρθοδοξίας μας, τόν Γέροντα Φιλόθεο Ζερβάκο.

Εἴσοδος ἐλεύθερη.


Ο Χριστός είναι η ζωή, η πηγή της ζωής, η πηγή της χαράς, η πηγή του φωτός του αληθινού, το παν. Όποιος αγαπάει τον Χριστό και τους άλλους, αυτός ζει τη ζωή. Ζωή χωρίς Χριστό είναι θάνατος, είναι κόλαση, δεν είναι ζωή. Αυτή είναι η κόλαση, η μή αγάπη. Ζωή είναι ο Χριστός. Η αγάπη είναι η ζωή του Χριστού. Ή θα είσαι στη ζωή ή στο θάνατο. Από σένα εξαρτάται να διαλέξεις.
Άγιος Πορφύριος

Αντανακλάσεις

Συνέντευξη του Άρη Σερβετάλη

«Η προσέγγισή μου απέναντι στη ζωή είναι ενστικτώδης. Με ενδιαφέρει το παράλογο, το αλλόκοτο».
Δεν έχουν αλλάξει πολλά για τον Αρη Σερβετάλη από την τελευταία φορά που τον συνάντησα. Έχει το άγχος μιας ακόμα καινούριας παράστασης στο βλέμμα του, είναι ασφυκτικά φορτωμένος με ένα δερμάτινο, καφέ χαρτοφύλακα γεμάτο βιβλία –δοκίμια, αναλύσεις, στοχασμούς, αλλά και τα κλασικά έργα του Ντοστογιέφσκι αυτή τη φορά– και κοιτάζει επίμονα γύρω του, «κοπιάροντας» ανθρώπινες συμπεριφορές. (Με την ιερότητα της παρατήρησης του Φερνάντο Πεσσόα - που επίσης λάτρευε να παρατηρεί τους ανθρώπους). Κι όλα αυτά για να ενσαρκώσει έναν «ασήμαντο άνθρωπο», ένα πλάσμα που τυραννικά πασχίζει να φαίνεται ο πιο μικρός ανάμεσα σε όλους τους άλλους• τον «Σωσία» του Ντοστογιέφσκι. Ή τέλος πάντων κάποιον που του μοιάζει... Πέρασαν τρία χρόνια από τότε που ο Αρης Σερβετάλης διάβασε το διήγημα του κορυφαίου ρώσου. Αν και ήταν ήδη λάτρης των έργων του, στο «Σωσία» ήρθε αντιμέτωπος με μια καινούρια αναγνωστική εμπειρία. «Είναι η σημαντικότερη κατάθεση, αλλά και η πρώτη απόπειρα να μιλήσει ένας δημιουργός για το δισυπόστατο της προσωπικότητας. Φέρνει σε πρώτο πλάνο αυτή την εσωτερική μάχη που έχει ο άνθρωπος μέσα στο μυαλό και το σώμα του, τα πάθη, τις αναρωτήσεις του. Κι αυτό ήταν πολύ οικείο σε μένα». Μαζί λοιπόν με τη γυναίκα του, την εικαστικό και σκηνοθέτη Εφη Μπίρμπα, αλλά και ηθοποιούς που γνωρίζει καλά από τις παραγωγές του Δημήτρη Παπαϊωάννου, δουλεύουν τον «Σωσία» μέσα από τη σωματική αντίληψη των πραγμάτων.


Ποιος είναι ο ήρωάς σου, ο Γκολιάτκιν;
Είναι μια κωμικοτραγική φιγούρα. Πράγματα που οι κανονικοί άνθρωποι κάνουν με μια καθωσπρέπει συμπεριφορά, εκείνος τα πράττει με μια τρομερή αδεξιότητα. Παρακολουθείς έναν άνθρωπο στην απόλυτη μοναξιά του κι αυτό είναι τόσο τραγικό ως μοντέλο ζωής, που σου προκαλεί ένα πικρό γέλιο. Δεν μπορεί να επικοινωνήσει με τους άλλους ανθρώπους κι αρχίζει να αναρωτιέται αν όσα του συμβαίνουν είναι αληθινά ή προϊόν της φαντασίας του.
Τι σχολιάζει η οδυνηρή ιστορία του;
Επί της ουσίας μιλάει για τη σχιζοφρένεια. Όταν ένας άνθρωπος μπαίνει σε τέτοιες συχνότητες –και προφανώς δεν μιλάω για εκείνους που έχουν γενετική προδιάθεση– προκύπτει από μια βαθύτερη ανάγκη να αυτοπροβάλλεται. Έχει υπερτροφήσει το εγώ του. Κι εκεί συμβαίνει μια εμπλοκή. Ο Γκολιάτκιν ενδιαφέρεται πολύ για το πώς θα φαίνεται στα μάτια των άλλων, για το αν λέει τα σωστά πράγματα τη σωστή στιγμή, αν αντιδρά όπως πρέπει ή όχι. Αυτή η υπερανάλυση έχει γίνει ψύχωση στο μυαλό του, έχει μορφοποιηθεί μέσα του και τελικά φτάνει στο σημείο να κατασκευάσει το είδωλό του. Δεν αντιμετωπίζει το έλλειμμά του, αλλά καταφεύγει στη φαντασία του• κι αυτό φυσικά δυσχεραίνει κι άλλο την επικοινωνία του με τους ανθρώπους γύρω του.
Βλέπεις την αντίδραση του Γκολιάτκιν και ως ένα σύμπτωμα του ανθρώπου που καταπιέζεται επειδή είναι μέλος μιας μεγάλης κοινωνίας;
Η μεγάλη κοινωνία «θάβει» τέτοια περιστατικά. Περιθωριοποιεί το διαφορετικό. Ο Γκολιάτκιν επιδιώκει να ομογενοποιηθεί, να μη διαφέρει από τους πολλούς, αλλά δυστυχώς οι πολλοί δεν τον αφήνουν. Τον κρατούν σε μια απόσταση, δεν σκύβουν στην ιδιαιτερότητά του. Η διαφορετικότητα προσκρούει στην αισθητική του συνόλου.
Πώς σε βρίσκει αυτό το κοινωνικό φαινόμενο;
Χρειάζεται επίπονη παιδεία για να μπορέσει η κοινωνία να ανταποκριθεί σε αυτές τις απαιτήσεις, να μην κάνει διακρίσεις δηλαδή. Κι αυτή η γνώση πρέπει να καλλιεργείται από πολύ νωρίς. Να είμαστε, δηλαδή, πεπεισμένοι πως ο καθένας από εμάς είναι μια διαφορετική οντότητα, λειτουργεί με διαφορετικά δεδομένα από τον διπλανό του. Δυστυχώς όμως υπάρχει η αίσθηση ότι το διαφορετικό μάς απειλεί• απειλεί τις βεβαιότητές μας, τη βόλεψή μας.
Είσαι περισσότερο οικείος στην έννοια της  διαφορετικότητας όπως φαίνεται.
Ναι, σαν ιδιοσυγκρασία με έλκει το διαφορετικό. Δεν λέω πως αυτό είναι το σωστό. Όμως σέβομαι πολύ το διαφορετικό κι έχω ανάγκη να βρίσκεται δίπλα μου κάποιος άνθρωπος που του αρέσει η κανονικότητα, που ζει τη ζωή του με τάξη, τη βάζει σε κουτάκια. Η δική μου προσέγγιση απέναντι στη ζωή πάλι, είναι πιο ενστικτώδης. Με ενδιαφέρει το παράλογο, το αλλόκοτο – σύμφωνα πάντα με τις κοινωνικές νόρμες.
Με αυτή την έννοια, κατανοείς τον Γκολιάτκιν; 
Ομολογώ πως έχω βρει πολλά κοινά στοιχεία - δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν ξέρω.  Βλέπεις έχω κι εγώ μια δυσκολία στο να εκφραστώ. Αν ξεκινήσω μια κουβέντα με το λάθος τρόπο, τελείωσε η υπόθεση. Ξετυλίγεται ένα κουβάρι κι αρθρώνω ένα λόγο που δεν έχει λογική συνέχεια.
Αλήθεια πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που έχει πάρει την απόφαση της ολοκληρωτικής έκθεσης στο θέατρο να μην αισθάνεται οικεία με άλλες μορφές δημόσιου λόγου;
Στη σκηνή μπορεί μεν να υπάρχει έκθεση, αλλά αισθάνομαι απόλυτα προστατευμένος μέσα σε ένα φαντασιακό πλαίσιο. Αισθάνομαι ελεύθερος στο θέατρο.
Έχεις κι εσύ περιοχές ανεξερεύνητες;
Εννοείται! Τις λέω μαύρες τρύπες.
Πώς αντιδράς όταν ανακαλύπτεις μια τέτοια;
Στην αρχή λέω «Με τίποτα». «Αποκλείεται, λάθος κάνω», σκέφτομαι. Μπαίνω στη διαδικασία της απόλυτης άρνησης. Αν το αποδεχτώ, είναι ένα πρώτο βήμα. Συνήθως μετά την αναγνώριση παγώνει η διαπίστωση μέσα μου. Και μετά περνάει ο καιρός και λέω ας το ξαναδώ λίγο αυτό...
Τι σου αποκάλυψε η τελευταία φορά μιας τέτοιας διερεύνησης;
Ουσιαστικά είναι ίδιες διαπιστώσεις που αφήνεις και ξαναπιάνεις. Ο καθένας από εμάς έχει τα πάθη και τους εγωισμούς του που παίρνουν διάφορες μορφές.
Αν συναντούσες στο δρόμο ένα σωσία σου, πώς θα αντιδρούσες;
Νομίζω πως θα περπατούσα. Μπορεί και να έτρεχα. Ή μάλλον, θα δοκίμαζα όλων των ειδών τους βηματισμούς. Είναι πολύ τρομακτικό ως σκέψη! Θα σου πω μόνο το εξής: Βγαίνοντας από την τουαλέτα του θεάτρου στις «Ροές» έχει έναν ολόσωμο καθρέφτη και όταν αντικρίζω το είδωλό μου, κάπως ταρακουνιέμαι. Φαντάσου να συναντήσω το σωσία μου... Νομίζω πως θα αισθανθώ υπό κατοχή.
Ασπάζεσαι δηλαδή, τη σκέψη του «Σωσία» - ότι  είμαστε μοναδικοί...
Ναι. Εσύ, ας πούμε, είσαι μοναδικό μοντέλο ― το ίδιο κι εγώ. Μπορεί να υπάρχουν εκδοχές ανθρώπων που να μας μοιάζουν εξωτερικά, αλλά όχι, ίδια με εμάς δεν θα είναι ποτέ. Κι αυτό είναι το μαγικό. Είναι απίστευτο να ξέρεις πως σε ένα κόσμο με δισεκατομμύρια ανθρώπους, είσαι μοναδικός.
Άρα αναγνωρίζεις μια ματαιότητα στην προσπάθεια να αποδείξουμε τη μοναδικότητά μας στα μάτια των άλλων;
Οχι, την καταλαβαίνω. Ο καθένας προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τα χαρίσματα και τις τάσεις του. Λειτουργεί ανάλογα με τα εργαλεία που έχει. Υπάρχει φυσικά και η παγίδα του ναρκισσισμού, αλλά εκεί μπαίνει το ζήτημα της διαχείρισης αυτών των εργαλείων ώστε να μην γίνει η προβολή του εαυτού αυτοσκοπός.  Αν δεν το κάνεις, θα εγκλωβιστείς στην αρετή σου.
Σου έχει συμβεί;
Όταν ένας ηθοποιός εκθέτει τον εαυτό του, πέφτει πιο εύκολα σε παγίδες φιλαρέσκειας, εγωπάθειας. Είναι πολύ μεγάλοι οι κίνδυνοι και καθημερινή η μάχη για να τους αποφύγεις.
Έχεις διαχειριστεί την καλλιτεχνική μοναδικότητά σου ως προϊόν;
Σίγουρα θα έχει λειτουργήσει κάπως έτσι στο μυαλό ενός ανθρώπου που υποστηρίζει επιχειρηματικά ένα τέτοιο εγχείρημα. Ωστόσο, δεν υπάρχει συνταγή για την επιτυχία. Ούτε η μοναδικότητα σου δίνει τέτοια ασφάλεια. Το μόνο που λέω στον εαυτό μου είναι ότι θα αφοσιωθώ σε αυτό που κάνω με πολύ αγάπη και βάσανο.
Το ταλέντο δεν είναι μια μορφή ιδιαιτερότητας;
Φυσικά και είναι. Γι' αυτό και τα πιο ωραία πράγματα είναι τα χειροποίητα. Μου αρέσει η ιδέα ενός παππού που φτιάχνει παπούτσια, κι ας είναι αρβύλες για το στρατό. Όμως η μια διαφέρει από την άλλη.  Πιστεύω δηλαδή πως το λάθος δημιουργεί την τέχνη – κι ας ακούγεται βαρύγδουπο. Η τελειότητα δεν υπάρχει, ούτε στην τέχνη, ούτε πουθενά.

Άγνωστο πορτρέτο του μοναχού Κωνσταντίνου του Καρεώτη, του διά Χριστόν σαλού

Η Αγιορειτική Προσωπογραφία δημοσιεύει για πρώτη φορά φωτογραφία του άγνωστου πορτρέτου του μοναχού Κωνσταντίνου του Καρεώτη, του διά Χριστόν σαλού, για τον οποίο έγραψε ο Γέρων Παΐσιος EΔΩ
Εδώ ο Κωνσταντίνος φωτογραφίζεται, υποχρεωτικά, για την έκδοση δελτίου ταυτότητας με σκούφο και ράσο δανικά και καθαρά.
 Αλλά αχτένιστος όμως!
Η φωτογραφία είναι του Χρήστου Ζέγκου (1961)

Αικατερίνα η Πάνσοφη

Το σπίτι ενός ερημίτη


Ο μοναχός Maxime Qavtaradze, έζησε μόνος του για 20 χρόνια στην κορυφή του φυσικού μονόλιθου, Katskhi Pillar, που βρίσκεται στο χωριό Katskhi στη δυτική Γεωργία.

Η άσπρη έρημος με τις εκατοντάδες λίμνες!

Perierga.gr - Η άσπρη έρημος με τις εκατοντάδες λίμνες
Το εθνικό πάρκο Lencois Maranhenses βρίσκεται στη βορειοδυτική ακτή της Βραζιλίας. Είναι μια περιοχή 300 περίπου τετραγωνικών χιλιομέτρων, καλυμμένη με άσπρη άμμο, γυμνή από κάθε είδους βλάστηση. Το γεγονός αυτό την κάνει να μοιάζει με έρημο, ακόμα και αν δεν είναι.
Αυτό που κάνει το Lencois Maranhenses να διαφέρει από οποιαδήποτε έρημο του πλανήτη είναι το ετήσιο ποσό βροχής που πέφτει σε αυτό, το οποίο ξεπερνάει τα 160 εκατοστά (300 φορές μεγαλύτερο από το αντίστοιχο της Σαχάρα).
Το νερό αυτό αποθηκεύεται μεταξύ των αμμόλοφων δημιουργώντας εκατοντάδες λίμνες, ακόμα και σε απόσταση 50 χιλιομέτρων μακριά από την ακτή.
Η ομορφιά του πραγματικά μοναδικού αυτού τοπίου προσελκύει χιλιάδες τουρίστες στην περιοχή. Διοργανώνονται βόλτες με ελικόπτερο για αυτούς που θέλουν να τη θαυμάσουν από ψηλά, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που αρκούνται στο να βουτάνε στα πεντακάθαρα νερά των λιμνών.
Perierga.gr - Η άσπρη έρημος με τις εκατοντάδες λίμνες
Perierga.gr - Η άσπρη έρημος με τις εκατοντάδες λίμνες
Perierga.gr - Η άσπρη έρημος με τις εκατοντάδες λίμνες
Perierga.gr - Η άσπρη έρημος με τις εκατοντάδες λίμνες
Perierga.gr - Η άσπρη έρημος με τις εκατοντάδες λίμνες
Perierga.gr - Η άσπρη έρημος με τις εκατοντάδες λίμνες
Perierga.gr - Η άσπρη έρημος με τις εκατοντάδες λίμνες
Perierga.gr - Η άσπρη έρημος με τις εκατοντάδες λίμνες
Perierga.gr - Η άσπρη έρημος με τις εκατοντάδες λίμνες
Perierga.gr - Η άσπρη έρημος με τις εκατοντάδες λίμνες
Perierga.gr - Η άσπρη έρημος με τις εκατοντάδες λίμνες
πηγή

Συζήτηση με τον Γεώργιο Π. Αρβανίτη για τον Άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη.

Μήλεσι, 8 Φεβρουαρίου 2014.

" Δώσε ψωμί, όσο μπορείς. Δεν έχεις ψωμί; Δώσε τουλάχιστον έναν οβολό. Δεν έχεις οβολό; Δώσε ένα ποτήρι δροσερό νερό. Δεν έχεις ούτε αυτό; Πένθησε μαζί με τον θλιμμένο και θα λάβεις μισθό. Γιατί ο μισθός εξαρτάται από τη προαίρεσή σου και όχι από το τι μπόρεσες να κάμεις."

«Ο Σκητιώτης Καλλίνικος»

Το Αγίασμα

Γέροντας  Θεόκλητος Διονυσιάτης
Το απόγευμα κατήλθομεν εις την σκήτην του Κουτλουμουσίου. Μας είχαν συστήσει κάποιον διάσημον ασκητήν. Μόλις εφθάσαμεν εις την Σκήτην, θανάσιμος μελαγχολία κατέλαβεν τας ψυχάς μας. Τα σπίτια - καλύβες, παλαιωμένες και μικρές. Σιωπή βαθεία εβασίλευεν. Η Σκήτη κλεισμένη εις τον εαυτόν της, ασφυκτιούσε μέσα εις τον λάκκον όπου εκτίσθη.
Δύο αδέλφια δίδυμα, κυπαρρίσια τριακοσίων ετών, δεσπόζουν εις όλην την περιοχήν. Προσκυνήσαμε τον ιατρόν άγιον Παντελεήμονα και εδροσίσθημεν εις το παγερώτατον αγίασμά του. Εχαιρετήσαμεν ταπεινούς μοναχούς και ελάβομεν τας ευχάς των...


Επεσκέφθημεν τον ασκητήν Καλλίνικον. Μας υπεδέχθη με χαράν ανυπόκριτον. Ήτο τύπος αγίου ανθρώπου, αγνισμένου εις την κάμινον της ασκήσεως. Γέρων, αλλά θαλλερός, υψηλός, χλωμός και χαρίεις. Οι οφθαλμοί του βαθουλωμένοι και φωτεινοί. Ωμοίαζε με άρχοντα, που εγκατέλειψε την τρυφήν του κόσμου και "υπήλθε" τον χρηστόν ζυγόν του Κυρίου...
Συνεστήθημεν εις τον γέροντα, και του απεκαλύψαμεν τον σκοπόν της επισκέψεως. Μας συνεχάρη, ηυχήθην προκοπήν και εδόξασε τον Θεόν, δια τον θείον πόθον που ενέβαλλεν εις τας καρδίας μας. Κατόπιν μας ωδήγησεν εις το απέριττον κελλίον του. Η ατμόσφαιρα του εξώκοσμος, ανέδιδε μίας λεπτήν ευωδίαν λιβανωτού. Ένας βυζαντινός εσταυρωμένος έδιδε ιδιαίτερον τονισμόν εις το μικρόν κελλίον του ασκητού, που επληρούτο μεταφυσικού μυστηρίου ... Εκαθήσαμεν εις μικρά σκαμνία και ο γέρων μας έφερεν ξηρά σύκα και βρόχινον νερό. Και χωρίς να ομιλήση μας έκανε νεύμα να γευθώμεν από τα προσφερθέντα.
Ο φίλος μου απετόλμησε την ερώτησιν:
-Γέροντα εις την εποχήν μας, όπου αι ηθικαί και πνευματικαί αξίαι έχουν υποστεί τόσην τραγικήν καθίζησιν, φρονείται, ότι ο Μοναχισμός θα ηδύνατο να βοηθήση τον κόσμον, αφού μάλιστα και ημείς προτιθέμεθα να μονάσωμεν;
Ο ασκητής ήκουσε  την ερώτησιν, μας προσέβλεψεν επίμονα, εστράφη προς τον Εσταυρωμένον Χριστόν, εγύρισε το κομβοσχοίνιό του και απεκρίθη με γλυκύτητα, ναι. Δύναται σήμερον ο μοναχισμός μας πολλά να προσφέρη εις τον κόσμον. Κυρίως να δώσει τον αρχέτυπον του ανθρώπου, το οποίον ο κόσμος έχει κακοποιήσει... Το πρόβλημα πάσης εποχής είναι πρόβλημα ανθρώπου. Ο κόσμος δεν γνωρίζει τον άνθρωπον. Ή μάλλον πλάθει μίαν πανάθλιαν εικόνα ανθρώπου και, βάσι αυτής, μορφώνει και την καταστρεπτικήν φιλοσοφίαν του. Απ' εδώ αρχίζει το δράμα του κόσμου...
-Γέροντα, ερώτησα, ποίος είναι ο άνθρωπος, κατά την γνώμη σας, τον οποίον ο κόσμος αγνοεί;
-Είναι ο άνθρωπος του Θεού, απήντησεν ο Γέρων. Αλλά ο κόσμος δεν αγνοεί μόνον αυτόν. Αγνοεί και τον Θεόν του ανθρώπου. Και αυτά, τα αλληλένδετα μεταξύ των, ο Θεός και ο άνθρωπος, δεν είναι πλάσματα της φαντασίας μου. Αποτελούν την θεολογίαν του Χριστιανισμού. Με άλλους λόγους, η υπάρχουσα σήμερον τρομερή κρίσις περί τον Θεόν και τον άνθρωπον, είναι κρίσις αυτού του χριστιανισμού εις την πρακτικήν του προβολήν...
-Ποία είναι η θεολογία του χριστιανισμού, περί ανθρώπου, πάτερ; ερώτησα.
-Ότι ο Θεός έπλασε τον άνθρωπον. Και όταν ο Θεός πλαστουργή το τελειότερον δημιούργημά του, φαντασθήτε τι πρέπει να είναι αυτό...
Και ο ασκητής Καλλίνικος εβυθίσθη εις μυστικήν θεωρίαν.
-Διατί διακόψατε, Γέροντα; παρετήρησα.
-Στρέφεται ο νους μου, τέκνα μου, εις την πλάσιν του ανθρώπου. Και μένω έκθαμβος και εκστατικός! Ο Θεός πλάθει τον όμοιόν Του! Την κτίσιν δημιουργεί με ένα πρόσταγμα. Εμένα όμως με πλάθει, με προσέχει, με κάμνει τέλειον, όμοιόν Του, κατά χάριν. Μου δίδει αθανασίαν, ελευθερίαν, νουν, λόγον, καρδίαν. Βλέπω, αισθάνομαι., σκέπτομαι, κρίνω, θεωρώ την δόξαν του Θεού μου ... Είμαι ένας μέγας κόσμος, με τας ψυχοπνευματικάς δυνάμεις μου, μέσα εις έναν μικρόκοσμον. Γίνομαι, κατά την γνώμη μεγάλου πατρός της εκκλησίας μας, επόπτης της αισθητής κτίσεως και μύστης της νοουμένης και αοράτου. Γίνομαι θεότευκτος εικών και εικών ομοίωμα Θεού. Ανοίγω τους οφθαλμούς μου εις τα κάλλη της κτίσεως και από αυτά, ως δια κλίμακος, αναβαίνω εις τον κτίστην μου. Χαίρομαι την ύπαρξίν μου και η ευφροσύνη της καρδίας μου ειναι αδιαλλειπτος. Είμαι μυστικώς ενωμένος με τον Θεόν μου.
Η καθαρότης μου είναι αγγελική. Πλέω ολόκληρος μέσα εις αδημιούργητον, άκτιστον πνευματικόν φως. Ο νους μου είναι απλούς, καθαρός, όλος αγάπην, αθανασίαν, ελευθερίαν, δημιουργικότητα. Είμαι ένας μικρός, κατά χάριν Θεός, ένας βασιλεύς της κτίσεως. Βλέπω την κτίσιν και θαυμάζω τον κτίστιν μου. Θαυμάζω το πνευματικόν μου κάλλος, δια να μεταβληθώ όλος εις στροφάς υμνολογίας. Βυθίζομαι εις την αγάπην Του, δια να Τον αγαπήσω ...
Ο Γέρων ασκητής εσιώπησε. Τίποτε δεν ηκούετο εις το κελλίον. Ο προφητικός αυτός διδάσκαλος περιέπεσεν εις εκστατικάς θεωρίας. Εις μίαν στιγμήν είδα να κυλούν δάκρυα επάνω εις το άσαρκον πρόσωπόν του. Μου εφάνη ωσάν τον προφήτην Ιερεμίαν με την εντόνως θρηνώδη όψιν ...
-Εξακολουθήσατε, Γέροντα, είπα συγκεκινημένος.
Ο φίλος μου ήτο μεταρσιωμένος και παρακολουθούσε την σκηνήν σιωπηλώς. Τότε ο ερημίτης εσήκωσε το πρόσωπόν του, μας εκοίταξε βαθιά και είπε:
-Απορείτε διατί διέκοψα την αφήγησιν; Βεβαιωθήτε ότι δεν ηδυνάμην να κάνω διαφορετικά. Όσον αισθάνομαι άπειρον αγαλλίασιν να ανανεώνω την μνήμην της θείας καταγωγής μου, τόσον με πλημμυρίζουν συγκλονιστικά συναισθήματα, όταν προχωρώ εις την τραγικήν φάσιν, όπου επηκολούθησε της μακαρίας καταστάσεως των πρωτοπλάστων εννοώ την εκ παρακοής αξιοθρήνητον πτώσιν...
Και ο άγιος μοναχός πάλιν εσιώπησεν...

πηγή

Ο μακάριος Γέροντας Κορνήλιος Μαρμαρινός

(α΄μέρος)

Ο π. Δημήτριος μιλάει για την οσιακή ζωή του μακάριου Γέροντα Κορνηλίου Μαρμαρινού ο οποίος ασκήτεψε στη νήσο Χίο και εκοιμήθη τη 12 Νοεμβρίου 1975.


Γέροντα Παϊσίου Αγιορείτου

Γέροντα, σήμερα ακόμη και τα πιστά παιδιά αμφιταλαντεύονται, γιατί στα σχολεία υπάρχουν καθηγητές που διδάσκουν την αθεΐα.

- Γιατί να αμφιταλαντεύωνται; 
Η Αγία Αικατερίνη δεκαεννιά χρονών ήταν και διακόσιους φιλοσόφους τους αποστόμωσε με την κατά Θεόν γνώση και την σοφία της. Ακόμη και οι Προτεστάντες την έχουν προστάτιδα της επιστήμης.Στα θέματα της πίστεως και στα θέματα της πατρίδος δεν χωράνε υποχωρήσεις∙ πρέπει να είναι κανείς αμετακίνητος, σταθερός.

πηγή