Η προπαγάνδα για το εμβόλιο ως «δώρο Θεού»: Αθώα υπερβολή ή αξιόποινη παραπλάνηση;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης, Καθηγητής Ποινικού Δικαίου – Δικηγόρος Αθηνών

Όσοι φοιτητές Νομικής αρχίζουν να παρακολουθούν τις παραδόσεις για το Ειδικό Μέρος του Ποινικού Κώδικα για να διδαχθούν τα μυστικά του εγκλήματος της απάτης, έρχονται σε επαφή με το φαινόμενο των λεγόμενων «διαφημιστικών υπερβολών», οι οποίες πληροφορούνται ότι, κατά κανόνα, δεν υπάγονται στο πεδίο των πράξεων εξαπάτησης¹.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας υπερβολής αποτελεί μια παλιά διαφήμιση του απορρυπαντικού “Rol” με το εξής περιεχόμενο:

«Σε όλη την Ελλάδα αγαπούν το λευκό, αγαπούν το Rol. Γιατί το Rol χαρίζει το λευκότερο λευκό»².

Από την ίδια λογική προφανούς υπερβολής εμφορείτο και μια παλιά διαφήμιση του AZAX:

«Ένα μόνο πέρασμα με AZAX για τα τζάμια κάνει τα τζάμια αόρατα».

Η διαφημιστική υπερβολή δεν συνίσταται μόνο σε εμπορική προπαγάνδα ιδιοτήτων ενός προϊόντος που είναι προφανές ότι αυτό δεν μπορεί να διαθέτει (στο προαναφερθέν παράδειγμα της διαφήμισης του Rol, η έννοια του λευκού δεν επιδέχεται διαβάθμιση: κάτι ή είναι λευκό ή δεν είναι – ο όρος «λευκότερα λευκά» είναι λογικά αδιανόητος), αλλά και ιδιοτήτων που θα μπορούσαν κάλλιστα να συντρέχουν, αν υπήρχε η δυνατότητα να ελεγχθεί με κάποιον τρόπο (είτε από ανθρώπινο χέρι είτε μέσω της τεχνολογίας) το αληθές ή ψευδές περιεχόμενο της διαφημιστικής υπερβολής, οπότε, σε αντίθεση με ό,τι υποστηρίζεται συνήθως, η διαφημιστική υπερβολή εμπεριέχει ισχυρισμό γεγονότος που είναι δεκτικό απόδειξης.

Τούτο ισχύει π.χ. σε σχέση με διαφημίσεις προϊόντων που εμφανίζονται να είναι «τα καλύτερα / αποτελεσματικότερα του κόσμου»³. Ο συμπερασματικά συναγόμενος ισχυρισμός ότι κανένα άλλο απορρυπαντικό δεν έχει την ίδια ποιότητα με το διαφημιζόμενο προϊόν θα μπορούσε να ελεγχθεί κατά τρόπον συγκεκριμένο και ορθολογικό, εφόσον θα συγκρίνονταν τα συστατικά στοιχεία του επίμαχου προϊόντος με εκείνα τα χαρακτηριστικά που είναι επιστημονικώς αναγνωρισμένο ότι πρέπει να περιέχει ένα υψηλής ποιότητος προϊόν⁴. Το ίδιο ισχύει, φυσικά, και για ισχυρισμούς που αφορούν βιβλία (εφημερίδες ή περιοδικά), τα οποία διαφημίζονται ως τα πλέον πολυδιαβασμένα.

Μια μερίδα εκπροσώπων της ποινικής επιστήμης υποστηρίζουν ότι οι διαφημιστικές υπερβολές δεν προορίζονται να εκληφθούν ως σοβαρές και άρα ο δράστης δεν ενεργεί με δόλο εξαπάτησης του αγοραστικού κοινού του⁵. Πρόκειται, όμως, για μη πειστικό επιχείρημα, διότι ο δόλος εξαπάτησης δεν είναι λογικό να μην υπάρχει στο πρόσωπο εκείνου που διαφημίζει το προϊόν του, αφού μέσω της υπερβολικής διαφήμισής του στοχεύει ακριβώς στην συνειδητή επιρροή των αποδεκτών της: Όποιος κάνει διαφήμιση θέλει να πουλήσει τα προϊόντα του, επηρεάζοντας τους υποψήφιους αγοραστές του. Πώς είναι, λοιπόν, δυνατόν να επιτύχει τον στόχο του αυτόν, αν ταυτοχρόνως θεωρεί ότι δεν θα τον πάρουν στα σοβαρά, όταν δηλώνει ότι το συγκεκριμένο απορρυπαντικό είναι «το καλύτερο του κόσμου»;⁶

Το ότι, λοιπόν, οι διαφημιστικές υπερβολές εξαιρούνται της προστατευτικής εμβέλειας της απάτης δεν έχει σχέση ούτε με την έλλειψη γεγονοτικού πυρήνα ούτε με την έλλειψη της πρόθεσης του διαφημιστή να γίνουν πιστευτές οι υπερβολές του από τους άλλους, αλλά με την έλλειψη ανάγκης να προστατευθεί όποιος άνευ ετέρου δίδει πίστη σε δηλώσεις που ενέχουν προφανείς υπερβολές!⁷ Κρίσιμη δηλαδή εδώ είναι η περίφημη ιδέα της ατομικής ευθύνης (Opferselbstverantwortung)⁸ που τόσο πολύ προβλήθηκε κατά την διάρκεια της υγειονομικής κρίσης:

«Όποιος δείχνει εμπιστοσύνη εκεί όπου θα έπρεπε να δείχνει καχυποψία χρεώνεται ο ίδιος την όποια βλάβη υπέστη»⁹. Ας πρόσεχε!

Χαρακτηριστική η ρήση του Ρότζερ Θόρνχιλ στην κινηματογραφική ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ, “North by Northwest”:

«Στον κόσμο της διαφήμισης το ψέμα είναι κάτι ανύπαρκτο. Υπάρχει μόνο η “δέουσα υπερβολή”».

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, ο κανόνας είναι ότι οι διαφημιστικές υπερβολές αντιμετωπίζονται ως κοινωνικά πρόσφορες (δηλ. ανεκτές) πράξεις που βρίσκονται στο ποινικό απυρόβλητο.

Στο πλαίσιο των εμπορικών διαπραγματεύσεων, ως περιπτώσεις απατηλών ισχυρισμών που είναι κοινωνικώς πρόσφοροι αναφέρονται και όσα ψέματα αποβλέπουν στην δημιουργία της εντύπωσης ότι το πωλούμενο προϊόν είτε διεκδικείται και από άλλον (στην πραγματικότητα ανύπαρκτο) πελάτη, ο οποίος, μάλιστα, μπορεί να εμφανίζεται ότι έχει κάνει καλύτερη προσφορά, είτε ότι είναι το τελευταίο κομμάτι, ή έστω από τα τελευταία (ενώ στην πραγματικότητα υπάρχει εν αφθονία στις αποθήκες του καταστήματος).

Σε τέτοιες περιπτώσεις γίνεται δεκτό ότι η τιμώρηση του «έξυπνου» πωλητή για το έγκλημα της απάτης δεν είναι ορθή, διότι αυτός αξιοποιεί απλώς κάποιες μπλόφες, οι οποίες αναγνωρίζονται ως θεμιτά διαπραγματευτικά όπλα στους κύκλους των εμπορικών συναλλαγών¹⁰.

Σε αντίθεση, όμως, με ό,τι ισχύει για την κοινωνική προσφορότητα των διαφημιστικών υπερβολών που δεν αποτελούν νομικώς σημαντικές πράξεις εξαπατήσεως, δεν ισχύει το ίδιο, όταν αντικείμενο της διαφημιστικής υπερβολής είναι ιατροφαρμακευτικά σκευάσματα νέας τεχνολογίας, τα οποία προπαγανδίζονται ως «η μόνη λύση για την καταπολέμηση της πανδημίας», μολονότι έχουν λάβει άδεια κυκλοφορίας υπό όρους (Conditional Marketing Authorization) ή εξουσιοδότηση έκτακτης ανάγκης (Emergency Use Authorization), καθ’ όσον δεν έχουν διέλθει από όλες τις απαιτούμενες φάσεις κλινικής δοκιμής και δεν έχει παρέλθει ένα ικανό χρονικό διάστημα, ώστε να μπορεί να εκτιμηθεί το εύρος των μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων παρενεργειών.

Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού η αντίστοιχη προς τις ιδιότητες του Azax διαφημιστική υπερβολή θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής:

«το εμβόλιο κάνει… σκόνη τον αόρατο εχθρό».

Αντ’ αυτής, όμως, επελέγη μια άλλη υπερβολή, πιστή αντιγραφή της ρήσης εκείνης, που είχαν εμπνευσθεί οι υπέρμαχοι του εμβολιασμού τον 18ο αιώνα, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τους πολέμιους της νέας αυτής τεχνικής, οι οποίοι αντλούσαν το βασικό τους επιχείρημα από την φαρέτρα της θρησκείας. Στο επιχείρημα, δηλαδή, ότι η νόσος είναι «εργαλείο του Θεού και όχι των ανθρώπων» (a tool of God, not of humans)¹¹ , και συνεπώς ότι ο εμβολιασμός είναι διαβολικός, αφού υπονομεύει το θεϊκό σχέδιο¹², αντιτάχθηκε το ακριβώς ανάποδο επιχείρημα, δηλ. ότι ο εμβολιασμός είναι «δώρο Θεού» (gift from God), το οποίο προσφέρθηκε στον άνθρωπο για την προστασία του!

Επιπλέον, ο εμβολιασμός παρουσιάσθηκε ως θέλημα Θεού, δεδομένου ότι συμβάλλει στην αύξηση του πληθυσμού. Επομένως, αμαρτία για τον άνθρωπο δεν ήταν η υποβολή του στον εμβολιασμό αλλά η αποφυγή του. Έτσι, ο εμβολιασμός προβλήθηκε ως ζήτημα γονεϊκής υπευθυνότητος (parental responsibility): Όποιος δεν εμβολίαζε τα παιδιά του παραμελούσε το καθήκον προστασίας τους¹³.

Η ομολογία σχετικά με αυτήν την θεϊκής αποχρώσεως προπαγανδιστική υπερβολή έγινε πρωτίστως από τον κ. Ν. Καπραβέλο, Διευθυντή ΜΕΘ στο νοσοκομείο «Παπανικολάου», ο οποίος στις 20 Ιανουαρίου 2023 εμφανίσθηκε στην πρωινή εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα» του τηλεοπτικού σταθμού ΑΝΤ1 και παραδέχθηκε ότι:

«Διογκώναμε κάποια πράγματα, ότι το εμβόλιο είναι “δώρο Θεού”, ότι θα μας σώσει».

Μία ημέρα νωρίτερα (19/1/2023), στην ίδια εκπομπή του ANT1, είχε εμφανισθεί η κ. Αθ. Λινού, Καθηγήτρια Επιδημιολογίας ΕΚΠΑ, η οποία παραδέχθηκε ότι:

«δεν λέμε ποτέ την πλήρη αλήθεια στους ανθρώπους».

Το στοιχείο εκείνο που διαδραματίζει εν προκειμένω καταλυτικό ρόλο για την ορθή ποινική αξιολόγηση της υπερβολής που λεγόταν συστηματικά για την σωτήρια-θεϊκή επίδραση του εμβολίου είναι ότι δεν διατυπώθηκε από κάποιους ηθοποιούς που είχαν επιλεγεί να παίξουν σε ένα σύντομης διάρκειας σποτ ή από εκφωνητές που με την ωραία τους φωνή θα έκαναν το διαφημιζόμενο προϊόν ελκυστικό, αλλά από «ειδικούς» της ιατρικής επιστήμης, οι οποίοι, με επανειλημμένες εμφανίσεις τους, προσπάθησαν να πείσουν τους τρομαγμένους από τη δράση του «φονικού αόρατου εχθρού» πολίτες να εμβολιασθούν, στηρίζοντας, μάλιστα, ενίοτε την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του εμβολίου σε κάποια μονόπλευρα επιστημονικά ή/και εμπειρικά δεδομένα (κι ενώ, ταυτοχρόνως, απαξίωναν οποιαδήποτε αντίθετη άποψη περί της επικινδυνότητας και της αναποτελεσματικότητας του εμβολίου, ακόμη κι αν προσκομίζονταν αδιάσειστα στοιχεία για την τεκμηρίωσή της).

Άρα, σε αντίθεση με ό,τι ισχυρίσθηκαν ορισμένοι φανατικοί προπαγανδιστές, η απόφαση των πολιτών να εμβολιασθούν υπό τις δεδομένες συνθήκες δεν εμπίπτει στο πεδίο της ατομικής ευθύνης τους, αφού η υλοποιηθείσα εμβολιαστική προπαγάνδα, με πυρήνα τις διαφημιστικές υπερβολές περί των θεϊκών ιδιοτήτων του εμβολίου, κατέστησαν ελαττωματική την συναίνεση των πολιτών στην επίμαχη ιατρική πράξη. Συνακολούθως, όποιες επιδραστικές προσωπικότητες (προπάντων δε οι ειδικοί της ιατρικής επιστήμης) έλαβαν μέρος σε αυτήν την προπαγάνδα, παρασύροντας τον κόσμο στην εμβολιαστική καρέκλα, με αποτέλεσμα κάποιοι να υποστούν σοβαρές παρενέργειες και άλλοι να πεθάνουν, πρέπει να ελεγχθούν ποινικώς για την συμμετοχή τους στο οικείο εξ αμελείας ή εκ δόλου διαπραχθέν έγκλημα κατά της υγείας και της ζωής.

Βοηθητικές σκέψεις για την τεκμηρίωση της ποινικής ευθύνης αυτών των προσώπων θα βρει ο αναγνώστης στο βιβλίο του γράφοντος «Από την τρομοκρατία στην πανδημία. Υποχρεωτικές ιατρικές πράξεις στον πόλεμο κατά του αόρατου εχθρού», Τρίτη επικαιροποιημένη έκδοση, Αλφειός, Αθήνα 2023, σελ. 406 επ.

Το κρίσιμο, όμως, ερώτημα είναι το εξής:

Άραγε, σε αυτήν την διαλυμένη χώρα, «υπάρχουν εισαγγελείς» ή, με δεδομένο ότι ζούμε στον Θαυμαστό Ανάποδο Κόσμο, υπάρχουν μεν, όχι όμως για να διώκουν αλλά για να προστατεύουν τους εγκληματίες;

1

Επ’ αυτού βλ. ήδη Βαθιώτη, Απάτη και Εκβίαση: Ομοιότητες – Διαφορές – Διασταυρώσεις, 2014, αριθμ. περ. 275 επ.

2

Πρβλ. το γερμανικό παράδειγμα που αναφέρει ο Harbort, Die Bedeutung der objektiven Zurechnung beim Betrug, 2010, σελ. 159: “das am weißesten waschende Weißwaschmittel”.

3

Πρβλ. Μυλωνόπουλο, Ποινικό Δίκαιο, Ειδικό Μέρος, εκδ. Νομική Βιβλιοθήκη, Αθήνα 2021, σελ. 379.

4

Ellmer, Betrug und Opfermitverantwortung, 1986, σελ. 91. Βλ. και Hennings, Teleologische Reduktion des Betrugstatbestandes aufgrund von Mitverantwortung des Opfers unter besonderer Berücksichtigung des Kapitalanlage- und Kreditbetruges, 2002, σελ. 91, ο οποίος επισημαίνει ότι και μια διαφήμιση για το προϊόν «με την μεγαλύτερη ζήτηση στην Γερμανία» (εδώ αναφέρει και «το καλύτερο απορρυπαντικό του κόσμου») περιέχει τον ελέγξιμο ισχυρισμό γεγονότος ότι κανένα άλλο προϊόν δεν γνωρίζει τέτοια διάδοση (ή, αντιστοίχως, δεν έχει δώσει καλύτερα αποτελέσματα στο πλύσιμο) όπως το διαφημιζόμενο.

5

Έτσι π.χ. οι Μυλωνόπουλος, ό.π., σελ. 379· Σπινέλλης, Ποινικό Δίκαιο, Ειδικό Μέρος, Εγκλήματα κατά της ιδιοκτησίας και περιουσιακών εννόμων αγαθών, 2011, σελ. 355: «ούτε το κοινό τις παίρνει στα σοβαρά, ούτε όσοι τις χρησιμοποιούν περιμένουν να τις πάρει κανείς στα σοβαρά».

6

Ellmer, ό.π.

7

Susanne Thomma, Die Grenzen des Tatsachenbegriffs, insbesondere bei der betrügerischen Täuschungshandlung, 2003, σελ. 26.

8

Heinrich, εις: Arzt / Weber / Heinrich / Hilgendorf, Strafrecht, Besonderer Teil, Lehrbuch, έκδ. 4η, 2021, § 20, αριθμ. περ. 36.

9

Ellmer, ό.π., σελ. 93. Πρβλ. Walter, Der Kern des Strafrechts, 2006, σελ. 228, ο οποίος σημειώνει ότι χρέος του καθενός είναι να γνωρίζει ότι οι διαφημίσεις εμπεριέχουν δηλώσεις τις οποίες δεν πρέπει να παίρνει τοις μετρητοίς.

10

Βλ. σχετικώς Harbort, ό.π., σελ. 160.

11

Eriksen, Cure or Protection? The meaning of smallpox inoculation, ca 1750-1775, Med. Hist. Vol. 57 (2013), σελ. 516 επ., 520.

12

Έτσι ο αιδεσιμότατος Edmund Massey (1690-1765), ο οποίος εξέφρασε την άποψη αυτή στις 8 Ιουλίου 1722, όταν έβγαλε ένα κήρυγμα κατά του εμβολιασμού (A sermon against the dangerous and sinful practice of inoculation. Preach’d at St. Andrew’s Holborn, on Sunday, July the 8th, 1722, εκδ. Gale ECCO, 2010).

13

Ως πρώτο κείμενο που εγράφη υπέρ του εμβολιασμού μνημονεύεται ένα άρθρο του 1759. Συγγραφέας του ήταν ο Γερμανός θεολόγος Αντρέας Κράμερ (Andreas Cramer), η μετάφραση του οποίου δημοσιεύθηκε στη Νορβηγία. Ο Κράμερ προσπάθησε να αντιμετωπίσει τις θρησκευτικές ενστάσεις κατά του εμβολιασμού, στηρίζοντας την επιχειρηματολογία του σε ιδέες που είχε διατυπώσει o Γερμανός δημογράφος Πέτερ Ζύσμιλχ (Peter Süßmilch). Στον τελευταίο ανάγεται η σκέψη ότι η αύξηση του πληθυσμού μέσω της πρακτικής του εμβολιασμού ήταν θέλημα Θεού (επ’ αυτών βλ. Eriksen, ό.π., σελ. 520/521). Είναι αξιομνημόνευτο ότι σήμερα το επιχείρημα της αύξησης του πληθυσμού μέσω του εμβολιασμού δεν προβάλλεται από κανέναν. Αντιθέτως, ο εμβολιασμός λαμβάνει χώρα σε μια εποχή όπου κυριαρχεί έντονη ανησυχία για την αύξηση του πληθυσμού (για την άποψη περί μειώσεως του πληθυσμού «μέσω επικίνδυνων εμβολίων και χημικών δηλητηρίων» βλ. Ιουστίνου Πίρβου, Ζωή θυσιαζόμενης αγάπης, μτφ.: Χ. Λιαναντωνάκη, εκδ. Άθως, σελ. 140).

 

Αποτραπεζικοποίηση: το απόλυτο όπλο της εξουσίας.

Του Roberto PECCHIOLI

Πρέπει να μάθετε μια νέα λέξη και να εντοπίσετε μια νέα μορφή αποκλεισμού. Ο όρος είναι αποτραπεζικοποίηση – περιθωριοποιημένοι είναι εκείνοι του οποίου οι τραπεζικοί λογαριασμοί είναι κλειστοί, οι οικονομικές συναλλαγές της καθημερινής ζωής αποτρέπονται, οι πιστωτικές τους κάρτες μπλοκαρισμένες. Ένας εξόριστος στο ίδιο του το σπίτι, που τον εμποδίζουν να ζήσει, να εργαστεί, ακόμη και να ταΐσει τον εαυτό του αν δεν έχει μικρό κήπο ή αν δεν οργανώσει ένα δίκτυο ανταλλαγών ή ένα εναλλακτικό οικονομικό κύκλωμα.

Η πρόβα τζενεράλε ήταν στον Καναδά την ώρα της απεργίας των διαφωνούντων φορτηγατζήδων στο πράσινο πέρασμα. Η κυβέρνηση τού πολύ δημοκρατικού, πολύ προοδευτικού, χωρίς αποκλεισμούς και πολυπολιτισμικού Justin Trudeau διέταξε τον αποκλεισμό διακοσίων πενήντα τρεχούμενων λογαριασμών οδηγών φορτηγών, ανέστειλε τα ασφαλιστήρια συμβόλαιά τους, ενώ η πλατφόρμα συγκέντρωσης κεφαλαίων GoFundMe παρακράτησε εκατομμύρια δολάρια σε δωρεές σε οδηγούς φορτηγών. Είναι η απίστευτη  φιλελεύθερη και παγκοσμιοποιητική ελευθερία. Δεν διαφέρει πολύ από τον παλιομοδίτικο τρόπο καταρρίψεων πλήθους απεργών. Bava Beccaris την εποχή της τεχνολογίας: δεν σε σκοτώνουν, αλλά σε εμποδίζουν να ζεις και να δουλεύεις, απαγορεύοντάς σου να έχεις πρόσβαση στα χρήματά σου και να τα κρατάς στην τσέπη σου.

Η διαμάχη ξέσπασε στην Αγγλία όταν ο Nigel Farag , ένας πολιτικός που ήταν ο πρωταγωνιστής της εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, είδε νά κλείνουν τους λογαριασμούς του στην τράπεζα Coutts & Co, μια αρχαία τράπεζα που ιδρύθηκε τον 17ο αιώνα, χωρίς καμία εξήγηση. Ήταν η εποχή που το Mayflower έφερνε τους πρώτους Άγγλους πουριτανούς στις αμερικανικές ακτές, ξεκινούσε η επιστημονική επανάσταση, έγινε η αγγλική «ένδοξη επανάσταση» που ανέβασε την τάξη των εμπόρων στην εξουσία. Στο Παρίσι, ο Βασιλιάς Ήλιος μπορούσε να πει περήφανα «Είμαι το κράτος». Την ίση απόλυτη εξουσία μπορούν τώρα να επιδεικνύουν οι οικονομικές δυνάμεις, συμμαχικές με τους τεχνολογικούς θόλους, κύριοι των πρώην κυρίαρχων κρατών, των οποίων οι πολιτικοί ηγέτες είναι οι μπάτλερ τους, όπως κατάλαβε ο Έζρα Πάουντ το πρώτο μισό του περασμένου αιώνα.

Η Coutts & Co. έχει μεταξύ των εταίρων της τον βρετανικό βασιλικό οίκο: η India Company έχει διάφορους κληρονόμους, αλλά τα ηνία παραμένουν στα ίδια χέρια, παρά τη δημοκρατία. Ο Φάρατζ είναι πλούσιος και ισχυρός άνδρας: ζήτησε εξηγήσεις, είχε πρόσβαση σε τραπεζικά έγγραφα, από τα οποία έμαθε ότι είχε χαρακτηριστεί ως απατεώνας, στόχος για τη φιλία του με τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Νόβακ Τζόκοβιτς, τον Σέρβο τενίστα που κατηγορείται ότι ήταν ανεμβολίαστος και φιλορώσος. Ο Φάρατζ είναι ένα « πολιτικά εκτεθειμένο άτομο”, στους οποίους μπορεί να απαγορεύεται η πρόσβαση σε χρηματοοικονομικές υπηρεσίες. Άλλωστε οι ελευθεριακοί θα πουν πολλά στο κιλό, οι τράπεζες είναι ιδιωτικές εταιρείες και μπορούν να κάνουν ότι θέλουν. Δυστυχώς. Έχει συμβεί και στον συγγραφέα να λάβει το μοιραίο ερώτημα: είσαι «πολιτικά εκτεθειμένος;». Τι σημαίνει? Γιατί μπορούν να το κάνουν, γιατί ερευνούν την ιδιωτική ζωή;

Ποιος πραγματικά κυβερνά όποιος μπορεί να επιβάλει φόρους. Οι τράπεζες έχουν αυτή τη δυνατότητα, όπως γνωρίζει όποιος διαβάζει τραπεζικά αντίγραφα, επαληθεύοντας τις πολλαπλές παρενοχλήσεις του οικονομικού τέρατος μπροστά στο οποίο είμαστε ανυπεράσπιστοι. Ο Φάρατζ αντέδρασε κατηγορώντας τη βρετανική δύναμη - έναν οικονομικό θόλο - ότι ήθελε να τον διώξει από το Βασίλειο για τις ιδέες του. Ο σάλος ήταν τεράστιος και η εφημερίδα Daily Mail αποκάλυψε ότι οι κλειστοί λογαριασμοί είχαν επταπλασιαστεί μέσα σε έξι χρόνια. Ενενήντα χιλιάδες θέματα της Αυτού Μεγαλειότητας (και πολύ πλούσιας) ταξινομούνται ως πολιτικά εκτεθειμένα θέματα, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν προσωπικότητες εχθρικές προς την κυρίαρχη αφήγηση για το κλίμα, τη μετανάστευση, την πολυπολιτισμικότητα, το φύλο. Τώρα ξέρουμε ότι ο επερχόμενος ολοκληρωτισμός - ήδη ενεργός ανάμεσά μας - έχει το οριστικό όπλο ενάντια σε κάθε διαφωνία: θα μας λιμοκτονήσει, λόγω της αδυναμίας να έχουμε μια κανονική ζωή οικονομικής σχέσης. Είναι η εξέλιξη μιας παγιωμένης αγγλοσαξονικής παράδοσης: να διεξάγουμε πόλεμο με κυρώσεις.

Η αιτιολόγηση από την Coutts & Co είναι ανησυχητική: «Ο Farage έχει πέσει κάτω από το όριο του ενός εκατομμυρίου λιρών για να έχει λογαριασμό μαζί μας» . Εν ολίγοις, θα ήταν πολύ φτωχός. εν τω μεταξύ αποκάλυψαν οικονομικές πληροφορίες για έναν πελάτη. Η συντάκτρια, Άλισον Ρόουζ, που παρείχε τις ειδήσεις στη δημόσια τηλεόραση, είναι η  φιλελεύθερη πεμπτουσία . Δηλώνει ότι ενδιαφέρεται να μετατρέψει την τράπεζα σε «έναν οργανισμό με στόχο τη διαφορετικότητα και την ένταξη, με εταιρικό πυλώνα την κλιματική αλλαγή».

Οι λογαριασμοί του Farage έκλεισαν για πολιτικούς λόγους. οι θέσεις του ορίστηκαν ως « ασυνεπείς με τις ηθικές προθέσεις της τράπεζας» . Βόμβα, οι τράπεζες έχουν ηθικές προθέσεις! Ο Φάρατζ, όπως οι Καναδοί φορτηγατζήδες και άλλα θύματα του « debanking » έχουν ξεγραφεί: φαντάσματα, νεκροί που περπατούν. Homo sine pecunia imago mortis.Η Daily Telegraph δημοσίευσε μια εμπιστευτική έκθεση που ισχυρίζεται την ύπαρξη «παραγόντων κινδύνου, συμπεριλαμβανομένων αμφιλεγόμενων δημόσιων δηλώσεων που έρχονται σε αντίθεση με τον σκοπό της τράπεζας». Το έγγραφο σημειώνει αρνητικά τις απόψεις για διάφορα ζητήματα, γι' αυτό και ο Farage έχει γίνει "ασυμβίβαστος με τον Coutts". Μια σχέση που ο πολιτικός ορίζει ως «παρακολούθηση τύπου Stasi». θα μπορούσε να πει CIA ή MI6. Η αποκάλυψη είναι ακριβής: υπάρχουν αναφορές στον Farage ως «ξενοφοβικό, ρατσιστή και φασίστα» μαθητή.

Οι έλεγχοι ενημερώνονταν κάθε μήνα, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης των κοινωνικών δικτύων. Ένας φάκελος στο στυλ των μυστικών υπηρεσιών, πιθανών συντακτών των πληροφοριών. Στο τέλος, η κυβέρνηση έπρεπε να κινηθεί και τα κεφάλια της Rose και του διευθύνοντος συμβούλου της Coutts & Co έπεσαν. Το ερώτημα, ωστόσο, είναι βαθύτερο και αφορά τα θεμέλια του  “woke” καπιταλισμού , την απέραντη δύναμή του, του απαίσιου ολοκληρωτισμού του οποίου είμαστε θύματα.

Η υπόθεση Farage δεν είναι μεμονωμένη: παρόμοιο κλείσιμο λογαριασμών για τον αιδεσιμότατο Richard Fothergill , ο οποίος απάντησε σε ένα εσωτερικό ερωτηματολόγιο λέγοντας ότι ήταν κατά της προώθησης της ατζέντας LGBT. Οι απόψεις του έχουν χαρακτηριστεί «μη ανεκτές». Η Halifax Bank έχει εκδιώξει πελάτες που διαφωνούν με την πολιτική "συμπεριλαμβανομένων αντωνυμιών" (!! ) Το PayPal έχει "αποτραπεζίσει" την ομάδα γονέων που δημιούργησαν μια εκστρατεία κατά του κλεισίματος των σχολείων κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Το Ιερό Οικονομικό Γραφείο. Ίδια τύχη για τον Σκωτσέζο αυτονομιστή Stuart Campbell και για την Εθνική Επιτροπή για τη Θρησκευτική Ελευθερία. u

Στη Γαλλία, η Μαρίν Λεπέν, που εκδιώχθηκε από την HSBC, και το κόμμα της «αποτραπεζικοποιήθηκε» από τη Société Générale έλαβαν κόκκινο φως . Τα υποκαταστήματα έκλεισαν επίσης για το Our Duty , μια ένωση που επικρίνει την ιατροποιημένη σεξουαλική μετάβαση των παιδιών. Σε μια κοινωνία όπου τα μετρητά εξαφανίζονται και η κοινωνική ζωή εξαγοράζεται από υποχρέωση (άγραφη!) η  αποτραπεζικοποίηση καθιστά αδύνατη μια φυσιολογική ύπαρξη. Η τιμωρητική βούληση μέσω του οικονομικού αποκλεισμού είναι απόδειξη της ολοκληρωτικής μετατόπισης. Το πρόβλημα είναι πολύ χειρότερο από την απλή προοδευτική υποκρισία: ο αδίστακτος αυταρχισμός κρύβεται πίσω από τις σημαίες του ουράνιου τόξου και τις «περιεκτικές» φλυαρίες. Είναι ένας βάναυσα αποτελεσματικός τρόπος για να εξαφανίσετε κάποιον με μια διαβολική εξέλιξη της λογοκρισίας: η υπόθεση Farage αποκαλύπτει την αντιδημοκρατική στροφή των ελίτ.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ασκεί σκληρές πιέσεις εδώ και χρόνια για να καταργήσει τα μετρητά . Τραπεζίτες, αξιωματούχοι, μέλη διεθνών οργανισμών, το πολιτικό, μιντιακό και πολιτιστικό δικαστήριο δεν σταματούν να προωθούν μια ατζέντα που θα μας αφαιρέσει τα χρήματά μας και θα είναι το απόλυτο, οριστικό όπλο ενάντια στην ατομική, συλλογική, οικονομική ελευθερία. Οι κυβερνήσεις -μεταμορφωμένες σε τραμπούκους των ντε φάκτο εχθρών των λαών- διέδιδαν αφόρητα ψεύτικη προπαγάνδα. Η μετάβαση σε μια κοινωνία χωρίς μετρητά θα βοηθήσει στην πρόληψη του εγκλήματος, θα κάνει τη ζωή πιο άνετη και – για να τροφοδοτήσει τον κοινωνικό φθόνο – θα σταματήσει τη φοροδιαφυγή. Προφανώς, φοροδιαφεύγοντες είναι οι υδραυλικοί, οι οδοντίατροι και αυτοί που κάνουν τις δουλειές της οικονομίας των συναυλιών,όχι οι εταιρείες, οι αποεδαφικοποιημένουι οικονομικοί και τεχνολογικοί γίγαντες.

Αποτελεσματικά ψέματα προπαγάνδας εναντίον πληθυσμών που στερούνται κριτικής σκέψης, που κρύβουν την αλήθεια: ο έλεγχος των λαών και των ατόμων που ασκείται από έναν θόλο καθολικών κυρίων, άμεσα και μέσω κρατικών θεσμών: καπιταλισμός επιτήρησης (Shoshana Zuboff), βιοεξουσία (κυριαρχία στη ζωή) που γίνεται βιοκρατία. Οι κυβερνήσεις, σε αρμονία με τις οικονομικές (ιδιωτικές, ακόμα κι αν ξεχάσουν να μας το πουν) «αρχές» μας εξαναγκάζουν σε ψηφιακό νόμισμα που ελέγχεται από τις κεντρικές τράπεζες.

Όλη η εξουσία σε μια ιδιωτική κλίκα με την ικανότητα να γνωρίζει όλα τα έξοδα, τις συναλλαγές, τις προτιμήσεις μας - έναν καθολικό έλεγχο που δεν ονειρεύτηκε ποτέ κανένας δικτάτορας - να μπλοκάρει τραπεζικούς λογαριασμούς, να αποφασίζει εάν, πότε και σε ποιο βαθμό μας επιτρέπει την πρόσβαση στον καρπό της δουλειάς μας . Όλα αυτά απομονώνουν, εμποδίζουν συγκεκριμένες ελευθερίες, μας κάνουν εξαρτημένους, θύματα εκούσιας δουλείας ενάντια στην οποία δεν ξέρουμε πια πώς να επαναστατούμε. Οι συγκεχυμένοι νόμοι, η επισκίαση των συνταγμάτων, οι ειδικές εξουσίες που συνδέονται με καταστάσεις έκτακτης ανάγκης καθιστούν δυνατό να περιθωριοποιήσει, να τρομάξει, να κάνει τον καθένα λογοκριτή του εαυτού του.

Ο κίνδυνος – η πραγματικότητα – είναι να μην μπορείς να κάνεις ή να λάβεις πληρωμές, σε σημείο να μην μπορείς καν να αγοράσεις τρόφιμα ή ρούχα. Τώρα γνωρίζουμε –αλλά δεν υπάρχει κανένας πιο κωφός από αυτούς που δεν θέλουν να ακούσουν– ότι στις αυτοαποκαλούμενες φιλελεύθερες δημοκρατίες οι άνθρωποι ή οι εταιρείες μπορούν να αποκλειστούν από την οικονομική ζωή επειδή δεν συμμορφώνονται με τις ιδέες των υπευθύνων. Το πρόβλημα είναι το ίδιο με αυτό της Κασσάνδρας: να λες την αλήθεια, να μην σε πιστεύουν και να  σε διώκουν.

Έχει νόημα να επισημάνουμε ότι η Commonwealth Bank of Australia ισχυρίζεται ότι δεν δέχεται πελάτες με περισσότερο από το 25% του εισοδήματός τους να προέρχεται από ορυκτά καύσιμα; Ότι η Εθνική Τράπεζα της Αυστραλίας ανακοίνωσε σχέδιο «αποτραπεζικοποίησης» ορισμένων κατηγοριών πελατών; Οι επιταγές της ολιγαρχικής ατζέντας φυλάσσονται από έναν αξιωματούχο -ή από έναν αλγόριθμο- με εξουσία να στερήσει τον τραπεζικό λογαριασμό -δηλαδή να απαλλοτριώσει, να ληστέψει, να σκοτώσει κοινωνικά- αυτούς που δεν σκέφτονται όπως θέλει το κυρίαρχο σύστημα. Το πλεονέκτημα είναι η τάση να καταργούνται τα μετρητά.

Το σύστημα χτίζει μια απόλυτη, ασφυκτική δύναμη, ανίκητη εκτός από τη μορφή της κοινοτικής πολιτικής αντίστασης: ανταλλαγές, μορφές ανταλλαγής με εναλλακτικές λογιστικές μονάδες και άλλα παρόμοια. Με την αντικατάσταση του φυσικού χρήματος με το ψηφιακό νόμισμα της κεντρικής τράπεζας, η εξουσία των ελεγκτών της –και του αστυνομικού κράτους– θα είναι απόλυτη. Οι διανομείς ενέργειας θα μπορούσαν να μας αφήσουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα ή φυσικό αέριο εάν είμαστε δύσπιστοι σχετικά με την κλιματική αλλαγή. το σύστημα υγείας θα έχει το δικαίωμα να μας αρνηθεί τη θεραπεία με βάση το εάν συμμετέχουμε ή όχι σε εκστρατείες εμβολιασμού, αντιπαθούμε την κυβέρνηση ή συμμετέχουμε σε μάχες που μισούν τήν Big Pharma. Οι δυνατότητες είναι ατελείωτες, η τεχνολογία είναι έτοιμη.

Η διαφωνία γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη,Οι υποχρεώσεις και οι απαγορεύσεις είναι εισιτήρια μονόδρομου για τον ολοκληρωτισμό. Ολοκληρωτικό είναι κάθε καθεστώς που διεισδύει στις ζωές των ανθρώπων, περιορίζει την ελευθερία δράσης, έκφρασης, κίνησης, σε σημείο να μας εμποδίζει να έχουμε αυτό που είναι -ή ήταν- δικό μας. Η συμμαχία μεταξύ του παγκοσμιοποιητικού καπιταλισμού, της τεχνοκρατίας και της κρατικής εξουσίας - χάρη στον πολιτιστικό μηχανισμό και τα μέσα ενημέρωσης - δημιουργεί το τέλειο τέρας, έναν Λεβιάθαν που ο Χομπς δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί. Ξέρουμε ότι λίγοι μας ακούν. Ο Λαοκόων δεν κατάφερε να πείσει τους Τρώες να διώξουν το άλογο του Οδυσσέα έξω από την πόλη. Τελείωσε όπως ξέρουμε. Στο όνομα μιας υποτιθέμενης άνεσης, υπνωτισμένοι από την τεχνολογική γκάφα, μυημένοι από τον ανίκανο μύθο της προόδου, ξεχνώντας την ιστορία, πέφτουμε στην παγίδα που έχει στηθεί για να μας υποδουλώσει. Ίσως το αξίζουμε. Θα χρησιμοποιήσουμε τη γλώσσα του εχθρού για μια φορά: ένας νέος ναζισμός λειτουργεί, σε υποτιμητική μορφή. Θα φύγει αν δεν αντιδράσουμε, όπως προφήτευσε κάποιος πριν από έναν αιώνα: πρώτα από όλα ήρθαν να πάρουν τους γύφτους, και χάρηκα, γιατί έκλεβαν. Ύστερα ήρθαν για τους Εβραίους, και σώπασα, γιατί δεν μού άρεσαν. Μετά ήρθαν για τους ομοφυλόφιλους, και ανακουφίστηκα, γιατί με ενοχλούσαν. Μετά ήρθαν για τους κομμουνιστές, και δεν είπα τίποτα, γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Μια μέρα ήρθαν να με βρουν και δεν έμεινε κανείς να διαμαρτυρηθεί.

… και ότι κανείς δεν μπορούσε να αγοράσει ή να πουλήσει εκτός από εκείνους που είχαν το σημάδι, δηλαδή το όνομα του θηρίου ή τον αριθμό του ονόματός του (Αποκάλυψη 13:17)

Για την πληρότητα η τράπεζα που έκλεισε τον λογαριασμό του Nigel Farage δεν του έχει δώσει καμία εξήγηση . Αλλά στο εσωτερικό έγγραφο 40 σελίδων, το οποίο ο Farage κατάφερε να αποκτήσει με νόμο, ορίστηκε από τους διευθυντές του ινστιτούτου ως "κακοπιστής απατεώνας", " χρήσιμος ηλίθιος του Πούτιν ", που έχει "ξενοφοβικές και ρατσιστικές " απόψεις, ως " τρανσφοβικός», ότι έκανε «ψευδείς δηλώσεις για το Brexit», ότι «η ρητορική του για την εισβολή παράνομων μεταναστών» συμβάλλει σε διακρίσεις «και σε ορισμένες περιπτώσεις σε πράξεις βίας κατά των μεταναστών». Αυτή είναι η «εξήγηση».

πηγή