Σήμερα η εκκλησία μας τιμα τον όσιο Ιωαννίκιο τον εν Ολύμπω ,κι εγω εφερα στον νου μου εναν αγιο ασκητη της Κρητης που γνωρισα το 2010 στο χωριο Πευκο της Βιαννου,οταν ενα πρωινο κυριακης σεμνα και ταπεινα με ριγμενη την κεφαλη του, ηρθε στην εκκλησια απο το χωριο Βαχος να λειτουργηθει και να κοινωνησει .
Ολοι ηξεραν οι πιο πιστοι τους αθλους του τους ασκητικους.
Τις αλυσιδες που φορουσε για να δαμασει το σωμα....Δεν θα πω περισσοτερα..Απλα τον τιμω με λιγους στιχους που είχα γράψει τοτε και ας πρεσβευει για μας......στον ουρανό που βρίσκεται...
πατερ-Ιωαννικιος
από τη συλλογη της κρητης τα γυρισματα
Σ’ένα σπιτάκι στο Βαχό,ένα καντήλι ανάβει
ακοίμητο και άγιο,στον όσιο τιμή
ειν’ένας γέρων μοναχός που την ζωή διάγει
με πίστη και με προσευχή στης μέρας τη σιωπή
Χρόνων πολλων ο ασκητης! έζησε με αγίους
στου Ανανία την μονη, εκει στην ‘Ξακουστή
ασκήτευε και δίδασκε τα λόγια του Κυρίου
τις εντολές εφύλαξε,χρυσάφι στην ψυχή
ΤΏΡΑ, αποτραβήχτηκε μονάχος’ κει! Στην άκρη
την άσκηση δεν άφησε κι ας είν γέρων πολύ
μεσ’απ’το ράσο κρέμονται, βαριές οι αλυσίδες
τις σέρνει δίχως να βογγά,στο σώμα πληρωμή
Και κάθε νύχτα ξαγρυπνά και πιάνει την κουβέντα
με τους αγγέλους πού’ρχονται,να τον επισκεφθούν
και με το φως του καντηλιού,αρχίζει η υμνωδία
παρακαλει την Παναγιά,τον Χατζηανανία
Μία μορφή ασκητική,με πλούσια γενιαδα
σαν ναν απ’άλλη εποχή,πολύ ξερακιανή
αγώνα για τα πάθη του,από μικρός ορίζει
νηστεία έχει αυστηρή κι ας είναι Κυριακή
Οράσεις έλαβε πολλές και άγιες εικόνες
μορφές που τον αντάμωναν που ζούσαν σε σπηλιές
αδημονεί το τέλος του!παρακαλει να φτάσει
να φύγει ένα χάραμα,για ουράνιες μονές
Να ανταμώσει με χαρά,πιστους μα και αγίους
που γνώρισε μες στη ζωή σαν ήταν μοναχός
να μεταλάβει με αυτούς,Τον Αχραντον,Τον Οίνον
που έχει η Αγια Τράπεζα, πού'στρωσε ο Χριστος
Κ.λ.inokrini
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου