
Η Ορθοδοξία ως θεραπεία_Γέροντας Δαμασκηνός Αγιορείτης
Μια θαυμάσια εκλαϊκευμένη κατήχηση
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ
ΟΤΙ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗ
αλλά μην νοιώθετε «λύπη»
που αντιγράφουμε τα δικά σας ,
χωρίς να σας ρωτήσουμε...
Για την παράγκα μας
είναι γ ε λ ο ι ό τ η τ α η λεγόμενη
«δεοντολογία περί πνευματικών δικαιωμάτων!»
1 σχόλιο:
Ωραία η ανάρτηση, και πράγματι υπάρχουν αναρτήσεις που διαβάζεις και σου αφήνει κάτι μέσα σου, και παραμένει να σε τραβαλίζει και ας γυρίζω τις αναρτήσεις παραπέρα την μια μετα την άλλη, όμως δεν ξεφεύγει ο λογισμός, σαν κάτι θέλει να πει σε εκείνον τον ευσπλαχνο εκ Κηφισιάς ορμώμενο Ιερέα που δεν επιθυμεί να κάνει αγωγές για τις προσβολές που δέχθηκε επειδή έχει κόψει τα μαλάκια του και τα γενακια του και απαρνείται το 3οροφο στην Κηφισιά.
Θα ήθελα λοιπόν να του πω επί αυτού, πως μήτηρ των αρετών η διάκριση και όταν εξαντλείται η διάκριση και αγανάκτηση μας πιάνει, αφήνεται η διάκριση και πιάνουμε το όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος. Λοιπόν και εγώ αγανάκτηση έχω για την κατάσταση στην Ελλάδα που όλα πιάνουν πάτο και αποπατο και με ενοχλεί πολύ που οι πούστηδες και αι λεσβίες διεκδικούν οικογένεια και υιοθετήσεις, με ενοχλεί πολύ που οι Ελληνίδες αγκαλιάζουν γατιά και σκυλιά και εκτρώνουν τα τέκνα τους, με ενοχλεί που κυβερνάει συμμορία και η Εκκλησία δεν έχει λόγο, με ενοχλεί που εισήλθε ο Μητσοτάκης στον Άγιο Δημήτριο και δεν βρέθηκε ένας Παπάς ή ένας πιστός να του πει, "Ουκ έξεστί σοι Πρωθυπουργέ... να είσαι μέσα στον Ιερό Ναό", και πολλά άλλα για τα οποία ο Ιερεύς μούγκα. Τον οικουμενισμο δεν τον πιάνω τώρα, ούτε τα κοπάδια που σκοτώνουν ούτε τα τσίμπηματα που βοούν ξαφνικίλα και θανατίλα, άλλη ώρα αυτά.
Καταλαβαίνω λοιπόν πως είναι μισθωτός και δεν μπορεί να αρθρώσει λόγο ενάντια στην άρχουσα τάξη απέναντι στο χέρι που τον ταΐζει, μά τότε Πάτερ μου γιατί έγινες Παπάς;
Είναι πολλά λοιπόν αυτά που βλέπουμε και μας αφήνει αποτύπωμα βαθύ και μας γεμίζει αγανάκτηση.
Στο δια ταύτα, προτιμώ περισσότερο την οικογένεια με τα παιδιά στρατιωτάκια, αυτά τα πολλά παιδιά που κάνουν αυτές οι οικογένειες, παρά τη σαπίλα ενός ψεύτικου καθώς πρέπει, για να είμαστε στην δημοσιότητα.
Λυπάμαι Πάτερ μου, η δική μου σαλότητα δεν είναι σάλπιγγα με απαλότητα, και η Πίστη δεν είναι μπουζούκια η και μαγαζί να κάνει ο καθένας ότι θέλει. Δυστυχώς αν δεν γίνει κάτι τρανταχτό, θα ψοφήσουμε χωρίς να έχουμε σηκωθεί από τον καναπέ.
Δεν είμαι υπέρ, αλλά δεν μπορώ να βλέπω αυτήν την κατάντια. Έλληνες να τρέχουν πίσω από σκυλιά και γατιά και να σκύβουν και να τα ξεσκατιζκυν στον δρόμο.
Δημοσίευση σχολίου