Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026

ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΨΗΦΙΑΚΗ ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ!


Όταν η ασφάλεια γίνεται εξάρτηση και η ευκολία μπορεί να μετατραπεί σε μηχανισμό απόλυτου ελέγχου…
 
 Μπορεί να είναι εικόνα φωτιά και κείμενο
🇵🇾 Προχθές στην Παραγουάη, εκατομμύρια πολίτες βρέθηκαν ξαφνικά αντιμέτωποι με έναν εφιάλτη αποκλείστηκαν από την πρόσβαση στους τραπεζικούς λογαριασμούς τους, ύστερα από την παρέμβαση της Κεντρικής Τράπεζας στην Ueno Bank. Μισθοί, συντάξεις και αποταμιεύσεις έγιναν προσωρινά απρόσιτα. Άνθρωποι που θεωρούσαν αυτονόητο ότι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χρήματά τους ανακάλυψαν πόσο εύθραυστη μπορεί να είναι αυτή η βεβαιότητα.
 
🌍 Την ίδια περίοδο, περισσότερες από 30 χώρες,από την Αυστραλία έως την Αμερική και οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες βρίσκονται στο επίκεντρο δημοσιευμάτων για τις συστάσεις τους προς τους πολίτες να διατηρούν αποθέματα τροφίμων, νερού και ειδών πρώτης ανάγκης, ώστε να μπορούν να αντεπεξέλθουν σε ενδεχόμενες κρίσεις, πολεμικές συγκρούσεις, κυβερνοεπιθέσεις και διακοπές βασικών υποδομών.
Δεν ξέρω αν η χρονική σύμπτωση των γεγονότων είναι απλώς τυχαία ή αν όσοι μας προειδοποιούν για την ανάγκη προετοιμασίας γνωρίζουν κάτι περισσότερο για όσα ενδέχεται να έρθουν. Έχω, όμως, κάθε λόγο να αναρωτιέμαι γιατί η ανθεκτικότητα των κοινωνιών και η ετοιμότητα των νοικοκυριών βρίσκονται πλέον τόσο ψηλά στην ατζέντα των κυβερνήσεων.
Δύο διαφορετικές εξελίξεις, ένας κοινός προβληματισμός. Πόσο ασφαλής είναι τελικά ο σύγχρονος άνθρωπος όταν εξαρτά σχεδόν κάθε πτυχή της επιβίωσής του από συστήματα που δεν ελέγχει;
Καπού εδώ αρχίζει ένας πολύ σοβαρότερος προβληματισμός για το μέλλον των κοινωνιών μας.Μας μιλούν διαρκώς για την πρόοδο, την ψηφιοποίηση, την ευκολία των συναλλαγών και την κοινωνία χωρίς μετρητά. Μας παρουσιάζουν έναν κόσμο όπου το κινητό τηλέφωνο θα αντικαταστήσει το πορτοφόλι, η τράπεζα θα βρίσκεται στην οθόνη μας και κάθε οικονομική μας δραστηριότητα θα αφήνει ένα ψηφιακό αποτύπωμα.
Αναρωτήθηκε, όμως, κανείς τι συμβαίνει όταν αυτό το σύστημα πάψει να λειτουργεί; Όταν μια τράπεζα καταρρεύσει, ένα δίκτυο παραλύσει ή ένας λογαριασμός μπλοκαριστεί; Πόσο ελεύθερος είναι ένας άνθρωπος όταν για να αγοράσει ακόμη και ένα καρβέλι ψωμί εξαρτάται από την πρόσβαση σε ένα ψηφιακό σύστημα;
 
⚠️ Η κοινωνία χωρίς μετρητά εγκυμονεί έναν τεράστιο κίνδυνο που υπερβαίνει την οικονομία τη συγκέντρωση τεράστιας δύναμης πάνω στην καθημερινότητα του πολίτη.Το ψηφιακό χρήμα, όταν συνδυάζεται με καθολική καταγραφή συναλλαγών, περιορισμούς και ανεπαρκείς εγγυήσεις ιδιωτικότητας, μπορεί να μετατραπεί από εργαλείο εξυπηρέτησης σε μηχανισμό επιτήρησης και ελέγχου. Η δυνατότητα οικονομικού αποκλεισμού δεν είναι πλέον ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Επίσης ας μην ξεχνάμε κάτι σημαντικό που μας αφορά άμεσα οι ελληνικές τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν με τεράστιο κόστος για την ελληνική κοινωνία. Ο φορολογούμενος κλήθηκε να σηκώσει ένα δυσβάσταχτο βάρος για τη διάσωση του τραπεζικού συστήματος. Γι' αυτό και δικαιούται να απαιτεί διαφάνεια, λογοδοσία και πραγματική προστασία των καταθέσεών του.
Το δικαίωμα στη χρήση μετρητών, η προστασία της ιδιωτικότητας, η πρόσβαση στις αποταμιεύσεις μας και η δυνατότητα οικονομικής αυτονομίας δεν είναι αναχρονισμοί και θεωρίες συνωμοσίας αλλά θεμελιώδεις όροι ελευθερίας.
Γιατί η πραγματική φτώχεια δεν αρχίζει πάντοτε όταν αδειάζει το πορτοφόλι. Μπορεί να αρχίσει και όταν έχεις χρήματα, αλλά κάποιος άλλος αποφασίζει αν και πότε θα μπορέσεις να τα χρησιμοποιήσεις και τότε η περιβόητη ψηφιακή ευκολία μπορεί να αποδειχθεί η πιο καλοσχεδιασμένη και αφόρητη φυλακή της εποχής μας.
 

Στυλιανός Καβάζης

1 σχόλιο:

ἐμπεσῶν εἰς λάκκον τις είπε...

... κ ε ν τ ρ ι κ ό ς

ἔ λ ε γ χ ο ς . . . !!


ὅπως π.χ. ὁ ἔλεγχος τῆς
ἐ ν έ ρ γ ε ι α ς
καθῶς, ἄλλο ὁ σανός καὶ τὰ καυσόξυλα
ποὺ ὁ καθεῖς μαζεύει μὲ ἕνα δρεπάνι ἤ ἕνα τσεκούρι,

καὶ ἄλλο πρᾶγμα

τὸ πετρέλαιο κ.τ.ἄ,

ὅπου ὅποιος κατέχει τὴν τεχνολογία καὶ τὸν τρόπο
τῆς ἐξόρυξης, κι ἐλέγχει καὶ τοὺς διαύλους διακίνησης

κρατεῖ στὰ χέρια του,
μέχρι καὶ τὶς τιμές ἀκόμη
τῶν τροφίμων
ἀλλά καὶ τὴν διακίνηση
καὶ διαθεσιμότητα ὅλων τῶν ἀγαθῶν (καὶ μὴ)...

καὶ ὅσα στὸν κόσμο
τῶν... θείων...
ὑδρογονανθράκων.,
τοῦ... θεοῦ γαιάνθρακα., λιθάνθρακα...
καὶ τῶν λοιπῶν...
θεῶν-καυσίμων...

ἀπαιτοῦσαν ἕνα σωρό στρατούς ἐνόπλων... τεχνολόγων νεἰδικῶν
.και... πετρομοναρχῶν
μὲ κελεμπίες... πόρσε καὶ πανάκριβα κοστούμια,

τώρα,
στὴ ν έ α... ἐϊ(γι)αϊκή(!)

ἀ π ό λ υ τ α
-μʹ ἕνα κουμπί-
κεντρικα ἐλεγχόμενη

τεκνοβαβέλ

ποὺ διακυρήσσει πὼς θʹ ἀδράξει,
σφιχτά μὲσα στὴ χοῦφτα της
-τάχα- τοὺς οὐρανούς
ποὺ ἀνυπεράσπιστοῖναι ἄμεσα στὸ χέρι τῶν
καὶ σπαρταρῶντας
θα ὑποταχτοῦν γονατιστοί ζητῶντας νὰ τους λυπηθεῖ(!!)

ὅλα, κτίζονται γιὰ νὰ εἰναι,
στὴν ἄμεση ἐπίβλεψη, διαχείρηση

κι ἐπικυριαρχία ἐντέλει,

μίας μικρῆς ὁμάδας,
ἀφανῶν ἐπικυρίαρχων

ποὺ ἔμπλεοι συναισθημάτων ἐφτυχίας
μὲ... ἕνα ντρόπο.... μαγικό

δὲ θά χορταίνουν νὰ κινοῦν τα νήματα
ἀπὸ ἕνα πληκτρολόγιο...


(πίνοντας καὶ ρουφῶντας σκόνες...
καὶ καπνούς ἠδονικούς... !!)