Αυτή η χώρα πάσχει από σχιζοφρένεια.

  

 Ιδιαίτερα οι κάτω των 35 είναι για δέσιμο. Θέλουν ένα κράτος που θα τους προσφέρει (και δικαίως), αλλά παράλληλα χαρακτηρίζουν ακροδεξιό το οτιδήποτε μιλάει για πατρίδα, ορθοδοξία κλπ.

Δηλαδή, αν αυτό το κράτος δεν γίνει παραδοσιακό, πως θα καλλιεργηθεί η φιλοπατρία, η τεκνοποιία, που σε βάθος χρόνου θα σου φέρουν και λεφτά, ταυτότητα και σταθεροτητα; Πως θα ορθοποδήσει;

Πρέπει να γίνουμε μια λαθροχαβούζα; Πρέπει να εισάγουμε την κάθε σαβούρα;

Μια μερίδα του πληθυσμού έχει αλλεργία στην λογική, στην ίδια του την πατρίδα. Μια άλλη μερίδα είναι βολεμένη σε όλα. Μια άλλη ομάδα ανθρώπων, απλώς τα καταπίνει όλα αμάσητα. Τέλος υπάρχουν και αυτοί που κάνουν πολλή φασαρία, δεν τους αρέσει τίποτα, παρά μόνο το αχ βαχ και έχουν παραιτηθεί. Παλιά πιάνανε το κομπολόι, τώρα πιάνουν το πληκτρολόγιο. Αν πιάνανε έστω κανένα ωρολόγιο ή κανένα ψαλτήρι - διότι η χώρα μόνο θαύμα θα μπορούσα να περιμένει - να το δεχτώ.

Καὶ δώρησαι ἡμῖν, ὁ Θεός, γρήγορον νοῦν, σώφρονα λογισμόν, καρδίαν νήφουσαν, ὕπνον ἐλαφρόν, καὶ πάσης σατανικῆς φαντασίας ἀπηλλαγμένον.

Bless Gree