Η φράση, που απαντά συχνά στην αναστάσιμη υμνογραφία αναφερόμενη στον αναστημένο Χριστό, έχει την αφετηρία της στην Κ. Διαθήκη (Κολ. 1,18):
«ὅς ἐστιν ἀρχή, πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτεύων»
Όπως μεταφράζει ο Ι. Κολιτσάρας:
“ο πρώτος που ανεστήθη εκ των νεκρών, δια να γίνη αυτός και ως άνθρωπος πρώτος εις όλα”
Στην εβραϊκή γλώσσα και σκέψη, ο πρωτότοκος δεν είναι απλώς ο “πρώτος σε σειρά” ανάμεσα σε άλλα τέκνα, αλλά ο «διανοίγων μήτραν» — αυτός δηλαδή που διανοίγει τη μήτρα της μητέρας του· πρβλ. Εξ. 13,2:
«ἁγίασόν μοι πᾶν πρωτότοκον… διανοῖγον πᾶσαν μήτραν»
Έτσι, όταν ο Παύλος ονομάζει τον Χριστό “πρωτότοκο ἐκ τῶν νεκρῶν”, ίσως έχει στον νου του την εικόνα της Π. Διαθήκης, οπότε δεν εννοεί μόνο τη χρονική σειρά (δηλ. ότι πρώτος από όλους αναστήθηκε), αλλά, πιο δυναμικά, ότι άνοιξε τη «μήτρα» της χώρας του θανάτου, ώστε να ακολουθήσουν μετά οι υστερότοκοι αδελφοί: όλο το ανθρώπινο γένος. Στην πραγματικότητα, ο «πρωτότοκος των νεκρών» είναι ο πρώτος των «αληθώς ζώντων».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου