Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η Ορθοδοξία ως θεραπεία_Γέροντας Δαμασκηνός Αγιορείτης
Μια θαυμάσια εκλαϊκευμένη κατήχηση
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ
ΟΤΙ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗ
αλλά μην νοιώθετε «λύπη»
που αντιγράφουμε τα δικά σας ,
χωρίς να σας ρωτήσουμε...
Για την παράγκα μας
είναι γ ε λ ο ι ό τ η τ α η λεγόμενη
«δεοντολογία περί πνευματικών δικαιωμάτων!»
6 σχόλια:
ΗΠΑ και Ισραηλ δεν χτυπανε τις πετρελαικες εγκαταστασεις γιατι τις χρειαζονται . Το πετρελαιο θελουν.
Δεν νομίζουμε ότι είναι έτσι ,ειδικά η Αμερική έχει και την Βενεζουέλα αλλα ούτε αυτή την χρειάζονται ,είναι πιστεύομε μια πολύ μεγάλη ανακατάταξη παγκόσμια και με την ματιά των Αμερικάνων στην Κίνα ,δεν πειράζουν τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις διότι θέλουν να υπάρχει μέλλον φιλοδυτικό στη χώρα των μουλάδων ..
υπάρχει, νομίζω, ένας άλλος λόγος για τον συγκεκριμένο πόλεμο,
η περαιτέρω φτωχοποίηση των λαών,
προκειμένου οι λαοί να δεχτούν πιό εύκολα, αργότερα,
τα υποτιθέμενα "οφέλη" της παγκόσμιας ταυτότητας που έχουν σχεδιάσει.
Νομίζω σαλός πως είσαι σε σωστή τροχιά.
Μετά από όλα αυτά θα εμφανιστεί και ο παγκόσμιος ειρηνάρχης-σωτήρας.
Υπόψιν ότι πρέπει να μειωθεί και ο παγκόσμιος πληθυσμός για να δουλέψει το σχέδιο...
Το κωφό και άλαλο έχει πάρει φόρα, μας κούφαναν τα καμώματά του, χάσαμε την μιλιά μείναμε με το στόμα ανοιχτό, αλίμονο στους μετέχοντες στα play off, ο αγώνας είναι knock out, η στέψη αναβάλλεται, η κοίτη στερεύει, οι πρωταγωνιστές θ' ακούσουν τον αναβαλλόμενο.
... πάντως, ὅπως καὶ νἄχει,
ἡ Γραϕή καὶ οἱ Πατέρες,
τὸ λέν ξεκάθαρα...
ἅμα δὲν κυλιστοῦμε κάτω,
στὴ λάσπη καὶ τὸ χῶμα
κι ἁμα δὲν κολυμπήσουμε
στὰ λύματα
κι ἃμα δὲν ἔχουμε,
τάχα γιὰ σωτηρία μας,
τὶς ἀγκαλιές μὲ τὰ ὑπόγεια,
-μαζί μ' ὅλα τὰ λατρεμένα μας σιχάματα-
δικαίωμα, ἐπάνω μας
νὰ γίνουμε κιμᾶς καὶ σκόνη
(πηλός ἤδη πιά ἄψυχος
ποὺ περπατάει καὶ πάει,
ἔτσι... ἀπό συνήθεια...)
δὲν γίνεται νὰ παραχωρηθεῖ
ἀπό τὸν Κύριο τῆς Ἱστορίας...
καλό ὑπόλοιπο σὲ ὅλους
αὐτὴν τὴν ἰδιότυπη Σαρακοστή,
ποὺ ἀντί ὁ νοῦς μας νἆναι
σκόρπιος -ὡς συνηθως-
στὶς μέριμνες,
(ποὺ ἀϕεθήκαμε καὶ συνηθίσαμε, νἂχουμε γιὰ ζωή),
γυρίζει γύρω-γύρω, ἀπό τὰ νέα
ποὺ γρήγορα παλιώνουν
(μὲ τὸ βράδυ)
κι ἄλλα πιό νεα
καὶ πιό συνταρακτικά
(ἀν καὶ λίγο πολύ
τὰ ἴδια κατά βᾶθος)
ἔρχονται νὰ μᾶς κλέψουνε
τὸν νοῦ μας
τὸν μονάκριβο... !
Δημοσίευση σχολίου