Ή τριβή του βότσαλου στήν όχθη
Ή τριβή του ήλιου στήν κόψη τοΰ βουνού
Ή τριβή της καρδιάς στήν άγρια επιφάνεια τοΰ καιρού
Ή τριβή της στιγμής πάνω στήν αιωνιότητα
Ή τριβή τοΰ έρωτα πάνω σέ νοικοκυρεμένα κρεβάτια
‘Η τριβή της συνύπαρξης
Ή συντριβή
___________________________________
| AΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ |*Από τη συλλογή
1 σχόλιο:
Ένα βότσαλο ευχής σμιλεμένο, πεπλατυσμένο από το κύμα δοκιμασίας αφήνεται από το χέρι του ανθρώπου στην επιφάνεια του απέραντου θείου πελάγους αναζητώντας τα ψωμάκια του άπειρου ελέους Του.
Ανάβαση με ελπίδα στην κορυφή του βουνού για ένα πλησίασμα, για ένα χάδι ζεστό, χάδι φωτεινό, ουράνιο.
Θεού θέλοντος καιρού επιτρέποντος γίνεται το πρώτο βήμα πάνω στης καρδιάς το σκαλοπάτι. Ένα νεύμα, ένα σινιάλο, ένας σπινθήρας αποπειράται να φωτίσει πέρα ώς πέρα τον δρόμο που βγάζει στο άπειρο.
Κήπος με χώματα γόνιμα καρποφορεί, αποδίδει τους καρπούς στα ροζιασμένα χέρια του αγωνιζόμενου, μουσκεμένου με ιδρώτα ελπίδας αγρότη.
Το ξύπνημα διαδέχεται τον μικρό θάνατο, την κατάρρευση, την συντριβή της αντοχής, είναι η αρχή της νέας διατριβής.
Δημοσίευση σχολίου