Γραφει ο Ανδρέας Σταλίδης
Αντιγράφω την εξής ανάρτηση στο Χ από έναν Τούρκο. Πρώτα στα ελληνικά, μετά στα αγγλικά και στο τέλος στην γλώσσα που γράφτηκε, στα τούρκικα.
Γραφει ο Ανδρέας Σταλίδης
Αντιγράφω την εξής ανάρτηση στο Χ από έναν Τούρκο. Πρώτα στα ελληνικά, μετά στα αγγλικά και στο τέλος στην γλώσσα που γράφτηκε, στα τούρκικα.
Ο ομότιμος Καθηγητής Στρατηγικής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς, Πρόεδρος του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων και συντονιστής του φόρουμ Μάκιντερ σε μία εκπληκτική ανάλυση για την υψηλή στρατηγική των ΗΠΑ και την στόχευσή της.

Σχόλιο, αναλύση και παρασκήνιο για την απολύτως αποφασιστική-απειλητική προειδοποίηση των ΗΠΑ - και όχι προσωπικά του Τραμπ- προς τους Ευρωπαίους, ότι αν δεν συνταχθούν στον πόλεμο κατά του Ιράν θα αντιμετωπίσουν βαριές επιπτώσεις που θα φτάσουν σε υπαρξιακά επίπεδα για την Γηραιά Ήπειρο.



Του Γιάννη Αγγελάκη
Ενώ η παγκόσμια κοινή γνώμη παραμένει διχασμένη ανάμεσα στους υποστηρικτές και τους πολέμιους της στρατιωτικής εμπλοκής των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, η ουσία της αψιμαχίας βρίσκεται μακριά από τα προφανή αίτια. Αν και είναι αναμφισβήτητο πως το καθεστώς της Τεχεράνης παραμένει βαθιά αυταρχικό, ερχόμενο όλο και συχνότερα σε ρήξη με ένα σημαντικό μέρος του ίδιου του λαού του, η αμερικανική παρέμβαση ελάχιστα σχετίζεται με την προστασία των δημοκρατικών αξιών.
Η ιστορική αναδρομή καταδεικνύει πως οι ΗΠΑ δεν ενεργούν με γνώμονα την πίστη στη δημοκρατία, αλλά στη βάση της γεωστρατηγικής σκοπιμότητας. Από την ανατροπή του δημοκρατικά εκλεγμένου Σαλβαδόρ Αλιέντε στη Χιλή και την εγκαθίδρυση της δικτατορίας του Πινοσέτ, μέχρι τη στήριξη του καθεστώτος των Συνταγματαρχών στην Ελλάδα, η Ουάσιγκτον έχει αποδείξει πως τα δικαιώματα των πολιτών έπονται των συμφερόντων της. Σήμερα, το Ισραήλ λειτουργεί ως ο κύριος βραχίονας αυτών των συμφερόντων στην περιοχή, όχι επειδή «έχει δίκιο», αλλά επειδή εξυπηρετεί τον αμερικανικό σχεδιασμό.
Η προσχηματική ευκαιρία της Διπλωματίας και ο πραγματικός στόχος της «αλλαγής καθεστώτος»
Παρά τις μαρτυρίες διπλωματών από το Ομάν που επιβεβαιώνουν ότι το Ιράν ήταν έτοιμο να συμφωνήσει σε όλους τους όρους των ΗΠΑ, η επίθεση προχώρησε.
Ο λόγος είναι απλός: η στιγμή κρίθηκε ιδανική για μια βίαιη αλλαγή καθεστώτος (regime change).
Ο στόχος δεν είναι η απελευθέρωση των γυναικών ή η ανατροπή των μουλάδων, αλλά η εγκαθίδρυση μιας ελεγχόμενης ηγεσίας που θα διακόψει την κρίσιμη συνεργασία με το Πεκίνο.
Η πραγματική αιτία της επίθεσης δεν είναι το Ιράν, αλλά η Κίνα…
Η οικονομική συρρίκνωση των ΗΠΑ έναντι της κινεζικής ανόδου
Όπως αναφέρει και ο καθηγητής Δημήτρης Καλτσώνης σε συνέντευξή του στο news247, η πραγματικότητα είναι ότι οι ΗΠΑ βλέπουν το παγκόσμιο αποτύπωμά τους να συρρικνώνεται:
Πριν 50 χρόνια: Το αμερικανικό ΑΕΠ αποτελούσε το 28% του παγκόσμιου πλούτου.
Πριν 20 χρόνια: Το ποσοστό έπεσε στο 23,5%.
Σήμερα: Περιορίζεται μόλις στο 15,6%.
Στον αντίποδα, η Κίνα αναδεικνύεται ως ο απόλυτος νικητής της παγκοσμιοποίησης. Το μερίδιό της στη διεθνή μεταποίηση από 31% το 2004, αναμένεται να αγγίξει το 45% το 2030.
Η δυναμική της είναι συγκλονιστική: το 2024 η Κίνα ναυπήγησε πλοία μεγαλύτερης χωρητικότητας από όσα κατασκεύασαν οι ΗΠΑ από το 1945 μέχρι σήμερα, ενώ εγκατέστησε υπερδιπλάσια βιομηχανικά ρομπότ από ό,τι οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα και η Γερμανία μαζί.
Η στρατιωτική υπεροπλία ως το τελευταίο ανάχωμα
Βλέποντας την οικονομική πρωτοκαθεδρία να χάνεται, οι ΗΠΑ καταφεύγουν στο μόνο πεδίο όπου υπερισχύουν: τη στρατιωτική ισχύ. Με έναν προϋπολογισμό που αγγίζει το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια και ένα δίκτυο 750 βάσεων σε 80 χώρες, επιχειρούν να επιβάλουν την κυριαρχία τους.
Σε αυτό το πλαίσιο, η βάση της Σούδας διαδραματίζει κομβικό ρόλο. Είναι το σημείο ελέγχου μέσω του οποίου η Ουάσιγκτον επιχειρεί να ανακόψει την πορεία της Κίνας, χτυπώντας τους ενεργειακούς της τροφοδότες. Το Ιράν δίνει το 80% του πετρελαίου του στην Κίνα· μια αλλαγή καθεστώτος εκεί θα ήταν το ίδιο πλήγμα που επιδιώχθηκε στη Βενεζουέλα, την πύλη εισόδου του Πεκίνου στη Λατινική Αμερική.
Ο χρόνος που τελειώνει
Οι ΗΠΑ γνωρίζουν ότι το παράθυρο ευκαιρίας κλείνει.
Η Κίνα αυξάνει τον αμυντικό της προϋπολογισμό κατά 7% ετησίως και οι ειδικοί εκτιμούν πως σε πέντε χρόνια θα έχει επιτύχει πυρηνική ισοτιμία με την Αμερική.
Ο χρόνος τελειώνει και η Ουάσιγκτον επιλέγει να αντιστρέψει την πραγματικότητα με τον μόνο τρόπο που της έχει απομείνει: τα όπλα.
Όχι, για τη Δημοκρατία, όχι για τις γυναίκες του Ιράν, αλλά για τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ.
Στο Μόναχο το Σάββατο, στα πλαίσια της Διάσκεψης για την Ασφάλεια, ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Μάρκο Ρούμπιο έδωσε μια ομιλία για το μέλλον της Ευρώπης και της Δύσης, που είναι ήδη ιστορική.
Μια μεγάλη συζήτηση για τις θεατές αλλά και αθέατες πλευρές μια προσωπικότητας παγκόσμιας εμβέλειας, με σπάνια ντοκουμέντα που αναδεικνύονται για πρώτη φορά τηλεοπτικά και αποκαλύπτουν εκπληκτικές αντιστοιχίες στο σήμερα της παγκόσμιας αβεβαιότητας, των προβολών ισχύος των μεγάλων δυνάμεων, της κοινωνικής αποσάρθωσης αλλά και της πολιτικής παρακμής. "Ιωάννης Καποδίστριας ": Ένα διαχρονικό μάθημα ζωής και δημιουργίας για όλο τον κόσμο, από τα πεδία της γεωπολιτικής και γεωοικονομίας, έως την συγκρότηση ενός κράτους και την απεύθυνση στη κοινωνία με όρους εθνικής κυριαρχίας και κοινωνικής δικαιοσύνης
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΤΑΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ
Ο Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας στην προεδρία Τζιμ Κάρτερ, σύμβουλος άλλων τριών προέδρων, καθηγητής Αμερικανικής Εξωτερικής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Τζονς Χόπκινς και συγγραφέας, εξέδωσε την περίοδο 1997-2012 έξι βιβλία. Τα πνευματικά πονήματα του σκιαγράφησαν αριστοτεχνικά, επιχειρησιακά και λεπτομερειακά τους άξονες της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στη μεταψυχροπολεμική εποχή.
Κανένας άλλος αναλυτής δεν διέθετε (και δεν διαθέτει έως και τώρα, εννέα σχεδόν χρόνια από το θάνατο του Μπρεζίνσκι) την οξυδέρκεια στο βαθμό που τολμούσε να κάνει προβλέψεις σεναρίων, τα όποια στο μεγαλύτερο μέρος επιβεβαιώθηκαν και συνεχίζουν να επιβεβαιώνονται ακόμη και σήμερα.
Στο βιβλίο του “Στρατηγικό Όραμα. Η Αμερική και η Κρίση της Παγκόσμιας Δύναμης“, που ήταν το τελευταίο του και εκδόθηκε το 2012, επιχειρεί να περιγράψει το παγκόσμιο γίγνεσθαι στην μετα-αμερικανική εποχή. Συγκεκριμένα στο τρίτο κεφάλαιο επικεντρώνεται στις εξελίξεις που θα λάβουν χώρα μέχρι το 2025. Αναλυτικά:
Ο Μπρεζίνσκι για το Διεθνές Σύστημα
Θεωρoύσε ότι «Ο κόσμος δεν θα είναι υπό την κινέζικη κυριαρχία που θα αντικαταστήσει τις ΗΠΑ, αλλά χαοτικός. Το πιο πιθανόν είναι να υπάρξει μια παρατεταμένη φάση μη καθορισμένων και σχετικά χαοτικών ανακατανομών στην παγκόσμια και περιφερειακή τάξη, χωρίς μεγάλους νικητές, αλλά με αρκετούς χαμένους, σε μια διαδικασία διεθνούς αβεβαιότητας και ακόμη δυνητικών θανάσιμων κινδύνων για την παγκόσμια ευμάρεια»
Σωστά ο Μπρεζίνσκι περιγράφει το μεταβαλλόμενο, ρευστό, συγκρουσιακό, πολυπολικό, πολυκεντρικό και μετα-δυτικόκεντρικο διεθνές σύστημα στο όποιο βρισκόμαστε, λόγω του επαναπροσδιορισμού ισχύος και της ανακατανομής συμφερόντων. Ταυτόχρονα αναφέρει ότι «Η διεθνής συνεργασία είναι πολύ πιθανόν να μειωθεί, με ορισμένες δυνάμεις να προωθούν αποκλειστικά σχήματα περιφερειακής συνεννόησης ως ευέλικτα πλαίσια για την ενίσχυση των συμφερόντων τους».
Όντως στην παρούσα φάση η αποκέντρωση και η περιφεροποίηση, διέπουν όλα σχεδόν τα υποσυστήματα του διεθνούς συστήματος (βλέπε Ανατολική Μεσόγειος). Οι ΗΠΑ επιλέγουν στη δεύτερη προεδρία Ντόναλντ Τραμπ τις διμερείς συνεννοήσεις, αντί διεθνών οργανισμών και πολυμερών σχημάτων, για την επιβολή των επιμέρους πολιτικών τους και τη διευθέτηση προβλημάτων.
Σε αυτό το πλαίσιο ο Μπρεζίνσκι θεωρεί ότι «η δημοκρατία θα υποχωρήσει και η προώθηση του εθνικού συμφέροντος θα στηρίζεται στον αυταρχισμό, τον εθνικισμό και τη θρησκεία». Πράγματι τα τελευταία χρόνια και τα τρία αυτά στοιχεία έχουν κυριαρχήσει σε πολλά κράτη, συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ, για την άσκηση επιρροής.
Μεγάλες Δυνάμεις: Ρωσία-Ινδία
«Η Ρωσία βρίσκει δύσκολο να αποδεχτεί το τέλος του αυτοκρατορικού παρελθόντος, φοβάται την μετεωρική άνοδο της Κίνας και δεν έχει ξεκαθαρίσει αν βλέπει το μέλλον της στην Ευρώπη ή στη Ευρασία». Αυτό επιβεβαιώνεται αφού η Ρωσία παραμένει ένα μη κανονικό έθνος-κράτος, ως χώρα με μετα-αυτοκρατορικές ανησυχίες, βρίσκεται προσωρινά αποσυνδεδεμένη από την Ευρώπη, παρόλο τον εναγκαλισμό της με την Κίνα σε συνθήκες ανάγκης, κυρίως λόγω πολέμου με την Ουκρανία, γνωρίζει ότι είναι ο αδύναμος εταίρος, προσβλέποντας σε εξισορρόπησή μέσω των ΗΠΑ.
«Η προοπτική της Ινδίας ως μεγάλης δύναμης καθορίζεται από τον ανταγωνισμό με την Κίνα. Η εκμετάλλευση από την τελευταία της σύγκρουσης μεταξύ Πακιστάν και Ινδίας είναι το πιο πιθανόν, αυξάνοντας την περιφερειακή αστάθεια. Μια ασταθής ειρήνη ή μια ευρεία σύγκρουση στην περιοχή θα εξαρτηθεί αποκλειστικά στο βαθμό που Ινδία και Κίνα οξύνουν την αυξανόμενη εθνικιστική ώθηση εκμεταλλευόμενες την αστάθεια του Πακιστάν, ώστε να έχουν τη σταθερότητα ως σημαντική μεταβλητή για το γεωστρατηγικό μέλλον της Ινδίας», έγραφε ο Μπρεζίνσκι.
Φανερά η τριγωνική σχέση Κίνας-Ινδίας-Πακιστάν δοκιμάστηκε το 2025 με τη σύντομη πολεμική αναμέτρηση των δύο τελευταίων και την προσέγγιση των δύο πρώτων με ρωσική πρωτοβουλία. Η έντονή πολυπλοκότητα των Ινδο-Κινεζικων σχέσεων είναι βασικός πυλώνας για την ασφάλεια και την ειρήνη στην περιοχή.
Κομβικές χώρες: Ουκρανία-Τουρκία
«Ο τρόπος που η Ρωσία απορρόφησε αναίμακτα και αθόρυβα τη Λευκορωσία, κάνοντας την “κράτος-δορυφόρο”, θα μπορούσε να διακινδυνεύσει την ουσιαστική κυριαρχία της Ουκρανίας. Αυτή η προοπτική δύναται να προκαλέσει εθνικιστική έκρηξη, ειδικότερα στο κεντρικό και δυτικό τμήμα της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό, με τη Ρωσία να πιέζει ανυποχώρητα για την ένταξη της στη δική της σφαίρα επιρροής και τη Δύση να διαφοροποιείται σε αυτό το ενδεχόμενο, μπορεί να δημιουργηθεί δυνητικά μια εκρηκτική κατάσταση στο άκρο της ΕΕ».
Τα γεγονότα του 2014 με την ανατροπή του Βίκτωρ Γιανουκόβιτς προήλθαν από την εθνικιστική έξαρση συγκεκριμένων δυνάμεων στην Ουκρανία που υποστηρίχτηκαν από τις ΗΠΑ. Ακολουθήσαν οι συγκρούσεις στο ανατολικό κομμάτι της χώρας, οι Συνθήκες Μινσκ Ι (2015) και ΙΙ (2016) και τέλος ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος που κλείνει σε δυο μήνες τέσσερα χρόνια.
«Στο βαθμό που η Τουρκία θα αποτύχει να μετασχηματισθεί σε ένα μοντέρνο και κοσμικό κράτος, τότε η ηγεσία του θα επενδύσει στους πολίτες τους μια έμφυτη αυτοπεποίθηση που θα μπορούσε να μεταφραστεί σε ακόρεστη αντιδυτική εχθρότητα. Στο βαθμό που το δημοκρατικό πείραμα στην Τουρκία αποτύχει, η χώρα θα μπορούσε να επιστρέψει σε μια πιο δυναμική ισλαμική πολιτική ταυτότητα». Η Τουρκία έχει μετασχηματισθεί ολιστικά (κοινωνικά, πολιτικά και στρατιωτικά) σε ένα βαθύ ισλαμικό κράτος, αυταρχικό, άτυπα βαίνει προς έναν ιδιόμορφο μονοκομματισμό και έχοντας τα υψηλοτέρα καταγεγραμμένα ποσοστά αντι-αμερικανισμού παγκοσμίως.
Περιοχές: Αρκτική-Ευρώπη
«Το λιώσιμο των πάγων στην Αρκτική θα αυξήσει το εύρος του ανταγωνισμού για τις σημαντικές πηγές του. Η έκταση των 3,1 εκ. τετ. χιλ. εντός του Αρκτικού Κύκλου, περίπου όσο το μέγεθος της Ινδίας, έχει το 91% της παραγωγής φυσικού αερίου της Ρωσίας, το 80% των γνωστών αποθεμάτων φυσικού αερίου και μεγάλα αποθέματα μετάλλων».
Ο πρόεδρος Τζορτζ Χέρμπερτ Ουόκερ Μπους, τον τελευταίο μήνα της δεύτερης θητείας του, εξέδωσε οδηγία εθνικής ασφαλείας, ορίζοντας ότι οι ΗΠΑ θα διατηρήσουν την παγκόσμια κινητικότητα των αμερικανικών στρατιωτικών και εμπορικών πλοίων, καθώς και αεροπλάνων εντός του Αρκτικού Κύκλου.
Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, πριν ακόμη ορκιστεί για τη δεύτερη θητεία του, επισήμανε εμφατικά με διάφορες δηλώσεις του τη ζωτική σημασία της Αρκτικής, επιθυμώντας η Γροιλανδία να καταστεί μέρος της αμερικανικής επικράτειας. Πρόσφατα επανήλθε με σχετική δημόσια αναφορά του. Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς επισκέφτηκε την πρωτεύουσά της στις αρχές του 2025, ενώ πριν από λίγες ήμερες ορίστηκε ειδικός απεσταλμένος του Λευκού Οίκου για τη Γροιλανδία.
Για την Ευρώπη, ο Μπρεζίνσκι αναφέρεται στην ΕΕ που δεν είναι σε θέση να αυτοπροσδιοριστεί πολιτικά και παραμένει συμβατικά εξαρτημένη από τις ΗΠΑ. «Η ΕΕ απέτυχε να κάνει την Ευρώπη πραγματικά ενιαία, ελεύθερη και αληθινά ασφαλή. Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι ένας ξεκάθαρος προσδιορισμός των ευρωπαϊκών συμφερόντων και ευθυνών τους».
Αναμφίβολα, η πιο εύκολη και ακριβής ανάγνωση που θα μπορούσε να κάνει για το μέλλον της γηραιάς ηπείρου που συνεχίζει να πορεύεται χωρίς ταυτότητα. Στη δεύτερη προεδρία Τραμπ, οι ΗΠΑ ασκούν σκληρή κριτική στην ηγεσία και την ελίτ της ΕΕ για τις πολιτικές της Ευρώπης, με επίκεντρο το δημογραφικό, την ελευθερία λόγου, τη μετανάστευση και την οικονομία.
Λατινική Αμερική-Μέση Ανατολή
Γράφει ότι η Κίνα θα ξεκινήσει να έχει πιο σημαντικό ρόλο στις περιφερειακές πολιτικές του δυτικού ημισφαιρίου. Ως μέρος της κινέζικης αναδυόμενης πολιτικής για ευρεία παγκόσμια επιρροή, το κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα, προχωράει σε μεγάλης κλίμακας επενδύσεις σε Αφρική και Λατινική Αμερική.
Η Κίνα μπήκε κυριολεκτικά στην “αυλή” των ΗΠΑ με επενδύσεις σε λιμάνια/εμπορικές διαδρομές (“Μια Ζώνη, Ένας Δρόμος”), υψηλή τεχνολογία (“Ψηφιακός Δρόμος του Μεταξίου”) και σπάνιες γαίες σε αρκετές χώρες της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Αυτή η περιοχή με την παρούσα κυβέρνηση των ΗΠΑ, έγινε η άμεση προτεραιότητα στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής. Η πρόσφατη έκθεση για τη Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας επαναφέρει το “Δόγμα Μονρόε” σε διασταλτική μορφή, με την αμερικανική ήπειρο να είναι ότι πιο σημαντικό πια για την επιβεβαίωση της κυριαρχίας της υπερδύναμης στο δυτικό ημισφαίριο.
«Εάν η ισραηλινό-παλαιστινιακή σύγκρουση παραμείνει άλυτη, η αποτυχία να εφαρμοστεί μια αμοιβαία συμφωνία για τη λύση των δύο κρατών θα αναζωπυρώσει περαιτέρω την πολιτική ατμόσφαιρα στην περιοχή. Η περιφερειακή εχθρότητα για το Ισραήλ θα αυξηθεί. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι εκρήξεις τοπικής βίας με τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ, υποστηριζόμενες από το Ιράν έναντι του Ισραήλ, θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε ευρύ και αιματηρές πολεμικές συγκρούσεις.
Αδύναμοι κρατικοί δρώντες, όπως η Παλαιστίνη και ο Λίβανος, θα πληρώσουν υψηλό τίμημα με χιλιάδες νεκρούς σε άμαχο πληθυσμό. Ακόμη χειρότερα τέτοιες συγκρούσεις θα μπορούσαν να αυξήσουν το επίπεδο των εκατέρωθεν επιθέσεων μεταξύ Ιράν και Ισραήλ. Αυτό θα σύρει τις ΗΠΑ σε απευθείας αντιπαράθεση με το Ιράν. Σε αυτήν την περίπτωση οι ΗΠΑ θα βασιστούν στην αεροπορική υπεροχή τους, για να επιτύχουν καίριο στρατηγικό πλήγμα στο Ιράν, ειδικότερα στις πυρηνικές εγκαταστάσεις».
Εκπληκτική ανάγνωση, σαν να είχε τη δυνατότητα ενόρασής μέσω μιας γυάλινης σφαίρας! Το παλαιστινιακό παραμένει ακόμη άλυτο, τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023 οδήγησαν στην εισβολή και παρατεταμένο πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας με τη Χαμάς, τις συνεχείς συγκρούσεις με τη Χεζμπολάχ στο Λίβανο και τέλος στον πόλεμο των 12 ημερών Ιράν-Ισραήλ, όπου η αμερικανική αεροπορία χτύπησε τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν.
Ο Μπρεζίνσκι για τη Νοτιοανατολική Ασία
Για τη συγκεκριμένη περιοχή, ο Μπρεζίνσκι αναφέρει ότι θα είναι πιο ευπαθής στις διεθνείς διενέξεις στην μετα-αμερικανική εποχή. Η άνοδος Κίνας και Ινδίας, ως σημαντικών περιφερειακών δυνάμεων με παγκόσμιες φιλοδοξίες προωθεί μετατοπίσεις ισχύος στην περιοχή, ενώ ο ανταγωνισμός τους δημιουργεί αναπόφευκτα αβεβαιότητες.
Όντως η Νότια και Ανατολική Ασία έχει γίνει πεδίο ανταγωνισμών, διενέξεων και συγκρούσεων – πόλεμος Ινδίας-Πακιστάν, Ταϊλάνδης-Καμπότζης, διενέξεις της Κίνας με το Βιετνάμ, τις Φιλιππίνες, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα για διαφιλονικούμενες θαλάσσιες ζώνες και η διαρκή ένταση στα Στενά της Φορμόζας μεταξύ Ταιβάν και Κίνας. Το διεθνές σύστημα έχει μετατοπισθεί Ανατολικά.
Σχέσεις ΗΠΑ-Μεξικού
«Στο βαθμό που οι ΗΠΑ παρακμάζουν, το Μεξικό αποτελεί ένα πολύ σημαντικό κίνδυνο λόγω των ρευστών πολιτικών και κοινωνικών συνθηκών. Τα σύνορα των δυο κρατών είναι τόπος βίας, εθνικών εντάσεων, διακίνησης όπλων και ναρκωτικών, παράνομης μετανάστευσης και πολιτικής δαιμονοποίησης… Οι εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στις ΗΠΑ είναι πιθανόν να επαναφέρουν τον προστατευτισμό…
Αυτός μπορεί να επιφέρει πολιτική επιδοτήσεων ώστε να υποστηρίξουν εσωτερικά εκλογικές περιφέρειες μιας η Αμερική που φθίνει θα αυξήσει σχεδόν σίγουρα τη δαιμονοποίηση των μεξικάνων μεταναστών από τις ΗΠΑ και ο σκεπτικισμός για τις ικανότητες του Μεξικού να αντιμετωπίζει τα καρτέλ των ναρκωτικών. Οι ΗΠΑ πιθανόν να προωθήσουν πιο συνεκτικές λύσεις στα ζητήματα αυτά – απαγόρευση εισόδου, επαναπατρισμό μεταναστών, ανέγερση τοίχους και ανάπτυξη στρατού στα σύνορα».
Οι ΗΠΑ έχουν υιοθετήσει τον προστατευτισμό ως προμετωπίδα της οικονομικής πολιτικής τους, η αντιμεταναστευτική ατζέντα εφαρμόζεται για πρώτη φορά τόσο συνεκτικά και με ένταση, 2,5 εκατ. παράνομοι μετανάστες (στην πλειοψηφία τους μεξικανοί) έχουν επαναπατριστεί, το προστατευτικό τοίχος κατά μήκος των συνόρων με το Μεξικό συνεχίζεται να χτίζεται και ο στρατός ελέγχει τα συνοριακά περάσματα μεταξύ των δύο χωρών.
ΗΠΑ-Παγκόσμιος χωροφύλακας
Αναφέρει ότι η απόσυρση των ΗΠΑ από τον ρόλο του παγκόσμιου χωροφύλακα θα δημιουργήσει ευκαιρίες για αναδυόμενες δυνάμεις να εκμεταλλευτούν το κενό που αφήνει η υπερδύναμη σε περιοχές του πλανήτη. Στο σημερινό διεθνές σύστημα πρωταγωνιστούν οι λεγόμενες μεσαίες δυνάμεις του Παγκόσμιου Νότου οι οποίες δρουν ρυθμιστικά, εξισορροπητικά και πλειστηριάζοντάς των εαυτών τους μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.
«Η κεντρική πρόκληση για τις ΗΠΑ και η γεωπολιτικά πρωταρχική αποστολή τις επόμενες δεκαετίες είναι να ανανεώσει τον εαυτό της, να προχωρήσει σε μια μεγάλη σφριγηλή Δύση, ενώ ταυτόχρονα να επιφέρει περίπλοκη ισορροπία στην Ανατολή, ώστε να προσαρμόσει εποικοδομητικά τη κινέζικη παγκόσμια θέση και αποτρέψει το παγκόσμιο χάος».
Αυτό ακριβώς είναι το διακυβεύμα για τις αμερικανικές προεδρίες τα τελευταίων ετών. Δικαίως ο Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι χαρακτηρίζεται ως ο προφήτης της υψηλής στρατηγικής των ΗΠΑ, συνεχίζοντάς να μας εκπλήσσει με την ακρίβεια των προβλέψεων του (και) εκ του τάφου!
Τουρκική δημογραφική κατάρρευση βλέπουν ειδικοί στην γειτονική χώρα τα επόμενα χρόνια
-Η Ελλάδα οφείλει να αλλάξει πολιτική σε σχέση με τους Κούρδους όσο γίνεται το δυνατόν γρηγορότερα

Πολύ άσχημα για την Τουρκία είναι τα αποτελέσματα σε ότι αφορά τα ποσοστά γεννήσεων για το έτος 2025, αφού οι "τουρκικές" Δυτικές επαρχίες γεννούν κατά μέσο όρο 1 παιδί ανά οικογένεια, ενώ οι "Κουρδικές" Ανατολικές επαρχίες, έχουν μέσο όρο γεννήσεων 2 παιδιά ανά οικογένεια.
Η Τουρκία είναι μια χώρα με 85.000.000 κατοίκους το 2025, που όμως δεν είναι όλοι τους εθνικά ή φυλετικά Τούρκοι.
Ειδικά εντός της Τουρκίας ζουν εκατομμύρια Άραβες, δεκάδες εκατομμύρια Κούρδοι (ενδεχομένως ξεπερνούν τα 20.000.000) και φυσικά άλλες εθνικότητες.
Σημαντικότατος πρέπει να είναι και ο αριθμός των ενδεχομένως εκατομμυρίων κρυπτοχριστιανών, που συνεχώς ανακαλύπτουν τις Ελληνικές τους ρίζες χάρη στα σύγχρονα DNA tests.
Συνάμα, οι Κούρδοι, φέρονται να αντικαθιστούν βιολογικά τον Τουρκικό πληθυσμό της Τουρκίας, αφού μετακινούνται στις πόλεις της Δυτικής Τουρκίας και είναι πια πλειοψηφία σε πολλές γειτονιές της Σμύρνης, Κωνσταντινούπολης και αλλού.
Ο γηγενής τουρκικός πληθυσμός θα μειωθεί σε 30.000.000 το 2055, ενώ ο Κουρδικός πληθυσμός είτε θα μείνει ίδιος, είτε θα αυξηθεί σε +30.000.000 άτομα, αναφέρει η dailysabah.com.
Το Τουρκικό Στατιστικό Ινστιτούτο (TurkStat) ανακοίνωσε τα στατιστικά στοιχεία γεννήσεων και θανάτων για το τρέχον έτος αποκαλύπτοντας το τεράστιο πρόβλημα στην χώρα αυτή.Στην ανακοίνωσή του, το ινστιτούτο TurkStat υπογράμμισε την αυξανόμενη επείγουσα ανάγκη για ακριβείς, ενημερωμένες μετρήσεις πληθυσμού, καθώς η Τουρκία αντιμετωπίζει αξιοσημείωτη μείωση των ποσοστών γονιμότητας την τελευταία δεκαετία, η οποία έχει επηρεάσει σημαντικά την ικανότητα ανανέωσης του πληθυσμού της Τουρκίας.Το ινστιτούτο τόνισε ότι τα δεδομένα σε πραγματικό χρόνο είναι απαραίτητα για τη διαμόρφωση αποτελεσματικών και ανταποκρινόμενων στις ανάγκες των πολιτών πολιτικών για τον πληθυσμό.
Η ανάλυση των δεδομένων αποκαλύπτει μια έντονη μείωση 8,3% στις γεννήσεις κατά τους πρώτους επτά μήνες του 2025, φτάνοντας τις 503.765 γεννήσεις, σε σύγκριση με την ίδια περίοδο του προηγούμενου έτους. Ταυτόχρονα, οι θάνατοι σημείωσαν οριακή αύξηση 0,7%, φτάνοντας τις 294.824 εντός του ίδιου χρονικού πλαισίου. Η τριμηνιαία έκθεση πληθυσμού της TurkStat δείχνει ότι ο πληθυσμός ανήλθε σε 85.664.944 στο τέλος του 2024, με αύξηση 315.710 ατόμων που καταγράφηκαν τους πρώτους εννέα μήνες του 2025. Η Τουρκία έχει ανακηρύξει το 2025 ως το «Έτος της Οικογένειας», σηματοδοτώντας επείγουσα ανησυχία για τη μείωση των ποσοστών γονιμότητας της χώρας. Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν χαρακτήρισε την τρέχουσα δημογραφική τάση ως «καταστροφή», αναφερόμενος σε στοιχεία της TurkStat που αποκάλυψαν ότι το ποσοστό γονιμότητας μειώθηκε στο 1,48 πέρυσι. Ο ίδιος ανακοίνωσε την προσοχή στον αυξανόμενο δείκτη εξάρτησης, σημειώνοντας ότι ο ηλικιωμένος πληθυσμός αποτελεί πλέον το 10,6% του συνόλου. Ο Ερντογάν προειδοποίησε ότι έως το 2050, ένας στους τέσσερις Τούρκους θα είναι ηλικίας 65 ετών και άνω, υπογραμμίζοντας τις δημογραφικές πιέσεις που αντιμετωπίζει η χώρα του. Η ανάλυση των δεδομένων αποκαλύπτει μια έντονη μείωση 8,3% στις γεννήσεις κατά τους πρώτους επτά μήνες του 2025, φτάνοντας τις 503.765 γεννήσεις, σε σύγκριση με την ίδια περίοδο του προηγούμενου έτους. Ταυτόχρονα, οι θάνατοι σημείωσαν οριακή αύξηση 0,7%, φτάνοντας τις 294.824 εντός του ίδιου χρονικού πλαισίου. Αυτό σημαίνει ότι οι Κούρδοι θα επικρατήσουν πληθυσμιακά στην Τουρκία τα επόμενα χρόνια, κατακλύζοντας κάθε πόλη ή Κωμόπολη της χώρας αυτής, προκαλώντας προβληματισμό στις επόμενες τουρκικές κυβερνήσεις.
Το ζήτημα αυτό θέλουν δεν θέλουν οι Τούρκοι θα καταλήξει σε πιθανή ανακήρυξη αυτονομίας ή ανεξαρτησία τους τα επόμενα χρόνια, εκτός και αν το τουρκικό βαθύ κράτος ξεκινήσει μια νένα πιθανή γενοκτονία, όπως έκανε με τους Έλληνες, του Αρμένιους, τους Ασσύριους και άλλους εθνοτικούς πληθυσμούς στο παρελθόν.
Η Ορθοδοξία ως θεραπεία_Γέροντας Δαμασκηνός Αγιορείτης
Μια θαυμάσια εκλαϊκευμένη κατήχηση
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ
ΟΤΙ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗ
αλλά μην νοιώθετε «λύπη»
που αντιγράφουμε τα δικά σας ,
χωρίς να σας ρωτήσουμε...
Για την παράγκα μας
είναι γ ε λ ο ι ό τ η τ α η λεγόμενη
«δεοντολογία περί πνευματικών δικαιωμάτων!»