Ποιος να διαφωνήσει μαζί της..

Πίσω από κάθε κομμάτι μοσχαρίσιου κρέατος κρύβονται χρόνια δουλειάς, επενδύσεων και καθημερινής φροντίδας

Από την αναπαραγωγή της αγελάδας, την εγκυμοσύνη και τη γέννηση του μοσχαριού, μέχρι τη σωστή διατροφή, την κτηνιατρική παρακολούθηση και την εκτροφή, χρειάζονται περίπου 5 χρόνια μέχρι ο παραγωγός να φτάσει στο σημείο να πουλήσει το τελικό προϊόν.

Δεν είναι μόνο οι ζωοτροφές. Είναι οι στάβλοι, τα μηχανήματα, η εργασία, οι καιρικές συνθήκες, οι ασθένειες, οι επενδύσεις και το ρίσκο που αναλαμβάνει ο κτηνοτρόφος κάθε μέρα.

Προσέξτε τι τρώτε οι διαβολάνθρωποι είναι αδίστακτοι …

Διατροφικοί μύθοι: 5 παρανοήσεις που... κληρονομήσαμε

 

Το "ένα μήλο την ημέρα..." ήταν σωστό. Το επιβεβαίωσαν έρευνες επί ερευνών, ότι η λαϊκή θυμοσοφία σε αυτήν τουλάχιστον την περίπτωση δεν έκανε λάθος. Έκανε, όμως, σε άλλες. Πόσες φορές, για παράδειγμα, δεν έχετε ακούσει ή/και την περίφημη συζήτηση περί σατανικών συνδυασμών, που θα σας παχύνουν ως διά μαγείας; Σύμφωνα με αυτήν την θεωρία, η "μεσογειακή λεκάνη" οφείλεται στην τάση των λαών της Νοτίου Ευρώπης να σερβίρουν τα κρέατά τους με υδατάνθρακες -πατάτες, ρύζι ή μακαρόνια- ενώ οι Βορειοευρωπαίοι το τρώνε "σκέτο" (sic) γι' αυτό είναι αδύνατοι.

Υπάρχουν διατροφικοί μύθοι τόσο διαδεδομένοι, που κληρονομούνται από γενιά σε γενιά, και δεν καταρρίπτονται παρά μόνο αφού περάσουν χρόνια και αποδειχθούν λανθασμένοι από σειρά ερευνών -διότι μία έρευνα δεν είναι ποτέ επαρκής για να σβήσει από το μυαλό τα λόγια της "σοφής γιαγιάς, που κάτι ήξερε, στο κάτω κάτω έζησε εκατό χρόνια". Ο καθηγητής φυσικής αγωγής και σύμβουλος διατροφής Παντελής Αντωνίου επιχειρεί να βάλει τα πράγματα στη θέση τους, ξεκαθαρίζοντας πέντε διατορφικούς μύθους που μας κληροδότησαν οι γονείς ή ακόμη κι οι παππούδες μας. Δεν θα είναι εύκολο...

Η πορτοκαλάδα ανεβάζει την πίεση
Ίσως θυμάστε από πολύ μικρή ηλικία την γιαγιά σας να λέει ότι δεν κάνει να φάει πορτοκάλι γιατί έχει πίεση. Από την άλλη, κάθε φορά που κάποια δεσποινίδα έπεφτε ημιλυπόθυμη στην τάξη λόγω χαμηλής πίεσης, της έφερναν και μια πορτοκαλάδα για να "της την ανεβάσουν". Στην πραγματικότητα, το στοιχείο που ευθύνεται για την υψηλή πίεση είναι το νάτριο, το οποίο βρίσκεται σε μηδαμινή ποσότητα στην πορτοκαλάδα. Αντίθετα, τα πορτοκάλια και ο φυσικός χυμός τους μάλλον μειώνουν την πίεση παρά την αυξάνουν, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε κάλιο. Η πορτοκαλάδα, λοιπόν, δεν θα πρέπει να αποφεύγεται από ανθρώπους που έχουν τέτοιου είδος προβλήματα, καθώς λειτουργεί ευεργετικά.

Κρέας και άμυλο: Ο συνδυασμός που παχαίνει
Το κρέας με τα μακαρόνια είναι από τους συνδυασμούς που θεωρούνται "απαγορευμένοι". Το πιο συχνό διατροφικό λάθος που έχει αναγκάσει πολλούς ανθρώπους να δοκιμάσουν μονοφαγικές δίαιτες προκειμένου να χάσουν βάρος. Η παρερμηνεία αυτή φαίνεται πως ξεκινά από το γεγονός πως τόσο το άμυλο όσο και η πρωτεΐνη αποτελούν σύνθετα συστατικά που ο οργανισμός καθυστερεί να πέψει. Ωστόσο, η αύξηση ή η απώλεια βάρους εξαρτώνται αποκλειστικά από το ισοζύγιο ενέργειας και όχι από την ποιότητα ή κάποιον "μαγικό" συνδυασμό των θρεπτικών συστατικών. Τα μακαρόνια με το κρέας σε συνδυασμό με τη σάλτσα που πολλές φορές τα συνοδεύει, πράγματι, μπορεί να είναι ένα πιάτο με αρκετές θερμίδες στο σύνολό του. Ανάλογες θερμίδες, ωστόσο, μπορεί προσλάβει κάποιος αν φάει... φασολάκια σε ποσότητα που να δίνει αντίστοιχες θερμίδες.

Σπανάκι για "σιδερένια" μπράτσα
"Φάε όλο το σπανάκι σου για να γίνεις δυνατός σαν τον Ποπάυ. Το σπανάκι έχει σίδηρο". Πόσες μάχες δεν έχουν δώσει οι μανάδες μας για να αδειάσουμε το πιάτο μας! Ευτυχώς, ο σύμμαχος αυτής της προσπάθειας βρισκόταν στα κόμικς διευκολύνοντας την κατάσταση. Κι όμως, η θεωρία των παιδικών μας χρόνων ότι το σπανάκι είναι πολύ πλούσιο σε σίδηρο οφείλεται σε κάποια αρχική λανθασμένη μέτρηση. Στη θεωρία αυτή βασίστηκε ο Ποπάυ και ξεδιπλώθηκε ο μύθος. Ποια είναι η αλήθεια; Τα φασόλια περιέχουν 3,7mg/ 100 γρ., το σπανάκι έρχεται δεύτερο με 3,6 mg/ 100 γρ, ενώ τελευταίες, ποιος να το πίστευε, είναι οι φακές με 3,3 mg/ 100γρ. Την πρωτιά, ωστόσο, φαίνεται να κατέχουν τα πράσα, που περιέχουν 7,6 mg/ 100 γρ. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί, άραγε, τον Ποπάυ να τρώει πράσα και μετά να νικάει τους κακούς; Τέλος, ας μην ξεχνάμε πως ο σίδηρος των φυτικών τροφών (μη αιμικός σίδηρος) απορροφάται σε πολύ μικρό ποσοστό. Για να αυξήσετε την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου, φροντίστε να συνοδεύετε τα αντίστοιχα γεύματά σας με μια πηγή βιταμίνης C, όπως ένα φυσικό χυμό πορτοκάλι ή ένα χυμό με έξτρα βιταμίνη C.

"Μη βάζεις ζάχαρη στο γάλα σου, παχαίνει, αν θες βάλε μέλι…"
Πολλές φορές στην παιδική ηλικία οι γονείς παρότρυναν να χρησιμοποιούμε μέλι αντί για ζάχαρη, επειδή αφενός είναι πιο υγιεινό και αφετέρου έχει λιγότερες θερμίδες από τη ζάχαρη. Πράγματι, το μέλι φαίνεται να είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, όπως κάποια ιχνοστοιχεία και βιταμίνες, αν και η ποσότητα που δίνει ένα κουταλάκι μέλι είναι τόσο μικρή που δε διαφοροποιεί σημαντικά τις προσλαμβανόμενες βιταμίνες στο σύνολο της ημέρας. Όσο για τις θερμίδες; Τίποτα. Το μέλι στην πραγματικότητα έχει περισσότερες θερμίδες από τη ζάχαρη, 64 αντί 46 ανά κουταλιά. Το πλεονέκτημά του είναι ότι είναι πιο γλυκό, άρα με μικρότερη ποσότητα μελιού έχουμε την ίδια γλυκιά γεύση. Πόσο εύκολα, όμως, μπορούμε να έχουμε μια κοφτή κουταλιά μέλι;

Δώσε αίμα, πιες… χυμό πορτοκάλι
Μια από τις μεγαλύτερες παρανοήσεις είναι η συνήθεια να πίνει κάποιος πορτοκαλάδα, αφού έχει δώσει αίμα. Ο περισσότερος κόσμος πιστεύει ότι η πορτοκαλάδα ανεβάζει τον αιματοκρίτη και βοηθά στην αποκατάσταση του όγκου του αίματος που έφυγε από τον οργανισμό μας. Η αλήθεια είναι ότι το ίδιο θα συνέβαινε αν πίναμε απλά… νεράκι. Στην πραγματικότητα, τα κύτταρα και τα στοιχεία που βρίσκονται διαλυμένα στο αίμα αποκαθίστανται περίπου σε 3-4 εβδομάδες μετά την αιμοδοσία. Η παρανόηση γίνεται επειδή στον δότη προσφέρεται πορτοκαλάδα, κάτι που έχει να κάνει περισσότερο με ψυχολογικούς (η πορτοκαλάδα ενισχύει τον οργανισμό μας, περιέχει βιταμίνη C κ.α) παρά με ουσιαστικούς λόγους.

Παγκόσμια Τράπεζα Σπόρων - Το Πιο Προστατευμένο Μέρος στη Γη

Η επιβίωση του ανθρώπινου πολιτισμού εξαρτάται από μια εξαιρετικά εύθραυστη ισορροπία, στη βάση της οποίας βρίσκεται η γεωργία,και όχι τα διατροφικά σκατά που θέλουν να επιβάλουν οι νεοταξίτες... 

 Ανεξάρτητα από την τεχνολογική μας πρόοδο, η πρόσβαση στην τροφή παραμένει ο πρωταρχικός βιολογικός περιορισμός του είδους μας. Σε έναν κόσμο που απειλείται από πυρηνικές συγκρούσεις, ακραία κλιματικά φαινόμενα, γεωλογικές ανακατατάξεις και παγκόσμιες πανδημίες, η ανάγκη για τη διασφάλιση της βιολογικής μας κληρονομιάς οδήγησε στη δημιουργία του πιο απόκοσμου και ασφαλούς αρχιτεκτονικού έργου της σύγχρονης ιστορίας. 

 

Η Παγκόσμια Τράπεζα Σπόρων του Σβάλμπαρντ δεν αποτελεί προϊόν συνωμοσιολογίας, αλλά ένα υπαρκτό, υπόγειο οχυρό, σχεδιασμένο με βάση τους νόμους της θερμοδυναμικής και της κρυοβιολογίας. Σήμερα, θα αφήσουμε στην άκρη τις υπερβολές. Θα εξετάσουμε με την ψυχρή γλώσσα των γεωλογικών δεδομένων, των κατασκευαστικών προτύπων και των πρωτοκόλλων ασφαλείας, τη δομή του θησαυροφυλακίου που κατασκευάστηκε για να αντέξει το τέλος του κόσμου. Αυτή είναι η ανατομία του οχυρού της αποκάλυψης.

Για πες μας ρε αδερφέ τι γίνεται με τους ΛΑΓΟΚΕΦΑΛΟΥΣ;

Γιατί η καρέτα-καρέτα είναι ο φυσικός εχθρός του λαγοκέφαλου. Τι συμβαίνει με τις τοξίνες και ποια είδη τρώνε τους γόνους

---

Για χρόνια ο λαγοκέφαλος θεωρούνταν ένας σχεδόν ανίκητος εισβολέας στις ελληνικές θάλασσες. Το τοξικό ψάρι που έφτασε στη Μεσόγειο από την Ερυθρά Θάλασσα μέσω της Διώρυγας του Σουέζ εξαπλώθηκε με εντυπωσιακή ταχύτητα, προκαλώντας ζημιές στα αλιευτικά εργαλεία, μειώνοντας πληθυσμούς ψαριών και δημιουργώντας ανησυχία ακόμη και για τη δημόσια υγεία λόγω της ισχυρής νευροτοξίνης που περιέχει σε περίπτωση που καταναλωθεί.

Κι όμως, η φύση φαίνεται πως έχει τρόπο να αντιδράσει.

Επιστημονικές έρευνες των τελευταίων ετών αποκάλυψαν ότι η θαλάσσια χελώνα καρέτα-καρέτα, ένα από τα πλέον προστατευόμενα είδη της Μεσογείου, τρέφεται με λαγοκέφαλους. Το εύρημα προκάλεσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον στους επιστήμονες, καθώς ο λαγοκέφαλος διαθέτει δύο ισχυρούς μηχανισμούς άμυνας: φουσκώνει το σώμα του όταν απειλείται και περιέχει την εξαιρετικά επικίνδυνη τετροδοτοξίνη.

Παρά τα εμπόδια αυτά, οι καρέτα-καρέτα φαίνεται ότι μπορούν να τον καταναλώσουν χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα.

Ο λαγοκέφαλος (Lagocephalus sceleratus) θεωρείται ένα από τα πιο επιθετικά είδη που έχουν εισβάλει στις ελληνικές θάλασσες.

Ο εισβολέας που άλλαξε τη Μεσόγειο

Ο λαγοκέφαλος (Lagocephalus sceleratus) εμφανίστηκε στη Μεσόγειο στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και σήμερα συναντάται σχεδόν σε όλες τις ελληνικές θάλασσες. Το μήκος του μπορεί να ξεπεράσει το ένα μέτρο, ενώ τα χαρακτηριστικά δόντια του λειτουργούν σαν κοφτερές πένσες που σπάνε όστρακα, καβούρια αλλά και αλιευτικά δίχτυα.

Οι ψαράδες τον θεωρούν έναν από τους σημαντικότερους εχθρούς τους. Σε πολλές περιοχές του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου καταστρέφει αλιεύματα πριν ακόμη ανασυρθούν τα δίχτυα, ενώ η παρουσία του έχει επηρεάσει την ισορροπία πολλών θαλάσσιων οικοσυστημάτων.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως είναι ότι απειλεί θαλάσσια είδη που έχουν επιβιώσει επί χιλιάδες χρόνια στη μεσόγειο θάλασσα. Οι ισορροπίες ανατρέπονται δραματικά γρήγορα.

Η χελώνα που δεν φοβάται τον λαγοκέφαλο

Η καρέτα-καρέτα (Caretta caretta) είναι γνωστή για τα πανίσχυρα σαγόνια της. Η διατροφή της περιλαμβάνει καβούρια, αχινούς, δίθυρα μαλάκια και άλλους οργανισμούς με σκληρό κέλυφος.

Όταν οι επιστήμονες εξέτασαν το περιεχόμενο στομαχιών νεκρών χελωνών που είχαν ξεβραστεί στις ακτές της Κύπρου και της Ανατολικής Μεσογείου, εντόπισαν υπολείμματα λαγοκέφαλων, ακόμη και μεγάλων.

Το εύρημα αποτέλεσε την πρώτη σαφή απόδειξη ότι οι χελώνες όχι μόνο επιτίθενται στους λαγοκέφαλους αλλά τους καταναλώνουν συστηματικά.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η καρέτα-καρέτα διαθέτει φυσική ανθεκτικότητα στις τοξίνες ή μηχανισμούς που της επιτρέπουν να διαχειρίζεται τις ποσότητες τετροδοτοξίνης που προσλαμβάνει. Το ζήτημα εξακολουθεί να μελετάται, ωστόσο η οικολογική σημασία της ανακάλυψης είναι μεγάλη.

Οι ισχυρές γνάθοι της καρέτα-καρέτα της επιτρέπουν να συνθλίβει σκληρά κελύφη αλλά και να αντιμετωπίζει τον λαγοκέφαλο.

Ελληνικές θάλασσες, ελληνικές χελώνες

Η Ελλάδα φιλοξενεί μερικούς από τους σημαντικότερους πληθυσμούς καρέτα-καρέτα στη Μεσόγειο. Οι παραλίες ωοτοκίας της Ζακύνθου, του Κυπαρισσιακού Κόλπου, της Κρήτης και της Πελοποννήσου αποτελούν κρίσιμα καταφύγια για το είδος.

Η προστασία αυτών των περιοχών είχε μέχρι σήμερα ως βασικό στόχο τη διάσωση ενός απειλούμενου ζώου. Τα νέα επιστημονικά δεδομένα προσθέτουν μία ακόμη διάσταση: η διατήρηση των πληθυσμών της καρέτα-καρέτα ίσως βοηθά και στον φυσικό έλεγχο ενός από τα πιο προβληματικά ξενικά είδη της Μεσογείου.

Με άλλα λόγια, η χελώνα που προστατεύεται εδώ και δεκαετίες από περιβαλλοντικές οργανώσεις και κρατικούς φορείς μπορεί να λειτουργεί ταυτόχρονα και ως φυσικός σύμμαχος των ελληνικών θαλασσών.

Η φύση δίνει τη δική της απάντηση

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι η καρέτα-καρέτα δεν πρόκειται από μόνη της να εξαλείψει τον λαγοκέφαλο. Οι πληθυσμοί του εισβολέα, είναι ήδη τεράστιοι και η αναπαραγωγή του ιδιαίτερα γρήγορη. Γεννά 780 αυγά ανα γραμμάριο του βάρους του. Αυτό σημαίνει ότι γεννά εκατομμύρια αυγά εκ των οποίων επιβιώνει ένα μεγάλο ποσοστό καθώς οι γόνοι του λαγοκέφαλου, είναι τροφή για τις ζαργάνες, τους λούτσους, τις παλαμίδες και τα μαγιάτικα. Γι αυτό και τα κράτη επιδοτούν τους ψαράδες, να πιάνουν λαγοκέφαλους, κυρίως την περίοδο της αναπαραγωγής.

Ωστόσο, η ανακάλυψη ότι ένας φυσικός θηρευτής έχει ήδη προσαρμοστεί και αξιοποιεί τον λαγοκέφαλο ως τροφή αποτελεί μία από τις πιο αισιόδοξες ειδήσεις για το θαλάσσιο περιβάλλον της Ανατολικής Μεσογείου.

Ίσως τελικά ο πραγματικός φρουρός των ελληνικών θαλασσών να μην είναι κάποιο μεγάλο αρπακτικό ψάρι, αλλά μια θαλάσσια χελώνα που εδώ και εκατομμύρια χρόνια διασχίζει αθόρυβα το Αιγαίο και το Ιόνιο. 

πηγή 

Φθάσαμε στὸν 21ο αἰῶνα γιὰ νὰ μάθουμε νὰ τρῶμε ἀκρίδες! Καὶ ἡ κτηνοτροφία;

 

Toῦ Βασίλειου Εὐσταθίου, Δρ. Φυσικοῦ, Θεολόγου, MEd

1. Εἰσαγωγή.

Τὰ τελευταία χρόνια γινόμαστε μάρτυρες μιᾶς προσπάθειας ποὺ γίνεται γιὰ ἀποδυνάμωση τοῦ πρωτογενή τομέα, μέσα ἀπὸ μιὰ σειρά ἐνέργειες, ὅπως ἡ μαζικὲς θανατώσεις ζώων μὲ τὸ πρόσχημα μεταδιδόμενων νόσων (εὐλογιά), ὑπογραφὴ καταστροφικῶν συμβάσεων, ὅπως αὐτὴ τῆς ΕΕ μὲ τὶς χῶρες ποὺ ἀνήκουν στὴν Mercosur, καταλογισμὸς στὴν κτηνοτροφία ὅτι εἶναι σημαντικὸς παράγοντας στὴν μόλυνση τοῦ περιβάλλοντος καὶ προώθηση πρότασης ἀντικατάστασής της ἀπὸ τὴν ἐντομοτροφία (!!!). 

Ὅλα αὐτὰ ὅμως ἀπειλοῦν καὶ προσβάλλουν ἐν τέλη τὴν αυτονομία μας και την αυτάρκειά μας, ποὺ βασίζεται πάνω στὸν πρωτογενὴ τομέα, τοῦ ὁποίου ἡ ἀποδυνάμωση ποὺ ἐπιχειρεῖται μὲ τοὺς παραπάνω τρόπους μᾶς ἐξαρτᾶ ἰσχυρὰ ἀπὸ οἰκονομίες τρίτων, μὲ ὅτι αὐτὸ μπορεῖ νὰ συνεπάγεται γιὰ τὴν αὐτοδιάθεση τῆς ἐλευθερίας μας. Καὶ ἡ καταστρατήγηση αὐτῆς εἶναι ποὺ τελικά, ἄν κοιτάξουμε βαθύτερα στὶς πνευματικές αἰτίες, πέρα ἀπὸ τὰ ἐξωτερικὰ αἴτια, δηλαδὴ τὰ ἰδιοτελὴ συμφέροντα τῶν διεθνῶς ἰσχυρῶν, τὴν συναντάμε νὰ βρίσκεται πίσω ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὑπόθεση.

2. Ἡ ἀξία τῆς εὐλογημένης κτηνοτροφίας.

Ἡ κτηνοτροφία μέσα στὴν βιβλικὴ ἱστορία κατέχει ἐξ ἀρχῆς ἰδιαίτερη θέση. Στὴν ἀρχὴ τοῦ τέταρτου κεφαλαίου τοῦ ἱεροῦ βιβλίου «Γένεσις»  (Γεν. 4, 2), τὸ δεύτερο παιδὶ τῶν πρωτοπλάστων, ὁ Ἄβελ περιγράφεται ὡς βοσκὸς προβάτων! Μάλιστα, τὸ ἱερὸ βιβλίο περιγράφει στὴν συνέχεια ὅτι πρόσφερε στὸ Θεὸ εὐάρεστη θυσία ἀπὸ τὰ πρωτότοκα ἀρνάκια του, ποὺ αὐτὸ ἔγινε καὶ αἰτία γιὰ νὰ τὸν φθονήσει ὁ Κάιν καὶ τελικὰ νὰ τὸν σκοτώσει. Στὴ συνέχεια, στὸ ἴδιο βιβλίο, οἱ προπάτορες τοῦ ἐκλεκτοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, ἀπὸ τὸν ὁποῖο θὰ προερχόταν ὁ Σωτήρας Χριστός, ὁ Ἁβραάμ, ὁ Ἰσαάκ καὶ ὁ Ἰακώβ, περιγράφονται ὅλοι ὡς ποιμένες προβάτων. 

Ἀργότερα στὸ τρίτο κεφάλαιο τῆς «Ἐξόδου» (Ἐξ. 3,1), παρουσιάζεται καὶ ὁ Μωυσής ὡς ποιμένας προβάτων τοῦ πεθεροῦ του Ἰοθόρ κατὰ τὴν διαμονή του στὴ Μαδιάμ. Τότε, καὶ ἐνῶ ἔβοσκε τὰ πρόβατα, εἶδε καὶ τὸ ὄραμα τῆς φλεγόμενης ἀλλὰ μὴ καιόμενης βάτου. Στὰ ἐπόμενα κεφάλαια τοῦ ἴδιου ἱεροῦ βιβλίου, κατὰ τὴν ἀποστολή του στὸν Φαραὼ τὸ σταθερὸ καὶ ἀνυποχώρητο αἴτημά του κατὰ τὴν διάρκεια τῶν δέκα πληγῶν, μέχρι τελικὰ αὐτὸ νὰ πραγματοποιηθεῖ, ἦταν ὁ λαὸς νὰ ἐξέλθει σύσσωμος ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο μαζὶ μὲ ὅλα του τὰ ζώα, αἰγοπρόβατα καὶ μοσχάρια. 

Τελικά, στὸ δωδέκατο κεφάλαιο τῆς «Ἐξόδου» ὁ Κύριος παραδίδει στοὺς Ἑβραίους τὶς λεπτομέρειες τῆς ἱεροτελεστίας τοῦ Πάσχα, στὴν ὁποία κεντρικὴ θέση κατέχει ἡ σφαγὴ τοῦ ἀρνίου καὶ ἡ πλήρης κατανάλωσή του ἀπὸ κάθε ἑβραϊκὴ οἰκογένεια. Αὐτὴ θὰ τοὺς γλίτωνε ἀπὸ τὸ ἐπερχόμενο κακὸ καὶ θὰ τοὺς ὁδηγοῦσε στὴν ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὴν σκλαβιὰ τῆς Αἰγύπτου. Ἀπὸ τότε καὶ στὸ ἐξῆς, κάθε χρόνο, τὴν ἴδια ἡμέρα, θὰ ἐπαναλαμβανόταν μὲ τὸν ἴδιο τρόπο, θυμίζοντάς τους τὴν ἀπελευθέρωσή τους. Ὅμως καὶ στὴν μετὰ Χριστὸν ἐποχή, ἡ ἑορτὴ τοῦ Πάσχα καὶ ἡ βρώσης τοῦ ἀμνοῦ παραμένει, ἔστω καὶ μὲ νέο πλέον πνευματικὸ περιεχόμενο.

Ἀλλὰ καὶ παρακάτω στὸ Ά Βασιλειῶν (Ά Βασ. 16, 12), ὁ μετέπειτα βασιλιὰς Δαυὶδ περιγράφεται ὡς βοσκὸς τῶν προβάτων τοῦ πατέρα του.  Μάλιστα ἡ ἐκπαίδευσή του στὴν προστασία τοῦ ποιμνίου του ἀπὸ τὰ ἄγρια θηρία ἦταν τέτοια, ποὺ χάρη σὲ αὐτὴ ἀργότερα νίκησε τὸν φοβερὸ Γολιάθ, μὲ τὸν ὁποῖο δὲν τολμοῦσαν νὰ ἀναμετρηθοῦν οὔτε οἱ πιὸ ἀξιόμαχοι καὶ γενναῖοι στρατιῶτες τοῦ Ἰσραήλ.

Στὴν Καινή Διαθήκη πάλι, στὸ «Κατὰ Λουκά Εὐαγγέλιο» (Λκ. 2, 8-20), ποιμένες ἦταν αὐτοὶ ποὺ ἀξιώθηκαν νὰ γίνουν οἱ πρῶτοι μάρτυρες τῆς γενέσεως τοῦ Θεανθρώπου Σωτήρος στὸ σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος μέσα ἀπὸ πολλὲς παραβολὲς παρουσίαζει τὸν ἐαυτό του ὡς τὸν καλὸ ποιμένα, ποὺ θυσιάζει τὸν ἑαυτό του γιὰ χάρη τῶν προβάτων, δηλαδὴ τῶν πιστῶν, τὰ ὁποία ἀκοῦν τὴν φωνὴ του καὶ τον ἀκολουθοῦν. Ποιμένες ὀνομάζονται στὴ συνέχεια καὶ οἱ Ἀπόστολοι καὶ οἱ διάδοχοί τους, ποὺ στέκουν «εἰς τύπον καὶ τόπον Χριστοῦ» καὶ ποιμαίνουν τὰ πρόβατά Του: «λέγει τῷ Σίμωνι Πέτρῳ ὁ Ἰησοῦς· Σίμων Ἰωνᾶ, ἀγαπᾷς με; … βόσκε τὰ ἀρνία μου», (Ἰω. 21, 15).

Ἐκτὸς αὐτοῦ, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς παρουσιάζεται ἀπὸ τὸν Τίμιο Πρόδρομο καὶ ὡς ἀρνίο: «βλέπει ὁ Ἰωάννης τὸν Ἰησοῦν ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει· ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου», (Ἰω. 1, 29). Στὸ βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως μάλιστα ὁ Χριστὸς στέκει ὡς «τὸ ἀρνίον τὸ ἐσφαγμένον» (Ἀπ. 5, 6). Εἶναι Αὐτὸς ποὺ ὡς «ἀρνίον» μᾶς προσφέρεται γιὰ νὰ κοινωνήσουμε τὸ Ἄχραντο Σώμα καὶ τὸ Τίμιο Αἷμα Του καὶ ἔτσι νὰ θεραπευτοῦμε καὶ νὰ σωθοῦμε. Ἐπομένως τὸ ἀρνίο εἶναι τὸ ζῶο, τὸ ὁποῖο αὐτὸ καὶ ἡ διαποίμανσή του ἔχει τὶς περισσότερες ἁγιογραφικὲς ἀναφορὲς καὶ φέρει ὑψηλοὺς πνευματικούς, χριστολογικοὺς καὶ σωτηριολογικοὺς συμβολισμούς. 

3. Βρίσκει ἐρείσματα στὴν Ἁγία Γραφὴ ἡ ἐντομοφαγία;

Οἱ πρώτοι ἄνθρωποι στὴν Βίβλο, ἀλλὰ καὶ πολλοὶ μετέπειτα ποὺ ἀσχολοῦνταν ἄμεσα μὲ τὴν ἐξασφάλιση τροφῆς γιὰ τοὺς ἴδιους, τὶς οἰκογένειές τους καὶ τοὺς συμπολίτες τους, ἦταν κυνηγοί, κτηνοτρόφοι ἤ γεωργοί. Πουθενὰ στὸ ἱερὸ βιβλίο δὲν μαρτυροῦνται, ἀλλὰ οὔτε καὶ μὲ ὁποιοδήποτε τρόπο ὑπονοοῦνται, ἐντομοτρόφοι καὶ ἐντομοφάγοι. Στὸ ἱερὸ βιβλίο τῆς «Ἐξόδου» μάλιστα, ὅπου περιγράφονται οἱ καταστροφικὲς πληγὲς κατὰ τοῦ πείσματος καὶ τῆς ἀδιαλλαξίας τοῦ Φαραώ, ἀνάμεσά τους περιλαμβάνονται καὶ κατακλυσμὸς ἀπὸ κουνούπια, μύγες, ἀκρίδες, ἀλλὰ καὶ βατράχια, ποὺ κατάστρεφαν τὶς σοδειές τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἔκαναν τὴν ζωή τους ἀνυπόφορη. Ἄν τρώγονταν αὐτὰ ποὺ τοὺς ἐπιτίθονταν οἱ Αἰγύπτιοι, θὰ ἔπρεπε αὐτοὶ νὰ ἦταν εὐτυχισμένοι, γιατὶ θὰ εἶχαν δωρεὰν πλεόνασμα φαγητοῦ. Ὅμως ἡ ἐπίθεση δὲν εἶχε καμιὰ τέτοια εὐχαρίστηση, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἀποτελοῦσε κατάρα βασανιστικὴ γι’ αὐτούς, ἀπὸ τὴν ὁποία ζητοῦσαν ἀπεγνωσμένα λύτρωση. Εἶναι δυνατὸν ὅτι θεωροῦταν, καὶ ἦταν ὅντως, κατάρα πρὶν ἀπὸ 3500 χρόνια, σήμερα νὰ ἀποτελεῖ μὲ ὁποιονδήποτε τρόπο εὐλογία;

Ἀλλὰ καὶ στὴν Καινὴ Διαθήκη ὑπάρχει τὸ γνωστὸ χαρακτηριστικὸ χωρίο μὲ τὰ ἐξῆς σαφὴ λόγια τοῦ Κυρίου: «τίνα δὲ ἐξ ὑμῶν τὸν πατέρα αἰτήσει ὁ υἱὸς ἄρτον, μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; ἢ καὶ ἰχθύν, μὴ ἀντὶ ἰχθύος ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ; ἢ καὶ ἐὰν αἰτήσῃ ᾠόν, μὴ ἐπιδώσει αὐτῷ σκορπίον;» (Λκ. 11, 11-12). Ἐδῶ ὁ Κύριος μὰς ἐξηγεῖ ὅτι στὰ παιδιά μας ὅταν μας ζητοῦν ψωμὶ δὲν τοὺς δίνουμε πέτρες,  οὔτε ἀντὶ γιὰ ψάρι τοὺς δίνουμε φίδι, ὅπως ἐπίσης κι ἄν ζητήσουν αὐγὸ δὲν τοὺς δίνουμε σκορπιό! Διδάσκοντάς μας τὰ παραπάνω, ὁ Κύριος εἶναι ξεκάθαρο ὅτι θέτει ὄντα σὰν τὰ φίδια καὶ τοὺς σκορπιοὺς ἐντελῶς ἀνώφελα καὶ ἀκατάλληλα εἰς βρώσιν, ποὺ μάλλον μπορεῖ να εἶναι ἐπιζήμια. Μήπως ἄλλαξε κάτι μετὰ ἀπὸ 2000 χρόνια σὲ αὐτὰ τὰ πλάσματα καὶ τώρα ἔγιναν ὑγιεινὰ καὶ θρεπτικά; Δὲν παραμένουν τὰ ἴδια;  

Στὶς «Πράξεις τῶν Ἀποστόλων» πάλι, ὅπου περιγράφεται τὸ ὅραμα τοῦ Πέτρου, μὲ τὸ ὁποῖο παίρνει ἐντολὴ ἀπὸ τὸν Κύριο νὰ τρώει ὅλα τὰ ζώα (ἄν καὶ δὲν κυριολεκτεῖ, ἀλλὰ ἐννοεῖ νὰ δέχεται στὴν Ἐκκλησία καὶ να βαπτίζει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ποὺ τὸ θέλουν ἀσχέτως προελεύσεως), ὁ Κύριος ἀναφέρεται σὲ ΤΕΤΡΑΠΟΔΑ, καὶ ὄχι σὲ ἐξάποδα ἤ ἄλλα πλάσματα μὲ περισσότερα πόδια: «καὶ θεωρεῖ τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον καὶ καταβαῖνον ἐπ᾿ αὐτὸν σκεῦός τι ὡς ὀθόνην μεγάλην, τέσσαρσιν ἀρχαῖς δεδεμένον καὶ καθιέμενον ἐπὶ τῆς γῆς, ἐν ᾧ ὑπῆρχε πάντα τὰ τετράποδα τῆς γῆς καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ ἑρπετὰ καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ. καὶ ἐγένετο φωνὴ πρὸς αὐτόν· ἀναστάς, Πέτρε, θῦσον καὶ φάγε» (Πρ. 10,11-13). Ὅπου ἀσφαλῶς τὰ ζώα εἶναι τὰ τετράποδα, ἐνῶ τὰ ἔντομα ἔχουν περισσότερα πόδια.

Τέλος, θὰ πρέπει νὰ διευκρινήσουμε καὶ ὅτι ἡ τροφὴ τοῦ Τιμίου Πρόδρομου, ποὺ περιγράφεται στὸ χωρίο Μτ. 3,4 ὡς ἄγριο μέλι καὶ ἀκρίδες, δὲν ἀποτελούταν φυσικὰ ἀπὸ τὰ ζωύφια ἀκρίδες, ἀλλὰ ἀπὸ τὶς τρυφερὲς ἄκρες τῶν φυτῶν. Ἀφοῦ καὶ ἡ ὀνομασία «ἀκρίδα» προέρχεται ἀπὸ τὴν λέξη «ἄκρη». Καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τοὺς διαδόχους του, δηλαδὴ τοὺς ἀσκητὲς ὅλων τῶν ἐποχῶν, οἱ ὁποίοι κατὰ τὸ παράδειγμά του ὅλοι τρέφονταν καὶ τρέφονται μὲ φυτικὲς τροφὲς καὶ ἐλάχιστες ἤ καθόλου ζωικές. Δὲν θὰ μποροῦσε ἄλλωστε νὰ ζοῦσε ὁ Τίμιος Πρόδρομος τρώγοντας συνεχῶς ὡς ξηρὴ τροφὴ  μόνο αὐτὰ τὰ ζωύφια, ἀφοῦ τὰ συγκεκριμένα ἔντομα τὸν περισσότερο καιρὸ τοῦ ἔτους δὲν κυκλοφοροῦν πουθενά, παρά μόνο τοὺς τρεῖς πιὸ θερμοὺς θερινοὺς μῆνες.

Ἀλλὰ καὶ ἄν κάποιος θέλει νὰ ἐπιμένει ὅτι ὄντως ὁ μεγαλύτερος ἀσκητῆς ὅλων τῶν αἰώνων ἔτρωγε ὅλο τὸν καιρὸ αὐτὰ τὰ ζωύφια, μπορεῖ ποτὲ αὐτὸ νὰ σημαίνει ὅτι πρέπει ὅλοι νὰ τὸν μιμηθοῦμε; Ἄν εἶναι ἔτσι, τότε ἄς τὸν μιμηθοῦμε καὶ μὲ τὸ νὰ ἀναχωρήσουμε ἀπὸ τὸν κόσμο γιὰ νὰ ζήσουμε στὴν ἔρημο, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ νὰ μὴν ξαναφάμε τίποτα ἄλλο ζωικό, ὅπως ἔπραττε αὐτός, ὁ σεβασμιώτερος τῶν προφητῶν.       

5. Ἄλλες κοινωνίες γιὰ τὴν ἐντομοφαγία - Ἡ φιλοζωία στὸν τόπο μας.

Βασικὸ ἐπιχείρημα ὑπὲρ τῆς ἐντομοτροφίας καὶ ἐντομοφαγίας εἶναι ὅτι στὴν Ἄπω Ἀνατολή, στὴν Αφρική καὶ στὴν Κεντρικὴ Ἀσία τρῶνε ἔντομα. Μάλιστα τρῶνε ἔντομα ἐκτὸς τέτοιων περιορισμῶν, ὅπως αὐτῶν ποὺ ὑπάρχουν στὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες, δηλαδὴ τρῶνε ἀκόμα καὶ ζωύφια ὅπως σκορπιοὶ καὶ κατσαρίδες!!!... Μπορεῖ ὅποιος δὲν γνωρίζει καὶ ἀμφιβάλλει, ἄν θέλει καὶ ἀντέχει, νὰ ἀναζητήσει σχετικὰ βίντεο στὸ διαδίκτυο καὶ νὰ διαπιστώσει αὐτὸ μὲ τὰ μάτια του. Ὡστόσο σὲ κάποια ἀπὸ αὐτὰ τὰ μέρη δὲν τρῶνε μόνο ἔντομα, ἀλλὰ καὶ ζώα, ὅπως ποντίκια καὶ γάτες!!!... Ἄς ἀναλογιστοῦμε ὅτι στὴν Ἑλλάδα τελευταῖα φορὰ που οἱ πρόγονοί μας ἔφαγαν τέτοια πράγματα ἦταν τὸ 1826 στὸ Μεσολόγγι, ὅταν ἀπ’ ἔξω βρίσκονταν μερικὲς δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι, χωρὶς νὰ ἐπιτρέπουν ἐπὶ ἕνα ἔτος τὴν διέλευση τροφίμων γιὰ τοὺς πολιορκημένους. Φυσικὰ τώρα δὲν ζοῦμε σὲ κανέναν τέτοιο ἀποκλεισμό. 

         

Ἴσως θὰ πεῖ κανεῖς ὅτι ἡ συζήτηση δὲν εἶναι γιὰ αὐτὰ τὰ ζώα, ἀλλὰ γιὰ ἔντομα. Ναί, ἀλλὰ ἄν γιὰ ἐπιχείρημα χρησιμοποιεῖται τὶ τρῶνε οἱ ἄνθρωποι στὰ παραπάνω μακρινὰ μέρη, τότε θὰ πρέπει νὰ γνωρίζουμε ὅτι σὲ κάποια ἀπὸ αὐτὰ τρῶνε καὶ τὰ παραπάνω ζώα. Ἄν τοὺς μιμηθοῦμε στὴν μιὰ συνήθεια, ἀργότερα δὲν ἀποκλείεται νὰ μᾶς προταθεῖ νὰ τοὺς μιμηθοῦμε καὶ στὴν ἄλλη. Ὡστόσο, θὰ πρέπει νὰ σημειώσουμε κάτι χαρακτηριστικό, που δείχνει τὴν πλήρη διαφοροποίηση σὲ διάφορα ζητήματα τοῦ κόσμου μας ἐδῶ σὲ σχέση μὲ κοινωνίες σὰν τῶν παραπάνω χωρῶν.  Πρὶν λίγες ἡμέρες (7 Ιουνίου 2026) ἕνας ἄντρας ἔλαβε πρόστιμο 30000 εὐρὼ γιὰ κάθε ἕνα γατάκι ἀπὸ τὰ ἑννέα συνολικά, ποὺ ἐγκατέλειψε ἔξω στὴν ὕπαιθρο, σὲ ἕνα ἀπομακρυσμένο οἰκόπεδο! Ἀπὸ τὴν ἄλλη, κατὰ εἰρωνικὴ σύμπτωση, αὐτὸν τὸν καιρὸ δίνονται καὶ οἱ ἀποζημιώσεις πρὸς τοὺς κτηνοτρόφους γιὰ τὰ ζώα τους, ποὺ θανατώθηκαν μὲ τὸ πρόσχημα τῆς εὐλογιᾶς. Γιὰ κάθε ἕνα πρόβατο ἤ κατσίκι τὸ χρηματικὸ ποσὸ ποὺ παίρνουν εἶναι στὴν καλύτερη περίπτωση  570 εὐρώ (καὶ μάλιστα αὐτὸ ἰσχύει γιὰ τὰ ἐνήλικα, ἐνῶ τὰ ἀνήλικα ἀποζημιώνονται λιγότερο!). Καὶ τὸ ἰλιγγιῶδες αὐτὸ πρόστιμο δώθηκε ἐνῶ τὰ γατάκια ἐπέζησαν, γιατὶ ὁ κατηγορούμενος τὰ ἐγκατέλειψε μεν, ἀλλὰ δὲν τὰ θανάτωσε, σὲ ἀντίθεση μὲ τὰ προβατάκια ποὺ κατέληξαν θαμμένα στοὺς λάκκους κυριολεκτικὰ «τζάμπα καὶ βερεσέ» («τζάμπα», γιατὶ τὰ περισσότερα μποροῦσαν νὰ σωθοῦν μὲ ἀγωγὴ ἥ ἐμβολιασμό,  καὶ «βερεσέ», γιατὶ οἱ ἀποζημιώσεις καθυστέρησαν ὡς συνήθως). 

Ἄρα στὴν χώρα μας τὰ γατάκια ἀπολαμβάνουν ἰδιαίτερη μεταχείριση καὶ ἀξία (μήπως λόγω τοῦ ὅτι εἶναι κάπως ἐξυπνότερα ἤ ὀμορφότερα;!...), παρόλο ποὺ πολλὲς φορὲς μπορεῖ νὰ φέρουν καὶ αὐτὰ διάφορες ἀσθένειες καὶ μάλιστα μεταδοτικές, ἔχοντας τὴν δυνατότητα νὰ κοστολογηθοῦν πολὺ ἀκριβά, ἀντίθετα ἀπὸ ὅτι ζώα, σὰν τὰ ἀρνάκια, στὰ προϊόντα τῶν ὁποίων καὶ στὸ κρέας ὀφείλουμε σημαντικὸ μέρος τῆς ὑγιεινῆς διατροφῆς μας. Καὶ ἐνῶ στὸν πολιτισμένο κόσμο μας, οἱ ἀρμόδιοι δὲν δίστασαν νὰ θανατώσουν τὰ ζώα αὐτὰ τῆς κτηνοτροφίας μας κατὰ χιλιάδες, ὑπάρχουν ἄλλοι ποὺ θυμοῦνται τὴν φιλοζωία μας, ἡ ὁποία θέλουμε νὰ διακρίνει τὸν πολιτισμό μας, χρησιμοποιῶντας αὐτὴν ὡς πρόσχημα κατὰ τῆς κτηνοτροφίας. Ἀναφέρονται δηλαδὴ στὴν ταλαιπωρία τῶν ζώων κυρίως στὶς μεγάλες κτηνοτροφικὲς μονάδες, ποὺ ἀφοροῦν τὸν χωρικὸ περιορισμό τους καὶ βέβαια ἀκόμα περισσότερο τὶς συνθήκες σφαγῆς τους, θέματα στὰ ὁποία ὅντως πρέπει νὰ τηροῦνται κατάλληλες προδιαγραφὲς καὶ νὰ γίνονται ἔλεγχοι ἐπιμελῶς, χωρὶς ὅμως νὰ ἀποτελοῦν αὐτὰ λόγο γιὰ νὰ καταργηθεῖ ἡ κτηνοτροφία. Καὶ τὸ παράδοξο εἶναι ὅτι ἐνῶ εἴμαστε πράγματι σὲ ὅλα αὐτὰ ἐντελῶς διαφορετικοὶ μὲ ἄλλους λαοῦς, ὅπως στὰ μέρη ποὺ προαναφέραμε, ὡστόσο παραδόξως θέλουμε νὰ τοὺς μοιάσουμε στὴν ἐντομοφαγία! Ὅμως γιὰ παντελῶς διαφορετικοὺς λόγους: ὄχι δηλαδὴ λόγω ἔλλειψης ἄλλων πηγῶν διατροφῆς, ἀλλὰ γιὰ λόγους φιλοζωίας καὶ προστασίας τοῦ περιβάλλοντος!   

Ὅμως στὰ μέρη ποὺ συνηθίζεται ἡ ἐντομοφαγία, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ἔντομα ποὺ προσπαθοῦν νὰ μᾶς πλασάρουν τουλάχιστον γιὰ ἀρχὴ στὴν Εὐρώπη, δηλαδὴ ἀκρίδες, γρύλους, ἀλευροσκώληκες, ἐκεῖ τρῶνε καὶ ἄλλα ἔντομα, μεταξὺ ἄλλων σκορπιούς γιὰ παράδειγμα, ὅπως ἤδη προαναφέραμε. Σχετικὰ μὲ αὐτούς, ὅπως καὶ παραπάνω ἐξηγήσαμε, τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο μᾶς διδάσκει μὲ τὸν πλέον σαφὴ τρόπο ὅτι ἀποτελοῦν ζωύφια πλήρως ἀκατάλληλα εἰς βρώση καὶ μάλλον ἐπιζήμια. Ἐπειδὴ ὅμως ἠ Ἁγία Γραφὴ σὲ αὐτὰ τὰ μέρη καὶ περισσότερο στὴν Ἄπω Ἀνατολή ἔχει μικρὴ ἀπήχηση, οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖ χωρὶς νὰ γνωρίζουν τὴν ἀλήθεια καταλήγουν νὰ κάνουν πράγματα, ποὺ δὲν συμφωνοῦν μαζί Της. Ὅσοι ὅμως προσπαθοῦμε νὰ Τὴν ἔχουμε γνώμονά μας, θὰ πρέπει νὰ ἀποφεύγουμε ὅτι παρουσιάζεται σὲ Αὐτὴ ἀνώφελο καὶ ξένο.

6. Ἡ βιολογία γιὰ τὴν ἐντομοφαγία.

Ἕνα σημαντικὸ συστατικὸ στοὺς ὀργανισμοὺς τῶν ἐντόμων εἶναι ἡ χιτίνη. Ἡ χιτίνη ποὺ περιέχεται στὰ κελύφη τους ἔχει ἄγνωστη ἐπίδραση στὸν ὀργανισμό μας καὶ δὲν εἶναι σαφὲς πὼς ἀντιδράει στὸ πεπτικό μας σύστημα κατὰ τὴν κοινὴ γνώμη τῶν εἰδικῶν. Μάλιστα ὑπάρχει καὶ ἡ προειδοποίησή τους ὅτι μπορεῖ νὰ προκαλέσει σὲ ὅσους τὴν καταναλώνουν τὸ λιγότερο ἀλλεργίες καὶ ἀναφυλαξίες, ἀλλὰ ὅμως εἶναι πιθανὲς καὶ σοβαρότερες ἀντιδράσεις, ὅπως ἐνίσχυση τοῦ ἰοῦ τῆς πανώλης! 

Παραπέρα, τὸ γνωστὸ σὲ ὅλους μας αἴσθημα «ἀηδίας» ποὺ νιώθει ἡ πλειοψηφία τοῦ  λαοῦ στην σκέψη καὶ μόνο γιὰ τὴν χρήση ἐντόμων στὴν διατροφικὴ ἀλυσίδα, ὁπωσδήποτε δὲν πηγάζει ὡς ἀποτέλεσμα κοινωνικῶν συμβάσεων καὶ διατροφικῶν συνηθειῶν, ὅπως αὐθαιρέτως ὑποστηρίζουν κάποιοι, ἀλλὰ εἶναι μιὰ φυσικὴ ἀνθρώπινη ἀντίδρασή μας. Καὶ αὐτὸ γιατὶ δὲν ἔχουμε πλαστεῖ γιὰ νὰ τρῶμε κατσαρίδες, μύγες καὶ σκορπιούς, καὶ τὰ παρεμφερή τους, πράγμα ποὺ μαρτυρεῖται καὶ ἀπὸ τὴν τόσο ἀνοίκεια ὡς καὶ ἀποκρουστικὴ γιὰ ἐμᾶς ἐξωτερική τους ἐμφάνιση (κελύφη, ἔξι ἤ περισσότερα πόδια, κεραίες, δαγκάνες, κεντριά…), ἡ ὁποία συνοδεύεται καὶ ἀπὸ ἕνα ἐντελῶς διαφορετικό καὶ παράδοξο γιὰ ἐμᾶς τρόπο κινήσεών τους, ὅπου βιώνουν τελείως διαφορετικὰ τὴν βαρυτική ἐπίδραση ἀπὸ ἐμᾶς, ἀλλὰ καὶ ἀλληλεπιδροῦν μαζί μας ἐντελῶς διαφορετικὰ ἀπὸ ὅτι τὰ γύρω μας ζώα. Ἑκατομμύρια ἄνθρωποι ἔχουν συνηθίσει νὰ ζοῦν μὲ κότες, κουνέλια, κατσίκες δίπλα τους, καὶ μάλιστα οἱ πιὸ πολλοὶ τὸ χαίρονται, ἀλλὰ πιστεύουμε κανεῖς δὲν θέλει οὔτε κατσαρίδες, οὔτε κουνούπια, οὔτε σκορπιούς, οὔτε τίποτα ἄλλο σὰν αὐτὰ τὰ ζωύφια νὰ τριγυρίζουν κοντά του. Πόσο μάλλον τότε δὲν εἶναι φυσιολογικὸ νὰ τὰ θέλει στο πιάτο του!

Γενικὰ θὰ πρέπει κάποιος νὰ ἔχει σοβαρὲς ἐπιφυλάξεις γιὰ τὸ ποιὰ θὰ εἶναι ἡ μακροπρόθεσμη ἐπίδραση στὴν διάνοια καὶ στὴν διάθεσή του καὶ γενικὰ στὴν καλὴ κατάσταση τῆς ὑγείας του ἀπὸ τὴν κατανάλωση στὴ διατροφὴ τέτοιων μικρῶν ὀργανισμῶν. Καὶ ἄν ἀκόμα πειστοῦμε ὅτι ἀνατρεφόμενα σὲ ἀποστειρωμένο καὶ ἐλεγχόμενο περιβάλλον δὲν θὰ μᾶς βλάψουν, μπορεῖ κάποιος νὰ μᾶς διαβεβαιώσει ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ὅτι πράγματι εἶναι ὠφέλημα στὴν διατροφή; Ὅμως ὅπως ἐξηγήσαμε καὶ παραπάνω γιὰ τοὺς Χριστιανοὺς εὐλογημένο ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ὠφέλιμο εἶναι ὅτι διδάσκεται ὡς τέτοιο μέσα στὴν Ἁγία Γραφή. Καὶ ἐνῶ διάφορα εἴδη διατροφῆς μαρτυροῦνται μέσα σὲ Αὐτή ὡς κατάλληλα γιὰ τὸν ἄνθρωπο, δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιο στὴν περίπτωση τῆς ἐντομοφαγίας.

Καὶ στὸ σημεῖο αὐτὸ νὰ μὴν ξεχάσουμε νὰ λάβουμε ὑπόψιν μας καὶ τὴν ἀποχαύνωση ἤ “ἀποβλάκωση”, δηλαδὴ ἀπό-λογίκευση ὁλόκληρων ὁμάδων νέων ἀνθρώπων στὴν εποχή μας (ὅπως γιὰ παράδειγμα εἶναι οἱ “therians” καὶ οἱ “furry”). Ἄς ἀναλογιστοῦμε τὶ μπορεῖ νὰ συμβεῖ στὸ μυαλὸ τῶν ἀνθρώπων (ὅπως καὶ στὸ σώμα φυσικά), ἄν αὐτοὶ ἀρχίσουν νὰ τρῶνε καὶ σκουλήκια καὶ μῦγες;!

7. Τὸ ἐπιχείρημα τῆς μολύνσεως τοῦ περιβάλλοντος.

Τὸ βασικότερο ἐπιχείρημα ποὺ χρησιμοποιεῖται κατὰ τῆς κτηνοτροφίας εἶναι ὅτι τὰ ζώα μολύνουν τὸ περιβάλλον περισσότερο ἀπὸ τὰ μέσα συγκοινωνίας (προκαλοῦν 14-15% τῆς συνολικῆς μόλυνσης) - ἐδῶ νὰ διευκρινήσουμε ὅτι αὐτοὶ ποὺ χρησιμοποιοῦν αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα ἐννοοῦν τὰ χερσαῖα μέσα, καὶ ὄχι τὰ πλοῖα, οὔτε τὰ ἀεροπλάνα, καὶ πολὺ περισσότερο ὄχι στοὺς πυραύλους, εἴτε γιὰ εἰρηνικοὺς ἤ γιὰ καταστροφικοὺς σκοπούς. Ἀσφαλῶς ὅμως ἡ συνολικὴ μόλυνση τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο ἐκτείνεται ἐκτὸς ἀπὸ τὰ παραπάνω ἐπιπλέον καὶ στὰ ἐργοστάσια, στὶς ἑκατομμύρια ἄχρηστες συσκευασίες καὶ σὲ ὅλα γενικὰ τὰ ἀνθρώπινα ἀπορρίμματα, εἰδικὰ τὰ πλαστικά, στὴν ἀλόγιστη χρήση τῶν φυτοφαρμάκων καὶ λιπασμάτων στὴν γεωργία, στὴν ἀποψίλωση τῶν δασῶν καὶ στὴν καταστροφικὴ ἐπέμβαση στὰ οἰκοσυστήματα μὲ τὴν κατασκευὴ δρόμων, ὀρυχείων, οἰκοδομῶν, ἀγωγῶν, ἀνεμογεννητριῶν καὶ φωτοβολταϊκῶν, ὅπως καὶ στὶς ἐπιπτώσεις ἀπὸ τὰ ὑλικὰ κατασκευής τους μετὰ τὸ τέλος τῆς ζωής τους.

Λαμβάνοντας ὑπ’ ὄψιν ὅλες αὐτὲς τὶς σοβαρὲς πηγὲς μολύνσεως τοῦ περιβάλλοντος, τὸ νὰ ἰσχυρίζονται κάποιοι ὅτι θὰ βοηθήσουν στὴν λύση τοῦ προβλήματος μὲ τὴν ἀντικατάσταση τῆς κτηνοτροφίας ἀπὸ τὴν ἐντομοτροφία εἶναι τὸ λιγότερο φαιδρό, παραπέρα ὅμως μπορεῖ νὰ γίνει καὶ πολὺ ἐπικίνδυνο. Ἄς φανταστοῦμε νὰ ξεφύγει ὁ ἔλεγχος καὶ νὰ διαφύγουν μεγάλες ποσότητες ἐντόμων στὸ περιβάλλον ἤ νὰ μεταδωθεῖ ἕνα μικρόβιο μέσω αὐτῶν στὸν ἄνθρωπο, ἐκτὸς τὶς ἄγνωστες ἐπιπτώσεις ποὺ μπορεῖ νὰ ὑπάρξουν στὴν ὑγεία ὅσων καταναλώνουν ἔντομα, ὅπως ἤδη προαναφέραμε. Ἐκτὸς ὅλων αὐτῶν ἕνας τέτοιος ἰσχυρισμὸς προσβάλλει σφόδρα καὶ τὴν νοημοσύνη μας, φθάνοντας τελικὰ νὰ ἀποτελεῖ καὶ ὕβρη πρὸς τὴν πάνσοφα δημιουργημένη κτίση ἀπὸ τὸν Πλαστουργό, ἡ ὁποία ἀναπόφευκτα στρέφεται καὶ πρὸς τὸν Ἴδιο.

Καταντάει γελοιότητα, ὅταν οἱ κατήγοροι τῆς κτηνοτροφίας χρησιμοποιοῦν ὡς ἐπιχείρημα τὴν μεγάλη κατανάλωση νεροῦ ἀπὸ τὰ ζώα, λὲς καὶ δὲν ἐπιστρέφεται αὐτὸ στὴ φύση μὲ τὰ οὖρα ἤ δὲν παράγουν καθημερινὰ γάλα καὶ κρέας γιὰ τὸν ἄνθρωπο. Ἡ μεγάλη κατανάλωση νερού ἀπὸ τὰ ζώα, εἴτε ἄμεσα, εἴτε μέσω τῆς παραγωγῆς τῶν ζωοτροφῶν, ἀποτελεῖ μὲν ἀπὸ τὰ σοβαρότερα θέματα πρὸς διαχείριση τῶν ὅσων ἀσχολοῦνται μὲ τὴν κτηνοτροφία, ποὺ χρειάζονται νὰ ἐξασφαλίσουν τὸ κατάλληλο ἀναγκαῖο γιὰ τὴν ὑγεία καὶ παραγωγὴ τῶν ζώων νερό, ὅμως δὲν μπορεῖ νὰ παρουσιάζεται ὡς πρόβλημα εἰς βάρος τοῦ περιβάλλοντος. Τὰ ζώα οὔτε ἐξαφανίζουν τὸ νερὸ, οὔτε τὸ μολύνουν, ἁπλὰ τὸ ἀνακυκλώνουν. Ὑπάρχει βέβαια τὸ πρόβλημα τῆς μολύνσεως τοῦ νεροῦ, ὅταν ἡ ζωοτροφή τους προέρχεται ἀπὸ καλλιέργειες ποὺ χρησιμοποιοῦνται φυτοφάρμακα καὶ λιπάσματα, ὅμως ἡ ζωοτροφὴ μπορεῖ νὰ παραχθεῖ καὶ μὲ φιλικὸ τρόπο στὸ περιβάλλον, ἀρκεῖ νὰ ὑπάρξει συνειδητοποίηση καὶ μεθοδικότητα. Δὲν φταίνε τὰ ζώα καὶ ἡ κτηνοτροφία ἐφόσον γίνεται νόμιμα καὶ συνετὰ γιὰ τὴν μόλυνση ἤ ἔλλειψη νεροῦ, ἀλλὰ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι ποὺ μὲ τὶς ἀλόγιστες δραστηριότητες καὶ τὰ ἀπόβλητά μας μολύνουμε συνεχῶς τὸ νερὸ καὶ συχνὰ τὸ καταναλώνουμε ἄσκοπα. Ἄν ἔρθει ὦρα ποὺ δὲν ἔχουμε νερὸ νὰ ζήσουμε δὲν θὰ φταίει τίποτα ἄλλο παρά ἡ ἀδιαφορία καὶ ἀσυνειδησία τοῦ ἀνθρώπου.

Ἐπίσης, ὡς ἐπιχείρημα κατὰ τῆς κτηνοτροφίας χρησιμοποιεῖται καὶ ἡ  καταστροφὴ μεγάλων φυσικῶν ἐκτάσεων μὲ τὴν ὑπερβόσκηση. Πῶς ὅμως μπορεῖ αὐτὸ νὰ σταθεῖ τὴν στιγμὴ ποὺ οἱ ἄνθρωποι κυριολεκτικὰ σαρώνουν τὰ φυσικὰ οἰκοσυστήματα μὲ τὶς ἀνθρώπινες κατασκευές τους καὶ τὴν ἐπέκταση τοῦ ἀστικοῦ ἱστοῦ, ὅπως ἤδη προαναφέραμε. Τὸ πρόβλημα τῆς ὑπερβόσκησης εἶναι βέβαια ὑπαρκτό, λόγω τῆς αὐξημένες σήμερα κτηνοτροφικὲς ἀνάγκες, ἀλλὰ μπορεῖ νὰ εἶναι διαχειρίσιμο μὲ κατάλληλες μελέτες καὶ μέριμνα.

 

Μπορεῖ ὅντως νὰ ὑπάρχει μεγάλη αὔξηση τῆς κτηνοτροφίας λόγω τοῦ ὑπερπληθυσμοῦ τῶν ἀνθρώπων πάνω στὴν γῆ (πάντως ὄχι ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα καὶ ὅλη τὴν Εὐρώπη, ὅπου ζοῦμε συνεχῶς μεγαλύτερη ἔξαψη τοῦ δημογραφικοῦ!), ὅμως ὁ ὁποιοσδήποτε μὲ λίγο κοινὴ λογικὴ καταλαβαίνει ὅτι κάτι τέτοιο δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ συνεπάγεται ὡς λύση τὴν ἐξαφάνισή της, ποὺ ἐπιδιώκεται γιὰ παράδειγμα μὲ τὴν θανάτωση ὁλόκληρων κοπαδιῶν μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐμφάνιση μιᾶς ἐπιδημίας, σὰν τὴν εὐλογιὰ πρόσφατα, «καίγοντας μαζὶ μὲ τὰ ξερά καὶ τὰ χλωρά». Ἥ πάλι γιὰ παράδειγμα ἐξαφανίζοντας τὴν ἐγχώρια κτηνοτροφία μὲ τὴν εἰσαγωγὴ ζώων σὲ μεγάλη κλίμακα ἀπὸ ἄλλες μακρινὲς χῶρες, ὅπως συνέβη στὴν περίπτωση τῆς συμφωνίας τῆς ΕΕ μὲ τὴν Mercosur.

8. Ὁ καθοριστικὸς καὶ ἐδῶ ρόλος τῆς ἐξουσίας.

Τὸ ὅτι ἡ ἐξουσία δὲν παύει νὰ αναζητάει τρόπους  νὰ μᾶς ἐπιβληθεῖ, εἶναι ἕνα ἀναμφισβήτητο γεγονὸς ποὺ στὶς ἡμέρες μας τὸ ζοῦμε πολὺ ἔντονα. Γιὰ παράδειγμα, ἄς θυμηθοῦμε τὰ μέτρα ἐπὶ τοῦ καιροῦ τοῦ κορωνοϊοῦ. Σήμερα ἡ ἐξουσία τὸ φθάνει πολὺ μακρύτερα μὲ ὅλη αὐτὴν τὴν προπαγάνδα στὸ θέμα τῆς διατροφῆς, ποὺ σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν χορήγηση τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ καὶ τὸν ἔλεγχο δι’ αὐτοῦ σὲ ὅλες τὶς συναλλαγές μας, ἐπιδιώκει ἐχοντάς μας ἐξαρτημένους καὶ ἐλεγχόμενους σὲ αὐτὰ τὰ ζωτικὰ καὶ κρίσιμα θέματα νὰ μὴ μᾶς ἀφήσει στὴν οὐσία κανένα περιθώριο ἐλεύθερης ἔκφρασης καὶ δράσης. Ὅλα ξεπουλοῦνται κι ὅλα ἐλέγχονται, χωρὶς τελικὰ ἔτσι νὰ μᾶς ἐπιτρέπεται νὰ μποροῦμε νὰ ζήσουμε πραγματικὰ μὲ πίστη στὸ Κύριό μας, ἐφόσον μαζὶ μὲ τὰ ὑπόλοιπα δικαιώματά μας καταπατεῖται καὶ ἡ ἐλευθερία θρησκευτικῆς μας συνειδήσεως.  Αὐτοὶ ποὺ μᾶς θέλουν ὡς δούλους τους, ἐργάζονται νὰ μᾶς ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὴν ἀληθινὴ ἐλευθερία, τὴν ὁποία μποροῦμε νὰ πετύχουμε μόνο ὡς γνήσιοι δούλοι τοῦ Κύριου. Οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ δυνατοὶ ποὺ ὑποκινοῦν τὰ νήματα τοῦ κόσμου τούτου οὔτε ἀγαπᾶνε ἐμᾶς τὸν λαό, οὔτε καὶ ἐνδιαφέρονται γιὰ τὸ καλό μας, πράγμα ποὺ καθίσταται πρόδηλο τόσο ἀπὸ τὴν στάση τους πρὸς τὸν θεσμὸ τῆς οἰκογένειας καὶ τῆς πατρίδας, ὅσο καὶ ἀπὸ τὴν περιφρόνηση καὶ ἀδιαφορία τους πρὸς τὸ Θεό.

Παραδείγματα καὶ ἀπόδειξη γι’ αὐτὸ ἀποτελοῦν ἡ κάλυψη διὰ νόμων τῶν ἐκτρώσεων, ὅπως καὶ ἡ νομικὴ θέσπιση τοῦ γάμου τῶν ομοφυλοφίλων ποὺ τοὺς δίνει τὸ δικαίωμα στὴν υἱοθεσία τέκνων, ἡ ἔμπρακτη παντελὴ καὶ προκλητικὴ ἀδιαφορία γιὰ τὸ αὐξανόμενο δημογραφικό, ποὺ μὲ αὐτὸ ἀργοπεθαίνει ἡ πατρίδα μας, ἡ φτωχοποίηση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ ἔλλειψη πρόνοιας γιὰ τὴν ἀνεργία, ἡ ἀθρόα ἰδιωτικοποίηση σημαντικῶν ὀργανισμῶν καὶ ἐπιχειρήσεων, ἡ ἀλόγιστη ἀποδοχὴ παράνομων μεταναστῶν στὴν χώρα μας, ποὺ μὲ τοὺς περισσότερους ἀπὸ αὐτοὺς δὲν μᾶς συνδέουν οὔτε θρησκευτικοί, οὔτε πολιτισμικοί, οὔτε ἱστορικοὶ δεσμοί, ἡ ἐπίμονη καὶ ἔμμονη ἀπαίτηση γιὰ ἀριθμοποίηση καὶ παρακολούθηση τῶν πολιτῶν μέσω τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ καὶ τῆς ψηφιακῆς ταυτότητας.

9. Συμπέρασμα.

Ὅμως μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ ἄς σταθοῦμε στὶς ἀρχές καὶ στὴν πίστη μας καὶ νὰ μὴν ὑποκύψουμε. Κατ’ ἀρχὴν ἄς μένουμε σὲ ἐγρήγορση καὶ νὰ μὴν τρῶμε τίποτα πρὶν νὰ ἐλέγξουμε τὰ συστατικά του ποὺ περιέχει, προτρέποντας καὶ τοὺς ἄλλους νὰ προσέχουν αὐτό τὸ θέμα τῆς διατροφῆς μας καὶ νὰ πράττουν τὸ ἴδιο. Ταυτόχρονα εἶναι βέβαια ἐπίσης σημαντικὸ νὰ περιορίζουμε ὅσο μποροῦμε καὶ τὴν κρεοφαγία στὸ ἐντελῶς ἀναγκαῖο, καθὼς αὐτὴ δὲν βοηθάει καὶ στὴ πνευματικὴ ζωή μας. Τέλος, νὰ μὴν ξεχνάμε καὶ τὸ βασικότερο, νὰ εὐχόμαστε δηλαδὴ στὸν Ἅγιο Θεόδωρο μετὰ τῶν ὑπολοίπων Ἁγίων γιὰ νὰ μᾶς φωτίζει καὶ νὰ μᾶς φυλάει ἀπὸ τὸν ὁποιοδήποτε μολυσμὸ τροφίμων, ὅπως προστάτευσε τὸν Πατριάρχη Εὐδόξιο καὶ τὸ ποίμνιο τῆς Κωνσταντινούπολης μὲ τὸ διὰ κολλύβων θαῦμα του ἀπὸ τὴν δολιότητα καὶ ἀσέβεια τοῦ Αὐτοκράτορα Ἰουλιανοῦ τοῦ Παραβάτη. Καὶ τότε μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ τὶς προσευχές τῶν Ἁγίων ἀντιμετώπισαν τὸν παράνομο ἡγέτη, καὶ τώρα μὲ τὸν ἴδιο τρόπο θὰ ἀντιμετωπίσουμε τοὺς σημερινοὺς ἰσχυρούς, ποὺ μᾶς κατεξουσιάζουν καὶ καταδυναστεύουν κόντρα στὶς πεποιθήσεις μας, χωρὶς νὰ σκέφτονται τὸ πραγματικό ὄφελος τοῦ λαοῦ, ἀκριβῶς ὅπως καὶ τότε.

Μεταλλαγμένα τρόφιμα στο πιάτο των Ελλήνων ,απειλούνται με σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία τους ακόμα και μικρά παιδιά

Με ψήφο του Μητσοτάκη – Ναι στο «ξέφραγο αμπέλι» ψήφισε και ο Σχοινάς 

---

Κι όμως, συνέβη κι αυτό. Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, μια ελληνική κυβέρνηση συντάσσεται ανοιχτά υπέρ της απελευθέρωσης των μεταλλαγμένων τροφίμων. Όχι απλώς υπέρ, αλλά υπέρ ενός κανονισμού που ξηλώνει βασικές ασφαλιστικές δικλίδες: σήμανση, ελέγχους και ουσιαστική εποπτεία.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, διά του νέου υπουργού, πρώην Ευρωπαίου επιτρόπου, Μαργαρίτη Σχοινά, έδωσε θετική ψήφο σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τις λεγόμενες Νέες Γονιδιωματικές Τεχνικές (NGT), ανοίγοντας τον δρόμο για την ευρεία κυκλοφορία γενετικά τροποποιημένων τροφίμων. Μια επιλογή που δεν πέρασε απαρατήρητη, αλλά όχι στα MME που ασχολούνται μόνο με τα βάσανα των celebrities και σίγουρα όχι χωρίς αντιδράσεις. 

Τρόφιμα χωρίς ταυτότητα 

Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι μόνο η είσοδος νέων μεταλλαγμένων προϊόντων στην αγορά. Είναι το πώς αυτή γίνεται. Ο νέος κανονισμός προβλέπει ότι για περίπου το 94% των περιπτώσεων δε θα απαιτούνται δοκιμές ασφαλείας, ενώ καταργείται και η υποχρεωτική σήμανση. Με απλά λόγια: ο καταναλωτής δε θα γνωρίζει τι αγοράζει.

Το πιάτο μετατρέπεται σε “μαύρο κουτί”, χωρίς διαφάνεια και χωρίς δυνατότητα επιλογής. Και αυτό, σε μια εποχή όπου η ενημέρωση και η ιχνηλασιμότητα θεωρούνται αυτονόητα δικαιώματα. 

Η απόφαση της 21ης Απριλίου 

Η καμπή ήρθε στο Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας της Ε.Ε. στις 21 Απριλίου (!!!), όπου η ελληνική πλευρά στήριξε ενεργά τον νέο κανονισμό. Μια απόφαση που σηματοδοτεί σαφή μετατόπιση της χώρας από τη μέχρι τώρα πιο επιφυλακτική στάση απέναντι στα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα. 

Δεν πρόκειται για τεχνική λεπτομέρεια. Πρόκειται για πολιτική επιλογή με ευρείες συνέπειες: για την αγροτική παραγωγή, τη δημόσια υγεία, αλλά και τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ Πολιτείας και πολιτών. 

Αντιδράσεις και προειδοποιήσεις

Η αντίδραση δεν άργησε να έρθει. Περιβαλλοντικές οργανώσεις, επιστημονικοί φορείς και αγροτικά δίκτυα εξέφρασαν έντονη ανησυχία. Η Greenpeace, μεταξύ άλλων, κατηγόρησε την ελληνική κυβέρνηση ότι αγνόησε τις εκκλήσεις πολιτών και ειδικών να προστατευτεί η ασφάλεια των τροφίμων. Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν την ψηφοφορία είχαν προηγηθεί συντονισμένες παρεμβάσεις οργανώσεων όπως η “Αιγίλοπας” και η “ΣΙΤΩ”, που ζητούσαν την απόρριψη του κανονισμού. Οι προειδοποιήσεις τους επικεντρώνονταν στους πιθανούς κινδύνους για την υγεία, το περιβάλλον και τη βιοποικιλότητα. 

Τι αλλάζει με τον νέο κανονισμό 

Ο κανονισμός που προωθείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρνει σαρωτικές αλλαγές: Καταργείται η υποχρεωτική σήμανση, αφαιρώντας από τον καταναλωτή το δικαίωμα ενημερωμένης επιλογής. 

Περιορίζονται δραστικά οι έλεγχοι ασφάλειας για τη συντριπτική πλειονότητα των νέων ΓΤΟ. 

Παρακάμπτονται επιφυλάξεις επιστημονικών φορέων από χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία και η Αυστρία. 
Αυξάνεται ο κίνδυνος επιμόλυνσης καλλιεργειών και οικοσυστημάτων.

Ενισχύεται η εξάρτηση των αγροτών από μεγάλες εταιρείες σπόρων και αγροχημικών. 

Περιορίζεται το δικαίωμα των κρατών-μελών να απαγορεύουν καλλιέργειες σε περίπτωση κινδύνου. 

Το αποτέλεσμα; Ένα πιο “χαλαρό” πλαίσιο, που ευνοεί την αγορά, αλλά αφήνει ανοιχτά ερωτήματα για την ασφάλεια και τη βιωσιμότητα. 

Η επόμενη μάχη 

Η υπόθεση δεν έχει κλείσει. Το επόμενο μεγάλο τεστ θα δοθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου αναμένεται κρίσιμη ψηφοφορία στις 18 Μαΐου 2026. Εκεί θα κριθεί αν ο κανονισμός θα περάσει ως έχει ή αν θα υπάρξουν τροποποιήσεις. Στο τραπέζι βρίσκονται προτάσεις για επαναφορά της σήμανσης, αυστηρότερους ελέγχους και διατήρηση του δικαιώματος των κρατών να αποφασίζουν για τις καλλιέργειες στο έδαφός τους. 

“Στο πιάτο χωρίς ετικέτα” 

Κάπου ανάμεσα σε τεχνικούς όρους και ευρωπαϊκές διαδικασίες, χάθηκε το πιο απλό: το δικαίωμα να ξέρεις τι τρως. Γιατί όσο κι αν ντύνεται με τον μανδύα της “καινοτομίας” και της “επιστημονικής προόδου”, η συγκεκριμένη απόφαση έχει έντονο πολιτικό αποτύπωμα και ακόμη πιο έντονη γεύση… αδιαφάνειας.

Η κυβέρνηση επέλεξε στρατόπεδο. Και το έκανε σιωπηλά, σχεδόν διακριτικά, σε ένα συμβούλιο υπουργών που δύσκολα τραβά τα φώτα της δημοσιότητας. Μόνο που το διακύβευμα δεν είναι καθόλου διακριτικό: είναι το ίδιο το περιεχόμενο του πιάτου μας. Η ειρωνεία; Σε μια εποχή που οι καταναλωτές ζητούν περισσότερη πληροφόρηση, από τα συστατικά μέχρι το αποτύπωμα άνθρακα που ακατανόητα μας επέβαλλαν, η Ευρώπη κάνει βήματα πίσω. Και η Ελλάδα όχι μόνο ακολουθεί, αλλά πρωτοστατεί σε αυτήν την οπισθοδρόμηση. 

Και κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα. Ποιος ωφελείται πραγματικά; Ο μικρός παραγωγός που θα δει τις καλλιέργειές του να απειλούνται από επιμόλυνση; Ο καταναλωτής που θα αγοράζει “στα τυφλά”; Ή μήπως οι λίγοι μεγάλοι παίκτες που ελέγχουν σπόρους και τεχνολογίες; 

Γιατί, όταν αφαιρείς τη σήμανση, δεν απλοποιείς απλώς τη διαδικασία, αφαιρείς την ευθύνη. Και όταν μειώνεις τους ελέγχους, δεν επιταχύνεις μόνο την καινοτομία, μειώνεις την προστασία. 

Απουσία διαβούλευσης

Το πιο ανησυχητικό όμως είναι άλλο: η απουσία ουσιαστικής δημόσιας συζήτησης. Μια τόσο σημαντική αλλαγή πέρασε σχεδόν αθόρυβα, χωρίς κοινωνική διαβούλευση, χωρίς πολιτική σύγκρουση στο εσωτερικό. Σαν να θεωρήθηκε δεδομένο ότι «δε θα ασχοληθεί κανείς». 

Ίσως όμως αυτό να αλλάξει. Γιατί το φαγητό δεν είναι τεχνικό ζήτημα, είναι βαθιά προσωπικό. Και όταν ο πολίτης συνειδητοποιήσει ότι δεν έχει λόγο σε αυτό που καταναλώνει, τότε η συζήτηση θα γίνει πολύ πιο δυνατή.

Μέχρι τότε, το μόνο βέβαιο είναι ότι το “χωρίς σήμανση” δεν αφορά μόνο τα τρόφιμα. Αφορά και τις πολιτικές επιλογές. Και αυτές, όσο κι αν προσπαθούν να περάσουν απαρατήρητες, αφήνουν πάντα γεύση. Και αυτή τη φορά, είναι πικρή.

πηγή 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΜΕΤΑΛΑΓΜΕΝΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΧΩΡΙΣ ΔΟΚΙΜΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΧΩΣ ΣΗΜΑΝΣΗ _ Φυσικά στή νεοταξίτικη ἐπίθεση κατά τῆς ὑγείας μας συμμετεῖχε καί τό Μητσοτακιστάν...

 

Στίς 21 Ἀπριλίου τό συμβούλιο ὑπουργῶν Γεωργίας τῆς ΕΕ ἀποφάσισε νά ἐγκρίνει τήν εἰσαγωγή τῶν νέων γενετικά τροποιημένων τροφίμων (μεταλλαγμένων) χωρίς δοκιμές ἀσφαλείας καί δίχως σήμανση. 

Φυσικά στή νεοταξίτικη ἐπίθεση κατά τῆς ὑγείας μας συμμετεῖχε καί τό Μητσοτακιστάν, μέ τήν ψῆφο τοῦ νέου ὑπουργοῦ Μαργαρίτη Σχοινᾶ.

 

Παρότι τρεῖς μεγάλες περιβαλλοντικές ὀργανώσεις (Greenpeace, ΣΙΤΩ, Αἰγίλοπας) εἶχαν καλέσει τήν Κυβέρνηση νά περιφρουρήσει τήν ἀσφάλεια τῶν τροφίμων μας, τό ἀποτέλεσμα δέν ἄλλαξε καί ἡ γραμμή τῆς Κομισιόν πέρασε. 

 

Ἀγνοήθηκαν ὅσοι ἀνεξάρτητοι ἐπιστήμονες καί σχετικοί ὀργανισμοί ἐπεσήμαναν τούς κινδύνους καί μένουμε ὅλοι στό ἔλεος τῶν ὀλιγαρχῶν τοῦ χώρου. 

 

Πῶς θά ἀποτρέπεται ἡ ἐπιμόλυνση ἄλλων καλλιεργειῶν (βιολογικῶν καί μή), πῶς θά ἐλέγχει ὁ καταναλωτής τί τρώει, ὅταν τό κράτος θά ἀδυνατεῖ ἀκόμα καί νά ἀπαγορεύσει μιά καλλιέργεια πού ἀπειλεῖ τό οἰκοσύστημα; 

 

Κάπως ἔτσι ἡ ΕΕ, πού κάποτε ἀντιστεκόταν στά μεταλλαγμένα πού παρήγαγε ἡ Ἀμερική, μᾶς ὁδηγεῖ σέ νέα ἐφιαλτικά τοπία. 

 

Καί τί θά μποροῦσε νά κάνει ἡ Ἑλλάδα; Νά καταψηφίσει ὅπως ἔκαναν ἡ Αὐστρία, ἡ Ρουμανία, ἡ Σλοβακία, ἡ Κροατία, ἡ Σλοβενία καί ἡ Οὑγγαρία. 

Ἤ ἔστω νά ἀπέχει ὅπως ἡ Γερμανία, τό Βέλγιο καί ἡ Βουλγαρία. 

Τότε θά μποροῦσε νά κινδυνεύσει ἡ ἀπόφαση ἀφοῦ ἡ "εἰδική πλειοψηφία" στό Συμβούλιο Ὑπουργῶν ἀπαιτεῖ ἔγκριση ἀπό 15 κράτη μέλη μέ τό 65% τῶν Εὐρωπαίων πολιτῶν. Ὄχι ὅμως, ἡ ἀποικία ὀφείλει νά λέει ΝΑΙ σέ ὅλα!

 

Τώρα μένει ἡ ψηφοφορία στήν Εὐρωβουλή, πιθανῶς στίς 18/5/2026 - σωθήκαμε... Κακά τά ψέμματα, γιά μιάν ἀξιοπρεπή χώρα (ὄχι γιά τήν σημερινή Ἑλλάδα!) ἄλλος δρόμος ἀπό τήν ἔξοδο δέν ὑπάρχει.

Η περίπτωση του Γάλλου «Γκουρού της ωμοφαγίας»

Ὁ Thierry Casasnovas εἶναι Γάλλος αὐτοδίδακτος προωθητὴς τῆς ὠμοφαγίας καὶ ἱδρυτὴς τῆς ὀργανώσεως Régénère. Ἔγινε γνωστὸς μέσα ἀπὸ τὸ διαδίκτυο καὶ κυρίως μέσῳ βίντεο ποὺ δημοσίευε γιὰ πολλὰ χρόνια στὸ YouTube, ὅπου παρουσίαζε τὴ νηστεία καὶ τὴν ὠμοφαγικὴ διατροφὴ ὡς τρόπους ἀποκαταστάσεως τῆς ὑγείας. Τὰ βίντεο αὐτὰ γνώρισαν μεγάλη διάδοση καὶ συγκέντρωσαν ἑκατοντάδες χιλιάδες συνδρομητὲς καὶ ἑκατομμύρια προβολές.

Σύμφωνα μὲ δημοσιευμένες πληροφορίες τοῦ γαλλικοῦ Τύπου καὶ στοιχεῖα ποὺ ἔχουν παρουσιαστεῖ σὲ δικαστικὲς διαδικασίες, ὁ Casasnovas βρέθηκε τὰ τελευταῖα χρόνια στὸ ἐπίκεντρο ἐρεύνης τῶν γαλλικῶν ἀρχῶν γιὰ δραστηριότητες ποὺ συνδέονται μὲ τὴν παράνομη ἄσκηση ἰατρικῶν πράξεων, τὴν ἐκμετάλλευση εὐάλωτων προσώπων καὶ τὴ θέση σὲ κίνδυνο τῆς ὑγείας τρίτων. Οἱ ἔρευνες αὐτὲς ξεκίνησαν ἔπειτα ἀπὸ σειρὰ καταγγελιῶν ποὺ ὑποβλήθηκαν ἀπὸ συγγενεῖς ἀσθενῶν καὶ ἀπὸ ὀργανώσεις ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν προστασία τῶν πολιτῶν ἀπὸ παραθρησκευτικὲς ἢ χειριστικὲς ὁμάδες.

Ἰδιαίτερη ἀναφορὰ γίνεται στὶς ἀναφορὲς ποὺ ἔχουν συγκεντρωθεῖ ἀπὸ τὴ γαλλικὴ κρατικὴ ὑπηρεσία MIVILUDES, ἡ ὁποία παρακολουθεῖ φαινόμενα παραθρησκευτικῶν ἢ χειριστικῶν κινημάτων. Σύμφωνα μὲ πληροφορίες ποὺ ἔχουν δημοσιοποιηθεῖ κατὰ καιρούς, ἡ ὑπηρεσία ἔχει λάβει ἑκατοντάδες ἀναφορὲς ποὺ σχετίζονται μὲ τὴ δράση τοῦ Casasnovas ἤδη ἀπὸ τὴν προηγούμενη δεκαετία.

Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΦΗΓΗΣΗ

Ὁ ἴδιος ὁ Casasnovas ἔχει παρουσιάσει δημόσια μία προσωπικὴ ἱστορία ἀσθενείας καὶ θεραπείας. Σύμφωνα μὲ τὴ δική του ἀφήγηση, σὲ νεαρὴ ἡλικία ὑπέφερε ἀπὸ σοβαρὰ προβλήματα ὑγείας, τὰ ὁποῖα ἰσχυρίζεται ὅτι ξεπέρασε χάρη στὴ νηστεία, στὴ φυσικὴ διατροφὴ καὶ στὴν κατανάλωση χυμῶν ἀπὸ ὠμὰ φροῦτα καὶ λαχανικά. Ἡ ἐμπειρία αὐτὴ ἀποτέλεσε, ὅπως ἀναφέρει, τὴν ἀφετηρία γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῶν διδασκαλιῶν του.

Στὰ βίντεο καὶ στὰ σεμινάρια ποὺ διοργάνωνε, ὑποστήριζε ὅτι πολλὲς ἀσθένειες μποροῦν νὰ ἀντιμετωπιστοῦν μέσῳ τῆς «ἀναγεννήσεως» τοῦ ὀργανισμοῦ, μὲ πρακτικὲς ποὺ περιλαμβάνουν μακρὲς περιόδους νηστείας, ἀποτοξίνωση καὶ ὠμοφαγικὴ διατροφή. Οἱ ἰδέες αὐτὲς προσέλκυσαν σημαντικὸ ἀριθμὸ ἀνθρώπων ποὺ ἀναζητοῦσαν ἐναλλακτικοὺς τρόπους ἀντιμετωπίσεως χρόνιων προβλημάτων ὑγείας.

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Ταυτόχρονα, γιατροί, ἐπιστημονικοὶ φορεῖς καὶ ὀργανώσεις προστασίας τῶν ἀσθενῶν ἐξέφρασαν σοβαρὲς ἐπιφυλάξεις γιὰ ὁρισμένους ἀπὸ τοὺς ἰσχυρισμοὺς ποὺ προβάλλονταν. Σὲ δημοσιεύματα καὶ δημόσιες παρεμβάσεις ἐπισημάνθηκε ὅτι ἡ ἐγκατάλειψη ἰατρικῶν θεραπειῶν ὑπὲρ μὴ ἐπιστημονικῶν πρακτικῶν μπορεῖ νὰ ἀποδειχθεῖ ἐπικίνδυνη, ἰδιαίτερα γιὰ ἄτομα ποὺ ἀντιμετωπίζουν σοβαρὲς ἀσθένειες.

Ὁρισμένοι ἐρευνητὲς τοῦ φαινομένου τῶν παραθρησκευτικῶν κινημάτων θεωροῦν ὅτι ἡ ἐπιρροὴ ποὺ ἀσκοῦν τέτοιου τύπου πρόσωπα στὸ διαδίκτυο μπορεῖ νὰ δημιουργήσει σχέσεις ἰσχυρῆς ἐξαρτήσεως μεταξὺ ὀπαδῶν καὶ «δασκάλων». Στὸ πλαίσιο αὐτό, τὸ φαινόμενο ἔχει συζητηθεῖ εὐρύτερα στὴ Γαλλία ὡς παράδειγμα τῆς συγχρόνου διαδικτυακῆς διαδόσεως ἐναλλακτικῶν θεραπευτικῶν θεωριῶν.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΘΕΩΡΗΣΗ

Ἀπὸ ὀρθόδοξη σκοπιά, ἡ περίπτωση τοῦ Thierry Casasnovas συζητεῖται συχνὰ ὡς παράδειγμα συγχρόνου τάσεως ὅπου ἄνθρωποι παρουσιάζονται ὡς φορεῖς ἰδιαίτερης γνώσεως καὶ ὑπόσχονται λύσεις γιὰ βαθιὰ ἀνθρώπινα προβλήματα, κυρίως στὸν χῶρο τῆς ὑγείας καὶ τῆς προσωπικῆς σωτηρίας.

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει τὴ σημασία τῆς φροντίδας τοῦ σώματος καὶ τῆς ὑγείας. Ἡ χριστιανικὴ παράδοση ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου δὲν περιορίζεται στὴ σωματικὴ διάσταση. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφει: «ἡ γὰρ σωματικὴ γυμνασία πρὸς ὀλίγον ἐστὶν ὠφέλιμος, ἡ δὲ εὐσέβεια πρὸς πάντα ὠφέλιμός ἐστιν» (Α΄ Τιμ. 4,8).

Τὸ χωρίο αὐτὸ δείχνει ὅτι ἡ σωματικὴ ἄσκηση ἔχει κάποια ἀξία, ἐνῷ ἡ πνευματικὴ ζωὴ ἀφορᾷ ὁλόκληρη τὴν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου καὶ συνδέεται μὲ τὴν αἰώνια προοπτικὴ τῆς ζωῆς.

Μέσα σὲ αὐτὸ τὸ πλαίσιο, ἀρκετοὶ ὀρθόδοξοι συγγραφεῖς ἐπισημαίνουν ὅτι ὅταν ἡ ὑγεία ἢ ἡ διατροφὴ παρουσιάζονται ὡς ἀπόλυτη λύση γιὰ ὅλα τὰ ἀνθρώπινα προβλήματα, δημιουργεῖται μία μορφὴ πνευματικῆς πλάνης. Ἡ ἐλπίδα μεταφέρεται ἀπὸ τὸν Θεὸ σὲ ἀνθρώπινες τεχνικὲς καὶ ἡ σωτηρία ἐμφανίζεται ὡς ἀποτέλεσμα συγκεκριμένων μεθόδων ἢ πρακτικῶν.

Ἡ ὀρθόδοξη παράδοση ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ πραγματικὴ θεραπεία τοῦ ἀνθρώπου βρίσκεται στὴ σχέση του μὲ τὸν Χριστό, στὴ μετάνοια καὶ στὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος προειδοποιεῖ: «Προσέχετε ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν… ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς» (Ματθ. 7,15-16).

Οἱ ὑποθέσεις ποὺ ἔχουν ἀναφερθεῖ γύρω ἀπὸ τὴ δραστηριότητα τοῦ Casasnovas ἀποτελοῦν ἀντικείμενο δικαστικῆς διερευνήσεως καὶ οἱ τελικὲς κρίσεις ἀνήκουν στὰ ἁρμόδια δικαστήρια.

Πηγὲς:

•Unadfi: Union Nationale s

•Le Parisien: Dossier 

•Miviludes: Mission interministérielle 

•L’Extracteur: Analyse critique 

•Conspiracy Watch

Ιπηγή

🛑 Με την ταφόπλακα του Μητσοτάκη θα ερημώσει η ελληνική ύπαιθρος και τα ελληνικά χωριά

 

Την ώρα που ο Έλληνας αγρότης παλεύει να επιβιώσει με αυξημένο κόστος παραγωγής, ακραία καιρικά φαινόμενα και χαμηλές τιμές, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιλέγει συνειδητά να στηρίξει τη συμφωνία ΕΕ–MERCOSUR, ανοίγοντας τον δρόμο για εισαγωγές ελαιολάδου από τη Νότια Αμερική.

Ποιες χώρες της MERCOSUR παράγουν ελαιόλαδο;

Αργεντινή – ο μεγαλύτερος παραγωγός στη Νότια Αμερική, με εξαγωγικό προσανατολισμό και χαμηλό κόστος.

Ουρουγουάη – μικρότερη αλλά ανερχόμενη παραγωγή.

Βραζιλία – περιορισμένη αλλά ταχύτατα αναπτυσσόμενη παραγωγή, κυρίως στο νότο.

Αυτά τα προϊόντα έρχονται να ανταγωνιστούν το ελληνικό ελαιόλαδο, όχι με ποιότητα, αλλά με τιμή.

Το ελαιόλαδο δεν είναι απλό εμπόρευμα.

Είναι πολιτισμός, ιστορία και επιβίωση για τα χωριά της Κρήτης, της Πελοποννήσου, της Λέσβου και όλης της υπαίθρου. Είναι χιλιάδες οικογένειες που ζουν από τον ελαιώνα, όχι πολυεθνικές και εισαγωγείς.

Τι φέρνει αυτή η πολιτική;

Πίεση στις τιμές παραγωγού

Αδυναμία επιβίωσης μικρών και μεσαίων ελαιοπαραγωγών

Εγκατάλειψη χωραφιών

Ερημοποίηση της υπαίθρου

Φυγή νέων από τα χωριά

Όταν λες “ναι” στο ελαιόλαδο της MERCOSUR,

στην πράξη λες “όχι” στον Έλληνα αγρότη.

Αυτή δεν είναι ανάπτυξη.

Είναι πολιτική επιλογή.

Και αυτή η επιλογή βάζει ταφόπλακα στην ελληνική ύπαιθρο. Οικονομική Ανάλυση: Πώς το ελαιόλαδο της MERCOSUR πιέζει την ελληνική ύπαιθρο

Η στήριξη της συμφωνίας ΕΕ–MERCOSUR από την ελληνική κυβέρνηση δημιουργεί σοβαρές οικονομικές πιέσεις στον τομέα του ελαιολάδου, έναν από τους πιο κρίσιμους πυλώνες της ελληνικής πρωτογενούς παραγωγής.

Κόστος παραγωγής & άνισος ανταγωνισμός

Οι χώρες της MERCOSUR που παράγουν ελαιόλαδο — Αργεντινή, Ουρουγουάη και Βραζιλία — διαθέτουν:

χαμηλότερο εργατικό κόστος

λιγότερο αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο

μεγαλύτερες εκμεταλλεύσεις (βιομηχανική κλίμακα)

Αντίθετα, ο Έλληνας παραγωγός:

επιβαρύνεται με υψηλό κόστος ενέργειας και εφοδίων

λειτουργεί κυρίως σε μικρές και οικογενειακές εκμεταλλεύσεις

υπόκειται σε αυστηρούς ευρωπαϊκούς κανόνες

Αποτέλεσμα: ανταγωνισμός στην τιμή που δεν μπορεί να αντέξει.

Πίεση στις τιμές παραγωγού

Η αύξηση εισαγωγών φθηνού ελαιολάδου:

συμπιέζει τις τιμές χονδρικής

μειώνει το εισόδημα του παραγωγού

αυξάνει τον κίνδυνο πώλησης κάτω από το κόστος

Αυτό οδηγεί σε αποεπένδυση, εγκατάλειψη ελαιώνων και μείωση της εγχώριας παραγωγής.

Περιφερειακές επιπτώσεις

Το ελαιόλαδο δεν είναι απλώς εξαγώγιμο προϊόν — είναι τοπική οικονομία:

κρατά ζωντανά χωριά

στηρίζει μεταποίηση, εμπόριο και υπηρεσίες

αποτρέπει την ερήμωση της υπαίθρου

Η υποχώρηση του κλάδου σημαίνει: απώλεια θέσεων εργασίας

μείωση τοπικού εισοδήματος

ενίσχυση αστυφιλίας

Μακροοικονομικός κίνδυνος

Η υποκατάσταση εγχώριας παραγωγής από εισαγωγές:

αυξάνει το εμπορικό έλλειμμα

μειώνει την προστιθέμενη αξία που μένει στη χώρα

αποδυναμώνει έναν στρατηγικό αγροτικό τομέα

Συμπέρασμα

Η επιλογή υπέρ της MERCOSUR δεν είναι ουδέτερη οικονομικά.

Ενισχύει τις εισαγωγές, αποδυναμώνει τον Έλληνα παραγωγό και επιταχύνει την ερημοποίηση της υπαίθρου.

Σιωπή = συνενοχή.

Κάνε share τώρα, για να ακουστεί η φωνή μας πριν σβήσουν τα χωριά μας.

 

Αγρότες Μεσσηνίας

Η μεσογειακή διατροφή μας χαρίζει 15 επιπλέον χρόνια ζωής Παρατείνει το προσδόκιμο ζωής σύμφωνα με νέα μελέτη

 

Πρωταγωνιστικό ρόλο στη μεσογειακή διατροφή παίζουν τα λαχανικά, τα φρούτα, τα όσπρια, οι ξηροί καρποί, το ελαιόλαδο και τα ψάρια, ενώ σε ρόλο κομπάρσου έρχονται το κρέας και το αλκοόλ

Όσοι ακολουθούν μεσογειακή διατροφή σε συνδυασμό με συχνή σωματική άσκηση, δεν καπνίζουν και διατηρούν το βάρος τους σε φυσιολογικά επίπεδα χαρίζουν στον εαυτό τους 15 ολόκληρα χρόνια επιπλέον ζωής, υποστηρίζει τώρα νέα ολλανδική μελέτη.

Όπως αναφέρουν ωστόσο οι ειδικοί του Πανεπιστημίου του Μάαστριχτ, μέσα από σχετική τους δημοσίευση στο επιστημονικό έντυπο «American Journal of Clinical Nutrition», η θετική επίδραση της μεσογειακής διατροφής σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες υγιεινές συνήθειες φάνηκε να είναι ισχυρότερη στις γυναίκες συγκριτικά με τους άνδρες.

Μεσογειακή διατροφή για μακροζωία

Στη 10ετή μελέτη οι ειδικοί εξέτασαν την πορεία της ζωής συνολικά 120.000 ανδρών και γυναικών που το 1986 ήταν ηλικίας 55-69 ετών. Μέχρι το 1996, αξιολόγησαν τις καθημερινές συνήθειες των συμμετεχόντων (τη διατροφή, την άσκηση, το σωματικό βάρος και το αν οι εθελοντές κάπνιζαν ή όχι) καταλήγοντας σε ένα τελικό σκορ.

Διαπίστωσαν λοιπόν ότι η ισορροπημένη μεσογειακή διατροφή σε συνδυασμό με γυμναστική και αποχή από το κάπνισμα όχι απλώς μείωνε σημαντικά τον κίνδυνο του πρόωρου θανάτου αλλά προσέθετε στο προσδόκιμο ζωής των γυναικών 15 ολόκληρα χρόνια και σε εκείνο των ανδρών τουλάχιστον οκτώ.

Ξηροί καρποί, λαχανικά και λίγο αλκοόλ

«Πολύ λίγες μελέτες παγκοσμίως αναλύουν τη σχέση ανάμεσα σε συγκεκριμένους παράγοντες που αφορούν τον τρόπο ζωής και την θνησιμότητα με τέτοιο τρόπο» αναφέρει ο καθηγητής επιδημιολογίας δρ Πίετ φαν ντεν Μραντ.

«Τα ευρήματά μας δείχνουν ξεκάθαρα ότι ένας υγιεινός τρόπος ζωής οδηγεί σε σημαντικά οφέλη για την υγεία μας. Επιπλέον, είδαμε ότι τα ευεργετικά οφέλη της μεσογειακής διατροφής είναι πιο έντονα στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες. Οι ξηροί καρποί, τα λαχανικά και η περιορισμένη κατανάλωση αλκοόλ ήταν εκείνα που φάνηκε να οδηγούν σε χαμηλά ποσοστά θνησιμότητας» καταλήγει ο ειδικός.