ΝΑΞΟΣ: Η περιφορά του Επιταφίου στη θάλασσα που γίνεται τη Μεγάλη Παρασκευή στην υπέροχη αμμουδερή παραλία του χωριού.

Ένα έθιμο που, όπως μας είπαν, δεν έχει τις πηγές του στο μακρινό παρελθόν, αλλά στην ιδέα κάποιων νεότερων κατοίκων του χωριού να περιφέρουν τον λιτό Επιτάφιο, φτιαγμένο από θαλασσόξυλα και στολισμένο με κρίνους και αγριολούλουδα, μέσα στη θάλασσα!

Ἐπιφυλακτικοὶ οἱ Ἕλληνες ὡς πρὸς τὴν ἐμπιστοσύνη καὶ τὴν προστασία τῶν προσωπικῶν δεδομένων καὶ τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης.

Σύμφωνα μὲ ἄρθρο τῆς Capital.gr^[i], οἱ Ἕλληνες, στὴν συντριπτική τους πλειοψηφία παραμένουν διστακτικοὶ καὶ ὡς πρὸς τὴν προστασία τῶν προσωπικῶν τοὺς δεδομένων, καὶ ὡς πρὸς τὴν ἐμπλοκὴ τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης.

Τὰ στοιχεῖα ποὺ παρουσιάζονται ἀποδίδονται στὴν NielsenIQ, κορυφαία ἑταιρεία τεχνητῆς νοημοσύνης παγκόσμια. Παρέχει τὴν πληρέστερη κατανόηση τῆς ἀγοραστικῆς συμπεριφορᾶς τῶν καταναλωτῶν, «ἀποκαλύπτοντας νέους δρόμους πρὸς τὴν ἀνάπτυξη τῶν ἀγορῶν».

Θὰ θέλαμε νὰ ἐπικεντρωθοῦμε σὲ τρία (3) σημεῖα:

·        Μόλις τὸ 30%των Ἑλλήνων δηλώνουν ὅτι ἐμπιστεύονται τὴν AI νὰ λαμβάνει ἀποφάσεις ποὺ τοὺς ἀφοροῦν προσωπικὰ – ποσοστὸ ἀντίστοιχο μὲ τὸν μέσο ὄρο τῆς περιοχῆς. (δὴλ τὶς 15 χῶρες τῆς Εὐρώπης, τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ Ἀφρικῆς γιὰ τὶς ὁποῖες διεξήχθη ἡ ἐν λόγῳ ἔρευνα).

·        Ἀνησυχίες: Οἱ μεγαλύτερες ἀνησυχίες ἀφοροῦν την παραπληροφόρηση (56%), την απώλεια ἰδιωτικότητας (42%)καὶ τον κίνδυνο ἀπώλειας θέσεων ἐργασίας (53%).

·        Προσωποποίηση: Το 52% τῶν Ἑλλήνων δηλώνει ὅτι αἰσθάνεται "παρακολουθούμενο" ἀπὸ τὴν Τεχνητὴ Νοημοσύνη, ἐνῶ το 43%  ζητᾶ μεγαλύτερη διαφανεια.

Μὰ καλὰ … ὅταν τὸ 70% τῶν Ἑλλήνων (καὶ τελικῶς ὅλων τῶν 15 χωρῶν κατὰ τὸ μέσο ὄρο) ΔΕΝ ἐμπιστεύονται τὴν ΤΝ, τότε ποιὸς ἐξουσιοδοτεῖ τὴν περαιτέρω ἀνάπτυξή της ΤΝ χωρὶς νὰ ἐρωτηθοῦμε;

Ἀφοῦ ὁ κόσμος, διαισθάνεται ὅτι παρακολουθεῖται, ὅτι δὲν ὑπάρχει διαφάνεια, ὅτι θὰ χάσει τὴν ἰδιωτικότητά του, ὅτι θὰ ὑπερισχύσει ἀκόμα περισσότερο ἡ παραπληροφόρηση, εἶναι ὁλοκάθαρο ὅτι δὲν θέλει οὔτε ἔξυπνες κάμερες στοὺς δρόμους, οὔτε ἠλεκτρονικὲς ταυτότητες καὶ προσωπικοὺς ἀριθμοὺς ποὺ θὰ τοῦ δίνουν ἢ θὰ τοῦ ἀφαιροῦν δικαιώματα, εἴτε τὸ κάνει αὐτὸ ὁ «χειριστής» τοῦ συστήματος, εἴτε ἡ Τεχνητὴ Νοημοσύνη.

Εἶναι προφανὲς ὅτι οἱ Ἕλληνες δὲν θέλουν τίποτα ἀπὸ ὅλα αὐτά. Φτάνει ὅμως ἡ συμμετοχή του σὲ μία στατιστική, ἢ πρέπει νὰ ἀντιδράσει;

Καὶ ἄραγε, μία τέτοια ἔρευνα σὲ τί ἀποβλέπει; Ἀφοῦ δὲν χρησιμοποιεῖ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ γιὰ νὰ σταματήσει τὴν ἐπέλαση τῆς Ἠλεκτρονικῆς Σκλαβιᾶς;  Ἁπλὰ τσεκάρουν νὰ δοῦν πόσο ἕτοιμος εἶναι ὁ κόσμος, καὶ τί μέτρα πρέπει νὰ λάβουν γιὰ νὰ μᾶς χρυσώσουν τὸ χάπι.  Καὶ … νὰ δοῦν ἂν ἔπιασαν τόπο στὴν ἑπόμενη ἔρευνα !

……………………………………

[i] capital.

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Η Μαφία Μητσοτάκη τι θα κάνει τώρα;

 

Φτιάχνει ο Μητσοτάκης νόμο (άρθρο 67 του Ν. 4921/2022) να μπορεί να αλλάζει διοίκηση σε ιδιωτικούς φορείς παιδικής προστασίας όταν προκύπτει «σοβαρή δυσλειτουργία».

 Πέφτει καταγγελία για τον πατέρα Αντώνιο της Κιβωτού και σε λίγες μέρες του αρπάζουν ό,τι δομή είχε χτίσει όλη του τη ζωή με δικές του προσπάθειες και όσων ιδιωτών τον βοήθησαν.

 Από το πουθενά εμφανίστηκαν νέοι διοικητές που κλήθηκαν να διαχειριστούν τα εκατομμύρια ευρώ της Κιβωτού. Σημειωτέον ότι ο παπαντώνης είχε τακτοποιημένα οικονομικά και είχε τεράστια ταμειακά διαθέσιμα. Ο ίδιος μάλιστα κοιμόταν και ζούσε μέσα στις δομές.

Ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας από όπου ξεκίνησε όλη η υπόθεση κατέθεσε τώρα ότι χρηματίστηκε 900€ και πήρε υπόσχεση για άλλα 11.800€ ώστε να ψευδομαρτυρήσει εναντίον του πατρός Αντωνίου για δήθεν κακομεταχείριση και ασέλγεια. Μάλιστα ο ίδιος μάρτυρας καταθέτει ότι ανέλαβαν την καθοδήγησή του νομικοί και άνθρωποι της νέας διοίκησης και από ένα σημείο και έπειτα φοβόταν να πάρει πίσω τις ψευδείς καταγγελίες μήπως βρει τον μπελά του.

 

Όλοι εμείς που συχνάζαμε κοντά στις δομές του πατρός Αντωνίου, τον βλέπαμε εδώ και δεκαετίες να τριγυρνάει σε γειτονιές και να φροντίζει παιδιά από προβληματικές καταστάσεις. Τον βλέπαμε να κάνει παρέα με νέους στις αλάνες, να παίζει μπάσκετ, να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να μην υποφέρει κάποιο παιδί που δεν έτυχε να γεννηθεί σε καλή οικογένεια. Ήταν άνθρωπος της πιάτσας και ήξερε πώς λειτουργεί η παραβατικότητα σε νέους και εφήβους και είχε τρόπο να τους προσεγγίσει. Πολλούς γλίτωσε από τα ναρκωτικά και τον βέβαιο θάνατο και άλλους τόσους από τις κακουχίες, την πείνα και τη βρώμα. Αναρίθμητους άλλους τους αποκατέστησε με σπίτια, δουλειές και επανένταξη.

 

Όλα αυτά υπόψη τα γράφω εγώ που είμαι αγνωστικιστής και δεν επηρεάζομαι από τα ράσα. Τον παπαντώνη τον κρίνω ως πολίτη - άνθρωπο και όχι ως ιερέα. Δεν με αφορά είτε ήταν χριστιανός παπάς, είτε μουσουλμάνος είτε σατανιστής. Με αφορά ότι είδα με τα μάτια μου έναν άνθρωπο να παλεύει μόνος του να φτιάξει ένα κομμάτι της κοινωνίας που όλοι το είχαμε εγκαταλείψει βολεμένοι στην καθημερινότητά μας και στα γραφεία μας.

Και τώρα ο Γ.Γ.Κ.Μητσοτάκης τι θα κάνει; 

Θα πει συγγνώμη; Μπα.

 Μάλλον θα περιμένει καμιά 10αριά χρόνια μέχρι να «τελεσιδικήσει» η υπόθεση... το ξέρουμε το παραμύθι. Η ποινή ωστόσο ήδη επιβλήθηκε από τις πρώτες ημέρες και χωρίς δικαστήριο: δημόσια διαπόμπευση και ληστεία ενός ιδιώτη.

Panagiotis Apostolopoulos Perros

Πως γίνεται οι αριστεροί με τέτοια ιστορία αποκλεισμών να λενε Ναι στη ψηφιακή δικτατορία;;

 

ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΣΤΡΑ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ.

 

Ίσως να φταίει που γεννήθηκα στην Σαλονίκη σε όμορφες γειτονιές, ίσως γιατί εκεί μεγάλωσα, πήγα στα σχολεία με πραγματικούς δασκάλους, έπαιξα τα παιδικά παιγνίδια στις αλάνες, ονειρεύτηκα, ερωτεύτηκα και σίγουρα δεν είμαι αντικειμενικός γι αυτήν την πόλη αλλά δεν με νοιάζει καθόλου.

Από τότε που γεννήθηκα αλλά και αιώνες πιο πρίν αυτή η εικόνα είναι η ίδια, από το βουνό στην θάλασσα και μετά ο Όλυμπος!

Και τα χρόνια περνούν από πάνω μας και πολλά αλλάζουν εκτός από το χρώμα των ματιών μας και την Σαλονίκη!

Η εικόνα η ίδια, από τα βυζαντινά κάστρα στα ψηλά και τις βυζαντινές της εκκλησίες κατεβαίνεις τον δρόμο του Αριστοτέλη, συναντάς τα καραβάκια με τα λαμπιόνια που αρμενίζουν στην θάλασσα, σε παίρνει αγκαλιά η γοργόνα η αδελφή του Μέγα Αλέξανδρου και σε ακουμπάει στην κορυφή του Ολύμπου για να πιείς ένα νέκταρ, μια αμβροσία η τέλος πάντων ένα τσιπουράκι παρέα με τους Θεούς.

Κάποιος είπε ότι αυτός που έχει την Θεσσαλονίκη μέσα του έχει Πατρίδα κι εγώ ευτυχώς είμαι ένας από αυτούς!

Καλημέρα γείτονες και συμπολίτες σε όποια πόλη κι αν γεννηθήκατε και όπου κι αν βρίσκεστε.

 

 θεία Ευτέρπη

ΕΡΩΤΗΣΗ-ΠΑΓΙΔΑ

Τι είναι τα κενά αέρος στα οποία «πέφτουν» τα αεροπλάνα;
Η ερώτηση θα μπορούσε να αποτελέσει κλασική ερώτηση-παγίδα σε διαγώνισμα Φυσικής, αφού ο όρος «κενά αέρος» δείχνει ασχετοσύνη με τις αέριες μάζες. Δεν υπάρχουν κενά αέρος! Και πώς να υπάρξουν αφού ξέρουμε ότι μόλις υπάρξει το παραμικρό κενό, αμέσως θα μετακινηθούν στρώματα αέρα για να το καταλάβουν. Αυτό που υπάρχει είναι διαφορές στην πυκνότητα των αερίων στρωμάτων και έτσι όταν ένα αεροπλάνο βρεθεί ξαφνικά να πετάει σε περιοχή με μικρότερη πυκνότητα, τότε έχουμε μια αστάθεια στην πτητική του συμπεριφορά και η καρδιά μας χτυπάει πιο γρήγορα. Πάντως, επειδή τα αεροπλάνα κατά την πτήση στηρίζονται στις αέριες μάζες, αν υπήρχαν όντως κενά αέρος τα αποτελέσματα δεν θα ήταν μικρές αναταράξεις...

ΜΠΑΜ! Πώς παράγονται τα χρώματα και οι ήχοι στα πυροτεχνήματα;
Τόσο οι ήχοι όσο και τα χρώματα δημιουργούνται με τη βοήθεια μετάλλων και οξειδίων.Τα μπουμπουνητά επιτυγχάνονται με προσθήκη τριοξειδίου του βισμουθίου στην καύσιμη ύλη των πυροτεχνημάτων, ενώ για τον συριστικό ήχο (εκείνον που τρυπάει τα αφτιά μας) απαιτούνται τέσσερα διαφορετικά υλικά, μεταξύ των οποίων βαζελίνη και ένα συντηρητικό τροφίμων. Οσο για τα χρώματα, οι μπλε αποχρώσεις επιτυγχάνονται χάρη στη χρήση χαλκού, οι πράσινες απαιτούν χρήση βαρίου (το οποίο υπάρχει και στο ποντικοφάρμακο!), οι πορτοκαλί οφείλονται στο ασβέστιο, οι κίτρινες στο νάτριο. Οι κόκκινες αποχρώσεις επιτυγχάνονται δυσκολότερα: Απαιτούν μείγμα αλάτων στροντίου και λιθίου, αλλά και άλλα συστατικά.Τα αστεράκια, τέλος, που βλέπουμε οφείλονται στο αλουμίνιο και στο τιτάνιο. Πάντως η τελευταία λέξη στην πυροτεχνουργία είναι η δημιουργία φιλικών στο περιβάλλον πυροτεχνημάτων, οπότε μπορεί κάποια από τα παραπάνω συστατικά σύντομα να αντικατασταθούν από άλλα, λιγότερο τοξικά.

ΤΟ ΤΕΣΤ ΤΗΣ ΠΑΡΟΙΜΙΑΣ
Το λάδι και η αλήθεια πάντα βγαίνουν από πάνω
Για την αλήθεια δεν μπορούμε να αποφανθούμε, αλλά για το λάδι η παροιμία αληθεύει. Ή τουλάχιστον όταν αναφερόμαστε σε λάδι και νερό: το ειδικό βάρος του λαδιού είναι μικρότερο από το ειδικό βάρος του νερού και έτσι κάθε φορά που τα δύο υγρά αναμειγνύονται, το λάδι πάντα βγαίνει στην επιφάνεια.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Ασ΄ το κάτω! Αν δεν δώσουμε πειστικά στοιχεία, ποιος να μας πιστέψει εδώ στην Ελλάδα ότι έτσι συμβαίνει αλλού; Στις 9 Ιουλίου του 2009 δημοσιεύτηκε στη «Ηerald Tribune» στη σελίδα 2 κάτω κάτω: Πέντε χιλιάδες δολάρια πρόστιμο ή έξι μήνες φυλακή σε όποιον πάρει βότσαλα από την ακρογιαλιά στην Πολιτεία του Μέιν. Οπως επίσης κλαδιά δένδρων ή κέρατα ελαφιών, γιατί πιστεύουν ότι «είναι πολύ δύσκολο να αναπαράγεις την τυχαιότητα της φύσης». Μια άλλη άποψη. Μα τελείως άλλη...

ΧΑΖΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
Γιατί στα βουνά κάνει κρύο ενώ είναι πιο κοντά στον ήλιο;
Η θερμοκρασία στα μεγάλα υψόμετρα δεν έχει καμία σχέση με την απόστασή τους από τον ήλιο, η οποία παραμένει εξαιρετικά μεγάλη για να κάνει διαφορά. Αντιθέτως σχετίζεται με την πυκνότητα του αέρα η οποία μειώνεται καθώς αυξάνεται το υψόμετρο. Με άλλα λόγια, ο αέρας αραιώνει καθώς ανεβαίνουμε. Γιατί; Επειδή όσο αυξάνεται το υψόμετρο τόσο μειώνεται η δύναμη της βαρύτητας. Ετσι τα μόρια του αέρα έλκονται με πολύ μεγαλύτερη δύναμη σε χαμηλά υψόμετρα σε σχέση με τα υψηλά. Και επειδή οι τριβές που αναπτύσσονται μεταξύ των μορίων αέρα που συνωστίζονται χαμηλά είναι μεγαλύτερες, αυξάνεται και η θερμοκρασία. Ενα απλό πείραμα για το πόσο μπορεί να αυξηθεί η θερμοκρασία του αέρα που συνωστίζεται μπορεί να γίνει με την τρόμπα για τα λάστιχα του ποδηλάτου: Βάλτε το δάχτυλό σας εκεί που βγαίνει ο αέρας και θα δείτε!

Δι' ευχών των αγίων ημών στους ναούς των μεγάλων λυγμών

 

 Πως γέμισε ο κόσμος ξένα προς την Αγάπη πράγματα, πως οι "έξυπνοι" καιροί μας σφάλισαν την πόρτα στο χάδι το απαλό το δίχως λόγια, στα βλέμματα όπου καθρεφτιζόσουν για να ορίσεις πόσες φωτιές θ' ανάψεις εντός σου για να δει ο απέναντι την θαλπωρή και νάρθει σε σένα, καθώς όπου δυο και τρεις εκεί είναι και Αυτός που αγάπησε μέχρις αίματος.....Με μόνη προϋπόθεση να μην του αρνηθείς τις αμαρτίες σου!

Πού νάρθει τώρα και πού να σε βρει ο απέναντι και ο Θεός (γιατί αν δεν σε βρει ο απέναντι δεν σε βρίσκει και ο Θεός).

 Έτσι που χάθηκες στις αγκαλιές των τυχαίων περαστικών για να πας μαζί τους να δηλώσεις υποταγή σε μηχανήματα, σε φαντάσματα, σε σκοτεινιές, μοναξιές και γρηγοράδες που σε φτάνουν στα αδιέξοδα που στα ονόμασαν πρόοδο οι κυρίαρχοι, έτσι που σε κατάντησαν και έχασες την ομορφιά σου και τα προνόμια των αγαπώντων -καθώς πλάστηκες παιδί του βασιλέως της Αγάπης - πως να σε βρουν οι τρυφεράδες, πως το παράπονο να γίνει δικό σου για να κλάψεις και να λυτρωθείς;

Δεν είναι από κει που πας ο παράδεισος. Το σκοτάδι μπροστά σου δεν κρύβει έρωτες. Γι' άλλη μια φορά σε πούλησαν οι παγκόσμιοι αφεντάδες γιατί τους είσαι επικίνδυνος όταν νιώθεις, όταν σκέφτεσαι, όταν αγαπάς. Πάντα ήταν επικίνδυνη η Αγάπη.

Λέγε την ευχή, πες τα "πάτερ ημών" της γιαγιάς σου, αν σου βρίσκεται πρόχειρος ψαλμός ακόμη καλύτερα, κάνε τον σταυρό σου και άφησέ τους να λυσσομανούν τεχνητές νοημοσύνες, smart, προσωπικούς αριθμούς και όλες τις γητειές που απλώνουν μπροστά σου σαν μπιχλιμπίδια παλιών παζαριών, για να σε δελεάσουν πως τάχα έτσι θα γίνεις ελεύθερος.

" Ελεύθερος" από όσα σε ορίζουν ως ανθρώπινη ύπαρξη εννοούν, για να μπορέσουν να σου φορέσουν τις αλυσίδες και να σε δέσουν σε μια μακριά σειρά πρώην ανθρώπων, να περπατάς στην ατέλειωτη ουρά των παράξενων όντων που κάποτε θα μπουν σε μουσείο ως υπάρξαντες, που πάει να πει τελειωμένα απολιθώματα μιας άλλης εποχής.

Πες μου πως δεν θέλεις να γίνεις αυτό. Εγώ σου το λέω, όσον με αφορά.

 Δεν χρειάζονται συνθήματα, δεν χρειάζονται οι...πονηροί "σωτήρες". Έχουμε Σωτήρα και κανένας δεν μπορεί να Του την βγει καθώς κανείς από τους τωρινούς δεν μάτωσε για μας (απλά όλοι μάτωσαν εμάς!).

Μερικά πράγματα είναι απλά και ένα από αυτά είναι η Αγάπη.....Φύγαμε μακριά της, ξεμονέψαμε ο ένας από τον άλλον, θεωρήσαμε ανεξαρτησία την απεξάρτηση από τον αδελφό και εκεί άρχισε το μεγάλο λάθος το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη. Όμως αφού ο Ιορδάνης κάποτε εστράφη προς τα οπίσω, όλα μπορούν να αλλάξουν πορεία, να γυρίσουν πίσω και να ξαναβρούμε την αρχαία δόξα των ανθρώπων. Ημών των ιδίων δηλαδή.....

Μόνο να θυμηθείς που χαντάκωσες τον βαφτιστικό σου σταυρό και να τον ξαναφορέσεις. 

Μόνο να δακρύσεις για όσα ξεπούλησες και να τα πάρεις πίσω με προσευχή, με τραγούδι και αν χρειαστεί και με αίμα ψυχής. 

Μόνο να θελήσεις τις λιακάδες που σου ανήκουν και την αλμύρα της θάλασσας των παιδικών σου καλοκαιριών. 

Μόνο να ξαναβρείς εκείνο το μπλε ξυλόχρωμα που κάποτε ζωγράφιζες τους ουρανούς (σου).

 ΕΛΕΝΑ

Αρναούτογλου προς Επίτροπο Γεωργίας Χάνσεν: «Η κ. Μαίρη, δεν θέλει τα 150 ευρώ — θέλει πίσω τα 600 πρόβατά της»

Η αγωνιώδης φωνή των Ελλήνων κτηνοτρόφων και της ντόπιας γεωργίας ακούστηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μέσα από την παρέμβαση του ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ Σάκη Αρναούτογλου για τη δίκαιη και έγκαιρη στήριξη των παραγωγών που πλήττονται από την ευλογιά και τα άλλα προβλήματα.

έλα πέσμας , τι γίνεται τελικά;

Χαρτί υγείας...

 

 

Με αφορμή την εκλογή ινδού δημάρχου στη Ν.Υ.,

θυμήθηκα μια συζήτηση προ ετών,

μ' ένα φίλο μου, που ζούσε πολλά χρόνια στη Ν.Υ.,

ο οποίος απεχθανόταν να δώσει το χέρι,

δηλ. να κάνει χειραψία,

με ινδο-πακιστανούς.

Και για ποιο λόγο λέτε...

Παρατήρησε ότι, όλοι αυτοί στα S/M, αγόραζαν τα πάντα εκτός από χαρτί υγείας...

Και, στο εύλογο ερώτημα: πως σκουπίζουν τον κ@λο τους, απάντησε,

με τα δάχτυλά τους, γι' αυτό και δεν τους δίνω το χέρι!!!

Ο φίλος μου, κάθε άλλο παρά ρατσιστής ήταν,

αντιθέτως!,

αριστερός με βούλα!

και είχαμε ζήσει πολλά απ' όταν είμαστε φοιτητές στη Θεσσαλονίκη και μετέπειτα,

υπηρετούντες αμφότεροι τον Ελληνικό στρατό στον Έβρο.

 

Τζανής Γκούσκος

*The Age of Anti-Social Media Is Here*

 

Υπάρχει ένα άρθρο στο The Atlantic με τίτλο *The Age of Anti-Social Media Is Here*

Το άρθρο υποστηρίζει ότι η εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όπως τη γνωρίσαμε —χώροι για κοινωνική σύνδεση και ανταλλαγή ιδεών— έχει τελειώσει. Αντί για πλατφόρμες που ενώνουν ανθρώπους, τα σημερινά μέσα λειτουργούν όλο και περισσότερο ως εγωκεντρικά, απομονωτικά και εμπορικά περιβάλλοντα, σχεδιασμένα όχι για κοινωνική επαφή, αλλά για έλεγχο προσοχής και κερδοφορία.

Η μετάβαση αυτή, σύμφωνα με τον συγγραφέα, οδήγησε σε διάβρωση του δημόσιου διαλόγου, εξάπλωση παραπληροφόρησης, αύξηση της μοναξιάς και αλλαγή στη συμπεριφορά των χρηστών. Μεγάλες εταιρείες, όπως η Meta, εξακολουθούν να μιλούν για «σύνδεση», αλλά οι πλατφόρμες τους εξυπηρετούν πλέον διαφορετικούς —και πιο σκοτεινούς— σκοπούς.

Ο συγγραφέας καταλήγει ότι αν αυτή η τάση συνεχιστεί, οι κοινωνικές πλατφόρμες θα γίνουν ακόμη πιο αντικοινωνικές, αποξενώνοντας τους χρήστες και επιδεινώνοντας τις κοινωνικές και πολιτικές διαιρέσεις.

Αυτή είναι η μια πλευρά. Η άλλη είναι να δούμε τι οδηγεί σε αυτόν τον εκφυλισμό των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Όταν ψάχνεις ένα θέμα για να καταλήξεις με κόπο μερικές φορές σε ένα συμπέρασμα και ο, υποτίθεται συνομιλητής σου, με ελαφρά τη καρδία δεν σχολιάζει επι της ουσίας αλλά αποφαίνεται σύμφωνα με τις ιδεοληψίες του ή το σκονάκι που πήρε, τότε η απομόνωσή σου είναι η μοναδική οδός. Δεν θέλεις να συμμετέχεις.

Όταν κυβερνήσεις σαν και αυτήν του Μητσοτάκη που έχει διαλύσει κάθε αρμό της κοινωνικής ζωής αγοράζει προπαγανδιστές για να μας περνά την προπαγάνδα της, ή τα άλλα κόμματα χρησιμοποιούν τα τρολάκια τους, τότε το πείραμα απέτυχε. Πολλοί δεν ειναι διατεθειμένοι να επικοινωνούν σε ένα τέτοιο περιβάλλον.

Όταν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης σε αποκλείουν, όχι επειδή ασχημονείς αλλά για τις απόψεις που καταθέτεις (π,χ, σε πολεμικές αναμετρήσεις ή όπου αλλου) τότε το πείραμα της κοινωνικής δικτύωσης αρχίζει να αποδομείται.

Περισσότερο αποδομείται όταν οι ιδοκτήτες του το χρησιμοποιούν, κυρίως, για εμπορικούς λόγους.

Πράγματι, περνάμε σε μια άλλη εποχή. Ποια θα είναι θα το δούμε.

 Παντελής Σαββίδης

 

ΤΟ ΤΡΕΝΟ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ.

 

Το τρένο του Νοέμβρη ξεκίνησε το ταξίδι του και θα περάσει από την κάθε γειτονιά, από το πιο απομακρυσμένο χωριό, την κάθε πόλη.....

Τρένο καρβουνιάρικο αλλά γεμάτο θύμησες κι εμείς οι επιβάτες με κολλημένα τα πρόσωπά μας στα παράθυρα να κοιτάζουμε τις εικόνες που εναλλάσσονται καθώς κυλά στις ράγες της ζωής.....

Στις γειτονιές να παίζουν τα παιδιά κλέφτες και αστυνόμους με αρχηγό την Αργυρώ, ο καπετάν Ανδρέας θα κινήσει με την ψαρόβαρκα του να βγάλει καλαμάρια, ο Μιχάλης κι ο Μηνάς φαντάροι στην σκοπιά και γύρω τους η ομίχλη του Νοέμβρη να ονειρεύονται και να σιγοτραγουδούν για το τρένο που φεύγει στις 8 ταξίδι για την Κατερίνη.

Ένα ζευγαράκι τραγουδάει αγκαλιασμένο....

έρχεται βροχή έρχεται μπόρα και παγωνιά

στα πόδια μας ζεστή μια θερμοφόρα,

κλείσε τις κουρτίνες και έλα πάρε με αγκαλιά!

Το τρένο του Νοέμβρη να κυλάει στις ράγες όπως και η ζωή και οι εικόνες να αλλάζουν συνεχώς,

θα κάνει μια στάση στο Πολυτεχνείο και οι σκιές κάποιων νέων να κατεβαίνουν στους δρόμους για να θυμηθούν τις μέρες των αγώνων τους και των ονείρων τους,

αυτά τα παιδιά δεν τα έμαθε ποτέ κανείς,

ούτε κι αυτοί όμως το 'θέλαν...

Κάπου σ' ένα ξέφωτο το τρένο θα κάνει μια στάση και εμείς οι επιβάτες θα κοιτάξουμε ψηλά στον ουρανό την βροχή των διαττόντων, τα πεφταστέρια δηλαδή και όχι τους διάττοντες αστέρες της ζωής μας....

Το τρένο φεύγει στις οκτώ και εγώ κοιτάζω πίσω μου τους Νοέμβριους που πέρασαν που είχαν εικόνες εμένα πιτσιρικά, τους γονείς μου, τους φίλους μου, τα παιδιά μου τα εγγόνια μου...

Δεν έχει σημασία αν το τρένο θα φθάσει κάπου,

σημασία έχει όλοι εμείς επιβάτες είμαστε στο τρένο του Νοέμβρη για να απολαύσουμε το ταξίδι!

Καλό μήνα γείτονες και τον άλλον μήνα να είμαστε παρόντες όλοι μας και να μη λείπει κανείς γιατί όπως λέει και ο στίχος όσο κι αν κανείς προσέχει όσο κι αν το κυνηγά δεύτερη ζωή δεν έχει....

Και να μη ξεχνάμε ότι δεν ξοφλήσαμε,

τα όνειρά μας και τα ταξίδια μας δεν θα σβήσουν ποτέ....

 θεία Ευτέρπη