ΕΠΟΣ ΕΠΙΚΩΝΕ ΔΙΑΣΤΑΣΙΩΝΕ

"Νεκρή Φύση"

‼️ Σκληρές είναι οι δηλώσεις της Βρετανίδας φιλολόγου και μεταφράστριας της Οδύσσειας του Ομήρου ονόματι Emily Wilson για την ταινία "Οδύσσεια" του Κρίστοφερ Νόλαν, αφού την κατηγόρησε πως αφαιρεί όλο το νόημα και την ποιητικότητα της αυθεντικής αρχαίας ιστορίας και μύθου.

 

Η Wilson έδωσε συνέντευξη στα περιοδικά London review of Books και Sunday Times, τονίζοντας πως το γράψιμο του σεναρίου ήταν άθλιο, οι διάλογοι σε έκαναν να μην νοιάζεσαι καν για τους ήρωες του έργου και το μόνο που πέτυχε η ταινία ήταν να έχει μεγάλες εκρήξεις και καλά γραφικά για τους γίγαντες.

Εκεί που έδωσε όμως την μεγαλύτερη έμφαση είναι πως το βάθος της ιστορίας των χαρακτήρων αφαιρέθηκε εντελώς για την Οδύσσεια, σε σημείο που η ίδια έφτασε να αναρωτιέται ενώ την έβλεπε: "Τι με νοιάζει τελικά αν αυτός ο τύπος γυρίσει στη γυναίκα του; Δεν μου έδωσε η ταινία κανέναν λόγο να νοιάζομαι". 

 

 

 

Νέες αντιδράσεις παγκοσμίως προκάλεσαν οι δηλώσεις του σκηνοθέτη της Οδύσσειας Κρίστοφερ Νόλαν, ο οποίος σε συνέντευξη του στο Αμερικανικό περιοδικό Time στις 24 Ιουλίου του 2026 δήλωσε πως έπρεπε να κάνει αλλαγές στο σενάριο του για την ταινία, διότι το τέλος της Οδύσσειας του Ομήρου ήταν "ζοφερό και μισογυνιστικό".

Σε τι αναφέρεται ο Νόλαν ως μισογυνιστικό; Στο τέλος της αυθεντικής Οδύσσειας του Ομήρου ο Οδυσσέας και ο γιός του Τηλέμαχος δεν εξοντώνουν απλά τους μνηστήρες της Πηνελόπης (κάτι που και η ταινία του Νόλαν έδειξε) αλλά διατάζουν και την εκτέλεση δια απαγχονισμού και 12 υπηρετριών του παλατιού τους που είχαν ερωτική σχέση με τους μνηστήρες.

Κοινώς, ο μέγας Όμηρος ήθελε να δείξει έτσι στο βιβλίο 22 της Οδύσσειας πως όχι μόνο οι αυθάδεις μνηστήρες πρέπει να πεθάνουν, αλλά και οι πόρνες δούλες του παλατιού, που αντί να μείνουν πίστες στον αφέντη τους Οδυσσέα, απευθείας κοιμήθηκαν με τους εισβολείς.

Έτσι, ο ρόλος της πιστής Πηνελόπης υμνείται ακόμα περισσότερο και ο Όμηρος περνάει στο κοινό με το έργο του όχι απλή διασκέδαση, αλλά και διδαχή. Ότι κοινώς, άνδρες μην είστε αυθάδεις και γυναίκες μην είστε πόρνες.

Όμως, δυστυχώς ο Νόλαν δεν είναι Όμηρος και φυσικά δεν τον νοιάζει να διδάξει με την ταινία του. Μη τυχόν λοιπόν και θιχτούν τίποτα φεμινίστριες, ο Νόλαν αποφάσισε να αφαιρέσει αυτές τις σκηνές από την δική του Οδύσσεια, που όμως έτσι διέγραψε πρακτικά και όλο το χρήσιμο κομμάτι του έργου που είναι το διδακτικό του τέλος.

Της τέχνης τα καμώματα..

Παρακολουθήστε την ικανοποιητική βήμα-βήμα μεταμόρφωση…

Αυτό το εγκαταλελειμμένο, όμορφο σπιτικό σάπιζε στο βαθύ δάσος, και ήρθε η ώρα να το ζωντανέψουμε!

Πως τελικά κατασκευαζουμε μια πετροχτιστη κατοικια;

Τώρα αυτό είναι τέχνη; ΟΤΙ ΠΕΙΣ!

Όταν έχεις μεράκι !

Περίμενε... Είστε η Μάργκαρετ Κουάλι;

@vlp_athens Wait… is this Margaret Qualley? #photography #fyp #greece ♬ Greatful Memories - Muspace

Διαχρονικά ξύλινα κουτάλια. Χειροποίητα σκαλισμένα για να διαρκέσουν μια ζωή

Το 1994, ο Pascual Mairal ήταν ένας από τους κληρονόμους της παραδοσιακής τεχνικής κατασκευής κουταλιών από πυξάρι, μιας τέχνης διαδεδομένης στα βουνά μας μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, που εφαρμοζόταν σε πολλά εργοστάσια αφιερωμένα σε αυτή την εργασία. Στο Las Almunias de Rodellar (Huesca), μου έδειξε τη διαδικασία κατασκευής βήμα προς βήμα στο εργαστήριό του.

Η «Αλβανίδα μάνα» που κάνει θραύση στο Tik Tok

ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΜΟΥ ΤΙΜΩ

 

Την τέχνη μου την προσέχω και την τιμώ όσο μπορώ κι όσο με επιτρέπουν οι συνθήκες του βίου καθώς και οι θυελλώδεις της καρδίας διακυμάνσεις.

Αγαπώ να καταπιάνομαι με πράγματα παρακατιανά και συχνά ασήμαντα στα οποία δεν κοιτάζουν οι πλείστοι των δημιουργών και όλοι σχεδόν οι φιλόδοξοι άνθρωποι. Να λ.χ. τώρα μελετώ τα ποιήματα του μεγάλου Αλεξανδρινού, του Κωνσταντίνου Καβάφη και μετριέμαι με αυτά και προσπαθώ φιλοτίμως να συνδιαλεγώ με αυτά με τη δικιά μου ζωγραφική γλώσσα που τη μορφώνω όμως όσον μπορώ για να πλησιάσει και να ταιριάξει με το ύφος του ποιητή. Διότι, πιστέψτε με, το ύφος είναι σπουδαίο πράγμα ίσως το σημαντικότερο όλων των περιουσιακών στοιχείων, καθόσον την ουσία δεν δυνάμεθα όλοι ή μάλλον κανείς να φτάσει.

Διαβάζω και ξαναδιαβάζω τα ποιήματά του και σταματώ σε ορισμένα εξ αυτών που δεν έχουν πολύ αγαπηθεί και δεν έχουν με αυτά φιλόλογοι και καλλιτέχναι καταπιαστεί να τα επαινέσουν θριαμβολογώντας πως ηύραν, λέει, σε αυτά βαθέα και συγκλονιστικά νοήματα.

Στάθηκα σήμερα το θαμπό αυτό απόγευμα που χιών ελαφρά επισκεύτηκε την πολύβουη πόλη της Νέας Υόρκης, σε ποίημα που επιγράφεται " Βυζαντινός Άρχων, εξόριστος, στιχουργών"῎ καθότι με γοήτεψε η ακροτελεύτεια φράσις του:" Aυτή η ορθότης, πιθανόν, είν’ η αιτία της μομφής."

Με συνεπήρε άνευ ελλόγου αιτίας και σπαταλώ ώρες τώρα πολλές να εύρω τρόπους κατάλληλους να αποδώσω αυτήν την λεπτήν ειρωνία, αυτήν την υπέροχη του Αλεξανδρινού ποιητή φράση με την οποία περιγράφει αυτό που σε όλους συμβαίνει· την εθελούσια τύφλωση εμπρός στα πραγματικά γεγονότα της ζωής και την απόδοση ευθυνών σε όλους του υπολοίπους πλήν ημών των ιδίων.

Και σπαταλώ ώρες να εύρω τις σχέσεις των τεμνομένων γραμμών και τον καλύτερο διάλογο των σκοτεινών με τα φωτεινά στοιχεία. Και με απασχολεί επί μακρόν πού ακριβώς θα βάλω τους παπύρους και πόσους θα βάλω παπύρους και πάλι έχω αμφιβολίες και ταλανίζομαι πολλά. Και ταλανίζομαι πολλά λες και έχει σημασία όλο το έργο αυτό, λες και κάποιος ποτέ θα νοιαστεί γιαυτό και όλα όσα άλλα κάνω στις ατέλειωτες αυτές ώρες που αποζητώ ολίγη παρηγορία στην ωραιότητα και στους διαλόγους τους μυστικούς με άλλους προγενεστέρους που θήτευσαν στην εξαίσια και μυστική, ερωτική τέχνη, την τέχνη της απουσίας του νοήματος.

Την τέχνη μου την τιμώ πολλά και με ενδιαφέρει πολλά να την κάμνω αξιοπρεπώς αλλά ξεύρω καλά πως σημαντική δεν είναι για κανένα. Μια γλυκειά παρηγορία είναι για μένα τον ίδιο, ίσως γιά άκομη ολίγους τρυφερούς, μια γλυκειά ανάσα είναι αφού είναι πράγμα καλό ο άνθρωπος να ξεγελιέται περιστασιακά και να καταφεύγει στις αγκάλες της αναίτιας, μη εξουσιαστικής ομορφιάς.

 Γιώργος Κόρδης

 

Η φωτογραφια:" Βυζαντινός Άρχων, εξόριστος, στιχουργών". Ακρυλικά μελάνια σε Αλεξανδρινό πάπυρο, 32χ40 εκ. 2022

!!

 

Τι μπορείς να πάθεις…

Πλέξιμο: Το χόμπι των γιαγιάδων !

---

Για χρόνια το πλέξιμο είχε συνδεθεί με εικόνες από γιαγιάδες σε καναπέδες, κουβέρτες και χειροποίητα πουλόβερ. Σήμερα όμως, κάνει δυναμικό comeback — και όχι τυχαία. Αυτό το “παλιό” χόμπι κρύβει απίστευτα οφέλη για το μυαλό και το σώμα, που η σύγχρονη ζωή φαίνεται να έχει μεγαλύτερη ανάγκη από ποτέ.

Μια φυσική “θεραπεία” για το άγχος

Το πλέξιμο λειτουργεί σχεδόν σαν διαλογισμός. Οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις με τις βελόνες βοηθούν τον εγκέφαλο να χαλαρώσει, ρίχνοντας τους ρυθμούς του στρες. Είναι από τις λίγες δραστηριότητες που σε κρατούν απασχολημένο, χωρίς να σε πιέζουν.

Πολλοί το περιγράφουν σαν ένα “reset” για το μυαλό μετά από μια κουραστική μέρα.

Βελτιώνει τη συγκέντρωση χωρίς να το καταλάβεις

Σε έναν κόσμο γεμάτο ειδοποιήσεις και περισπασμούς, η συγκέντρωση γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Το πλέξιμο όμως σε αναγκάζει να μείνεις παρών στη στιγμή.
Μετρώντας πόντους, ακολουθώντας μοτίβα και προσέχοντας τις κινήσεις σου, εκπαιδεύεις το μυαλό σου να εστιάζει — χωρίς καν να το προσπαθείς.

Ανεβάζει τη διάθεση

Κάθε φορά που ολοκληρώνεις ένα μικρό κομμάτι, νιώθεις ικανοποίηση. Είναι αυτή η αίσθηση δημιουργίας που λείπει από πολλές καθημερινές δραστηριότητες.
Το πλέξιμο σου δίνει κάτι χειροπιαστό στο τέλος — και αυτό έχει μεγάλη ψυχολογική αξία.

Κάνει καλό και στο σώμα

Μπορεί να φαίνεται απλό, αλλά το πλέξιμο:

• βελτιώνει τη λεπτή κινητικότητα των χεριών

• ενισχύει τον συντονισμό

• βοηθά στην αποφόρτιση της έντασης

Δεν είναι γυμναστική… αλλά είναι μια ήπια μορφή “ενεργής χαλάρωσης”.

Ένα μικρό διάλειμμα από την οθόνη

Το κινητό και οι οθόνες έχουν κατακλύσει την καθημερινότητά μας. Το πλέξιμο είναι μια ευκαιρία να αποσυνδεθείς.
Αντί για endless scrolling, κρατάς κάτι πραγματικό στα χέρια σου — και αυτό αλλάζει εντελώς την εμπειρία.

Γιατί να το δοκιμάσεις σήμερα

Δεν χρειάζεται να ξέρεις τίποτα. Ένα κουβάρι νήμα και δύο βελόνες αρκούν για να ξεκινήσεις.
Και το καλύτερο; Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος. Είναι χρόνος για σένα.

Τελικά…

Το πλέξιμο δεν είναι απλά ένα χόμπι. Είναι μια μικρή μορφή φροντίδας του εαυτού σου.
Σε έναν κόσμο που κινείται γρήγορα, σου θυμίζει να πας πιο αργά — και να απολαύσεις τη διαδικασία.

ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΘΑΡΙΟΣ

Μια σειρά από εκπληκτικά γραμμικά σχέδια του Ρώσου εικονογράφου Vasilj Godzh.

Βιβλιοθήκη, με ζωντανή μνήμη θανάτου!

 

Ντάνιελ Πόπερ "Hallow" στο Ιλινόις

 

Μια μνημειώδης ξύλινη φιγούρα που στέκεται με το στήθος της τραβηγμένο και ανοιχτό, δημιουργώντας μια κυριολεκτική πόρτα για να περάσουν οι επισκέπτες. Περιτριγυρισμένο από ανθισμένα ροζ δέντρα, το τεράστιο γλυπτό υποδηλώνει ότι το μονοπάτι προς τη φύση ξεκινά ανοίγοντας τις καρδιές μας σε αυτήν...

Πως δύο νέα παιδιά από τη Λέσβο φτιάχνουν έπιπλα από… κουκούτσια ελιάς

Η Ειρήνη Μουτσογιάννη και ο Χρήστος Βερβέρης από μια απομακρυσμένη κουκκίδα του ελληνικού χάρτη, μεταδίδουν την ιστορία της γης τους και την ανάγκη της παγκόσμιας κοινότητας για μια νέα σχεδιαστική προσέγγιση

Η Ειρήνη Μουτσογιάννη και ο Χρήστος Βερβέρης χρησιμοποιούν κουκούτσια ελιάς ως πρώτη ύλη για πάγκους και χρηστικά αντικείμενα

Σε μια εποχή οικολογικής κρίσης και που όλα είναι υπό αμφισβήτηση και επανεκτίμηση, δύο νέοι από μια απομακρυσμένη κουκκίδα του ελληνικού χάρτη, εκπέμπουν ένα όραμα που συνοψίζει την ιστορία της γης τους και την ανάγκη της παγκόσμιας κοινότητας για μια νέα σχεδιαστική προσέγγιση. Η Ειρήνη Μουτσογιάννη και ο Χρήστος Βερβέρης είναι δύο φίλοι με καταγωγή από το Μεγαλοχώρι Λέσβου, το πιο ορεινό χωριό της Λέσβου. Οι κοινές ιδέες και η αγάπη τους για τον τόπο καταγωγής τους οδήγησαν στην δημιουργία του Koukos de Lab, το prοject κατά το οποίο δημιουργούν έπιπλα με πρώτη ύλη το κουκούτσι. H ιδέα τους μάλιστα κέρδισε τις εντυπώσεις στη Μπιενάλε του Λονδίνου που τους ένταξε στην έκθεσή της πριν από δυο χρόνια. 

«Η πρώτη μας ύλη είναι ένα βιοαπόβλητο που παράγεται από την ελαιουργική διαδικασία μια από τις βασικές βιομηχανίες του νησιού. Έτσι πήραμε στα χέρια μας αυτή την πρώτη ύλη και μέσω μιας σειράς πειρατών και προσμίξεων καταλήξαμε στη νέα οικολογική μοριοσανίδα, δίνοντας έτσι ένα νέο κύκλο ζωής στο κουκούτσι» εξήγησαν στην athensvoice ο Χρήστος, που σπούδασε Αρχιτεκτονική Εσωτερικών χώρων και η Ειρήνη με ειδίκευση στο Μάρκετινγκ και στην Βιωσιμότητα, ενώ όσον αφορά το όνομα ”Koukos de lab” και την έμπνευσή τους συμπληρώνουν:

«Το Μεγαλοχώρι είναι χτισμένο πάνω σε ένα βουνό που ονομάζεται Κούκος, τόσο απλά, σχεδόν αυθόρμητα έγινε η επιλογή της ονομασίας. Ο κούκος είναι ένα σύμβολο αφύπνισης, αυτό θέλαμε λοιπόν να κάνουμε και εμείς, να εκπέμψουμε ένα σήμα sos από μια κουκίδα στο χάρτη με σκοπό να δώσουμε ένα μήνυμα οικολογικής αφύπνισης. Συνήθως ο τόπος καταγωγής λειτουργεί καταλυτικά στην ψυχοσύνθεση του ανθρώπου, του θυμίζει παιδικά χρόνια, ευχάριστες αναμνήσεις, φέρνει στο νου αρώματα και γεύσεις. Αυτό από μόνο του εμπνέει και προωθεί την δημιουργικότητα γιατί δημιουργεί ένα κλίμα ασφάλειας, μία σιγουριά μέσα από την οποία μπορείς να αφεθείς και να σκεφτείς πιο δημιουργικά. Η Λέσβος καταφέρνει να συνδυάσει πολλές διαφορετικές εικόνες οι οποίες σου δίνουν καθημερινή έμπνευση».

Ουσιαστικά τα παιδιά μέσα από το εγχείρημά τους πέτυχαν να επανασυστήσoυν με σύγχρονους όρους έναν παραδοσιακό, νησιωτικό πάγκο σαν αυτούς που συναντά κανείς σε ερημικά ξωκλήσια και καφενεία σε χωριά της Λέσβου, το ”Lesvos Bench”. 

Η φιλοσοφία τους βασίζεται σε ένα παγκόσμιο κίνημα που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια προκειμένου να προκύψουν νέα βιώσιμα υλικά και zerο waste εφαρμογές. Επιθυμούν να αποτελέσουν παράδειγμα για να μεταδοθεί αυτό το κίνημα σε κάθε μεριά της Ελλάδας με στόχο ένα πιο βιώσιμο μέλλον.  

«Ξεκινήσαμε επιθυμώντας να αναπαράξουμε ένα νησιώτικο παγκάκι που πλέον εκλείπει, διαμορφώνοντας και εκσυγχρονίζοντας το σχεδιασμό του, γεννήθηκε η ιδέα αυτό το έπιπλο να εξελιχθεί και στη χρήση των υλικών του με ένα διαφορετικό οικολογικό υλικό από το κουκούτσι της ελιάς. Έτσι καταλήξαμε στο koukoutsi eco-material. Ο νησιώτικος αυτός πάγκος είχε μια λύτη αυθεντική γραμμή η οποία όσα χρόνια κι αν πέρασαν με όσες προσθήκες διακοσμητικών στοιχείων και ας έγιναν κατάφερε να κρατηθεί μέχρι σήμερα. Σε αυτή του την πορεία ήρθαμε να δώσουμε συνέχεια και να τον επαναφέρουμε στην καθημερινότητα μας. Είναι η στιγμή να περάσουμε σε μια νέα εποχή που θα ζούμε με ευσυνειδησία και περισσότερο ενδιαφέρον για μεγάλα κοινωνικά-οικολογικά προβλήματα».

Οι εκδοχές του πάγκου είναι μία σκούρα για την οποία χρησιμοποιείται ο πυρήνας της ελιάς και μία πιο ανοιχτόχρωμη για την οποία χρησιμοποιείται το κουκούτσι. Η επιλογή της ελιάς από τους νεαρούς σχεδιαστές έχει ιδιαίτερο νόημα. 

Η Λέσβος απαριθμεί 11 εκατομμύρια ελαιόδεντρα, πολλά από αυτά εκατοντάδων ετών και η καλλιέργεια τους με την παραγωγή ελαιόλαδου είναι από τις σημαντικότερες οικονομικές δραστηριότητες του νησιού. Το υλικό γι’ αυτούς αντικατοπτρίζει τις σκέψεις τους, τις ρίζες τους και τη φιλοδοξία τους για ένα καλύτερο μέλλον. ​

Σε γενικές γραμμές όμως είναι εύκολο για έναν νέο όπως είναι δομημένη η ελληνική πραγματικότητα σήμερα, να επιχειρήσει και να καινοτομήσει; 

Σύμφωνα με τους ίδιους θέλει θάρρος και πείσμα:

«Aξίζει τον κόπο να προσπαθούμε να υλοποιούμε τις ιδέες μας. Τα μέσα που διαθέτουμε είναι απεριόριστα όσο αναφορά το διαδίκτυο οπότε είναι μια καλή ευκαιρία να ξεκινήσεις να υλοποιείς την ιδέα σου ακόμα και αν χρειάζεται πολύ προσωπικό χρόνο. Το Koukos de Lab είναι ένα εργαστήριο δημιουργικότητας ιδεών και καινοτόμων, οικολογικών υλικών. Στο μέλλον θα θέλαμε να παράξουμε κάποια νέα αντικείμενα που μελετάμε τον τελευταίο καιρό και μόλις αυτό υλοποιηθεί να προχωρήσουμε σε ιδέες νέων υλικών».

dinfo.gr