ΠΑΡΑΜΟΝΗ Καθαρής Δευτέρας κι'αφου σχόλασε η Κυριακάτικη
Εκκλησία σε ένα ορεινό χωριό, γεμάτο νιάνθιστες φρέζες, πήρε τον λόγο
στο Αρχονταρικάκι ο Παπούλης εν μεσω καφέ και γαλακτομπουρέκου
πασπαλισμένου με μπόλικη κανέλα και άρχισε να παρηγορεί τους κατηφείς
πιστούς επί τη έναρξη της ασκητική Σαρακοστής.
-Παιδάκια,έστω
και αν μας δείχνει η Σαρακοστή σαν μία στριμένη γεροντοκόρη που
κραδαίνει μαστίγιο, στριφνή,φιδωλή , αδυσώπητη,τιμωριτική κι'εκδικητική
για όσες χαρές λάβαμε όλο τον χρόνο,κι ομως εχει μια υπερκόσμια
γλυκύτητα και κατανυξη,σαν τα άνθη του Μαρτιού που παραβγαίνουν του
χειμώνα,καθώς και μια πρωτόγνωρη καθε φορα εσωτερικοτητα, που σε
ανασταίνει.
Μην σας πω πως η Σαρακοστη επι της ουσίας ειναι πιο αναζωογονητικη και χαριτωμένη και απο αυτήν την Ανασταση.
Η Ανάσταση ειναι η ημερα που σηκώνεται και βγαίνει απο το Νοσοκομείο ο ασθενής.
Η Σαρακοστη ειναι η ίδια η νοσηλεία.
Δίχως Τεσσαρακοστη δεν υπάρχει η Πεντηκοστή.
Γιαυτό...
"Θαρσείτε πάντες Χριστιανοί
Την αθυμία διώξτε.
Εζύγωσε η Σαρακοστή
και τις ψυχές σας σώστε."
π.Διονύσιος Ταμπάκης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου