Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026

«είναι πολύ βαρύς,δε μου πάει...»

 Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο που λέει "Părintele Petroniu își scoate crucea, spunând că ,e prea grea și nu mi se potrivește"..."

Στην φωτογραφία ο Όσιος Πετρώνιος(Τανάσε) βγάζει τον σταυρό που του έδωσε ο Μητροπολίτης Αρντεάλ Λαυρέντιος εκ μέρους του τότε πατριάρχη Θεοκτίστου, μετά την χειροθεσία του σε αρχιμανδρίτη*,λέγοντας ότι...«είναι πολύ βαρύς,δε μου πάει...»
Ένας μεγάλος και ταπεινός ηγούμενος που συγκαταλέγεται πια στην χορεία των Αγίων.Ήταν πολύ ταπεινός και σκληρός με τον εαυτό του.
Ο Άγιος Πετρώνιος γεννήθηκε το 1914 στην κοινότητα Φαρκάσα του νομού Νεάμτς της Ρουμανίας. Ο πόθος του από νέος ακόμα να γίνει μοναχός οδήγησε τα βήματά του στη Μονή Νεαμτς όπου και έγινε μοναχός. Έπειτα πήγε στην Μονή Αντίμ του Βουκουρεστίου ενώ σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Βουκουρεστίου, παρακολουθώντας και μαθήματα Μαθηματικών και Φιλοσοφίας.
Το 1978 πήγε στο Άγιον Όρος. Ο π. Πετρώνιος πήγε εκεί με τη δεύτερη γενιά μοναχών, σταλμένοι από το Πατριαρχείο Ρουμανίας με σκοπό την πνευματική αναγέννηση της σκήτης του Τιμίου Προδρόμου.
Το 1984 εξελέγη Δικαίος της Σκήτης, θέση από την οποία παραιτήθηκε λόγω γήρατος στις αρχές του 2011.
Για πολλά χρόνια διακόνησε σαν βιβλιοθηκάριος της Σκήτης.
Δύο φορές του προτάθηκε η θέση του Πατριάρχη Ρουμανίας και αρνήθηκε και τις δύο.
Αποδήμησε εις Κύριον πριν από 15 χρόνια, στις 22 Φεβρουαρίου του 2011
Η αγιοκατάταξή του έγινε τον Φεβρουάριο του 2025.
 
*Υ.Γ.Το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη στην Ρουμανική Εκκλησία δίνεται πιο σπάνια και με απόφαση της Ιεράς Συνόδου
 
 
Η σκήτη του Προδρόμου όπου σακάτευσε και εκοιμηθη ο Άγιος Πετρώνιος 

 
 Ανάμεσα στα Καυσοκαλύβια και τη Μεγίστη Λαύρα, πάνω σε έναν βραχώδη και χαμηλό λόφο, περήφανα ξεπροβάλλει η ρουμανική Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου, γνωστή και ως «Schitul Romanesc Prodromu». Αυτό το γαλήνιο μοναστικό οίκημα συνδέεται με την Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας και είναι βαθιά εδραιωμένη στην πολιτιστική και πνευματική κληρονομιά του Αγίου Όρους. Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, αυτός ο ιερός χώρος λειτουργούσε ως Ελληνικό Κελλίον. Ένα σημαντικό σημείο καμπής ήρθε το 1857 όταν κατοικήθηκε από δύο Ρουμάνους μοναχούς, τον Νεκτάριο και τον Νίφωνα. Μετά από αυτή την κρίσιμη μετάβαση, αναγνωρίστηκε επίσημα ως σκήτη, φάρος πνευματικής και μοναστικής ζωής. Σήμερα, κατοικείται από 25 Ρουμάνους μοναχούς που τηρούν την κοινοβιακή αρχή της μοναστηριακής ζωής, δίνοντας έμφαση στην κοινοτική ζωή και τις κοινές ευθύνες. Συνεχίζουν την παράδοση μιας απλής, προσευχητικής και καλογερικής ζωής, συμβάλλοντας στη βαθιά πνευματική λειτουργία του χώρου. Αρχιτεκτονικά, η Σκήτη ακολουθεί τις αρχές σχεδιασμού των αθωνικών μοναστηριών, παρουσιάζοντας ένα ισχυρό ορθογώνιο κτιρίων που περιβάλλει μια κοινή κεντρική αυλή. Αυτή η διάταξη αντικατοπτρίζει την ίδια την μοναστηριακή ζωή που το κτίριο στεγάζει μέσα του: εξωτερικά έντονη και ασκητική, ενώ εσωτερικά πλούσια και περίπλοκη. Δεσπόζει το καθολικόν, η κεντρική εκκλησία, ως μια υπέροχη κατασκευή που αντηχεί την αρχιτεκτονική των αθωνικών μοναστηριών. Αυτή η εκκλησία είναι αφιερωμένη στα Θεοφάνεια, την βάπτιση του Χριστού, και αποτυπώνει την αναγέννηση, την πνευματική ανανέωση ως κεντρικά χαρακτηριστικά της μοναχικής ζωής. Το 1866 κτίστηκε το Κυριακόν, μια εκκλησία της σκήτης που αποτελεί ένα άλλο κεντρικό και αναπόσπαστο μέρος της Σκήτης. Είναι αφιερωμένο στον Τίμιο Πρόδρομο, προστάτη της σκήτης. Έχει μια θαυματουργή εικόνα της Παναγίας που, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, είναι αχειροποίητος, δηλαδή δεν κατασκευάστηκε από ανθρώπινα χέρια. Στον ιερό αυτό χώρο φυλάσσονται επίσης λείψανα πολλών αγίων, που ενισχύουν περαιτέρω τη θρησκευτική σημασία της σκήτης. Η βιβλιοθήκη της Σκήτης αποτελεί ένα φιλολογικό θησαυρό θρησκευτικής λογοτεχνίας. Στεγάζει μια εντυπωσιακή συλλογή 130 χειρογράφων και 5000 έντυπων βιβλίων, κυρίως στη ρουμανική γλώσσα. Αυτός ο τεράστιος θησαυρός βιβλίων δεν παρουσιάζει απλά ένα πολύτιμο επιστημονικό πλεονέκτημα, αλλά διατηρεί επίσης τη γλωσσική και πολιτιστική κληρονομιά των Ρουμάνων μοναχών. Εν κατακλείδι, η ρουμανική σκήτη του Τιμίου Προδρόμου αποτελεί απόδειξη της διαρκούς παρουσίας της ρουμανικής μοναστικής παράδοσης στο Άγιον Όρος. Ενσωματώνει ένα μείγμα αρχιτεκτονικής μεγαλοπρέπειας, πνευματικής αφοσίωσης και πολιτισμικής κληρονομιάς, συμβάλλοντας στην πλούσια ποικιλομορφία της μοναχικής ζωής σε αυτή την ιερά χερσόνησο του Άθω.