Τα Κίντια ( Κήδεια ) των Πιστικοχωρίων της Μ. Ασίας ήταν ένα ελληνικό χωριό στον καζά του Μιχαλιτσίου , κοντά στην Απολλωνιάδα , χτισμένο σε μια πλαγιά μικρής χαράδρας , 3 χλμ. νοτίως του ποταμού Nilüfer, παραποτάμου του Ρυνδάκου .
Σχετικά με τον ξεριζωμό των Κιντιανών ακολουθεί κείμενο από την ιστοσελίδα '' Τσακήλι Τσατάλτζας - Κήδεια Προύσας '' της Δέσποινας Γ. Χουρμουζιάδου :
- Η είδηση που λάβανε το 1922 ( στα Κήδεια ) για τον ερχομό των Τούρκων , τους οδήγησε νοτιοδυτικά , προς τα λιμάνια της Σμύρνης , κουβαλώντας όλα τα υπάρχοντά τους σε άμαξες . Όμως - όπως λέει μια παράδοση - στο δρόμο συνάντησαν μια πανέμορφη γυναίκα πάνω σε άλογο , που τους απέτρεψε να συνεχίσουν και έτσι , αφού παράτησαν στο δρόμο όλα τα πράγματά τους , κινήθηκαν προς την Πάνορμο . Κάποιοι είπαν ότι ήταν η κόρη του πασά της περιοχής , άλλοι ότι ήταν η Παναγία που τους έσωσε από βέβαιη σφαγή . Πρόσφατες έρευνες βεβαιώνουν την ύπαρξη της Σουλτάνας , η οποία ήταν χριστιανή λόγω της Σερβικής καταγωγής της . Από την Πάνορμο μεταφέρθηκαν με πλοία απέναντι στη Ραιδεστό . Μετά φορτώθηκαν στο τρένο και πέρασαν στην Ελλάδα . Έφυγαν με τα ρούχα που φορούσαν . Το μόνο που διέσωσαν από την πατρίδα τους είναι η εικόνα της Ζωοδόχου Πηγής από την εκκλησία του χωριού τους . -
Ο κάτοικος του Παλαιφύτου ( Πέλλας ) Βασίλης Ξυνάκης - δώδεκα χρονών εκείνη την εποχή - αφηγείται σε εκπομπή της ΕΤ3 το 1993 την οδύσσεια που πέρασαν μέχρι να φτάσουν στην Ελλάδα .
"Εγώ είμαι από τα Κήδεια της Προύσας . Έρχεται μια διαταγή να μας σηκώσουν .
- Να φύγετε !
- Πού να πάμε ;
- Να πάτε στη Σμύρνη .
Λοιπόν , φορτώσαμε τα κάρα , τα ζώα μας και με τα ποδάρια πάμε για τη Σμύρνη . Στη Σμύρνη λοιπόν στρατός οπισθοχωράει . Περνάει , έρχεται , δε λέει τίποτα - πού πάτε βρε Έλληνες ; - Ύστερα Τσερκέζοι Τούρκοι - κι αυτοί ήτανε κόμματα- μας λένε :
- Γκιαούρηδες πού πάτε ;
- Στη Σμύρνη πάμε να περάσουμε τη Σκάλα .
- Τη Σκάλα την έχει παρμένη Κεμάλης . Ο Κεμάλης σφάζει , γίνεται σφαγή .
Εμείς όπως ήτανε τ΄άφηκαμε ζώα , κάρα , ότι κι αν είχαμε , έφυγαμε έτσι με κείνα που φορούσαμε . Λοιπόν ερχούμαστε πίσω , Μιχαλίτσι , Μπάνορμο για να βγούμε στη Σκάλα για να βγούμε στο Ροδεστό . Τέλος πάντων βγήκαμε , ήρθαμε , πάμε να μπούμε στο βαπόρι , αλλά δε μας παίρνει είναι μακριά . Άλλοι με βάρκα , άλλοι στον ώμο μας φορτώνονταν οι μανάδες μας , για να πάμε στο καράβι να μπούμε επάνω να μας βγάλουν στο Ροδεστό . Τέλος πάντων , από δω από κει , μπήκαμε απάνω και βγήκαμε στο Ροδεστό .
Στο Ροδεστό καθήσαμε καμμιά βδομάδα . Έρχεται μια διαταγή μας σηκώνουν πάλι , με τα ποδάρια μας πάγαιναν σ΄ ένα χωριό τούρκικο - Πισμάνι το λέγανε . Εκεί εκάτσαμε κάμποσες μέρες . Έρχεται μια διαταγή πάλι μας σηκώνουν . Φεύγουμε μέρα-νύχτα , όπως οι κατσαπλιάδες γενίκαμε . Πήγαμε λοιπόν στα Μάλγαρα . Εκάτσαμε κι εκεί καναδυό μέρες . Έρχεται μια διαταγή πάλι μας σηκώνουν , πάμε για τη Θράκη , τα σύνορα για να έρθουμε στην Ελλάδα . Λοιπόν πιάσαμε τα σύνορα, μας συγκεντρώνουν όλους τους χωριανούς , έρχονται τα τρένα . Μας βάζουν στα τρένα , μπήκαμε στη Θράκη . Τα τρένα λοιπόν πάνε Πορόια , Σέρρες , Δράμα. Στα Πορόια αφήνουν ένα βαγόνι . Πάμε πάλι στα Σέρας , αφήνουν ένα βαγόνι . Πάνε μας εκομματιάζουν τώρα . Απ΄τα Σέρας πάμε στο Κιλκίς . Απ' το Κιλκίς λοιπόν αφήνουνε κι εκεί ένα βαγόνι . Απ΄το Κιλκίς έρχονται εδώ τώρα στο Λοζάνοβο ( Παλαίφυτο Γιαννιτσών ) . Εδώ ήταν Τούρκοι, ήταν Μπέηδες .
Εκτός από το Παλαίφυτο οι Κιντιανοί εγκαταστάθηκαν στη Κάτω Καμήλα και τη Νέα Ζίχνη Σερρών , στο Παλαιοχώρι Καβάλας , και την Δράμα . -
Πληροφορίες - εικόνα : '' Τσακήλι - Κήδεια '' Δέσποινα Χουρμουζιάδου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου