Η απάντηση ενός ιστορικού στη νέα πρόκληση Ράμα
Ο ιστορικός και συγγραφέας, Σαράντος Καργάκος, σε συνέντευξη του στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha έδωσε κάποιες απαντήσεις για τις αιτιάσεις του Αλβανού πρωθυπουργού, Έντι Ράμα, πως η Ακρόπολη δεν βομβαρδίστηκε λόγω του αλβανού Αρχιεπισκόπου, Γεωργίου Δούσμανη, και πως στην πρωτεύουσα της Ελλάδας κάποτε μιλούσαν κυρίως αλβανικά.
Ο ιστορικός απάντησε αρχικά για την περίπτωση του Γεωργίου Δούσμανη, αναφέροντας πως δεν ήταν αρχιεπίσκοπος αλλά πρόκριτος των Αθηνών που συνεννοήθηκε με τους Βενετούς ώστε να γίνει η παράδοση των Αθηνών. Κάτι που τελικά δεν κατέστη δυνατό καθώς στις 16 Σεπτεμβρίου 1687, η Ακρόπολη δεν σώθηκε αλλά βομβαρδίστηκε. Μετά από αυτά τα γεγονότα και τον βομβαρδισμό του Παρθενώνα ο Γεώργιος Δούσμανης έφυγε μαζί με τους Βενετούς στην Πελοπόννησο και σε μία εκστρατεία το 1701 σκοτώθηκε.
Ενώ για την πλειοψηφία αλβανόφωνων που κατοικούσαν στην πρωτεύουσα Αθήνα σημείωσε χαρακτηριστικά πως «είναι τουλάχιστον κωμικό να μιλάμε για αλβανόφωνους στην Αθήνα το 1920. Εν αντιθέσει με τα πολλά ελληνόφωνα σχολεία που υπήρχαν στην αλβανική επικράτεια, τα αλβανόφωνα στον ελλαδικό χώρο δεν υπήρχαν καθώς οι αλβανόφωνοι κάτοικοι της χώρας δεν ήταν αλαβανόφρονες».
Ο ιστορικός και συγγραφέας, Σαράντος Καργάκος, σε συνέντευξη του στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha έδωσε κάποιες απαντήσεις για τις αιτιάσεις του Αλβανού πρωθυπουργού, Έντι Ράμα, πως η Ακρόπολη δεν βομβαρδίστηκε λόγω του αλβανού Αρχιεπισκόπου, Γεωργίου Δούσμανη, και πως στην πρωτεύουσα της Ελλάδας κάποτε μιλούσαν κυρίως αλβανικά.
Ο ιστορικός απάντησε αρχικά για την περίπτωση του Γεωργίου Δούσμανη, αναφέροντας πως δεν ήταν αρχιεπίσκοπος αλλά πρόκριτος των Αθηνών που συνεννοήθηκε με τους Βενετούς ώστε να γίνει η παράδοση των Αθηνών. Κάτι που τελικά δεν κατέστη δυνατό καθώς στις 16 Σεπτεμβρίου 1687, η Ακρόπολη δεν σώθηκε αλλά βομβαρδίστηκε. Μετά από αυτά τα γεγονότα και τον βομβαρδισμό του Παρθενώνα ο Γεώργιος Δούσμανης έφυγε μαζί με τους Βενετούς στην Πελοπόννησο και σε μία εκστρατεία το 1701 σκοτώθηκε.
Ενώ για την πλειοψηφία αλβανόφωνων που κατοικούσαν στην πρωτεύουσα Αθήνα σημείωσε χαρακτηριστικά πως «είναι τουλάχιστον κωμικό να μιλάμε για αλβανόφωνους στην Αθήνα το 1920. Εν αντιθέσει με τα πολλά ελληνόφωνα σχολεία που υπήρχαν στην αλβανική επικράτεια, τα αλβανόφωνα στον ελλαδικό χώρο δεν υπήρχαν καθώς οι αλβανόφωνοι κάτοικοι της χώρας δεν ήταν αλαβανόφρονες».
1 σχόλιο:
Άλλος ένας χρυσός άνθρωπος. Δεν πειράζει, ας είναι λίγοι οι "χρυσοί άνθρωποι", οι ορθόδοξοι, οι πατριώτες. Ίσως πια να μη χρειάζονται πολλοί, φτάνουν και λίγοι.
"παιδιά, ε γ ε ρ θ ε ί τ ε, διότι χρειαζόμαστε μία καινούργια επανάσταση, που να είναι εξανάσταση των ψυχών, για να μπορέσει να λάμψει ο ήλιος, για να λάμψει πάλι ο ήλιος πάνω από την Ελλάδα, για να φωτίσει όχι εμάς αλλά και έναν ευρύτερο κόσμο, γιατί η Ελλάδα υπήρξε όχι για τον εαυτό της, ήταν άρτος ζωής για ολόκληρη την οικουμένη",
είπε σε 15χρονα παιδιά, κάπου... κάποτε... όχι παλιά, στην Μακεδονία μας.
Δημοσίευση σχολίου