-Θυμάσαι, Γέροντα, να σε έχει πλησιάσει ποτέ κάποιο άγριο ζώο;
-Εγώ
δεν είμαι άγιος. Προσπαθώ να γίνω, αλλά δεν το πετυχαίνω. Όμως, κάποτε
είχα μια συνάντηση. Ήταν φθινόπωρο, αν θυμάμαι καλά και πρωί - πρωί,
προτού να σκάσει ο ήλιος, άνοιξα την πόρτα από το κελί και βγήκα έξω.
Είδα ξαφνικά μπροστά μου ένα λαγουδάκι, πού με γρήγορα πηδήματα πήγαινε
από την μια μεριά στην άλλη. Εγώ κάθισα στο κατώφλι
και το κοιτούσα. Αυτό πηγαινοερχόταν κι όλο μίκραινε τη διαδρομή και με
πλησίαζε. Χαιρόμουν, πού το έβλεπα Κάποια στιγμή πετάχτηκε πάνω στο
ράσο μου. Το χάιδεψα και ησύχασε. Του είχε φύγει ό φόβος. Αυτό το
λαγουδάκι το έβαζα και μέσα στο κελί. Κάθισε μερικές μέρες γύρω απ' το
καλύβι κι έπειτα έφυγε.
Από τις διηγήσεις του π.Διονυσίου Τάτση για τον Άγιο Γέροντα Παϊσιο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου