Ο Τούρκος ακτιβιστής, Αλί Ερτέμ γονάτισε μπροστά από το μνημείο Γενοκτονίας στη Θεσσαλονίκη

Ο Τούρκος ακτιβιστής, Αλί Ερτέμ γονάτισε μπροστά από το μνημείο Γενοκτονίας στη Θεσσαλονίκη 

Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στην πλατεία της Αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη για την εκδήλωση μνήμης για τα 100 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ποντίων. Μπροστά από το μνημείο Ποντιακού Ελληνισμού πραγματοποιήθηκε επιμνημόσυνη δέηση και κατατέθηκαν στεφάνια, όπως συνέβη και το πρωί. Ο Τούρκος ακτιβιστής υπέρ της αναγνώρισης γενοκτονιών, Αλί Αρτεμ κατέθεσε στεφάνι και γονάτισε μπροστά από το μνημείο κατά της διαρκείας της τέλεσης ενός λεπτού σιγής για τα θύματα της γενοκτονίας.

Η πλατεία της Αγίας Σοφίας είχε πλημμυρίσει από ήχους ποντιακής λύρας από μουσικούς που παίζουν στην εξέδρα που είχε στηθεί, ενώ στο κάλεσμα της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας και της Συντονιστικής Επιτροπής Νεολαίας ανταποκρίθηκαν σωματεία και πολίτες από όλη την Βόρεια Ελλάδα. 

Από το βήμα της εκδήλωσης ο Απόστολος Τζιτζικώστας τόνισε: «Εκατό χρόνια και ακόμα να αναγνωρισθεί η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Εκατό χρόνια και ακόμα να υπάρξει συγγνώμη από την Τουρκία. Κάνουμε και εμείς λάθη. Μόλις το 1994 η ελληνική Βουλή αναγνώρισε τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Δεν είναι κακό να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας. Γιατί βεβαιώνουμε ότι δεν πρόκειται να επαναληφθούν. Πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί για το πως διαχειριζόμαστε την ιστορική αλήθεια. Η ποντιακή Γενοκτονία και η αλήθεια της είναι αδιαπραγμάτευτη όπως είναι και η ιστορία των Ελλήνων, η Μακεδονία είναι αδιαπραγμάτευτη. Πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να σηκώσουμε το βάρος της ιστορικής ευθύνης και όλοι μαζί θα δώσουμε τον αγώνα για την αναγνώριση της γενοκτονίας, δεν θα σταματήσουμε μέχρι να έρθει η ιστορική δικαίωση».

Νωρίτερα μίλησε και η αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλονίκης Βούλα Πατουλίδου, η οποία επέκρινε την κυβέρνηση για τη μη αντίδραση του ελληνικού κράτους σε όσα είπε ο Τούρκος πρόεδρος, Ταγίπ Ερντογάν σήμερα σχετικά με την Γενοκτονία των Ποντίων.

«Περίμενα μέχρι πριν ανέβω στο βήμα αν το ελληνικό κράτος θα αντιδράσει σε αυτά που ειπώθηκαν στην Τουρκία. Ήταν οι Πόντιοι εισβολείς στο Πόντο; Από ποτέ;» ανέφερε η κ. Πατουλίδου, ζητώντας αναγνώριση της γενοκτονίας από την γειτονική χώρα. «Μια συγνώμη ζητήσαμε για να μπορούν και αυτοί να εξιλεωθούν και μόνο έτσι ίσως να τους αγκαλιάσουμε . Γιατί γενοκτονία ήταν και τίποτα λιγότερο» τόνισε.

Ο πρόεδρος Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας, Χρήστος Τοπαλίδης από την πλευρά του σημείωσε πως φέτος, στην 100η επέτειο μνήμης, «παρατηρούμε μια μεταστροφή της πολιτικής της χώρας ως προς τις προσπάθειες αναγνώρισης, έστω και με ανακοινώσεις». Όπως είπε, δεν αρκούν μόνο οι προσπάθειες των ομοσπονδιών και των σωματείων αλλά πρέπει η ηγεσία της χώρας να αναλάβει πρωτοβουλίες. «Δεν επιθυμούμε και δεν πρέπει να αποκαθιστούμε την ελληνική πολιτεία, αυτή πρέπει να ηγηθεί στον αγώνα της αναγνώρισης. Μόνο τότε θα νιώσουμε ότι έχουμε εκπληρώσει το χρέος μας και θα φωνάξουμε «ποτέ ξανά» ανέφερε ο κ. Τοπαλίδης.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με πορεία στη Θεσσαλονίκη προς του Τουρκικό προξενείο. Στην κεφαλή της πορείας βρίσκονταν μαυροντυμένες γυναίκες με κεράκια ως ένδειξη πένθους για τους 353.000 ανθρώπους που έχασαν την ζωή τους από τους Τούρκους. Πίσω τους ακολούθησαν χιλιάδες άνθρωποι με πανό και λάβαρα, φωνάζοντας συνθήματα για το αίτημα της αναγνώρισης της γενοκτονίας. Η πορεία κινήθηκε στην Εγνατία, μετέπειτα στην Ιασωνίδου και μέσω της Αγίας Δημητρίου κατέληξε στο Τουρκικό Προξενείο.
 πηγή

Μακεδονομάχος της Ινδίας;

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΟΣΧΑΣ ΤΥΧΩΝΑ ΣΤΟΝ ΛΕΝΙΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ.

ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1917.

       Ο Ρώσος Πατριάρχης Τύχων, στην πρώτη επέτειο της Οκτωβριανής Επανάστασης έγραψε μια επιστολή με παραλήπτες «τους σοβιετικούς κομισάριους» - αντιπροσώπους, του λαού, όπως αυτοαποκαλούνταν. Πρόβλεψη-προφητεία, για το τι περίμενε το λαό, από τους πρωτεργάτες.  Συγχρόνως, αφορούσε και όλους τους λαούς που ακολούθησαν τον κατήφορο που χάραξε η κομουνιστική αθεΐα και η μαρξιστική ιδεολογία. Είναι επιστολή με διαχρονική αξία για όλη την Εκκλησία και τους λαούς δια μέσου των αιώνων:

« … Ενώ αυτοαποκαλείσθε αντιπρόσωποι του λαού μέσα στις φιέστες και τους εορτασμούς σας για την επέτειο της Επανάστασης, που μόλις πριν ένα χρόνο κάνατε, αδιαφορείτε για τους ποταμούς αίματος των αδελφών σας, που άδικα δολοφονήθηκαν και κραυγάζουν από την άλλη ζωή και μας πιέζουν ασφυκτικά να σας πούμε εμείς την πικρή αλήθεια. Μέχρι να πάρετε την εξουσία τρελλάνατε τους ανθρώπους με υποσχέσεις, που δεν έχετε στο ελάχιστο πραγματοποιήσει. Πραγματικά τους δώσατε πέτρα αντί για ψωμί κι φίδι αντί για ψάρι (Ματθ.7,9-10). Σ’ ένα λαό που αιματοκυλίστηκε μέσα σε μια δίνη αιματηρού εμφυλίου πολέμου, υποσχεθήκατε “ειρήνη χωρίς προσάρτηση ή συμβολή”. Τι νίκη φέρατε; Εσείς που οδηγήσατε την Ρωσία σε μια επονείδιστη συνθηκολόγηση με ταπεινωτικούς όρους, που δεν τολμήσατε να τους αποκαλύψετε όλους στο λαό. Αντί για “προσαρτήσεις και συνεισφορές”, η μεγάλη Πατρίδα μας κυριεύτηκε, ελαττώθηκε, διαμελίσθηκε και σαν πληρωμή για το φόρο υποτέλειας μυστικά μεταφέρετε στη Γερμανία χρυσό, που εσείς οι ίδιοι δεν μαζέψατε…

Πήρατε από τους στρατιώτες τα πάντα, ενώ με ανδρεία πολέμησαν. Το μόνο που τους διδάξατε πρόσφατα είναι “θαρραλέα κι ανίκητα” να εγκαταλείπουν την υπεράσπιση της Πατρίδας και να το σκάνε από το πεδίο της μάχης...! Τους σβήσατε από τη καρδιά τους την ζωντανή, γεμάτη έμπνευση συνείδηση, ότι δεν υπάρχει τίποτα μεγαλύτερο από την αγάπη που πρέπει κάποιος να έχει, για να δίνει τη ζωή του για τους αδελφούς του (Ιωαν. 15,13). Πουλήσατε την Πατρίδα για τον άψυχο Διεθνισμό, αν και εσείς οι ίδιοι ξέρατε πάρα πολύ καλά ότι, όταν έρχεται ή ώρα υπεράσπισης της Πατρίδας, οι προλετάριοι όλων των Χωρών είναι εκείνοι οι πιστοί γιοί του Έθνους τους κι όχι οι προδότες του. Και έστω και αν αρνηθήκατε να υπερασπίσετε την Πατρίδα από εξωτερικούς εχθρούς, ασταμάτητα μαζεύετε στρατούς...! Ενάντια σε ποιους θα τους οδηγήσετε;;

Διαιρέσατε όλη τη χώρα σε πολεμικά στρατόπεδα και δημιουργήσατε μέσα σ’ αυτά ένα αδελφοκτόνο χωρίς προηγούμενο για τη βία του περιβάλλον.

Ανοιχτά ανταλλάξατε την Αγάπη του Χριστού με το μίσος και αντί της ειρήνης τεχνητά ανάψατε έχθρα ανάμεσα στους ανθρώπους. Και δεν υπάρχει τέλος στη θέα του πολέμου, που δημιουργήσατε από τότε που ισχυριστήκατε ότι θα φέρετε τον θρίαμβο στη μεγάλη επανάσταση, που θα έδινε τη Ρωσία στα χέρια του εργάτη και του αγρότη.

Δεν ήταν η Ρωσία που χρειαζόταν την επονείδιστη ειρήνη με τον εξωτερικό εχθρό, αλλά εσείς οι ίδιοι, που είχατε σκοπό να καταστρέψετε εκ βάθρων την εσωτερική ειρήνη της Ρωσίας. Κανείς δεν αισθάνεται ασφαλής. Οι πάντες ζουν σε ένα διαρκή φόβο για έρευνες, ληστείες, κακοποιήσεις, συλλήψεις και διωγμούς. Εκατοντάδες ανυπεράσπιστοι άνθρωποι συλλαμβάνονται, μένουν μήνες ολόκληρους στις φυλακές, εξορίζονται χωρίς δίκη ή έρευνα, χωρίς δικαστήριο… Τα έχετε όλα απλοποιήσει μέχρις εξαφάνισης... Και όχι μόνο αυτοί που φαίνονται σε σας ένοχοι, αλλά και αντικειμενικά αθώοι άνθρωποι που έχουν συλληφθεί και σκοτώνονται αναιτιολόγητα, για εγκλήματα που δήθεν έχουν διαπράξει… Επίσκοποι, ιερείς, μοναχοί και μοναχές θεωρούνται ένοχοι για το τίποτα αλλά κάτω από καθοδηγούμενες κατηγορίες σαν δήθεν “εχθροί της επανάστασης”...! Αυτός ο απάνθρωπος διωγμός είναι περισσότερο αδυσώπητος για τους Ορθοδόξους, γι αυτό και τα σώματά τους δεν τα δίνετε για χριστιανική ταφή στις οικογένειές τους...!

Δεν σας φτάνει όμως που βάψατε τα χέρια σας με το αίμα του Ρωσικού λαού, αλλά    με τις υποδείξεις σας λεηλατήθηκαν ή κατασχέθηκαν χωράφια, κατοικίες, εργοστάσια, σπίτια, ζώα, χρήματα, προσωπικά αντικείμενα, έπιπλα, ρούχα. Πρώτα-πρώτα, τα βάλατε με τους πλούσιους και μετά διαλύσατε την μεσαία τάξη… Κι έτσι, καθημερινά αυξάνετε τον αριθμό των φτωχών παρ’ όλο που κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε. Η φτωχοποίηση του μεγαλυτέρου αριθμού των πολιτών, της μεσαίας τάξης, αφαιρεί τον πλούτο της χώρας, που μεθοδικά οδηγείται σε πτώχευση…  Δοκιμάζοντας αμόρφωτους και αδαείς ανθρώπους σε διάφορες θέσεις, από τις οποίες εύκολα και ατιμώρητα κερδίζουν καταχρηστικά, έχετε θολώσει τις συνειδήσεις τους και τους σβήσατε τον έλεγχο της αμαρτίας από μέσα τους...

Υποσχεθήκατε ελευθερία! Η ελευθερία είναι το μεγαλύτερο αγαθό, και πραγματική ελευθερία σημαίνει την ελευθερία από το κακό, να μην πιέζεις τους άλλους, να μη το γυρίζεις στην ανομία και στην ισχυρογνωμοσύνη. Αλλά δεν δώσατε αυτή την ελευθερία. Η “ελευθερία” που δώσατε είναι μια ανεξέλεγκτη εύνοια στα κατώτερα ένστικτα του πλήθους, για φόνο και κλοπή, με ατιμωρησία. Όλες τις διακηρύξεις σας για υψηλή πνευματική ελευθερία του ανθρώπου τις έχετε καταρρίψει. 

Είναι ελευθερία, όταν κάποιος δεν μπορεί να φέρει φαγητό σπίτι του ή να νοικιάσει ένα διαμέρισμα χωρίς ειδική άδεια;; Είναι ελευθερία, όταν σε οικογένειες και πολλές φορές σε ενοίκους ολοκλήρων κτιρίων κάνετε έξωση, τους πετάτε τα πράγματά τους στο δρόμο και τους εγκαταλείπετε στην πείνα και στην εξαθλίωση;; Είναι ελευθερία, όταν κανείς δεν μπορεί να πει τη γνώμη του ανοιχτά, χωρίς φόβο να κατηγορηθεί σαν εχθρός της επανάστασης;; Που είναι η ελευθερία του λόγου και του τύπου;; Που είναι η ελευθερία στο κήρυγμα της Εκκλησίας;; Πολλοί τολμηροί ιερείς πλήρωσαν με το αίμα τους το θάρρος της γνώμης τους. Όλος ο τύπος έχει στραγγαλιστεί εκτός από εκείνον των Μπολσεβίκων. Καθημερινά κατηγορείτε ασύστολα την Εκκλησία του Χριστού με βλασφημίες, ψέματα και διακωμώδηση. Υποχρεώνετε τους επισκόπους ν΄ ανοίγουν χαντάκια, στέλνετε τους ιερείς στις πιο βρώμικες εργασίες. Κλείσατε εκατοντάδες Μοναστήρια και Εκκλησίες χωρίς λόγο και αιτία. Καταστρέφετε την αρχαία μορφή της Εκκλησιαστικής κοινότητας, την Ενορία, τις Αδελφότητες και τα άλλα Ιδρύματα της Εκκλησίας, τις Ιερατικές Σχολές, τα Εκκλησιαστικά Ινστιτούτα και επεμβαίνετε στην εσωτερική διοίκηση της Εκκλησίας. Κατεβάσατε τις Εικόνες από τα Σχολεία, απαγορεύσατε το μάθημα των θρησκευτικών και κάθε μορφή αναγκαία για τη παιδική ηλικία, για πνευματική τροφή, την εξαφανίσατε... Τι άλλα να πω;;; Η καταστροφή που φέρατε στη Χώρα είναι ασύλληπτη!!! Διαλύσατε τη γεωργία, η παραγωγή έπεσε πολύ κι οι άνθρωποι κινδυνεύουν από την πείνα, το κρύο και τον θάνατο ιδιαιτέρως στις πόλεις. Οι αυτοκτονίες αναρίθμητες. Τα βλέπουν πια όλοι. Ναι, περνάμε τα χειρότερα χρόνια της Ιστορίας μας, που δεν θα φύγουν ποτέ από τη μνήμη των ανθρώπων, με το να έχετε μαυρίσει την εικόνα του Θεού μέσα τους και να τους έχετε αποτυπώσει την εικόνα του κτήνους… 

Θέλετε να γιορτάσετε την επέτειο της επανάστασής σας;;; Ελευθερώστε τους αιχμαλώτους, βάλτε τέλος στην αιματοχυσία, στη βία στο διωγμό της πίστης. Βάλτε τέλος, στη καταστροφή και προχωρήστε με το νόμο και την τάξη. Δώστε στους ανθρώπους αυτά που δικαιούνται και σταματήστε αυτό τον αιμοσταγή εμφύλιο πόλεμο. Γιατί καθαρά το λέει ο Χριστός στο Ευαγγέλιο: “πάντες γὰρ οἱ λαβόντες μάχαιραν ἐν μαχαίρᾳ ἀποθανοῦνται” (Ματθ.26,52)»  

 

Επιμύθιο:

Ζούμε ή δεν ζούμε στην “μεταπολιτευτική” Ελλάδα μας τα ίδια από πλευράς νοοτροπίας και συστηματικής προσπάθειας και προπαγάνδας, με αυτά που περιγράφει εκατό χρόνια πριν ο Άγιος Πατριάρχης και Ιερομάρτυρας της Μόσχας Τύχων;;;

Ιδιαίτερα, μάλιστα, τα τελευταία χρόνια που νομίζουν οι “προοδευτικές” δυνάμεις, της εκθεμελίωσης και της συμφοράς, ότι, τους δίνεται η ευκαιρία να εφαρμόσουν αυτά που παταγωδώς απέτυχαν στις Χώρες του Υπαρκτού Σοσιαλισμού, διαπιστώνουμε έντρομοι πως εφθάσαμε σε μιά παρακμή άνευ προηγουμένου, και στα πρόθυρα μιάς φοβερής και πολυδιάστατης καταστροφής (αθεΐα, απεμπόληση των πνευματικών και ηθικών αξιών, θανάσιμος εποικισμός, διάλυση της οικογένειας και ξεπούλημα Εθνικών εδαφών και δικαιωμάτων, και άλλα πολλά…)…!

------------

Πηγή επιστολής: Εορτολόγιο 2019 Ιερά Πατριαρχική & Σταυροπηγιακή Μονή Κυρίας των Αγγέλων Γουβερνέτου Χανίων Κρήτης.  Επεξεργασία ημετέρα.

Αδελφοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί : ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!

πηγή

!!!

Ο  κατσαπλιάς Αλέξης είναι υπερήφανος για την προδοσία της Μακεδονίας! Κάποιοι Πόντιοι όμως που του αφιερώνουν ποντιακά τραγούδια δεν ντρέπονται λίγο...;;

δεν χάνεσαι ποτέ στο δρόμο για το φεγγάρι

 

Όσοι ομιλούν για “ένωση Εκκλησιών”, δεν γνωρίζουν ούτε την νοοτροπία των ετεροδόξων, ούτε το ύψος της Ορθοδοξίας... Η διδασκαλία της Εκκλησίας, που έλαβε την τελική της μορφή από τις Οικουμενικές Συνόδους, δεν επιδέχεται καμιά αλλαγή...

Όλη η μετέπειτα επιστημονική εργασία, πρέπει απαραίτητα να συμφωνεί μέ ότι δόθηκε στη Θεία αποκάλυψη, και διατυπώθηκε στη διδαχή των Οικουμενικών Συνόδων της Εκκλησίας...

Το ίδιο ισχύει και για τη χάρη. Το πλήρωμα της χάριτος μπορεί να κατέχει μόνο η Μία και μοναδική Εκκλησία... 

~ Γέροντας  Σωφρόνιος του Έσσεξ

Ο επίκαιρος βίος του θαυμαστού Χατζηφλουρέντζου

Ομιλία του Eπισκόπου Μόρφου π. Νεοφύτου με θέμα τον επίκαιρο βίο του θαυμαστού Γέροντος Χατζηφλουρέντζου από τη Μηλιά Αμμοχώστου

Στις Ξερολιθιές

Ταξιδεύουμε  σήμερα στο Μπρούκλιν για να γνωρίσουμε  και να ακούσουμε  την υπέροχη Νάντια Λόπεζ που είναι εκπαιδευτικός. 
Η ίδια έλεγε ότι τα παιδιά μας είναι το μέλλον μας και είναι υψίστης σημασίας να πιστέψουν στον εαυτό τους. Γι' αυτό και ίδρυσε μια σχολική όαση στο Μπράουνσβιλ του Μπρούκλιν, μία από τις πιο υποβαθμισμένες και βίαιες γειτονιές της Νέας Υόρκης - επειδή πιστεύει στις εξαιρετικές ικανότητες κάθε παιδιού. Σε αυτή τη σύντομη και ζωντανή ομιλία, η ιδρύτρια και διευθύντρια της Ακαδημίας μοιράζεται το πώς βοηθάει τους μαθητές της να οραματιστούν ένα φωτεινότερο μέλλον για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.
Όταν άνοιξα την Ακαδημία Μοτ Χολ Μπρίτζες το 2010, ο στόχος μου ήταν απλός: ν' ανοίξω ένα σχολείο για να κλείσω μια φυλακή.
Για κάποιους, αυτός ήταν ένας τολμηρός στόχος, επειδή το σχολείο μας βρίσκεται στο Μπράουνσβιλ του Μπρούκλιν, μια από τις πιο υποβαθμισμένες και βίαιες γειτονιές όλης της Νέας Υόρκης. Όπως και πολλά άλλα σχολεία της πόλης με υψηλά ποσοστά φτώχειας, αντιμετωπίζουμε διάφορες προκλήσεις, όπως να βρούμε δασκάλους που να κατανοούν την πολυπλοκότητα μιας μη προνομιούχας κοινότητας, την έλλειψη χρηματοδότησης για τεχνολογία, τη μικρή συμμετοχή των γονιών και τις τοπικές συμμορίες που στρατολογούν παιδιά ακόμα και από την τετάρτη δημοτικού. Να 'μαι λοιπόν, ιδρύτρια και διευθύντρια ενός γυμνασίου που ήταν ένα συνοικιακό, δημόσιο σχολείο, και είχα μόνο 45 παιδιά για αρχή. Το 30% των παιδιών είχε ειδικές ανάγκες. Το 86% ήταν πιο κάτω από το επίπεδο της τάξης τους στη Γλώσσα και τα Μαθηματικά.
Και το 100% ζούσε κάτω από τα όρια της φτώχειας. Αν τα παιδιά μας δεν βρίσκονται στις τάξεις τους, πώς θα μάθουν; Κι αν δεν αποκτήσουν εκπαίδευση, πού θα καταλήξουν;
Ήταν αμέσως προφανές όταν ρωτούσα έναν 13χρονο, «Νεαρέ μου, πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε πέντε χρόνια;» και η απάντησή του ήταν, «Δεν ξέρω αν θα ζήσω τόσο». Ή όταν μια νεαρή κοπέλα μου λέει πως στόχος της ζωής της είναι να εργαστεί σε κάποια αλυσίδα φαστ φουντ. Για μένα αυτό ήταν απαράδεκτο. Ήταν, επίσης, προφανές ότι δεν είχαν ιδέα πως υπήρχαν ένα σωρό ευκαιρίες έξω από τη γειτονιά τους.
Ονομάζουμε τους μαθητές μας σπουδαστές επειδή θα μαθητεύουν για μια ολόκληρη ζωή. Οι δεξιότητες που αποκτούν σήμερα θα τους προετοιμάσουν για το πανεπιστήμιο και για την καριέρα τους. Διάλεξα το μοβ και το μαύρο, που είναι βασιλικά χρώματα, επειδή θέλω να τους υπενθυμίζω ότι είναι απόγονοι μεγαλείου και ότι μέσα από την εκπαίδευση θα γίνουν μελλοντικοί μηχανικοί, επιστήμονες, επιχειρηματίες, ακόμα και ηγέτες που θα κατακτήσουν τον κόσμο. Μέχρι σήμερα έχουν αποφοιτήσεις τρεις τάξεις με ποσοστό επιτυχίας 98%. Αυτό σημαίνει 200 παιδιά περίπου, που τώρα φοιτούν σε κάποια από τα πιο απαιτητικά λύκεια της Νέας Υόρκης.
Έκανε κρύο εκείνη τη μέρα του Ιανουαρίου που ο σπουδαστής μου, Βιντάλ Τσάστανετ, γνώρισε τον Μπράντον Στάντον, τον ιδρυτή του δημοφιλούς ιστολογίου «Humans of New York» (ένα διάσημο ιστολόγιο με παγκόσμια απήχηση). Ο Μπράντον μοιράστηκε την ιστορία ενός νεαρού από το Μπράουνσβιλ που είχε γνωρίσει τη βία από πρώτο χέρι, όταν είδε να πετάνε έναν άντρα από μια οροφή κτιρίου. Παρ' όλα αυτά, μπορεί να τον επηρεάσει μια διευθύντρια που άνοιξε ένα σχολείο το οποίο πιστεύει σε όλα τα παιδιά. Ο Βιντάλ εκπροσωπεί τις ιστορίες πολλών μη προνομιούχων παιδιών που παλεύουν για να επιβιώσουν. Κι αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να γίνει προτεραιότητα η εκπαίδευση. Η ανάρτηση του Μπράντον είχε παγκόσμια απήχηση και άγγιξε τις ζωές εκατομμυρίων. Ως αποτέλεσμα, μαζεύτηκαν 1,4 εκατομμύρια δολάρια για να μπορέσουν οι σπουδαστές μας να επισκεφτούν κολλέγια και πανεπιστήμια, να συμμετέχουν σε θερινά εκπαιδευτικά προγράμματα, και για υποτροφίες για το πανεπιστήμιο. Πρέπει να καταλάβετε πως όταν 200 νέοι από το Μπράουνσβιλ επισκέφθηκαν το Χάρβαρντ, κατάλαβαν πως είχαν τη δυνατότητα να πάνε σε ένα κολέγιο της επιλογής τους. Και πως όλα τα εμπόδια που τους είχαν επιβληθεί μέσα σε μια μη προνομιούχα κοινότητα, τ' αντικαθιστούσαν η ελπίδα και ο σκοπός. Η επανάσταση στην εκπαίδευση πραγματοποιείται στα σχολεία μας από ενήλικες που προσφέρουν αγάπη, δομή, υποστήριξη και γνώση. Αυτά είναι τα πράγματα που εμπνέουν τα παιδιά. Αλλά δεν είναι ένα εύκολο επίτευγμα. Υπάρχουν υψηλές απαιτήσεις μέσα σ' ένα ατελές εκπαιδευτικό σύστημα. Όμως έχω μια δυναμική ομάδα εκπαιδευτικών που συνεργάζονται μεταξύ τους για να αποφασίσουν ποια είναι η καλύτερη διδακτέα ύλη. Κάθονται πέραν του ωραρίου τους,έρχονται τα σαββατοκύριακα και συχνά αγοράζουν υλικά με δικά τους χρήματα όταν έχουμε ελλείψεις. Ως διευθύντρια οφείλω να επιθεωρώ όσα απαιτώ να γίνονται.
Έτσι, πηγαίνω στις τάξεις και καταγράφω τις παρατηρήσεις μου για να κάνω βελτιωτικές προτάσεις, επειδή θέλω οι δασκάλοι μου να είναι αντάξιοι της φήμης της Ακαδημίας Μοτ Χολ Μπρίτζες. Εκείνοι μπορούν να έχουν καθημερινά πρόσβαση σε μένα, γι' αυτό όλοι έχουν τον αριθμό του προσωπικού μου κινητού, όπως και οι μαθητές και οι απόφοιτοι. Μάλλον γι' αυτό λαμβάνω τηλεφωνήματα και μηνύματα στις 3 τα ξημερώματα.
Όμως όλοι είμαστε ενωμένοι για να επιτύχουμε κι αυτό κάνουν οι όμορφες ψυχές. Το μέλλον μας κάθεται στις τάξεις μας. Και έχουμε εμείς την ευθύνη τους. Όλοι όσοι είμαστε εδώ και όλοι όσοι μας βλέπουν από την οθόνη. Πρέπει να πιστέψουμε στις εξαιρετικές τους ικανότητες, και να τους υπενθυμίσουμε διδάσκοντάς τους ότι υπάρχει πράγματι δύναμη στην εκπαίδευση. Όπως έλεγε και ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Πλάτωνας "Η εκπαίδευση είναι δύναμη που γιατρεύει την ψυχή.. Όταν ο άνθρωπος πάρει σωστή εκπαίδευση, γίνεται θεϊκό και πολύ ήμερο ζώο. Κι όταν δεν ανατραφεί αρκετά ή κατάλληλα, γίνεται το πιο άγριο απ όσα γέννησε η φύση.."
Υπάρχει μια ιστορία για τον δάσκαλο και τον μαθητή. Ο μαθητής ρωτάει μια μέρα τον δάσκαλο:
-Δάσκαλε πως θα καταλάβω ποιος είμαι; και ο δάσκαλος του απαντάει με μια ιστορία:
Μια μέρα, από τα τείχη της πόλης, στο ηλιοβασίλεμα βαθιά στον ορίζοντα, φάνηκαν δυο άνθρωποι που αγκαλιαζόντουσαν. Είναι ο πατέρας και η μητέρα, σκέφτηκε ένα κοριτσάκι. Είναι δυο εραστές, σκέφτηκε ένας άνδρας τρυφερός. Είναι δυο φίλοι που συναντήθηκαν μετά από πολλά χρόνια σκέφτηκε ένας. Είναι δυο έμποροι που έκλεισαν μια συμφωνία, σκέφτηκε ένας άνθρωπος άπληστος για τα χρήματα. Είναι ένας άνθρωπος που αγκαλιάζει τον γιο του που γύρισε από τον πόλεμο, σκέφτηκε μια γυναίκα μεγαλόψυχη. Είναι μια κόρη που αγκαλιάζει τον πατέρα της που γύρισε από το ταξίδι, σκέφτηκε ένας πονεμένος άνθρωπος που έχασε την κόρη του. Είναι δυο ερωτευμένοι σκέφτηκε μια κοπέλα που ονειρευόταν την αγάπη. Είναι δυο άνθρωποι που τσακώνονται μέχρι θανάτου σκέφτηκε ένας. Ποιος ξέρει σκέφτηκε ένας άνθρωπος. Κάθε σκέψη, κατέληξε ο δάσκαλος, αποκαλύπτει αυτό που Eίσαι.  "


Κάποια Κυριακή του Μάρτη
στις ξερολιθιές
ρώτησα ένα λουλούδι
και μου `πε πως με θες
Μη ρωτάς που ξημερώνω
γιατί στο `χω πει
ποτέ φωλιά δε φτιάχνει
το μοναχό πουλί
Δέξου της βροχής τα δώρα
και της μοναξιάς
για να `ρχεσαι τα κρύα βράδια
και να μ’ αγαπάς
για να `ρχεσαι τα κρύα βράδια
και να μ’ αγαπάς
Μη ρωτάς που ξημερώνω
γιατί στο `χω πει
ποτέ φωλιά δε φτιάχνει
το μοναχό πουλί

Ο Πόντος ζει και φέρει κι άλλον...

Αφιερωμένο σε όλους τους Πόντιους σε όλο τον κόσμο

Η κοτσίδα του ιερέα από τον Πόντο που αποκεφάλισαν οι Τούρκοι μέσα στο σπίτι του....

 Η Μαρία Παπαδοπούλου είναι απόγονος προσφύγων από τον Πόντο. Οι συγγενείς της ζούσαν στον Πόντο στην περιοχή Αργυρούπολη Κομνηνών και εκδιώχθηκαν βίαια από τον άτακτο στρατό των Νεότουρκων, κατά τη γενοκτονία των Ποντίων. 

 Η οικογένεια όχι μόνο βρέθηκε ξεριζωμένη από τη μια στιγμή στην άλλη, αλλά είχε και μια τραγική απώλεια. Οι Τούρκοι, δολοφόνησαν εν ψυχρώ τον παππού της (από την πλευρά της μητέρας της) ο οποίος ήταν ιερέας.

 Η Μαρία Παπαδοπούλου περιέγραψε στη «Μηχανή του Χρόνου» την τραγική σκηνή του αποκεφαλισμού του παπα- Ηλία:

«Ένα βράδυ ξημερώματα χτυπάνε την πόρτα του παππού και κατεβαίνει να δει ποιος είναι. Δεν άφηνε τότε τα παιδιά και τις γυναίκες να κατέβουν επειδή φοβόντουσαν. Κατεβαίνει λοιπόν ο παππούς και με το που ανοίγει την πόρτα να δει ποιος είναι, τον σπρώχνουν δυνατά και μπαίνουν μέσα. Φώναζαν στα τουρκικά ότι θα πάρουν τις γυναίκες. Τα ήξερε κιόλας ο παππούς μου και κατάλαβε ότι ήρθαν να πάρουν τις γυναίκες. Με τις φωνές σηκώθηκαν οι άλλοι από πάνω και κατεβήκανε. Αλλά πριν κατέβουν καλά-καλά, του παππού του είχαν κόψει το κεφάλι. Και τότε η γιαγιά μου, παρόλο που ήταν σε κακή κατάσταση έσκυψε πάνω από το άψυχο σώμα του παππού και του έκοψε την κοτσίδα. Φώναξε τη μεγάλη την κόρη της η οποία ήταν τότε 12 χρόνων και της λέει αυτό θα το φυλάξεις. 

Τίποτα να μην πάρετε τώρα που μας διώχνουν, μόνο να πάρετε τις εικόνες μαζί σας την κοτσίδα του παππού και να την πας στην Ελλάδα ή όπου πάτε».

Η Μαρία Παπαδοπούλου, εγγονή του παπα- Ηλία... 

Η οικογένεια έπρεπε να εγκαταλείψει αμέσως το σπίτι προκειμένου να σωθεί από τους Τούρκους που σκότωναν αδιακρίτως. Πριν φύγουν έθαψαν τον ιερέα στην αυλή του σπιτιού. Η κοτσίδα διασώθηκε και βρέθηκε αρχικά στη Ρωσία όπου κατέληξαν τα περισσότερα μέλη της οικογένειας. Η 12χρονη τότε κόρη του ιερέα που την πήρε μαζί της, κατάφερε να επιζήσει και να ταξιδέψει μαζί με χιλιάδες ακόμα πρόσφυγες. Κράτησε την κοτσίδα του πατέρα της για πολλά χρόνια ως ενθύμιο και λίγο πριν πεθάνει στην Ελλάδα πλέον, την έδωσε στην εγγονή του παπα Ηλία τη Μαρία Παπαδοπούλου. Εκείνη με τη σειρά της, την παραχώρησε στον σύλλογο Ποντίων Σουρμένων προκειμένου να αποδώσει φόρο τιμής στον παππού της....

Το παράδειγμα του παπα Ηλία δεν ήταν το μοναδικό. Κατά τη γενοκτονία των Ποντίων έχασαν τη ζωή τους χιλιάδες έλληνες χριστιανοί (περίπου 350 χιλιάδες) και πολλοί από αυτούς έμειναν άταφοι, ενώ αμέτρητες οικογένειες σκόρπισαν σε διάφορα μέρη. Η κοτσίδα του ιερέα δεν είναι μόνο ενθύμιο για τους συγγενείς του, αλλά και απόδειξη της γενοκτονίας που το επίσημο τουρκικό κράτος επιμένει να αρνείται.

πηγή

Σκοπός τους τελικός εἶναι, νά μπερδέψουν τούς πιστούς.

Οἱ θιασῶτες τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ ἔχουν κυριολεκτικά ξεσαλώσει στίς ἡμέρες μας. Μέχρι χθές κάνανε τόν δῆθεν εὐσεβῆ καί πατροπαράδοτον. Σήμερα, ὅμως, ἔχουν πετάξει ἀπό πάνω τους τίς προβιές τῆς μεταμφίεσης καί ἄφησαν νά φανοῦν πλέον ξεκάθαρα οἱ πραγματικές τους προθέσεις.

Δέν προφταίνουμε ἁπλῶς καί μόνον νά μετρᾶμε τίς δαιμονικές τους ἐπινοήσεις! Ὕπνος δέν τούς πιάνει, γιά νά σκέφτονται τί νεώτερο θά ἐπιχειρήσουν, ὥστε νά μπερδέψουν ἀκόμα περισσότερο τίς συνειδήσεις τῶν πιστῶν.

Ὁ ἐν πολλοῖς τεχνηέντως ἀκατήχητος λαός μας, δυστυχῶς, ἀδυνατεῖ νά ξεχωρήσει τήν ὄντως Ἀλήθεια ἀπό τίς ψευτοαλήθειες τῶν οἰκουμενιστῶν και ἔτσι πολύ εὔκολα πέφτει θῦμα τῶν παγίδων, πού στήνουν οἱ ἀντίχριστοι. Μιλᾶνε καί οἱ οἰκουμενιστές γιά ἀγάπη, ἀλλά ὄχι μέ τήν γλῶσσα τοῦ Μαθητῆ τῆς Ἀγάπης, τοῦ Ἰωάννου, πού ἀπαγόρευε ἀκόμα και τήν καλημέρα στούς αἱρετικούς.

Μιλᾶνε καί οἱ οἰκουμενιστές γιά εἰρηνική τάχα συνύπαρξη μέ τούς αἱρετικούς καί τούς ἀλλοθρήσκους. Περιφρονοῦν, ὅμως, ὑβριστικά τούς Ἀγίους μας Πατέρες, πού καταδικάζουν μέ καθαίρεση καί ἀφορισμό, ἀκόμα καί τήν ἁπλῆ εἴσοδο σέ συναγωγές καί τζαμιά.

Μιλᾶνε καί οἱ οἰκουμενιστές γιά ἀποφάσεις συνοδικές. Τούς ἐκφράζουν, ὅμως, περισσότερο οἱ ἀποφάσεις τοῦ λεγόμενου ΠΣΕ, παρά οἱ Ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν μας Συνόδων καί ἡ Ἀγιοπατερική μας Παράδοση. Ἔλεγε ὁ ἀγαπημένος μας Ἅγιος Παΐσιος: Ὅταν μαζεύωνται τί μάγοι, τί πυρολάτρες, τί Προτεστάντες, ἕνα σωρὸ ―ἄκρη δὲν βρίσκεις―, γιὰ νὰ φέρουν τὴν εἰρήνη στὸν κόσμο, πῶς νὰ βοηθήσουν; Ὁ Θεὸς νὰ μὲ συγχωρέση, αὐτὰ εἶναι κουρελοῦδες τοῦ διαβόλου. Γίνεται εἰρήνη μὲ ἁμαρτωλὸ συνεταιρισμό;

Μιλᾶνε καί οἱ οἰκουμενιστές γιά ‘’ἐκκλησία’’, ἀλλά ὄχι γιά τήν Ἐκκλησία ὅπως ὁρίζεται ἀπό τό Σύμβολο τῆς Πίστεώς μας καί τίς διδαχές τῶν Ἁγίων μας Πατέρων. Ἀναγνωρίζουν τούς αἱρετικούς ὡς ‘’ἐκκλησίες’’ καί εἰρωνεύονται μέ τίς ὑπογραφές τους τήν μοναδικότητα τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, πού εἶναι ἡ Ἐκκλησία ἡ δική μας, ἡ Ὀρθόδοξη.

Μιλᾶνε καί οἱ οἰκουμενιστές γιά μεγαλοπρεπῆ συλλείτουργα καί θερμές προσευχές. Το μυαλό τους, ὅμως, εἶναι στά συλλείτουργα μέ τούς αἱρετικούς καί ἡ καθημερινή τους πρακτική στίς συμπροσευχές μέ πλανεμένους καί μέ ἀλλοθρήσκους ἀκόμα.

Σκοπός τους τελικός εἶναι, νά μπερδέψουν τούς πιστούς: Μᾶς βεβαιώνουν, ὅτι τάχα ‘’ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ὁδοί σωτηρίας’’. Ἀνάβουν κεριά μέσα σέ συναγωγές καί χαρακτηρίζουν τό κοράνιο ὡς ‘’βιβλίο ἱερό’’.

Ἀνακατεύουν τά δόγματα, ἀλλοιώνουν τό ἦθος τῶν Ὀρθοδόξων, τελικά μᾶς ἀλλάζουν τήν Πίστη!

Κι ἐμεῖς; Ἐμεῖς οἱ βαφτισμένοι μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιά μας, μπροστά σ’ αὐτή τήν πρωτοφανῆ ἀποστασία, τί κάνουμε; Ἤ καλύτερα νά ποῦμε: Τί ὀφείλουμε νά κάνουμε, ποιό εἶναι τό χρέος μας καί τό καθῆκον μας, ὡς μελῶν τῆς Ἐκλησίας μας;

Ἔλεγε ἐπ’ αὐτοῦ ὁ μακαριστός πατήρ Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: Ἀλλοίμονο σέ ὅποιον δέν ἀντιδράσει.

Ἐντούτοις, αὐτό πού παρατηρεῖται σήμερα στίς ἐνορίες μας καί στά μοναστήρια μας εἶναι σέ γενικές γραμμές τό ἐντελῶς ἀντίθετο: Οἱ περισσότεροι τῶν ἐξομολόγων καί τῶν ἡγουμένων συμβουλεύουν τά πνευματικά τους παιδιά λέγοντας, ὅτι αὐτό πού μᾶς χρειάζεται εἶναι μονάχα ἡ προσευχή. Κλειστεῖτε λένε στά ταμιεῖα σας καί προσεύχεσθε. Δέν χρειάζεται νά μιλᾶτε.

Τό ''προσεύχεσθε'', ὅμως, σεβαστοί μας γεροντάδες, δέν πάει μόνο του. Πάει μαζί μέ τό ''γρηγορεῖτε''. Γρηγορεῖτε καί προσεύχεσθε.Εἶναι τυχαῖο, πού μία ἀπό τίς τελευταῖες νουθεσίες τοῦ ἁγίου Πορφυρίου πρός τά πνευματικά του παιδιά ἀναφερόταν στόν κίνδυνο ἀπώλειας τῆς ψυχῆς τους ἀπό τίς δαιμονικές αἱρέσεις; (Μαρτυρία τῆς μαθητρίας του κ. Σιδέρη).

Ἤ μήπως ἡ παρότρυνση τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου γιά ἀντίσταση στίς δολιότητες τῶν αἱρετικῶν εἶναι παλιομοδίτικη καί παρωχημένη, ὅταν μᾶς διδάσκει ὅτι ‘’ἐντολὴ γὰρ Κυρίου μὴ σιωπᾶν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης Πίστεως’’;

Βροντοφώναζε ὁ ἀνεπανάληπτος ἐργάτης τοῦ ἀντιαιρετικοῦ ἀγῶνα πατήρ Χαράλαμπος Βασιλόπουλος: Ἐάν θέλουμε νά εἴμαστε μέ τόν Χριστό, πρέπει νά ξεσκεπάζουμε τον ἀντίχριστο οἰκουμενισμό. Εἶναι ἀνάγκη νά ὑψώνουμε φωνή διαμαρτυρίας καί νά καταγγέλλουμε κάθε ἐνέργεια, κάθε κίνηση καί κάθε πράξη, πού δέν εἶναι σύμφωνη μέ τήν γραμμή τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως.

Σέ ἐπιστολή του ἐπίσης, ἀπευθυνόμενη στόν τότε οἰκουμενιστή Πατριάρχη Ἀθηναγόρα, ἔγραφε ὁ μακαριστός πατήρ Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος: Πότε ἡ Ἐκκλησία ἡμῶν συνηρίθμισεν ὁμοῦ μετά τῶν Ὀρθοδόξων Ἐπισκόπων τούς ἐπισκόπους τῶν αἱρετικῶν; Δογματικῆς καί κανονικῆς ἀκριβείας γλῶσσαν ὁμιλεῖτε ἤ εὐελίκτου διπλωματικῆς ὑποκρισίας; Ἐπίσκοπος εἶστε ἤ διπλωμάτης;

Καί γιά νά κλείσουμε τήν βραχύτατη αὐτή ἀναφορά στήν ἐκκλησιολογική καί πνευματική μας ὑποχρέωση νά ἀντισταθοῦμε σθεναρῶς στόν ὀλετῆρα τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ, θά ἐπικαλεστοῦμε τόν ἀνεπανάληπτο γνώμονα τοῦ δικοῦ μας Τρόπου, τόν Ἅγιο Κοσμᾶ τόν Αἰτωλό: Ὅλες οἱ πίστες εἶναι ψεύτικες, κάλπικες, ὅλες του Διαβόλου. Μόνη ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν εἶναι καλὴ καὶ ἅγια.

 Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός

Μνήμη των δεκατριών μοναχών της μονής Καντάρας

ΕΔΩ

Ο Ελληνόφωνος μουσουλμάνος από τον Πόντο που αναζήτησε τις ρίζες του

Mε αφορμή μια δήλωση του Ερντογάν, όπου μεταξύ άλλων τα εδάφη της Ελλάδας τα ανάφερε ως «εδάφη γκιαούρηδων«, ας θυμηθούμε ένα παλιό άρθρο του Βαχίτ Τουρσούμ. Είναι Ελληνόφωνος μουσουλμάνος από τον Πόντο, ο οποίος  αναζήτησε στην Ελλάδα τις ρίζες του.
Ο ίδιος θεωρείται ανεπιθύμητος από τους φανατικούς γιατί αφιέρωσε τη ζωή του στη διάσωση της ποντιακής διαλέκτου. Η επίσημη Τουρκία θεωρεί τους Ποντιόφωνους στη Μαύρη Θάλασσα Τούρκους, που μιλούν μια «περίεργη» γλώσσα και ο Βαχίτ εργάστηκε συστηματικά για να γράψει και να εκδώσει ένα λεξικό για τη μητρική του γλώσσα.

Μια από τις καταγωγές του Ερντογάν είναι ρωμαίικη και ουδεμία φυλετική προέλευση έχει από τις τουρκικές εθνοτικές ομάδες. Αυτή ακριβώς είναι και η εξήγηση της ακραίας ισλαμικής του καθήλωσης. Το Ισλάμ για τον Ερντογάν λειτουργεί ως ένα σημείο αναπλήρωσης της ταυτότητας. Μιας ανάγκης για αναπλήρωση που προκύπτει από τη γνώση της δικιάς του εθνοτικής προέλευσης….

Τον Φεβρουάριο του 2007 η τουρκική εφημερίδα «Ραντικάλ» δημοσίευσε ολοσέλιδο άρθρο του Vahit Tursun, ελληνόφωνου από την περιοχή Όφη Τραπεζούντας, με τίτλο «Τα Ρωμαίικα της Ανατολής πεθαίνουν». …
Το άρθρο αναφερόταν στο χωριό Ότσενα της Τραπεζούντας, όπου ένας πανάρχαιος πολιτισμός -ο ελληνικός- ψυχορραγεί και μία γλώσσα -η ελληνική- αργοσβήνει. …
Στις 11 Νοεμβρίου η εφημερίδα φιλοξένησε νέο άρθρο του Tursun, με τίτλο «Το τίμημα της γλώσσας», στο οποίο ο αρθρογράφος μιλάει για τα αισθήματα που προκαλεί το γεγονός, ότι έπρεπε από μικρός να καταπνίγει τη γλώσσα, που έμαθε, όπως και τα συναισθήματά του.

Στην ουσία θίγει το θέμα των ελληνόφωνων μουσουλμάνων στην Τουρκία.
πηγή

Θέλει πολύ αγάπη και ανθρωπιά για να το δεις...

 

Τι θα κάνομε; Το ξέρετε όλοι σας, το ξέρω και εγώ, πόσο η ζωή μας είναι κουραστική και φορτωμένη με χίλια δυο θέματα που μας απασχολούν. Εμείς, αφού είδαμε τι κάνουν οι άγιοι της Εκκλησίας μας, ας κάνομε το ελάχιστο που περνάει από το χέρι μας.

Ο Χριστός δέχεται τα εκατό, δέχεται και τα τριάντα, δέχεται και τα πέντε που θα του δώσεις. Αν δεν μπορείς να τον θυμηθείς χίλιες φορές, εκατό φορές, πενήντα φορές την ημέρα, θυμήσου τον δέκα φορές και πες του με αγάπη: Χριστέ μου!

Όχι να τον παρακαλέσεις για την φτώχεια σου, για τη μάνα σου, για την αρρώστια σου, για την επιτυχία σου. Όχι. Να τον παρακαλέσεις να μπεί στην καρδιά σου. Δέν μπορείς δέκα φορές την ημέρα; Πέντε φορές δεν μπορείς; Άν το νοιώσεις και τον καλείς έστω δυο φορές την ημέρα, ύστερα από έναν μήνα θα γλυκαθείς και θα τον ζητάς δέκα φορές, ύστερα είκοσι φορές, ύστερα θα αρχίσεις να τον νοιώθεις μέσα στην καρδιά σου!

~ Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

ΤΙ ΘΕΛΑ ΚΑΙ Σ ΑΓΑΠΟΥΣΑ

 

 

Tι `θελα κι σ’αγαπούσα
κι δε κάθουμαν καλά,
πήρα ζάλη στο κεφάλι,
δυο μαχαίρια στην καρδιά.
Έφταιξα συμπάθησέ με
κι ό,τι θέλεις κάνεις με,
άνοιξε την αγκαλιά σου
κι στη μέση βάλι μι.
Τι ήθελα και σ’ αγαπούσα
και δεν κάθομαν καλά
πήρα ζάλη στο κεφάλι
δυο μαχαίρια στην καρδιά
Ήθελα να `ρθω το βράδυ
μ’ έπιασε ψιλή βροχή
ας ερχόσουνα βρε φως μου
κι ας γινόσουνα παπί
Είχα ρούχα να σ’ αλλάξω
πάπλωμα να σκεπαστείς
και κορμάκι ν’ αγκαλιάσεις
ώσπου να το βαρεθείς
Τα ωραία σου τα μάτια
στον καθρέφτη μην τα δεις
γιατί μόνη σ’ αγαπιέσαι
και εμένα λησμονείς

Ήταν Άνοιξη, ο Γέροντας Παΐσιος άκουγε τα πουλιά έξω να κελαηδάνε και με ρωτάει :
" Τί λένε , τώρα , τα πουλάκια ;"
" Πού να ξέρω , Γέροντα ;" του λέω .
" Ευλογημένε, λένε το Χριστός Ανέστη !".

19 Μαίου 2019.

100 χρόνια από την γενοκτονία των Ελλήνων 
του Πόντου από τους Τούρκους.
Δεν ξεχνάμε. 
Τιμούμε τους προγόνους μας.

Όταν βαριέμαι λέω σε ΣΥΡΙΖΑίους να πάμε για καφέ Κυριακή. Όταν δεχτούν ρωτάω αν είναι σωστό να δουλεύουν τα καφε Κυριακάτικα...

 

Η μαυρόασπρη αναλογική αυτή φωτογραφία του Δημήτρη Χαρισιάδη μας πηγαίνει βόλτα με ποδήλατο στη Μεσαιωνική πόλης της Ρόδου το 1955. Η καλλιτεχνική ματιά του φωτογράφου είναι τόσο ποιητική, η φωτοσκίαση τόσο ανάγλυφη που δίνει στην παγωμένη στιγμή ζωντάνια και κίνηση.

Νομίζεις πως θα ακουστεί το κουδούνι του ποδηλάτου.

Ρόδος 1955
(Φωτο: Δημήτρης Χαρισιάδης)

Είπε Γέρων : Το άγχος τελειώνει ,όταν αρχίζει
 η πίστη!

Η πιο τρομακτική νύχτα στη Γενοκτονία των Ποντίων: Η σφαγή των νηπίων της Σάντας

«Έναν μαύρον ημέραν εκούιξεν εις απες σο σπέλ’:

Οι μανάδες ντο έχ’νε μικρά μωρά να εβγαίνε οξιοκά ασο σπέλ’».

Μία μάνα διηγείται ότι μια μαύρη μέρα ένας φώναξε όσες είχαν μικρά παιδιά να βγουν έξω από τη σπηλιά…

Έτσι ξεκινάει η Ελένη Νυμφοπούλου-Παυλίδου να ντύνει με λόγια μία από τις πιο τραγικές στιγμές της Γενοκτονίας των Ποντίων.

Συμπρωταγωνιστής στην αφήγηση ο οπλαρχηγός Ευκλείδης.

Ο αδερφός του, Κώστας Κουρτίδης, θα γράψει στο ημερολόγιό του για την νύχτα της 10ης προς 11η Σεπτεμβρίου 1921:

«... Πολλά παιδιά τότες, επειδή αι γυναίκες των δεν μπορούσαν να σταματήσουν τας φωνάς των παιδιών τους, και μη θέλοντας να χωρισθούν εξ ημών, τα σκότωσαν και τα άφησαν επί τόπου».

Τα μεσάνυχτα σταμάτησε το πανδαιμόνιο 

των πυροβολισμών και οι αντάρτες και τα 

γυναικόπαιδα αποσύρθηκαν στη θέση 

Μερτζάν Λιθάρ.

Η Σφαγή των παιδιών

Η σφαγή των νηπίων αποτελεί μια από τις συγκλονιστικότερες στιγμές στο δράμα που έζησαν οι Έλληνες της Ανατολής, όταν μητέρες αναγκάστηκαν να θυσιάσουν ότι πολυτιμότερο είχαν στη ζωή τους, τα ίδια τα μικρά τους, για να σωθούν τα μεγαλύτερα παιδιά και οι οικογένειες τους.

Ανάλογες μαρτυρίες υπάρχουν κι από άλλες περιοχές και με μεγαλύτερα παιδιά όπου η επιλογή του θανάτου από το να πέσουν στα χέρια των Τούρκων-ειδικά τα μικρά κορίτσια όπου πολλαπλώς βιαζόταν πριν ξεψυχήσουν- γινόταν δύσβατος μονόδρομος που έπρεπε οι δόλιες οι μάνες να τον περάσουν ολομόναχες αλλά και να τον πληρώσουν με αβάσταχτο πένθος για την υπόλοιπη ζωή τους.

Στο ημερολόγιο του ο Κώστας Κουρτίδης γράφει για το σχετικό περιστατικό:

«Η νύχτα αυτή ήταν η πιο τρομακτική νύχτα που έζησα στη ζωή μου.

Κάνοντας πρόχειρα προχώματα παραταχτήκαμε για μάχη.

Γυναίκες και παιδιά (τριακόσιοι περίπου) μαζεύτηκαν λίγο πιο πάνω μέσα σε μια σπηλιά, τους οποίους φυλούσαν περίπου εκατόν είκοσι νέοι άοπλοι.

Επί εννιά ώρες αγωνιζόμασταν ενάντια στον τουρκικό στρατό, που μας περικύκλωσε από παντού, εκτός από μια δίοδο προς το δάσος Βαϊβάτερε, για να έχουμε διέξοδο την τελευταία στιγμή».

«άνθρωποι που σκότωσαν τα παιδιά 

τους είναι αδύνατον να πιαστούν και άρα 

είναι περιττό να μείνουμε άλλο εδώ»

Τα μεσάνυχτα σταμάτησε το πανδαιμόνιο των πυροβολισμών και οι αντάρτες και τα γυναικόπαιδα αποσύρθηκαν στη θέση Μερτζάν Λιθάρ.

Τότε έπρεπε, πριν ξημερώσει, να βρεθεί μια λύση: ν’ απομακρύνονταν εντελώς αθόρυβα από εκείνη τη θέση, γιατί αλλιώς θα γινόταν ο τάφος μικρών και μεγάλων, ενόπλων και αμάχων.

Εκείνες τις τραγικές ώρες, μοιραίες, απελπισμένες μάνες αναγκάστηκαν να θανατώσουν βρέφη και μικρά παιδιά που έκλαιγαν, για να μην προδώσουν τις θέσεις τους.

Όταν ξημέρωσε και οι Τούρκοι ξεκίνησαν την επιχείρηση εναντίον των ανταρτών, αντίκρισαν επτά βρέφη σφαγμένα!

Τότε ο ίδιος ο μέραρχος επικεφαλής έδωσε διαταγή στον τουρκικό στρατό να γυρίσει πίσω στη Σάντα λέγοντας: άνθρωποι που σκότωσαν τα παιδιά τους είναι αδύνατον να πιαστούν και άρα είναι περιττό να μείνουμε άλλο εδώ»

Την ιστορία των νηπίων που θυσιάστηκαν από τις ίδιες τους τις μάνες ώστε μη μαρτυρήσουν άθελά τους το σημείο όπου κρύβονταν περίπου 300 Σανταίοι, αφηγείται ο Τάκης Βαμβακίδης.

Τη μουσική έγραψε ο Δημήτρης Πιπερίδης, ο οποίος παίζει και λύρα. 

πηγή

Μετά από χριστιανός και λυράρης του Πόντου, λέτε ο Τσίπρας αυτήν την εβδομάδα να ντυθεί και μακεδονομάχος;

Οἱ ἄνθρωποι ποτέ δὲν λένε τόσα ψέματα, ὅσα μετά τὸ κυνήγι, στὴ διάρκεια τοῦ πολέμου καὶ πρὶν τὶς ἐκλογές.

Ὄττο Φον Μπίσμαρκ

ΝΟΜΟ τέλια

Το βίντεο αυτό περιέχει όλη τη δεύτερη επιτυχημένη συναυλία που έδωσε το ρεμπέτικο συγκρότημα "ΝΟΜΟ τέλια" (αποτελούμενο από εν ενεργεία επαγγελματίες νομικούς), στο χώρο "ΚΕΛΑΡΙ" στην αρχή της οδού Αδριανού, απέναντι από το Θησείον.

 
Πήγα σήμερα στο Κοιμητήριο. Ο καιρός ήταν καλός και ο δρόμος δεν είχε νερά. Πέρασα από όλους τους τάφους. Διάβασα τις επιγραφές πάνω στους σταυρούς: Πότε πέθανε ο καθένας, πόσα χρόνια έζησε στο Μοναστήρι, πόσων χρονών ήταν. Στο Κοιμητήριο του Νέου Βάλαμο αναπαύονται σήμερα 154 Μοναχοί. Όλους σας γνώρισα. Τώρα τα σώματά σας βρίσκονται στον τάφο, ο νόμος του θανάτου είναι αναπόφευκτος. Ξέρουμε, που και πότε γεννηθήκαμε. Αλλά που και πότε θα πεθάνουμε, δεν το γνωρίζουμε. Ο άνθρωπος πλάστηκε από το χώμα και στο χώμα θα γυρίσει, ενώ το πνεύμα είναι από τον Θεό και στον Θεό θα επιστρέψει. Κάπου και σεις, σεβαστοί Πατέρες, τώρα βρίσκεστε. Πώς άραγε περνάτε εκεί; Πιστεύω ακράδαντα ότι δεν πεθάνατε, αλλά μόνο μεταναστεύσατε σε έναν άλλο αόρατο κόσμο. Αλλά οι νεκροί σιωπούν! Είναι μεγάλο μυστήριο το που και πώς ζουν. Ο Απόστολος Παύλος λέγει: ''διὰ πίστεως γὰρ περιπατοῦμεν οὐ διὰ εἴδους''. Η Αδελφότητα μας γέρασε ολόκληρη. Οι περισσότεροι βαδίζουν στηριζόμενοι στα μπαστούνια. Άνοιξαν κιόλας μερικούς τάφους και κατασκεύασαν καινούργια φέρετρα. Σύντομα, μα πολύ σύντομα, και το δικό μου γήϊνο σώμα θα τοποθετηθεί στο φέρετρο, θα το κατεβάσουν στον ψυχρό τάφο και θα σκεπασθεί με χώμα. Πάνω στον τάφο θα γίνει μικρός τύμβος, όπου θα υψωθεί ο σταυρός. Ίσως θα βρεθεί και ένας καλός άνθρωπος να χαράξει το όνομά μου στην πλάκα και να την κολλήσει στο σταυρό. Σεβαστοί Πατέρες, σας ικετεύω: όποτε θα έρχεστε στον τάφο μου, προσεύχεσθε υπέρ της αμαρτωλής ψυχής μου.

~Όσιος Ιωάννης Αλεξέγιεφ, Πνευματικός Ι.Μονής Βάλαμο.

Το παράδοξο και το απροσδόκητο ανυπομονούν να μας εκπλήξουν ...

Θὰ μᾶς σώση ἕνας …«Ἑλλάνιος»

Ἕνας «Ἑλλάνιος» θὰ μᾶς σώση!

Καὶ ὅμως κατεβαίνει στὶς ἐκλογὲς ὁ Ἀρτέμης Σώρρας. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἐκρίθη ἔνοχος γιὰ ὑπεξαίρεση κατ’ ἐξακολούθηση σὲ βαθμὸ κακουργήματος, ποὺ ἔχει κοροιδέψη τοὺς μισοὺς Ἕλληνες ἀποσπῶντας χρηματικὰ ποσά, καὶ εἶναι ὑπαίτιος γιὰ πολλοὺς ἀκόμη ποὺ χάνουν τὶς περιουσίες τους, ἀκούγοντάς τον νὰ μὴν πληρώνουν τίποτα στὸ κράτος.
Ὁ Ἄρειος Πάγος ἔδωσε τὴν σχετικὴ ἄδεια στὴν «Ἑλλήνων Συνέλευσις», τὸ κόμμα τοῦ φυλακισμένου λαοπλάνου Σώῤῥα ποὺ ὅπως προκύπτει ἀπὸ τὸ σχετικὸ ἔγγραφο, εἶναι ἐπισήμως ἕνα ἀπὸ τὰ 40 ποὺ διεκδικοῦν τὴν ψῆφο τῶν πολιτῶν.
Τὸ πιὸ τραγικὸ εἶναι ὅτι αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο, τὸν ἀκολουθοῦν καὶ τὸν πιστεύουν χιλιάδες Ἕλληνες. Τί ἄλλο θὰ δοῦμε σ΄ αὐτὴ τὴν χώρα «θίασο»’ μὲ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀπιθάνους τύπους…
Μόργκαν Χρῆστος

Περί φοβίας και βίας…

Σήμερα οι νεοεποχίτες έχουν κηρύξει σε όλη την ανθρωπότητα ημέρα γενικής φοβίας (Ομοφοβίας, Αμφιφοβίας, Τρανσφοβίας), σύντομα και κοπρολαγνοφοβίας, παιδοφιλοφοβίας, νεκροφιλοφοβίας και πάει λέγοντας… Γενικώς βλέπουμε ότι οι διάφορες παθολογικές λαγνείες μιας συντριπτικής μειοψηφίας, μετατρέπονται σε φοβίες της συντριπτικής πλειοψηφίας. Χωρίς πλάκα όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι ψάχνουν κάθε φορά να βρουν σε κάποιο νεοεποχίτικο λεξικό, τι είναι αυτό που τους λένε οι νεοεποχίτες ότι φοβούνται.

Λόγω της ημέρας λοιπόν ο Σαούλ του Αρχιεπισκόπου Τσίπρας βγήκε να ανακοινώσει στον Ελληνικό λαό το «αγωνιστικό» του μήνυμα υπέρ της ομοφυλοφιλίας. Το ίδιο έκανε και η γενική γραμματέας του υπουργείου «Δικαιοσύνης» Μαρία Γιαννακάκη,  σημειώνοντας μάλιστα ότι «Ήδη έχει ανοίξει η συζήτηση για τον πολιτικό γάμο και την τεκνοθεσία για τα ομόφυλα ζευγάρια». 
Η φρασεολογία που χρησιμοποιούν είναι γνωστή σε όλους μας: ανθρώπινα δικαιώματα, ισότητα, δημοκρατία, διαφορετικότητα, πολιτισμός – διάβασα και ένα καινούριο σήμερα: χειραφέτηση της κοινωνίας! Εάν όμως κοιτάξει κανείς προσεκτικά όλες αυτές τις φράσεις θα δει ότι η αδρά χρηματοδοτούμενη ομοφυλοφιλική ατζέντα που προωθείται παγκοσμίως έρχεται, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, σε ρήξη με όλες αυτές τις έννοιες. Έννοιες οι οποίες ούτως ή άλλως είναι κεκτημένα κοινωνιών που δεν έχουν την ομοφυλοφιλία σε υπόληψη. Με κάποιον τρόπο η πολιτική ορθότητα σφετερίζεται αυτές τις έννοιες για να εισαγάγει με ύπουλο τρόπο στις κοινωνίες μία παρά φύσιν κατάσταση ως φυσιολογικό τρόπο ζωής.
Η λέξη «φοβία» όμως, που είναι και το σήμα κατατεθέν των νεοεποχιτών «δικαιωματιστών», μαρτυρεί πολλά για την «ταυτότητα» αυτής της ιδεολογίας και τους εμπνευστές της αλλά και την έως τώρα εξάπλωσή της.
Ο όρος φοβία χρησιμοποιείται στην ψυχολογία για να περιγράψει νευρωτικές καταστάσεις με συμπτώματα αδικαιολόγητου φόβου. Ένας άνθρωπος δηλαδή φοβάται το ύψος -υψοφοβία-, άλλος τους κλειστούς χώρους -κλειστοφοβία- κτλ. Πρόκειται δηλαδή για περιπτώσεις όπου ο «κίνδυνος» είναι φανταστικός και όχι πραγματικός. Σε αυτές τις περιπτώσεις η βασική θεραπεία περιλαμβάνει σταδιακή εξοικείωση με αυτό που φοβίζει τον άνθρωπο μέχρι να το συνηθίσει.
Τα φερέφωνα της ομοφυλοφιλικής ατζέντας όταν μας πετάνε τη λέξη φοβία μας λένε ότι είμαστε ασθενείς. Λένε σε όλες τις κοινωνίες ότι είναι άρρωστες, ότι πάσχουν από νευρωτική φοβία απέναντι στους ομοφυλόφιλους και ότι αυτοί σαν καλοί γιατροί θα τις «γιατρέψουν» και θα τις «χειραφετήσουν».
Οι πληρωμένοι φασίστες φοράνε άσπρη ρόμπα, βγάζουν όλους εμάς τρελλούς για να μην προλάβουμε και τους πούμε φασίστες. Είστε νευρωτικοί, η γνώμη σας δεν μετράει, μας λένε. Ο όρος αυτός στιγματίζει τον άλλον, τον αναγκάζει σε άμυνα και εσωστρέφεια.
Κατόπιν επικαλούνται τα δικά μας κεκτημένα, την δημοκρατία, τα δικαιώματα, τον πολιτισμό για να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση ότι η ομοφυλοφιλική ατζέντα της ελίτ που προωθούν έχει σχέση με τις δικές μας αξίες.
Μόνο δαίμονας θα μπορούσε να εφεύρει αυτόν τον τρόπο προώθησης της ομοφυλοφιλικής ατζέντας. Δείχνει όμως ξεκάθαρα πόσο υποκριτές είναι και πόσο εννοούν αυτά που λένε περί δημοκρατίας, δικαιωμάτων, διαφορετικότητας κτλ. Μιλάς εσύ για δημοκρατία, πολιτισμό, διαφορετικότητα, ισότητα, δικαιώματα όταν τους αποκαλείς όλους άρρωστους;
Κι όμως, με τον όρο φοβία θέλουν να εξαιρούν τους εαυτούς τους από όλους τους υπόλοιπους. Κάτι παραπάνω γνωρίζουν για την δημοκρατία, τα δικαιώματα, τις ισότητες και τις διαφορετικότητες από εμάς τους ασθενείς. Ως ιατροί τώρα μπορούν να ορίζουν και το περιεχόμενο αυτών των εννοιών.
Ο όρος φοβία όμως θέλει μεγάλη προσοχή και για έναν άλλον λόγο, δεν τον έβαλαν τυχαία. Στην ψυχολογία χρησιμοποιείται για περιπτώσεις που δεν υφίσταται πραγματικός κίνδυνος, εδώ όμως ο κίνδυνος είναι πραγματικός. Χρησιμοποιούν αυτόν τον όρο εσκεμμένα για να μας πουν ότι δεν υπάρχει λόγος να ανησυχούμε, ενώ είναι γνωστό τοις πάσι ότι όπου έχει εξαπλωθεί η ατζέντα της ομοφυλοφιλίας σακατεύονται ψυχές, οι οικογένειες καταστρέφονται, οι κοινωνίες αρρωσταίνουν. 
Πίσω από την «φοβία» της ομοφυλοφιλικής αφήγησης κρύβεται η βία μιας διεφθαρμένης ελίτ που έχει εξαγοράσει σχεδόν τους πάντες. Μας μισούν και δεν θα σταματήσουν ποτέ να μας βομβαρδίζουν με το ίδιο άρρωστο μήνυμα μέχρι να μας «θεραπεύσουν», όπως γίνεται με τους όντως νευρωτικούς που έχουν φοβίες.
Δεν είμαστε αναγκασμένοι να ακούμε τα βοθρολύματα της ομοφυλοφιλικής ατζέντας από τα στόματα των πολιτικών. Δεν πρέπει να απωλέσουμε τις ευθύνες μας απέναντι στις γενιές που έρχονται. Ας βγούμε επιτέλους από τα στεγανά των κομμάτων και των ιδεολογιών που έχουν πουληθεί στον διάβολο για τα εφήμερα του κόσμου τούτου.

***

Φαίη

Αναφιώτικα: Μια «νησιώτικη φαβέλα» κάτω από την Ακρόπολη που σε ταξιδεύει στο Αιγαίο

Πλάνα που κόβουν την ανάσα από τα Αναφιώτικα, την πιο παλιά συνοικία της Αθήνας. Νησιώτικα στενά, μιας άλλης εποχής. Από τότε που μερικοί εργάτες από την Ανάφη έχτισαν μια μικρογραφία του νησιού τους στη σκιά της Ακρόπολης. Τα Αναφιώτικα, είναι μια συνοικία που από ψηλά θυμίζει μια «νησιώτικη φαβέλα» που σε ταξιδεύει στο Αιγαίο. 

Η λογική των κατσαπλιάδων Συριζαιων

Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν ακόμη ηλίθιοι ψηφοφόροι…

Γιατί το 85% των ανθρώπων δεν μπορεί να βρει τη λύση αυτής της πράξης;

Αυτό το κοινό μαθηματικό πρόβλημα έχει γίνει viral στην Ιαπωνία για ένα ενδιαφέρον λόγο. Χάρη σε μια έρευνα, φαίνεται ότι μόλις το 60% των Γιαπωνέζων μπορούσαν στην ηλικία των 20 και κάτι να βρουν τη σωστή απάντηση σε αυτή την απλή μαθηματική εξίσωση. Αυτό μπορεί να μη φαίνεται τόσο τραγικό, αλλά το ποσοστό έχει πέσει από το 90% που ίσχυε τη δεκαετία του 1980.
Τι μπορεί να φταίει για αυτή την πτώση; Πιθανόν τα κομπιουτεράκια και η αυξανόμενη χρήση τους στην καθημερινότητα. Υπάρχουν σε κάθε συσκευή και κάθε μαθητής/φοιτητής βασίζεται πάνω τους για να βρει τη λύση για ένα απλό μαθηματικό πρόβλημα, όπως αυτό. Ωστόσο, αν εισάγετε αυτά τα δεδομένα σε ένα κομπιουτεράκι με σειρά εμφάνισης, θα σας δώσει λανθασμένα αποτελέσματα.
Η εξίσωση είναι απλή αν γνωρίζετε τις προτεραιότητες των πράξεων, κάτι που μαθαίνουμε στο δημοτικό. Να λοιπόν μια μικρή υπενθύμιση των σχολικών μας μαθηματικών:
Προτεραιότητα μαθηματικών πράξεων:
1. Παρενθέσεις ( )
2. Δυνάμεις x^2
3. Πολλαπλασιασμός / Διαίρεση
4. Πρόσθεση / Αφαίρεση
Στην περίπτωση του πολλαπλασιασμού και της διαίρεσης ή της πρόσθεσης και της αφαίρεσης, ξεκινήστε από τα αριστερά προς τα δεξιά.
Τώρα που γνωρίζετε τη σειρά των πράξεων, δείτε αν μπορείτε να λύσετε σωστά την εξίσωση και δείτε την απάντηση στο βίντεο που ακολουθεί!


 πηγή

Το πρότυπο ντε το καμάρι του ανθέλληνα Τσιπρα ντε ..

Ο Παιδεραστής Ψυχοπαθής Δολοφόνος του ΚΚΕ

ΕΔΩ

Για Σένα Πατρίδα Μου

Ο Γιώργος Αγγελόπουλος και η Εύη Ιωαννίδου βρέθηκαν τις προηγούμενες μέρες στην Τραπεζούντα για τα γυρίσματα ενός video clip που θα συνοδεύσει ένα μυθιστόρημα που αναμένεται να κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα με αφορμή τα 100 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ποντίων.
Όλα ξεκίνησαν στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Αγγελόπουλου στην Θεσσαλονίκη, όταν ένας κύριος πήρε το λόγο και τον ευχαρίστησε μπροστά στο πλήθος για την τιμή που του κάνει να πάρει μέρος στο clip που θα κυκλοφορήσει σε λίγο καιρό καθώς το βιβλίο είναι έτοιμο να τυπωθεί.
Ο Κώστας Αγέρης ο οποίος το 2015 ήταν ο μεγάλος νικητής του Voice 2, που τότε προβλήθηκε στον ΑΝΤ1  δήλωσε πρόσφατα στην κάμερα της εκπομπής «Ευτυχείτε»: «Είμαι τέταρτης γενιάς Πόντιος. Ο προπάππος μου ξεριζώθηκε. Ο παππούς μου, μου τραγουδούσε ποντιακά μοιρολόγια κι έκλαιγα».
«Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Κώστας Αγέρης παρουσιάζει ένα τραγούδι μνήμης. Ήταν το 2016 όταν ο Αντώνης Ρέμος και η Μελίνα Ασλανίδου ερμήνευσαν το «Για να μην ξεχνώ θυμάμαι» σε στίχους και μουσική δική του. Οι ίδιες μνήμες οδήγησαν τον Κώστα Αγέρη να γράψει και να ερμηνεύσει το «Για σένα πατρίδα μου», ενόψει της Hμέρας Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων (19 Μαΐου).
Πριν από μερικές μέρες ολοκληρώθηκαν και τα γυρίσματα του video clip το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει μέχρι τις 19/5. Πρόκειται για παραγωγή του Ερωτόκριτου Σαββίδη σε σκηνοθεσία Νίκου Ζαμπά.
Το σενάριο βασίστηκε στο βιβλίο της Ρενέ Στυλιαρά «Αρωθυμώ σε» («Σε θυμάμαι») το οποίο προέκυψε από την αφήγηση προσωπικών ιστοριών του Epωτόκριτου Σαββίδη και των προγόνων του.
πηγή