Σκοπός "Καρότσας"

στο εργαστήρι του Αλέξανδρου Ιερωνυμίδη στον Βάμο με μπουλγαρί κατασκευής του!

Στην κάμερα και το τραγούδι η Ειρήνη Δερέμπεη

Τι είπαμε ότι είναι το ποίημα κ.Χριστιανόπουλε;

Τα «αποτυπώματα»… τριών τραγουδιών του Μάνου Χατζιδάκι.

 Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

ΗΡΘΕ ΒΟΡΙΑΣ, ΗΡΘΕ ΝΟΤΙΑΣ

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Στίχοι: Γιάγκος Αραβαντινός

Μες στην Κατοχή ο Μάνος Χατζιδάκις άκουγε μαγεμένος τη Lily Marlene, το τραγούδι για το κορίτσι που πήγαινε κάθε βράδυ στους στρατώνες και όλοι τη φώναζαν με τ' όνομά της. Το κορίτσι πέθανε ξαφνικά, οι στρατιώτες λυπημένοι τραγουδούσαν το τραγούδι της, ο Χατζιδάκις το έπαιζε στο πιάνο σαν να διηγόταν την ιστορία του κοριτσιού και τελικά αποφάσισε με τον φίλο του Γιάγκο Αραβαντινό να γράψουν το Ήρθε βοριάς, ήρθε νοτιάς. Ένα τραγούδι μεσογειακό - απάντηση στη βόρεια Lily Marlene- που ήθελαν να το τραγουδήσει, όταν θα τελείωνε ο πόλεμος, η Lale Andersen, η ιδανική ερμηνεύτρια της Lily Marlene.

Πέρασαν σχεδόν είκοσι χρόνια... Κι όταν ο Χατζιδάκις πηγαίνει το 1961 – τότε που όλος ο κόσμος τραγουδούσε Τα παιδιά του Πειραιά - στην Φρανκφούρτη για να τιμηθεί από τον δήμαρχο με το κλειδί της πόλης, συνειδητοποιεί ότι η ερμηνεύτρια του τραγουδιού του στα γερμανικά ήταν η Lale Andersen! Της διηγείται την Κατοχική ιστορία και της δίνει να τραγουδήσει το Ήρθε βοριάς, ήρθε νοτιάς, που είχε γράψει γι' αυτήν το 1943. Μ' αυτό το τραγούδι η Andersen πήρε ένα δεύτερο χρυσό δίσκο.

ΧΑΡΤΙΝΟ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος 

Του Αμερικανού συγγραφέα Tennessee Williams και 60 χρόνια από την ταινία Λεωφορείον ο Πόθος, την κινηματογραφική μεταφορά (Ελίας Καζάν με πρωταγωνιστές Μάρλον Μπράντο και Βίβιαν Λη) του διασημότερου θεατρικού έργου του, που ανέβασε στην Ελλάδα το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν το 1949, με την Μελίνα Μερκούρη στο ρόλο της Μπλανς Ντιμπουά.

Τη μουσική έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις. Εκεί πρωτακούστηκε το Χάρτινο το φεγγαράκι, σε στίχους Νίκου Γκάτσου, από τη γέννηση του οποίου συμπληρώνονται φέτος επίσης 100 χρόνια. Αυτό το τραγούδι εγκαινίασε και την άρρηκτη φιλία και συνεργασία Χατζιδάκι - Γκάτσου.

Η Μελίνα, την ώρα που ο Βασίλης Διαμαντόπουλος, στο ρόλο του Στάνλεϊ Κοβάλσκι, μιλάει εναντίον της στην αδερφή της, τραγουδάει με παιδική αφέλεια το Χάρτινο το φεγγαράκι.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ 

 

 

 

Το πιο δημοφιλές, ίσως, έργο του Αριστοφάνη είναι οι Όρνιθες, κι αυτό χάρη στη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι για την παράσταση που σκηνοθέτησε ο Κάρολος Κουν για το Θέατρο Τέχνης το1959. Είχε προηγηθεί το 1957 η Λυσιστράτη σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολωμού.

Πώς όμως ασχολήθηκε ο Χατζιδάκις με τον Αριστοφάνη; Τον ρώτησε η Αλίκη Βουγιουκλάκη σε μια συνέντευξη που του πήρε για το ραδιόφωνο του ΑΝΤ1 το 1988:

“Ήταν συμπτωματική η σχέση σου με τον Αριστοφάνη ή προϊόν κάποιας ιδιαίτερης αδυναμίαςγια το έργο;”

Κι ο Χατζιδάκις απαντάει με αφοπλιστικότητα:

“Καθόλου, δεν τον ήξερα πριν ασχοληθώ μαζί του. Ήταν εντελώς, προϊόν μιας αμηχανίας του Χουρμούζιου για είκοσι μέρες στο Ηρώδειο που δεν ήξερε τι να τις κάνει. Και μας είπε δεν κάνετε κανέναν Αριστοφάνη. Και έτσι κάναμε τις “Εκκλησιάζουσες”. Και επειδή δε βρήκα στίχους, τότε δεν υπήρχαν στίχοι για να κάνουν τα διάφορα χορικά, επαναλαμβάναμε τις συλλαβές. Πα πα πε πε και νομίζαν οι άλλοι ότι παίζαμε ή κάναμε χιούμορ”.

Μια διαχρονική μουσική, λοιπόν, “προϊόν αμηχανίας”!...

πηγή 

Εντυπωσιακός Δάσκαλος ντράμς

Ταξίμ

Γεια σου ρε Γιώργη

Κιθάρα και Σαντούρι μαζί.

Το πολυαγαπημένο Λαούτο.

Σαν Σήμερα 23 Μαΐου.

Με την ευκαιρία της επετείου γέννησης της Βίκυς Μοσχολιού (1943) και θανάτου του Ζωρζ Μουστακί (2013)

 

 

Ήταν Δεκέμβριος του 1975 όταν δύο ξεχωριστοί καλλιτέχνες ο Ζωρζ Μουστακί και η Βίκυ Μοσχολιού συναντήθηκαν για πρώτη φορά και τραγούδησαν μαζί στα ελληνικά τη «Μεσόγειο» για τις ανάγκες του πρωτοχρονιάτικου προγράμματος με τον Γιώργο Παπαστεφάνου στην ΕΡΤ. Ένα σπάνιο τηλεοπτικό ντοκουμέντο της ΕΡΤ, όπου παρουσιαζόταν η ζωή και το έργο του Γάλλου τραγουδοποιού και όπου ακούστηκαν σπουδαία τραγούδια από ξεχωριστούς καλλιτέχνες που πλαισίωναν τον Ζωρζ Μουστακί. Η Βίκυ Μοσχολιού είχε ερμηνεύσει το 1973 το περίφημο «En Méditerranée» (1971) δηλαδή το «Μεσόγειος» με ελληνικούς στίχους του Δημήτρη Χριστοδούλου σε ένα δίσκο 45 στροφών και σε ενορχήστρωση του Δήμου Μούτση.

 

Το απόσπασμα προέρχεται από το πρωτοχρονιάτικο πρόγραμμα «Ο Ζωρζ Μουστακί στην ΕΡΤ» που μεταδόθηκε Πρωτοχρονιά του 1976. Η μαγνητοσκόπηση έγινε στο στούντιο της ΕΡΤ στην Αγία Παρασκευή τον Δεκέμβριου του 1975. Σκηνοθεσία: Κώστας Περπερίδης. Παραγωγός: Ελένη Μαβίλη.

Δυό λόγια ..

 

Σταμάτης Σπανουδάκης

Πολυμελωδική Τεχνική:"Το Μινόρε της Αυγής" αλλά και ένα Ταξίμι με τη συνοδευτική μελωδία.

Αυτό που σας παρουσιάζω σήμερα για πρώτη φορά, είναι ένα από τα πιο απαιτητικά και σημαντικά στοιχεία της Πολυμελωδικής Τεχνικής (Paouris Polymelodic Plectrum) που μας φέρνει ακόμα πιο κοντά στο μέλλον.

Εδώ θα ακούσετε "Το Μινόρε της Αυγής" αλλά και ένα Ταξίμι με τη συνοδευτική μελωδία.

Η δυσκολία είναι ότι το μπάσο πρέπει να μένει σταθερό στο ρυθμό και ο ρυθμός του ελεύθερου Ταξιμιού να είναι αμφίβολος (off tempo), σα μα δημιουργεί καμπύλη στον χρόνο και στον χώρο.

Όλα αυτά σε σύνδεση εγκεφάλου και χεριών, παιγμένα ΜΟΝΟ από μια Πένα και ένα αριστερό χέρι με δύο ρόλους.

Αυτή είναι η νέα εποχή και το μέλλον των εγχόρδων οργάνων με Πένα.

 

Υ.Γ. Πείτε στην Τεχνητή Νοημοσύνη ότι ο άνθρωπος είναι ακόμα παρών.

 

 Μιχάλης Παούρης

Νυν αί δύνάμεις....ηχος πλβ!

Λέγετε ότι η παραλλαγή αποτελεί την βάσει για την σωστή εκμάθηση του μουσικού κειμένου για την σωστή ερμηνείας του!

Μια μικρή γεύση από την μελέτη με παραλλαγή λοιπόν με τον αγαπητό μου μαθητή Χρήστου Καραγεωργη.

Απο το μουσικό Τριώδιο του Άρχοντος της Μ.τ.Χ.Ε Θρασύβουλου Στανίτσα

 Φώτης Γιαννακάκης

Adolphe Sax

 

Όταν ήταν 2 ετών, έπεσε από το παράθυρο του δευτέρου ορόφου και έσπασε το κρανίο του.

Όταν ήταν 6, ήπιε κατά λάθος θειικό οξύ.

Όταν ήταν 9, έπεσε από ένα γκρεμό και έσπασε το πόδι του.

Όταν ήταν 11, κόλλησε ιλαρά και έμεινε σε κώμα για εννέα ημέρες.

Όταν ήταν 14, έσπασε το χέρι του κολλημένος στην πόρτα ενός αμαξιού.

Όταν ήταν 19, χτυπήθηκε στο κεφάλι από ένα τούβλο.

Όταν ήταν 23, παραλίγο να πεθάνει από μολυσμένο κρασί.

Και όταν ήταν 29, ο Adolphe Sax εφηύρε το σαξόφωνο.

Προφανώς, κάποιος εκεί πάνω δεν ήθελε με τίποτα να εφευρεθεί το σαξόφωνο!

Ω ποία ώρα τότε ( ιδιόμελον Αποκρέω)

Ο   μαΐστωρ της ψαλτικής Φώτης Γιαννακάκης με τους  μαθητές  του Νικόλα Κουντούρη κ Ευάγγελο Μπραγγούδη στην  προετοιμασία τους  για την Κυριακή της Αποκρέω

Μάκης Χριστοδουλόπουλος

Η Βυζαντινή μας μουσική με το Αστικό Λαϊκό Τραγούδι μας ένα τσιγάρο αιώνων…

Ψαραντώνης: «Παίζω με κλειστά τα μάτια γιατί έχω κάποια τοπία και πάω. Ο νους σου σε πάει όπου θες...»

 

Η Ενάτη του Μπετόβεν

 

Στην πρεμιέρα της Ενάτης ο Μπετόβεν ήταν εντελώς κουφός. Αδυνατούσε να διευθύνει το ύστατο αριστούργημά του, αλλά ο μαέστρος τον παρότρυνε να σταθεί στο βήμα και να δώσει το τέμπο για τα τέσσερα μέρη του έργου. Η μουσική κατέκλυσε την αίθουσα για πάνω από μία ώρα, κι έφτασε στη θριαμβευτική της κατάληξη. Το κοινό αφινίασε από ενθουσιασμό. Οι ακροατές σηκώθηκαν και χειροκροτούσαν, φώναζαν, έκλαιγαν, κουνούσαν μαντήλια. Όμως ο συνθέτης δεν άκουγε τίποτα. Με την πλάτη γυρισμένη στο πλήθος, έστεκε και κοιτούσε την παρτιτούρα. Μια νεαρή σολίστα, η Κάρολιν Ούγκερ, πήρε απαλά το χέρι του Μπετόβεν και τον έστρεψε προς το ενθουσιώδες κοινό. Ήταν μία από τις πιο σπαρακτικές στιγμές στην Ιστορία της κλασσικής μουσικής. Ο άρρωστος και γερασμένος ιδιοφυής συνθέτης, παρών στον εορτασμό της μουσικής του, που ο ίδιος δεν άκουγε. Ελίζαμπεθ Λάντεϊ Σαν σήμερα, το 1770, γεννήθηκε ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν.

..........................................................................

Απόσπασμα από το βιβλίο:

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΖΩΗ

ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΜΟΥΣΟΥΡΓΩΝ

Blind Willie Johnson

Η blues είναι η μουσική της ψυχής. Με ρίζες στην Αφρική και ανάμιξη με gospel και spirituals γεννήθηκε στην Αμερική του Νότου και κυρίως στο δέλτα του βόρειου Μισισιπή, μετά από τον αμερικανικό "εμφύλιο" πόλεμο. Τα blues πήραν το όνομά τους από την αμερικάνικη έκφραση ‘blue devils’ που σημαίνει «ακεφιά, απελπισία, μελαγχολία, θλίψη».

Κάποιοι είπαν ότι τα blues είναι η "μουσική του διαβόλου". Ενώ η gospel η μουσική των αγγέλων. Υπήρξε όμως κάποιος μουσικός που έπαιζε gospel-blues. Ένας τραγουδιστής που με την τραχιά φωνή και την «κλαψιάρικη» slide κιθάρα δημιουργούσε μουσική που σου έκοβε την ανάσα και, ναι, σε έστελνε στον Παράδεισο! Η μουσική του μάλιστα ταξιδεύει στο διάστημα! Είναι ο Blind Willie Johnson.

Ο Blind Willie Johnson γεννήθηκε στο Μάρλιν του Τέξας, στα τέλη του 19^ου αιώνα (γύρω στο 1897), και στη μουσική του καριέρα συνδύασε με αξιοθαύμαστο τρόπο τα gospel με τα blues. Έχασε την όρασή του στην τρυφερή ηλικία των 7 ετών. Ο μύθος λέει ότι ο πατέρας του έπιασε τη (θετή) μητέρα του να τον απατά και άρχισε να την χτυπά. Αυτή, οργισμένη, πέταξε αλισίβα (νερό βρασμένο με στάχτη από καμένα ξύλα, το οποίο χρησιμοποιούσαν ως σαπούνι και απορρυπαντικό) στο πρόσωπο του μικρού Willie, με αποτέλεσμα αυτός να τυφλωθεί.

Ο Johnson έμαθε μόνος του κιθάρα και άρχισε να βγάζει το ψωμί του τραγουδώντας στο δρόμο, ενώ εργάστηκε και ως Βαπτιστής ιερέας. Το 1927 παντρεύτηκε και μετακόμισε στο Ντάλας, και έως το 1930 πραγματοποίησε το σύνολο των (λιγοστών) ηχογραφήσεών του. Πρόκειται για πραγματικά θρυλικές ηχογραφήσεις, στις οποίες διακρίνεται καθαρά το ξεχωριστό ταλέντο του καλλιτέχνη και άσκησαν σημαντική επιρροή στους μουσικούς του αμερικανικού Νότου — ειδικότερα του Τέξας.

Η φωνή του Johnson ήταν ασυνήθιστα βαθιά και τραχιά, ενώ το κιθαριστικό παίξιμό του διακρινόταν από μια ξεχωριστή τεχνική slide. Το γνωστότερο και πλέον χαρακτηριστικό κομμάτι του Blind Willie Johnson είναι το περίφημο “Dark Was The Night, Cold Was The Ground”, (ηχογράφηση του 1927, Columbia 14303), το οποίο ταξίδεψε με το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Βόγιατζερ έξω από το ηλιακό μας σύστημα, με σκοπό να αποτελέσει στοιχείο των διαπιστευτηρίων του ανθρώπινου γένους σε τυχόν επαφή με εξωγήινους πολιτισμούς (Απο εκεί εμπνεύστηκε και η ταινία "Starman" του 1984).

Το “Dark was the Night, Cold was the Ground” ("Σκοτεινή ήταν η Νύχτα, Κρύα ήταν η Γη"), που με ένα βουβό βουητό τραγουδάει θρηνώντας για τη σταύρωση του Ιησού Χριστού, χρησιμοποιήθηκε για το soundtrack της υποψήφιας για όσκαρ ταινίας του Pier Paolo Pasolini «Το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο», στις σκηνές όπου ο Ιούδας ο Ισκαριώτης προδίδει τον Χριστό και ένας παράλυτος ζητεί να θεραπευτεί.

Στίχοι: Dark was the night, cold was the ground, on which my Lord was laid. / Mine was the debt, mine was the crime for which my Saviour paid. / How could He die? How could He die to save a soul like mine? / To save a soul like mine?

Cold was the night, black was the tomb. They sealed it with a stone. / Still was the air, stilled was His breath, and there He lay alone. / Body and blood, broken and shed; the price of love divine. / The price of love divine.

Dark is my mind, cold is my heart, and black my sin stained soul. / Can it be true, can it be real, that God would make me whole? / Deep is the pain, deep is the fear, so deep the sin in me. / So deep the sin in me.

Earthquake and light, wonder and fear, the stone was rolled away! / Mighty He rose up from the grave. Oh great and joyful day! / Saviour and Lord! Saviour and Lord! His love has set me free! / His love has set me free.

Μερικά από τα πιο γνωστά τραγούδια του Johnson είναι τα : "Jesus Make Up My Dying Bed", "It's Nobody's Fault but Mine", "Let Your Light Shine On Me" και (μαζί με την πρώτη του γυναίκα Willie B Harris) "Church I'm Fully Saved Today", "John the Revelator", "You'll Need Somebody on Your Bond", "Soul of a Man" και "Keep Your Lamp Trimmed and Burning" .

Το "John the Revelator" που μιλάει για τον Ιωάννη τον Θεολόγο και είναι εμπνευσμένο από βιβλίο της Αποκάλυψης έχει παιχτεί από πάρα πολλούς καλλιτέχνες, όπως : The Blues Brothers, Nick Cave, Gov't Mule, R.E.M., και μια δυνατή εκτέλεση από τους James Brown, Taj Mahal και Sam Moore στην ταινία ‘Blues Brothers 2000’.

Το οικονομικό κραχ του Οκτωβρίου του 1929 αναγκάζει τον Johnson να σταματήσει τις ηχογραφήσεις, και, σε κατάσταση ανέχειας, να προσπαθεί να βγάλει τα προς το ζην ως μουσικός του δρόμου. Κάθε βήμα της ζωής του τού επεφύλασσε και μια ατυχία, και τελικά πέθανε το 1945 όχι από την πυρκαγιά που κατέκαψε το σπίτι του, αλλά από σοβαρό κλονισμό τας υγείας του εξαιτίας των άθλιων συνθηκών διαβίωσής του...

Η “αυθεντική” Βυζαντινή μουσική δεν υπάρχει: Η πραγματική ιστορία του Ήχου μας

 Σε αυτό το επεισόδιο του Βαριές Κουβέντες*, ο Γιώργος Σταμάτης συνομιλεί με τον ψάλτη, μουσικό και μουσικολόγο **Γεράσιμο Παπαδόπουλο* για τη *Βυζαντινή μουσική* όπως δεν την έχετε ξανακούσει. Από τους *πρώτους χριστιανικούς ψαλμούς* και τις *εβραϊκές και συριακές επιρροές**, μέχρι την **αρχαιοελληνική τροπικότητα**, τη **Μεγάλη Μεταρρύθμιση του 1814* και τη συνάντηση με την **Περσική και Οθωμανική μουσική**, ξεδιπλώνεται η **αληθινή ιστορία του ήχου του Βυζαντίου**.

 

Μαζί εξερευνούμε:

• Τι σημαίνει “τροπικότητα” και γιατί η ψαλτική δεν είναι απλώς ένα μουσικό σύστημα.
• Πώς η *Ανατολή* και η *Ελλάδα* συνυφαίνονται στη **Βυζαντινή παράδοση**.
• Γιατί η “καθαρή” ή “αγνή” βυζαντινή μουσική είναι **ένας μύθος που γεννήθηκε αργότερα**.
• Τη σύνδεση του *Πέτρου Πελοποννήσιου**, των **Φαναριωτών* και του *Νεοελληνικού Διαφωτισμού* με την αναγέννηση του βυζαντινού ήχου.
• Και τελικά, γιατί η βυζαντινή μουσική μάς συγκινεί ακόμη σήμερα.

Αν σας ενδιαφέρουν η *ιστορία**, η **παράδοση**, η **ψαλτική τέχνη**, η **ελληνική ταυτότητα**, η **μουσικολογία* και η **ανατολική μουσική**, αυτό το επεισόδιο είναι για εσάς.