Από τα καλυβάκια στην οικουμένη!

Ο μακαριστός Γέροντας Εφραίμ   Φιλοθεΐτης  ...ο και της Αριζόνας!

Τέτοιες στιγμές νιώθουμε ότι πρέπει να κλαίμε και να χαιρόμαστε! 
Με δάκρυα κατάνυξης!

Ότι ο φόρος τιμής σε τέτοιες πνευματικές μορφές μόνο η κατάνυξη και η συγκίνηση τους πρέπει.
 Και, ίσως να είναι και ο μόνος τρόπος να τις νιώσουμε.

Αλλά και ο τόπος για να τους συναντήσουμε.
 

Ότι γνωρίζοντας τους σωματικούς πνευματικούς τους κόπους -πολύ συχνά υπέρ φύση- κόπους αλλά και “μέθη” και έρωτα διά Χριστόν νιώθεις μετέωρος και ενεός από την τόση προσπάθεια και την βία για το ποθούμενο. Τον ποθούμενο θησαυρό. Την συνάντηση με το ποθούμενο πρόσωπο. Τον Ποθούμενο!

Και αυτή η βία και ο κόπος και ο παροξυσμός αγάπης δεν μπορεί και δεν πρέπει ούτε να παραγραφεί, ούτε να συμψηφιστεί λόγω των θαυμαστών εμπειριών που είχαν και των ευλογιών και των χαρισμάτων που έλαβαν. Ότι το φιλότιμο τους μεγάλο, δηλαδή τεράστιο, και αυτό γεννά το πνεύμα.

Η φιλοπονία τους απεριόριστη και τα χαρίσματα που έλαβαν άλλο τόσο απέραντα και απεριόριστα, αφού ξεπερνούν τον χώρο και τον χρόνο!

Άλλωστε “όπου γαρ βούλεται Θεός νικάται φύσεως τάξη”!

Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής (1898-1959).

Κοίμηση Γέροντος, πατρός Εφραίμ, μνήμη οσίου Ιωσήφ Ησυχαστή!

Μνήμη σύμπασας της οσίας συνοδίας: 
π. Αρσενίου, 
π. Αθανασίου, 
π. Θεοφυλάκτου, 
 π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, 
παπά-Χαραλάμπου Διονυσιάτη 
αλλά και οσίου Εφραίμ Κατουνακιώτη. 

Ένα ακόμη κομποσχοίνι οσιακώς τελειωθέντων διαπρεπών μοναχών, υποτακτικών και γερόντων που έγραψαν το σημαντικότερο, ίσως, μέρος του βίου τους στις σπηλιές, τα πρόχειρα ενδιαιτήματα, τα σπιτάκια και τα καλυβάκια του Άθωνα.

Εκεί έγραψαν με άκτιστο μελάνι τα πνευματικά τους κατορθώματα στις ερημιές, στις οπές και τα αγιορείτικα βράχια.

Διέπρεψαν ως δόκιμοι, υποτακτικοί, μοναχοί και γέροντες για ένα ράσο φως εξαστράπτων, και ακτίστων ενεργειών πρόσφορο!

Και, έτσι, οι ίδιοι λάμπρυναν έναν ολόκληρο κόσμο ματαιότητας!

Αξίζει να ζεις που έζησαν!

Ναι, δικαιολογούν και την δική μας αναπολόγητη ζωή!

Και τελικά μπορείς να δεις, κάπως, μέσα από τον δικό τους κόπο και να νιώσεις λίγη, ελάχιστη βεβαίως, από την δική τους Θεϊκή χάρη που αξιώθηκαν!

Και η μικρή αυτή ενσυναίσθηση αποτελεί ακόμη μία δωρεά και συμμετοχή σε ένα μυστήριο!

Αυτό σου δίνει την δυνατότητα να κοινωνήσεις και να ψηλαφήσεις το ευλογημένο και οσιακό τους δόσιμο που έδωσε καρπούς χάριτος!

Η άσκησή τους -υπακοή, αδιάλειπτη προσευχή, νηστείες, γονυκλισίες, αγρυπνίες- ήταν παράλληλα και δοξολογία! Και προσδοκία! Ανάστασης!

Η συνοδία οσίου Ιωσήφ Ησυχαστή ο οποίος βρίσκεται καθιστός στο κέντρο. Από αριστερά ο μοναχός π. Αθανάσιος, ο Ιερομόναχος, π. Εφραίμ της Αριζόνας, ο μοναχός, π. Αρσένιος, ο μοναχός, π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός, ο π. Θεοφύλακτος και ο Ιερομόναχος, π. Χαράλαμπος Διονυσιάτης.

Αναφερόμαστε στον μακαριστό, π. Εφραίμ και συναντάμε τον όσιο Γέροντά του, Ιωσήφ τον Ησυχαστή μετά της συνοδίας αυτού. Και μοιάζει με την κοίμηση αυτή σαν να πρέπει να βάλουμε τελεία και να γράψουμε τέλος σε μια «εκδρομή». Εκδρομή, αλλά πού; Στον Παράδεισο και σε αγκαλιές Πατρικές. Ένα ταξείδι γυρισμού, ως νέοι Αδάμ. “Ταξιδιώτες που πάνε προς την αιωνιότητα”, λέει ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ!

Γι’ αυτό και ο όσιος Ιωσήφ, με τον συνασκητή του π. Αρσένιο έζησαν ρακένδυτοι και κουρελήδες αναζητώντας κατάλληλη στολή στα μέτρα τους. Και δεν συμβιβάστηκαν μέχρι που φόρεσαν, περιεβλήθησαν το φως ως στολή και στόλισμα αιώνιο.

Ικανό να σκεπάσει κάθε ανθρώπινη αδυναμία και γύμνια και να κοινοποιήσει μάλιστα παντού φως Χριστού. Ότι το αξιώθηκαν!

Και ότι «Φως Χριστού φαίνει πάσι»!

Και αναπληρώνει κάθε αδυναμία, στέρηση και πόνο αιώνιο που ο εαυτός μας δεν μπορεί να βαστάξει ή και να κρύψει.

Παιδιά του Παραδείσου, οι Γέροντές μας, στις σπηλιές και τις αμμουδιές του ευλογημένου από τον ασκητικό μόχθο και την Θεία χάρη Άθωνα! Εκεί που οι ταξιδιώτες μας προς την αιωνιότητα και της επιστροφής στο σπίτι τους, δεν συνάντησαν τον τρομερό «Κανένα», αλλά Γέροντα ομοιοπαθή μεν, πολίτη δε των φωτεινών δωμάτων και μονών του Παραδείσου. Δηλαδή, εν μέρει γήινο και εν μέρει ουράνιο άρχοντα!

Ασφαλή οδηγό και καθοδηγητή και μεσίτη, αλλά και ανάργυρο μεσάζοντα μεσίτη για τις… αδιάθετες οικίες και μονές στην πατρική κατοικία και πατρίδα. Ένας ταξείδι επιστροφής ήταν γι’ αυτούς η ατέλειωτη αυτή προσωπική και ομαδική εκδρομή.

Αυτή, που μοιάζει μόλις να τέλειωσε! Αλλά και μόλις αρχίζει!

Και ορίστε, αίφνης βρίσκονται μαζί για πρώτη φορά μετά από 60 χρόνια και τέσσερις μήνες. Από την εκδημία του οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστή στις 15/28 Αυγούστου του 1959.

Να θυμηθούμε και την αδημονία του Οσίου όταν εμφανίστηκε και αγκάλιασε τον συνασκητή του π. Αρσένιο και τον ρώτησε: “Μέχρι πότε θα ζούμε χώρια”;

Και ο απλούς Γέροντας Αρσένιος απάντησε: “Μα μήπως είναι στο χέρι μου”;

Συνοδία πλήρης. Συνοδία οσιακώς διαλαμψάντων πλήρης

Συνοδία του οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστή. Δεξιά ο π. Εφραίμ της Αριζόνας.

Και ο πεφιλημένος Γιαννάκης, ο π. Εφραίμ, ο Φιλοθεϊτής και της Αριζόνας, ο νεαρότερος της συνοδίας εκ των λοιπών πεφιλημένων, έχοντας λάβει το μήνυμα της αγιοκατάταξης του οσίου Γέροντά τους, σπεύδει να το μεταφέρει επί τόπου!

Γνωρίζοντας βεβαίως πως και οι ουρανοί συνεορτάζουν, ευωχούνται πνευματικά, χαίρονται!

Όπως, και τα σπήλαια του Άθωνα ότι ο Σπηλαιώτης Ιωσήφ διά της ασκήσεως της ευλογημένης Ησυχίας τα έκανε και αυτά ουρανούς.

Ενώ, δεν παρέλειπε για να φιλοτιμήση τα παιδιά του, να τους ανοίγει την πόρτα του Θείου ελέους και να τους κάνει και αυτούς εκτάκτως κοινωνούς Θείων εμπειριών…

Εκοιμήθη εν Κυρίω ο Γέροντας Εφραίμ.

Και εμάς πάει το μυαλό μας στην υποδοχή του 19ετούς Γιαννάκη από τον όσιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή στον Άθωνα. Το τελευταίο αρνάκι της μάντρας του, που όμως έμελλε να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο σε σύμπασα την επικράτεια του Κήπου και του Περιβολιού της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ότι και ο όσιος Ιωσήφ το είδε: «από αυτά τα καλυβάκια θα βγούνε ηγούμενοι» είπε.

Και δεν άργησαν να βγούνε τα λόγια του που δεν ήταν βεβαίως υπόθεση και πρόβλεψη εργασίας αλλά θείος φωτισμός.

Και ο εκ Βόλου Ιωάννης, Γιαννάκης, μοναχός και Ιερομόναχος, π. Εφραίμ θα συγκεντρώσει γύρω του, και παρά τους πόδας του πλήθος μοναχών, ως Γέροντας κελλιώτης και μεγαλοκελλιώτης αρχικά και στη συνέχεια ηγούμενος -ότι προελέχθη διά στόματος Οσίου- της Μονής Φιλοθέου, ο φιλόθεος.

Και δεν θα αργήσει, ως νέος Αβραάμ, να θυσιάσει την μάντρα του -και όχι μόνον κατά προαίρεση αυτός- και να αναδείξει νέους ηγούμενους, νέους Γέροντες για Αγιορείτικες μονές! Πρόκειται για τις Μονές: Καρακάλλου, Κωνσταμονίτου και Ξηροποτάμου.

Και τα μοναστήρια αυτά δεν θα καταληφθούν πεισματικά, αλλά θα κατοικηθούν κατόπιν προσκλήσεως, για να αναμορφωθούν και να αναδειχθεί το αρχαίο τους κάλλος και να αποτελέσουν πνευματικά εργαστήρια. Με επίκεντρο ως δραστική τέχνη του βίου τους, ή καλύτερα πλέον του κοινοβίου τους, την άσκηση της νοεράς προσευχής.

Της μικρής και μονολογιστής ευχής: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με».

Και έτσι το μικρό και συγχρόνως απέραντο εργαστήρι της νοεράς προσευχής που θεμελίωσε με προσωπική αγωνία και πόνο ο Γέροντας, όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής και Σπηλαιώτης, θα προκόψει! Θα μετατραπεί σε βιοτεχνία αλλά και βαριά βιομηχανία του Αγίου Όρους και της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ότι τα καλυβάκια πράγματι έγιναν μονές και μάλιστα κοινόβια από ιδιόρρυθμα!

Και σ’ αυτό συνέβαλαν και οι άλλοι παραδελφοί, παπα-Χαράλαμπος Διονυσιάτης και Ιωσήφ Βατοπαιδινός, που και αυτοί προσκλήθηκαν να αναλάβουν τις μονές Διονυσίου και Βατοπαιδίου!

Συνοδία του οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστή. Ο μακαριστός π. Εφραίμ βρίσκεται στα αριστερά.

Και να, ο Γιαννάκης, μα τι λέμε ο Ιερομόναχος π. Εφραίμ, ο Γέροντας ηγουμένων και γερόντων του Άθωνα, αλλά και εκτός αυτού, σε μια νέα αποστολή ιεραποστολή που μοιάζει τελείως απρόβλεπτη. (Δεν ξέρουμε αν την προείδε και αυτήν ο όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής. Είναι απορίας άξιον)!

Μήπως, όμως, δεν ήταν κάποια αποστολή αλλά πλέον μια κατάσταση και χαρισματική ιδιότητα; Άλλωστε, είχε μεταβληθεί σε αλιέα ανθρώπων, δηλαδή σε Απόστολο και έτσι και μόνον η παρουσία του αποτελούσε Αποστολή, Ιεραποστολή!

Έτσι, όταν θα βρεθεί στην Αμερική, θα αλιεύσει και εκεί ανθρώπους και όχι μόνον υποψιασμένους ορθόδοξους ομογενείς, αλλά και ανυποψίαστους πεινασμένους και διψασμένους -αν όχι λιμασμένους και απεγνωσμένους πνευματικά- αλλοεθνείς. Για να γίνουν τελικά μία ποίμνη με ένα ποιμένα στην ευρύτερη και μεγαλύτερη ποίμνη με τον ένα Ποιμένα. “Ίνα ώσι εν”!

Θυμόμαστε, όμως, και την ορφάνια που άρχισαν να αισθάνονται και τα τέκνα του στον Άθωνα όταν ο Γέροντας Εφραίμ έλειπε αρκετό καιρό στις ΗΠΑ και τον Καναδά. Δεν ήθελαν να παρηγορηθούν, ούτε όταν και ο όσιος Παίσιος επαινούσε το έργο του Γέροντα τους στην Αμερική! Και μόνον ο αριθμός της ίδρυσης 19 μοναστηριών 17 στις ΗΠΑ και 2 στον Καναδά αποτελεί έναν πνευματικό άθλο!

Αλλά και ο όσιος Πορφύριος φέρεται ότι εξεφράσθη ευνοϊκά για το έργο του μακαριστού Γέροντα στην Αμερική και τις δυνατότητες προσέλκυσης στην Ορθόδοξη Εκκλησία Αμερικανών πολιτών.

Ένας ειρηνικός, πνευματικός κατακτητής της Αμερικής και μάλιστα Χριστοφόρος είναι ο νέος Χριστόφορος Κολόμβος, Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας. Έτσι ξεκίνησε η «προσάρτηση» της Αμερικής στην Ορθοδοξία. Και να, που για μια ακόμη φορά ο ελληνισμός της κραταιάς Ρωμιοσύνης, για μια ακόμη φορά θα κατακτήσει τους κατακτητές του! Ότι ο αμερικανικός πολιτισμός έχει κατακτήσει τον κόσμο. Όπως και την χώρα μας. Αλλά η ελαφρότητα του δεν αναπαύει, δεν παρηγορεί, δεν αγκαλιάζει…

Καλύπτει το εσωτερικό κενό των ανθρώπων βάζοντας τα σκουπίδια κάτω από

το χαλί, αν δεν αναδεικνύει τα σκουπίδια ως θησαυρό!

Ιερά Μονή Αγίου Αντωνίου Αριζόνας.

Πόσο όμορφο είναι ένα βίντεο που είδα πριν καιρό, που έδειχνε τον Γέροντα Εφραίμ, να φορτώνει τρόφιμα ένα όχημα και να σπεύδει να συναντήσει φτωχούς, άστεγους και καταρρακωμένους, για να τους προσφέρει αυτό το περίσσευμα της καρδιάς του.

Και ορίστε, για μια άλλη φορά η σύνδεση του Ησυχασμού και της δράσης. Οι Γέροντές μας και οι ησυχαστές έχουν καύση καρδίας για όλη την κτίση και έτσι βρίσκουν τον τρόπο να ευεργετούν πολλαπλώς και τους συνανθρώπους τους ακόμη και με υλικά αγαθά! Όχι μόνο πνευματικά!

Και ο μικρός Γιαννάκης από τον Βόλο, ο Αγιορείτης Γέροντας, Ιερομόναχος, π. Εφραίμ της Αριζόνας και πάσης Αμερικής και Προηγούμενος της Μονής Φιλοθέου μοιάζει να άπλωσε και να ξεδίπλωσε την Ορθόδοξη πνευματικότητα στο επίκεντρο της σύγχρονης οικουμένης τις ΗΠΑ. Και έτσι τα αθωνικά καλυβάκια “κατέκτησαν” την οικουμένη, προσφέροντας ανεξίτηλο Φως Χριστού! Που φαίνει πάσι!

Να έχουμε την ευχή του!
πηγή

Ο τελευταίος, ο μικρός ,της ευλογημένης συνοδείας

Λεόντιος Πορτοκαλάκης - Ο Πούτιν, ο Ερντογάν και τα ενεργειακά στην Αν.Μεσόγειο

Στην εκπομπή LEADERS στις 9-12-2019 με τον Ηλία Παπανικολάου

Μια στάση στο γραφικό Νομιτσί της Μάνης!

Το γραφικό Νομιτσί (ή Νομιτσής ή Νομιτζής) του Δήμου Δυτικής Μάνης είναι κτισμένο αμφιθεατρικά στους πρόποδες ενός μικρού λόφου, του Γαϊδουροβουνιού, έχει άπλετη θέα στο Μεσσηνιακό κόλπο και αγναντεύει την Κορώνη. Βρίσκεται 57 χλμ ΝΑ της Καλαμάτας, μεταξύ Θαλαμών και Πλάτσας. Η προέλευση του ονόματος του χωριού σχετίζεται είτε με την ύπαρξη στην περιοχή «Νομικής», τόπου λήψης αποφάσεων στα χρόνια ακμής των αρχαίων Θαλαμών, ή με την κατοικία των νομικών που εξυπηρετούσαν τις αρχαίες Θαλάμες, ή με έναν ζωγράφο της περιοχής ονόματι Νομιτσή. Παραδοσιακά, κεραμοσκεπή, πέτρινα σπίτια σε στενοσόκακα, ερειπωμένοι πύργοι, μάρτυρες ενός ένδοξου παρελθόντος, καλοδιατηρημένα βυζαντινά εκκλησάκια με πλούσιες τοιχογραφίες, μοναδικές παρόδιες πέτρινες βρύσες με εντοιχισμένα διακοσμητικά ανάγλυφα και τα λίγα σωζόμενα παλιά καλντερίμια που συνέδεαν το χωριό με γειτονικούς οικισμούς, προσδίδουν αυθεντική γραφικότητα στο Νομιτσί. Πάνω από το Νομιτσί υπάρχουν χαλάσματα μεσαιωνικού οικισμού, ενώ οι βυζαντινές εκκλησίες κατά μήκος του δρόμου που συνδέει τα χωριά της περιοχής πιστοποιούν την ακμή του τόπου κατά τη Βυζαντινή περίοδο: ο ενοριακός ναός του Αγίου Γεωργίου, με σπάνιο αγιογραφικό πλούτο, ξυλόγλυπτο τέμπλο κι επιβλητικό καμπαναριό του 1730, η Υπαπαντή (14ος αι.) με αγιογραφημένο τέμπλο, η μονόχωρη καμαροσκεπής Παναγίτσα με τοιχογραφία στην οροφή του υπέρθυρου, η Ανάληψη με τοιχογραφίες του 1704, ο Άγιος Ευστράτιος στον οικισμό Πάνω Κούμανι και ο Άγιος Νικόλαος με τοιχογραφίες από τη σχολή του Κουτήφαρη. Τα δύο σημαντικότερα μνημεία στο Νομιτσί, ωστόσο, βρίσκονται πάνω στον κύριο οδικό άξονα που συνδέει από την αρχαιότητα την Έξω με τη Μέσα Μάνη. Πρόκειται για τους Αγίους Αναργύρους στον οικισμό Κούμανι και τη Μεταμόρφωση του Σωτήρος, έναν από τους παλαιότερους ναούς της περιοχής, που διασώζει σημαντικά στοιχεία για την τοπική μεσαιωνική αρχιτεκτονική, γλυπτική και ζωγραφική.

Περισσότερες φωτογραφίες εδώ!

Φράσεις που η ασταμάτητη προπαγάνδα μαγάρισε κ που με το πέρασμα του χρόνου γίνονται όλο κ πιο απεχθείς:

 
1.Αλληλεγγύη
 2.Προσφυγιά 
3.Αναζητούν μια καλύτερη ζωή 
4.Ανθρωπιστική κρίση 
5.Ενσωμάτωση 
6.Προσφυγόπουλα 
7.Διαφορετικότητα 
8.Κατατρεγμένοι 
9.Διάσωση 
10.Ασυνόδευτα ανήλικα

Λέτε ὁ ἐχθρός μας νά εἶναι ἠ Τουρκία;

Τώρα προσευχόμεθα νὰ πέσῃ ἡ κυβέρνησις τῆς Λιβύης καὶ νὰ νικήσῃ ὁ στρατηγὸς Χάφταρ γιὰ νὰ καταγγείλῃ τὴν συμφωνία (ἐὰν τὴν καταγγείλῃ).
Βαθειὰ συγκινημένος καὶ ἐθνικὰ ὑπερήφανος θὰ κατευθυνθῶ στὴν γειτονικὴ ἐκκλησία γιὰ νὰ ἀνάψω ἕνα κερὶ (κι ἐπειδὴ εἶμαι στὴν Κομοτηνὴ) καπάκι στὸ κεντρικὸ τζαμὶ γιὰ νὰ "προσευχηθῶ καὶ στὸν Ἀλλὰχ γιὰ νὰ πιάσω ὅλες τὶς ἐκδοχές..."

 


Ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου ἀναφωνῶ «ἀλλαχοῦ ἀχμπαρ.»

**~*~*~*~*~*~*~*~*~*~**

Ἐδῶ καὶ λίγες ἡμέρες (ὅπως ἀνέφερα) εὑρίσκομαι στὴν Κομοτηνὴ γιὰ δουλειές.
Στὸ μεσοδιάστημα μιλῶ μὲ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι αὐτοπροσδιορίζονται ὡς Ἕλληνες.
Ἡ ὀργὴ καὶ ἡ ἀπογοήτευσίς τους γιὰ τὴν κεντρικὴ πολιτικὴ σκηνὴ εἶναι διάχυτος.
Μὲ θυμηδία ἄκουγα γιὰ χρόνια τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ νὰ μιλοῦν γιὰ τὸ «κράτος τῶν Ἀθηνῶν»… Ἔχω τὴν αἴσθηση ὅτι εἶχαν δίκαιον, μόνον ποὺ δὲν εἶναι κράτος. Εἶναι ἡ μητρόπολις ποὺ χρησιμοποιεῖ τὴν ὑπόλοιπο Ἑλλάδα σὰν ἀφρικανικὴ ἀποικία.

Εἶμαι εἰλικρινὰ θυμωμένος.
Μένω σὲ ξενοδοχεῖο καὶ ἀναγκαστικῶς εἶδα τηλεόραση.
Βλέπω ὅτι ὅλοι ψάχνουν τρόπους νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν «ἐχθρικὴ» Τουρκία.
Ἐγὼ πάλι θεωρῶ ὅτι ὁ ἐχθρὸς δὲν εἶναι στὴν Ἄγκυρα.
Ὁ ἐχθρὸς εἶναι στὰ κανάλια τῶν Ἑλλήνων ὀλιγαρχῶν καὶ στὰ καφενεῖα ποὺ συναγελάζεται ἡ ἑλληνικὴ δρασοποταμίασις.
Στὸ Κολωνάκι θὰ ἔστελνα δύο κλοῦβες νὰ τοὺς συλλάβω ὅλους αὐτοὺς καὶ νὰ ἡσυχάσουμε σὰν ἔθνος.

Στὸ Κολωνάκι ἀδέρφια ἐκεῖ εἶναι ὁ ὀχτρός… Στὰ καφενεῖα πέριξ της ὁμωνύμου πλατείας… Ἐκεῖ νὰ ψάξετε καὶ στὰ γραφεῖα τοῦ ΕΛΙΑΜΕΠ καὶ τῶν λοιπῶν ὀργανώσεων

Ἀκοῦστε ὅμως φίλοι μου καὶ μὴν ἀνησυχεῖτε. Ἡ Τουρκία μπορεῖ νὰ πάρῃ τὸ μισὸ Αἰγαῖο, νὰ ἀποκόψῃ Κύπρο καὶ Κρήτη ἀπὸ τὴν κυρίως Ἑλλάδα… Εἶναι πολὺ πιθανὸν νὰ φθάσῃ καὶ ἔωςς τὴν γραμμὴ τοῦ Νεστου ἢ ἀκόμη καὶ τοῦ Στρυμῶνος… Ἀλλά, ὅλα αὐτά, εἶναι εἶναι ὑπολεπτομέρειες.
Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἕνα κράτος ποὺ ἀνήκει στὴν παρέα τῶν πολιτισμένων ἐθνῶν, προστατεύει τὰ δικαιώματα τῶν ἀνθρώπων, ἔχει γιὰ νόμισμα τὸ δεύτερο ἰσχυρότερο νόμισμα τοῦ πλανήτου, ὑπουργὸ (κομισάριο) στὴν Ἡνωμένη Εὐρώπη καί, τὸ πιὸ σημαντικό, μποροῦμε νὰ ταξειδέψουμε στὴν Εὐρώπη χωρὶς διαβατήρια ἀλλὰ μὲ ταὐτότητες.
Ἐπίσης παίρνουμε ΕΣΠΑ καὶ ἄλλες βοήθειες γιὰ νὰ τὴν κουτσοπερνοῦμε καὶ γενικῶς στὰ παπάρια μας, τὸ Αἰγαῖο, ἡ Κύπρος, ἡ Κρήτη καὶ ἡ Θράκη.

Σκεφθεῖτε ὅτι γιὰ νὰ πᾷν οἱ Τοῦρκοι στὴν Εὐρώπη καὶ νὰ θαμάξουν (ὅπως τὸ γράφω) τὴν Νὸτρ Ντᾶμ, τὸ εὐρωκοινοβούλιο καὶ νὰ φᾷν στὰ μπιστρῶ τοῦ Στρασβούργου θέλουν βίζα, ἐνῶ ἐμεῖς πᾶμε ἀκόμη καὶ μὲ τὸ δίπλωμα ὁδηγήσεως.
Μὴ πανικοβάλλεσθε λοιπὸν καὶ συνέλθετε!  Ἐμεῖς ἔχουμε Εἰρήνη (Ἀγαπηδάκη) καὶ εὐημερία.
Στὰ παπάρια μας ἐὰν θὰ πάρουνε τὴν Θρᾴκη. Ἐξ ἄλλου μισοὶ μισοὶ εἶναι ἐκεῖ ἐπάνω.
Ἔχουμε γιὰ Τρίτη φορὰ (μετὰ τὸν Σημίτη καὶ τὸν ΓΑΠ) ἕναν κοσμοπολίτη πρωθυπουργό, ποὺ δὲν μασᾶ ἀπὸ ἐθνικιστικὲς φωνασκίες καὶ ἡ ἀδερφούλα του μᾶς λέει νὰ μὴν εἴμαστε λαϊκιστὲς… Καί τώρα ἐσεῖς παραπονεῖσθε; Συνέλθετε καὶ χαρεῖτε… Ὁ Κυριάκος μιλᾶ τὰ καλλίτερα ἀγγλικά, ηαλλικὰ καὶ γερμανικὰ στὴν Εὐρώπη καὶ ἡ Μαρέβα ντύνεται καλλίτερα ἀκόμη κι ἀπὸ ἐστεμμένες βασίλισσες καὶ πριγκήπισες. Τί ἄλλο θέλετε ῥὲ ἀχάριστοι ἐθνομπαρόκ γελοῖοι;;;
«Ἕνας»

Οι Νεομάρτυρες τους απαντούν...

Ένα πλήθος Αγίων νεομαρτύρων καλύπτουν τους τέσσερις αιώνες της Τουρκοκρατίας. Από την Αγία Φιλοθέη την Αθηναία μέχρι τους πέντε Νεομάρτυρες της Σαμοθράκης, ένα "σμήνος" ευλαβών και απλών ανθρώπων, θανατώθηκαν από τους Τούρκους. Δια αποκεφαλισμού, απαγχονισμού, στραγγαλισμού, σταύρωσης, ξυλοδαρμού και βασανιστηρίων τελειωμένοι. Το "έγκλημα" τους ήταν ότι αρνήθηκαν τον εξισλαμισμό και παρέμειναν εδραίοι στην χριστιανική τους πίστη.
Οι Νεομάρτυρες είναι η αληθινή και διαρκής απόδειξη της εγκληματικής δράσης της Οθωμανικής Τουρκίας προς τους ανυπεράσπιστους υποτελείς της. Το κακουργηματικό παρελθόν της διαψεύδει τους εγχώριους υπερασπιστές της, που προσπαθούν ανεπιτυχώς να μας πείσουν για την "αρμονική συμβίωση" με τους δυνάστες μας στο πλαίσιο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Οι Νεομάρτυρες τους απαντούν...
Γ.Γ.Γ.

Γιόγκα». Τo πιο καλοστημένο σχέδιο τής Νέας Τάξης Πραγμάτων

ΙΝΔΙΑ -Μία χώρα που λατρεύουν και προσκυνούν τα είδωλα.
Που πιστεύουν πως ο Χριστός ήταν ένας γιόγκι που πέρασε έτσι απλά από την ζωή. Που φιλούν τα πόδια του κάθε γκουρού καθώς τον βλέπουν σαν θεό τους. Που βλέπουν τον συνάνθρωπό τους ετοιμοθάνατο και δεν τον λυπούνται καθώς πιστεύουν πως πληρώνει κάρμα από μία προηγούμενη ζωή για τις αμαρτίες που έκανε. Που ζουν σε άθλιες συνθήκες χειρότερα και από τα ζώα. Που σκοτώνουν και βιάζουν ο ένας τον άλλον χωρίς κανέναν δισταγμό. Που με θράσος μιλούν για την παγκόσμια αγάπη και σκέφτονται,κινούνται και ονειρεύονται μόνο με εγωισμό και υπερηφάνεια. Που νομίζουν πως είναι και οι ίδιοι Θεοί και πως όσο περισσότερο διαλογίζονται γίνονται ένα με το όλον,με το σύμπαν. Λένε πως πιστεύουν στη φύση,στο σύμπαν κλπ καλλιεργώντας την αθεΐα για να βρει χώρο ο διάβολος να εισχωρήσει και να φτάσεις στο σημείο να τον προσκυνήσεις χωρίς να το καταλάβεις καν. Δίνουν ψαλμούς να διαβάζουν οι μαθητές που η ακριβής μετάφραση δεν υπάρχει πουθενά. Ψαλμοί που βρίζουν τον δικό μας αληθινό τριαδικό Θεό,Τον Χριστό μας. Καίνε τα εγκεφαλικά σου κύτταρα βάζοντάς σε να ψάλλεις το ωμ για να σταματήσει να δουλεύει το μυαλό και να καταστραφεί χωρίς να το καταλάβεις. Σε πείθουν πως γυμνάζεσαι και θεραπεύεσαι από της ασκήσεις της γιόγκα ενώ καταστρέφεις το σώμα σου και το τραυματίζεις ανεπανόρθωτα. Γεννήθηκες άνθρωπος και σου έδωσε Ο Θεός αυτό το πολύτιμο δώρο και εσύ ακολουθείς τις στάσεις της γιόγκα δηλαδή την γάτα,τον σκύλο,την κόμπρα,την αγελάδα κλπ για να γίνεις τελικά ζώο ;
Προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο ότι είναι πνευματικοί άνθρωποι και ακολουθούν τον σωστό δρόμο και μόλις κλείσουν οι πόρτες πίνουν ναρκωτικά,αλκοόλ,καπνίζουν και βγάζουν το ζώο που έχουν πραγματικά μέσα τους. Κάνουν τελετές και θυσιάζουν ζώα βάζοντας φωτιές,χορεύοντας και λέγοντας ύμνους σ’ένα δικό τους ψεύτικο θεό. Ζουν μέσα στην φτώχεια και βλέπουν τους Ευρωπαίους και τους Αμερικάνους που κατεβαίνουν στο κολαστήριο, στην Ινδία σαν ζωντανά ευρώ που ανυπομονούν να αρπάξουν. Σε παραμυθιάζουν για πνευματικότητα και έχουν στήσει ένα τόσο καλό μάρκετινγκ που θα ζήλευε ακόμη και η καλύτερη εταιρεία της Ευρώπης.
Σου γνωρίζουν ανθρώπους που δεν κοιμούνται,που φορούν μόνο λευκά,που τα μάτια τους είναι θαμπά, που σε βλέπουν και διαβάζουν την σκέψη σου. Είναι αυτοί πραγματικοί άνθρωποι ή υπάρχουν τέρατα ανάμεσά μας και εμείς δεν το έχουμε καταλάβει. Με ποια δύναμη τα κάνουν όλα αυτά; Παρέδωσαν την ψυχή τους στην αιώνια κόλαση και έχουν έρθει για να πάρουν μαζί τους όσες πιο πολλές ψυχές μπορούν. Σου σταματούν το μυαλό,προσπαθούν να σε μυήσουν σε πολλά μονοπάτια του διαβόλου με ρέικι, αυτοβελτίωση, υπνωτισμό κλπ για να επισπεύσουν την αποστολή τους. Δεν σε αφήνουν να φορέσεις σταυρό στο λαιμό σου για να μην σ’ενοχλεί υποτίθεται στις ασκήσεις. Σου αφαιρούν οποιοδήποτε κόσμημα φοράς σε μία συνεδρία για να μην μπλοκάρει η ενέργεια. Κλείνουν τα φώτα και χορεύουν όλοι μαζί στο σκοτάδι σαν τα δαιμόνια ενεργοποιώντας την σεξουαλική ενέργεια που έχεις μέσα σου. Σου τρελαίνουν το μυαλό και αρχίζει ο δαίμονας να μπαίνει στη ζωή σου και να σε κάνει ότι θέλει. Αρχίζεις και γίνεσαι πιόνι του και σε ταΐζει ανά διαστήματα με διάφορα «τυράκια», ότι ηρεμείς,χαλαρώνεις,δεν έχεις άγχος,θεραπεύεις κάθε σωματική και ψυχική ασθένεια, για να συντηρεί τον δαιμονισμό σου.
Στην πραγματικότητα καταστρέφεσαι. Καίγεσαι και βασανίζεσαι χωρίς να το έχεις καταλάβει. Σου λένε να συναναστρέφεσαι μόνο με δικούς τους και σε αποκόβουν από οτιδήποτε μπορεί να σε αφυπνίσει. Η πλάνη είναι τόσο μεγάλη που ενώ βλέπεις ακόμα και δαιμόνια ζωντανά να χορεύουν μπροστά σου το προσπερνάς και συνεχίζεις. Ακούς διάφορους ήχους, βλέπεις οράματα και χάνεσαι χωρίς επιστροφή.Νομίζεις ότι είναι άγγελος καθώς σου εμφανίζεται με χρώματα και φώτα για να σε πλανέψει. Όχι,είναι το τάγμα των δαιμόνων που παίρνει την μορφή αγγέλου για να σου πάρει την ψυχή.Σε πείθουν πως δεν υπάρχει ο διάβολος για να μην τον πολεμήσεις ποτέ. Πώς όλα είναι μέσα μας και βγαίνουν από τα ψυχολογικά μας προβλήματα. Σε πείθουν ότι μόνο έτσι θα σωθείς και πως αυτός είναι ο σωστός δρόμος. Κινούνται ύπουλα καθώς έχουν εικόνα του μυστικού δείπνου του Χριστού εκεί που τρώνε για να ηρεμήσεις και να αφεθείς στην ύπνωση. Σου φέρνουν γιατρούς της αγιουβέρδα που μαγικά καταλαβαίνουν από τι νοσείς και σου δίνουν να πιεις χάπια για να γίνεις καλά που δεν ξέρεις καν τι χάπια πίνεις καθώς είναι στην δική τους γλώσσα.
Όλα αυτά και άλλα πολλά συμβαίνουν στην Ινδία γιατί έτσι μεγάλωσαν και αυτό διδάχτηκαν. Εμείς που γεννηθήκαμε Έλληνες και βαπτιστήκαμε χριστιανοί πώς προσκυνάμε τον Βούδα, τον Κρίσνα και τον κάθε φανταστικό θεό που μόνο με δαίμονα μοιάζει. Ποια παγκόσμια μέρα της γιόγκα στην Ελλάδα του φωτός και του πνεύματος. Άδειες οι εκκλησίες και γεμάτο το άλσος της Νέας Σμύρνης για γιόγκα;
Η εκκλησία πήρε θέση και δήλωσε ξεκάθαρα πως η γιόγκα ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΣΗ. Τα θρησκευτικά ιστιολόγια μιλούν συχνά για όλα αυτά και μας προειδοποιούν.Έχουμε αληθινές μαρτυρίες ανθρώπων που είδαν την κόλαση και γύρισαν πίσω. Που μετανόησαν και έκλαψαν πικρά που επέτρεψαν στον εαυτό τους να χαθεί τόσο πολύ. Ένας από αυτούς τους ανθρώπους είμαι και εγώ. Είναι μέρος του σχεδίου της Νέας τάξης πραγμάτων. Μου είχε πει μία δασκάλα της γιόγκα πριν από χρόνια πως όλα αυτά γίνονται από την Αμερική που σκοπό έχουν να υπνωτίσουν όλο τον κόσμο για να μπορέσουν να του επιβάλλουν ότι θέλουν χωρίς καμία αντίδραση. Μήπως τον ερχομό του αντίχριστου ;
Συγχωρέστε με, δεν θα γράψω άλλο από τα συναισθήματα που νιώθω γιατί η αγανάκτηση είναι μεγάλη.Θα ευχηθώ μόνο να μας ελεήσει και να μας λυπηθεί Ο Θεός γιατί η κατάσταση έχει ξεφύγει τελείως.12 Ιουλίου γιορτάζει ο Άγιος Παΐσιος που έχει βοηθήσει πολλά παιδιά να σωθούν όπως και εμένα μέσα από το βιβλίο του Διονυσίου Φαρασιώτη «οι γκουρού ο νέος και ο γέροντας Παΐσιος». Η παράκλησή του αναφέρεται στις αιρέσεις και βοηθάει πολύ. Ας προσευχηθούμε όλοι μαζί για όλες αυτές τις ψυχές που χάθηκαν στον σκοταδισμό, στην πλάνη,στην απάτη και στο μίσος του πονηρού.
της Ελένης Παπαδοπούλου

!!!!

Μαφιόζικη προειδοποίηση από τον καθαιρεμένο επικεφαλής της «νέας» ουκρανικής εκκλησίας (OCU)

Εάν η μία ή η άλλη Τοπική Ορθόδοξη Εκκλησία θέτει υπό αμφισβήτηση την απόφαση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, τότε θέτει σε κίνδυνο και τη δική της αυτοκεφαλία

Ζορίζεται φαίνεται επειδή προς το παρόν μία μόνο αυτοκέφαλη Εκκλησία τον αναγνώρισε, η επιπόλαια και φαντασμένη Εκκλησία της Ελλάδας. Τρώει πόρτα προς το παρόν από τις άλλες και ανέλαβε δράση εκφοβισμού. Παπαγαλάκι του Βαρθολομαίου μεταφέρει το σαφές μήνυμα. Καθίστε καλά και αναγνωρίστε με, ειδάλλως το αυτοκέφαλό σας το παίζεται στα ζάρια! Οι μαφιόζικες καταστάσεις είναι και αυτές από τις χαριτωμένες πρωτοτυπίες του Φαναρίου!

η συνέχεια...

Χριστουγεννιάτικες ἐκδηλώσεις στό Μέγαρο;

Κρυφὰ μηνύματα, καὶ εἰκόνες…
(Ῥέ, τί μοῦ θύμιζει…;;;)
Χριστούγεννα στὸ Μέγαρο μὲ Μπεζὰρ καὶ Μότσαρτ.

Τὸ Μέγαρο Μουσικῆς Ἀθηνῶν ἀνοίγει τὴν αὐλαία τῶν Χριστουγέννων μὲ τὰ παγκοσμίου φήμης Μπαλέτα Bejart τῆς Λωζάννης καὶ τὸ σπουδαῖο ἔργο τοῦ Βόλφγκανγκ Ἀμαντέους Μότσαρτ «Ὁ Μαγικὸς Αὐλός».


Μόργκαν Χρῆστος

 

Όταν έλθει ο Αρχάγγελος να πάρει την ψυχήν μας; Τότε το ξύπνημα εκείνο δεν ωφελεί. Καιρός στεφάνων ο μέλλων αιών, ο νυν, αγώνος, κόπου και πάλης.
Βιάζεσθε, λέγετε την ευχήν, παύσατε τας αργολογίας, κλείσατε το στόμα σας από την κατάκρισιν, βάλετε θύραν και κλείθρα εις τα περιττά λόγια.
Ο καιρός περνά και οπίσω δεν γυρίζει και αλλοίμονόν μας, εάν χωρίς πνευματικά κέρδη φύγη ο χρόνος.
Αυτά σας γράφω, αυτά να μελετάτε, αυτά να πράσσετε, και ο Θεός της αγάπης να είναι μαζί σας και η γλυκειά μας Παναγία να σας δυναμώνη, να σας φωτίζη και να σας προθυμοποιή εις τον αγώνα.
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΑΣ

Προσκύνημα στο λείψανο του Γέροντα Εφραίμ

Εντύπωση προκαλούν οι μαντηλοφορούσες ,να θυμίσουμε ότι με εντολή 
 του Αγιασμένου Γέροντα Εφραίμ καθιερώθηκε η ευλογημένη αυτή συνήθεια που είναι και αγιογραφικώς κατοχυρωμένη ,κάτι που στις Ελληνόφωνες Εκκλησίες όταν μιλάς 
για τα αυτονόητα σου μιλάνε για γραφικότητες…

Παύλος Μελάς και υιός.

Εργασία ως ομάδα

Εκκλησία της Ουκρανίας:"Υπερασπιζόμαστε την καθαρότητα της κανονικής παραδόσεως της Εκκλησίας, προστατεύουμε την Εκκλησία από τη βλασφημία"

Συνήλθε τη 6η Δεκεμβρίου 2019 η Ιερά Σύνοδος της Ουκρανικής Ορθοδοξους Εκκλησίας, υπό την προεδρία του Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας π. Ονουφρίου.

Η Σύνοδος συζήτησε το φλέγον θέμα το οποίο απασχολεί την Παγκόσμια Ορθοδοξία και κατέληξε σε οκτώ σημεία τα οποία, πέραν των πανορθοδόξως διαπιστωμένων προβλημάτων που προκάλεσε η παραχώρηση «αυτοκεφαλίας» σε δομή, η οποία δεν έχει καμία εκκλησιαστική υπόσταση, αποτελούν και μνημείο Ορθοδόξου Εκκλησιολογίας και Πνευματικότητας. 

Το ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου έχει ως εξής:

Η Ιερά Σύνοδος της Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, αφού συζήτησε τις τελευταίες εξελίξεις στον τομέα διορθοδόξων σχέσεων, δηλώνει:

1. Εξ ανάγκης διαπιστώνουμε ότι ως αποτέλεσμα των αντικανονικών ενεργειών του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στην Ουκρανία, όπως επίσης και εξαιτίας της αποδοχής στην κοινωνία της σχισματικής «Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας» από τους Προκαθημένους των Ορθοδόξων Εκκλησιών Ελλάδος και Αλεξανδρείας, η κατάσταση στην παγκόσμια Ορθοδοξία επιδεινώθηκε σημαντικά και ο διχασμός μεταξύ των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών δεν εμβαθύνθηκε μόνον στο διοικητικό, αλλά και στο πνευματικό επίπεδο, δηλαδή στο επίπεδο κοινωνίας στα Μυστήρια.

2. Κατέστη ολοφάνερο ότι η κρίση αυτή δεν αποτέλεσε μόνον πρόβλημα των διμερών σχέσεων μεταξύ των Πατριαρχείων Κωνσταντινουπόλεως και Μόσχας, αλλά αφορά σε ολόκληρη την παγκόσμια Ορθοδοξία, όλες τις κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες, διότι εξαφανίζει τις ίδιες τις αρχές που διέπουν τη ζωή και την αποστολή της Εκκλησίας του Χριστού. Το παρόν πρόβλημα δεν είναι διοικητικής αλλά εκκλησιολογικής φύσεως. Στην επιφάνεια βγήκε ένα νέο δόγμα του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως ως «πρώτου άνευ ίσων» στην παγκόσμια Ορθοδοξία, το οποίο ουδέποτε γνώριζε η Ορθόδοξη Εκκλησία και εκ των πραγμάτων αποτελεί παραβίαση της αρχής της συνοδικότητας της Εκκλησίας και συνέπεια της εσφαλμένης προσεγγίσεως της φύσεως της Εκκλησίας γενικότερα και του ρόλου της επιμέρους τοπικής Εκκλησίας στο Σώμα του Χριστού ειδικότερα. Επιπλέον, το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως άρχισε να δέχεται σε συλλείτουργο πρόσωπα, τα οποία δεν έχουν ιεροσύνη, που αποτελεί βλασφημία και βεβήλωση της Ευχαριστίας.

3. Λαμβάνοντας υπόψη τα ὡς άνω, η διακοπή της ευχαριστιακής κοινωνίας με το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και Εκκλησίες και ιεράρχες, που αναγνώρισαν τους σχισματικούς από την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν είναι κατάχρηση της Ευχαριστίας ή τουσούτω μάλλον εκβιασμός με χρήση της Ευχαριστίας, όπως ενίοτε ισχυρίζονται ορισμένοι, αλλά τουναντίον, προστασία της Ευχαριστίας και διαφύλαξη της κανονικής και πνευματικής καθαρότητας και αμωμήτου της Εκκλησίας. Άλλωστε ό Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, κατά το λόγο του αγίου αποστόλου Παύλου, « ἠγάπησε τὴν ἐκκλησίαν καὶ ἑαυτὸν παρέδωκεν ὑπὲρ αὐτῆς…ἵνα παραστήσῃ αὐτὴν ἑαυτῷ ἔνδοξον τὴν ἐκκλησίαν, μὴ ἔχουσαν σπίλον ἢ ρυτίδα ἤ τι τῶν τοιούτων, ἀλλ' ἵνα ᾖ ἁγία καὶ ἄμωμος» (Εφ. 5.25-27).

4. Ακριβώς γι’αυτούς τους λόγους ψευδείς και κατευθυνόμενες τυγχάνουν οι κατηγορίες κατά της Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας ότι δήθεν οδηγείται σε αυτοαπομόνωση, διακόπτοντας την ευχαριστιακή κοινωνία με όσους δέχθηκαν σε κοινωνία τους αμετανόητους σχισματικούς. Πράγματι, υπερασπιζόμαστε την καθαρότητα της κανονικής παραδόσεως της Εκκλησίας, προστατεύουμε την Εκκλησία από τη βλασφημία. Αλλιώς, εάν σε συλλείτουργα δέχονται πρόσωπα, τα οποία δεν έχουν έγκυρες χειροτονίες, εάν το σχίσμα αποκαλείται Εκκλησία, ενώ η πραγματική Εκκλησία του Χριστού αγνοείται ή χαρακτηρίζεται σχίσμα, δημιουργείται κίνδυνος υποκαταστάσεως της Εκκλησίας. Εκτός τούτων, με τέτοιες αντιεκκλησιαστικές ενέργειες εξαλείφεται το όριο μεταξύ της Εκκλησίας και του σχίσματος. Ως αποτέλεσμα συγκροτείται μια νέα «εκκλησία» με ιδρυτές τους ανθρώπους αντί εκείνης, την οποία ίδρυσε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, περιποιησάμενος Αυτήν διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος (πρβλ. Πραξ. 20.28).

5. Μία από τις βασικές αρχές του κανονικού δικαίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας συνίσταται στο ότι εκείνος, που δέχεται σε ευχαριστιακή κοινωνία τον ακοινώνητο ο ίδιος καθίσταται ακοινώνητος. Ως εκ τουτου εξαιτίας της αποδοχής από ορισμένες κατά τόπους Εκκλησίες σε κοινωνία προσώπων, που δημιούργησαν σχίσμα σε άλλες κατά τόπους Εκκλησίες, δεν μετανόησαν για τις πράξεις τους και δεν έχουν έγκυρη ιεροσύνη, αυτομάτως τίθεται το ερώτημα, μήπως η περαιτέρω εμμονή στην ευχαριστιακή κοινωνία με τους σχισματικούς αποτελεί κοινωνία σε αυτή την αμαρτία και παραβίαση της ως άνω κανονικής αρχής;

6. Θεωρούμε ότι η μόνη διέξοδος από την παρούσα κρίση είναι η πανορθόδοξη συνοδική διαβούλευση και επίλυση όλου του φάσματος εκείνων των προβληματικών ζητημάτων. Έχοντας επίγνωση όλων των δυσκολιών, που συνδέονται με τη σύγκληση τέτοιας πανορθοδόξου διασκέψεως, προς το παρόν δεν βλέπουμε μια άλλη λύση για την αντιμετώπιση της κρισιακής καταστάσεως. Γι’αυτό χαιρετίζουμε την πρωτοβουλία του Μακαριωτάτου Πατριάρχη γης Αγίας Πόλεως Ιερουσαλήμ και πάσης Παλαιστίνης Θεοφίλου Γ’ για τη σύγκληση στην Ιορδανία της Πανορθοδόξου Διασκέψεως. Κατά χαλεπές εποχές στην ιστορία της Εκκλησίας μας υπήρξε ήδη περιστατικό αρωγής του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων με τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεοφάνη το 1620 να ανασυστήσει την Ορθόδοξη ιεραρχία σε αντικατάσταση των προσχωρησάντων στην ουνία εξαιτίας πιέσεως των τότε Πολωνο-Λιθουανικών αρχών. Επιδοκιμάζουμε, ευχαριστούμε και προσβλέπουμε με ελπίδα σε τέτοιες εκκλήσεις σε Πανορθόδοξη Διάσκεψη εκ μέρους των Προκαθημένων ή ιεραρχών των άλλων κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, οι οποίες ολοένα και συχνότερα ακούγονται τα τελευταία.

7. Διαπιστώνουμε, ατυχώς, ότι στη ζωή της παγκόσμιας Ορθοδοξίας άρχισαν οι ωμές αναμίξεις των γεωπολιτικών και πολιτικών παραγόντων. Ως αποτέλεσμα, οι κατά μέρους Εκκλησίες άρχισαν να λαμβάνουν τις αποφάσεις τους κάτω από την επιρροή τέτοιων παραγόντων σε αντίθεση με τους εκκλησιαστικούς κανόνες και τη μακραίωνη παράδοση της Εκκλησίας. Αντιλαμβανόμαστε ότι κάθε Τοπική Εκκλησία ασκεί τη διακονία της εντός ορίων του α’ ή β’ κράτους και ενίοτε εντός μερικών ή πολλών κρατών. Συχνά ο α’ ή ο β’ Ορθόδοξος λαός τυγχάνει στενώς συνδεδεμένος ιστορικά τόσο με τον οικείο αυτού κράτος όσο και με την οικεία αυτού Τοπική Εκκλησία. Ἐν τούτοις, σύμφωνα με τη βαθιά μας πεποίθηση κάθε Τοπική Εκκλησία κατά την επιτέλεση της διακονίας της του Θεού θα πρέπει να στέκεται πάνω των εθνικών, κρατικών ή πολιτικών ορίων και συμφερόντων χωρίς να υποκύπτει σε εξωτερική πίεση, ενθυμούμενοι ότι η Βασιλεία του Θεού, την οποία κηρύττουμε, οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου (πρβλ. Ιω. 18.36). Εάν κάθε Τοπική Εκκλησία θα ταυτίζεται αποκλειστικά με τα συμφέροντα του οικείου αυτής κράτους, τότε η παγκόσμια Ορθοδοξία θα αδυνατεί να παραμένει ενωμένη, άλλωστε συμβαίνει ότι τα κράτη έρχονται σε σύγκρουση και πολεμούν μεταξύ τους, ενώ η Εκκλησία θα πρέπει να διατηρεί την ενότητα και να συμφιλιώνει τους ανθρώπους, αντί να καθίσταται μέτοχος ή μέσο αντιπαραθέσεως. Εκφράζουμε την ελπίδα ότι η Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία, συν Θεῳ, θα βρει δυνάμεις να ξεπεράσει τις προκλήσεις εκείνες και να διατηρήσει την ενότητά της, αιρόμενη πάνω των εθνικών και κρατικών συνόρων και συμφερόντων, άλλωστε στο Χριστό «οὐκ ἔνι ῞Ελλην καὶ ᾿Ιουδαῖος…βάρβαρος, Σκύθης…ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός» (Κολ. 3.11).

8. Απευθυνόμαστε στους ιεράρχες, τους ποιμένες, τους μονάζοντες και τους λαϊκούς της καθ’ημᾶς Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αγαπητοί Σεβασμιώτατοι και Θεοφιλέστατοι, πατέρες, αδελφοί και αδελφές, είναι με την πρόνοια του Θεού ότι ακριβώς στην Ουκρανία και στην Εκκλησία μας εντός των πλαισίων της παγκοσμίου Ορθοδοξίας διαπερνά η γραμμή, που χωρίζει την Εκκλησία από το σχίσμα. Σε αυτή την κατάσταση πρέπει να διατηρούμε την καθαρότητα του κανονικού πολιτεύματος και της διδασκαλίας της Εκκλησίας.

Μας φοβίζουν με την αυτοαπομόνωση. Όταν όμως ζούμε την αληθινή πίστη, δεν μπορεί να υπάρχει αυτοαπομόνωση, και όπως έλεγε ο αοίδιμος Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Βλαδίμηρος: «με τον Χριστό δεν υπάρχει αυτοαπομόνωση». Εκ των πραγμάτων η καθ’ημᾶς Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία σήμερα, καθώς δοκιμάζεται ποικιλοτρόπως, υπερασπίζεται την ενότητα της παγκοσμίου Ορθοδοξίας.

Μη φοβάσθε! Ευρίσκεσθε μέσα στην αληθινή Εκκλησία! Αγαπάτε την Εκκλησία, φυλάσσετε την Εκκλησία και τον εαυτό Σας μέσα σε αυτή, διότι διαμέσου αυτής μας σώζει ο Κύριος. Και τα υπόλοιπα να τα αφήνετε στο θέλημα του Θεού.

Θυμάστε ότι δεν είναι οι άνθρωποι, που διοικούν την Εκκλησία, αλλά ο Ίδιος ο Κύριος.

Ας προσευχηθούμε, ώστε ο Κύριος με το Πνεύμα Του το Άγιο να διορθώσει όλα τα σφάλματα των ανθρώπων, να μας καθαρίσει από πάσης κηλίδος και να σώσει τις ψυχές μας!

Πηγή: news.church.ua

Ότι Παιδίον εγγενήθη ημίν

λόγος εις το γενέθλιον του Σωτήρος

άγιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος

«Ὅτι παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν» σήμερα καὶ σπαργανώθηκε παιδικά, αὐτὸς ποὺ σπαργάνωσε παλαιὰ μὲ ὁμίχλη τὴν θάλασσα. «Ὅτι παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν», τοῦ ὁποίου ἡ ἀρχὴ εἶναι ἄναρχος καὶ τέλος δὲν ἔχει.

«Ὅτι παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν», τὸ ὁποῖο συγκρατεῖ, ὡς δούλα του, τὰ σύμπαντα· γι’ αὐτὸ καὶ ὡς δούλα τὸ ὑπηρετοῦν καὶ τὸ ἐπευφημοῦν καὶ τοῦ προσφέρουν δῶρα· οἱ μάγοι καὶ ὁ ἀστέρας, οἱ ἄγγελοι καὶ οἱ ποιμένες, τὸ σπήλαιο καὶ ἡ φάτνη, ἡ Παρθένος Μητέρα ὑπερφυῶς καὶ ὁ μνήστωρ Ἰωσὴφ ὁ τεχνίτης, φαινόμενος ὡς πατέρας τοῦ τεχνουργοῦ τῶν πάντων. Λείπει ὅμως ἡ ἐπιστασία τῶν μαιῶν ἀπὸ τὸν τίμιο ἐκεῖνο καὶ παράδοξο καὶ παρθενικὸ τοκετὸ διότι ἐκεῖ ποὺ γίνεται μητέρα ἡ Παρθένος μὲ τὴν ἐπισκίαση τῆς Δυνάμεως τοῦ Ὑψίστου, μαῖες δὲν χρειάζονται. Αὐτὰ λοιπὸν καὶ τὰ ἰσότιμα μὲ αὐτὰ φανέρωναν σαφῶς τὴν θεαρχία καὶ παντοκρατορία τοῦ νεογέννητου παιδιοῦ. «Ὅτι παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν» ἀπὸ τὴν ἁγία Παρθένο χωρὶς πατέρα αὐτὸ ποὺ ἐγεννήθη «ἐκ γαστρὸς πρὸ ἑωσφόρου» ἀπὸ τὸν Πατέρα χωρὶς μητέρα.

«Ὅτι παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν» κριτὴς ζώντων καὶ νεκρῶν.

«Ὅτι παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν» καὶ φανέρωσε σήμερα τὸ προαιώνιο μυστήριο, καὶ ἔτσι περατώθηκε μὲ τὸν καλύτερο τρόπο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο «πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως» διεῖδαν ἀπὸ παλαιὰ οἱ Προφῆτες· προέλεγαν δηλαδὴ ὅτι «ἐκ Σιών ἐξελεύσεται νόμος καὶ λόγος Κυρίου ἐξ Ἱερουσαλὴμ» καὶ ὅτι «ὁ Θεὸς ἀπὸ Θαιμᾶν ἤξει» καὶ ὅτι «ἐκ Σιών ἡ εὐπρέπεια τῆς ὡραιότητος αὐτοῦ» καὶ ὅτι «ἐξελεύσεται ράβδος ἐκ τῆς ρίζης Ἰεσσαὶ» καὶ τὰ λοιπά.

«Ὅτι παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν», τὴν γέννηση τοῦ ὁποίου ἐμυήθησαν οἱ μάγοι, οἱ βασιλεῖς τῶν Περσῶν καὶ ἦλθαν μὲ ὁδηγὸ τὸν ἀστέρα νὰ τὸν προσκυνήσουν, αὐτοὶ τοὺς ὁποίους ἡ ἁγία Γραφὴ ὀνόμασε ἀπὸ παλαιὰ Σεβωείμ, λέγοντας: «ὅτι ἄνδρες ὑψηλοὶ Σεβωεὶμ διαβήσονται πρὸς σὲ καὶ προσκυνήσουσι λέγοντες ὅτι ἐν σοί ὁ Θεός ἐστι καὶ οὐκ ἐστὶ Θεὸς πλήν σου». Αὐτοὶ λοιπὸν οἱ ἄνδρες ἦλθαν καὶ τὸν προσκύνησαν καὶ θεολογώντας τοῦ προσέφεραν δῶρα· χρυσὸν μὲν ἐπειδὴ εἶναι Βασιλεύς, λίβανον ἐπειδὴ εἶναι Θεὸς καὶ σμύρνα γιὰ τὸ ἄχραντον Πάθος· τὴν ἔκβαση αὐτοῦ ἔφερε εἰς πέρας ὁ Ἰωσὴφ καὶ ὁ Νικόδημος, ὅταν μετὰ τὸ Πάθος κήδευσαν τὸ ζωηφόρο Ἐκεῖνο σῶμα μὲ ἑκατὸ λίτρες σμύρνης καὶ ἀλόης.

«Ὅτι παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν» καὶ εἶναι τώρα ξαπλωμένο στὴ φάτνη, αὐτὸς ὁ Ὁποῖος κρατεῖ στὸ χέρι του τὴ σφαίρα τῆς γῆς καὶ συγκρατεῖ θεοπρεπῶς καὶ ἀνέτως ὅλη τὴν κτίση.

Καὶ γιὰ νὰ πῶ συγκεφαλαιώνοντας τὸ πληρέστατο παραλείποντας τὰ περισσότερα, «ὅτι παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν» κόσμου σωτήριον, νοσημάτων ἰατήριον. δαιμόνων ἀφανιστήριον, εἰδωλικῶν ξοάνων καὶ βωμῶν καταλυτήριον, θυσιῶν διαβολικῶν καὶ βέβηλων κνισσῶν ἐξαλειπτήριον, τυραννικῆς διαβόλου ἀποστασίας ἁλυσοδετήριον αἰώνιον. καὶ καθολικῆς ἀναστάσεως νεκρῶν ἀρχετήριον.

Ποιὸς εἶδε ἢ ἄκουσε ποτὲ παρόμοιο παιδὶ νὰ εἶναι ξαπλωμένο σὲ φάτνη περιτυλιγμένο μὲ σπάργανα καὶ νὰ κρατεῖ στὴν παλάμη του τὰ σύμπαντα, νὰ προσκαλεῖ στὰ ὕψη τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης καὶ νὰ τὸ διαχέει ὅπου θέλει, νὰ ἀναπαύεται στὴ φάτνη καὶ συγχρόνως νὰ χρησιμοποιεῖ σὰν ὄχημα τὰ χερουβίμ, νὰ γαλακτοτροφῆται ἀπὸ Μητέρα παρθένο καὶ νὰ «ἐξαποστέλλη πηγάς ὑδάτων ἐν φάραγξι», νὰ περικρατῆται σὲ παρθενικὲς ἀγκάλες καὶ νὰ κρατεῖ ἀσφαλῶς τὰ σύμπαντα: «Ὢ βάθος πλούτου καὶ σοφίας καὶ γνώσεως Θεοῦ!», ὅπως ἀναφωνεῖ καὶ ὁ θεῖος Παῦλος. Ὢ θαύματος παραδόξου, ἀπὸ τὰ σύγχρονα καὶ τὰ παλαιὰ καινοφανεστέρου. Ὢ θείας κηδεμονίας καὶ ἄκρας συγκαταβάσεως. Πῶς ὁ ἀπεριόριστος Λόγος καὶ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς περιορίστηκε ἑκούσια μέσα στὴ μορφὴ τοῦ δούλου; Πῶς ὁ κατὰ φύσιν ἀσώματος περιεβλήθη μὲ σῶμα; Πῶς φάνηκε αὐτὸς ποὺ εἶναι καὶ στοὺς ἀγγέλους ἀθέατος; Πῶς ὁ κτίστης τῶν ἀθανάτων δυνάμεων καταδέχτηκε νὰ φορέσει σάρκα; Πῶς αὐτὸς ποὺ διαθέτει τὸν ἀσύγκριτο πλοῦτο τῆς θεότητος καὶ χαρίζει τὰ πλούσια δῶρα ἔφθασε στὴν ἔσχατη πτωχεία; Πράγματι, τί πτωχότερο μπορεῖ νὰ ὑπάρξει ἀπὸ τὸ βουστάσιο καὶ τὴ φάτνη καὶ τὸ σπήλαιο; Πῶς ὡράθη παραδόξως ὁ ἀόρατος; Πῶς ὁ Ὕψιστος κατέβηκε; Πῶς ὁ ὑπερουράνιος ἠθέλησε νὰ ζήσει μαζὶ μὲ ἐμᾶς τοὺς χαμηλούς; Πῶς ὁ περικυκλούμενος ἀπὸ στρατιὲς λαμπρότατων ἀγγέλων ἦλθε νὰ συναναστραφεῖ μὲ τοὺς ἀνθρώπους; Πῶς ὁ «περιβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον» περιβάλλεται μὲ σπάργανα εὐτελῆ; Πῶς ὁ ὑπερκαθαρὸς κατῆλθε πρὸς ἐμᾶς ποὺ εὑρισκόμεθα στὸν λάκκο καὶ τὴν σαπρία τῶν ὀλέθριων παθῶν; Γιὰ ποιὸν λόγο, γιατί ἔγινε ἡ ἀσύλληπτος αὐτὴ καὶ πολλὴ συγκατάβαση; Εἶναι βεβαίως φανερὸ γιὰ ὅσους θέλουν νὰ ἐρευνήσουν τὴ δύναμη τοῦ μυστηρίου· θὰ τὸ διασαφήσω σύντομα χρησιμοποιώντας μία εἰκόνα. Ὅπως κάποιος ποὺ ἔχει πέσει σὲ λάκκο βαθύτατο καὶ βορβορώδη δὲν μπορεῖ νὰ ἀνέλθει μόνος του ἀπὸ ἐκεῖ, ἀλλὰ χρειάζεται κάποιο χέρι ἀπὸ ἐπάνω νὰ τὸν ἀνασύρει, κάτι παρόμοιο ἔπαθε καὶ ἡ φύση μας· ἐπωμίστηκε δεινῶς μὲ τὴν πτώση στὸ βόθρο τῆς παραβάσεως καὶ πεσμένη στὸ λάκκο τοῦ Ἅδη εἶχε ἀνάγκη ἀπὸ κάποιο χέρι πανίσχυρο γιὰ νὰ τὴν ἀνασύρει. Καὶ ἐπειδὴ κανενὸς συνδούλου χέρι δὲν εἶχε αὐτὴ τὴν ἱκανότητα, ἐκτείνεται ἀπὸ ἐπάνω, ἀπὸ τὰ θεία ὑψώματα «ἡ πανσθενουργὸς δεξιὰ» πρὸς τὰ κάτω, ἡ ὁποία, καὶ ὡς πατρικὴ δεξιά, ὄχι μόνο ἀνείλκυσε ἀπὸ τὸν λάκκο ἐκεῖνο αὐτοὺς ποὺ εἶχαν πέσει, ἀλλὰ καὶ «τῷ πλήθει τῆς δόξης καὶ τῆς δυνάμεως αὐτῆς συνέτριψε τοὺς ὑπεναντίους», ὅπως ἔχει γραφεῖ, καὶ λαμβάνοντας ὑπεφυῶς τὴ φύση μας, ἡ ὁποία εἶχε ριφθεῖ ἐκεῖ, τὴν ὁδήγησε ὑψηλὰ στοὺς οὐρανοὺς καὶ ἀφοῦ τὴν κάθισε στὸ θρόνο ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρὸς τὴν ἀξίωσε νὰ προσκυνεῖται ἀπὸ ὅλη τὴν κτίση, καὶ προσκαλώντας ἐμᾶς ἐκεῖ ἔλεγε «εἰ τὶς ἐμοὶ διακονεῖ, ἐμοὶ ἀκολουθείτω, ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ἐκεῖ καὶ ὁ διάκονος ὁ ἐμὸς ἔσται». Ὁμοίως καὶ ὁ μακάριος Παῦλος συνιστᾶ: «Τὰ ἄνω ζητεῖν, τὰ ἄνω φρονεῖν, ἔνθα κάθηται Χριστὸς ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός».

ολόκληρο  εδώ

Η μάνα ‘’σκεπάζει’’ τη νύφη

Κάπου στο λιμάνι του Πειραιά έμενε μια γριά χήρα με τον μονάκριβο γιό της. Ο γιός της αγάπησε στα είκοσι δυο του μια εικοσάχρονη και την παντρεύτηκε. Την πρώτη νύχτα του γάμου την βρήκε μη παρθένα. Ήταν το 1946 μετά την κατοχή. Μανιάτης αυτός το πήρε βαριά προσβολή και πρότεινε στη Μάνα του, την χήρα, να χωρίσει την γυναίκα του. Η καλή του η μανούλα του είπε να δει με έλεος την γυναίκα του και να την συγχωρέσει σαν αδελφή του πεπλανημένη. Το παλληκάρι άκουσε τη μητρική γνώμη, ανέχθηκε την γυναίκα του και δεν την πρόσβαλε ή την υποτίμησε δεικτικά ποτέ, ούτε την ρεζίλεψε σε συγγενείς και φίλους. Η μάνα, η χήρα, το 1948 πέθανε και την θάψανε στο νεκροταφείο της Ανάστασης στον Πειραιά.

Τότε παρατηρήθηκε το θαύμα στο καντηλάκι της, να είναι πάντοτε αναμμένο και τίγκα στο λάδι και με ανάλλακτο φυτιλάκι τρία χρόνια, μέχρι την εκταφή της.

Οι συγγενείς πληρώσανε κανά-δυο φύλακες να παραφυλάξουνε μέρα-νύχτα μήπως κάποιος ανάβει και λαδώνει το καντήλι. Τίποτα, κανείς. Το αποδώσανε σε θαύμα. Κάποιος φωτίσθηκε, σίγουρα από τον Χριστό μας, και το απέδωσε στην καλοσύνη της να ‘’σκεπάσει’’ τη νύφη της και να σώσει τον γάμο της με τον γιό της. Ολοφάνερα είχε αγιάσει.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. πηγή, ήτοι: ''Η ζωή διδάσκει τον Χριστό'', Αθήνα 2017, μοναχού Ι.

Καφεδάκι στη χόβολη!

Η μυρωδιά του φορτωμένη με μνήμες. 
Η γεύση του πληθωρική. 
Τσίγκινο μπρίκι και χόβολη. 
Ελληνικός καφές!

Όταν αγαπάς την ποιότητα ψάχνεις 
να βρεις την παράδοση που συνεχίζεται, κρατώντας όλα τα στοιχεία που αγάπησαν γενιές μερακλήδων

Αντόν Τσέχωφ: Οι καλλιεργημένοι άνθρωποι ξέρουν να σέβονται.

«Οι καλλιεργημένοι άνθρωποι σέβονται την ανθρώπινη ατομικότητα και γι’ αυτό είναι πάντοτε συγκαταβατικοί, γελαστοί, ευγενικοί, υποχρεωτικοί.

Δεν χαλούν τον κόσμο για το σφυρί ή για τη γομολάστιχα που χάθηκαν. Δεν αγανακτούν για τους θορύβους ή το κρύο. Δέχονται με καλοσύνη τα χωρατά και την παρουσία ξένων ανθρώπων στο σπιτικό τους. Δεν συμπονούν μονάχα τους κατώτερους, τους αδύναμους και τις γάτες. Πονάει η ψυχή τους και για κείνο που δεν φαίνεται με γυμνό μάτι.

Είναι ντόμπροι και φοβούνται το ψέμα σαν τη φωτιά. Δεν λένε ψέματα ακόμα και για τιποτένια πράγματα. Το ψέμα προσβάλλει εκείνους που το ακούνε και ταπεινώνει στα μάτια τους εκείνους που το λένε. Δεν παίρνουν ποτέ πόζα, στο δρόμο είναι όπως και στο σπίτι τους, δεν ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κατώτερου τους.

Δεν είναι φλύαροι και δεν αναγκάζουν τον άλλο να ακούει τις εκμυστηρεύσεις τους όταν δεν τους ρωτάει. Δεν ταπεινώνονται για να κεντήσουν τη συμπόνια του διπλανού. Δεν παίζουν με τις ευαίσθητες χορδές της ψυχής των άλλων για να κερδίζουν σαν αντάλλαγμα αναστεναγμούς και χάδια.

Δεν λένε «εμένα κανείς δεν με καταλαβαίνει», ούτε «πουλήθηκα για πέντε δεκάρες», γιατί αυτά δείχνουν πως αποζητάν τις φτηνές εντυπώσεις. Είναι πρόοστυχα τερτίπια, ξεθωριασμένα, ψεύτικα. Δεν είναι ματαιόδοξοι. Δεν τους απασχολούν τέτοια ψεύτικα διαμάντια όπως οι γνωριμίες με εξοχότητες.

Όταν κάνουν δουλειά που δεν αξίζει ένα καπίκι, δεν γυρίζουν με χαρτοφύλακα των εκατό ρουβλιών και δεν καμαρώνουν πως τάχα τους άφησαν να μπουν εκεί που δεν επιτρέπουν στους άλλους. Κι ο Κριλώφ ακόμα λέει πως το άδειο βαρέλι ακούγεται πιο πολύ από το γεμάτο.

Αν έχουν ταλέντο, το σέβονται. Θυσιάζουν γι’ αυτό την ησυχία τους, τις γυναίκες, το κρασί, την κοσμική ματαιότητα. Είναι περήφανοι για την αξία τους και έχουν συνείδηση της αποστολής τους. Αηδιάζουν από την ασχήμια και καλλιεργούν μέσα τους την ομορφιά.

Δεν μπορούν να κοιμηθούν με τα ρούχα, δεν μπορούν να βλέπουν στο τοίχο κοριούς, να πατούν σε φτυσιές. Δαμάζουν όσα μπορούν και εξευγενίζουν το ερωτικό ένστικτο. Δεν κατεβάζουν βότκα όπου βρεθούν. Πίνουν μονάχα όταν είναι ελεύθεροι και τους δίνεται ευκαιρία. Γιατί τους χρειάζεται «γερό μυαλό σε γερό κορμί».

Απόσπασμα από ένα γράμμα του Αντόν Τσέχωφ στον αδερφό του Νικολάι.

Ένας αδερφός ρώτησε τον Αββά Παμβώ, αν είναι καλό να επαινεί κανείς τον πλησίον του. Και του αποκρίθηκε: Καλύτερα είναι να σιωπά.

χωρίς λόγια...