Συνέντευξη Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου π. Νεοφύτου με θέμα τον όσιο Γέροντα Παναή από την Λύση

Συνέντευξη Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου π. Νεοφύτου που παραχώρησε στον π. Ανδρέα Αγαθοκλέους, τη Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2012, στην Μητρόπολη Μόρφου στην Ευρύχου, με θέμα τον όσιο Γέροντα Παναή από την Λύση.

Πανιερώτατε,  μέχρι την χειροτονία σας  σε επίσκοπο ήσαστε στη Λάρνακα. Πολύ φυσικό να γνωρίζατε τον παππού Παναή. Πότε και πώς τον γνωρίσατε; Πέστε μας λίγα λόγια, για να μπούμε μετά και στ’ άλλα.

Στη Λάρνακα πρωτοπήγα την 17η του μηνός Ιανουαρίου το 1987 ή, πιο συγκεκριμένα, τη 16η στον εσπερινό του αγίου Αντωνίου, για να εγκαταβιώσω ως μοναχός στο προσκύνημα του αγίου Γεωργίου του Κοντού, εκεί όπου ζούσε ο π. Συμεών. Ο  π. Συμεών ως άνθρωπος, ο οποίος πίστευε και πιστεύει στη δύναμη της λαϊκής ευσέβειας της Κύπρου κι ότι αυτή η ευσέβεια μπορεί να γεννά  ακόμα και σήμερα ανθρώπους του Θεού, ενάρετους και αγιασμένους ανθρώπους, και ότι όλα αυτά δεν είναι απλώς μία λαϊκή ευσέβεια, η οποία έχει σχέση με δεισιδαιμονίες και υπερβολές διαφόρων γραφικών γραϊδίων, αλλά, εάν κάποιοι άνθρωποι αυτήν την λαϊκή ευσέβεια την κρατήσουν σε όρια εκκλησιαστικά και έχουν πνευματική σχέση με κάποιους πατέρες, αυτή μπορεί να καρποφορήσει αρετήν και αγιότητα. Αυτό το πίστευε ο π. Συμεών και το πιστεύει, ιδιαιτέρως για τους παλαιούς Κυπρίους αλλά, από ό,τι βλέπω,  ισχύει και για τους νεότερους Κυπρίους. Στο λέω έτσι μ ένα αίσθημα αισιοδοξίας που έχω μέσα μου. Ο π. Συμεών, λοιπόν, ήθελε να μ’ εγκλιματίσει και με την Κυπριακή αγιότητα, όταν ήρθα από την Ελλάδα κουβαλώντας μαζί μου μονάχα την Ελλαδική εμπειρία, του γέροντος Πορφύριου, του γέροντος Παίσιου, τoυ π. Ιάκωβου,   του π. Ευμένιου και πολλών άλλων. Αυτούς τους αγίους ανθρώπους  γνώρισα και είναι αλήθεια ότι αυτοί εκόμιζαν ένα υψηλού επιπέδου ασκητισμό και γεροντισμό της εποχής εκείνης. Εγώ αισθανόμουν ότι στην Κύπρο ήρθα σ’ ένα φτωχό συγγενή, μπροστά σ’ αυτή την παράδοση που εκόμιζαν αυτοί οι μεγάλοι ασκητές, οι πιο πολλοί της Μ. Ασίας και της Κρήτης, όπως ο Γέρο-Ευμένιος.

   Εκ των υστέρων αποδείχτηκε ότι είχα λάθος. Ότι η Κύπρος, δηλαδή, δεν ήταν ένας φτωχός συγγενής αλλά ότι ήταν μια άλλη εκδοχή της ίδιας παράδοσης, αφού  ο γέρο-Παίσιος  ήταν από τα Φάρασσα. Όταν ανακάλυψα πού ήταν τα Φάρασσα, διαπίστωσα ότι ήταν στην γειτονιά της Κύπρου. Είναι λίγο πιο πάνω από την Κιλικία, στον Αντίταυρο. Από πού ήταν ο γέρο- Ιάκωβος; Από το Λιβίσι της Μ. Ασίας, δίπλα ακριβώς από τη Ρόδο. Αν σκεφτούμε, λοιπόν, ότι από τα Φάρασσα ήταν και ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης, διαπιστώνουμε ότι  αυτή η περιοχή, της καθ’ ημάς Ανατολικής  Μεσογείου, έχει μία ενιαία παράδοση γύρω από το τι  είναι άσκηση, τι εκκλησιαστικό φρόνημα  και τι είναι αγιότητα. Αυτά, βέβαια, τα αντιλήφθηκα ύστερότερα.

Ο γέρο-Παναής ήταν ο πρώτος στο πρόσωπό του οποίου είδα την κυπριακή ευσέβεια, όταν με έπιασε ο π. Συμεών από το χέρι και μου είπε: «έλα να πας να δεις κι έναν δικό μας γέρο». Ενώ, λοιπόν, εγώ του μιλούσα μονάχα για τον π. Ιάκωβο και τον π. Ευμένιο,   ήταν εν ζωή τότε όλοι οι γνωστοί σήμερα γέροντες, «έλα μου λέει να δεις κι ένα δικό μας γέρο», δεν μου είπε γέροντα, αλλά γέρο, χωρίς να μου βάλει φωτοστέφανα γύρω απ’ αυτόν τον άνθρωπο και θαυμαστικά πολλά. Πήγα, λοιπόν, και συνάντησα το γέρο Παναή, τον Ιανουάριο του 1987.

 

 Τι σας έκαμε εντύπωση από την προσωπικότητα του;

Πρωτίστως, μου έκαμε εντύπωση το μάτι του. Το μάτι του είχε φως. Κι ήταν φως που έμπαινε μέσα σου και επειδή είχα εμπειρία από τέτοιους ανθρώπους  – από τους προαναφερθέντες που γνώρισα εν Ελλάδι -, αντιλήφθηκα ότι ήταν ένας άνθρωπος που έβλεπε μέσα σου. Τώρα θυμήθηκα και ποια ήταν η πρώτη μου αίσθηση, η πρώτη μου όραση για το Παναή. Δεν ήταν αυτή που προανάφερα, όταν δηλαδή με πήρε ο π. Συμεών. Προηγήθηκε μια αγρυπνία, ήταν η πρώτη αγρυπνία που πήγαινα ως λαϊκός – δόκιμος στη Μονή. Εγώ αγαπούσα πολύ τις αγρυπνίες, είχα συνηθίσει στην Ελλάδα να πηγαίνω. Ο π. Συμεών μού είπε: «εμείς δεν κάναμε ποτέ εδώ αγρυπνία αλλά, αν θες να πηγαίνεις, κάμνει η Φανερωμένη και ο Άγιος Γεώργιος ο Μακρής».

Έτσι ανακάλυψα και τη δική σας ύπαρξη. Επήγα με το Νώνη Αντωνιάδη – ένας από τους πρώτους φίλους που γνώρισα – ποδοσφαιριστής του Πεζοπορικού από την Τερσεφάνου, έκανε τον ψάλτη, και πήγαμε στη Φανερωμένη. Εκεί γνώρισα και τον π. Μιχαήλ, πρόσφυγα παπά από τον Άγιο Νικόλαο Λευκονοίκου. Κι αυτός κομμάτι της λαϊκής ευσέβειας της Κύπρου. Κι εκεί θυμούμαι το γέρο Παναή, όταν όλοι παραμέρισαν, ήλθε να διαβάσει τον εξάψαλμο. Η πρώτη μου, λοιπόν, αίσθηση, ήταν η αίσθηση του ανθρώπου που ζωγραφίζει τον εξάψαλμο, που εικονίζει τον εξάψαλμο. Ήταν πολύ συγκλονιστικό για μένα. Θυμούμαι που τα μάτια μου «έτρεχαν»! Είδα εκείνο το κλίμα μέσα στο ναό, ήταν το 1987, με τις μαυροφορημένες γυναίκες της Κύπρου, τις μητέρες των αγνοουμένων, ήταν η Ελλού, η πιο χαρούμενη από τις μάνες των αγνοουμένων, η λεγόμενη εκατομμύριο, η Δέσποινα, η Κυριακού, οι οποίες είχαν πολύ πόνο, ήταν Λυσιώτες, Κοντεάτες, Καρπασίτες, κόσμος της Μεσαορίας. Στην ουσία τι ήταν όλοι αυτοί; Ήταν ο προσφυγόκοσμος, που  είχε μετασχηματίσει τον πόνο του σε προσευχή και αγρυπνία. Δεν είδα πολλή παρουσία Λαρνακέων, γηγενών δηλαδή Λαρνακέων, πλην της κ. Αντωνιέττας  που κι αυτή κόμιζε μίαν άλλου είδους αστική ευσέβεια. Κι εκεί μέσα ξεχώριζε ο Παναής. Οπόταν επιστρέφω πίσω στο μοναστήρι και το πρωί μεταφέρω αυτές τις εμπειρίες μου στον π. Συμεών.

Για τον π. Συμεών ο Παναής ήταν ένας γέρων του γεροντικού, όχι μια γραφικότης, ένας ευσεβής βρακάς. Ένας γέρων του γεροντικού, σε Κυπριακή όμως εκδοχή. Οπόταν κανονίσαμε να τον επισκεφτούμε το απόγευμα. Πηγαίναμε στη συνέχεια διάφορα απογεύματα και γνωρίσαμε έτσι όλη τη συνοδεία του: Το Βασίλη, την Τρυφωνού, τη Θεωρού, που έμενε σε παρακείμενο σπιτάκι,  και αργότερα συναντώ ξανά τον Παναή, στο κλίμα το δικό σας, στον Αγ. Γεώργιο Μακρή. Έτσι γνωριστήκαμε λοιπόν. Εντύπωση, όπως προανάφερα, μου έκανε το μάτι του, το οποίο ήταν εποπτικό, μου θύμισε το μάτι του π. Ιάκωβου κι αισθανόσουν έναν άνθρωπο που  έβλεπε μέσα σου, με σεβασμό όμως, όχι με κρίση και κατάκριση, αλλά με αγάπη, με έλεος. Η εξυπνάδα του όμως και η ευστροφία του, το χιούμορ του, η δυνατότητά του να δίνει άμεσες απαντήσεις, γεμάτες φως, ήταν κάτι που μου θύμιζε πάρα πολύ το γέρο Παίσιο. Ο γέρο Παίσιος είχε αυτό το ιδίωμα της αγιασμένης εξυπνάδας. Αλλά είχε και το άλλο κομμάτι που είπα, του π. Ιακώβου, μια πατρότητα, μια γλυκύτητα, ένα έλεος.

Τούτη  η γνωριμία έγινε το ’87;

Ναι, τους πρώτους μήνες του 1987.

Τέλος του χρόνου, 27 Δεκεμβρίου χειροτονείστε διάκονος.

Ναι, είμαστε φίλοι πια.

Αυτό διακρίνεται και στη φωτογραφία που έχετε κι εσείς κι εγώ. Όταν πάει να σας συγχαρεί, δείχνει ένα ενθουσιασμό, μια χαρά , μιαν αγάπη. Φαίνεται ότι είχατε μια ιδιαίτερη σχέση.

Ίσως προετοιμάστηκα από τους ανθρώπους που προανέφερα, τον γέρο Ιάκωβο ιδιαίτερα, τον π. Ευμένιο και τον π. Παίσιο και από την Κύπρο, από τον π. Συμεών και τον γέροντα Αθανάσιο του Σταυροβουνίου. Πλέον έχω με τον Παναή μία σχέση, «πιάνω» δηλαδή τις συχνότητές του και αυτός «πιάνει» τις δικές μου .

 Πάντως, στη φωτογραφία δείχνει να ’χει κι ο ίδιος  – εσείς βέβαια χαίρεστε – ένα ενθουσιασμό …

Εκεί μου είπε κάτι,  το οποίο ίσως να ήταν προφητικό.

Μπορείτε να μας το πείτε;

Έσκυψα να μου ευχηθεί, εγώ είμαι πανύψηλος, αυτός ήταν κοντός άνθρωπος, ήρθε με τη βρακούδα του, επαραμέρισαν όλοι – δείγμα του σεβασμού που ετύγχανε σε όλη τη Λάρνακα -  και έσκυψα, φαίνεται στη φωτογραφία, για να τον ακούσω. Και μου είπε με αυτή τη στεντόρεια φωνή  του «ά ξ ι ο ς! και σ ’ανώωωτερα …» κι όπως έδειξε,  «και εις ανώτερα», εγώ γύρισα το κεφάλι και είδα τον Κιτίου που έδινε δίπλα το αντίδωρο.

Ώστε κάτι πράγματι έλεγε η φωτογραφία

Ναι , ναι  είναι φωτογραφία με νόημα αυτή.

Μπορείτε να μας πείτε και κάποια άλλα περιστατικά;

Ναι, θυμούμαι επίσης όταν έβαλα τα ράσα για πρώτη φορά. Πριν γίνω διάκος, έγινα ρασοφόρος, την ημέρα της Σταυροπροσκυνήσεως, όπως χθες δηλαδή. Μετά, όταν έφυγε ο κόσμος, απόγευμα πάλι, με έπιασε ο π. Συμεών «να πάμε, μου είπε, να ευλογήσει τα ράσα σου, που έβαλες για πρώτη φορά, ο γέρο Παναής». Φαίνεται, λοιπόν, με ποιο τρόπο με εισήγαγε ο π. Συμεών σ’ αυτή την παράδοση της Κύπρου. Μου έκανε εντύπωση, όταν μου είπε ο γέρο Παναής: «άλλος άνθρωπος, Όμηρε, με τα ράσα, μεταμορφωμένος. Λέω κι εγώ, ποιος είναι αυτός ο ψηλός, ο φωτεινός άνθρωπος;». Δηλαδή, σ’ έκανε να αισθάνεσαι τιμή να φορείς ράσο και πόσο έπρεπε να το τιμήσεις, διότι το ράσο είναι ένα φωτεινό ένδυμα – «χιτώνα μοι παράσχου φωτεινόν»- ότι είναι ένα βάπτισμα η ρασοφορία. Και σου το έλεγε αυτός που δεν ρασοφόρησε ποτέ…

Ναι, ήταν άλλες οι συνθήκες τότε.

Μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τον παππού ως οσιακή μορφή; Ως έναν Άγιο των ημερών μας;

Βεβαίως, βεβαιότατα, χωρίς υπερβολή. Αλλά θέλω να πω κάτι, π. Ανδρέα. Όταν μου είπατε να μιλήσουμε για το γέρο Παναή, είπα τι να πω πέρα από κάποιους χαρακτηρισμούς; Όμως ο γέρο Παναής δεν είναι ένα φυτό, το οποίο βλάστησε στη Λύση και μεταφυτεύτηκε στη Λάρνακα λόγω προσφυγιάς. Είναι κι αυτό. Ένα φυτό εννοώ αγιότητας, ένα δέντρο ευσκιόφυλλο. Ο γέρο- Παναής ανήκε σε μία παρέα ανθρώπων του Θεού. Κι αυτή η παρέα φαίνεται ότι ήταν μια παρέα που υπήρχε από το ’60 στην Κύπρο. Αυτό που θα πω είναι πολύ βαρύ. Τώρα που διάβασα τον Χατζη-Φλουρένζο, που γνώρισα κι έναν ανάλογο άνθρωπο εδώ στην Ευρύχου όλα αυτά τα χρόνια που είμαι επίσκοπος εδώ, ζει ακόμα, γέρος πια και ξέροντας επίσης για έναν ψάλτη του χωριού μου,  το Δημήτρη του Πρωτόπαπα τι κοινόν είχαν, λοιπόν, αυτοί οι ανθρώποι; Ο ένας στη Μηλιά Αμμοχώστου, ο άλλος στη Λύση, ο άλλος στη Ζώδια, κι ο άλλος εδώ στην Ευρύχου.

Που δεν γνωρίζονταν βέβαια.

Οι δύο γνωρίζονταν .

Ναι, ο Χατζηφλουρέντσος και ο Παναής. Ήταν και φίλοι μάλιστα.

Το κοινόν που είχαν ήταν ότι  τους αποκάλυψε και τους τέσσερις η Παναγία ότι θα γίνει η εισβολή. Αυτό είναι πολύ δυνατό σημείο. Τους αποκάλυψε η Παναγία ότι έρχονται μεγάλα κακά στην Κύπρο  και «πρέπει να επιστρατευτείτε» κατά την έκφραση ενός εκ των τεσσάρων, «με αγρυπνίες, νυχτερινές προσευχές, μετάνοιες». Μετάνοια. Και στους τέσσερις το είπε αυτόν η Παναγία.

Ο παππούς ο Παναής σάς είπε ποτέ αυτό το πράγμα; Εμένα δεν θυμούμαι να μου είχε πει.

Ο Παναής έλεγε στους Λυσιώτες: «τι κρίμα που χτίζετε μεγάλα σπίτια, Τούρκοι θα τα κατοικήσουν». Άρα, είχε αίσθηση ότι έρχεται κακό στον τόπο. Το ίδιο, αυτός ο χωριανός μου ο ψάλτης, λίγο πριν την εισβολή, ξεκίνησε να κλαίει. Κι όταν η κόρη του  η Μηλού τον ρώτησε γιατί κλαίεις, αυτός είπε: «Αχ κόρη μου, Τούρκοι θα ’ρθουν στο χωριό μας και θα γίνουμε πρόσφυγες». «Τι λες πατέρα, θα μείνουμε για πάντα πρόσφυγες»; «Όχι, της είπε, όταν ακούσετε ότι ιδρύθηκε στην Τουρκία μία καινούρια χώρα που θα λέγεται Κουρδία τότε να ξέρετε ότι θα επιστρέψουμε όλοι πίσω. Αλλά μέχρι τότε, πολλοί θα πεθάνουν με την πίκρα της επιστροφής και θα μείνουν πρόσφυγες».

«Και μέχρι πού θα ’ρθουν οι Τούρκοι, πατέρα»; «Μέχρι τον Αστρομερίτη» της απάντησε.

Αυτό ήταν αδιανόητο τότε. Είναι σαν να έλεγες κάποιου ότι θα πιάσουν την Αραδίππου οι Τούρκοι, όχι όμως και τη Λάρνακα. Αυτή είναι η γεωγραφική σχέση Ζώδιας – Αστρομερίτη. Εδώ στην Ευρύχου τα ίδια. Σ’  ένα άνθρωπο που ζει ακόμα, άνθρωπο του Θεού, είπε η Παναγία τα ίδια, από το 1964. Παναγία μου, της λέει «γιατί να μην κοιμούμαι τη νύχτα και να κάμνω αγρυπνίες, αφού θα ’ρθουν οι Τούρκοι»; Και του λέει η Παναγία: «Για να ’ρθει το κακό λιγότερο».  Πόσο προληπτικά, προνοητικά ενεργεί ο Θεός! Θα μπορούσε να γίνει μεγαλύτερο κακό από αυτό που συνέβηκε.

Άρα δεν μπορούμε να πούμε ότι πήγαιναν χαμένες οι προσευχές.

Καθόλου χαμένες οι προσευχές. Αντίθετα ήρθε μικρότερο κακό. Τι θα γινόταν  αν δεν είχαμε αυτούς τους ανθρώπους; Και υπάρχουν κι άλλοι σε διάφορα χωριά που δεν τους συγκρατά τώρα η μνήμη μου, που επιστρατεύτηκαν τότε για να προσεύχονται. Άλλοι από κάποιο άγγελο, άλλοι από κάποιο άγιο, άλλοι από την Παναγία. Ενας εξ αυτών ήταν και ο γέρο Παναής. Και το ξέρω αυτό μέσα από τη μαρτυρία, που έλεγε στους Λυσιώτες: «χτίζετε μεγάλα σπίτια, Τούρκοι θα ’ρθουν να κατοικήσουν». Άρα ήξερε ο Παναής πριν το 74 ότι το χωριό του θα γίνει κατεχόμενο.

Κάποτε του είπε ο π. Συμεών: «θα βγάλουμε πολλούς αγιογράφους». Αυτός απάντησε: «Εν να χρειαστούν, Συμεών, εν να χρειαστούν. Αύριο που θα ’ρθει εποχή να πάμε στα χωριά μας- όσοι πάνε- ποιος θα ζωγραφίσει αυτές τις εικόνες; Θα θέλουμε πολλούς αγιογράφους». Ο Παναής ήταν μια συγκλονιστική προσωπικότητα. Το διαπίστωσα, επειδή γνώρισα  τον π. Ιάκωβο, που είχε μέγα διορατικό και προορατικό χάρισμα αλλά το έκρυβε. Αυτοί οι άνθρωποι,  όταν μιλάς μαζί τους, αυτοί μιλούν σε διάφορα επίπεδα την ίδια ώρα. Ένα επίπεδο είναι αυτό  που βλέπουν απέναντί τους , ένα είναι αυτό της μνήμης, γεμάτης φως, κι ένα το επίπεδο του μέλλοντος που βλέπουν την ίδια ώρα. Αυτό το είχα μάθει, ότι με αυτούς τους ανθρώπους οι κουβέντες δεν είναι τυχαίες, δεν τους πέφτουν κουβέντες, έχουν γρήγορο νούν, «καρδίαν νήφουσαν». Λοιπόν, έβλεπα στον γέροντα Παναή αυτά τα κοινά και οι κουβέντες του για μένα ήταν όλες σημαντικές.

Επιστρέφω στο ίδιο ερώτημα. Αφού θεωρείτε, όπως και άλλοι βέβαια, μια κοινή αντίληψη του λαού του Θεού, ότι ο παππούς ο Παναής ήταν ένας σύγχρονος άγιος, γιατί  η Σύνοδος της Κύπρου δεν τον ανακηρύσσει άγιο; Ξέρουμε ότι έχει αιώνες να ανακηρύξει άγιο. Γιατί άραγε, δεν θα μπορούσε να γίνει;

Διότι δεν έχουμε στην Κύπρο την εμπειρία της αγιοκατάταξης, κάτι που το επιτρέπουν βέβαια οι κανόνες. Η σύνοδος των Ιεροσολύμων έκαμε αγιοκατάταξη του αγίου Φιλουμένου. Τώρα για το γέροντα Παναή, ακόμα πρέπει να περιμένουμε την ελευθερία της Κύπρου.

Τι σχέση έχει ;

Έχει σχέση. Αυτό που είπα προηγουμένως, ότι αυτοί οι τέσσερις άνθρωποι είχαν αυτήν την αίσθηση, αυτή  την πίστη. Πρώτον ότι οδηγούμαστε σε διχασμό, μιλώ προ του 74 και προ  της ΕΟΚΑ Β, και ότι αυτός ο διχασμός θα φέρει τους Τούρκους και οι Τούρκοι θα προκαλέσουν κατοχή και μίαν παρατεταμένη διχοτόμηση, πράγμα που ζούμε τώρα και 38 χρόνια. Τώρα εναπομένουν τα επίλοιπα να πραγματοποιηθούν. Αν αυτά γίνουν, που θα γίνουν κατά την άποψή μου, τότε η Εκκλησία, όποιοι κι αν είναι τότε οι ιεράρχες θα είναι μπροστά σ ένα φοβερό γεγονός. Αυτά που θα γίνουν δεν θα αφορούν μόνο την Κύπρο. Θα είναι οικουμενικά πράγματα. Οι απλοί καλόγεροι, όπως ο π. Παίσιος, ο π. Ιάκωβος, ο γέρο Πορφύριος είχαν αυτά τα έκτακτα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Και δεν είναι μόνο το προορατικό και διορατικό, είναι μικρότερα χαρίσματα αυτά μπροστά στην πατρότητα, την οποία εξέπεμπαν σ’ αντίθαση με πολλούς άλλους, ακόμα και κληρικούς και αρχιερείς.

Ένα χάρισμα που δεν τονίστηκε, το χάρισμα του Αγίου Πνεύματος.

Ναι κι εγώ θεωρώ αυτό το χάρισμα της πνευματικής πατρότητας, το ύψιστο χάρισμα.

Πράγμα που σημαίνει ότι παρ όλο που ο παππούς ήταν λαϊκός, είχε το χάρισμα της πνευματικής πατρότητας.

Μα το απέδειξε ο γέροντας του Σταυροβουνίου. Πώς τον απεκάλεσε, όταν έγινε ο επικήδειός του . Αυτός που ήταν ο πνευματικός των πνευματικών, ο γέροντας των γερόντων της Κύπρου, ο ηγούμενος της μονής Σταυροβουνίου, τον απεκάλεσε «ΠΑΤΕΡ Παναή» και μας επέρασε όλους ρεύμα ηλεκτρικό. Τι γίνεται εδώ; Πώς ένας ηγούμενος Σταυροβουνίου, ο οποίος είναι φειδωλός σε επαίνους και σε λόγους, τον αποκαλεί έτσι; Και ήταν εκεί 25 ιερείς, 3 διάκονοι και ένας ηγούμενος όταν τον εκηδεύσαμε  μέσα σε μία παράγκα. Ήταν η, λυόμενη τότε,  εκκλησία της Αγίας Θέκλας.

Τι σήμαινε  να τον αποκαλεί πατέρα; Ήταν κατ’ αρχήν πατέρας όλων εκείνων των παπάδων που πήγαιναν να βρουν παρηγοριά κοντά του, να βρουν νόημα ζωής , νόημα θανάτου. Ήταν πατέρας σε όλες της μάνες των αγνοουμένων, σε όλους τους εγκλωβισμένους  σε όλους τους χαμένους . Ο γέρο-Παναής έμαθε τη Λάρνακα να κάμνει αγρυπνίες, η Λάρνακα μέχρι τότε ήταν το προκεχωρημένο φυλάκιο του φραγκολεβαντινισμού. Κακά είν’ τα ψέματα. Αν το Σταυροβούνι έμαθε τη Λάρνακα να εξομολογείται και ύστερα ο π. Αντώνιος, που το κράτησε  μέχρι σήμερα και το αύξησε και το μετέδωσε και σε άλλους  πνευματικούς, ο π. Συμεών την έμαθε να αγαπά την εικόνα.  Αυτή είναι η αλήθεια της Λάρνακας. Ο γέρο Παναής ήταν ένας σημαντικός γέροντας της Λάρνακας. Από τους σημαντικότερους. Κι αυτό θα το δείξει η ιστορία. Άρα για την αγιοκατάταξή του νομίζω να το αφήσουμε. Θέλουμε ακόμα χρόνο. Χρόνο τι; Να εισπράξουν αυτήν την προσφορά του, αυτοί που την δέχτηκαν και να την καταθέσουν επίσημα στην εκκλησία. Τώρα αν αυτό θα το κάνει η εκκλησία της Κύπρου,  η Σύνοδος της Κύπρου, ούτε το αποκλείω ούτε το επιδιώκω. Και η αγιοκατάταξη, για να γίνει, ιδιαίτερα σε οσιακής μορφής ανθρώπους, πρέπει να μιλήσει κι ο ουρανός πιο έντονα, με θαύματα!

Το θεωρείτε αναγκαίο η Σύνοδος να κάνει την αγιοκατάταξη;

Όχι δεν είναι αναγκαίο, ούτε στην ιστορία της εκκλησίας ήταν αναγκαία η θαυματοποιία. Ο Αγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος π.χ. δεν άφησε φήμη θαυματουργού αλλά η θεολογία του κάνει θαύματα. Τώρα στους οσίους, όπως έζησε ο γέρο Παναής ως όσιος, είναι κάπως έτσι, μία απάντηση.

Ούτε κι εμείς που γνωρίσαμε κάποιους οσίους ανθρώπους πρέπει να αγωνιούμε για την αγιοκατάταξή τους. Μάλλον να αγωνιούμε για τη μίμησή τους. Τώρα αν τον γέροντα Ιάκωβο τον κατατάξει το Οικουμενικό Πατριαρχείο  σε άγιο ή όχι, για μένα είναι άγιος. Τι σημαίνει είναι; Έχω πατέρα μετά θάνατον . Και δεν έχω πατέρα, γιατί τον εγνώρισα εν ζωή. Ξέρω ανθρώπους που έμαθαν για τον γέροντα Ιάκωβο  από μένα. Και είναι πιο έντονη η παρουσία του, η πατρική,  στη ζωή τους, από ό,τι σε μένα.

Χρειάζεται όμως και η γνωριμία του πατέρα εν ζωή.

Ναι, ο δικός μου ο ρόλος ήταν τούτος. Να μιλήσω γι’ αυτούς τους ανθρώπους. Ότι υπάρχουν άνθρωποι θεοφόροι, ότι υπάρχουν άνθρωποι που το Άγιο Πνεύμα το γνωρίζουν και συνοικεί μαζί τους . Ο γέρο Παναής  ήταν ένας τέτοιος. Βλέπεις, ενώ μιλώ για το Γέρο Παναή, πάω στο γέρο Παίσιο, πάω στο γέρο Ευμένιο,  στο Γέρο Ιάκωβο κλπ. Είναι τυχαίο αυτό; Για μένα είναι το ίδιο. Οι μεν είναι μικρασιάτες, οι δε Κύπριοι.

Εκαθάρισε τον εαυτό του ο Γέρο Παναής, εφώτισε τον εαυτό του . Και οι άνθρωποι του περιβάλλοντός του ήταν κι αυτοί σημαντικοί: Η Τρυφωνού, ο Βασίλης. Μας  έδωσαν ένα ρυθμό από τότε. Κάτι που έκαμνε, αλλά αργότερα κατάλαβα την αξία του, κι ο γέρο Ιάκωβος και ο γέρο Ευμένιος. Εκείνοι, βέβαια, το έκαμναν καθηκόντως ως παπάδες,  αυτός δεν ήταν παπάς. Τι έκαμνε; Μνημόνευε ονόματα. Κάθε μέρα μνημόνευε γύρω στις δυόμισι χιλιάδες, νομίζω. Είχε παράκληση κάθε μέρα στις μία η ώρα και κατά τη διάρκεια της παράκλησης, γονατιστός κι αυτός και η συνοδεία του μνημόνευε από ένα δεφτέρι ονόματα πολλών ανθρώπων. Δείγμα μιας λαϊκής ευσέβειας το ότι λαϊκοί μνημονεύουν ονόματα. Και νεκρών και ζωντανών. Ξέρω ανθρώπους στη Λάρνακα που μου είπαν πως εμείς μάθαμε να μνημονεύουμε ονόματα από το γέροντα  Παναή. Αυτό δείχνει μια λαϊκή ιεροσύνη. Και αυτό δεν ήταν κάτι μονάχα του Γέροντος Παναή. Ο Γέρο Παναής το παρέλαβε από την παράδοση. Διότι υπήρχε στην Κύπρο,  στη Μολδαβία, στη Μικρασία . Εξομολογώ διαφόρους ανθρώπους τώρα και τους λέω να μνημονεύετε ονόματα τις νύκτες και ζωντανών και νεκρών. Μου λέν ότι το κάνουν.  Πού το μάθετε; Μας το είπε η γιαγιά μας, ο παππούς μας.  Άρα είναι παράδοση αυτό, παράδοση της Ανατολής.

Εκτός από το χάρισμα αυτό της πατρότητας, ποιο άλλο χάρισμα είχε;

Σας είπα, ήταν άνθρωπος που είχε συναίσθηση του πνευματικού πατέρα , του δασκάλου, ήξερε να διδάσκει κάποιον και να τον πείθει  ν ’αγωνιστεί. Γιατί μπορεί κι εγώ κι εσύ να μπορούμε να διδάξουμε, όμως να μην μπορούμε να πείσουμε. Αυτός ήταν  παθών και μαθών, καλός μαθητής και κατ’ επέκταση καλός δάσκαλος. Αυτό το ένιωθες, ότι σε έπειθε, σε μάθαινε να μετανοείς, να μην απελπίζεσαι από τα χάλια σου. Έμπαινε σ’ αυτή τη διαδικασία άμα έβλεπε ότι είχες διάθεση μαθητείας. Επίσης είχε μια λαϊκή ιεροσύνη. Άλλο χάρισμά του ήταν αυτό που είπα πιο πάνω και φαινόταν στη μνημόνευση, η λαϊκή ιεροσύνη. Και λέω δεν ήταν μεμονωμένο χάρισμα τούτο. Ήταν κάτι που καλλιεργείτο από πολλούς Κυπρίους και καλλιεργείται και σήμερα.

Αυτό είναι αποδεχτό βέβαια από την εκκλησία.

Βεβαίως, όχι μόνο είναι αποδεχτό, αλλά το παροτρύνουμε να γίνεται. Από κάποια μικρά δείγματα επίσης φαίνεται ότι ήταν άνθρωπος που είχε μία διόραση, μια προόραση κάποιων γεγονότων , μια σχέση με το τι συνέβηκε στην εισβολή και με το τι προσδοκούμε να γίνει με την ελευθερία του τόπου. Θέλουμε κι άλλα;

Ο Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος είχε γέροντά του, πνευματικό του πατέρα , ένα μοναχό, το Συμεών τον Ευλαβή. Ο παππούς ο Παναής ως λαϊκός  ήταν πνευματικός πατέρας . Αναλύστε μας λίγο, εξηγήστε μας το ρόλο του εξομολόγου ιερέα και αυτό του λαϊκού πνευματικού πατέρα και πώς αυτό μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη;

Εγώ ξέρω ότι και σήμερα εφαρμόζεται. Εξομολόγος είναι ο  ιερέας  που θα πας να εξομολογηθείς τις αμαρτίες σου  και να σου διαβάσει τη συγχωρητική ευχή. Ο πνευματικός, είτε είναι ιερέας, αρχιερέας , διάκος , είτε είναι μοναχός, όπως ο π. Παίσιος , είτε είναι λαϊκός όπως ο γέρο Παναής και ξέρω σημερινούς λαϊκούς, είναι πνευματικοί πατέρες, με την έννοια  ότι μπορούν να διδάξουν την μετάνοια. Ζουν τη μετάνοια και μπορούν να διδάξουν τη μετάνοια, κι αυτό γίνεται, διότι είναι μαθητές πρώτα, γι αυτό μπορούν και να τη διδάξουν. Και η μετάνοια είναι έργο  του Αγίου Πνεύματος. Κι αυτό δεν είναι σχήμα λόγου, αφού ακούουν στην καρδία τους το Χριστό και το Αγιο Πνεύμα να μιλούν. Και μπορούν έτσι να γεννήσουν ανθρώπους, να καθοδηγήσουν ανθρώπους,  με ασφάλεια. Όχι με διαλεχτική,  όχι με κηρυγματική, όχι με ρητορική  νοησιαρχική  παιδεία όπως συμβαίνει σήμερα σε πολλούς παπάδες, που είναι εξομολόγοι από τον επίσκοπό τους, αλλά δεν έχουν μέσα τους την πληροφορία του Αγίου Πνεύματος.

Πόσο απαραίτητο είναι τότε να πηγαίνει ένας σε τέτοιους πνευματικούς και για ποιο λόγο,  εφ όσον ο πνευματικός πατέρας είτε ως μοναχός είτε ως λαϊκός που έχει το Άγιο Πνεύμα μπορεί να αναγεννήσει τον άνθρωπο; Εάν ο πνευματικός ιερέας  δεν αναγεννά, πόσο απαραίτητο είναι να προσέρχεται κανείς κοντά του;

Εάν δεν αναγεννά, θα πηγαίνει τότε μόνο για την εξομολόγηση.

Μόνο για μια ευχή;

Όχι μόνο για ευχή, αλλά και για συμβουλές, να του πει τις εντολές του Χριστού.

Ναι, αλλά αυτές τις συμβουλές μπορεί να τις πει κι ο άλλος που ενεργεί ως πνευματικός πατέρας και δεν είναι ιερέας.

Βεβαίως! Και σιγά-σιγά θα δεις ότι ο πνευματικός – ιερέας που δεν έχει μέσα του την πληροφορία του Αγίου Πνεύματος δεν θα γεννά πνευματικά τέκνα, αλλά συγχυσμένους ανθρώπους. Και θα του δημιουργούν και του ιδίου πρόβλημα. Ίσως καταλάβει ότι φταίει κι αυτός τελικά και πει «μήπως φταίω κι εγώ; Μήπως οικειοποιούμαι ένα χάρισμα το οποίο δεν το έχω μόνο και μόνο επειδή ο Δεσπότης μου έβαλε το χέρι του στο κεφάλι μου και με έκανε εξομολόγο;».

Αυτό όμως που θέλω ακριβώς να ρωτήσω είναι κατά πόσο είναι αναγκαίο να πηγαίνω σ’ έναν πνευματικό ιερέα που δεν έχει το χάρισμα εκ Θεού, εφ όσον όμως έχω πνευματικό πατέρα, ο οποίος είναι όντως πνευματικός πατέρας.

Είναι αναγκαίο, όπως πάμε στον ιερέα να κοινωνήσουμε. Ο ένας μαθαίνει τη μετάνοια, τη συγχώρεση. Από πού όμως θα την πάρει την συγχώρεση; Από τον ιερέα ασφαλώς.

Η οποία όμως επενεργεί   κατά ένα μαγικό τρόπο. Εφ όσον η συγχώρεση σημαίνει θεραπεία.

Μα ο ιερέας είναι άνθρωπος που χορηγεί Πνεύμα Άγιο. Ο άλλος πληροφορεί περί Πνεύματος Αγίου, αλλά δεν χορηγεί.

Εξ αιτίας της χάριτος της ιεροσύνης λέτε, αλλά την καθοδήγηση και τη θεραπεία βασικά θα την κάμει ο όντως πατέρας . Εάν δε αυτά τα δύο συνυπάρχουν στο ίδιο πρόσωπο, καλύτερα βέβαια.

Δεν ξέρω αν είναι καλύτερα. Εγώ έχω ζήσει αυτό το γεγονός. Είναι και ζήτημα φύσεως, χαρακτήρων ίσως. Δηλ., ενώ είχα εξομολόγο το γέροντα Ευμένιο, πήγαινα και συμβουλευόμουν πνευματικά τον γέροντα Ιάκωβο κι ο λόγος του ήταν δεσμευτικός για μένα.

Ήταν όμως και οι δύο ιερείς. Γιατί χρειαζόταν να πάτε  αλλού για εξομολόγηση;

Ο χαρακτήρας μου ήταν πιο κοντά στον γέροντα Ιάκωβο. Παίζει ρόλο η φύση του ανθρώπου. Όλες είναι γυναίκες όμως μία γυναίκα παντρεύεσαι. Είναι έργο φύσεως νομίζω. Αυτό, βέβαια, δεν πρέπει να το σχηματοποιούμε .  Τα παλαιά χρόνια,  πάτερ, πήγαιναν να ακούσουν ένα λόγο  πνευματικό στον αββά Αντώνιο . Μια φορά μονάχα πήγαιναν. Κι αυτός ο λόγος ήταν αρκετός, για να κρατηθούν μια ζωή. Τώρα με τις πολλές ερωτήσεις και τα πολλά πρέπει συγχύσαμε τα πράγματα. Εγώ βλέπω λαϊκούς που έχουν ωραία «κατάσταση» και τους χαίρομαι.

Υπάρχει μια ελπίδα δηλαδή. Βλέπω ότι έχετε αυτή την ελπίδα.

Βεβαίως. Υπάρχουν αυτοί οι λαϊκοί που γνωρίζουν τη μετάνοια,  η οποία έτρεφε την οικουμένη και θα την τρέφει εσαεί. Κι εμείς οι ιερείς έχουμε μία διακονία, αλλά πρέπει να ’χουμε λίγη έγνοια εάν έχουμε γνωρίσει τη μετάνοια. Αυτό είναι το μήνυμά μου. Όταν βλέπουμε λαϊκούς να την έχουν γνωρίσει, να ταπεινωνόμαστε. Εγώ συμβουλεύομαι λαϊκούς πάντως. Δεν δίνω την εντύπωση του ανθρώπου που τα ξέρει όλα επειδή είμαι αρχιερέας. Βλέπω ότι δεν τα ξέρω, ότι κάμνω λάθη ενώ βλέπω ανθρώπους λαϊκούς με ταπείνωση και μετάνοια. Ρώτησα κάποτε κάποιον πώς ζει τη μετάνοια. Και μου είπε: «γονατώ  κάθε βράδυ και φέρνω μπροστά μου τα αμαρτήματα της ημέρας, τα πάθη – για μένα τα πάθη είναι αμαρτήματα που έχουν χρονίσει μέσα μου κι επαναλαμβάνονται. Έστω κι αν προσπαθώ να τα μειώσω,  να τα διώξω. Εν τούτοις δεν φεύγουν». Και το τρίτον «είναι τα γονίδια». Αυτό μου έκανε μεγάλη εντύπωση, πάτερ. «Υπάρχουν γονίδια μέσα μου, μου είπε, που μπαίνουν από παππού σε παιδί κι από παιδί σε εγγόνι, και πρέπει εγώ να βρω αυτά τα γονίδια της μάνας μου, του πατέρα μου, του παππού μου,  αφού βλέπω ότι επενεργούν και μέσα σε μένα. Μετανοώ για τα λάθη εκείνων και τους σώζω και με σώζουν, γιατί μ’ αυτό τον τρόπο ταπεινώνομαι και γι’ αυτούς».  

Όταν βλέπεις, λοιπόν, ένα τέτοιο λαϊκό , αυτός είναι πλανεμένος;

Φωτισμένος είναι!

Φωτισμένος, βέβαια! Σου είπα προηγουμένως για το γέροντα Παναή ότι υπήρχε μια παρέα στην Κύπρο που τους ένωνε το ένα πνεύμα, το Άγιο Πνεύμα. Αυτοί οι άνθρωποι για να έχουν αυτή τη φώτιση και να βλέπουν τα μέλλοντα, σημαίνει ότι είχαν μετάνοια. Γιατί τους διάλεξε αυτούς η Παναγία; Δηλαδή, εάν όντως πιστεύουμε στο γέροντα Παναή ως θεοφόρο άνθρωπο, τότε γιατί να μην πιστέψουμε στους σημερινούς ανθρώπους, που είναι κι αυτοί λαϊκοί, αλλά δεν είναι βρακάδες; Φορούν παντελόνια, γιατί άλλαξε η μόδα,  ή φούστες, αν είναι γυναίκες.

 

Ο γέρο Παναής έχει αφήσει στον τόπο μας ανθρώπους, που μπορεί να μη γνώρισαν το γέροντα Παναή, όμως γνώρισαν τη ζωή του μέσα από την μετάνοια.

Ευλογία μεγάλη και ευθύνη για μας που τον γνωρίσαμε, τον ζήσαμε.

Κυρίως ευθύνη.

Μακάρι η ευχή του να μας στηρίζει και η ευχή σας να μας δυναμώνει.

Αμήν, για όλους.

Ευχαριστούμε πολύ.

Παρακαλώ.

πηγή

Ο «οικολογικός ρατσισμός» των οικολόγων «αντιρατσιστών»..

Κανένα “πράσινο” κίνημα δεν ξεχνά τον “ρατσισμό”, (όπως και τα «δικαιώματα των μειονοτήτων» και «τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων»). Ο αντιρατσισμός τους όμως, πάει περίπατο όταν πρόκειται για ζώα και φυτά.

 

«Θέλουμε μια κοινωνία που να ανήκει σε όλους, εξαλείφοντας κάθε μορφή διακρίσεων….Επιδιώκουμε αλλαγές στον τρόπο ενημέρωσης αλλά και στο εκπαιδευτικό σύστημα και το ίδιο το περιεχόμενο της εκπαίδευσης, ώστε οι πολίτες αλλά και τα παιδιά να μάθουν να σέβονται και να αγαπούν την πολυχρωμία και τη διαφορετικότητα», λένε οι Οικολόγοι Πράσινοι.

 

Η υπεράσπιση της εθνικής ταυτότητας από τους «αυτόχθονες ιθαγενείς» και η αντίδραση στην ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών που οδηγεί στην υποβάθμιση της ζωής τους και την αλλοίωση του γηγενούς πληθυσμού είναι «ρατσισμός». 

Κι όμως είναι τόσο απλό: Εάν οι άνθρωποι ήταν φυτά ή ζώα θα είχαν την αμέριστη συμπαράσταση των πράσινων αντιρατσιστών…

Μέσα στην Παγκόσμια Χάρτα των Πρασίνων αναφέρεται:

“Θα αντιταχθούμε με όλη μας τη δύναμη στην καταστροφική για το περιβάλλον αγροτική και βιομηχανική ανάπτυξη και θα δώσουμε προτεραιότητα στην προστασία των αυτόχθονων φυτών και ζώων στο φυσικό τους περιβάλλον..

Μία επίσης σημαντική απειλή είναι η εισβολή ξενικών ειδών σε πολλές περιοχές, τα οποία, καθώς δεν αντιμετωπίζουν φυσικούς εχθρούς στο νέο τόπο που βρίσκονται, προκαλούν προβλήματα στην επιβίωση των ντόπιων ειδών”.

Και αμέσως παρακάτω: “...Οι εισβολείς αυτοί μεταφέρονται με τα εμπορευματοκιβώτια και με τα σκουπίδια που πλέουν στη θάλασσα και με την λανθασμένη εισαγωγή νέων ειδών για παραγωγικούς και άλλους λόγους από μακρινά οικοσυστήματα.”.

Για να δούμε τι κακό φέρνουν στα «Ελληνικά Οικοσυστήματα» τα «Ξενικά και Ξενόφερτα Zώα» που μετακινούνται - «μεταναστεύουν» καταργώντας τα «φυσικά σύνορα» και απειλούν με εξαφάνιση τα «ντόπια είδη»…

Ξενικά και Ξενόφερτα Zώα που Απειλούν τα Ελληνικά Οικοσυστήματα

Το μύδι του γλυκού νερού Ζέβρα, μια ''πληγή εισβολής''

Είναι γνωστό, ότι η χλωρίδα και η πανίδα της Γης εξελίχθηκαν στη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών. Από την άλλη, οι ωκεανοί, οι θάλασσες, τα νησιά, οι οροσειρές, οι έρημοι, ακόμη και οι μεγάλοι ποταμοί της, παρεμβάλλουν φυσικά εμπόδια στη μετακίνηση των ζωικών και φυτικών ειδών. Έτσι, συμβάλλουν με αυτό τον τρόπο σημαντικά στην πλούσια βιοποικιλότητα του πλανήτη και στην ανάπτυξη ζωικών και φυτικών κοινοτήτων που θεωρούνται χαρακτηριστικές συγκεκριμένων περιφερειών ή περιοχών ή τοποθεσιών. Ωστόσο, σε αυτή την πορεία, ο Δαρβίνος μας αποκάλυψε τον τρόπο με τον οποίο τα ισχυρότερα είδη καταφέρνουν να επικρατήσουν για εκατοντάδες, χιλιάδες ή και εκατομμύρια χρόνια. 

Όμως, τα ζώα και τα φυτά ανέκαθεν μετακινούνταν και ταξίδευαν είτε μόνα τους ή σε αγέλες, είτε με σπόρια, σπέρματα, προνύμφες, κύστεις με ζωή σε νάρκη και άλλα, είτε με τη βοήθεια των ανέμων, με τις βροχοπτώσεις, τη φυσική μετανάστευση κυρίως των πτηνών, τις υδάτινες επικοινωνίες και άλλες φυσικές ή ανθρωπογενείς διαδικασίες ή και τυχαία συμβάντα.

Οι πιο πάνω μετακινήσεις της ζωής, εξακολουθούν να γίνονται μεταξύ περιοχών, ηπείρων, θαλασσών, ωκεανών,λιμνών, ποταμών κ.ά. Και είναι ζήτημα, τοπικών περιβαλλοντικών και οικολογικών ιδιαιτεροτήτων και συνθηκών, τα ξενικά και αλλόχθονα είδη να εγκατασταθούν, να ευδοκιμήσουν και να γίνουν τελικά αυτά κυρίαρχα (χωροκατακτητικά είδη) στο καινούργιο περιβάλλον τους. Και ''από δημιουργίας κόσμου'' ξενικά, ξενόφερτα είδη απειλούσαν τη βιοποικιλότητα κάθε τόπου, ενώ σήμερα ο κίνδυνος της υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος είναι ''προ των πυλών'', προβληματίζοντας ειδικούς και μη ειδικούς.

Εξάλλου, και η σύγχρονη κινητικότητα παρεμβαίνει στην πιο πάνω διαδικασία, φέρνοντας σε επαφή ανταγωνιστικά είδη με πρωτόγνωρους και τεχνητούς ρυθμούς. Έτσι, η εντατικοποίηση σε κάθε είδους μεταφορές (ειδών, υλικών, τροφίμων, ανθρώπων, ζώων και φυτών) και  στα ταξίδια, έχει ουσιαστικά καταργήσει και τα φυσικά σύνορα σε παγκόσμια κλίμακα, φέρνοντας τα διάφορα είδη σε άμεση επαφή μεταξύ τους. 

Οι στεριές, τα νησιά, τα βουνά, οι πλαγιές, οι θάλασσες, οι λίμνες και τα ποτάμια που κάποτε είχαν αρκετούς πληθυσμούς από γηγενή και ενδημικά είδη ζώων, σήμερα βρίσκονται σε απειλές συρρίκνωσης ή και εξαφάνισης της ντόπιας πανίδας. ......

Όμως σημειώνεται από πολλούς ερευνητές, παρότι τα ιθαγενή είδη είναι ανθεκτικά στις τοπικές συνθήκες και ιδιαιτερότητες, με τις σημερινές αλλαγές, απειλές και μεταβολές, αυτά τα είδη συχνά έχουν λίγες ή μηδενικές φυσικές άμυνες, σε σχέση με τα ξενικά και ξένα είδη που εισέρχονται στην περιοχή τους. Ομοίως, τα ζώα που παραμένουν υπό τον έλεγχο των ‘’αρπακτικών’’ του περιβάλλοντός τους, μπορούν να αναπαραχθούν γρήγορα και να κατακλύσουν ένα καινούριο περιβάλλον, όταν απουσιάζει αυτός ο περιορισμός και έλεγχός τους. 

 

Πέρα από οικολογικές επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα, τα ξενικά είδη έχουν επίσης κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις, για παράδειγμα στη γεωργία και στην παραγωγή τροφίμων, στην υγεία του ανθρώπου, στην αλιεία και σε άλλους τομείς της σύγχρονης ζωής.

Τα ξενικά-χωροκατακτητικά είδη ζώων, θεωρούνται ως μία από τις μεγαλύτερες απειλές για τη βιοποικιλότητα και την οικονομία. Μεταξύ των άλλων, επιδρούν στην τοπική οικολογία με τον ανταγωνισμό τους με τα γηγενή είδη για τροφή και ενδιαίτημα, με μεταβολή της δομής των οικοσυστημάτων, με υβριδισμό με τα ιθαγενή είδη, με άμεση ή έμμεση τοξικότητα. Αποτελούν πηγή ασθενειών, μετάδοσης ιών και παρασίτων, αλλά και φορείς παθογόνων οργανισμών. Είναι ικανά να διαταράσσουν την επικονίαση των φυτών, να ελαττώνουν το διαθέσιμο νερό και να υποβαθμίζουν το έδαφος. Μπορούν να προκαλούν ζημίες στις υποδομές μέσω όρυξης ή του ριζικού τους συστήματος. Ορισμένα είδη έχουν προκαλέσει πτώση των αξιών αναψυχής και πολιτιστικής κληρονομιάς που συνδέονται με διάφορα αξιοθέατα τοπία και σημαντικά υδατικά οικοσυστήματα.

Ολόκληρο το άρθρο εδώ

πηγή

Τι θα έβλεπε μια γυναίκα αν επισκεπτόταν την περιοχή του Αγίου Όρους

Η θαλασσινή «εξυπηρέτηση» των ασκητών της ερήμου.

Με ευγένεια αλλά και με παρρησία περίμεναν και περιμένουν οι Μοναστηριακοί στους αρσανάδες την συγκοινωνία για να παραλάβουν τις παραγγελίες και να δώσουν άλλες, κρατώντας στα χέρια τους το μπακράτσι με μαγειρεμένο τον ροφό, ή τα φασολάκια ή τη φάβα, και φυσικά το μπετονάκι με το κρασί. Και να, η προθυμία των καπεταναίων και του μούτσου για υπακοή και εξυπηρέτησι. Κάποιων όμως το χαμόγελο και η υπακοή, τελείωνε μόλις αριβάρανε απ’ τον Αγιοπαυλίτικο αρσανά και το αντικαθιστούσε ύφος και βλέμμα πλοιάρχου… αεροπλανοφόρου.

Δεν έλιπαν απ’ τους ντουρβάδες των ασκητών τα λεμόνια, τα πορτοκάλια, τα μανταρίνια, τα κομπολόϊα, τα σταυρουδάκια. Αλλά δεν άλλαζαν αυτά τα δωράκια την κατάστασι. Οι εξαρτηματικοί είναι ανήμποροι, περιδεείς και υποχωρητικοί, και ποτέ σχεδόν δεν πάνε να βρουν το δίκηο τους. Οι μοναστηριακοί έχουν Συνάξεις και εξουσία. Μια έγγραφη διαμαρτυρία για πλημμελή εκτέλεσι κθηκόντων ή για ανάρμοστη συμπεριφορά προς το Τελωνείο Δάφνης σημαίνει αφεύκτως αυστηρή παρατήρησι αν όχι και πρόστιμο στον καπετάνιο και στο υπ’ αυτόν προσωπικό, γιατί είναι πάντοτε πρόθυμο να ευχαριστήση την παραπονούμενη Μονή. Ένα έγγραφο διαμαρτυρίας-καταγγελίας στη Ιερά Κοινότητα, μπορεί να επιφέρη πολύ πιο αισθητές και τσουχτερές καταστάσεις γι αυτούς.

Τι μπορούν όμως να κάνουν οι Νεοσκητιώτες, οι Αγιαννανίτες, και προ πάντων οι Καυσοκαλυβίτες, οι Αγιονειλίτες, οι Βιγλιώτες και οι Προδρομίτες ασκηταί; Και να αποφασίσουν κάποτε να διαμαρτυρηθούν, δια μέσου των Μονών των όπως η τάξις το απαιτεί, η διαδικασία θα είναι μεγάλη και χρονοβόρος, και έως ότου το παράπονό τους φθάση «εις τον προς όν όρον», χάνεται η επικαιρότης του, αμβλύνεται η ευαισθησία, λησμονιέται η υπόθεσις και η κατάστασις μένει η ίδια. Τις περισσότερες φορές μάλιστα αγριεύει περισσότερο η πλοϊκή… ατμόσφαιρα και αποβαίνει βλοσυρώτερη η θαλασσινή… «εξυπηρέτησις» και συμπεριφορά. Έτσι οι ασκηταί είναι υπομονητικοί υποτελείς των διαθέσεων των εκμεταλλευτών αναδόχων της συγκοινωνιακής γραμμής, ευτυχώς δε όχι όλων.

Οι ως ανωτέρω δεινοπαθήσεις ισχύουν κατά μείζονα βαθμό για τους ακροτοπίους Καυσοκαλυβίτας, και για τους ακόμη πιο πέρα ησυχαστάς:

- Πέρασε η ώρα κι’ ακόμη να φανή η συγκοινωνία. Σιγοπαρατηρεί αδημονών ο Καυσοκαλυβίτης ασκητής.

- Ίσως να καθυστέρησε σε κανέναν αρσανά. Σχολιάζει καλοπροαίρετα ο διπλανός του.

Τελικώς δεν πρόκειται ούτε για καθυστέρηση ούτε επειδή… είχε φουρτούνα. Απλώς, δεν είχε μέσα επιβάτες για την Λαύρα, ήτοι κίνητρο ενδιαφέροντος για ακριβό ναύλο. Οι Καυσοκαλυβίτες και οι ακόμη πιο πέρα, θα ξαναφορτωθούν τις ντουρβαδίνες στην πλάτη και θα πάρουν την ανηφόρα για τα καλύβια τους. Αν δε τολμήσουν, σε δρομολόγιο επομένων ημερών, να παρατηρήσουν ευγενώς και ηπίως, ξέρουν τι θα ακούσουν:

- Ευλογημένε, δεν φάνηκες προχθές. Ώρες περιμέναμε στον αρσανά κι ύστερα φύγαμε φορτωμένοι τα εργόχειρα για επάνω.

- Δεν ντρέπεσθε. Δε φθάνει, που με κίνδυνο της ζωής μας σας εξυπηρετούμε τόσα χρόνια, γκρινιάζετε κι από πάνω;

 Έτυχα μάρτυς αυτόπτης και αυτήκοος τέτοιων περιπτώσεων και διαγωγών, από τότε που χάσαμε τους παληούς και συμπαθέστατους μεροκαματιάρηδες θαλασσινούς μας, που για έναν επιβάτη είχαν την φιλοτιμία να θαλασσοδέρνωνται αγόγγυστα στην χειμωνιάτικη παγωνιά και κακοκαιρία. Άλλαξαν όμως από τότε πολλά, πολλοί και πάρα πολύ.

Επίσκοπος Ροδοστόλου Χρυσόστομος

από το βιβλίο του

Πρόσωπα και Δρώμενα στον Άθωνα

 

πηγή

καπουτσίνο διπλό

Σάββατο πρωί,  κι η ανοιξιάτικη βροχή καταφέρνει να σταματήσει το χρόνο.  Ένα μικρό διάλειμμα από τις σκέψεις,  που λες και κρύβονται πίσω από τη νερένια κουρτίνα.
Το πρόγραμμα της πρωτομαγιάς που έρχεται,  η Κυριακή των εκλογών που πλησιάζει,  το τι θα ψηφίσουμε,  το αν κάτι θα αλλάξει,  οι πολιτικές και οικονομικές αλλαγές των τελευταίων χρόνων,  το τι είναι πραγματοποιήσιμο και τι όχι,  η ελπίδα..

Το φιλμ νουάρ ανοιχτό στο τραπέζι όπως και οι επιλογές για τον βραδινό κινηματογράφο.

με το φεγγαρι αγκαλια

Τι έγραφε το 1987 για το θάνατο του Χίτλερ ο Μιχαλολιάκος

 
Σαν σήμερα, 30 Απριλίου, το 1945 ο Αδόλφος Χίτλερ πέθανε, αυτοκτονώντας στο υπόγειο καταφύγιό του στο Βερολίνο. Το τεύχος 26 (Μάιος 1987) του περιοδικού «Χρυσή Αυγή» είναι αφιερωμένο στο συγκεκριμένο γεγονός για το οποίο γράφει μάλιστα ο Νίκος Μιχαλολιάκος γράφει τα εξής:
«Στις 30 Απριλίου 1987 συμπληρώθηκαν σαράντα δύο ακριβώς χρόνια από την Βαλπούργια Γερμανική νύχτα της 30ης Απριλίου 1945, κατά την οποία ο Αρχηγός του Γερμανικού Ράιχ και οραματιστής της Νέας Ευρώπης Αδόλφος Χίτλερ έθεσε μόνος Του (σ.σ. προσοχή στο κεφαλαίο Τ) εις την γήινη παρουσία Του. [...] 30 Απριλίου 1945, μία λαμπερή σελίδα της σύγχρονης ιστορίας κλείνει. Ο Μεγάλος Άνδρας του Εικοστού Αιώνα, ο εμψυχωτής και απόστολος της Επαναστάσεως του Αγκυλωτού Σταυρού είναι νεκρός».
Μεταξύ άλλων, ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής αναφέρει: «Δεν έχουμε σκοπούς πολιτικάντικους, ούτε και υποφέρουμε από το άγχος της κοινοβουλευτικής παρουσίας, δεν αναζητούμε μια θέση κάτω από τον ήλιο της δημοκρατίας, αρνούμεθα την δημοκρατία, αρνούμεθα την αρχή της πλειοψηφίας, αρνούμεθα την πολιτική του marketing και παραμένουμε πιστοί, σήμερα που όλοι γίνανε άπιστοι, παραμένουμε πιστοί στα οράματα της Εθνικοσοσιαλιστικής Ιδέας».
Το κείμενο καταλήγει: «Χίλια εννεακόσια ογδόντα επτά, σαράντα δύο χρόνια μετά, μετά, με την σκέψη και την ψυχή μας δοσμένη στην Μνήμη του Μεγάλου μας Αρχηγού, υψώνουμε το δεξί χέρι ψηλά, χαιρετούμε τον Ήλιο και με το θάρρος, που μας επιβάλλει η Στρατιωτική μας Τιμή και το Εθνικοσοσιαλιστικό μας καθήκον κραυγάζουμε γεμάτοι πάθος, πίστη στο μέλλον και στα οράματά μας: HEIL HITLER!»

ΣΥΡΙΖΑ: Συνοπτική ιστορική ανατομία

Μπαλέτο ΣΥΡΙΖΑ
Το Μάιο του 2000 είχαμε υπογραμμίσει στο άρθρο: «Τα “αριστερά” άλλοθι του νέου Μεσαίωνα»:
«Τέτοια χοάνη χημικής μετάλλαξης της ιστορικής Αριστεράς αποτελεί σήμερα ο ΣΥΝ. Όλη η ιστορία αυτού του ρεύματος, όλη η ιστορία του ευρωκομουνισμού, δεν ήταν παρά το ιστορικό χωνευτήρι
μέσα στο οποίο μεταλλάχτηκαν οι κομμουνιστικές ιδέες στο σύγχρονο καθεστώς της νεοταξικής «Δεξιάς»…».
(«Η Νέα Τάξη και οι χρήσιμοι ηλίθιοι», σελ. 43.).

Μέσα σ’ αυτά τα δώδεκα χρόνια ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε την εμπροσθοφυλακή των Ιδεών και Πρακτικών της Νέας Εποχής, του χρηματιστηριακού «διεθνισμού»: Την πιο αιχμηρή πολιτική δύναμη φθοράς και νοθείας της λαϊκής συνείδησης…

Φαίνεται, όμως, ότι πολλοί σήμερα ξεχνούν ή θέλουν να ξεχάσουν και την πρόσφατη ιστορίας μας. Ίσως γι’ αυτό η ιστορία και οι εθνικές μας μνήμες είναι υπό διωγμό, με πρωτοπόρο και εδώ το ΣΥΡΙΖΑ: Για να ξεχνάμε και την πρόσφατη ιστορία μας…

Σήμερα, μέσα στην αχαλίνωτη «αντιμνημονιακή» δημαγωγία και προεκλογική κραιπάλη ο ΣΥΡΙΖΑ προβάλλει σαν μια πρόταση «αριστερής» κυβερνητικής διαχείρισης, σαν μία νέα αυθάδεια φθοράς και νοθείας της λαϊκής συνείδησης.

Παρακάμπτουμε και επικαλύπτουμε την Ιστορία του και μεθάμε από τις «αντιμνημονιακές» ασυναρτησίες και σοφιστείες του.

Καλό είναι, λοιπόν, να θυμίσουμε, πολύ συνοπτικά κάποια κομβικά ιστορικά στοιχεία των ιδεών του και των πρακτικών του: Η ιστορία εκδικείται σκληρά τους λαούς που την περιφρονούν…

Ιστορική σύνοψη

Πρώτον: Ο ΣΥΝ πρωτοπόρος της ιμπεριαλιστικής ΕΕ

Υπερψήφισε το 1992, μαζί με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, τη Συνθήκη του Μάαστριχτ.

Δήλωνε τότε ο Κύρκος στη Βουλή: «θα ήθελα να πω ότι εγώ σαν αριστερός πολίτης θα ψηφίσω το Μάαστριχτ».

Ο εισηγητής του ΣΥΝ Γρ. Φαράκος έλεγε: «Επιλέγουμε την πορεία προς την Ενωμένη Ευρώπη και θέλουμε να συμβάλουμε στη συνειδητή αποδοχή της από την κοινή γνώμη»...

Για το Μάαστριχτ τοποθετήθηκε λίγα χρόνια αργότερα ο Αλ. Τσίπρας και στις 7/1/2008 δήλωσε: «Το ζήτημα για εμάς τότε ήταν αν θα ήμασταν αρνητικοί ή αν θα ήμασταν "ανεκτικοί" στην ολοκλήρωση της Ευρώπης (...). Επιλέξαμε το δεύτερο δρόμο».

Επίσης, όταν η χώρα έμπαινε στην ΟΝΕ ζητωκραύγαζε η ηγεσία του περί «ιστορικού επιτεύγματος»...

Δεύτερον: Στο πλευρό του ΝΑΤΟ

Στην ιμπεριαλιστική επέμβαση, αιματοκύλισμα και το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας η ηγεσία του ΣΥΝ έδωσε σκανδαλώδες άλλοθι. Τσουβάλιασε θύτες και θύματα κραυγάζοντας: «Όχι στην εθνοκάθαρση του Μιλόσεβιτς κι όχι στον πόλεμο των ΗΠΑ».

Την ΕΕ που συμμετείχε και αυτή ενεργότατα, την άφησε απ’ έξω…

Στις 9/6/99, μέρα επίσκεψης στη Θεσσαλονίκη του πρώην υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ Γ. Κοέν, και ενώ το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε τη Γιουγκοσλαβία, η οργάνωση του ΣΥΝ στη Θεσσαλονίκη εξέδωσε ανακοίνωση, με την οποία κατήγγειλε το ΚΚΕ (!) για τη διαδήλωση που οργάνωσε, κάνοντας λόγο για «ανεύθυνη και μικροκομματική πολιτική του ΚΚΕ» και για «τακτική της σύγκρουσης και της τυφλής άρνησης»!

Η ηγεσία του ΣΥΝ τα ίδια έκανε και μετά την 11η Σεπτέμβρη και στον πόλεμο στο Αφγανιστάν.

Πρόβαλλε το «όχι στον πόλεμο όχι στην τρομοκρατία», υιοθετώντας το νέο πρόσχημα της πλανητικής τρομοκρατίας των ΗΠΑ.

Τέλος, στον πόλεμο εναντίον του Ιράκ έφτασε να διοργανώνει συλλαλητήρια από κοινού με το ΠΑΣΟΚ, να διαδηλώνει αγκαζέ με τον Λαλιώτη, υπουργό τότε της κυβέρνησης, η οποία είχε παραχωρήσει γη και ύδωρ στις διεθνείς ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για τη διεξαγωγή του πολέμου. Χλεύαζε τις κινητοποιήσεις του λαού, μιλώντας για «επαρχιώτικο αντιιμπεριαλισμό» και για «επικίνδυνες τυχοδιωκτικές κινήσεις».

Τρίτον: προβοκατόρικος τυχοδιωκτισμός

α). Πήρε υπό την προστασία του τους κουκουλοφόρους προβοκάτορες…

β). Το 2008 αναγόρευσε το προβοκατόρικο πλιάτσικο στην Αθήνα σε «εξέγερση».

Τα «Δεκεμβριανά» του 2008 ανακηρύχτηκαν σαν το πιο επαναστατικό γεγονός της ελληνικής Ιστορίας και για κάποιους Συριζαίους ανώτερο και από την Επανάσταση του 1821!!!

Ο Τσίπρας ζητούσε «να μεταφερθεί το κέντρο του αγώνα απ' τη σπασμένη βιτρίνα στα σχολεία και τις σχολές, σ' όλες τις σχολές της χώρας» (αυτό που πρόσταζαν οι «νταβάδες» με τα πρωτοσέλιδά τους!!).

Εκείνη την εποχή ο Αλαβάνος για να δικαιολογήσει τη τυχοδιωκτική θέση του ΣΥΡΙΖΑ δεν δίστασε να «καρατομήσει» τον Εθνικό Ύμνο του Σολωμού, χαρακτηρίζοντας τους στίχους του σαν στίχους ακραίας βίας και αίματος!!!

Τέταρτον: Εστία και προπαγάνδα των διαστροφικών νοσημάτων:

α). Προπαγανδιστής της ναρκω-κουλτούρας: Οι «προοδευτικοί» του ΣΥΡΙΖΑ αναγνωρίζουν στη νεολαία το δικαίωμα στην ...αυτοκτονία.

Πρόσφατα συντάχτηκε με το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και τη ΔΗΜΑΡ στην υποστήριξη του επικίνδυνου νομοσχεδίου διάδοσης της ναρκω-κουλτούρας, με το «επιχείρημα» του δικαιώματος στην αυτοπροσβολή και την αυτοκτονία!

Το επικίνδυνο νομοθέτημα προέβλεπε τη νομιμοποίηση της χρήσης, προμήθειας, κατοχής ναρκωτικών ουσιών, της καλλιέργειας ινδικής κάνναβης και αντιμετώπιζε ευνοϊκότερα από πριν την εμπορία. Αντί της ενίσχυσης της απεξάρτησης για τους χρήστες, έφερνε την ιδιωτικοποίηση της πρόληψης, απεξάρτησης και επανένταξης.

β). Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στην πρωτοπορία του «δικαιώματος» του γάμου μεταξύ των ομοφυλοφίλων και άλλων κοινωνικών, πολιτικών και ψυχολογικών διαστροφών…

Μόνο αυτά, τα λίγα και κομβικά αποτυπώνουν ολοκάθαρα την ιστορία του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ και τα πολιτικά του χαρακτηριστικά.

Αφήνουμε πολλά έξω από αυτή τη «λίστα» και κυρίως την «ερωτική» σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με το πράσινο κράτος και παρακράτος…

Λίγο κανείς να ψάξει θα διαπιστώσει ότι αυτό το κόμμα πάντα έκανε πλάτες στο ΠΑΣΟΚ…

Μόνο αν πάσχεις από ολοκληρωτική αμνησία ή αθεράπευτο μαζοχισμό μπορεί να παρασυρθείς από την υστερική, «αντιμνημονιακή», προεκλογική κραιπάλη του Τσίπρα και να σπεύσεις να τον ψηφίσεις…


πηγή

Ο Μεγάλος Αδελφός έχει κώλυμα

Αναβάλλεται μέχρι νεωτέρας η λειτουργία του συστήματος ελέγχου των συναλλαγών, εξαιτίας αδυναμιών του συστήματος πληροφορικής, αλλά και διστακτικότητας εκ μέρους των τραπεζών.

Για ακόμα μια φορά, το υπουργείο Οικονομικών έσπευσε να ανακοινώσει ένα μέτρο, χωρίς να είναι απόλυτα προετοιμασμένο για την εφαρμογή του και χωρίς να έχει καταλήξει σε πλήρες σχέδιο για το πώς αυτό θα υλοποιηθεί στην πράξη.

Πέραν του γεγονότος ότι προκάλεσε ένα μίνι bank run στις τράπεζες, οδηγώντας πολλούς φορολογούμενους σε αναλήψεις χρημάτων, το νέο αυτό σύστημα «παρακολούθησης» δεν μπορεί να λειτουργήσει, τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα. Δείτε γιατί:

Σύμφωνα με τα όσα ανακοινώθηκαν, πρόκειται για ένα λειτουργικό, στο οποίο θα εγγράφονται όλες οι συναλλαγές και οι κινήσεις, που αφορούν σε τραπεζικούς λογαριασμούς, πιστωτικές κάρτες, πληρωμές για ρεύμα, νερό, σταθερό και κινητό τηλέφωνο, κλπ.

Αυτή τη στιγμή, οι αριθμοί φορολογικού μητρώου των φυσικών προσώπων (μισθωτοί, συνταξιούχοι και ελεύθεροι επαγγελματίες) φτάνουν περίπου τα 5 εκατομμύρια. Αν υποθέσουμε, με τις ηπιότερες παραδοχές, ότι κάθε φορολογούμενος πραγματοποιεί κάθε μήνα 5 κινήσεις στον τραπεζικό του λογαριασμό, 10 συναλλαγές με πλαστικό χρήμα και προσθέσουμε και τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, τότε σε κάθε ΑΦΜ αντιστοιχούν περίπου 20 εγγραφές συναλλαγών !

Δηλαδή, κάθε μήνα, το λογισμικό θα πρέπει να δέχεται τουλάχιστον 100 εκατομμύρια εγγραφές !

Η 80χρονη με τους 65.000 followers στο Twitter!

Η Josephine Lamberti είναι μια γλυκύτατη γιαγιά ηλικίας 80 ετών. Μόνο που έχει ένα μοναδικό και περίεργο χόμπι για την ηλικία της: Το Twitter! H ηλικιωμένη γυναίκα έφτιαξε τον λογαριασμό «@J_DIMPS» και έγραψε μεταξύ άλλων για τον εαυτό της ότι «θέλει να φτάσει τους 80.000 followers πριν πεθάνει»! Και σχεδόν έχει πετύχει τον στόχο της, καθώς μέχρι στιγμής περίπου 65.000 χρήστες του κοινωνικού δικτύου την ακολουθούν.

Μάλιστα κατάφερε να προσελκύσει το ενδιαφέρον πολλών celebrities, οι οποίοι συχνά κάνουν retweet όσα γράφει!

Πριν λίγο καιρό μάλιστα, ο σταρ του NBA, Nate Robinson προσκάλεσε την γιαγιά και τον εγγονό της σε ένα αγώνα μετά από μια σύντομη συνομιλία που είχαν στοTwitter.

Η 80χρονη έφτιαξε λογαριασμό στο Twitter με την βοήθεια του 24χρονου εγγονού της Donny Brandefine.

«Βαριόμουν πολύ και σκέφτηκε αυτό για να απασχολούμαι με κάτι», δηλώνει.

Ἡ συναίσθηση τῆς ἄγνοιας εἶναι ἕνα μεγάλο βῆμα πρὸς τὴ γνώση..

 Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

Μουσικά άνθη από την ωριαία συναυλία

του οργανοπαίκτη και μεγάλου ειδήμονος

περί την ιστορία της μουσικής Jordi Saval. 

Εκλεκτά ακούσματα από έργα της Δυτικής 

μουσικής στην πεντηκονταετία 1600-1650.

Ισχυροί κωδικοί, ασφαλές σερφάρισμα!

Το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου αναφέρει ότι όλοι, μικροί και μεγάλοι, μπορούν και πρέπει να θωρακίσουν τον κωδικό (password) στις ηλεκτρονικές υπηρεσίες που χρησιμοποιούν, ώστε να αποφύγουν τις κακοτοπιές.

Το τέλειο password, δηλαδή ο μυστικός κωδικός που θα παρέχει απόλυτη ασφάλεια από όσους επιδιώκουν να υποκλέψουν τα προσωπικά μας στοιχεία από τον υπολογιστή μας, δεν έχει εφευρεθεί ακόμα, ωστόσο όλοι μπορούν να θωρακίσουν το password τους ώστε να αποφύγουν τις ηλεκτρονικές κακοτοπιές, μικροί μεγάλοι.

Έρευνες δείχνουν ότι ο μυστικός κωδικός που συνήθως χρησιμοποιούμε για την πρόσβασή μας σε διάφορες διαδικτυακές υπηρεσίες δεν είναι και τόσο ασφαλής όσο πιστεύουμε. Το πιο συχνό λάθος είναι να επιλέγουμε συνηθισμένες λέξεις ή φράσεις τις οποίες τις θυμόμαστε μεν εύκολα, αλλά είναι εξ’ ίσου εύκολο να τις μαντέψει και ένας επίδοξος χάκερ. Το password καλό είναι να μην αποτελείται από μια μόνο λέξη. Σύμφωνα με έρευνα του περιοδικού Forbes που διεξήχθη από εταιρείες που συλλέγουν εξαιρετικά μεγάλο όγκο δεδομένων και ασχολούνται με την ασφάλεια, όπως η splashdata, ανάμεσα στα 25 χειρότερα passwords για το 2011 συγκαταλέγονται η ίδια η λέξη “password” στην πρώτη θέση (!) και απλές αγγλικές λέξεις όπως “monkey”, “letmein”, “trustno1”, “dragon”, “baseball”, “iloveyou” κ.α.

Το password πρέπει να είναι μη προσωπικό. Ειδάλλως, με ένα προσωπικό password είναι σα να δίνουμε το κλειδί του σπιτιού μας σε οποιονδήποτε γνωστό και άγνωστο. Αποφεύγουμε π.χ. την ημερομηνία των γενεθλίων μας, που πιθανώς να έχουμε δημοσιεύσει σε έναν ιστοχώρο όπως το facebook, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα σε οποιονδήποτε να μπει στο λογαριασμό μας πολύ εύκολα, με την ημερομηνία αυτή. Ομοίως, αποφεύγουμε οτιδήποτε θα μπορούσε να μαντέψει κάποιος, όπως π.χ. το τηλέφωνό μας, το όνομα του κατοικίδιου μας, κάποιου κοντινού συγγενή μας κλπ. Επίσης, ο κωδικός μας δεν πρέπει να είναι προβλέψιμος. Αποφεύγουμε τυπικούς συνδυασμούς γραμμάτων και αριθμών, όπως «123456″, «12345678″, «111111″, “qwerty”, “abcdefg”, “abc123”, passwords που, σύμφωνα με την εταιρεία Imperva σε έρευνα 32 εκατομμυρίων κωδικών που υποκλάπηκαν από την ιστοσελίδα RockYou, κατατάσσονται στις πρώτες θέσεις χρήσης.

Υπάρχουν τρεις απλές συμβουλές που μπορούμε να ακολουθήσουμε για να ενισχύσουμε την ασφάλεια του password μας. Πρώτον, ο κωδικός μας θα πρέπει να περιέχει τουλάχιστον 8 χαρακτήρες. Δεύτερον, θα πρέπει να είναι αναμεμειγμένος με πεζά και κεφαλαία γράμματα, αριθμούς και κάποιους ειδικούς χαρακτήρες όπως (!@#$%^&*,;”). Τρίτον, χρησιμοποιούμε φαντασία στην επιλογή των λέξεων∙ είναι σημαντικό να μην είναι μια συνηθισμένη λέξη που μπορεί να υπάρχει στο λεξικό. Μπορούμε, π.χ. να επιλέξουμε μια φράση και να μην την χρησιμοποιήσουμε αυτούσια, αλλά να πάρουμε τα πρώτα γράμματα από την κάθε λέξη της φράσης και να δημιουργήσουμε μια νέα λέξη, την οποία όμως θα τη θυμόμαστε εύκολα και θα είναι δύσκολο να τη μαντέψει κάποιος άλλος. Ένα παράδειγμα: από τη φράση «Mou aresoun poli ta lazania me saltsa» δημιουργούμε τον κωδικό «Maptlms», βάζουμε στη μέση και στο τέλος ειδικούς χαρακτήρες ή αλλάζουμε κάποιους όπως το «a» σε «@» και έχουμε έτσι έναν ισχυρό κωδικό «Μ@ptlms%».

Ακόμα, όμως, και αν έχουμε επιλέξει το τέλειο password, δεν πρέπει να εφησυχάζουμε για την ασφάλεια της ηλεκτρονικής μας επικοινωνίας, γιατί τις περισσότερες φορές δεν τίθεται μόνο θέμα υποκλοπής των στοιχείων μας αλλά οι επιτήδειοι προσπαθούν μέσα από το λεγόμενο “phishing” να μας παρασύρουν ώστε να δώσουμε μόνοι μας τον κωδικό μας. Ας είμαστε λοιπόν προσεκτικοί, μικροί και μεγάλοι!

Αν θέλετε να ελέγξετε την ασφάλεια του password σας υπάρχουν διάφορα sites που μπορείτε να επισκεφθείτε, π.χ. ιδιαίτερα δημοφιλής σε εκπαιδευτικούς και παιδιά είναι ο ιστοχώρος http://howsecureismypassword.net.

Η κατά Σύριζα άποψη για Δημοκρατία και... σάτυρα

Εμετρήθην, εζυγίσθην και ευρέθην αγενής

Χθες, το ιστολόγιο Σερμύλη δέχθηκε μια πρωτοφανή επίθεση, αφορμή της οποίας στάθηκε το φωτομοντάζ πάνω σε προεκλογικό υλικό του ΣΥΡΙΖΑ.

Η ψηφιακή επεξεργασία (μοντάζ) του ψηφοδελτίου έγινε με σαρκαστική διάθεση, και μοναδικό στόχο είχε την πολιτική σάτιρα (πετυχημένη ή μη). Στην Χαλκιδική όμως, η σάτιρα απαγορεύεται δια ροπάλου.

Συγκεκριμένα, λίγες ώρες μετά την ανάρτηση της μονταρισμένης φωτογραφίας, δέχθηκα μήνυμα από υπεύθυνο διαφημιστικής εταιρίας, ο οποίος, επικαλούμενος το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων, ζητούσε την άμεση απόσυρση της επίμαχης φωτογραφίας.

Σαφώς, και τα περί πνευματικής ιδιοκτησίας ήταν απλά το πρόσχημα. Το επιβεβαιώνει άλλωστε περίτρανα σε σχόλιο του, στο blog Ρεσπέντζα, ο κ. Σακκάς, είς εκ των πέντε υποψηφίων του Σύριζα. Η αλήθεια είναι πως η φωτογραφία λογοκρίθηκε επειδή ο κομματικός μηχανισμός του Σύριζα την βρήκε κακόγουστη!

Δεν μου προξενεί εντύπωση η στάση του Σύριζα. Η περιθωριακή και απολιθωμένη Αριστερά πορευόταν πάντοτε με ιδεολογική τύφλωση, αγκυλωμένη σε αναχρονιστικά ιδεολογήματα και απολυταρχικές μεθόδους. Στην χώρα μας η Αριστερά αγιοποιήθηκε και ως εκ τούτου απολαμβάνει μια ιδιότυπη ιδεολογική ασυλία. Αφού λοιπόν ο Σύριζα κατέχει de facto το αλάθητο, ως άλλος Πάπας δηλαδή, και μονοπωλεί την ηθική, δεν θα μπορούσε να εναντιωθεί στην φύση του. Ενήργησε λοιπόν κατά φύσην. Το παράδοξο θα ήταν να μην είχε λογοκρίνει το φωτομοντάζ.

Συνεπώς, μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι γνωρίζοντας πως η Αριστερά ακολουθεί πιστά τα χνάρια των συντρόφων, Μάο Τσε Τούνγκ και Κιμ Γιόνγκ Ιλ. Εξάλλου ο πρωτεργάτης της Προόδου, κ. Αλέξης Τσίπρας, είχε εκφράσει τον θαυμασμό του για την διαχρονική σκέψη του Μάο, χαρακτηρίζοντας μάλιστα καλές τις προθέσεις του μεγάλου ηγέτη, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τον θάνατο 40 εκατομμύριων Κινέζων!! "Ελάχιστη" απώλεια μεν, απαραίτητη δε, για την οικοδόμηση του Σοσιαλισμού!

Ναρσής Σαμπαζιώτης

Επιστολή Μητροπολίτου Ηλείας προς το Μητροπολίτη Ισπανίας σχετικά με την προσευχή εις τον Άγιο Ιούδα τον Θαδδαίο

Προς Τον Σεβ. Μητροπολίτην Ισπανίας και Πορτογαλίας Κύριον κύριον ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΝ

Σεβασμιώτατε άγιε Ισπανίας κ. Πολύκαρπε,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ,

Η δε δύναμις, το φως και η χαρά της Αναστάσεως να πλημμυρίζουν πάντοτε Σε, την Διακονία σου, τους Κληρικούς και πάντας τους χριστιανούς της Μητροπόλεώς σου.

 

Αδελφέ άγιε Ισπανίας, έλαβα την από 3-4-2012 απαντητικήν επιστολήν σου και ουδόλως ικανοποιήθην. Διότι αποδοχή τοιούτων ευχών παραχαράσσει το αληθινό νόημα της ορθοδόξου προσευχής και εθίζει τους χριστιανούς μας σε μαγικού τύπου προσευχές, όπερ θεωρώ απαράδεκτo. Όσον αφορά στο γραφόμενόν σου, ότι ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Βαρθολομαίος Αρσενίου είναι «παραδοσιακός Κληρικός και καλός επιστήμονας» δεν αμφιβάλλω. Όμως οι καρποί των έργων του δείχνουν, ότι δεν είναι καλός θεολόγος ούτε καλός διδάσκαλος της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας και Ποιμένας, αφού το δικό μας κήρυγμα δεν είναι «εν σοφία λόγου», αλλά σταυρού, αποσκοπεί δε κυρίως και προ παντός στην λύτρωσι, στην σωτηρία και στον αγιασμόν των ανθρώπων και δευτερευόντως στην ικανοποίησι άλλων αιτημάτων μας. Ειδικώτερα σου γνωρίζω τα εξής·

   1. Βασική διδασκαλία της Εκκλησίας μας είναι ότι ο Θεός πρωτίστως, «πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν» και έπειτα ικανοποιεί και τις υλικές μας ανάγκες. Θυμήσου τον Απόστολον Παύλον, ο οποίος «τρις τον Κύριον παρεκάλεσε» να τον θεραπεύση από την ασθένειάν του, όχι δια να μη πονάη αλλά δια την καλυτέραν διεξαγωγήν του σωτηρίου έργου της Ιεραποστολής, και όμως δεν τον εθεράπευσεν ο Κύριος. Του είπε· «αρκεί σοι η χάρις μου· η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται».

Θυμήσου τον Παρακλητικόν Κανόνα, λέγοντα· «Κατά το συμφέρον ποίησον». Δια να μη σου θυμίσω την προσευχήν του Κυρίου· «Κύριε παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο. πλην ουχ ως εγώ θέλω αλλ’ ως Συ».

Έναντι αυτών των αληθειών το βιβλιαράκι ο Άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος λέγει: « Οι προσευχές εισακούονται την εννάτη και πριν και ποτέ μέχρι τώρα δεν απέτυχον. Θα λάβετε τη Χάρη που ζητάτε, όσο απραγματοποίητη κι αν φαίνεται». (σελίδα 50). Είναι δυνατόν, Σεβασμιώτατε, να αποδεχόμεθα και πολύ περισσότερο να επαινούμε και να διδάσκωμε τέτοιες αντιλήψεις; Εγώ ακραδάντως πιστεύω ΟΧΙ.

   2. Η Ορθόδοξη προσευχή είναι αδιάλειπτος και γίνεται «εν παντί καιρώ και τόπω». Είναι δυνατόν λοιπόν να αποδεχώμεθα ή να μη κατακρίνωμε προσευχές, που δια να εισακουσθούν «πρέπει να απαγγέλλονται επτά (7) φορές την ημέρα επί  εννέα (9) συνεχείς ημέρας», ως γράφει το βιβλιαράκι; Ασφαλώς ΟΧΙ. Αυτά είναι αναβίωσι μαγικών υπολειμμάτων που τα χρησιμοποιούν και στις ημέρες μας οι διάφοροι μάγοι, εξορκισταί κ.λ.π. Είναι επομένως μέθοδος σατανική, που εμείς πρέπει να επισημαίνουμε και να αποφεύγουμε. Διότι· «τις κοινωνία φωτί προς σκότος; Τις δε συμφώνησις Χριστώ προς Βελίαλ;». ΟΥΔΕΜΙΑ.

   3. Μου γράφεις, Αδελφέ, ότι «η εν λόγω προσευχή καταγράφεται εις την δυτικήν χριστιανικήν παράδοσιν, ένθα ο άγιος ένδοξος Απόστολος Ιούδας ο Θαδδαίος τιμάται ιδιαιτέρως ως προστάτης των απηλπισμένων υποθέσεων και συγκεκριμένα εις την Νότιον Ιταλίαν, Βαυαρίαν, Νότιον Γαλλίαν, Ισπανίαν και εκ της τελευταίας ταύτης εις ολόκληρον την Λατινικήν Αμερικήν και όλως ιδιαιτέρως εις το Μεξικόν. Κατά την εν λόγω παράδοσιν η προσευχή του αγίου Αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου, γνωστή ως noνena (εννάτη), θα πρέπη να απαγγέληται κατά εννέα τακτάς χρονικά περιόδους , δηλ. εννέα ημέρας ή εννέα εβδομάδας ή εννέα μήνας».

Χαίρω δια την διαπίστωσί σου αυτή. Όμως η Παπική Εκκλησία, Αδελφέ μου αγαπητέ, έχει και άλλας παραδόσεις, όπως το Πρωτείον του Πάπα, το FILIOQUE, την άσπιλον σύλληψιν της Παρθένου κ.λ.π. Εμείς οι Ορθόδοξοι όμως ΔΕΝ δεχόμεθα αυτές τις ανορθόδοξες παραδόσεις. ΟΧΙ, Αδελφέ, ΠΟΤΕ. Το ίδιο δεν επιτρέπεται να ανεχόμεθα και να χρησιμοποιούμε και αυτήν την προσευχήν της Λατινικής Εκκλησίας με την μαγικήν αντίληψιν.

   4. Η εν λόγω προσευχή στο βιβλίον του Αποστόλου Ιούδα του Θαδδαίου, λέγει: «Θα λάβετε την Χάρη που ζητάτε, όσο απραγματοποίητη κι’ αν φαίνεται». Ο π. Βαρθολομαίος έχει κάνει έρευνα επαληθεύσεως αυτού του ισχυρισμού; Και όμως πρέπει. Διότι, Αδελφέ Αγαπητέ, ασφαλώς πολλά από τα αιτήματα των χριστιανών δεν θα ικανοποιούνται. Λέγει και ο άγιος Ιάκωβος· «Αιτείτε και ου λαμβάνετε, διότι κακώς αιτείσθε, ίνα εν ταις ηδοναίς υμών δαπανήσητε». Όσων όμως δεν ικανοποιούνται οι προσευχές – και ασφαλώς θα είναι πολλοί αυτοί - όλοι αυτοί θα τα βάζουν με τον Θεόν και θα γίνωνται εχθροί του Θεού και της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Δεν είναι τούτο τέχνασμα του πονηρού; Ασφαλώς ΝΑΙ.

   5. Τέλος μου γράφεις, ότι το βιβλίον τούτο «πωλείται εις την Θεσσαλονίκην εκ των Βιβλιοπωλείων της Αποστολικής Διακονίας, της Αδελφότητος Θεολόγων «Ο Σωτήρ» και το «Περιβόλι της Παναγίας». Δυνατόν να είναι έτσι Αδελφέ. Όμως ο Επίσκοπος δεν κρίνει την ορθοδοξότητα του περιεχομένου ενός βιβλίου από το ποίος το πωλεί, αλλά από το Ορθόδοξο περιεχόμενο αυτού. Και το είδος και το περιεχόμενο αυτής της προσευχής, όπως εσύ ο ίδιος διεπέστωσες, είναι της δυτικής (παπικής) χριστιανικής παραδόσεως. Άρα αποκρουστέον.

Με την ελπίδα ότι θα συμφωνήσης στα ανωτέρω και επομένως θα συστήσης εις τον π. Βαρθολομαίον να μη διαδίδη την προσευχήν αυτήν, αλλά άλλα, ορθόδοξα και ψωχωφελή, διατελώ,

† Ο Μητροπολίτης Ηλείας ΓΕΡΜΑΝΟΣ

Ιερά Μητρόπολις Ηλείας και Ωλένης

 

πηγή

Τρώει σαν πουλάκι

Η επίσημη ονομασία του είναι ανίνγια, που στη διάλεκτο τούπι της Βραζιλίας σημαίνει πουλί του διαβόλου ή φιδοπούλι. Αλλοι, πάλι, στις θερμές Πολιτείες της Αμερικής όπου ζει το λένε γαλοπούλα του νερού. Και βέβαια καμία από αυτές τις λαϊκές ονομασίες δεν είναι τυχαία, όπερ και αποδεικνύεται περίτρανα από τη φωτογραφία. Αν και όχι το πιο μεγαλόσωμο πτηνό στον κόσμο – το ύψος του φθάνει τα 85 εκατοστά –, κάθε άλλο παρά σαν πουλάκι τρώει αυτό το είδος κορμοράνου. Το συγκεκριμένο εθεάθη στο Εθνικό Πάρκο της Φλόριδας να καταβροχθίζει τη λεία του: ένα αρκετά μεγάλο για τα κυβικά του ψάρι. Η αλήθεια είναι πως το πάλεψε αρκετή ώρα. Και τα κατάφερε. Μόνο που μετά του πήρε τουλάχιστον τον διπλάσιο χρόνο για να το χωνέψει.

Παρακολουθούν τους πάντες και τα πάντα !Απειρες σκέψεις και ψίθυροι συλλαμβάνονται και αρχειοθετούνται στη Γιούτα

Τα «μάτια» της «κλασικής» NSA .Οι νέες μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ στεγάζονται σε 33 μεγάλα οικοδομήματα, όλα κτισμένα μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Από τότε η «κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών» υπερδεκαπλασίασε το προσωπικό της

 

Στη 16η σελίδα της «Wall Street Journal» της περασμένης Τρίτης υπάρχει, σκόπιμα χαμένη ανάμεσα σε ασήμαντα ειδησάρια, μια δίστηλη είδηση: «Οι ΗΠΑ αποκτούν μια νέα υπηρεσία παρακολούθησης: τη Μυστική Υπηρεσία Αμυνας, προϊόν του υπό πλήρη ανασυγκρότηση Πενταγώνου». Είναι φανερό ότι «κάποιοι» δεν θα ήθελαν να γίνει ευρύτατα γνωστή η δημιουργία μιας νέας μυστικής υπηρεσίας. Της 17ης!


Δεν είναι κάτι καινούργιο ο «πυρετός της παρακολούθησης» που έχει καταλάβει την Αμερική μετά την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Ο Τζορτζ Μπους έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα, αλλά η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα με την πλήρη υποστήριξη του Κογκρέσου τον ανέβασε σε παροξυσμό. Αυτόν τον καιρό κτίζεται στο απόμακρο Μπλαφντέιλ της Γιούτα ένα οικοδόμημα πέντε και πλέον φορές μεγαλύτερο από το κολοσσιαίο Καπιτώλιο της Ουάσιγκτον, με (υπολογιζόμενο) κόστος 2 δισ. δολάρια, το οποίο πρόκειται να στεγάσει τα «προσωπικά δεδομένα» εκατοντάδων εκατομμυρίων πολιτών - όχι μόνο της Αμερικής, αλλά από όλον τον κόσμο.

Ο Tom Engelhardt στο βιβλίο του «The United States of Fear», το οποίο μόλις κυκλοφόρησε, δίνει συγκλονιστικά στοιχεία. Το «πληροφοριακό υλικό» το οποίο συγκεντρώνουν οι αμερικανικές υπηρεσίες - και το οποίο θα αποθηκευθεί σε αυτό το κτίριο - αποτελείται από «πλήρη καταγραφή των προσωπικών e-mail τα οποία ανταλλάσσουμε, θα καταχωρεί τα ιδιωτικά, προσωπικά και επαγγελματικά τηλεφωνήματα, τις αναζητήσεις που κάνουμε στο Google και σε ό,τι σχετικό, τις εντελώς προσωπικές επικοινωνίες μας, από την απόδειξη του πάρκινγκ και το δρομολόγιο των ταξιδιών μας ως τις αποδείξεις των βιβλίων και περιοδικών που αγοράζουμε, και βεβαίως τις συνομιλίες μας...».

Στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Wired» ο James Bamford, ειδικός και πρώην στέλεχος της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας (NSA), αποκαλύπτει ότι έχουν τοποθετηθεί απ' άκρου σε άκρο της Αμερικής «μηχανισμοί» οι οποίοι «καταγράφουν και κοσκινίζουν δισεκατομμύρια μηνύματα e-mail και τηλεφωνήματα όχι μόνο με προέλευση την Αμερική αλλά και από το εξωτερικό. Το NSA κατασκεύασε ένα σούπερ-υπερκομπιούτερ απίστευτης ταχύτητας για την αποκωδικοποίηση των εισερχομένων. (...) Τρισεκατομμύρια λέξεις, σκέψεις και ψίθυροι συλλαμβάνονται από το ηλεκτρονικό δίκτυο», το οποίο έχει απλωθεί σε όλη τη χώρα.

Το κτίριο της Μπλαφντέιλ δεν είναι το μόνο που ανήκει στις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ. Η ιστοσελίδα του περιοδικού «Wired» γράφει ότι ανάλογες εγκαταστάσεις «ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στο δάσος σε όλη τη χώρα». Και αναφέρει το νέο κτίριο του Εθνικού Γραφείου Γεωδιαστημικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (NG-IA) στη Βιρτζίνια - το τρίτο σε μέγεθος οικοδόμημα στην περιοχή της Ουάσιγκτον -, το οποίο κόστισε 1,7 δισ. δολάρια. Θα στεγάσει 16.000 υπαλλήλους και τα ετήσια έξοδα λειτουργίας του υπολογίζονται σε 5 δισ. δολάρια.

Η «Washington Post» σχολίαζε επικριτικά πριν από λίγες ημέρες το ότι οι διάφορες μυστικές υπηρεσίες της χώρας στεγάζονται σε 33 μεγάλα οικοδομήματα, όλα κτισμένα μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Η εφημερίδα σημείωνε ότι έκτοτε η «κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών» υπερδεκαπλασιαστηκε σε προσωπικό, ο προϋπολογισμός της ξεπέρασε τα 80 δισ. δολάρια, αλλά, όπως τόνιζε χαρακτηριστικά, «σε εποχές κρίσης, οικονομικής αβεβαιότητας (...) και κοινωνικών αντιδράσεων, ίσως θα έπρεπε να υπήρχε μεγαλύτερο "δολαριο-σφίξιμο"».

Η εξάπλωση της «αντιτρομοκρατικής φιλοσοφίας» άρχισε να ενοχλεί ακόμη και τους πλέον συντηρητικούς Αμερικανούς. Χωρίς να το καταλάβουμε, «μετασχηματιζόμαστε σε (κράτος) μυστικών πληροφοριών, η ταυτότητά μας εξαφανίζεται και μπαίνουμε σε έναν λαβύρινθο δεδομένων, τα οποία εξορύσσονται κατά βούλησιν από αγνώστους», γράφει ο William Binney, πρώην αξιωματούχος αποκωδικοποιητής των μυστικών υπηρεσιών. Το τελευταίο τεύχος του περιοδικού «American Conservative» δημοσιεύει δύο άρθρα και ένα σχόλιο που συγκλίνουν στο ότι η φιλελεύθερη και ιδεολογικά πρωτοπόρα Αμερική τείνει να γίνει «ολοκληρωτικό κράτος». Δεν πρόκειται, φυσικά, για κράτος «σοβιετικού κρατικού συστήματος, μολονότι έχει αποκτήσει μερικά τέτοια χαρακτηριστικά, αλλά και αυτό το κράτος σάς παρακολουθεί και καταγράφει κάθε ίχνος που αφήνετε οπουδήποτε».

Εδώ Μπλαφντέιλ
Στο στόχαστρο 185 εκατομμύρια άνθρωποι!
Τα στοιχεία που συλλέγονται δεν πρόκειται να εξαφανιστούν σε 90 ή σε 180 ημέρες, όπως απαιτεί η δικαστική τακτική στην Αμερική. Πριν από έναν μήνα ο υπουργός Δικαιοσύνης και ο διευθυντής της NSA συνυπέγραψαν «αμετάκλητη απόφαση» η οποία δίνει το δικαίωμα στη διεύθυνση του Εθνικού Αντιτρομοκρατικού Κέντρου να διατηρεί τα «προσωπικά δεδομένα» αμερικανών πολιτών ως πέντε χρόνια. Αυτό το χρονικό διάστημα θα μπορεί να επεκταθεί «κατά την κρίση αρμοδίων στελεχών» των υπηρεσιών ασφαλείας και αντιτρομοκρατίας. Και θα είναι πάντοτε «στη διάκριση» της αρμοδίας διεύθυνσης αν αυτός ο κανόνας θα επεκταθεί και σε πολίτες άλλων χωρών. Να θυμίσουμε ότι δεν πρόκειται για δεδομένα μόνο τρομοκρατών ή υπόπτων για τρομοκρατικές ενέργειες. Δημοσιεύματα τα οποία δεν διαψεύστηκαν κάνουν λόγο για περισσότερα από 185 εκατομμύρια άτομα που έχουν ήδη καταχωρηθεί. Το κτίριο του Μπλαφντέιλ θα έχει χώρο για «επτάκις εκατομμύρια (!) πληροφοριακά στοιχεία», γράφει ο Tom Engelhard στο βιβλίο του «The United States of Fear».

 

πηγή

Ο Άγιος Βασίλειος του Όστρογκ

Γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1610 στο χωριό Μρκόνιτς της επαρχίας Πόποβο της Ερζεγοβίνης από ευσεβείς γονείς. Στη βάπτισή του έλαβε τ' όνομα Στογιάν. Νέος εισήλθε στη μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Τρέμπινκ κι εκάρη μοναχός με τ' όνομα Βασίλειος.

Για να γνωρίσει την ανώτερη πνευματική ζωή, επι­σκέφθηκε και παρέμεινε στο Άγιον Όρος, μελετώντας την ησυχαστική παράδοση. Συναντήθηκε με πολλούς ασκητές σημειοφόρους και παρέμεινε αρκετά στη μονή Χιλανδαρίου.

Για την αρετή του, εξελέγη επίσκοπος Τρεμπίνσκυ το 1638 και κατόπιν Ζάκχολμσκ και Σκεντερίας, το 1656. Υπήρξε αληθινός ποιμένας και αγάπησε υπέρμετρα το ποίμνιο του. Αξιώθηκε του χαρίσματος της θαυματουργίας. Προφύλαξε σθεναρά το ποίμνιό του από τους Ιησουίτες, τη λατινική προπαγάνδα και την Ουνία.

Στα τέλη του βίου του, ο άγιος Βασίλειος κατοίκησε σε σπήλαιο και από εκεί ποίμαινε τη μητρόπολή του επί δεκαπενταετία. Συγκεντρώθηκαν πλησίον του μοναχοί κι έκτισε ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου και του Τιμίου Σταυρού και κατόπιν μονή με τα ίδια του τα χέρια. Ζούσε λίαν ασκητική ζωή και ήταν πάντα ισχνός και κάτωχρος. Από το σπήλαιο κατέβαινε συχνά στο ποίμνιό του προς νουθεσία.

Ανεπαύθη ειρηνικά στις 29 Απριλίου 1671 κι ετάφη στην πόλη Όστρογκ του Μαυροβουνίου.

Το άφθαρτο τίμιο λείψανό του έγινε πηγή μεγάλων και πολλών θαυμάτων σε πολλούς μέχρι σήμερα. Θεωρείται από τους πιο θαυματουργούς και λαοφίλητους αγίους της Σερβίας. Ασματική ακολουθία προς τιμή του συνέθεσε στα ελληνικά πρόσφατα ο αρχιμανδρίτης π. Νικόδημος Αεράκης.

Η μνήμη του τιμάται στις 29 Απριλίου.

 από το βιβλίο ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ του Μοναχού Μωυσέως, Αγιορείτου

πηγή

Απίστευτο και όμως αληθινό – Ο Παπαδήμος ο πρωθυπουργός της Ελλάδος πλήρωσε σε 8 χρόνια φόρο 511 ευρώ για αποδοχές 2,238 εκατ ευρώ

Ο διορισμένος και όχι εκλεγμένος πρωθυπουργός της Ελλάδος Λ Παπαδήμος στην χρονική περίοδο 2004 με 2011 πλήρωσε φόρο 511 ευρώ ενώ δήλωσε εισόδημα 2,238 εκατ ευρώ.
Σε ρεπορτάζ της η εφημερίδα Παρόν αναφέρει ότι ο Λ Παπαδήμος ως αντιπρόεδρος της ΕΚΤ λάμβανε αφορολόγητες απολαβές μεταξύ 250 και 311 χιλ ευρώ ετησίως.

Προφανώς και ο πρωθυπουργός δεν έκανε κάτι παράνομο.
Καλυπτόταν από το καθεστώς που ισχύσει στην ΕΚΤ να λαμβάνουν αφορολόγητες απολαβές τα μέλη της Κεντρικής Τράπεζας.
Προφανώς η εξέλιξη αυτή είναι ηθικά απαράδεκτη.
Η ΕΚΤ δεν συμμετείχε στο ελληνικό haircut ενώ ταυτόχρονα η ΕΚΤ μεριμνά τα μέλη της να πληρώνονται αφορολόγητα.
Δυστυχώς οι θεσμικοί έχουν πλήρως διαβρωθεί.
Ο Πρωθυπουργός Λ Παπαδήμος δεν μπορεί να κατηγορηθεί για κάτι όμως προκύπτει ένα θέμα ηθικής τάξης.
Από την μια για 2,238 εκατ ευρώ πλήρωσε 511 ευρώ άλλος θα πλήρωνε πάνω από 700 χιλ ευρώ ενώ από την άλλη δεν μπορεί να ζητάει θυσίες από τον ελληνικό λαό χωρίς να έχει κάνει καμία ο ίδιος.
Δυστυχώς η χώρα έχει καταρρεύσει προκαλώντας την οργή της κοινωνίας. 

πηγή

Το ισπανικό χωριό «θαύμα» με μηδενική ανεργία!

Το όνομά του έγινε γνωστό εξαιτίας της οικονομικής κρίσης αλλά και της μεγάλης ανεργίας που μαστίζει και την Ισπανία, μαζί με πολλές ακόμη χώρες της Ευρώπης. H Marinaleda είναι ένα μικρό χωριό 2.800 περίπου κατοίκων, που βρίσκεται στην Ανδαλουσία, αποτελώντας ένα τρόπον τινά «θαύμα» του ισπανικού νότου αλλά και «θέμα» στους «New York Times»! Ο λόγος ;

Το χωριό έχει μηδενική ανεργία την ίδια στιγμή που στην Ανδαλουσία υπάρχουν 2,5 εκατομμύρια άνεργοι, 2 εκατομμύρια φτωχοί, 50 χιλιάδες αγρότες χωρίς γη και 500 χιλιάδες στο χείλος της οικονομικής καταστροφής.

Επιπλέον, κάθε εργαζόμενος αμείβεται με 1.200 ευρώ το μήνα, δυλεύοντας 6,5 ώρες την ημέρα και έχοντας όλοι το ίδιο ημερομίσθιο (45 ευρώ), ανεξάρτητα με το αν απασχολούνται στα κτήματα με την καλλιέργεια κυρίως οσπρίων και λαχανικών ή στο τοπικό εργοστάσιο μεταποίησης προϊόντων.

Τέλος, δεν υπάρχουν αστυνομικοί, τα σπίτια νοικιάζονται προς 15 ευρώ το μήνα, στους παιδικούς σταθμούς οι γονείς πληρώνουν 12 ευρώ το μήνα, ενώ τα έσοδα δεν μοιράζονται αλλά επενδύονται στο συνεταιρισμό για να δημιουργηθούν νέες δουλειές.

«Η γη ανήκει σε όλους και όχι στους λίγους. Η γη δεν πωλείται ούτε αγοράζεται! Εφαρμόζουμε ένα είδος συμμετοχικής δημοκρατίας, όπου όλοι μαζί κάνουμε συνελεύσεις και αποφασίζουμε για όλα τα θέματα που μας αφορούν: Από τους φόρους έως τις δημόσιες δαπάνες, τις επενδύσεις μας, την εργασία αλλά και την κοινωνική πολιτική και την πρόνοια…, αναφέρει ο 53χρονος δήμαρχος κ. Sanchez Gordillo, ο οποίος επανεκλέγεται στο αξίωμά του από το 1979.

Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε ότι η Marinaleda, σήμερα που ο καπιταλισμός βρίσκεται σε κρίση, αυτοπροβάλλεται ως η «ουτοπία για την ειρήνη και τη δημοκρατία», καθότι δεν διαθέτει Αστυνομία, κάτι το οποίο της κόβει σε δαπάνες ένα ποσό της τάξης των 350.000 δολαρίων ετησίως!

Ο Γέροντας Πορφύριος για τις εκλογές...

 

Ρώ­τη­σε κά­ποι­ος τον Γέ­ρον­τα Πορφύριο, τι πρέ­πει να ψη­φί­σει στις βου­λευ­τι­κές ε­κλο­γές.

E­κεί­νος του α­πάν­τη­σε πα­ρα­βο­λι­κά:

«Η Ορ­θό­δο­ξη Εκ­κλη­σί­α εί­ναι σαν την κλώσ­σα:
Κά­τω α­πό τα φτε­ρά της σκε­πά­ζει και ά­σπρα που­λά­κια και μαύ­ρα που­λά­κια».

Η Ορ­θό­δο­ξη Εκ­κλη­σί­α δεν πο­λι­τι­κο­ποι­εί­ται και πο­λύ πε­ρισ­σό­τε­ρο δεν κομ­μα­τι­κο­ποι­εί­ται. Σκε­πά­ζει με την α­γά­πη ό­λους, χω­ρίς να ταυ­τί­ζε­ται με φα­τρί­ες.

Κά­πο­τε ο Γέ­ρον­τας με ρώ­τη­σε πώς πά­νε τα πο­λι­τι­κά πράγ­μα­τα. Του α­πάν­τη­σα ό­τι γε­νι­κά δεν πά­νε κα­λά. Κι ο Γέ­ρον­τας εί­πε: «Τι να σου κά­νουν οι πο­λι­τι­κοί; Εί­ναι μπερ­δε­μέ­νοι με τα ψυ­χι­κά πά­θη τους. Ό­ταν έ­νας άν­θρω­πος δεν μπο­ρεί να βο­η­θή­σει τον ε­αυ­τό του, πώς θα μπο­ρέ­σει να βο­η­θή­σει τους άλ­λους;

Φταί­με κι ε­μείς για την κα­τά­στα­ση αυ­τή. Αν ή­μα­σταν α­λη­θι­νοί χρι­στια­νοί, θα μπο­ρού­σα­με να στεί­λου­με στη Βου­λή, ό­χι βέ­βαι­α χρι­στι­α­νι­κό κόμ­μα, αλ­λά χρι­στια­νούς πο­λι­τι­κούς, και τα πράγ­μα­τα θα ή­ταν δι­α­φο­ρε­τι­κά».

Ἀπό τὸν Θεό τραβιέται ὁ ἄνθρωπος ὅπως ὁ καρχαρίας ἀπό τὸ αἷμα.

 Ὀδυσσέας Ἐλύτης