Μια καλλιτέχνης μας δείχνει τον δρόμο

 

 

Γεωργία Βλαχοπούλου

---

Απαντώντας στα «λαϊκά δικαστήρια» των social media και των εκπομπών, η Κατερίνα Διδασκάλου μας υπενθύμισε τι είναι αυτό που πρέπει να αξίζει πραγματικά την προσοχή μας.

Τις τελευταίες ημέρες, η δημοσιότητα έχει κατακλυστεί από τη ρήξη στις σχέσεις της Άννας Βίσση και του Νίκου Καρβέλα. Ένα από τα πιο εμβληματικά καλλιτεχνικά (και πρώην προσωπικά) ζευγάρια της ελληνικής σκηνής βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, με την είδηση της διαμάχης τους να μετατρέπεται αμέσως σε κεντρικό θέμα συζήτησης τόσο στα social media, όπου φυσικά στήθηκαν «διαδικτυακά δικαστήρια», όσο και στις τηλεοπτικές εκπομπές - ακόμα και στα δελτία ειδήσεων.

Ωστόσο, μέσα σε αυτό το κλίμα αναπαραγωγής και σχολιασμού μιας καθαρά ιδιωτικής και επαγγελματικής διαφοράς, ποιο είναι στην πραγματικότητα το σωστό;

Η πιο σωστή και ουσιαστική απάντηση ήρθε από την Κατερίνα Διδασκάλου. Καλεσμένη στην εκπομπή «Το Πρωινό» του Γιώργου Λιάγκα - και έχοντας μάλιστα συνεργαστεί στο παρελθόν με το ζευγάρι στην παράσταση «Μάλα» - η ηθοποιός δεν μπήκε στη διαδικασία να αναλύσει μια ξένη προσωπική διαφωνία. Με την αφοπλιστική της ειλικρίνεια και τη διακριτικότητα που τη χαρακτηρίζει, έβαλε ένα σαφές όριο ανάμεσα στο τι συνιστά ουσιαστική είδηση και τι είναι απλώς «κουτσομπολιό».

«Σου εύχομαι να έχεις τόσο ενδιαφέρουσα ζωή, ώστε να μην ασχολείσαι ποτέ με τις ζωές των άλλων»

Στην ερώτηση λοιπόν, του Γιώργου Λιάγκα για να σχολιάσει το πώς ήταν η σχέση της Άννας Βίσση και του Νίκου Καρβέλα όταν είχαν συνεργαστεί σε εκείνη την παράσταση, η Κατερίνα Διδασκάλου απάντησε το εξής:

«Eγώ το άκουσα τώρα σε σένα περιμένοντας να μπω.

Άκουσε να δεις. Η μάνα μου μου είπε κάτι πολύ σημαντικό: "Σου εύχομαι να έχεις τόσο ενδιαφέρουσα ζωή, ώστε να μην ασχολείσαι ποτέ με τις ζωές των άλλων, εκτός αν είναι να βοηθήσεις". Γιώργο, αυτό ήταν μια, είναι μια τεράστια ευχή και έχει γίνει πράξη και χαίρομαι που γίνεται πράξη στη ζωή μου.

Δεν αδιαφορώ. Προς Θεού. Ξέρω πολύ καλά τι γίνεται στο Αφγανιστάν, που οι γυναίκες δεν τολμάνε να ξεμυτίσουν από την πόρτα τους. Αυτό με αφορά. Αυτό με αφορά πολύ περισσότερο.

Λυπήθηκα που το άκουσα, φυσικά. Εύχομαι να λυθεί με τον καλύτερο τρόπο, γιατί είμαστε συνάνθρωποι. Καταρχάς είμαστε συνάνθρωποι, αλλά πραγματικά σου λέω, σε πράγματα στα οποία δεν μπορώ να βοηθήσω, δεν κάθομαι να ασχολούμαι και να κουτσουμπολεύω με άλλα λόγια».

Η τοποθέτηση της Κατερίνας Διδασκάλου μας υπενθύμισε το αυτονόητο: 

Το να αντιμετωπίζεται ένα τέτοιο συμβάν ως μείζον κοινωνικό ζήτημα αφαιρεί χώρο, φαιά ουσία και ενέργεια από τα πραγματικά, σοβαρά προβλήματα που συμβαίνουν γύρω μας.

πηγή 

σχολιο: Εμείς οι "θρυσκευάμενοι" που καταντήσαμε να διαμαρτυρόμαστε ακόμη και για τα σώβρακα των επισκόπων, ας παραδειγματιστούμε από το ήθος μιας κοσμικής ηθοποιού που έχει ήθος Χριστιανικό !

 Εμεις οι περισπούδαστοι και ξερόλες που θέλουμε αυτόκλητα να έχουμε λόγο επι παντός επιστητού αφού έχουμε ένα πληκτρολόγιο ,μπερδεύοντας την εμπάθεια μας με τους αγωνιστές πατέρες μας και ομολογητές ξεχνώντας το θεμελιώδες λογο του του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου «Καθαρθῆναι πρῶτον δεῖ, εἶτα καθᾶραι· σοφισθῆναι, καὶ εἶτα σοφίσαι· γενέσθαι φῶς, καὶ φωτίσαι· ἐγγίσαι Θεῷ, καὶ προσαγαγεῖν ἄλλους· ἁγιασθῆναι, καὶ ἁγιάσαι.» [1]

 δηλ «Πρέπει πρώτα να καθαριστείς ο ίδιος και μετά να καθαρίσεις τους άλλους· πρέπει πρώτα να φωτιστείς ο ίδιος και μετά να φωτίσεις τους άλλους». 

[1]από τον Λόγο Β΄, Απολογητικόν της εις τον Πόντον φυγής