``` Στὴ θρησκευτικὴ ζωή, ὁ ἄνθρωπος ποὺ κυριαρχεῖται ἀπὸ κάποιο πάθος συχνὰ παρουσιάζει αὐτὸ τὸ πάθος ὡς ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας καὶ τῆς ὠφέλειας, ὄχι σπάνια μάλιστα καὶ ὡς ἀγώνα γιὰ τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ.
Στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ παρέδωσε τὸν Ἑαυτό Του σὲ θάνατο γιὰ χάρη τῶν ἐχθρῶν Του, οἱ ἄνθρωποι εἶναι μερικὲς φορὲς ἕτοιμοι νὰ χύσουν ἀκόμη καὶ αἷμα, ὄχι ὅμως τὸ δικό τους, ἀλλὰ τοῦ «ἀδελφοῦ-ἐχθροῦ».```
