Αν το καλοσκεφτεί κανείς , στον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά χρεωστάμε και το εξής σημαντικό. Ξεκαθάρισε με τον λόγο και την πράξη ότι αφού ο Θεός δεν προσεγγίζεται διανοητικά αλλά στο πνευματικό καρδιακό πεδίο, ολοι είναι δεκτικοί της Χάριτος και της εμπειρίας Του. Ανεξάρτητα από το μορφωτικό, βιοτικό, κοινωνικό επίπεδο.
Αυτό ερχεται σε συγκρουση με κάποιους ' αυτοχειροτόνητους' ακαδημαϊκούς διδασκάλους, οι οποιοι θεωρούν ότι η προσέγγιση του Θεού διακρίνεται στην θρησκεία των ελιτ ( στοχασμοί, διαλεκτικές συζητήσεις, ατομικός νοησιαρχικός τρόπος προσέγγισης του Θεού, αμφισβητηση για την αμφισβήτηση ) και στην θρησκεία της πλέμπας ( προσευχές και τάματα, νηστείες, θυμιατά και κόλλυβα).
Μας έσωσε από βαρύ ρατσισμό .
Αυτό τον ρατσισμό που βιώνει ο απλός πιστός στην Εκκλησία και θυμίζει την απαξίωση του Ιησού από τους Γραμματείς και Φαρισαιους• αυτους που έβλεπαν με καχυποψία τον Ιησού και την τάξη Του, τον απλό λαό τον ' επικατάρατο' , αν είναι δυνατον, 'ως μη γινώσκοντα τον Νόμον'. Αυτόν τον λαό , ο οποιος αποκαλείται στεγνά και κατηγορηματικά θρησκοληπτος.
Αυτή η ελεεινή λέξη ' θρησκοληψία' έχει αντικαταστήσει στο λεξιλόγιο του καθε σπουδαίου , έτσι ξεδιάντροπα και καταδικαστικά τις λέξεις ευλάβεια, ευσέβεια, θρησκεία, φόβο Θεού, πίστη. Γι' αυτό δεν τον γουσταρουν τον Παλαμά κάποιοι, ακόμα και σήμερα. Γιατί πήραν εργολαβία την Εκκλησια, την λατρεία της, ενα προκατασκευασμένο βιωμα και ηθος , προσαρμοσμένο κατα περίπτωση στην μόρφωση και στην θρησκεία του καθενός. Ο καθένας δηλαδή αξίζει αυτό που του αρμόζει και ειναι προαποφασισμένο από κάποιους, ανάλογα με την θέση και την κατασταση του. Θεό σε πλαισια, όρια και προϋποθέσεις.
π.π.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου