Παρασκευή 20 Μαρτίου 2026

Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε ένας ψαράς πολύ φτωχός.

 Μπορεί να είναι εικόνα ένα ή περισσότερα άτομα


Μια μέρα, εκεί που ψάρευε, έπιασε
με τ' αγκίστρι του ένα πράμα τόσο δα,
που μήτε για ψαράκι φαινόταν
μήτε για κοχυλάκι.
Μια και δυο,
το παίρνει και το πάει στο βασιλιά,
κι εκείνος, γεμάτος περιέργεια,
βάζει αμέσως να του το ζυγιάσουν
με χρυσάφι.
Μα ούτε το χρυσάφι του
ούτε όλοι οι θησαυροί του
μπόρεσαν να κουνήσουν κείνο δα
το πραματάκι απ' τη θέση του.
Τότε ο βασιλιάς έστειλε και φώναξαν
όλους τους σοφούς,
αλλά κι αυτοί δε μπόρεσαν
να λύσουν το μυστήριο.
Μονάχα ένας ξένος,
περαστικός από τα μέρη τους,
αφού το ξέτασε καλά καλά,
γύρεψε και του φέραν λίγο χώμα.
Πήρε το πραματάκι,
το 'βαλε στη ζυγαριά,
έριξε από πάνω του το χώμα,
και λέει στο βασιλιά:
''Ρίξε κι εσύ λίγο χρυσάφι
από το άλλο μέρος.''
Δεν πρόλαβε να ρίξει το χρυσάφι,
κι αμέσως έγειρε η ζυγαριά.
Όλοι θαυμάσανε,
μα πιο πολύ ο βασιλιάς
και ζήτησε απ' τον ξένο την εξήγηση.
Και κείνος του πε:
''Τούτο το πραματάκι, βασιλιά μου,
είναι μάτι.
Κι όσο είναι
πάνω απ' το χώμα και βλέπει,
με τίποτα δε λέει να χορτάσει..''
Ντίνος Χριστιανόπουλος

Σαν σήμερα, το 1931, γεννήθηκε.
Από το βιβλίο: Ντίνος Χριστιανόπουλος ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΣΠΟΥΔΕΣ ΛΑΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟ ΑΧΟΡΤΑΓΟ 
Διασκευή από θρακιώτικο παραμύθι

3 σχόλια:

Άγνωστος είπε...

Και μετά από λίγες μέρες έπιασε κάτι που έμοιαζε με καρδιά. Και πάλι η ίδια ιστορία, την έβαλαν πάνω σε ζυγαριά, αλλά αυτή δεν είχε Βάρος κανένα. Της πρόσθεταν χρυσάφι μα αυτή πάλι χωρίς ζύγι χωρίς βάρος ήταν. Τότε ο ίδιος ξένος τους είπε αυτή είναι ουράνια καρδιά, δεν έχει βάρος στη γη, ότι κέρδιζε το παρέδιδε στην ανθρώπινη ανάγκη της διπλανής άγνωστης πόρτας και έτσι όλη η περιουσία της παραδόθηκε στον ουρανό, και όταν ήρθε η ώρα της δύο φτερά την σήκωσαν από την γη και παρέμεινε άϋλη, άβαρη και θαυματουργή.

Γεωργιος είπε...

Ο Θεός να τον αναπαυσει τον κυριο Ντίνο. Αυθεντικός και χωρις μάσκα. Κατηχητόπουλο της Αγίας Σοφίας. Πειραχτήρι και γατάκιας

ἐμπεσῶν εἰς λάκκον τις είπε...

... ϕαίνεται νὰ ὑπάρχουν
δύο εἴδη ϕαρισαϊσμοῦ...

ὁ γνωστός,

ποὺ εἶναι, ὅπως λέμε...
κυβέρνησις,
(ποὺ ϕοράει γραββάτα
καὶ κερδίζει σὲ ὑποκλίσεις)

καὶ ὁ ἄλλος, ποὺ κάνει
πὼς πιάνει τὰ ὀρεινά...

(ποὺ κερδίζει στὰ λάϊκς)

ἴσαμε νὰ πιάσει καρέκλα
καὶ ἀνοίξει τὸ κουτί τῆς Πανδώρας
καὶ τὸ ἀποτρόπαιο σουλατσάρει
στὶς λεωϕόρους

νὰ ζητάει τὰ ρέστα
καὶ δικαίωμα στὴν σύγχυση...