Ένα χρόνο πριν από την έναρξη της ελληνικής επανάστασης, στο αρχοντικό του ιατρού Μιχαήλ Ναύτη πραγματοποιούνται ανελλιπώς συναντήσεις των Φιλικών της Μικρασιατικής πόλης. Σε καμία όμως από αυτές τις συναντήσεις δεν επιτρεπόταν να συμμετέχει η σύζυγος του ιατρού, Κυριακή, ενώ ο Μιχαήλ δεν της εμπιστευόταν ποτέ το περιεχόμενο των συζητήσεων. Η γυναίκα του Ναύτη, αγνοώντας ως εκείνη τη στιγμή τον σκοπό των συναντήσεων ανησυχούσε μήπως ο άνδρας της είχε προβλήματα με τις τουρκικές αρχές. Έτσι ένα βράδυ αποφάσισε να μπει κρυφά στο γραφείο του, άνοιξε τον χαρτοφύλακα του συζύγου της και βρήκε χιλιάδες έγγραφα της Φιλικής Εταιρείας, τα περισσότερα από τα οποία ήταν αποκρυπτογραφημένα. Μόλις ο Μιχαήλ Ναύτης αντίκρισε τη γυναίκα και τα απόρρητα έγγραφα που είχαν παραβιαστεί, τρομοκρατήθηκε. Ο όρκος των Φιλικών ήταν μυστικός και μάλιστα ένα από τα άρθρα του έλεγε:
«Ορκίζομαι να μην φανερώσω το παραμικρόν από όσα σημείαι και τους λόγους της Εταιρείας, μήτε να σταθώ κατ’ ουδένα λόγον η αφορμή του να καταλάβωσιν άλλοι ποτέ ότι γνωρίζω περί τούτων, μήτε εις συγγενείς μου, μήτε εις πνευματικόν ή φίλον μου...»
Για εκείνον υπήρχαν δύο λύσεις: Είτε η γυναίκα του να πεθάνει, είτε να μυηθεί στην οργάνωση. Την κλείδωσε σε ένα δωμάτιο και αμέσως ενημέρωσε τα υπόλοιπα μέλη της Φιλικής Εταιρείας που βρίσκονταν στη Σμύρνη. Όταν έφτασαν στο αρχοντικό του, ο Μιχαήλ Ναύτης με δάκρυα στα μάτια τούς είπε:
«Πάρτε το πιστόλι μου αυτό και θυσιάστε την, αν πρόκειται με τη θυσία αυτή να μη διακινδυνεύσει η πατρίδα. Ας θαφτεί το τρομερό μυστικό μαζί της. Την αγαπώ πολύ, γιατί είναι η μητέρα του παιδιού μου, μα πρώτα έρχεται το συμφέρον της Πατρίδας.»
Τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας, βλέποντας ότι ο Ναύτης θα θυσίαζε ακόμη και τη γυναίκα του, αν έμπαινε εμπόδιο στην ελληνική επανάσταση, αποφάσισαν να μη σκοτώσουν την Κυριακή, αλλά να τη μυήσουν κι εκείνη στη Φιλική Εταιρία. Έτσι τον Μάρτιο του 1820, η Κυριακή Ναύτη ορκίστηκε στη μυστική οργάνωση. Συγκινητική ήταν η σκηνή της ορκωμοσίας της Κυριακούλας Ναύτη. Με το δεξί της χέρι πάνω στο εικόνισμα της Παναγίας, και με το αριστερό κρατώντας αναμμένο κερί, με δάκρυα στα μάτια και με τρεμάμενη φωνή, απήγγειλε τον όρκο των Φιλικών:
«Ορκίζομαι εις Σε, ώ ιερά πλην τρισαθλία Πατρίς. Ορκίζομαι εις τας πολυχρονίους βασάνους Σου. Ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα, τα οποία επί τόσους αιώνας έχυσαν και χύνουν τα ταλαίπωρα τέκνα Σου. Εις τα ίδια δάκρυα, χυνόμενα κατά ταύτην την στιγμήν, και εις την ελευθερίαν των ομογενών μου, ορκίζομαι ότι αφιερώνομαι όλως»
«εις Σε. Εις το εξής, Σύ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου. Το όνομα Σου, οδηγός των πράξεων μου και η ευτυχία Σου η ανταμοιβή των κόπων μου.
Θεία δικαιοσύνη ας εξάντληση επάνω εις την κεφαλήν μου όλους τους κεραυνούς της και το όνομα μου να είναι εις αποστροφήν και υποκείμενον κατάρας και αναθέματος των ομογενών μου, άνισως λησμονήσω, έστω και επί στιγμήν, τας δυστυχίας των και δεν εκπληρώσω το χρέος μου προς αυτούς».
Η Κυριακή Ναύτη έγινε έτσι η πρώτη, αλλά και η μοναδική γυναίκα μέλος της Φιλικής Εταιρείας που προετοίμασε το έδαφος για την αφύπνιση των Ελλήνων της Σμύρνης εναντίον του τουρκικού ζυγού. Μαζί με τον σύζυγό της συνέβαλε, κυρίως οικονομικά, στην προετοιμασία του ελληνικού επαναστατικού αγώνα.
Με δική της πρωτοβουλία, πραγματοποίησε μυστικούς εράνους στη Μικρασιατική πόλη και τον Μάρτιο του 1821 έστειλε με το ιστιοφόρο του Σπετσιώτη Χριστόδουλου Μέξη στη Μάνη σημαντικό αριθμό πολεμοφοδίων, τα οποία παρέλαβε ο ηρωικός αρματωλός Νικηταράς. Με αυτά εξοπλίστηκαν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, ο Αναγνωσταράς και άλλοι αγωνιστές και κατέλαβαν την Καλαμάτα, την πρώτη πόλη που ελευθερώθηκε από τον τυραννικό ζυγό των Τούρκων. Μια από τις πρώτες της αποστολές ως Φιλική ήταν η αποστολή 3.000 γροσίων στην υποδουλωμένη Ελλάδα, ενώ δεν δίστασε να πουλήσει τα κοσμήματα κι ένα μεγάλο μέρος της πατρικής της περιουσίας, για να ενισχύσει τον αγώνα για την ελευθερία. Έτσι στο πλευρό του συζύγου της εργάστηκε ηρωικά, μυστικά και εχέγγυα προσφέροντας χρήματα και κάνοντας μυστικούς εράνους στην Τουρκοκρατούμενη Σμύρνη. Εκείνη την εποχή εξάλλου στη Σμύρνη είχε συσταθεί η «Φιλόμουσος και Φιλάνθρωπος Γραικική Εμπορική Εταιρεία», τα κέρδη της οποίας διατίθεντο για την αγορά και προώθηση πολεμοφοδίων στην Επαναστατημένη Ελλάδα.
"Η συμβολή της Μικρασίας Χρ.Σολομωνιδη"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου