«ΑΚΡΟΒΑΤΩ»

 «Μετά το... μέγα "καταρρακτούι" του Νιαγάρα της Λεμύθου, σήμερα θα επισκεφθούμε τους πανέμορφους καταρράκτες της Χαντάρας στο διπλανό χωριό, το Φοινί. Όταν έφτασα εκεί, η απόλυτη γαλήνη που επιβάλλει ο ήχος του νερού εξαφάνισαν κάθε ίχνος άγχους. Έτσι, ως αντίδωρο, τους τραγούδησα το «Ακροβατώ» Ακροβατώ στη γραμμή του ορίζοντα Ακολουθώ σιγανά τα βήματά σου Χρυσή βροχή στα μαλλιά μου το δάκρυ σου και στην καρδιά μου μαχαιριά το βλέμμα το γαλανό Ψηλά στον ουρανό ασήμι λαμπερό θα κρεμάσω για χάρη σου Να κόβει τη νυχτιά να γίνεται φωτιά να 'ναι το φεγγάρι σου Ακροβατώ στη γραμμή του ορίζοντα και στην καρδιά μου μαχαιριά το βλέμμα το γαλανό Στην αμμουδιά χαραγμένα τα ονόματα αγκαλιαστά αργοσβήνουνε στο κύμα Στα πελαγίσια νερά ξανασμίγουνε κι ένα κοχύλι στο βυθό τον έρωτα τραγουδά