φλησκούνι 1. πολυετές και πολύκλαδο φυτό, έντονα αρωματικό, που διαθέτει τονωτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική 2. (συνεκδ.) το αφέψημα που παρασκευάζεται από το παραπάνω φυτό.
[ΕΤΥΜ. μεσν. < βλησκούνιν, υποκ. τού αρχ. βλήχων / γλήχων, αγν. ετύμου].
Εκεί που φύτρωνε φλησκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.
(Ν. Γκάτσος, Ο εφιάλτης της Περσεφόνης)
____
Απρόβλεπτες επιβιώσεις αρχαίων λέξεων και ονομάτων σε σημερινές νεοελληνικές λέξεις...
«έπ' ἀληθείας περί ἐλαχίστων μόνον λέξεων τῆς γλώσσης δύναταί τις νά εἲπῃ
ὅτι ὄντως ἀπώλοντο». (Γ. Χατζηδάκις. ΜΝΕ)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου