Τις δεκαετίες προ του 2000 όμως στο σαλόνι πολλών ελληνικών σπιτιών υπήρχε σε διάφορες παραλλαγές η ζωγραφιά «Η πορεία εις Εμμαούς», που εικονίζει τον Χριστό να περπατά μαζί με δύο μαθητές, τον Λουκά και τον Κλεόπα. Συζητούσαν μαζί του για όλα όσα έγιναν στην Ιερουσαλήμ μετά το Πάθος του. Εκείνος, ως ξένος και άγνωστος, τους εξηγούσε τις γραφές. Στο τέλος μόνο αναγνώρισαν τον διδάσκαλό τους.

Στη σκηνή αυτή, οι μαθητές που περπατούσαν απογοητευμένοι και πληγωμένοι και αναγνώρισαν τελικά στο πρόσωπο του συνοδοιπόρου τον Αναστημένο Κύριο, όταν έφυγε είπαν μεταξύ τους ότι οι καρδιές τους σε όλη τη διαδρομή «καιόμεναι ήσαν».
❝ καὶ εἶπον πρὸς ἀλλήλους· οὐχὶ ἡ καρδία ἡμῶν
καιομένη ἦν ἐν ἡμῖν, ὡς ἐλάλει ἡμῖν ἐν τῇ ὁδῷ
καὶ ὡς διήνοιγεν ἡμῖν τὰς γραφάς;❞
ἐγνώσθης αὐτοῖς,
ὧν καὶ πρὸ τούτου αἱ καρδίαι
πρὸς γνῶσίν Σου ἀνεφλέγοντο·❞
(μετάφρ.)
❝ καθώς ευλογούσες τον άρτο
τους γνωρίστηκες·
πριν από αυτό όμως οι καρδιές τους
από τον πόθο φλέγονταν
να Σε γνωρίσουν ❞
~ Λίγοι γνωρίζουν την Εμμαούς, πολλοί όμως την έχουν περπατήσει. ❧
______________

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου