Οι μέλισσες δεν θυμούνται. Δεν θυμούνται ποιο λουλούδι τους άνοιξε πιο όμορφα. Δεν κρατούν σημειώσεις για το ποιο άνθος τις κέρασε πιο πολύ νέκταρ ή ποιο τις άφησε νηστικές. Πετούν. Μαζεύουν. Προχωρούν. Δεν έχουν χρόνο για πίκρες.
Ούτε για εγωισμούς. Ούτε περιμένουν το τέλειο λουλούδι. Δουλεύουν με ό,τι υπάρχει — και φτιάχνουν κάτι που αξίζει. Και κάπως έτσι φτιάχνεται το μέλι.
Όχι με συνθήκες ιδανικές. Αλλά με συνέπεια. Υπομονή. Και μια απλή απόφαση: να μην μείνεις κολλημένος σε ό,τι δεν σου έδωσε. Αλλά να προχωρήσεις στο επόμενο λουλούδι. Ίσως είναι ένα μάθημα για όλους μας. Δεν χρειάζεται να θυμάσαι ποιος δεν σου φέρθηκε καλά. Απλώς συνέχισε να μαζεύεις ό,τι καλό βρίσκεις.
Και φτιάξε κάτι γλυκό από όλα αυτά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου