Πέμπτη 28 Αυγούστου 2025

Αφιερωμένο σε όλους εσάς που καθημερινά μας συντροφεύετε στο μοναχικό μας ταξίδι...

4 σχόλια:

Νεκτάριος είπε...

Ένα δέντρο στις παρυφές ποταμού με κλαδιά γεμάτα καρπούς, ολόγυρα απλωμένα σαν χέρια που αφήνονται να προσφέρουν, ή κάτι να παραλάβουν, ή κάποιον να κρατήσουν, επιλογές ανοιχτές στις ανάγκες του διαβάτη...

ἐμπεσῶν εἰς λάκκον τις είπε...

... γιὰ τὴν ϕιλοξενία, στοῦ Τρελλογιάννη,

τὴν... εὐσκιόϕυλλη...
μὲ τ' αναπάντεχα κεράσματα,

τὰ λόγια, θά 'ναι πάντα λίγα,
καὶ ἡ εὐγνωμοσύνη μας...

ἐκ βάθους καρδίας...

ε ὐ χ α ρ ι σ τ ο ῦ μ ε !
(ὁ ἐμπεσῶν... τις καὶ... ὁ λάκκος τῶν ἐμμονῶν...!
ποὺ... ἐδῶ γύρω, ὅλο... καὶ...

πελεκιοῦνται καὶ παλεύονται... !)


Άγνωστος είπε...

Ωραίο τραγούδι "προσευχής".

Αφιερωμένο και από μένα το επόμενο single...
https://youtu.be/8saMzMeUoI0?si=2KL_kfolMxxORmCr

σαλός είπε...

έχοντας
κοινό στόχο
και επί πλέον έχοντας
αδελφούς με κοινό στόχο,
δεν είναι καθόλου μοναχικό το ταξίδι,

ευχαριστίες
και κυρίως και πρωτίστως,
δοξολογίες!