"...και Ζαχαρίας ταύτην υποδέχεται!"

Μάρτυρες Πίστεως και λαθρομετανάστες

Έρχεται πειρασμός με τους λαθρομετανάστες … Θα έχουμε διωγμό εναντίον της Ελλάδος και κυρίως εναντίον των Ορθοδόξων! Θα έχουμε 
και Μάρτυρες. Να μείνουμε σταθεροί και αν θέλει ο Θεός, να δώσουμε 
και το αίμα μας για τον Χριστό μας. Θα είναι πολύ μεγάλη μας τιμή και πολύ μεγάλος ο μισθός μας στον ουρανό. 

Πριν πούμε το Δι’ ευχών θα ήθελα να πω δυο λόγια που έχουν σχέση με την επικαιρότητα. Γνωρίζετε ότι η Πατρίδα μας υφίσταται επίθεση και προσπαθούν οι εχθροί της Πίστεως αναίμακτα, αλλά ίσως όχι μέχρι το τέλος, να καταλάβουν την Πατρίδα μας ή να την πληγώσουν.
Και γι’ αυτό μας έχουν έλθει αυτά τα στίφη των λαθρομεταναστών μουσουλμάνων, ή πιο σωστά μωαμεθανών στην πλειοψηφία τους, οι οποίοι τώρα βέβαια με την ανοχή είτε την σύμπραξη κάποιων από το Κράτος προωθούνται και στην ενδοχώρα.
Θα ήθελα να πω μία πρώτη σκέψη ότι αυτή όλη η μετακίνηση άρχισε από την στιγμή που κάναμε μια προδοσία μεγάλη της Πίστεως, δηλαδή αναγνωρίσαμε μια ψευδοεκκλησία, ένα ψευδοεκκλησιαστικό μόρφωμα, την λεγόμενη «αυτόνομη εκκλησία της Ουκρανίας» και αμέσως μετά ήρθαν αυτά τα δεινά, τα προμηνύματα μάλλον των δεινών της Πατρίδος μας.
Και βεβαίως είχε προηγηθεί η μεγαλύτερη προδοσία της Πίστεως συνοδικά, στην ψευδοσύνοδο αυτή που έγινε στην Κρήτη, στο Κολυμπάρι. Και είναι βεβαίως γνωστό σε όλους ότι υπάρχει ο πνευματικός νόμος που λέγει ότι όταν ένας λαός προδίδει την Πίστη του, την Ορθοδοξία, μετά θα έχει εθνικές συμφορές. εθνικές δυσκολίες μεγάλες.
Και οπωσδήποτε αυτό το βλέπουμε στην περίπτωση των Εβραίων στην Παλαιά Διαθήκη αλλά και στην δική μας περίπτωση. Χάσαμε την Πόλη, την Κωνσταντινούπολη, λίγους μήνες μετά την προδοτική εκείνη λειτουργία, συλλειτουργία, με τους αιρετικούς, τους παπικούς στην Αγία Σοφία.
Έτσι και τώρα λοιπόν. Διέρρευσε πρόσφατα μία κατάθεση ενός μωαμεθανού, Σομαλού στην καταγωγή, ο οποίος ανακρίθηκε από τις Ελληνικές αρχές στη Σάμο και είπε ότι ήτανε υπόδικος για θάνατο, θανατοποινίτης στην πατρίδα του στην Σομαλία, κι εκεί του πρότειναν, αν θέλει να ζήσει, να πάει να γίνει ομολογητής για την πίστη του. Δηλαδή για την ψευτοπίστη αυτή, την πίστη την αντίχριστη των μωαμεθανών. Κι εκείνος φυσικά δέχτηκε. Τον πήγαν στην Τουρκία σε κάποιο στρατόπεδο χαμένο στο πουθενά κι εκεί εκπαιδεύτηκε αρκετούς μήνες στις μάχες των πόλεων. Δηλαδή στο να μπορεί να κινείται άνετα και να κάνει φόνους και καταστροφές μέσα σε πόλεις. Και στην συνέχεια τον προώθησαν στην Ελλάδα και τον συνέλαβαν στην Σάμο. Και αυτός ο ίδιος αποκάλυψε ότι έχουν εντολή, όταν θα πάρουν το μήνυμα μέσω ενός sms που θα έλθει στο δορυφορικό κινητό τους, να αρχίσουνε την επίθεση αδιακρίτως και θα φονεύουν μικρούς και μεγάλους. Θα πάρουν όπλα από κάποιους Έλληνες προδότες, ήδη έχουνε αδειάσει πολλά στρατόπεδα. Υπάρχουνε πολλά όπλα στις αποθήκες και αυτοί έχουν ως αποστολή να συγκροτήσουν πυρήνες και να επιτεθούν στην Ορθόδοξη Ελλάδα.
Είναι αξιοσημείωτο ότι πολλούς από αυτούς τους υποδέχονται στα νησιά μας Εβραίοι, πολίτες του Ισραήλ, και το δηλώνουν κιόλας. Τι δουλειά έχουνε οι Εβραίοι να υποδέχονται αυτούς τους λαθρομετανάστες στην Πατρίδα μας; Μήπως πληρώνονται από τα ίδια αφεντικά και οι μεν και οι δε; Γιατί και αυτοί εδώ που έρχονται εδώ δεν είναι λαθρομετανάστες όπως το ξέρετε. Με πανάκριβα κινητά και με αρκετά χιλιάρικα στα χέρια. Τους πληρώνουνε για να ‘ρθουν.
Κι εκείνο που θα ήθελα να σημειώσω είναι αυτό που είπε, ότι ήρθαμε, ερχόμαστε με διατεταγμένη αποστολή να αγωνιστούμε για την πίστη μας, είπε αυτός ο Σομαλός. Δηλαδή την μωαμεθανική πίστη, που σημαίνει ότι θα μας έλθει κάποιος πειρασμός που θα αφορά την Πίστη μας. Ήδη είδαμε στην Θεσσαλονίκη να μαχαιρώνουνε δύο ανθρώπους που κάναν τον σταυρό τους έξω από μία Εκκλησία. Και μια κοπέλα επίσης, ένας απ’ αυτούς την χαστούκισε, επειδή έκανε τον σταυρό της. Είδαμε επίσης να καίνε μία Αγία Τράπεζα στην Μυτιλήνη. Ήθελαν να κάψουν την Εκκλησία αλλά δεν τα κατάφεραν απ’ ότι φαίνεται.
Και επομένως υπάρχει μεγάλη πιθανότητα, όπως έμαθα και από έναν άγιο Γέροντα, ότι θα έχουμε διωγμό εναντίον της Ελλάδος και κυρίως εναντίον των Ορθοδόξων, και θα έχουμε και Μάρτυρες. Επομένως θα κριθούμε για την Πίστη μας και γι΄αυτό σκέφτηκα, πάλι κατά παρότρυνση αυτού του αγίου ανθρώπου, να σας μοιράσω την εικόνα του Αγίου Ευγενίου του Ροντιόνωφ, ο οποίος θυσίασε την ζωή του γιατί δεν θέλησε να αρνηθεί την Πίστη του.

Οι Τσετσένοι που τον είχαν συλλάβει τον επίεζαν να βγάλει τον σταυρό του, να αρνηθεί ουσιαστικά με αυτήν την πράξη το πιστεύω του, κι εκείνος επ’ ουδενί δέχτηκε και του έκοψαν το κεφάλι. Και έγινε έτσι νέος Μάρτυρας.
 
Πιθανότατα να έχουμε και νέους Μάρτυρες. Δηλαδή, μ’ αυτόν τον πειρασμό τώρα, τον ξεσηκωμό που έχει σχεδιαστεί από τις αντίχριστες, προφανώς σιωνιστικές, δυνάμεις εναντίον της Ορθόδοξης Ελλάδος. Όμως, δεν πρέπει να δειλιάσουμε. Να μείνουμε σταθεροί και αν θέλει ο Θεός, να δώσουμε και το αίμα μας για τον Χριστό μας. Θα είναι πολύ μεγάλη μας τιμή και πολύ μεγάλος ο μισθός μας στον ουρανό.
Αυτά έχω να πω στην αγάπη σας. Βέβαια οι άγιοι μας είπαν, μας έχουν προειδοποιήσει ότι αυτό το «κακό» [εντός εισαγωγικών θα το λέγαμε γιατί τίποτα δεν είναι κακό, το μόνο κακό είναι η αμαρτία και αυτό το κάνουμε μόνοι μας, αυτοί όλοι πολύ μεγάλο καλό θα μας κάνουν διότι θα αναδυθούν και πολλοί Μάρτυρες], τέλος πάντων, αυτό όλο θα κρατήσει πολύ λίγες ημέρες. Δύο με τέσσερις ημέρες μας έχουνε πει οι άγιοι. Και πιο πολύ πειρασμό θα έχουνε οι μεγάλες πόλεις : Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Βόλος, Λάρισα…  Όλοι μας όμως πρέπει να κάνουμε προσευχή, να είμαστε με μετάνοια, έτσι ώστε να γίνει όσο γίνεται λιγότερο.
 Να είναι λιγότερος ο πειρασμός και οπωσδήποτε να ομολογήσουμε, αν κληθούμε, την Πίστη μας με παρρησία. Να μην δειλιάσουμε έτσι ώστε να δοξαστεί το όνομα του Θεού. Σε κάθε περίπτωση πάντως, να είμαστε ειρηνικοί και να προσευχόμαστε για να γίνει το θέλημα του Θεού και να σωθούμε ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι και να σωθεί και η Πατρίδα μας.

απομαγνητοφώνηση Φαίη 

“Μια δαιμονική πίστη και μια ψεύτικη εκκλησία ετοιμάζεται να ανατείλει...“

~ Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

 
Αν δεν μάθεις να παραμένεις ανενόχλητος από τις περιπέτειες της ζωής, συνεχώς θα ταράσσεσαι και το αίτιο θα είναι η αντίθεση του εαυτού σου με εκείνο που σου έρχεται.
Μάθε λοιπόν να είσαι ήρεμος και αδιάφορος ως προς όλα.
Ό,τι θα σου έρθει, και ο μεγαλύτερος πειρασμός και η μεγαλύτερη δυσκολία και ο μεγαλύτερος θάνατος, ύψος, βάθος, ό,τι και αν είναι αυτό δέξου το εσύ σαν κάτι το καλώς ερχόμενο, γνωρίζει ο Θεός.

Με αυτό θα συνεργήσει ο Θεός να πας στην δική του Βασιλεία. Να συμφιλιώνεσαι με τις περιπέτειες της ζωής.
Όποιος δεν ξέρει να ζει και να κινείται άνετα μέσα στις δυσκολίες, δεν θα γίνει ποτέ άνθρωπος της προσευχής.
Αυτό σημαίνει ότι δεν θα προσευχηθώ για να μου φύγουν οι δυσκολίες, όπως κάνουμε συνήθως εμείς οι άνθρωποι, αλλά θα προσευχηθώ να συμφιλιωθώ με τις θλίψεις και τις δυσκολίες που μου έρχονται, για να μπορέσω να μείνω με τον Θεό.
+Γέροντα Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

Ο άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης της Μονής Οσίου Δαυΐδ στην Εύβοια (1920-1991)

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α΄. 

Τῆς ἐρήμου πολίτης. 

 Λιβισίου τόν γόνον, καί Εὐβοίας τό καύχημα, ἐν ἐσχάτοις χρόνοις φανέντα, μοναστῶν φίλον γνήσιον, Ἰάκωβον τιμήσωμεν πιστοί,τόν νέον ἡσυχίας ἐραστήν, τὸν παρέχοντα ἰάσεις παντοδαπάς, τοῖς εὐλαβῶς κραυγάζουσι· Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, Δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, Δόξα τόν ἐν ἐσχάτοις χρόνοις καί καιροίς σὲ ἁγιάσαντι.

ΕΔΏ

Διαβάστε επίσης :Το μοναστήρι όπου ασκήθηκε ο Άγιος Ιάκωβος στην Εύβοια!

Ἰησοῦς Χριστός : Ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος, ἡ κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας καί ὁ πρῶτος ἄνευ ἴσων

Πρωτοπρεσβ. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος

Μόλις πού χρειάζεται νά τονισθεῖ ἡ βασικώτατη, χιλιομαρτυρημένη καί διαχρονική θέση τῆς Ὀρθοδόξου διδασκαλίας ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι Σῶμα Χριστοῦ καί ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ἡ Κεφαλή τοῦ Σώματος. Αὐτός εἶναι ὁ πρῶτος ἄνευ ἴσου καί ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος τοῦ Ὀρθοδόξου Οἰκοδομήματος.

Στό κατά Ματθαῖον Εὐαγγέλιο διαβάζουμε : «Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς˙ οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς, λίθον, ὅν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλήν γωνίας˙ παρά Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καί ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;… καί ὁ πεσών ἐπί τόν λίθον τοῦτον συνθλασθήσεται˙ἐφ’ὅν δ΄ἄν πέσῃ, λικμήσει αὐτόν»[1]. Δηλ. «Τούς λέγει ὁ Ἰησοῦς (τούς Ἰουδαίους)˙ ποτέ, λοιπόν, δέν διαβάσατε στίς Γραφές˙ λίθον, δηλ. Ἐμένα, τόν ὁποῖο ἀπέρριψαν οἱ κτίστες, δηλ. ἐσεῖς οἱ οἰκοδόμοι τοῦ λαοῦ, ἔγινε ἀκρογωνιαῖος λίθος στήν πνευματική οἰκοδομή τοῦ Θεοῦ, δηλ. στήν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἔγινε ἀπό τόν Θεό καί εἶναι ἀξιοθαύμαστη στά μάτια σας;… Ἐκεῖνος δέ, ὁ ὁποῖος θά πέσει ἐναντίον τοῦ ἀκρογωνιαίου αὐτοῦ λίθου, θά κατατσακισθεῖ˙ καί σέ ὅποιον πέσει πάνω ὁ βαρύς αὐτός λίθος, θά τόν κάνει συντρίμμια καί σκόνη».

Στίς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, ὁ Ἀπόστολος Πέτρος λέγει : «Οὗτός ἐστιν ὁ λίθος ὁ ἐξουθενωθείς ὑφ’ὑμῶν τῶν οἰκοδομούντων, ὁ γενόμενος εἰς κεφαλήν γωνίας»[2]. Δηλ. «Αὐτός εἶναι ὁ λίθος, τόν ὁποῖο ἐσεῖς, οἱ πρωτοστατοῦντες στήν πνευματική οἰκοδομή τοῦ Ἰσραήλ, τόν περιφρονήσατε ὡς ἄχρηστο, καί ὁ ὁποῖος ἐν τούτοις ἔγινε θεμελιακό ἀγκωνάρι στή νέα πνευματική οἰκοδομή Ἰσραηλιτῶν καί εἰδωλολατρῶν».

Ὁ ἴδιος Ἀπόστολος σέ ἄλλο σημεῖο λέγει : «…εἴπερ ἐγεύσασθε ὅτι χρηστός ὁ Κύριος. Πρός ὅν προσερχόμενοι, λίθον ζῶντα, ὑπό ἀνθρώπων μέν ἀποδεδοκιμασμένον, παρά δέ Θεῷ ἐκλεκτόν, ἔντιμον…». Δηλ. «Εἶναι φυσικό νά αἰσθανθεῖτε τόν ἔντονο αὐτόν πόθο τῆς πνευματικῆς τροφῆς, ἐφ’ ὅσον γευθήκατε καί ἀπό τήν προσωπική σας πεῖρα γνωρίσατε, ὅτι ὁ Κύριος εἶναι πάντοτε εὐεργετικός καί ἀγαθός. Νά προσέρχεσθε δέ πάντοτε μέ ἱερό πόθο καί εὐλάβεια πρός τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὁ Ὁποῖος εἶναι ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς Ἐκκλησίας, ζωή καί πηγή τῆς ζωῆς, πού ἀπό μέν τούς ἀνθρώπους ἔχει ἀποδοκιμασθεῖ καί περιφρονηθεῖ, ὅπως φάνηκε ἀπό τό γεγονός τῆς σταυρώσεως, ἐνώπιον ὅμως τοῦ Θεοῦ εἶναι ἐκλεκτός καί τιμημένος». Λίγο παρακάτω σημειώνει ὁ Ἀπόστολος Πέτρος : «… διότι περιέχει ἐν τῇ γραφῇ˙ ἰδού τίθημι ἐν Σιών λίθον ἀκρογωνιαῖον, ἐκλεκτόν, ἔντιμον καί ὁ πιστεύων ἐπ’αὐτῷ οὐ μή καταισχυνθῇ[3]». Δηλ. «Διότι, περιέχεται στήν Ἁγία Γραφή ἡ θεόπνευστη αὐτή φράση˙ Νά, θέτω στή Σιών ἀκρογωνιαῖο, θεμελιακό λίθο, πού θά βαστάζει καί θά συγκρατεῖ στερεά τό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας, λίθο ἐκλεκτό, πολύτιμο, καί ἐκεῖνος, πού πιστεύει καί στηρίζεται πάνω σ’αὐτόν, δέν θά ντροπιασθεῖ».

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος λέγει : «… ἰδού τίθημι ἐν Σιών λίθον προσκόμματος καί πέτραν σκανδάλου, καί πᾶς ὁ πιστεύων ἐπ’αὐτῷ οὐ καταισχυνθήσεται»[4]. Δηλ. «… Νά, ἐγώ θέτω στήν Ἱερουσαλήμ ἀκρογωνιαῖο θεμέλιο λίθο, τόν Ἰησοῦ Χριστό, στόν Ὁποῖο, ὅμως, θά σκοντάπτουν καί σάν σέ πέτρα σκανδάλου θά πίπτουν ὅσοι δέν πιστεύουν. Ἀντιθέτως, καθένας, πού πιστεύει καί θεμελιώνεται πάνω σ’Αὐτόν, δέν θά ντροπιασθεῖ». Σέ ἄλλο σημεῖο λέγει ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν : «… ἐποικοδομηθέντες ἐπί τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καί προφητῶν, ὄντος ἀκρογωνιαίου αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ»[5]. Δηλ. «Ἔχετε δέ κτιστεῖ πάνω στό πνευματικό θεμέλιο τῶν Ἀποστόλων καί τῶν προφητῶν σέ μία πνευματική οἰκοδομή, τήν Ἐκκλησία, τῆς ὁποίας ἀκρογωνιαῖος καί θεμελιακός λίθος εἶναι αὐτός οὗτος ὁ Ἰησοῦς Χριστός».

Ὁ ἴδιος Ἀπόστολος σέ ἄλλο σημεῖο λέγει : «…καί αὐτόν (τόν Χριστόν) ἔδωκε κεφαλήν ὑπέρ πάντα τῇ ἐκκλησίᾳ, ἥτις ἐστί τό σῶμα αὐτοῦ…»[6]. Δηλ. «Τόν ἔνδοξο αὐτόν Κύριό μας τόν κατέστησε κεφαλή στήν Ἐκκλησία παραπάνω ἀπ’ὅλα. Αὐτή δέ ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό σῶμα Του». Σέ ἄλλο σημεῖο λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος : «… καί αὐτός (ὁ Χριστός) ἐστίν ἡ κεφαλή τοῦ σώματος τῆς ἐκκλησίας˙ ὅς ἐστιν ἀρχή, πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἵνα γένηται ἐν πᾶσι αὐτός πρωτεύων…»[7]. Δηλ. «Καί αὐτός εἶναι ἡ κεφαλή καί ὁ ἀρχηγός τοῦ σώματος, δηλ. τῆς Ἐκκλησίας˙ ἡ ἀρχή καί ἡ ζωοποιός δύναμη τῆς Ἐκκλησίας, ὁ πρῶτος, πού ἀναστήθηκε ἀπό τούς νεκρούς, γιά νά γίνει Αὐτός, καί ὡς ἄνθρωπος, πρῶτος σέ ὅλα».

Τά ἀνωτερω τά ἀναφέρουμε, διότι, πρόσφατα διατυπώθηκε ἡ ἑσφαλμένη ἄποψη ὅτι «ἡ Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας μας ἐπὶ τῆς γῆς εἶναι ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης»[8].

Ἡ ἀνωτέρω τοποθέτηση παρουσιάζει μία στρεβλωμένη ἐκκλησιολογία καί συστοιχεῖται μέ τούς οἰκουμενιστικοῦ φρονήματος Μητροπολῖτες Περγάμου Ἰωάννη Ζηζιούλα[9], Σηλυβρίας κ. Μάξιμο[10] καί Ἀρχιεπίσκοπο Ἀμερικῆς Ἐλπιδοφόρο[11], οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀναλάβει ἐδῶ καί καιρό τό ἀποδομητικό τῆς Ὀρθοδοξίας ἔργο τῆς ἐπιβολῆς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ὡς πρώτου ἄνευ ἴσων καί ὡς Πάπα τῆς Ἀνατολῆς στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.

Οἱ συνέπειες τῆς ἀνωτέρω θέσεως εἶναι τραγικές. Ἀποτελεῖ προσβολή καί βλασφημία ἔναντι τοῦ ἰδίου τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Διαστρέφει, μεταλλάσσει καί τῷ ὄντι καταστρέφει καί διαλύει τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Εἰσάγει βατικάνεια, παπικά πρότυπα. Φέρνει τό πρωτεῖο ἐξουσίας τοῦ αἱρεσιάρχη Πάπα Ρώμης μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ἐκτοπίζει τόν Θεάνθρωπο καί Τόν ἀντικαθιστᾶ μέ τόν ἄνθρωπο. Ἐξοβελίζει τόν Θεανθρωποκεντρικό χαρακτήρα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί σκορπίζει τό οὑμανιστικό, ἀνθρωπιστικό πνεῦμα ὡς ἰό μέσα της. Ὑποβιβάζει, ἀπομειώνει καί θρησκειοποιεῖ τήν ἀποκαλυφθείσα ἁγία Ὀρθόδοξη πίστη καί εὐσέβεια. Ἀποτελεῖ προσωπολατρεία, ἡ ὁποία καταλήγει σέ εἰδωλολατρεία, ἀπιστία καί ἀθεΐα, διότι λατρεύει καί προσκυνεῖ ὡς Θεό ἀντί τοῦ Κτίστου τό κτίσμα, ἀντί τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ τόν κοινό, θνητό, ἁμαρτωλό ἄνθρωπο Πατριάρχη, ὁ ὁποῖος, ὡς γνωστόν, ἔχει αἱρετίζον, οἰκουμενιστικό, κολυμπάριο φρόνημα καί φέρει τήν κύρια εὐθύνη γιά τό ὑφιστάμενο σχίσμα στήν Ὀρθοδοξία, ἐξαιτίας τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας ὡς «ἐκκλησίας» καί τῆς ἀποδόσεως σ’αὐτούς «τόμου αὐτοκεφαλίας». Οὐσιαστικά ἀποτελεῖ ἀπιστία καί ἀσέβεια ἔναντι τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ.

Ὁ ἅγιος Μακάριος ὁ Πάτμιος, ἐκτός τῶν ἄλλων πολλῶν ἁγίων, πού ἔχουν γράψει ἐναντίον τοῦ πρωτείου τοῦ Πάπα, ἀπαντώντας στοὺς Παπικοὺς καὶ Λατινόφρονες, οἱ ὁποῖοι ἔλεγαν ὅτι ἕνας Ἐπίσκοπος (καὶ συγκεκριμένα τότε ὁ Ἐπίσκοπος Ῥώμης), εἶναι τάχα ἡ κεφαλὴ τῆς ὀρατῆς Ἐκκλησίας, σημειώνει πὼς ἀπὸ τὴν αἵρεση αὐτὴ φυτρώνουν οἱ ἑξῆς βλασφημίες :

α) Ὅτι ὁ Χριστὸς, ὅταν ἦταν  στὴ γῆ εἶχε κάθε ἐξουσία, καὶ ὅταν ἀνελήφθη τὴν ἔχασε.

β) Ὅτι ἡ ἔνσαρκη οἰκονομία προξένησε ζημιά μεγάλη στὸν Χριστό, ἐπειδὴ, πρίν γίνει ἄνθρωπος, ἦταν δεσπότης, καὶ βασιλιάς οὐρανοῦ καὶ γῆς, καὶ ὅταν σαρκώθηκε τοῦ πῆρε τὴν βασιλεία τῆς γῆς ὁ Πάπας.

γ) Ἂν ἄνθρωπος (ὅπως ὁ Πάπας ἤ ὁ Πατριάρχης) καὶ ὄχι ὁ Χριστός, εἶναι κεφαλὴ τῆς ἐπὶ γῆς Ἐκκλησίας, τότε ἐπακολουθεῖ ζημιά μεγάλη στὸ Σώμα τῆς Ἐκκλησίας, ἐπειδὴ ὑστερήθῃκε τέτοια κεφαλὴ παντοδύναμη, πάνσοφη, προγνώστη τῶν μελλόντων, εὐσπλαγχνικώτατο, καθὼς εἶναι ὁ Χριστός, καὶ καταδικάσθηκε νὰ ἔχει μία κεφαλὴ βρωμερή, φθαρτή, ἡ ὁποία δὲν ἔχει γνώση τῶν μελλόντων, καὶ ἄλλα ἄτοπα, ὅσα προέρχονται ἀπὸ τὴν ἀθλία κατάσταση τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως.

δ) Ἀνίσως ὁ Χριστὸς τώρα, πού εἶναι στὸν οὐρανὸ μὲ τὴν σάρκα, δὲν ἐξουσιάζει τὴν γῆ, οὔτε, ὅταν ἦταν στὴν γῆ, δὲν ἐξουσίαζε τὸν οὐρανό, διότι ἐκεῖνο, πού τὸν ἐμποδίζει τώρα, καὶ τότε τὸν ἐμπόδιζε.

Καὶ συνεχίζει ὁ Ἅγιος μὲ μιὰ πολὺ σημαντικὴ παρατήρηση˙ εἶναι ἀδύνατον, λέγει, νὰ ἔχει ἄνθρωπο γιὰ κεφαλὴ της ἡ Ἐκκλησία, ἐπειδὴ χρειάζεται μιά κεφαλὴ ἀεὶ ζῶσα, ἀεὶ ζωοποιοῦσα, ἀεὶ ἀγιάζουσα. Καὶ τί γίνεται μάλιστα, ὅταν αὐτὴ ἡ «κεφαλὴ» ἀποθνήσκει; Μήπως συναποθνήσκει καὶ ἡ Ἐκκλησία, καὶ πάλι ἀνασταίνεται μετὰ τὴν χειροτονία τοῦ ἄλλου; Ποιά εἶναι ἡ Κεφαλὴ τῆς ἐπὶ γῆς Ἐκκλησίας κατὰ τὸ διάστημα μεταξὺ τῆς κοιμήσεως ἑνὸς Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καὶ τῆς ἐκλογῆς τοῦ διαδόχου του; Ἄν ἀπαντήσει κάποιος ὅτι γιὰ ἐκείνο τό διάστημα Κεφαλὴ τῆς ἐπὶ γῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὁ Χριστός, τότε θά ἔλθει ὁ ἅγιος Μακάριος ὁ Καλογερᾶς καί θά τόν ρωτήσει : Ὥστε ὁ Χριστὸς ἔπεται νὰ παρακαλεῖ, πότε νὰ πεθάνει ὁ Πατριάρχης, γιὰ νὰ φανεῖ καὶ αὐτὸς κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας του, καὶ πάλι, ὅταν χειροτονηθεῖ ὁ Πατριάρχης, νὰ λυπᾶται, ἐπειδή ἔχασε τὴν ἐξουσία;

Ὁ ἅγιος Πατριάρχης Άλεξανδρείας Μελέτιος ὁ Πηγᾶς σημειώνει πὼς δὲν εἶναι ἄλλη ἡ Κεφαλὴ τῆς ἐπὶ γῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀλλη τῆς οὐρανίου, ἀλλὰ Μία Κεφαλὴ ἐν ούρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς : «Σῶμα γὰρ τοῦ Σωτῆρος ἡ τοῦ Σωτῆρος Ἐκκλησία, ἧς κεφαλή μόνος αὐτός, οὐδὲ γὰρ δικέφαλον τὸ τοῦ Χριστοῦ σῶμα».

Ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Κύριλλος Λούκαρις σημειώνει ὅτι «ὅποιος λέγει πῶς ὁ πάπας τῆς Ῥώμης (ἤ ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ἤ κάποιος ἄλλος Ἐπίσκοπος) εἶναι κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὄχι ὁ Χριστός, ἀνάθεμα».

Καί τέλος, στήν Ὁμολογία Πίστεως, πού συντάχθηκε ἀπὸ τήν Πανορθόδοξη Σύνοδο τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ 1721 ἐπισημαίνεται πὼς «οὐδεμίαν ἄλλην ἥντινα οὖν κεφαλὴν ἀποδέχεσθαι ἐν αὐτῇ τῇ ἀποστολικῇ Ἐκκλησίᾳ, εἰμὴ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν μόνον»[12].

---

[1] Ματθ. 21, 42, 44 καί Μάρκ. 12, 10 καί Λουκ. 20, 17 καί Α΄ Πέτρ. 2, 7.

[2] Πράξ. 4, 11.

[3] Α΄ Πέτρ. 2, 3-4, 6.

[4] Ρωμ. 9, 33.

[5] Ἐφ. 2, 20.

[6] Ἐφ. 1, 22-23.

[7] Κολ. 1, 18.

[8] Σπάρτης Εὐστάθιος : Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης, 25-10-2019, https://katanixi.gr/2019/11/04/σπάρτης-κεφαλή-της-εκκλησίας-ο-οικουμ/, (ἠχητικό) Σπάρτης : Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης, https://katanixi.gr/2019/11/05/ηχητικό-σπάρτης-κεφαλή-της-εκκλησίας/, https://www.youtube.com/watch?time_continue=838&v=bBIR-1PugmI

[9] Σχ. βλ. τήν «εὐχαριστιακή ἐκκλησιολογία», τήν ὁποία κηρύσσει ὁ Περγάμου. Χαρακτηρίζεται ἡ «εὐχαριστιακή ἐκκλησιολογία» ὡς ὁ Δούρειος ἵππος, μέσω τοῦ ὁποίου θά ἑνωθεῖ τό μεγαλύτερο τμῆμα τῶν μελῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέ τό Βατικανό. (Ἡ αἵρεση τῆς εὐχαριστιακῆς ἐκκλησιολογίας συνδέεται μέ τό Πρωτεῖο τοῦ Πάπα). Ὁ Σεβ. Περγάμου ἀναπτύσσει τήν θεωρία τῆς ἱερότητος τοῦ πρωτείου τοῦ Πάπα, τό ὁποῖο ἡ ἐκκοσμικευμένη Ὀρθοδοξία δέν ἠδύνατο νά  κατανοήσει. Ὁ ἴδιος ὁ Περγάμου ἔχει πεῖ : «Κοσμικοί παράγοντες, οἱ ὁποῖοι κυριαρχοῦσαν τότε στήν ἐκκοσμικευμένη Ὀρθοδοξία δέν τῆς ἐπέτρεψαν νά δεῖ τήν Ἱερότητα τοῦ πρωτείου» καί «Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἀνάγκη τό παπικό πρωτεῖο». Σχ. βλ. «Βαρύταται κατηγορίαι ἐπί αἱρέσει ἐναντίον τοῦ φιλοπαπικοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Περγάμου», Ὀρθόδοξος Τύπος  (13-4-2012) 1,7 καί Bose Ἰταλίας, Ὀρθόδοξος Τύπος (16-7-1999) καί  Ὀρθόδοξος Χριστιανικός Ἀγωνιστικός Σύλλογος «ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ» καί Φιλορθόδοξος Ἕνωσις «ΚΟΣΜΑΣ ΦΛΑΜΙΑΤΟΣ», «Οἱ βασικές κακοδοξίες τοῦ αἱρετικοῦ ἐπισκόπου κ. Ζηζιούλα», Κοσμᾶς Φλαμιάτος 10 (Σεπτέμβριος-Ὀκτώβριος 2011) 15).

[10] Σχ. βλ. ἡμέτερον κείμενο «Μιά ὀρθόδοξη κριτική ματιά στήν παρουσίαση τῆς μελέτης τοῦ Μ. Ἀρχιδιακόνου Μαξίμου γιά τό πρωτεῖο ἀπό τόν παν. ἀρχιμ. Παντελήμονα Μανουσάκη», 6-5-2014, http://aktines.blogspot.com/2014/05/blog-post_6004.html

[11] Σχ. βλ. ἡμέτερον κείμενο «Ἐλπιδοφόρεια οἰκουμενιστικά φληναφήματα», 12-6-2018, https://www.katanixis.gr/2018/06/blog-post_96.html

[12] ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΝΝΗΣ, Κεφαλὴ τῆς ἐπὶ γῆς Ἐκκλησίας ὁ Κωνσταντινουπόλεως; 12-11-2019, http://aktines.blogspot.com/2019/11/blog-post_54.html, 
πηγή 

Ἀπολυτίκιον 
Ἦχος δ’.
Σήμερον τῆς εὐδοκίας Θεοῦ τὸ προοίμιον, καὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας ἡ προκήρυξις ἐν Ναῷ τοῦ Θεοῦ, τρανῶς ἡ Παρθένος δείκνυται, καὶ τὸν Χριστὸν τοῖς πᾶσι προκαταγγέλλεται. Αὐτῇ καὶ ἡμεῖς μεγαλοφώνως βοήσωμεν, Χαῖρε τῆς οἰκονομίας τοῦ Κτίστου ἡ ἐκπλήρωσις.

Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς.
Ὁ καθαρώτατος ναὸς τοῦ Σωτῆρος, ἡ πολυτίμητος παστὰς καὶ Παρθένος, τὸ Ἱερὸν θησαύρισμα τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, σήμερον εἰσάγεται, ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, τὴν χάριν συνεισάγουσα, τὴν ἐν Πνεύματι θείῳ· ἣν ἀνυμνοῦσιν Ἄγγελοι Θεοῦ· Αὕτη ὑπάρχει σκηνὴ ἐπουράνιος.

Ὁ Οἶκος
Τῶν ἀπορρήτων τοῦ Θεοῦ καὶ θείων μυστηρίων, ὁρῶν ἐν τῇ Παρθένῳ, τὴν χάριν δηλουμένην, καὶ πληρουμένην ἐμφανῶς, χαίρω, καὶ τὸν τρόπον ἐννοεῖν ἀμηχανῶ τόν ξένον καὶ ἀπόρρητον, πῶς ἐκλελεγμένη ἡ ἄχραντος, μόνη ἀνεδείχθη ὑπὲρ ἅπασαν τὴν κτίσιν, τὴν ὁρατὴν καὶ τὴν νοουμένην. Διό, ἀνευφημεῖν βουλόμενος ταύτην, καταπλήττομαι σφοδρῶς νοῦν τε καὶ λόγον, ὅμως δὲ τολμῶν, κηρύττω καὶ μεγαλύνω· Αὕτη ὑπάρχει σκηνὴ ἐπουράνιος.

Χαμόγελο, 1943.

Βλέποντας το πρόσωπο της μικρής Ελληνοπούλας μπροστά σε στοιβαγμένες κούτες με τρόφιμα της ξένης αποστολής, τότε τον καιρό της μαύρης κατοχής, ο ένας ποιητής μονολογούσε : «… αὐτὰ τὰ πρόσωπα δὲ βολεύονται παρὰ μόνο στὸν ἥλιο, / αὐτὲς οἱ καρδιὲς δὲ βολεύονται παρὰ μόνο στὸ δίκιο…». 
Ο συνάδελφός του όμως έβλεπε τον "βέβαιο δρόμο" : «…Μὰ ἐκείνη χαμογέλασε / φορώντας χρώματα ἀνοιχτὰ / σὰν ἀνθισμένη ἀμυγδαλιὰ / μέσα σε φλόγες κίτρινες / καὶ περπατοῦσε ἀνάλαφρα / ἀνοίγοντας παράθυρα / στὸν οὐρανὸ ποὺ χαίρονταν / χωρὶς ἐμᾶς τοὺς ἄμοιρους…». 
Δυσεύερετα πλέον τέτοια χαμόγελα, το 2019. 


˟ Γ. Ρίτσος «Ρωμιοσύνη», ˟˟ Γ. Σεφέρης «ΑΝΟΙΞΗ ΜΧ»

Άρης Σερβετάλης _Ένας Χριστιανός ηθοποιός

Ο ηθοποιός Άρης Σερβετάλης που υποδύθηκε τον Άγιο Ασκητή στην τηλεοπτική σειρά "Μπλε" μιλά για την Πίστη του στην Ορθόδοξία ,την κάθαρση και τον Φωτισμό αλλά και για τον κορυφαίο λογοτέχνη τον Ντοστογιέφσκι.

ΛΟΓΟΣ ΣΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Tα Εισόδια της Υπεραγίας Θεοτόκου. Τοιχογραφία του 12ου αιώνα στην Ιερά Μονή του Αγίου Αδριανού στο χωριό Άγιος Δημήτριος Κορώνης στην Καλαβρία.

Αγίου Ταρασίου, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως
Χαρούμενη και παράδοξη είναι η σημερινή πανήγυρη, δηλαδή η είσοδος της Αειπαρθένου και Θεοτόκου στο ναό, οδηγεί δε σε υμνωδία τον πόθο των φιλεόρτων. 
Σήμερα ο ουρανός και η γη συνεορτάζουν και δοξολογούν το Δημιουργό, που διάλεξε από την ανθρώπινη φύση, αυτήν την ευλογημένη από τον Θεό κόρη, για δική του κατοικία. Σήμερα ετοιμάζεται η κατοικία του προαιώνιου μυστηρίου που επρόκειτο να φανερωθεί στο μέλλον. Σήμερα αυτή που γεννήθηκε από τον Ιωακείμ και την Άννα μετά την υπόσχεση σ’ αυτούς, προσφέρεται από τους ίδιους ως τίμιο δώρο σ’ Αυτόν, που αργότερα καταδέχθηκε να γεννηθεί απ’ αυτήν. Σήμερα το ξεκίνημα της χαράς, δηλαδή η Θεοτόκος, τριών ετών μπαίνει στο ναό, και προπορεύονται παρθένες κρατώντας λαμπάδες. Σήμερα η κατάργηση της κατάρας της στειρώσεως οδηγείται ως δώρον στα Άγια των αγίων. Σήμερα το περιεχόμενο του κηρύγματος των προφητών οδηγείται στα άδυτα από τον αρχιερέα και προφήτη Ζαχαρία. Εκεί που αυτός μια φορά το χρόνο με ευλάβεια εισερχόταν, η Θεοτόκος παρέμενε συνεχώς ημέρα και νύκτα. 
Ποιός δεν θα εκπλαγεί με το θαυμαστό γεγονός; 
Ποιός δεν εκπλήττεται με το παράδοξο θαύμα;
 Ποιός δεν θα παραξενευτεί βλέποντας την απρόσιτη στους ιερείς αμόλυντη Μαρία να παραμένει στο ιερό; Αυτή είναι η αρχή της συνενώσεως με εμάς. Αυτή είναι το υπόδειγμα της συνενώσεως των αγγέλων με τους ανθρώπους. Αυτή είναι το αντίτυπο της δικής μας ανακαινίσεως. Αυτή είναι η αλλαγή της ζωής μας που μετά τη παρακοή στο παράδεισο γέμισε αγκάθια. Αυτή είναι η αλλαγή της προηγούμενης αποφάσεως που είναι γνωστή με τα λόγια «επικατάρατος η γη εν τοις έργοις σου, ακάνθας και τριβόλους ανατελεί σοι»• και «εν τω ιδρώτι του προσώπου σου φαγή τον άρτον σου». Αυτή είναι η απολύτρωση από το «πληθύνω τας λύπας σου και τους στεναγμούς σου» και του «εν λύπαις τέξη τέκνα».
Αυτήν την πάντιμη εορτή και λαμπρή πανήγυρη, ας γιορτάσουμε οι πιστοί, που φωτίζει με θεϊκό και νοητό φως, που καταλάμπει με μυστικές ακτινοβολίες και που δίδαξε με τη γνώση της αληθινής Τριαδικής μίας θεότητας, την παντοκρατορία του Πατρός και Υιού και Αγίου Πνεύματος.
H γεμάτη χάρη Άννα με χαρά, τον πολύτιμο θησαυρό της Τριάδος, την τριών ετών Παρθένον και Θεοτόκον οδήγησε στο ναό του Κυρίου και μαζί με τον Ιωακείμ λέγοντας ωδές ευχαριστήριες, αφού συγκέντρωσε πλήθος παρθένων που κρατούσαν λαμπάδες, έφθασε μέχρι τα Άγια των αγίων. Εκεί και οι δύο γονείς με χαρά και αγαλλίαση προσκαλούσαν τον Ζαχαρία, τον προφήτη, ιερέα, συγγενή και λειτουργόν της Παλαιάς διαθήκης λέγοντας: «Δέξου τη σεμνή, την αμόλυντη• δέξου, ιερέα, την ολοκάθαρη νύμφη του Λόγου• δέξου, προφήτη, το δοχείο του αΰλου φωτός• δέξου, δίκαιε, το φλογισμένο άρμα του Υψίστου• δέξου, άμεμπτε, την ωραία άμπελο που θα καρποφορήσει το σταφύλι της αιώνιας ζωής. Πέρασέ την στα ενδότερα του ναού του Κυρίου. Πρόσφερέ την στον τόπο του αγιασμού, που δημιούργησε ο Κύριος ως κατοικία του. Οδήγησέ την εις τα άδυτα, αυτήν που βιάζεται να δεχθεί στην κοιλιά της τον αόρατο. Μακάρισε αυτήν που ανάδειξε μακαρίους όλους τους ανθρώπους. Δόξασε αυτήν που αναδείχθηκε θεόγραφο βιβλίο των μεγάλων έργων του Θεού. Πάρε στα χέρια σου αυτήν, η οποία μας απάλλαξε από την κατάρα της προμήτορος Εύας. Χαιρέτησε αυτήν, που μας ένωσε με την αγάπη της με τον Θεό και κατάργησε την έχθρα του διαβόλου με Αυτόν που γέννησε. Αγκάλιασε αυτήν που μας άρπαξε από την αγκαλιά του διαβόλου. Προφήτευσε γι’ αυτήν, που εκπλήρωσε τις προρρήσεις των προφητών και πραγματοποίησε την υπόσχεση του Θεού στους ανθρώπους. Αυτήν που είναι η τράπεζα του θείου άρτου, το κρασί που προκαλεί ευφροσύνη, η τροφή που δίνεται δωρεάν, το περιστέρι το άκακο και αθώο, ο έμψυχος ουρανός, η πολύφωτη λυχνία, η πολυτραγουδισμένη νύμφη, η πολυύμνητη μητέρα, η θεοπότιστη ελιά, το θείον όχημα της οικονομίας του Υψίστου, η σκηνή η αγία, η λυχνία η θεολάξευτη, η λογική αμνάδα, το ιλαστήριο του Θεού, ο ένδοξος θησαυρός, η καλόηχη σάλπιγγα, το εύφορο όρος και «τετυρωμένον», που μετατράπηκε δηλαδή σε τυρί χάριτος και χαράς, ο θείος «πόκος», 
δηλ. το ξηρό μαλλί που προείδε ο Γεδεών ότι γέμισε με τη δροσιά της χάριτός σου, το σύννεφο της θεϊκής βροχής, η τιμημένη πόλη, το νοητό καταπέτασμα, το λυχνάρι που κατασκεύασε ο Θεός, η σκάλα με την οποίαν κατέβηκε ο Δημιουργός και εμφανίσθηκε στους ανθρώπους, η κλίνη η αγία, το δοχείο της καλωσύνης, η άβυσσος των θαυμάτων, η πηγή των αγαθών, ο διαρκής πλούτος, η πολυώνυμη και πολυποίκιλη και αειπάρθενος Θεοτόκος.

Αυτήν να οδηγήσεις στα Άγια των αγίων, να την προσφέρεις στον Βασιλέα, ως πολύτιμο δώρο. 
Αυτήν να την υμνήσεις ως βασίλισσα της κτίσεως• στόλισέ την ως παλάτι του Βασιλιά, δοξολόγησέ την ως σταθερό φρουρό και φύλακα όλων των παρθένων. Εγκατάστησέ την στο χειροποίητο ναό αυτήν που έγινε έμψυχος ναός του Λόγου που δημιούργησε τα πάντα.
Συ είσαι η ερμηνεία των προφητών και η πραγματοποίηση των λόγων τους. Εσένα ο προφήτης Ιεζεκιήλ ονόμασε «πύλην κεκλεισμένην», δηλαδή κλειστή πύλη, από την οποία ποτέ κανένας άνθρωπος δεν θα περάσει παρά μόνο ο Κύριος ο Θεός και θα τη διατηρήσει κλειστή. Εσένα αναφέρει ο μεγαλοφωνότατος Ησαΐας ότι είσαι η ράβδος του Ιεσσαί από την οποίαν θα προέλθει το άνθος, δηλαδή ο Χριστός, ο οποίος αφού ξεριζώσει τα φυτά της κακίας θα φυτεύσει τη γη της θεογνωσίας. 

Για σένα ο Ιερεμίας προείπε ότι «Να έρχονται ημέρες, λέει ο Κύριος, και θα συνάψω καινούρια συμφωνία με τους Ισραηλίτες και τη φυλή του Ιούδα, την οποίαν έκανα με τους πατέρες τους» αποκαλύπτοντας την παρουσία του Υιού σου με τη γέννησή του και καλώντας σε προσκύνηση τους ειδωλολατρικούς λαούς που βρίσκονται σ’ όλη τη γη. Εσένα ο Δανιήλ, που ονομάζεται «άνδρας επιθυμιών», ανακήρυξε όρος μεγάλο, από το οποίο ο Χριστός, ο ακρογωνιαίος λίθος θα κοβόταν και την εικόνα του πολύμορφου φιδιού θα καταστρέψει και θα διαλύσει. Εσένα έχοντας προτύπωση οι Τρεις Παίδες στη Βαβυλώνα, επειδή κατάλαβαν την επιθυμία του Υιού σου πέρασαν μέσα από το καμίνι που έκαιε υπερβολικά χωρίς να πάθουν καμιά βλαβη και χόρευαν σαν να βρίσκονταν σε κάποιο δωμάτιο. Εσένα ο προφήτης Αββακούμ ονομάζει όρος Θαιμάν, από το οποίο εμφανίστηκε βασιλιάς με μεγάλη δύναμη, τον οποίον θα τρέμουν οι Αιθίοπες και οι κάτοικοι της Μαδιάμ. 
Εσένα δοξάζω την καθαρή κόρη• εσένα υμνώ την κεχαριτωμένη• εσένα δοξολογώ που αναδείχθηκες από όλες τις γενιές νύμφη Θεού• εσένα υμνολογώ που πρόκειται να αναδειχθείς νέος ουρανός• εσένα προσφέρω ως πολύτιμο θησαυρό στο ναό του Κυρίου• εσένα δοξάζω ως τη νέα Διαθήκη, στην οποίαν ο Μεσσίας Χριστός, θα καταργήσει το γράμμα του νόμου και θα καλέσει τους ανθρώπους στη ζωή της Χάριτος με το Βάπτισμα, θα σταματήσει τις συνήθειες του Μωσαϊκού νόμου και θα στείλει στους ανθρώπους το Πανάγιον Πνεύμα.
Αφού ο Προφήτης Ζαχαρίας στόλισε με αυτά τα ιερά λόγια την Μαρία την οδήγησε στο θυσιαστήριο και την αφιέρωσε στον Κύριον και Θεό. Τότε από το ναό αναχώρησαν οι γονείς της Ιωακείμ και Άννα με χαρά θαυμάζοντες τη σύνεση, την πραότητα και ηρεμία της Παρθένου. Αφού αυτή ξεπέρασε τα παιδιάστικα λόγια, λάτρευε μόνη της τον Παντοκράτορα, και αφού δεχόταν ουράνια τροφή από αγγελο περιφρόνησε την ανθρώπινη, και παραμένοντας συνεχώς στο ναό, την κοσμική ζωή θεώρησε ασήμαντη, σαν τον ιστό της αράχνης. Αφού κέρδισε την ουράνια ευτυχία αρνήθηκε τον επίγειον πλούτο. Συμμετέχοντας καθημερινά στην χαρά των αγγέλων, αποδεικνυόταν ανώτερη των βιοτικών φροντίδων, και βλέποντας συνεχώς το Πνεύμα το άγιον έδιωχνε αοράτως τα πλήθη των πονηρών πνευμάτων.
Τί έκανε η Παρθένος μένοντας στα Άγια των αγίων; Δεχόταν από άγγελο αγγελική τροφή. Και ως αμόλυντο περιστέρι ζώντας παρθενικά, τον Δημιουργό του ναού και του ουρανού και της γης ικετεύοντας με ευχαριστία και παρρησία καρδίας έλεγε: «Σε υμνώ, Παντοκράτορα Ύψιστε, γιατί αφαίρεσες τη ντροπή της προμήτορός μου Εύας και λόγω της ανείπωτης ευσπλαχνίας σου πρόκειται να στείλεις στη γη τον μονογενή σου Υιό για να συναναστραφεί με τους ανθρώπους και γι’ αυτό θα γίνω καθαρή και αμίαντη κατοικία του».

Εμείς δε που είμαστε ο λαός του Θεού, έθνος άγιον, εκλεκτή συνάθροιση, πλήθος ορθοδόξων, βαπτισμένοι στην κολυμβήθρα, παιδιά της Χάριτος, που γιορτάζουμε την Είσοδο της Παρθένου στο ναό, με καθαρές ψυχές και αμόλυντα χείλη, ας ψαλλουμε μελωδικά τιμώντας όπως πρέπει την χαρούμενη εορτή, την πρώτη πανήγυρη, που είναι για τους αγγέλους ευφρόσυνη και για τους ανθρώπους άξια επαίνων. Ας απευθύνουμε στην Πάναγνη Θεοτόκο με φόβο και χαρά το «Χαίρε» του Αρχαγγέλου Γαβριήλ.

Χαίρε, η ευδοκία του Πατρός με την οποία έφθασε η αληθινή γνώση του Θεού σ’ όλο τον κόσμο. Χαίρε, η κατοικία του Θεού, από την οποία προήλθε ο σαρκωμένος Λόγος. Χαίρε, η διαμονή του Αγίου Πνεύματος που δεν μπορεί να περιγραφεί. Χαίρε, το πολυθρύλλητο θαύμα των Αγγέλων. Χαίρε, η αγιωτέρα των Χερουβίμ. Χαίρε, η ενδοξωτέρα των Σεραφίμ. Χαίρε, η πλατυτέρα των ουρανών. Χαίρε, η λαμπρότερη από τον ήλιο. Χαίρε, η φωτεινότερη από τη σελήνη. Χαίρε, η λαμπρότητα του πλήθους των άστρων. Χαίρε, η ελαφρά νεφέλη που έβρεξε την ουράνια βροχή. Χαίρε, η αστραπή που γλυκά φωτίζει τα πρόσωπα των πιστών. Χαίρε, η πνευματική βροντή που ήρεμα ακούεται στα αυτιά των ανθρώπων. Χαίρε, το άγιο φύσημα, που εξαφάνισε από τη γη τα πνεύματα της κακίας. Χαίρε, το σπουδαίο κήρυγμα των προφητών. Χαίρε, η παγκόσμια δόξα των Αποστόλων. Χαίρε, η δοξασμένη ομολογία των Μαρτύρων. Χαίρε, η πολυύμνητη δοξολογία των Πατριαρχών. Χαίρε, το υπέροχο στολίδι των Οσίων. Χαίρε, η αληθινή απόλαυση των Δικαίων. Χαίρε, το πολυδόξαστο καύχημα των παρθένων. Χαίρε, η σταθερότητα των βασιλέων. Χαίρε, το μέγιστο λειτούργημα των αρχιερέων. Χαίρε, η σταθερή καταφυγή των αμαρτωλών. Χαίρε, ο σπουδαίος κυβερνήτης των πλεόντων. Χαίρε, Δέσποινα που είσαι η ανόρθωση των αμαρτανόντων. Χαίρε, η δωρεάν θεραπεία των νοσούντων. Χαίρε, η βέβαιη ανάσταση των νεκρών. Χαίρε, η αφορμή της σωτηρίας όλων των ανθρώπων. Χαίρε, η ανείπωτη χαρά του κόσμου. Χαίρε, Βασίλισσα που φέρνεις την ειρήνη. Χαίρε, Άχραντε, η δόξα των μητέρων. Χαίρε, ευρύχωρε τόπε του Θεού Λόγου. Χαίρε, σταθερό στήριγμα των γερόντων. Χαίρε, θεία καθοδήγηση των νέων. Χαίρε, λαμπρή προστασία των νηπίων. Χαίρε, η μεσίτρια όλων των ανθρώπων. Χαίρε, η επίκληση όλης της οικουμένης. Χαίρε, η ένδοξη πανήγυρη του ουρανού και της γης. Χαίρε Κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σου• 
Αυτός που ήταν πριν από σένα, και ο οποίος γεννήθηκε από σένα και που είναι μαζί μας και στον οποίον αρμόζει ύμνος μαζί με τον Πατέρα και το Πανάγιο και αγαθό και ζωοποιό Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους ατελεύτητους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

 

Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

Ο Γέροντας Σιλουανός πριν από τη μακαρία λήξη του είπε: «Δεν ταπεινώθηκα ακόμη».

Λέγοντας ότι «ακόμη δεν ταπεινώθηκα» ο Γέροντας είχε υπ’ όψιν του τη Θεία «απερίγραπτη ταπείνωση», που γνώρισε κατά την εμφάνιση του Χριστού σε αυτόν. «Ακόμη δεν ταπεινώθηκα» σημαίνει, γνώρισα την ταπείνωση «Πνεύματι Αγίω», αλλά δεν μπόρεσα να την αποκτήσω στην πληρότητα.

Η αυτοεξουδένωση του Γέροντα δεν πρέπει να μας αποκρύπτει εκείνο που ο ίδιος έλεγε: «Αν κρατούσε ακόμη μία στιγμή η όραση (του Ζώντος Χριστού), θα πέθαινα». Συνεπώς, δεν μπορεί ο άνθρωπος «να αποκτήσει την ταπείνωση αυτή» και να παραμείνει ζωντανός. Θυμάμαι ότι κάποτε ο Γέροντας μου είπε: «Η γήινη φύση μας δεν αντέχει την τέλεια χάρη … Είναι ευκολότερο να κρατήσει κάποιος με γυμνά χέρια αναμμένα κάρβουνα, παρά να βαστάξει το ουράνιο αυτό πυρ». Το πυρ αυτό καταβροχθίζει όλα εκείνα, που ούτως ή άλλως υπόκεινται στη φθορά: «Σαρξ και αίμα Βασιλείαν Θεού κληρονομήσαι ου δύνανται, ουδέ η φθορά την αφθαρσίαν κληρονομεί» (Α’ Κορ. 15, 50). Είναι απαραίτητη η μεταποίησή της σε άλλο, σε πνευματικό σώμα, όμοιο με το Σώμα του αναστάντος Χριστού, όπου «θάνατος ουκέτι κυριεύει» (Ρωμ. 6, 9). (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ, Το μυστήριο της Χριστιανικής ζωής, Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας, 2010 σ. 399

***
Ο πιο τρομερός εχθρός μας είναι η υπερηφάνεια.

Πολλοί από μας πέφτουμε στις παγίδες της. Ο υπερήφανος θέλει να κυριαρχεί, να επιβάλλει τη θέληση του στους άλλους, κι έτσι παρουσιάζεται η σύγκρουση ανάμεσα στα αδέλφια. Η πυραμίδα της ανισότητας είναι αντίθετη με την αποκάλυψη που αφορά την Αγία Τριάδα, στην οποία δεν υπάρχει ούτε μεγαλύτερος ούτε μικρότερος, αλλά καθένα πρόσωπο κατέχει την πληρότητα του Θείου Όντος.
Η Βασιλεία του Χριστού βασίζεται στην αρχή ότι όποιος θέλει να είναι πρώτος πρέπει να ‘ναι υπηρέτης όλων (Μαρκ. 9,35). Ο άνθρωπος που ταπεινώνει τον εαυτό του θα υπερυψωθεί (από το Θεό) και, αντίθετα, όποιος υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί.

Επιθυμία για δύναμη είναι θάνατος για την ψυχή. Ο κόσμος ξεγελιέται από το μεγαλείο της δυνάμεως, λησμονώντας ότι όποιος εκτιμάται υπερβολικά ανάμεσα στους ανθρώπους, αυτόν τον αποστρέφεται ο Κύριος. Η υπερηφάνεια μας παρακινεί να κρίνουμε ή και να περιφρονούμε τους αδύνατους αδελφούς μας, όμως ο Κύριος μας προειδοποίησε: «Οράτε μη καταφρονήσητε ενός των μικρών τούτων» (Ματθ. 18,10). Εάν παρασυρθούμε στην υπερηφάνεια, όλη η άσκησή μας στην ευχή του Χριστού καταντά βεβήλωση του ονόματός Του.

Παρακαλούμε το Θεό να μας βοηθήσει να μην πικράνουμε το Άγιο Πνεύμα με τα πάθη μας, να μην βλάψουμε τον αδελφό μας. Δεν περιμένουμε εξαιρετικά χαρίσματα από ψηλά. Με όση δύναμη έχουμε προσπαθούμε να συλλάβουμε και να εφαρμόσουμε τις εντολές του Χριστού, ζώντας σύμφωνα με αυτές. Τον παρακαλούμε: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ Θεού, ελέησον με τον αμαρτωλόν». Ο Θεός ακούει αυτήν την ευγενή προσευχή και βιάζεται για τη σωτηρία μας. «Και έσται πας, ός αν επικαλέσηται το όνομα Κυρίου, σωθήσεται» (Ιωήλ 2,32).

«Ξέφυγε» σὲ δήμαρχο τοῦ Ἐρντογάν ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς Τραπεζούντας εἶναι ἐξισλαμισμένοι Ἕλληνες

Τὸ τουρκικὸ κράτος γνωρίζει ὅτι οἱ σύγχρονοι κάτοικοι τοῦ Πόντου δὲν εἶναι Τοῦρκοι. Γνωρίζουν καλύτερα ἀπὸ ὅλους ὅτι εἶναι Ἕλληνες, Ἀρμένιοι, Λαζοὶ κ.α. ἐξισλαμισμένοι καὶ ἐκτουρκισμένοι. Εἶναι τόσο κοινὴ αὐτὴ ἡ ἀλήθεια πού τους… ξεφεύγουν δημοσίως λόγια.

Σύμφωνα μὲ τὴν ἰστοσελίδα «Duvar», ὁ ἰσλαμιστὴς δήμαρχος τοῦ κόμματος AKP τοῦ Ἐρντογᾶν, Χαϊρετὶν Γιουνγὸρ (Hayrettin Gungor), τῆς πόλης Καχραμανμαρᾶς (Γερμανίκεια) τῆς νότιας Τουρκίας (Ἀνατολία), βιντεοσκοπήθηκε νὰ λέει σὲ μία γυναίκα, ὅταν ἔμαθε ὅτι κατάγεται ἀπὸ τὴν Τραπεζούντα τοῦ Πόντου:....

«Σᾶς κάναμε μουσουλμάνους».

Ἀκολούθησαν ἔντονες ἀντιδράσεις καὶ ὁ δήμαρχος δημόσια ἀνασκεύασε.

Τὴν ἄφησε μὲ τὸ στόμα ἀνοιχτὸ

Ὁ ἰσλαμιστὴς δήμαρχος συνάντησε τὴ γυναίκα πρὶν λίγες ἡμέρες σὲ ἐπίσκεψή του σὲ ντόπιους ἐμπόρους.

Ὅταν τῆς εἶπε «σᾶς κάναμε μουσουλμάνους», ἐκείνη ἀπάντησε ἔκπληκτη: «τί ἐννοεῖτε μὲ αὐτό;».

Ὅπως σημειώνει ἡ τουρκικὴ ἰστοσελίδα, ἡ κουβέντα τοῦ δημάρχου ὀφείλεται στὸ γεγονὸς ὅτι ἡ γυναίκα καταγόταν ἀπὸ τὴν Τραπεζούντα, ποὺ μαζὶ μὲ ἄλλες ἐπαρχίες τῆς περιοχῆς τῆς Μαύρης Θάλασσας ἦταν ἱστορικὰ ἡ πατρίδα μεγάλου ἑλληνικοῦ ὀρθόδοξου χριστιανικοῦ πληθυσμοῦ.

Μέχρι καὶ σήμερα, συνεχίζει ἡ ἴδια ἰστοσελίδα, ὑπάρχουν ἀρκετὲς χιλιάδες ἄνθρωποι ποὺ ζοῦν στὴν περιοχὴ καὶ συνεχίζουν νὰ ὁμιλοῦν τὴν ἑλληνικὴ ποντιακὴ διάλεκτο.

Ἂν καὶ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς μουσουλμάνοι σήμερα, ἔχουν ρίζες στὴν ἑλληνικὴ ὀρθόδοξη κοινότητα τῆς περιοχῆς.

Ὁ δήμαρχος τῆς Γερμανίκειας τηλεφώνησε στὸν δήμαρχο Τραπεζούντας, Μουρὰτ Ζορλουόγλου (Murat Zorluoglu), νὰ ἐκφράσει καὶ σὲ ἐκεῖνον τὶς ἀπολογίες του.

Ὁ δήμαρχος Τραπεζούντας μὲ τὴ σειρὰ τοῦ δήλωσε:

«Ὁ δήμαρχος τοῦ Καχραμανμαρᾶς εἶναι παλιός μου φίλος.

»Ἐχτὲς τὸ ἀπόγευμα εἶπε κάτι γιὰ τὸ ὁποῖο λυπᾶται.

»Ἐξήγησε ὅτι εἶπε κάτι σὲ μία γυναίκα ἀπὸ τὴν Τραπεζούντα ἀπρόσμενα, ποὺ δὲν ἦταν στὴν πρόθεσή του καὶ ἀπολογήθηκε.

»Εἶδε ὅτι ἔκανε ἕνα λάθος, μερικὲς φορὲς κάνουμε καὶ αὐτὰ τὰ λάθη», εἶπε ὁ δήμαρχος Τραπεζούντας.

Γιὰ τοὺς Τούρκους τῆς Ἀνατολίας μόνο τοὺς ἑαυτοὺς τοὺς θεωροῦν «γνήσιους» Τούρκους (οὔτε αὐτοὶ εἶναι).

Στὴν πραγματικότητα δὲν ὑπάρχουν γνήσιοι Τοῦρκοι στὴν Τουρκία, ἀφοῦ οἱ Τοῦρκοι εἶναι μογγόλοι καὶ μποροῦμε νὰ δοῦμε πῶς μοιάζουν κοιτώντας τοὺς Τουρκμένους, τοὺς Οὐζμπέκους, τοὺς Οὐιγούρους κ.α.

Ὁ πληθυσμὸς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας εἶναι ἕνα ἀμάλγαμα ἕως καὶ 30 ἐθνοτήτων (κατὰ ἄλλους εἶναι 70) ἀρχαίων λαῶν τῆς περιοχῆς, μεταξὺ αὐτῶν κυρίαρχων τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἀφοῦ κατακτήθηκαν ἀπὸ τὶς τουρκικὲς ὀρδὲς ἐξισλαμίστηκαν καὶ στὴ συνέχεια ἐκτουρκίστηκαν.

Ἔρευνες DNA ἐπιβεβαιώνουν ὅτι οἱ Τοῦρκοι τῆς Μικρᾶς Ἀσίας δὲν εἶναι Τοῦρκοι.

Τί λέει ἡ Γενετική:

Σκοπίμως ἀφήνουμε τὸ κείμενο ἀμετάφραστο:

The extent to which gene flow from Central Asia’s original Turkic peoples has contributed to the current gene pool of the Turkish people of Turkey, and the question regarding the role of the 11th century settlements by Turkic people in Anatolia, has been the subject of various studies.

Previous studies concluded that pre-Turkified, pre-Islamized groups are the primary genetic source of the present-day Turks of Turkey (i.e. Turkish people).

A study in 2003 looking into allele frequencies suggested that there was a lack of genetic relationship between the Mongols and modern Anatolian Turks, despite the historical relationship of their languages (The Turks and Germans were equally distant to all three Mongolian populations).

According to American Journal of Physical Anthropology (2008), today’s Turkish people are more closely related with Balkan populations than to the Central Asian populations.

The recent studies, however, mention a mixed heritage.

For example, the study about autosomal dna of Turks in 2014 by Can Alkan found that the East Asian impact on modern Turkey was 21.7% and a Y-DNA study in 2017 by Heraclides shows that the Turkish population of Anatolia is a hybrid population comprising the original Anatolians, Turkic peoples and other ethnicities from regions that the Ottomans controlled.

A study in 2015 found that “Previous genetic studies have generally used Turks as representatives of ancient populations from Turkey. Our results show that Turks are genetically shifted towards Central Asians, a pattern consistent with a history of mixture with populations from this region”.

A study involving mitochondrial analysis of a Byzantine-era population, whose samples were gathered from excavations in the archaeological site of Sagalassos, found that the Byzantine population of Sagalassos might have left a genetic signature in the modern Turkish populations.

Modern-day samples from the nearby town of Ağlasun showed that lineages of East Eurasian descent assigned to macro-haplogroup M were found in the modern samples from Ağlasun.

This haplogroup is significantly more frequent in Ağlasun (15%) than in Byzantine Sagalassos.

One study found that results pointed out that language (Turkish) in Anatolia might not have been replaced by the elites, but by a large group of people, which means there was no elite assimilation in Anatolia.

Another study found the Circassians are closest to the Turkish population among sampled European (French, Italian, Sardinian), Middle Eastern (Druze, Palestinian), and Central (Kyrgyz, Hazara, Uygur), South (Pakistani), and East Asian (Mongolian, Han) populations.

πηγή: tribune.gr

Υπάρχει μία λέξη για το όραμα της Αριστεράς: Ολοκληρωτισμός

Άρθρο του Rod Dreher / ΚΟ

Διάβασα πρόσφατα τα σχόλια που έκανε για το bestselling βιβλίο του Ibram X. Kendi, “How To Be An Antiracist” («Πώς να είσαι ένας Αντιρατσιστής»), ο Andrew Sullivan, ο οποίος γράφει ότι για τον βραβευμένο μαύρο συγγραφέα και καθηγητή ιστορίας, οτιδήποτε στον κόσμο, είναι είτε «ρατσιστικό», είτε «αντιρατσιστικό»: «Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει μια μη-ρατσιστική ή φυλετικά ουδέτερη πολιτική ... Αν κάποια διάκριση δημιουργεί ισότητα, τότε είναι αντιρατσιστική. Εάν η διάκριση δημιουργεί ανισότητα, τότε είναι ρατσιστική». Η ανισότητα ορίζεται ως οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ οποιωνδήποτε εθνικών ομάδων στις μέσες αποδόσεις τους σε οποιοδήποτε πεδίο ζωής ή εργασίας. Κάθε πολιτική που οδηγεί σε οποιεσδήποτε φυλετικές διαφορές σε οτιδήποτε δεν αντανακλά σε γενικές γραμμές τη φυλετική δημογραφία της κοινωνίας είναι εκ των πραγμάτων "ρατσιστική". Ο Kendi δεν έχει χρόνο για φυλετικές ουδετερότητες από το κράτος ή για κάποιες ελευθερίες οι οποίες μπορεί να έχουν κάποιες ανισότητες ως αποτέλεσμα. Στην πραγματικότητα, «το πιο απειλητικό ρατσιστικό κίνημα δεν είναι η απίθανη προσπάθεια της alt-right για ένα λευκό εθνο-κράτος, αλλά η τακτική αμερικανική προσπάθεια για ένα «ουδέτερο φυλετικά» κράτος. Εδώ δεν υπάρχει χρόνος ούτε για πειθώ, ούτε για διάλογο: Ένας ακτιβιστής παράγει εξουσία και αλλαγή πολιτικής, όχι διανοητική αλλαγή. «Το μόνο που υπάρχει είναι εξουσία. Και η εξουσία είναι απλώς η δυνατότητα να εφαρμόσεις ρατσιστική ή αντιρατσιστική πολιτική». Το βιβλίο, επομένως, δεν είναι μια προσπάθεια να πείσουμε κανέναν. Είναι μια ιστορία ζωής διαστρεβλωμένη με μια παρέλαση διακηρύξεων για το τι πρέπει να κάνεις για να είσαι «καλός» και όχι «κακός».

Ο Kendi προτείνει να υπάρχουν γραφειοκράτες του κράτους που θα είναι "επισήμως εκπαιδευμένοι εμπειρογνώμονες για το ρατσισμό", οι οποίοι θα αστυνομεύουν όλη τη δημόσια και ιδιωτική ζωή και θα εξαναγκάζουν τους πάντες να υπακούσουν τις επιταγές τους για τον «αντιρατσισμό». Κάθε φορά ξανά και ξανά, αξίζει να σκεφτόμαστε ποιο είναι το τελικό endgame της αριστεράς. Φαίνεται ότι δεν πιστεύουν πραγματικά στην φιλελεύθερη δημοκρατία ή την πειθώ. Δεν έχουν καμία αφοσίωση στα ατομικά δικαιώματα ή την ελευθερία του λόγου. Αντίθετα, ο τελικός τους στόχος φαίνεται να είναι να διοικήσουν ολόκληρη την χώρα με σκοπό να την «καθαρίσουν» από τον "ρατσισμό" (και κάθε άλλο "-ισμό" και "-φοβία"). Και απαιτούν «πειθαρχικά εργαλεία» από εκλεγμένους οργανισμούς για να επιβάλουν «έναν ριζοσπαστικό αναπροσανατολισμό της συνείδησης μας». Υπάρχει μια λέξη γι’ αυτού του είδους την πολιτική και αυτού του είδους την θεωρία όταν εφαρμοστούν πλήρως και αυτή είναι: ολοκληρωτισμός.

Ίσως να τον έλεγες "soft ολοκληρωτισμό", επειδή μάλλον δεν πρόκειται να έχει γκουλάγκ ή ανακρίσεις στη Lubyanka. Απλά θα σας εξαλείψουν και δεν θα εργαστείτε ξανά. Θα διδάξουν στα παιδιά σας να σας μισούν και να μισούν τον εαυτό τους. Και ούτω καθεξής. Οι άνθρωποι που μεγάλωσαν κάτω από το κομμουνιστικό μπλοκ μας λένε ότι αποδεχόμαστε σιγά - σιγά αυτόν τον ολοκληρωτισμό στην κοινωνία μας και δεν το συνειδητοποιούμε. Μήπως ακούσατε τι είπε ο βραβευμένος Ρουμάνος θεατρικός διευθυντής που εγκατέλειψε πρόσφατα την σχολή του στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια; Κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής συνέντευξης του Andrei Serban, στην ρουμανική τηλεόραση, ο παρουσιαστής της εκπομπής φάνηκε να σοκαρίζεται ανακαλύπτοντας ότι το αμερικανικό εκπαιδευτικό σύστημα εκπαίδευσης κατευθύνεται προς τον κομμουνισμό. Ο καθηγητής αφηγήθηκε στη συνέντευξη ότι μετά από αποχώρηση ενός καθηγητή, ο ίδιος και οι άλλοι καθηγητές στο τμήμα κλήθηκαν σε συνάντηση με τον κοσμήτορα της Σχολής Καλών Τεχνών. Κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης, ο κοσμήτορας τους είπε ότι υπήρχαν «πάρα πολλοί λευκοί καθηγητές, πάρα πολλοί ετεροφυλόφιλοι». Τους είπε ότι θα ήταν καλύτερο να προσλάβουν άτομο από μια μειονότητα, ή γυναίκα ή γκέι. Στον Serban είπαν ότι δεν θα μπορούσαν να προσλάβουν κάποιον σαν αυτόν επειδή είναι «ένας παντρεμένος, ετεροφυλόφιλος άνδρας που έχει παιδιά».

Όταν ο καθηγητής τον ρώτησε αν συνέβαινε ο πιο εξειδικευμένος υποψήφιος να ήταν ένας λευκός ετεροφυλόφιλος άντρας, αν θα μπορούσε να προσληφθεί; Η απάντηση που έλαβε άμεσα ήταν «Όχι». "Ένιωσα σαν να ζούσα ξανά κάτω από τον κομμουνισμό", είπε. Και κατόπιν ο καθηγητής Serban, ο οποίος είναι διεθνώς αναγνωρισμένος σε θεατρικούς κύκλους, τιμωρήθηκε από τους συναδέλφους του γιατί δήλωσε ότι δεν θα θεωρούσε αξιόπιστο έναν τρανσέξουαλ άνδρα να υποδυθεί τον ρόλο της Ιουλιέτας στο Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Η Libby Emmons, που ήταν φοιτήτρια του Serban στο Columbia, γράφει: Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου στο τμήμα θεάτρου της Σχολής Τεχνών του Πανεπιστημίου Κολούμπια, ο Ρουμάνος μετανάστης καθηγητής Andrei Serban ήταν θρύλος. Τον αγαπούσαν οι φοιτητές, τον λάτρευε η σχολή, ήταν μόνιμος, εγκατεστημένος και είχε το ελεύθερο να κάνει ό,τι θέλει στο τμήμα του. Φανταστείτε, λέει, τι είναι για έναν άνθρωπο που μεγάλωσε κάτω από τον κομμουνισμό και ανέβηκε στην κορυφή του επαγγέλματός του στις τέχνες, να βρεθεί αναγκασμένος να προσλάβει κάποιον όχι σύμφωνα με την καλλιτεχνική αριστεία, αλλά σύμφωνα με την πολιτική ορθότητα. Η Emmons συνεχίζει: Δεν είναι μυστικό ότι το Κολούμπια είναι ένα αριστερόστροφο πανεπιστήμιο και η Σχολή Καλών Τεχνών μπορεί να είναι το πιο ‘woke’ κολλέγιο. Η πίεση που ασκείται να υιοθετηθούν ετερόδοξες πολιτικές απόψεις θα οδηγήσει στην παρακμή τόσο της Σχολής των Τεχνών όσο και της έκφρασης των θεατρικών τεχνών. Στην πραγματικότητα, αυτό ήδη συμβαίνει ήδη. Λοιπόν, κάτω από το ουτοπικό σχέδιο του Ibram X. Kendi, το κράτος θα έρθει και θα «σπάσει» ανθρώπους όπως ο Andrei Serban. Οι αναγνώστες μου γνωρίζουν ότι το βιβλίο στο οποίο εργάζομαι τώρα αφορά κάτι τέτοιο. Άνθρωποι όπως ο Αντρέι Σέρμπαν είναι τα πουλάκι στο πολιτιστικό μας γκρίζο τοπίο. Βλέπουν αυτά που έρχονται και μας προειδοποιούν.

Καθώς τέλειωσα την ανάγνωση του βιβλίο του Yuri Slezkine “The House Of Government”, για την επανάσταση των Μπολσεβίκων, σκέφτηκα ότι εάν κάποιοι ουτοπικοί ριζοσπάστες όπως ο Ibram X. Kendi, αποκτούσαν τον πλήρη έλεγχο του κράτους, της αστυνομίας και των ενόπλων δυνάμεων, θα έκαναν τα πάντα για να υλοποιήσουν το όραμά τους, στο να εξαλείψουν τους «κακούς» ανθρώπους. Ο ολοκληρωτισμός διαφημίζεται μπροστά στα μάτια μας και μοιάζει να έχουμε συνηθίσει σε κάτι τέτοιο. Είμαστε ένα βήμα πριν το τελικό endgame της Αριστεράς. Ξύπνα!

πηγή

Η μετάνοια χωρίς την νηστεία είναι αργή

Η νηστεία είναι η πρώτη εντολή του Θεού στον Παράδεισο. Η παράβασή της από τους πρωτοπλάστους είναι η πτώση του ανθρωπίνου γένους στην αμαρτία.

Μη νομίζεις ότι η ημέρα του εξιλασμού, που έχει διαταχθεί για τον Ισραήλ τον έβδομο μήνα (Λευϊτ. 16 – 29· 23, 27), την δεκάτη ημέρα του μήνα, αυτή είναι η αρχή της νηστείας. Έλα λοιπόν, βαδίζοντας μέσω της ιστορίας, ερεύνησε την αρχαιότητά της. Διότι δεν είναι νεώτερο το εφεύρημα. Το κειμήλιο είναι των πατέρων. Κάθε τι που είναι αρχαίο, είναι σεβαστό. Να σέβεσαι την παλαιότητα της νηστείας. Είναι συνομήλικη με την ανθρωπότητα· η νηστεία νομοθετήθηκε στον παράδεισο. Είναι η πρώτη εντολή που έλαβε ο Αδάμ· «από το δένδρο της γνώσεως του καλού και του κακού δεν θα φάτε» (Γεν. 2, 17). Το «δεν θα φάτε» είναι νομοθεσία νηστείας και εγκράτειας. Εάν είχε νηστεύσει από τον καρπό του δένδρου η Εύα, τώρα δεν θα είχαμε ανάγκη από τη νηστεία αυτή. «Διότι δεν έχουν ανάγκη ιατρού οι υγιείς, αλλά οι άρρωστοι» (Ματθ. 9, 12).

Η μετάνοια χωρίς την νηστεία είναι αργή

Πάθαμε πολλά κακά από την αμαρτία· ας θεραπευθούμε με την μετάνοια. Η μετάνοια δε χωρίς τη νηστεία είναι αργή. «Καταραμένη η γη, αγκάθια και τριβόλια να σου βλαστάνει» (Γεν. 3, 17-18). Προστάχθηκες να δοκιμάζεσαι, όχι βέβαια να ζεις τρυφηλώς. Με τη νηστεία να εξομολογείσαι στον Θεό. Αλλά και ο τρόπος ζωής στον παράδεισο είναι εικόνα νηστείας, όχι μόνον διότι ο άνθρωπος με το να είναι ομοτράπεζος των αγγέλων κατόρθωνε με την ολιγάρκεια την ομοίωση προς αυτούς, αλλά διότι και όσα ύστερα εφεύρε η διάνοια των ανθρώπων, δεν είχαν επινοηθεί ακόμη από τους τρεφομένους στον παράδεισο· όχι ακόμη οινοποσίες, όχι ακόμη ζωοθυσίες· ούτε όσα θολώνουν τον ανθρώπινο νου.

Με τη νηστεία επανερχόμαστε στον Παράδεισο

Επειδή δεν νηστεύσαμε, φύγαμε από τον παράδεισο· ας νηστεύσουμε λοιπόν, για να επανέλθουμε σ’ αυτόν. Δεν βλέπεις τον Λάζαρο, πώς με τη νηστεία μπήκε στον παράδεισο; (Λουκ. 16, 20-31). Να μην μιμηθείς την παρακοή της Εύας, να μην παραδεχθείς το φίδι πάλι σαν σύμβουλο, που προτείνει την βρώση, φροντίζοντας για το σώμα.

Τα αγαθά της νηστείας

Η νηστεία αναπέμπει την προσευχή στον ουρανό, με το να γίνεται σ’ αυτήν κατά κάποιο τρόπο φτερό προς την άνω πορεία της. Η νηστεία είναι προκοπή των οίκων, υγείας μητέρα, νεότητος παιδαγωγός, στολίδι στους γέροντες, καλή συνοδοιπόρος στους πεζοπόρους, ασφαλής ομόσκηνος στους συγκατοίκους. Ο άνδρας δεν υποψιάζεται κίνδυνο του γάμου, όταν βλέπει την γυναίκα να ζει με τη νηστεία. Δεν λιώνει η γυναίκα από την ζηλοτυπία, όταν βλέπει τον άνδρα να νηστεύει. Ποιος ζημίωσε το σπίτι του με τη νηστεία; Υπολόγισε σήμερα τα πράγματα του σπιτιού και υπολόγισέ τα και μετά· δεν θα λείψει τίποτε με τη νηστεία από τα υπάρχοντα στο σπίτι. Κανένα ζώο δεν βγάζει κραυγές θανάτου, πουθενά αίμα, πουθενά απόφαση, που υπαγορεύεται κατά των ζώων από την άκαμπτη κοιλιά. Έχει σταματήσει το μαχαίρι των μαγείρων· το τραπέζι αρκείται στα πρόχειρα. Το Σάββατο δόθηκε στους Ιουδαίους, «για να αναπαυθεί, λέγει, το υποζύγιό σου και ο δούλος σου» (Έξοδ. 20, 10).

Η αληθινή νηστεία είναι αποξένωση από τα κακά

Μη λοιπόν περιορίζεις το καλό της νηστείας στην αποχή μόνον από τα φαγητά. Διότι η αληθινή νηστεία είναι αποξένωση από τα κακά. «Να λύσεις τα δεσμά της αδικίας» (Ησ. 63, 6)· συγχώρησε τον πλησίον για την λύπη, συγχώρησέ τον για τα χρέη. «Να μη νηστεύετε χάριν διαμάχης και φιλονικίας» (Ησ. 63, 4). Δεν τρως κρέατα, αλλά τρως τον αδελφό σου. Δεν πίνεις οίνο, αλλά δεν είσαι εγκρατής στις ύβρεις. Περιμένεις το βράδυ για να λάβεις τροφή, αλλά ξοδεύεις την ημέρα στα δικαστήρια. «Αλλοίμονο σ’ αυτούς που δεν μεθούν με κρασί» (Ησ. 28, 1).

πηγή :Διασκευασμένο απόσπασμα από το Βιβλίο:

«Δύο Λόγοι για τη Νηστεία»

Βασίλειος ο Μέγας

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΩΝ ΝΕΟΟΘΩΜΑΝΩΝ

Προσευχή από το λειτουργικό οπλοστάσιο της Ορθοδόξου Εκκλησία μας για να προστατεύσει και πάλι ο Ιησούς Χριστός και η Παναγία Μητέρα Του το Ελληνορθόδοξο γένος μας από τις πολεμικές απειλές των νεοοθωμανών

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦἉγίου Πνεύματος.

Τῇ θαυμαστῇ σου Πορταΐτισσα σκέπῃ δι ἡς λυτροῦται ἡμᾶς πάσηςἀνάγκης προστρέχομενἑκάστοτε κραυγάζοντες θερμῶς· ὥσπερ πάλαι ἔδειξας,ἐφ᾽ ἡμῖν τὴν σὴν χάριν, οὕτω καὶ νῦν Δέσποινα, μὴ ἐλλείπῃς εἰς τέλος, ὡς ἐπηγγείλω σκέπειν καὶ φρουρεῖν, τοὺςἀδιστάκτῳ ψυχῇ, προσιόντάς σοι.

Ψαλμός 73

(Όπως τον είχε ορίσει ο Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης για του κινδύνους από τους Οθωμανούς Τσέτες.

«ΙΝΑΤΙ ἀπώσω, ὁ Θεός, εἰς τέλος;  
ὠργίσθη ὁ θυμός σουἐπὶ πρόβατα νομῆς σου; μνήσθητι τῆς συναγωγῆς σου,ἧς ἐκτήσω ἀπ᾿ ἀρχῆς·ἐλυτρώσω ράβδον κληρονομίας σου, ὄρος Σιὼν τοῦτο, ὃ κατεσκήνωσας ἐν αὐτῷ.  ἔπαρον τὰς χεῖράς σουἐπὶ τὰς ὑπερηφανίας αὐτῶν εἰς τέλος, ὅσα ἐπονηρεύσατοὁ ἐχθρὸς ἐν τοῖς ἁγίοις σου.  καὶ ἐνεκαυχήσαντο οἱμισοῦντές σε ἐν μέσῳ τῆςἑορτῆς σου, ἔθεντο τὰ σημεῖα αὐτῶν σημεῖα καὶ οὐκἔγνωσαν.  ὡς εἰς τὴν ἔξοδονὑπεράνω,  ὡς ἐν δρυμῷ ξύλωνἀξίναις ἐξέκοψαν τὰς θύρας αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐν πελέκει καὶ λαξευτηρίῳ κατέρραξαν αὐτήν.  ἐνεπύρισαν ἐν πυρὶ τὸἁγιαστήριόν σου, εἰς τὴν γῆνἐβεβήλωσαν τὸ σκήνωμα τοῦὀνόματός σου.  εἶπαν ἐν τῇκαρδίᾳ αὐτῶν αἱ συγγένειαι αὐτῶν ἐπὶ τὸ αὐτό· δεῦτε καὶκαταπαύσωμεν πάσας τὰςἑορτὰς τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τῆς γῆς.  τὰ σημεῖα αὐτῶν οὐκ εἴδομεν, οὐκ ἔστιν ἔτι προφήτης, καὶἡμᾶς οὐ γνώσεται ἔτι.  
 ἕως πότε, ὁ Θεός, ὀνειδιεῖ ὁἐχθρός, παροξυνεῖ ὁὑπεναντίος τὸ ὄνομά σου εἰς τέλος;  ἱνατί ἀποστρέφεις τὴν χεῖρά σου καὶ τὴν δεξιάν σουἐκ μέσου τοῦ κόλπου σου εἰς τέλος;  ὁ δὲ Θεὸς βασιλεὺςἡμῶν πρὸ αἰώνων, εἰργάσατο σωτηρίαν ἐν μέσῳ τῆς γῆς.  σὺ ἐκραταίωσας ἐν τῇδυνάμει σου τὴν θάλασσαν, σὺ συνέτριψας τὰς κεφαλὰς τῶν δρακόντων ἐπὶ τοῦὕδατος.  σὺ συνέθλασας τὴν κεφαλὴν τοῦ δράκοντος,ἔδωκας αὐτὸν βρῶμα λαοῖς τοῖς Αἰθίοψι.  σὺ διέρρηξας πηγὰς καὶ χειμάρρους, σὺἐξήρανας ποταμοὺς ᾿Ηθάμ.  σή ἐστιν ἡ ἡμέρα, καὶ σή ἐστινἡ νύξ, σὺ κατηρτίσω φαῦσιν καὶ ἥλιον.  σὺ ἐποίησας πάντα τὰ ὡραῖα τῆς γῆς· θέρος καὶἔαρ, σὺ ἔπλασας αὐτά.  μνήσθητι ταύτης· ἐχθρὸςὠνείδισε τὸν Κύριον, καὶ λαὸςἄφρων παρώξυνε τὸ ὄνομάσου. μὴ παραδῷς τοῖς θηρίοις ψυχὴν ἐξομολογουμένην σοι, τῶν ψυχῶν τῶν πενήτων σου μὴ ἐπιλάθῃ εἰς τέλος. ἐπίβλεψον εἰς τὴν διαθήκην σου, ὅτι ἐπληρώθησαν οἱἐσκοτισμένοι τῆς γῆς οἴκωνἀνομιῶν.  μὴ ἀποστραφήτω τεταπεινωμένος καὶκατῃσχυμένος· πτωχὸς καὶπένης αἰνέσουσι τὸ ὄνομάσου.  ἀνάστα, ὁ Θεός, δίκασον τὴν δίκην σου· μνήσθητι τοῦὀνειδισμοῦ σου τοῦ ὑπὸἄφρονος ὅλην τὴν ἡμέραν.  μὴἐπιλάθῃ τῆς φωνῆς τῶνἱκετῶν σου· ἡ ὑπερηφανία τῶν μισούντων σε ἀνέβη διὰπαντός.»

*  *  *

Τους εκ της Άγαρ δυσμενείς, τάχιον ολλύουσα ξίφει των προσευχών σου Μαριάμ, τον λαόν και την ποίμνην σου φύλατε τω υιώ σου κραυγάζοντα, ο θεός των Πατέρων ευλογητός ει.

*  *  *

Λαόν σου άχραντε Δέσποινα ανόρθωσον πεσόντα εις βάραθρον καταδουλώσεως, εχθρών απίστων, αλλ’οίκτειρον, συ γαρ ελπίς απάντων και η βοήθεια.

*  *  *

Θεομήτωρ Πάναγνε προστασία των Χριστιανών, περίζωσε σον λαόν πάσης απειλής και πάσης αλώσεως βαρβαρικής, οργής και θυμού, πάσης κακωσεως και εκ πάσης κατακρίσεως

*  *  *

Χαίρε Ορθοδόξων αγνή, το θάρσος το ανίκητον.Χαίρε κλέος των πιστών σου την σεπτήν Εικόνα προσκυνούντων. Χαίρε δαιμόνων πτώσις, και των ανθρώπων η ανόρθωσις

*  *  *

Επέγνωσαν Δέσποινα, γόνοι της Άγαρ την δυναστείαν σου κατατρέχοντες μάτην, της φίλης ποίμνης σου και πεπτώκασιν εν εξαισίω θανάτω φθειρόμενοι, ενδίκω όντως αγνή θεομακάριστε.

*  *  *

Ματαίωσον παρθένε εχθραινόντων τας βουλάς και αθέμιτα ένεδρα, των συνεχώς επιτιθεμένων ημίν δεινώς, τούτους αποδιώκουσα, πόρρω μετ’αισχύνης αφανισμώ τελείω,ίνα γνώσι την Θείαν δυναστείαν και εξουσίαν σου θεόνυμφε

*  *  *
 

(Απολυτίκιον Παναγίας της Πορταϊτίσσης)

Τὴν θείαν Σου Εἰκόνα δεδεγμένοι ἐν θαύματι, Πυλωρὸν Παρθένε καὶ σκέπην καὶ Προστάτιδα ἔχομεν, τοῦκλήρου σου οἱ τρόφιμοι ἀεί, καὶ Σοῦ ὡς ἀφομείωμα ἡμεῖς, τὴν Αὐτήν Σου προσκυνοῦντες ἀπὸ ψυχῆς, βοῶμεν σοι Θεοτόκε· δόξα τῇπαναγάθῳ Σου βουλῇ, δόξᾳ τῇπροστασίᾳ Σου, δόξα τῇ πρὸςἡμᾶς Ἁγνὴ θείᾳ προνοίᾳ Σου.

Δι᾿ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε ἸησοῦΧριστέ, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶ

...