Ο μακαριστός Άγιος Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης ,ένα σπάνιο βίντεο.

Ιδιαίτερη εντύπωση μας προκαλεί αυτό που ήδη γνωρίζαμε ,
η λαχτάρα των παλιών αγιορειτών όταν πεθάνουν
 όπου και αν πεθάνουν να κηδευτούν  στο περιβόλι της Παναγιάς. 
Το λέει τόσο χαρακτηριστικά ο Άγιος Γέρων, την ευχή του νάχουμε

Ήταν μια γιαγιά, που είχε αρρωστήσει βαριά και την πήγαν στο νοσοκομείο και μετά από μια βδομάδα θα την χειρουργούσαν.
Η γιαγιά όμως διατείνονταν εκεί στο περιβάλλον της, ότι δεν θα προλάβαιναν να την χειρουργήσουν, διότι σε 3 μέρες και ώρα 5 το απόγευμα, θα πέθαινε!!
Όσοι την άκουσαν άρχισαν να σκέφτονται: '' Η γιαγιά παλάβωσε, τρελάθηκε! Πράγματι, όταν γεράσει ο άνθρωπος, δεν ξέρει τι λέει και τι κάνει...''.
Όμως η γιαγιά ήταν ένας πνευματικός άνθρωπος! Και πράγματι την τρίτη μέρα της νοσηλείας της, στις 5 το απόγευμα, παρέδωσε το πνεύμα!
Όταν επαληθεύτηκαν τα λόγια της γιαγιά, όλοι άρχισαν να αναζητούν, τι καλό έκανε στη ζωή της, αυτή η γιαγιά. Διαπίστωσαν ότι ήταν νηστευτής μια ολόκληρη ζωή, έφτιαχνε κρυφές ελεημοσύνες και προσευχόνταν νοερώς...
Όταν ο άνθρωπος πληροφορείται από το Θεό, ότι θα πεθάνει, αυτή η Θεϊκή δωρεά επισφραγίζει, ότι είναι για τον παράδεισο.

~Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα, Αγίου Όρους.

Ιερά Μονή Ξηροποτάμου,Άγιον Όρος

Πίστη είναι 24 ώρες αμφιβολία και ένα λεπτό ελπίδα

Χάθηκα μου είπε χτες,μια φίλη αγαπημένη.Έχασα το δρόμο μου,την πίστη μου.Χαιρομαι για σένα που πιστεύεις τόσο πολύ,κατέληξε.
Κι αναρωτήθηκα μετά, τι να'ναι άραγε η πίστη;
Η πίστη σίγουρα δεν είναι μια ιδέα,μια φιλοσοφία, μια θεωρία που είτε την αποδέχομαι και την έχω σίγουρη στο τσεπάκι μου,είτε δεν την αποδέχομαι και απλά απέχω.

Η πίστη είναι ζωντανή,μόνο αν πάλλεται.Πάνω και κάτω.
Πιστεύω αλλά μετά από λίγο χάνομαι,αμφιβάλλω,κλονίζομαι.
Τώρα νιώθω το Θεό στη ζωή μου,μα είναι στιγμές που είναι απών.
Στον πόνο και την οδύνη,Τον φωνάζω και είναι σιωπών.
Η πίστη είναι μια σχέση.Εσύ κι ο Θεός.
Είναι ένα άφημα,μια εμπιστοσύνη.
Ότι σε ξεπερνά,ότι δεν μπορείς να καταλαβεις και να εξηγήσεις,δεν το απορρίπτεις αλλά συνεχιζεις να ελπίζεις.
Αφηνω τη γη που πατω και πηδάω στο κενό,με εμπιστοσύνη ότι ξέρει Αυτός.
Έστω την τελευταία στιγμή θα μου απλώσει το χέρι να σωθώ.

Πίστη τελικά είναι αυτό το εκπληκτικό που είπε στην ταινία "Οι αθώες",μια νεαρή μοναχή:
"Πίστη είναι 24 ώρες αμφιβολία και ένα λεπτό ελπίδα."
Κανείς δεν πιστεύει απόλυτα και συνεχόμενα.
Όλο αυτό είναι μια διαρκής πάλη με τον εαυτό σου και με το Θεό σου.
Και είν'ωραίο να συνειδητοποιείς ότι έχασες το δρόμο της πίστης.
Αυτό φανερώνει πως δεν είσαι ρηχός κι αδιάφορος.Ψάχνεις,ψάχνεσαι,παλεύεις.
Κι όποιος ψάχνει θα βρει...να είσαι σίγουρη γι'αυτό.
Μόνο συνέχισε να ελπίζεις.
Και μη ξεχάσεις ποτέ πως ο Θεός σ'αγαπάει πολύ.

Αλέξης Αλεξάνδρου

πηγή

Το τέλος των εθνομηδενιστών!

Είχα γράψει πριν δέκα μέρες περίπου ένα κείμενο για τα «τρία εφιαλτικά σενάρια». Δηλαδή για μια κρίση στο Αιγαίο το αμέσως επόμενο διάστημα.

• Μια κρίση που, πρώτον, μπορεί να προκαλέσει την αφορμή – μετά την εκτόνωσή της – για «διαπραγμάτευση» Τουρκίας-Ελλάδας με στόχο τον διαμοιρασμό των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων (και των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης της Ελληνικής ΑΟΖ), που χρόνια τώρα εποφθαλμιά η Τουρκία.
• Μια κρίση που, δεύτερον, θα μπορούσε να «συνδυαστεί» με την προεκλογική περίοδο στην Ελλάδα και να αλλάξει τα εκλογικά δεδομένα.

Τα τελευταία 24ωρα όλα αυτά ήλθαν ξανά στην επικαιρότητα.

Με σενάρια να κυκλοφορούν, ότι μπορούμε να δούμε έκτακτη σύνοδο συμβουλίου αρχηγών, όχι απλώς για «ενημέρωση», αλλά και για λήψη «εκτάκτων μέτρων». Όπως αναβολή εκλογών και δημιουργία κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας» κλπ.

Όλα αυτά θα διευκόλυναν μόνο το ΣΥΡΙΖΑ, καθώς σε συνθήκες εθνικής κρίσης και επικείμενου «θερμού επεισοδίου», θα αμβλυνόταν η οξύτατη αντί-ΣΥΡΙΖΑ διάθεση του εκλογικού σώματος. Και θα ανέβαιναν κάπως τα ποσοστά του (με παράλληλη συρρίκνωση των μικρότερων κομμάτων).

Αυτά τα σενάρια δεν είναι καθόλου πιθανά! Παρουσιάζουν και συνταγματικές δυσκολίες. Αλλά κυρίως είναι πια πολύ παρακινδυνευμένα.

Είναι παρακινδυνευμένα, μεταξύ άλλων γιατί δημιουργούν την αίσθηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «έστησε θερμό επεισόδιο» για να αναβάλει τις εκλογές που χάνει πανηγυρικά! Κι έτσι αντί να κερδίσει πόντους στο εκλογικό σώμα, κινδυνεύει να χάσει ακόμα περισσότερους, λόγω «ανευθυνότητας» και «πρωτοφανούς τυχοδιωκτισμού».

Σημασία δεν έχει αν αληθεύουν οι εκάστοτε «θεωρίες συνομωσίας». Σημασία έχει ότι το ευρύ κοινό τις πιστεύει συνήθως, κι αυτή τη φορά θα βλάψουν το κόμμα του Τσίπρα.

Άρα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάθε λόγο να τις αποφύγει – όχι να σπεύσει να τις «εκμεταλλευτεί».

Υπάρχουν όμως, τρία κρίσιμα ορόσημα:

• Πρώτον, η επόμενη Κυριακή, όταν θα γίνουν οι κρίσιμες επαναληπτικές εκλογές στο δήμο Κωνσταντινούπολης, όπου ο Ερντογάν είχε χάσει! Κι επειδή η ήττα του στην Πόλη είχε τεράστια συμβολική και ουσιαστική βαρύτητα, ακύρωσε το αποτέλεσμα και πέτυχε επανάληψη της ψηφοφορίας. Το αποτέλεσμα της επόμενης Κυριακής, μπορεί να είναι κρίσιμο για ολόκληρη την Τουρκία.

--Αν κερδίσει παίρνει κάποιες «ανάσες», ώστε να ασχοληθεί με την οικονομία του που βουλιάζει. Στροφή της οικονομικής του πολιτικής για να αποφύγει τη χρεοκοπία είναι δύσκολο να κάνει, αν έχει ήδη χάσει οριστικά την Κωνσταντινούπολη.

--Αν χάσει ξανά, τότε αυτό μπορεί να είναι η – απροσδόκητη – «αρχή του τέλους» για το καθεστώς του. Αφού έχει ήδη χάσει και τα περισσότερα μεγάλα αστικά κέντρα.

Σε κάθε περίπτωση η Τουρκία θα βυθιστεί σε παρατεταμένη εσωστρέφεια, εν όψει και οξύτατης οικονομικής κρίσης.

• Δεύτερον, την παραπάνω Κυριακή, 30 Ιουνίου, λήγει και το τελεσίγραφο των ΗΠΑ να ακυρώσει η Τουρκία των παραλαβή των ρωσικών πυραύλων S-400!

Μέχρι τώρα ο Ερντογάν επιμένει ότι θα παραλάβει το ρωσικό όπλο. Αν δεν αλλάξει γνώμη ως τα τέλη του μηνός, οι Αμερικανοί θα του συμπεριφέρονται πλέον, ως «αποστάτη» από το ΝΑΤΟ!

Αυτό θα βυθίσει την ίδια την Τουρκία σε ακόμα μόνο μετακινήσεις στις εσωτερικές ισορροπίες της, αλλά τη συνολικά τη γεωπολιτική της θέση. Θα πρόκειται για «υπαρξιακή»κρίση της Τουρκίας.

Την Τουρκία οι ΗΠΑ δεν θέλουν να τη χάσουν από μέλος του ΝΑΤΟ! Όμως δεν πρόκειται και να συνεχίσουν να δέχονται τον Ερντογάν, να κάνει όλο και πιο θεαματικά «ανοίγματα» προς Ρωσία και Ιράν.

Ούτε και η ίδια η Τουρκία αντέχει αυτή την αβεβαιότητα. Ένα κομμάτι της θέλει να παραμείνει στέρεα ΝΑΤΟϊκό, ένα άλλο θέλει να απομακρυνθεί από τη Δύση. Και μια τέτοια σύγκρουση μέσα στην Τουρκία θα την αποσταθεροποιήσει χωρίς προηγούμενο! Μπορεί να προκαλέσει ακόμα και εμφύλιο.

* Τέλος τρίτη κρίσιμη ημερομηνία είναι η 7η Ιουλίου όταν γίνονται στην Ελλάδα οι πιο κρίσιμες εκλογές της τελευταίας τεσσαρακονταετίας!

Γιατί θα τιμωρηθεί σκληρά το κόμμα που έκανε μείζονες εθνικές παραχωρήσεις στο Μακεδονικό, με τη στήριξη των ξένων. Και θα σηματοδοτηθεί, το τέλος μιας ολόκληρης εποχής, όπου ανεξαρτήτως του ποιος κυβερνούσε, στη χώρα ηγεμόνευαν οι αριστερές ιδεοληψίες! Τώρα όλα αυτά συνετρίβησαν μετά από μια τετραετή διακυβέρνηση από την «Πρώτη Φορά Αριστερά»!

Καθεμία, λοιπόν, από τις τρεις επόμενες Κυριακές, θα συμβούν πράγματα στην περιοχή μας που θα επηρεάσουν τις εξελίξεις καθοριστικά πολύ πέρα από μας.

Εμείς να θυμόμαστε στο μεταξύ τα εξής πέντε πράγματα:

• Πρώτον, η Ενωμένη Ευρώπη δεν μπορεί να κάνει τίποτε το ουσιαστικό. Καλά κάνουμε και ζητάμε κυρώσεις κατά της Τουρκίας (κυρίως η Κύπρος ζητάει), αλλά το «πάγωμα της ενταξιακής διαδικασίας» για την Άγκυρα, έχει ήδη επισυμβεί. Απλώς θα επισημοποιηθεί. Ήδη το προεξοφλούν οι πάντες και κανενός το αυτί δεν ιδρώνει.
• Δεύτερον, το ΝΑΤΟ ως «συμμαχία» επίσης μην περιμένετε να κάνει πολλά πράγματα. Από τη φύση του δεν μπορεί παρά να… «εύχεται να ξεπεραστεί η κρίση»!

Φυσικά είναι πολύ σημαντικό για μας, η Ελλάδα να είναι στέρεα μέσα και στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, ενώ η Τουρκία μένει απ’ έξω από την ΕΕ και προκαλεί σοβαρά προβλήματα στο ΝΑΤΟ.

Το υπογραμμίζω γιατί κάποιοι ηλίθιοι ήθελαν, μέχρι πριν λίγα χρόνια να βγαίναμε και από την Ευρώπη (ρισκάροντας το grexit) αλλά ταυτόχρονα να βγαίναμε ΚΑΙ από το ΝΑΤΟ (είναι ακόμα… «διακηρυγμένη θέση» του ΣΥΡΙΖΑ…)

Από μόνη της η ένταξη της Ελλάδας δεν μας λύνει κανένα πρόβλημα. Το να φεύγαμε θα ήταν ολέθριο, αλλά το ότι παραμένουμε δεν είναι σωτήριο.

• Τρίτον, οι ΗΠΑ μπορούν να αντιδράσουν – πέρα από το τι θα κάνει το ΝΑΤΟ- με τρόπο πρωτοφανή. Μην το αποκλείεται καθόλου.

Γιατί η σημερινή πολιτική Τραμπ, δίνει προτεραιότητα σε ισχυρές διμερείς ή πολυμερείς σχέσεις ανάμεσα στις ΗΠΑ και άλλες «φιλικές χώρες».

Ο τετραπλός άξονας Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-Αίγυπτος μπορεί να ανέβει στις προτεραιότητες της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, σε σχέση με μια «πλαδαρή» Ενωμένη Ευρώπη και μια επίσης «πλαδαρή» συμμαχία των ΗΠΑ με την Ευρώπη, όπου οι σύμμαχοι δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, όπως έχουν κατηγορήσει τους Ευρωπαίους όλοι οι προηγούμενοι Αμερικανοί Πρόεδροι (αλλά μόνον ο Τραμπ τους το έθεσε ρητά και τους το είπε κατάμουτρα).

Δεν χρειάζεται λοιπόν η Ουάσιγκτον ούτε να «εγκαταλείψει» τους Ευρωπαίους, ούτε να τσακώνεται μαζί τους, ούτε να «παρακαλά» την Τουρκία.

Απλά μπορεί στηρίξει στην περιοχή μας ένα τετραμερή άξονα που θα παρακάμπτει την Τουρκία. Και θα περιφρουρεί τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Δύσης, με όσους είναι «πρόθυμοι» να συμμετάσχουν.

• Έτσι, ο αγώνας κατά του ισλαμικού φονταμενταλισμού παίρνει άλλες διαστάσεις, αφού θα συμμετέχουν ευθέως η Αίγυπτος με το κοσμικό καθεστώς Σίσι (ο οποίος θα ελέγξει οσονούπω και τη Λιβύη) και το Ισραήλ.
• Ταυτόχρονα, το Κουρδικό παίρνει άλλες διαστάσεις, ως «μοχλός πίεσης» της «ανεξέλεγκτης» Τουρκίας, αλλά και «εξισορρόπησης» της Ρωσικής διείσδυσης στην Συρία.
• Θυμίζω ότι το Ισραήλ μετά από 52 χρόνια κατοχής προσάρτησε πριν λίγες βδομάδες τα κατεχόμενα υψώματα του Γκολάν, χωρίς σχεδόν κανείς να αντιδράσει.
• Θυμίζω ακόμα ότι επισήμως το Αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών μιλάει πια για αλλαγές του χάρτη στη Μέση Ανατολή κι επίσης κανείς δεν αντιδρά. Μοιάζει σαν όλοι να το περιμένουν.
• Ακόμα, η Ρωσία μοιάζει περισσότερο σαν να θέλει η ίδια να διασώσει τρία πράγματα: Τον έλεγχό της στην Ανατολική Ουκρανία, την επιρροή της στη Συρία και τις σχέσεις της με τον Ιράν. Δεν την ενδιαφέρει ιδιαίτερα η Τουρκία ούτε να εμποδίσει την επάνοδο των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.
• Αλλά και η ενίσχυση της θέσης των Ευρωπαίων στους υδρογονάνθρακες της Ανατολικής Μεσογείου – με αποκλεισμό ή σαφή περιορισμό των φιλοδοξιών της Τουρκίας – είναι κάτι που ενδιαφέρει και τους Αμερικανούς (θέλουν απεξάρτηση της Ευρώπης από το «μονοπώλιο» του Ρωσικού Αερίου), αλλά ενδιαφέρει και τους Ευρωπαίους (θέλουν επιτέλους να αποκτήσουν «ενεργειακά ασφάλεια», να μην είναι μόνιμα στο έλεος ξένων προμηθευτών). Εδώ ο τετραπλός άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου καλύπτει τους πάντες!
• Επίσης, πολλοί Ευρωπαίοι εταίροι είναι πιθανό να «προτιμήσουν» κι αυτοί μια ισχυρή διμερή αμυντική σχέση με τις ΗΠΑ παρά τη… «γραφειοκρατική φλυαρία» του ΝΑΤΟ. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που έχουν το φόβο της Ρωσίας δίπλα τους.

Η ενεργοποίηση μιας στρατηγικής σύγκλισης Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου, με τη στήριξη και την εγγύηση των ΗΠΑ, μπορεί να αποτελέσει πολύ ενδιαφέρον «προηγούμενο» για τις αμυντικές – υπαρξιακές αγωνίες και της Πολωνίας και της Ρουμανίας και της Σλοβακίας, για να μη μιλήσουμε για τις Βαλτικές.

Έτσι οι Αμερικανοί δεν χρειάζεται να διώξουν την Τουρκία από το ΝΑΤΟ, αρκεί να την παρακάμψουν.

Όπως δεν χρειάζεται να διαλύσουν το ΝΑΤΟ, αρκεί να το παρακάμψουν κι αυτό (αφού η ίδια η Τουρκία το διαλύει και οι υπόλοιποι βορειο-ευρωπαίοι εταίροι δεν το στηρίζουν σοβαρά).

Αν όλα αυτά αρχίζουν να ξετυλίγονται και χώρες όπως η Ιταλία θα δείξουν σίγουρα μεγάλο ενδιαφέρον.

Και όσοι Ευρωπαίοι δεν θέλουν να σαρωθούν από μελλοντικά κύματα λαθρομεταναστών, θα έχουν κάπου να «ακουμπήσουν» και να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

Οι «ενδιαφερόμενοι για μια τέτοια πολιτική «προβολής ισχύος» της Δύσης συνολικά στη Μέση Ανατολή (και όχι μόνο) είναι πολλοί περισσότεροι απ’ όσο φανταζόμαστε - και για πολύ περισσότερους λόγους.

Ο τετραπλός άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου-Ισραήλ, μπορεί να είναι το «πρόπλασμα».

Και η κρίση με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο, η «αφορμή».

Βλέπετε αυτό που «ψήνεται», καιρό τώρα, στην περιοχή μας (ανεξαρτήτως της σύμπτωσης με τις εκλογές στην Ελλάδα), έχει διαστάσεις και «προεκτάσεις» που μας ξεπερνούν κατά πολύ, όπως ξεπερνούν κατά πολύ και τα ελληνοτουρκικά.

Για πρώτη φορά, μπορούμε να δημιουργήσουμε ευνοϊκές συμμαχίες για τα εθνικά μας συμφέροντα!

(Πράγμα που προϋποθέτει βέβαια, ότι δεν είμαστε εθνομηδενιστές!)

Κι αυτό μπορεί να συμβεί σήμερα, γιατί κάποιοι έθεσαν τις βάσεις για τον τετραπλό άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου, επί κυβέρνησης Σαμαρά.

• Όταν ένα μέρος του ελληνικού διπλωματικού κατεστημένου, δεν ήθελε πολλά-πολλά με το Ισραήλ.
• Όταν ένα άλλο μέρος του ελληνικού και ατλαντικού κατεστημένου τότε (επί Ομπάμα) δεν ήθελε πολλά-πολλά ούτε με τον Αίγυπτο του στρατηγού Σίσι (ο οποίος είχε μόλις ανατρέψει τον ακραίο ισλαμιστή Μόσι).
• Όταν ένα άλλο μέρος του ελληνικού κατεστημένου δεν πίστευε καν στην ΑΟΖ και θεωρούσαν τα αποθέματα υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου ως … «ιστορίες για αγρίους»!
• Όταν ένα άλλο μέρος τους Ελληνικού και ευρωπαϊκού κατεστημένου πίστευαν ότι το φυσικό αέριο «δεν έχει καμία αξία πια», γιατί στο μέλλον θα κινηθούμε «υποχρεωτικά» προς τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), λόγω «κλιματικής αλλαγής» (αυτά που λέει και ο… «φωστήρ» Βαρουφάκης σήμερα).

Τέτοιες απόψεις κυριαρχούσαν τότε και μέσα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη (τότε), ακόμα και στην αμερικανική διπλωματία (επί Χίλαρι-Ομπάμα).

Ευτυχώς κάποιοι τότε εδώ είδαν πέρα απ’ όλα αυτά κι άρχισαν να στήνουν τον τετραπλό άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου.

Που σήμερα γίνεται ιδιαίτερα επίκαιρος για πολλούς και σημαντικός για ακόμα περισσότερους.

ΥΓ.1 όπως βλέπετε, η ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ δεν έχει καμία άμεση σχέση με όλες αυτές τις μείζονες εξελίξεις. Αυτά τρέχουν κι αυτά κρίνονται στην περιοχή μας. Όχι αν τα Σκόπια θα έμπαιναν ή όχι στο ΝΑΤΟ.

Κάναμε μια μείζονα εθνική υποχώρηση, χωρίς καμιά σημασία για τις μείζονες γεωπολιτικές εξελίξεις.

ΥΓ.2 όπως βλέπετε, οι χώρες που θα παίξουν ρόλο διεθνώς, που θα εγγυηθούν την ασφάλεια και την ανάπτυξη της μείζονος περιοχής μας, θα είναι οι χώρες με ισχυρή αναφορά στο εθνικό τους συμφέρον, στις εθνικές τους προτεραιότητες και στην «προβολή ισχύος» - σε συνδυασμό με τα ευρύτερα γεωπολιτικά συμφέροντα της Δύσης.

Οι εθνομηδενιστές δεν έχουν χώρο, δεν έχουν ρόλο και είναι αναπόφευκτο να περιθωριοποιηθούν.

Μαζί τους θα περιθωριοποιηθούν και οι χώρες που δεν θα καταφέρουν να τους παραμερίσουν εντελώς.

Θανάσης Κ.

Οι διαδηλωτές στο Χονγκ Κονγκ καθαρίζουν την πόλη μετά την διαμαρτυρία τους

Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδηλώνουν σχεδόν καθημερινά κατά του νομοσχεδίου της κυβέρνησης για την έκδοση στην Κίνα και μετά κάθονται και καθαρίζουν ότι χρειάζεται Οι ειδήσεις για τις διαδηλώσεις στο Χονγκ Κονγκ δεν σταματούν να απασχολούν τα ειδησεογραφικά δίκτυα όλου του κόσμου. Αρχικά γιατί ένα εκατομμύριο άνθρωποι κατέβηκαν στους δρόμους. Στην συνέχεια γιατί πέτυχαν τουλάχιστον την αναστολή της ψήφισης του νομοσχεδίου, εναντίον του οποίου διαδήλωναν. Μετά έγινε viral το βίντεο που δείχνει πόσο υποδειγματικά «άνοιξαν» οι εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές για να περάσει το ασθενοφόρο. Hong Kong protestors part for ambulance
 
 Τώρα, μια ακόμα είδηση από τους διαδηλωτές του Χονγκ Κονγκ απασχολεί παγκοσμίως: Όπως αποδεικνύουν οι εικόνες, αμέσως μετά το τέλος των διαδηλώσεων, που το τελευταίο διάστημα είναι καθημερινές, οι διαδηλωτές κάθονται και καθαρίζουν την πόλη! Οι φωτογραφίες που ανέβηκαν στα social media δείχνουν τους διαδηλωτές να μαζεύουν σκουπίδια από τους δρόμους, ακόμα και να σκουπίζουν για να... λάμψουν από καθαριότητα! 
πηγή

Οι πολιτικοί της Ελλάδος μπορεί στο σύνολο τους να είναι δυτικού τύπου.. Όμως ο απλός Έλληνας δεν είναι.. Κατάλαβες (ε)ρντογάν;

17-20 Ιουνίου 1913 Το ολοκαύτωμα της Νιγρίτης και της Βισαλτίας

22-23 Ιουνίου 2019

Διήμερο επετειακών εκδηλώσεων μνήμης

Σας καλούμε να τιμήσετε με την παρουσία σας τις εκδηλώσεις μνήμης που διοργανώνουμε με την ευκαιρία της 106^ης επετείου του ολοκαυτώματος

της πόλης της Νιγρίτης και της ευρύτερης Βισαλτίας, που συνέβη κατά τον Β΄ Βαλκανικό πόλεμο, συγκεκριμένα από 17 έως 20 Ιουνίου 1913.

Σάββατο 22 Ιουνίου 2019

7.30 μ.μ. Εσπερινός στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Νιγρίτης.

8.00 μ.μ. Εκδήλωση μνήμης στην αυλή του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Νιγρίτας.

¨Η μνήμη ζωντανεύει... δίπλα στον αυτόπτη μάρτυρα του ολοκαυτώματος¨

Θα ομιλήσει η αναπληρώτρια καθηγήτρια της φιλοσοφικής σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών κα. Μαρία Μαντουβάλου.
Με θέμα: «Η μνήμη των παλαιών και των συγχρόνων ολοκαυτωμάτων».

Στην εκδήλωση θα τραγουδήσουν επίκαιρα τραγούδια οι χορωδίες:

1. Μικτή χορωδία δήμου Βισαλτίας, υπό την διεύθυνση του κ.Αστερίου Γούναρη.
2. Κ.Α.Π.Η. Νιγρίτας, υπό την διεύθυνση του κ.Δημητρίου Τζένου.

Κυριακή 23 Ιουνίου 2019

7 π.μ. Όρθρος και Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Νιγρίτας.

10.30 π.μ. Επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη των 600 και πλέον βισαλτινών θυμάτων των βουλγαρικών στρατευμάτων κατοχής και των κομιτατζήδων.

Θα εκφωνηθεί ομιλία για τα γεγονότα του ολοκαυτώματος από τον καθηγητή του λυκείου Μαυροθαλάσσης, φιλίστορα και ερευνητή της τοπικής ιστορίας            κ.Γεώργιο Τέζα.

11 π.μ. Τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων στο μνημείο του Καπετάν Γιαγκλή από εκπροσώπους των αρχών και των φορέων του τόπου.

    Η τοπική ιστορία της Νιγρίτας αλλά και της ευρύτερης περιοχής του δήμου Βισαλτίας, είναι όπως γνωρίζουμε πολύ πλούσια σε ιστορικά γεγονότα, σημαντικότατα για την συλλογική μνήμη και την αυτοσυνειδησία του τόπου μας. Γεγονότα χαρούμενα, ένδοξα, ηρωικά, αλλά και γεγονότα τραγικά, πονεμένα και αιματοβαμμένα.

    Το τραγικότερο όμως ίσως γεγονός που συνέβη στον τόπο αυτόν δεν είναι άλλο από το άγνωστο σε πολλούς ολοκαύτωμα της Νιγρίτας. Δεν είναι τυχαίος ο όρος που χρησιμοποιούμε. Πρόκειται κυριολεκτικά για ένα ολοκαύτωμα που έζησαν η πόλη, οι κάτοικοι της Νιγρίτας αλλά και ολόκληρη σχεδόν η Βισαλτία κατά τον Β΄ βαλκανικό πόλεμο.

   Το τετραήμερο από 17ης έως 20ης Ιουνίου 1913 διαδραματίστηκαν γεγονότα, τα οποία οι άνθρωποι που τα έζησαν, οι γονείς μας και οι παππούδες μας, δεν τα ξέχασαν ποτέ μέχρι που έφυγαν από αυτή τη ζωή.      

   Η ακμάζουσα περιώνυμος κωμόπολη της Νιγρίτας παραδόθηκε στις φλόγες. Από την μανία των Βουλγάρων γλύτωσαν μόνο οι Εκκλησίες μα και αυτές έμειναν πληγωμένες από βομβαρδισμούς και καταλήστευση.  Οι δολοφονημένοι Νιγριτινοί ξεπερνούσαν τους 470 ενώ τα κατεστραμμένα σπίτια ήταν περισσότερα από 1.450. Όμως και ευρύτερα η περιοχή της Βισαλτίας «μάτωσε» τις ημέρες αυτές. Για παράδειγμα ¨είκοσι εννιά γυναίκες, οι περισσότερες από την Τερπνή, δολοφονήθηκαν μετά τον βιασμό που υπέστησαν. Οικτρό τέλος είχαν οι υπερήλικες Σωτήριος Παπά Πασχάλης και Χατζή Βαγγέλης (που γδάρθηκε ζωντανός) ενώ «τον εκ Τσαρπίστης (Τερπνής) σεβάσμιον ιερέα Νικόλαον, 105 ετών, τον έσφαξαν αφού... του εξόρυξαν τους οφθαλμούς». Στο Χούμκος (Χουμνικό) πυρπόλησαν 55 σπίτια και στο Ξυλότρος (Αγία Παρασκευή) 15, όπου και κατακρεούργησαν 6 αμάχους. Κατέκαυσαν πλήρως τη Μέργιανη (Λυγαριά) και 97 σπίτια στο Δημητρίτσι. Κατέσφαξαν αμάχους, πυρπόλησαν και εσύλησαν τις εκκλησίες σε Νικοσλάβη (Νικόκλεια) και Αβδαμάλ (Σησαμιά)».

Και άλλα πολλά τα οποία η ιστορία έχει καταγράψει και αναλυτικά θα αναφερθούν στις επετειακές εκδηλώσεις.  

η συνέχεια

Ψέμα κάθε λέξη στο στόμα του Αλέξη

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

Ιράν - πυρηνικά και μυστικές υπηρεσίες

Όλα δείχνουν ότι πάμε για νέο γύρο επιχειρήσεων κατά της δυνατότητας ενός ισλαμικού φανατικού Ιρανικού κράτους να μετατραπεί σε πυρηνική δύναμη στην ευρύτερη περιοχή.

Αλέξανδρος Νίκλαν Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας - IISCA Sec Group

To 2015 σε άρθρο μου για τη δυνατότητα του Ιράν σε πυρηνικό επίπεδο καθώς και για τη πιθανότητα διασποράς κτήσης τέτοιων όπλων στη περιοχή, είχα συζητήσεις με ανθρώπους που γνωρίζουν από διεθνείς σχέσεις και είχα δεχτεί τις διαφωνίες τους όσον αφορά μια τέτοια εξέλιξη. Κατά ένα ποσοστό είχαν δίκιο, καθώς πολλά στοιχεία δεν τους ήταν γνωστά ή δεν είχαν αναλύσει σφαιρικά κάθε αναφορά και δελτίο πληροφορίας που μπορούσε να βρεθεί γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, το οποίο είχε ξεκινήσει κάπου κοντά στο 2002. Ούτε φυσικά είχαν εικόνα της εμπλοκής χωρών και υπηρεσιών που είχαν συνεχή ροή πληροφοριών γύρω από το θέμα. Δηλαδή εμπλοκή μυστικών υπηρεσιών από το τμήμα της QUDS του Ιράν, μέχρι και το ISI του Πακιστάν, τη Mossad του Ισραήλ, τη MI6 του ΗΒ, τη CIA των ΗΠΑ, μέχρι και τη BND της Γερμανίας αλλά και τη MIT της Τουρκίας.Το Ιράν προσπαθούσε, αμέσως μετά την αναθεώρηση της στρατηγικής του, όπως αυτή διαμορφώθηκε με τη λήξη του πολέμου με το Ιράκ, να νιώθει ισχυρό απέναντι σε μια απειλή με μη συμβατικά όπλα (όπως τα αέρια του Σ.Χουσεΐν) αλλά και να αναδείξει τη περσική δύναμη όπως την αντιλαμβανόταν η ισλαμοκεντρική αντίληψη των Χομεϊνί. Η διαρκής μάχη γύρω από το Ιράν και την ανάδειξη του σε πυρηνική δύναμη ουσιαστικά ξεκίνησε από το 2005 περίπου, μετά την ανάληψη της ηγεσίας της Mossad από τον Meir Dagan. Ο Dagan οργάνωσε μια σειρά επιχειρήσεων κάθε είδους (απαγωγές, δολοφονίες, δολιοφθορές), με κορύφωση την ηλεκτρονική επίθεση του Stuxnet στους αντιδραστήρες του Ιράν, οι οποίοι είχαν ρυθμιστεί παρανόμως  (χωρίς έγκριση του Σ.Α. του ΟΗΕ) για τον εμπλουτισμό στοιχείων ουρανίου.

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΙΣΜΕΝΟΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ

Από το 2010 όμως μέχρι και σήμερα έχουν περάσει 9 χρόνια και με ό,τι συμβαίνει στις μέρες μας, με κάθε πλευρά να έχει κορυφώσει τις ενέργειες της, ακόμα και με πολύ εμφανείς επιθέσεις σε στόχους σε κοινή θέα, φαίνεται να αποκτά ιδιαίτερη σημασία η δήλωση του Meir Daggan το 2011 όταν έφυγε από την ηγεσία της υπηρεσία του, όπου είχε κάνει έργο ζωής του, από όσο φάνηκε, την επιθετική αντιμετώπιση ενός πυρηνικού Ιράν.

«Το Ιράν θα έχει σίγουρα πυρηνική δυνατότητα όπλων το 2015. Εμείς καταφέραμε να αντιμετωπίσουμε την προσπάθεια του να αναπτύξει πυρηνικά όπλα αλλά αυτό πρέπει να συνεχιστεί, ειδάλλως το 2015 θα έχει πυρηνικά όπλα.»

Από τότε μεσολάβησαν η Αραβική Άνοιξη, η οποία άλλαξε αρκετά το πεδίο της Μ.Ανατολής, αλλά μεσολάβησε και η παρουσία του DAESH, που άλλαξε τις ισορροπίες και εστίασε όλων τα βλέμματα στη Συρία. Όμως όλα αυτά πλέον είναι παρελθόν. Με δεδομένο τώρα πώς δεν υπάρχει παρά μια εστία μαχών στην Υεμένη, και αυτή είναι από proxies της Σ.Αραβίας και του Ιράν, το πυρηνικό όραμα τους έχει ξαναγεννηθεί. Οι πρόσφατες δηλώσεις του Χομεϊνί στην Τεχεράνη πώς οι «ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους θα καίγονται και θα λιώνουν στη φωτιά του Αλλάχ» όπως ειπώθηκαν από άμβωνος, δείχνουν  αλληγορικά τη διάθεση που υπάρχει.
Παράλληλα, η συνεχής στήριξη που λαμβάνει από Πακιστάν, Τουρκία και Ρωσία σε μια αναβίωση εμπλουτισμού τεχνογνωσίας και εξοπλισμού για τη κτήση πυρηνικής δυνατότητας (έχουν αναφερθεί εκτενώς πολλά ΜΜΕ σε αντίστοιχες συμφωνίες), δείχνουν πώς το Ιράν επανήρθε στο θέμα, ίσως και μερικά χρόνια πριν (κατά την θητεία Ομπάμα, όπου αναγκάστηκε και αυτός να επιβάλλει ξανά εμπάργκο).
Η πυρηνική δυνατότητα άλλωστε για το Ιράν σημαίνει πώς θα έχει και την ωμή ισχύ που χρειάζεται για να επαναφέρει την αυτοκρατορία του αετού (δόγμα που είχε δημοσιευθεί σε Αραβικά Μέσα), όπου θα στηρίζεται οικονομικά στην ενέργεια του, διπλωματικά στη θρησκεία του και ως ισχύ θα έχει πυρηνικούς ICBM.
Η πρόσφατη αντίδραση τώρα των ΗΠΑ με πλήρη αποκλεισμό, καθώς και η πλήρης συστράτευση Ισραήλ, Αιγύπτου, Σ.Αραβίας, ΕΕ και ΗΒ ως στήριξη, δείχνει πώς πάμε για νέο γύρο επιχειρήσεων κατά της δυνατότητας ενός ισλαμικού φανατικού Ιρανικού κράτους να μετατραπεί σε πυρηνική δύναμη στην ευρύτερη περιοχή. Το ερώτημα είναι αν τελικά θα τα καταφέρουν ξανά οι μυστικές υπηρεσίες με επιχειρήσεις απαγωγών, δολοφονιών και πωλήσεις ελαττωματικών εξοπλισμών να βάλουν φρένο στις διαθέσεις τους, ή «το μαχαίρι θα κόψει τη σάρκα μας» όπως είχε πει στην δήλωση αποχώρησης του ο Meir Dagan και θα οδηγηθούμε σε ολοκληρωτικό πόλεμο στην περιοχή.

Σημείωση: Ο Meir Dagan, εβραίος πολωνικής καταγωγής, ήταν διευθυντής της Μossad από το 2002 ως το 2011.
πηγή

 

Βλογημένος ο άνθρωπος που μπορεί,τώρα το καλοκαίρι,
να ξεμακρύνει για λίγο από την ταραχή της πολιτείας.
Αν του αρέσει η θάλασσα, ας πάει σε κανένα νησί.
Να μην κουβαλήσει όμως μαζί του την πολιτεία,
όπως κάνουνε πολλοί,
που από τη μια θέλουνε να αφήσουνε την ταραχή πίσω τους,
κι από την άλλη κουβαλάνε μαζί τους όλα τα περίπλοκα και κουραστικά καθέκαστα της πολιτείας.
Πάρε μαζί σου όσο λιγότερα πράγματα μπορείς.
Γιατί,το πιο μεγάλο κέρδος που θα'χεις πηγαίνοντας σ' ενα τέτοιο μέρος,
θα'ναι η φχαρίστηση που νοιώθει ο άνθρωπος σαν του λείψουνε πολλά πράγματα,
που τα έχει στην πολιτεία τόσο εύκολα,
και που εκεί πέρα θα του φαίνεται σαν κάποια μεγάλη απόλαυση και χαρά και το πιο παραμικρό πράγμα.
Δυστυχισμένοι άνθρωποι που δεν τους λείπει τίποτα,
και δεν έχουνε την ελπίδα να λαχταρήσουνε κάποιο πράγμα,
είτε φαγητό είναι, είτε ξεκούρασμα, είτε ομιλία, είτε ζεστασιά, είτε δροσιά.
Και καλότυχοι αληθινά όσοι δεν τα έχουνε όλα εύκολα,
και για τούτο γίνουνται για δαύτους ολοένα νέα και δροσερά όλα τα πράγματα.
Λοιπόν, μην πάρεις πολλά πράγματα μαζί σου,
για να μην πάρεις και την ατονία και την ανοστιά,
που δίνει στον άνθρωπο η εύκολη απόλαυση.
Τότε θα καταλάβεις πόσο πολύτιμα είναι και τα πιο τιποτένια πράγματα.

~Φώτης Κόντογλου

Ο εκκοσμικευμένος Χριστιανισμός στην υπηρεσία της παγκοσμιοποιήσεως

  Όπως και άλλες φορές έχουμε τονίσει το μεγάλο δράμα του ανθρωπίνου γένους αρχίζει με την πτώση και την παράβαση της εντολής που έλαβε από τον Θεό το πρώτο ανθρώπινο ζεύγος, ο Αδάμ και η Εύα, μέσα στον παράδεισο. Οι πρωτόπλαστοι προτού να αμαρτήσουν ζούσαν συνεχώς εν τω Θεώ, συνομιλούσαν άμεσα με τον Θεό και απολάμβαναν άρρητη χαρά και ευφροσύνη. 

Όταν όμως αμάρτησαν και εξορίστηκαν από τον παράδεισο, έπαυσαν πλέον να βρίσκονται σε κοινωνία με τον Θεό. Έφυγε από μέσα τους η ζωοποιός Χάρις του αγίου Πνεύματος και έτσι έγινε αισθητή η απουσία του Θεού από τη ζωή τους. Η ανταρσία του ανθρώπου κατά του Δημιουργού του, του Θεού της αγάπης, της ειρήνης και των οικτιρμών, έστρεψε αναπόφευκτα την ανθρωπότητα σε αλλότριες ατραπούς. Ο αποκομμένος από το Θεό μεταπτωτικός άνθρωπος, εστερημένος από τη δημιουργική και σώζουσα Χάρη Του, θέλησε να δημιουργήσει μια δική του, χωρίς Θεό κοινωνία, ανάξια του υψηλού και αιώνιου προορισμού του. Να χαράξει μια δική του αυτόνομη πορεία, η οποία ήταν πορεία προς την οδύνη, τη φθορά και το θάνατο. Αδιάψευστος μάρτυρας η ανθρώπινη παγκόσμια ιστορία, η οποία είναι ζυμωμένη με τη φρίκη, το άγχος, το μίσος, τις έχθρες, τους πολέμους, τις γενοκτονίες, την κοινωνική αδικία.

Ωστόσο ο Θεός, παρά την πτώση του ανθρώπου και την αποξένωσή του από Αυτόν, δεν εγκατέλειψε το πλάσμα του. Όπως πολύ ωραία παρατηρεί ο μέγας Βασίλειος στη Θεία Λειτουργία του: «Ου γαρ απεστράφης το πλάσμα σου εις τέλος ό εποίησας αγαθέ, ουδέ επελάθου έργου χειρών σου, αλλ’ επεσκέψω πολυτρόπως διά σπλάγχνα ελέους σου». Όταν δε ήρθε το πλήρωμα του χρόνου (βλ. Γαλ.4,4), ο Θεός εξαπέστειλε τον Υιόν Του στον κόσμο, ο οποίος προσέλαβε την ανθρώπινη φύση και ενώ ήταν «Θεός προαιώνιος», «επί της γης ώφθη και τοις ανθρώποις συνανεστράφη». Ήρθε ανάμεσά μας ως το «φως το αληθινό» (Ιωάν.1,9), για να ανακαλέσει τον εκπεσόντα Αδάμ και τους εξ’ Αδάμ, για να φωτίσει τις ανθρώπινες καρδιές και να διαλύσει τα σκοτάδια της πλάνης. Και αφού ίδρυσε την Εκκλησία του, μας άνοιξε και πάλι το δρόμο της σωτηρίας και της κατά χάριν θεώσεως.               

Όμως ο «απ’ αρχής ανθρωποκτόνος» (Ιωάν.8,44), ο αρχαίος δράκων, ο δόλιος διάβολος, «το πρώτον και μέσον και τελευταίον κακόν», κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, (Βλ. «Γρηγορίου Παλαμά έργα», Ε.Π.Ε. τομ.1, σελ. 68), δεν έπαυσε να πολεμεί τον άνθρωπο, δεν έπαυσε, με περισότερη μανία τώρα, να βάλλει κατά της Εκκλησίας, και να μεταχειρίζεται κάθε τρόπο και μέσον, κάθε δόλο και πανουργία, για να ματαιώσει την σωτηρία, που μας προσέφερε ο Χριστός. Προσπάθησε στην αρχή να πλήξει την Εκκλησία με εξωτερικά χτυπήματα, διά μέσου των διωγμών, αλλά οι διωγμοί κατά παράδοξο τρόπο έφεραν αντίθετα αποτελέσματα. Οι ποταμοί των αιμάτων των αγίων μαρτύρων πότισαν το δένδρο της πίστεως και όχι μόνον δεν εξαφάνισαν την Εκκλησία, αλλά απεναντίας μάλιστα την εδόξασαν. Τότε προσπάθησε να την πλήξει με εσωτερικά χτυπήματα, μέσω δηλαδή των αιρέσεων, επειδή γνωρίζει ως δόλιος απατεώνας, ότι η Αλήθεια-Χριστός  είναι συνώνυμη με τη σωτηρία, ενώ το ψεύδος της αιρέσεως την αναστέλλει και τη ματαιώνει. Η ιστορία της Εκκλησίας μας επί 20 τώρα αιώνες έχει να μας παρουσιάσει ένα ατελείωτο κατάλογο αιρεσιαρχών και απατεώνων, αλλά και ένα ατελείωτο και συνεχή αγώνα της Εκκλησίας για την αντιμετώπιση και συνοδική καταδίκη των ποικιλωνύμων αιρέσεων και των εμπνευστών των.

Ιδιαίτερα στις τραγικές και αποκαλυπτικές ημέρες μας ο αρχέκακος όφις εργάζεται μέσω των συγχρόνων αιρέσεων, με επί κεφαλής τον Οικουμενισμό, για να εξαφανίσει την σώζουσα διδασκαλία της Εκκλησίας μας. Ένας από τους άμεσους πρωτεργάτες του ο κυκεώνας, η πανσπερμία των αιρετικών ομάδων του κατακερματισμένου δυτικού Χριστιανισμού, στον οποίο δε διασώθηκε τίποτε από την αυθεντική του αρχέγονη μορφή. Αιρεσιάρχες από το χώρο του πολυδαίδαλου Προτεσταντισμού οδήγησαν την δυτική Χριστιανοσύνη από πτώση σε πτώση, εξυπηρετώντας τα καταχθόνια σχέδια των προωθητών της «Νέας Τάξεως Πραγμάτων», και της Νέας Εποχής οι οποίοι εργάζονται πυρετωδώς για την αποχριστιανοποίηση του κόσμου.

Αφορμή για το παρόν σχόλιό μας πήραμε από ένα ενδιαφέρον, αποκαλυπτικό δημοσίευμα στο ιστολόγιο «http://redskywarning.blogspot.com», με θέμα: «“WokeChristianity”, [αφυπνισμένος Χριστιανισμός]. Ένας χριστιανισμός στα μέτρα τωνπαγκοσμιοποιητών». Σ’ αυτό γίνεται αναφορά στην σύγχρονη τάση, που επικρατεί, κυρίως στην Αμερική, να παραφθαρεί ακόμη περισσότερο ο προτεσταντικός Χριστιανισμός, έτσι ώστε να καταστεί όργανο, πολύτιμο εργαλείο, στα χέρια των προωθητών της παγκοσμιοποίησης. Διότι γνωρίζουν κάλλιστα ότι η αυθεντική μορφή του Χριστιανισμού, με την αληθινή και επωφελή για την ανθρωπότητα παγκοσμιότητα, την παγκόσμια εν Χριστώ αδελφότητα, αποτελεί σοβαρό εμπόδιο στα σχέδιά τους.

Ο αρθρογράφος πήρε αφορμή από το θάνατο μιας 37χρονης δημοφιλούς αμερικανίδας χριστιανής συγγραφέως, της Rachel Held Evans, η οποία πρέσβευε τις πλέον ακραίες μορφές εκκοσμικευμένου Χριστιανισμού και γι’ αυτό ήταν αγαπητή στην Αμερική. Σύμφωνα με το δημοσίευμα: «Ο θάνατος της Evans προκάλεσε πολύ θλίψη στα mainstream media. Ακόμη και η Χίλαρι Κλίντον θρήνησε το θάνατό της. Εάν αναρωτιέστε γιατί η Χίλαρι και τα mainstream media θρήνησαν για το θάνατο μιας χριστιανής, οι λόγοι είναι προφανείς: η Evans ήταν μια πρώην ευαγγελική που προώθησε τον ‘προοδευτικό’ Χριστιανισμό. Το New Yorker την εξύμνησε γιατί  προώθησε έναν "ριζοσπαστικό inclusive Χριστιανισμό". Το Atlantic την ονόμασε ‘ήρωα για τους χριστιανούς απροσάρμοστους’. Οι New York Times είπαν ότι ήταν η ‘φωνή του περιπλανώμενου χριστιανού’». Πράγματι. Η όλη εικόνα που μας δίνει το άρθρο για την Evans, είναι η εικόνα μιάς «περιπλανώμενης» από σκοτάδι σε μεγαλύτερο σκοτάδι και από πλάνη σε μεγαλύτερη πλάνη «χριστιανής», η οποία αντί να αναζητήσει και να βρεί τον αυθεντικό χριστιανισμό στην Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού, ακολούθησε τον εντελώς αντίθετο δρόμο. Επενόησε ένα «ριζοσπαστικό inclusive Χριστιανισμό», σύμφωνα με το New Yorker, δηλαδή ένα Χριστιανισμό ακόμη πιο αλλοτριωμένο και παραμορφωμένο σε σχέση με τον παραδοσιακό Προτεσταντισμό και σ’ αυτόν  προσπάθησε να οδηγήσει τους οπαδούς της. Σ’ ένα Χριστιανισμό κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του κόσμου της αμαρτίας και της αποστασίας. Σ’ ένα τρόπο ζωής που εξωτερικά μεν θα φαίνεται χριστιανικός, εσωτερικά όμως θα είναι πλήρης «οστέων νεκρών και πάσης ακαθαρσίας», (Ματθ.23,27). Και σε τελική ανάλυση σ’ ένα Χριστιανισμό, έτσι ακριβώς όπως τον θέλει η «Νέα Τάξη Πραγμάτων», και η Νέα Εποχή.

Παραθέτουμε παρά κάτω μερικά αποσπάσματα από τους λόγους και τα έργα της, για να πάρει μια γεύση ο αναγνώστης, διότι το δημοσίευμα είναι αρκούντος διαφωτιστικό: «Ισχυρίζεται ότι κάποιος μπορεί να είναι ‘καλός χριστιανός’ χωρίς απαραίτητα να ακολουθεί όλους τους κανόνες της Εκκλησίας. Έτσι η ίδια ήταν παντρεμένη, αλλά δεν έκανε παιδιά, απορρίπτοντας τη μητρότητα, αρνούμενη ότι αυτός είναι ο σκοπός μιας σωστής χριστιανής. Στο βιβλίο της σατιρίζει και κοροϊδεύει τα ‘βιβλικά καθήκοντα»’ της γυναίκας ανακατεύοντας σε αυτά και εντολές της Παλαιάς Διαθήκης που ίσχυαν για τους Ιουδαίους». Ακόμη: «Ο ‘προοδευτικός’ Χριστιανισμός της Evans υπερασπιζόταν κάθε αριστερό σύνθημα και σκοπό με μια ‘βιβλική επικάλυψη’. Δεν ήταν τυχαίο πως την κηδεία της ‘τέλεσε’ η Λουθηρανή πάστορας Nadia Bolz-Weber, η γεμάτη τατουάζ γυναίκα κληρικός, (η οποία) διανθίζει τα κηρύγματά της με σεξουαλικές αναφορές, προωθεί τις αξίες της σεξουαλικής επανάστασης προτρέποντας τους χριστιανούς να έχουν περισσότερη “free love”, [ελεύθερη ζωή] και αγωνίζεται ενάντια στην ‘κουλτούρα της καθαρότητας’. Όπως και η Evans, τα βιβλία της είναι μπεστ σέλερ και αποθεώνεται από τα mainstream media»!

Επίσης ο συντάκτης διαπιστώνει ότι: «Οι «προοδευτικοί» έχουν καταλάβει ότι είναι καλύτερο να εκμεταλλευτούν τον Χριστιανισμό παρά να του επιτεθούν. Ξέρουν ότι μπορούν να βασίζονται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ώστε να αγνοήσουν τους ποιμένες και τους επισκόπους σχετικά με την άμβλωση και τη σεξουαλικότητα, και να επικεντρωθούν στην μετανάστευση ως πρώτο θέμα. […] Οι παγκοσμιοποιητές χρειάζονται κάθε θεσμικό όργανο για να υποστηρίξουν την ατζέντα τους. Ένας “Woke Χριστιανισμός” συμβάλλει στην προώθηση αυτού του στόχου υποσκάπτοντας τις εκκλησίες που δεν είναι πολύ ‘προοδευτικές’. Ένας τέτοιος χριστιανισμός δεν αμφισβητεί την εξουσία - επαναβεβαιώνει την επικρατούσα τάξη». Πράγματι ο σύγχρονος παρεφθαρμένος Χριστιανισμός είναι ο καλλίτερος κράχτης των ιδεών και των επιδιώξεων της Νέας Εποχής, η οποία αγωνίζεται να πολτοποιήσει την ανθρωπότητα. Ένας Χριστιανισμός εκκοσμικευμένος, προσαρμοσμένος στον πτωτικό και απομακρυσμένο από το Θεό κόσμο, είναι το πλέον πολύτιμο εργαλείο στα χέρια της Νέας Εποχής.             

Αλλά δεν είναι μόνο οι Προτεστάντες οι οποίοι γίνονται άριστοι συνεργοί της Νέας Τάξεως Πραγμάτων. Είναι και ο Παπισμός, ο οποίος εργάζεται με τα δικά του μέσα και τις δικές του κρυφές επιδιώξεις. Και το ακόμη χειρότερο: Οι αντίχριστες σκοτεινές δυνάμεις δεν άφησαν ανεπηρέαστη και την Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Εδώ και έναν αιώνα έχει εισβάλει ο θανατηφόρος ιός του Οικουμενισμού μέσα στον χώρο της Εκκλησίας και έχει διαβρώσει με τις κακόδοξες θεωρίες του την πλειονότητα των επισκόπων, γενικότερα του κλήρου, των θεολόγων και των λαϊκών μελών της Εκκλησίας. Μέσα στα πλαίσια της οικουμενιστικής, πεπλανημένης ιδεολογίας των διακηρύσσουν όλοι αυτοί και προπαγανδίζουν «ευκαίρως ακαίρως», «εν παντί καιρώ και τόπω», σε όλους τους τόνους, ότι η πραγματική επιδίωξη και αποστολή του Χριστιανισμού οφείλει να είναι η καταλλαγή, η αγάπη και η ενότητα του κατακερματισμένου χριστιανικού κόσμου, χωρίς την επιστροφή των αιρετικών στην Ορθοδοξία, προβάλλοντας, αλλά και παραχαράσσοντας τον λόγο του Κυρίου μας στην αρχιερατική του προσευχή, «ίνα εν ώσιν» (Ιωάν.17,11). Μια δεύτερη δε μεγάλη αποστολή του, λέγουν, ότι οφείλει να είναι η ειρηνική συνύπαρξη και συνεργασία με όλες τις θρησκείες σε κοινού ενδιαφέροντος θέματα, όπως η αποτροπή του πολέμου, η οικολογία, η μετανάστευση, η αντιμετώπιση των ποικίλλων κοινωνικών προβλημάτων. Ο δε απώτερος και τελικός, αλλά και ανομολόγητος, στόχος όλων αυτών είναι η θρησκευτική ενοποίηση του κόσμου, που είναι ταυτόχρονα ένας από τους μεγάλους στόχους του Διεθνούς Σιωνισμού και της Νεάς Τάξεως Πραγμάτων. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε μια πληθώρα σχετικών δημοσιευμάτων για την ανάγκη συμμετοχής μας στις παγκόσμιες Διαχριστιανικές και Διαθρησκειακές Οργανώσεις, αλλά και την πυρετώδη συμμετοχή Ορθοδόξων στα παγκόσμια συνέδρια που αυτές διοργανώνουν. Δεν είναι καθόλου τυχαίος ο ισχυρισμός των, ότι στις ημέρες μας δεν υπάρχει αίρεση, διότι δήθεν οι σημερινοί «ετερόδοξοι αδελφοί μας» δεν είναι αιρετικοί, αλλά «χριστιανοί με διαφορετικές παραδόσεις». Αποκορύφωμα δε όλων αυτών των κακοδόξων θεωριών, οι κακόδοξες αποφάσεις της «Συνόδου» της Κρήτης, η οποία ως γνωστόν αναγνώρισε τους ετεροδόξους ως «εκκλησίες»!

Περαίνοντας, με πολύ πόνο κρούομε και πάλι τον κώδωνα του κινδύνου πριν είναι πλέον πολύ αργά!

Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών
Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς

 
Τρία πράγματα να ζητάμε από τον Θεό να μας χαρίσει:
ζωντανή πίστη, ελπίδα και ενεργό την αγάπη.
Τέταρτο, ως δώρο της αγάπης του Θεού να ζητάμε διάκριση, να ξέρουμε τι να κάνουμε για τη σωτηρία μας, πώς θα ενεργούμε και τι να λέμε...
~Όσιος Παναής εκ Λύσης

Τούρκοι σας έχουμε.

Διαβάστε το με προσοχή και δείτε γιατί οδηγούμαστε σε εθνική ήττα

Σάββας Καλεντερίδης

Τα τελευταία τρία χρόνια είναι σε εξέλιξη στην Ελλάδα μια φιλολογία για «κίνδυνο ατυχήματος», ακόμα και για «επικείμενο θερμό επεισόδιο» στο Αιγαίο, μια φιλολογία που καλλιεργείται από δηλώσεις ξένων διπλωματών που υπηρετούν στην Ελλάδα και από δηλώσεις Ελλήνων αξιωματούχων τις οποίες αναπαράγουν τα ελληνικά ΜΜΕ. Μάλιστα η αναπαραγωγή των δηλώσεων αυτών πολλές φορές γίνεται με τέτοιο τρόπο, που άνετα θα μπορούσε να θεωρήσει κανείς ότι μάλλον επιδιώκονται δύο πράγματα και σίγουρα όχι η υπεύθυνη ενημέρωση των Ελλήνων πολιτών.

• Το ένα είναι να λειτουργήσουν οι φήμες, οι δηλώσεις και η άμετρη αναπαραγωγή τους ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία και να δούμε κάποια στιγμή να γίνεται ένα στημένο ατύχημα ή ένα σχεδιασμένο –πάντως όχι στην Αθήνα ή την Άγκυρα– και καθόλου τυχαίο θερμό επεισόδιο.
• Το άλλο που επιδιώκεται είναι η δημιουργία στην ελληνική κοινή γνώμη του φόβου (αν όχι του τρόμου) από μια ενδεχόμενη ελληνοτουρκική πολεμική σύγκρουση, μετά από ένα θερμό επεισόδιο.

Στην ελληνική κοινή γνώμη επί δεκαετίες έχει καλλιεργηθεί η παθητικότητα και μια ιδιότυπη ηττοπάθεια και μια δαιμονοποίηση της εθνικής μας άμυνας, αποτέλεσμα πολύ καλά σχεδιασμένης προπαγάνδας, που έχει σαφείς γεωπολιτικούς στόχους.

Και φυσικά όλα αυτά γίνονται με περιτύλιγμα την ειρήνη και την αποφυγή του πολέμου.

Όμως θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η κατάσταση αυτή αντί να απομακρύνει, μάλλον φέρνει πιο κοντά τον πόλεμο, αφού σίγουρα εκτρέφει την τουρκική επιθετικότητα. Και αυτό μόνο ένας τυφλός δεν το βλέπει, ή ένας πολίτης που έχει αποβλακωθεί από την πολυετή προπαγάνδα.

Παρακολουθώ καθημερινά τον τουρκικό Τύπο και γενικά τα τουρκικά ΜΜΕ, και προσπαθώ να εντοπίσω σ’ αυτά θέματα που αφορούν την ευρύτερη περιοχή και κυρίως την Κύπρο και την Ελλάδα.

Αυτό που έχω να καταθέσω είναι το εξής: Ενώ στην Ελλάδα γίνεται όλα αυτά τα χρόνια η προπαγάνδα με τον τρόπο που προαναφέρθηκε, στην Τουρκία κανένας ξένος διπλωμάτης δεν μιλά για «κίνδυνο ατυχήματος», ο οποίος μάλιστα, αν υπάρχει, προέρχεται και οφείλεται στις παραβιάσεις και παραβάσεις του εθνικού εναέριου χώρου από τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη. Δηλαδή, αν κάπου έπρεπε να γίνονται αυτές οι δηλώσεις από ξένους διπλωμάτες που επιθυμούν να υπάρχει ασφάλεια, σταθερότητα και ειρήνη στην περιοχή, θα έπρεπε να γίνονται στην Τουρκία, που είναι η πηγή της αστάθειας και των κινδύνων, και όχι στην Αθήνα.

Επίσης, δεν έχω εντοπίσει δηλώσεις ξένων διπλωματών για κίνδυνο «θερμού επεισοδίου» στο Αιγαίο, που κι αυτός αν υπάρχει, οφείλεται στην τουρκική επιθετικότητα και όχι στην Ελλάδα, αφού εμείς δεν διεκδικούμε τίποτα και από κανέναν.

Φυσικά ούτε λόγος για ανάλογες δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων και αναπαραγωγή τους με ανάλογο τρόπο μ’ αυτόν που γίνεται στην Ελλάδα.

Άρα, εδώ πρέπει να αναζητήσουμε μια απάντηση στα εξής ερωτήματα:

• Γιατί οι ξένοι διπλωμάτες κάνουν τις δηλώσεις αυτές σε λάθος χώρα και με λάθος αποδέκτη;
• Γιατί οι Έλληνες πολιτικοί τις αναπαράγουν, δημιουργώντας εύλογη φοβία στους Έλληνες πολίτες;
• Γιατί τα ελληνικά ΜΜΕ, όσα το κάνουν, διεξάγουν αυτόν τον ιδιότυπο ψυχολογικό πόλεμο εις βάρος της ίδιας μας της πατρίδας;

Οι ηγεσίες των χωρών και των εθνών, οι λεγόμενες ελίτ, υπό κανονικές συνθήκες σε όλον τον κόσμο υπάρχουν για να ενθαρρύνουν το λαό τους, να αναπτερώνουν το ηθικό των πολιτών και να ενισχύουν το πατριωτικό φρόνημα και το αίσθημα της εθνικής ευθύνης για την υπεράσπιση της πατρίδας.

Στην Ελλάδα συμβαίνει το ανάποδο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι δηλώσεις του πρώην και του νυν υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας, για «μοναχοφάηδες» και «δικαιώματα της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο», όπως και το πρόσφατο άρθρο του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, στο οποίο αν και καταγράφονται με σχετική αντικειμενικότητα τα ζητήματα που προκαλούν τριβές στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, το πνεύμα της ηττοπάθειας είναι εμφανές.

Καταλήγοντας, και με δεδομένο ότι είναι σε εξέλιξη διαδικασίες μεταξύ ελληνικής και τουρκικής κυβέρνησης για νέα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης στο Αιγαίο, να σημειώσουμε ότι κάλλιστα θα μπορούσε κανείς να υποπτευθεί ότι αυτή η τρομολαγνία των τελευταίων χρόνων και μηνών για «ατύχημα» ή «θερμό επεισόδιο» στο Αιγαίο, σ’ αυτήν τη φάση εξυπηρετεί το στόχο της αποδοχής τους από την ελληνική κοινωνία, ασχέτως αν αυτά οδηγούν για άλλη μια φορά σε επικίνδυνες εθνικές υποχωρήσεις στο Αιγαίο.

Να το ξαναπούμε και να το ξανατονίσουμε.

Η εμπιστοσύνη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι όντως κλονισμένη, όμως αυτό οφείλεται στην τουρκική επιθετικότητα. Η Ελλάδα δεν απαιτεί τίποτα, η Τουρκία απαιτεί. Άρα, τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης πρέπει να προσανατολίζονται στην άμβλυνση της επιθετικότητας της Τουρκίας και όχι στην υποχώρηση της Ελλάδας για άλλη μια φορά.

Επίσης, το ξανα-ξαναπούμε και να το ξανατονίσουμε, ότι η Τουρκία βρίσκει πεδίο για να αναπτύσσει τις παράλογες και παράνομες διεκδικήσεις της επειδή η Ελλάδα δεν βρίσκει το θάρρος να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα σε όλες τις θάλασσές της.

Μόνο αν γίνει αυτό θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα σταθερό και καθορισμένο πλαίσιο, το οποίο θα περιορίσει δραματικά τις δυνατότητες της Τουρκίας να διεκδικεί και να απειλεί.

Αυτός είναι ο δρόμος της υπεράσπισης και προστασίας των εθνικών μας συμφερόντων, και όχι η διενέργεια ψυχολογικού πολέμου στον ίδιο το λαό μας από διπλωμάτες, πολιτικούς, κυβερνώντες και μη, και ΜΜΕ.
πηγή