Μοναξιά

Θα σας μιλήσω απόψε για μια άλλη μοναξιά Αγαπητή , αλήθεια, κι ωραία Στην αρχή τη φοβάσαι αρκετά Μετά κάπως।

Όταν αρχίζεις ν ανακαλύπτεις όμως Περιοχές άγνωστες Χώρους τόσο κοντινούς απορείς και συλλογιέσαι την εκπληκτική ανασφάλεια τη μηδαμινότητα και μοναδικότητα την εξαίσια αλήθεια την κάθοδο του νου το εύρος της καρδιάς την υπερουράνια ειρήνη τα θερμά δάκρυα ευχαριστίας και δοξολογίας για τη μόνωση κι ανεύρεση του άγνωστου εαυτού σου


Μόνος με μόνο τον Θεό τα γλυκά μεσάνυχτα δίχως λόγια δίχως φιλίες δίχως στηρίγματα αιωρούμενος δορυφορούμενος από δάκρυα.


Μοναχός Μωϋσής Αγιορείτης

Moυσικοί αριθμοί

Χωρίς τη μαθηματική τάξη, δεν στέκει τίποτε: Ούτε ουρανός έναστρος, ούτε ρόδο. Προπαντός ένα ποίημα. Κι ευτυχώς ότι μ'έκανε η μοίρα μου γνώστη των μουσικών αριθμών, ότι κρέμασε μιαν αχτίνα επί πλέον το άστρο της ημέρας στην όρασή μου και κάνοντας τα γόνατά μου τραπέζι εργάζομαι, ως να 'ταν να φτιάξω έναν έναστρο ουρανό, ή ένα ρόδο.

Νικηφόρος Βρεττάκος

στη ρίζα αυτή τη λέπρα.....

Αυτή είναι η προσευχή μου για σένα, Κύριέ μου,χτύπησε,χτύπησε στη ρίζα αυτή τη λέπρα μέσα στην καρδιά μου.
Δώσε μου τη δύναμη να υποφέρω με ευχαρίστησητις λύπες μου και τις χαρές μου.

Δόσε μου τη δύναμη να κάνω την αγάπη μου μια αφθονία από υπηρεσίες.

Δώσε μου τη δύναμη να μην αρνηθώ ποτέ το φτωχό, ούτε να γονατίσω μπροστά στη γεμάτη αυθάδεια ισχύ.

Δώσε μου τη δύναμη να μεγαλύνω το πνεύμα μου,μακρυά απ' τις εφήμερες ματαιότητες.

Και δόσε μου τη δύναμη να υποτάξω τη δύναμή μου στη θέλησή σου με αγάπη.

Ραμπιτρανάθ Ταγκόρ- Λυρικές Προσφορές,

ΓΟΥΕΪΝ ΣΟΡΤΕΡ«Η τζαζ δεν πρέπει να έχει ταυτότητα»

Λίγο πριν από την εμφάνισή του στο Μέγαρο Μουσικής ένας από τους σημαντικότερους σαξοφωνίστες, συνεργάτης τού Μάιλς Ντέιβις, μιλάει για τη χαρά της δημιουργίας σε αβέβαιους καιρούς

Ο Σόρτερ με το μίνιμαλ και τόσo χαρακτηριστικό παίξιμό του δεν άφησε, από την αρχή της καριέρας του στα τέλη της δεκαετίας του ΄50 ως σήμερα, πτυχή της τζαζ που να μην έχει επιδοθεί με επιτυχία, από την bebop στη modal jazz, στο crossover, στο post-bop και στο hard-bop με το crossover ήταν πάντα περιζήτητος όχι μόνο ως μουσικός αλλά και ως συνθέτης, αφού έχει γράψει εξαιρετικά έργα είτε για τα σόλο άλμπουμ του είτε για εκείνα του Μάιλς Ντέιβις είτε τέλος για το σπουδαίο συγκρότημα στο οποίο ήταν συνιδρυτής με τον Τζο Ζόουινουλ, τους Weather Report.

Ο Γουέιν Σόρτερ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Νιούαρκ το 1933 και το πνεύμα της τζαζ τον επισκέφθηκε στα 15 όταν με τους φίλους του πήγε να δει στο Αdams Τheatre το σόου του Νόρμαν Γκραντζ, στο οποίο εμφανίστηκαν μαζί στην ίδια σκηνή τα συγκροτήματα του Σταν Κέντον και του Ντίζι Γκιλέσπι αλλά και ο Τσάρλι Πάρκερ με τη συνοδεία εγχόρδων. «Είπα αμέσως τότε: “φίλε μου, πρέπει να πάρεις ένα κλαρινέτο”, και αυτό έκανα με το που έκλεισα τα δεκάξι». Η αλήθεια είναι ότι ώθηση προς τη μουσική τού έδωσε και ο πατέρας του, που έπεισε και τον αδελφό του Αλαν να μάθει τρομπέτα. Πολύ γρήγορα άλλαξε σε τενόρο σαξόφωνο και δημιούργησε το πρώτο συγκρότημά του, τους Jazz Ιnformers.

Συνέχισε να πειραματίζεται με διάφορα σχήματα στο Νιούαρκ και στη συνέχεια φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, όπου και είχε την ευκαιρία να παρακολουθεί τα όσα σημαντικά συνέβαιναν στην τζαζ στο Βirdland και στο Cafe Βohemia. Εκεί γνώρισε μουσικούς όπως ο Μαξ Ρόουτς, ο Αρτ Τέιλορ και ο Αρτ Μπλέικι και όταν τελείωσε από τον στρατό το 1958 βρέθηκε να τζαμάρει με τον Σόνι Ρόλινς και τον Τζον Κολτρέιν.

Ο Φλας, όπως ήταν το ψευδώνυμό του, είχε ξάφνου γίνει περιζήτητος και ο Αρτ Μπλέικι, που εκείνο το διάστημα έψαχνε για σαξοφωνίστα, τον πήρε στο συγκρότημά του, στο οποίο και έμεινε ως το 1963. Ολο αυτό το διάστημα ο Μάιλς Ντέιβις δεν τον άφησε κυριολεκτικά σε ησυχία, καθώς στο πρόσωπό του έβλεπε τον τέλειο αντικαταστάτη για τον Κολτρέιν, που τον είχε αφήσει για τις δικές του αναζητήσεις. Τελικά τον έπεισε να αφήσει τον Μπλέικι το 1964, ώστε εμείς να απολαύσουμε τη συνεργασία τους σε αριστουργήματα όπως τα «Ρrince of darkness», «ΕSΡ», «Footprints», «Sanctuary» και «Νefertiti». Η δεκαετία του ΄70 τον βρίσκει να δημιουργεί ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα της jazz-fusion-rock, τους Weather Report, βάζοντας νέα στάνταρντ και μεγαλώνοντας αρκετά το λεξιλόγιο της τζαζ με άλμπουμ όπως το «Ηeavy weather», κερδίζοντας Γκράμι για το διπλό λάιβ «8:30».

Η σόλο καριέρα του έχει να επιδείξει εξαιρετικές δουλειές για την Βlue Νote τη δεκαετία του ΄60, όπως είναι τα «Juju» και «Speak no evil», και φυσικά τις τελευταίες δουλειές του για τη Verve που είναι ακόμη πιο περιπετειώδεις και ανένταχτες, όπως τα άλμπουμ «Footprints live!» και «Αlegria».


Λίγο πριν από την εμφάνισή του στην Αθήνα ο Γουέιν Σόρτερ μίλησε στο «Βήμα της Κυριακής». - Τι είναι αυτό που σας ενδιαφέρει πρωτίστως στη μουσική σήμερα;

«Πέρα από τα στυλ και τα διάφορα μουσικά είδη, αυτό που με ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή είναι να γράφω μουσική που να εξυμνεί τη νίκη της ζωής, την ειρήνη και την αιωνιότητα. Είναι πολλοί σήμερα αυτοί που κινούνται αναλόγως του τι αισθάνονται, τζαζ, ποπ, κάντρι ή μοντέρνοι. Εγώ αυτό που αισθάνομαι είναι ότι ζούμε σε μια εποχή όπου το απρόβλεπτο είναι στην ημερησία διάταξη. Κανένας δεν ξέρει τι θα συμβεί την επομένη. Είναι η καλύτερη στιγμή για νέες σκέψεις, νέες δημιουργίες και να απελευθερώσουμε τον εαυτό μας από τις ως τώρα δεσμεύσεις και επιταγές. Πολλοί φοβούνται για όσα μπορεί να έλθουν με τις αλλαγές που συμβαίνουν σήμερα στον πλανήτη. Εμένα μου δίνει χαρά το γεγονός ότι για πρώτη φορά δεν ξέρουμε τι είναι αυτό που θα συμβεί, και κατ΄ επέκταση θα ακούγεται αύριο».

- Είναι όμως μια σκοτεινή περίοδος της ανθρωπότητας...

«Γι΄ αυτό λέω “ας δημιουργήσουμε”. Ακούω κάποιους σαν τον Μπιλ Γκέιτς να γκρινιάζουν, τη Γουόλ Στριτ το ίδιο, τις τράπεζες, και εγώ λέω: “ας δημιουργήσουμε τώρα που δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε”». - Εχετε κάποιον στόχο; «Αν καταφέρω να φέρω σε επικοινωνία δύο διαφορετικούς ανθρώπους από διαφορετικές φυλές και χώρες, έχω επιτύχει σε μια σημαντική αποστολή. Αυτή δεν ήταν άλλωστε πάντα η αποστολή της τέχνης; Στόχος μου πάντα είναι να δημιουργήσω ηχητικά μιαν ανάλογη εικόνα».

- Αυτή δε είναι και η τζαζ;

«Δεν θέλω να μιλάω για τη μουσική, αλλά να παίζω μουσική. Τζαζ όμως είναι ο τρόπος να τρυπώνεις σε όλες τις μουσικές. Η τζαζ δεν θα έπρεπε να μπορεί να περιγραφεί και να κλειδώνει τον εαυτό της σε έναν συγκεκριμένο τρόπο έκφρασης. Με άλλα λόγια, η τζαζ δεν θα έπρεπε να έχει ταυτότητα. Από τα τελευταία πράγματα που είπε ο Ντιουκ Ελινγκτον προτού πεθάνει ήταν “ας απελευθερωθούμε, ας ξεφύγουμε από τις κατηγορίες και τις ταμπέλες” ή κάτι σαν αυτό».

- Δεν έχετε την εντύπωση ότι καλλιτέχνες σαν κι εσάς έχουν εγκλωβίσει και ευνουχίσει τη νεότερη γενιά;Πώς μπορεί κάποιος να ξεπεράσει τον Κόλμαν Χόκινς,τον Τζον Κολτρέιν,τον Σόνι Ρόλινς ή εν τέλει τον Γουέιν Σόρτερ;


«Είναι δικό τους πρόβλημα όπως και σε κάθε γενιά να βρίσκει τη δική της φωνή. Ακούω μερικούς μουσικούς οι οποίοι πραγματικά είναι άρτιοι τεχνικά και τους ρωτώ: “Πού είσαι εσύ μέσα σε όλα αυτά που ακούω; Πώς μπορώ να καταλάβω ότι είσαι εσύ και όχι κάποιος άλλος από τους πολλούς εξαιρετικούς μουσικούς που υπάρχουν στον πλανήτη; Τι θέλεις; Ποια είναι η ιστορία που θέλεις να μου πεις;”».

- Σας λείπουν καθόλου οι μέρες με τον Μάιλς Ντέιβις,τον Τζον Κολτρέιν και τους άλλους;

«Οχι, καθόλου, γιατί ήμουν εκεί. Αυτά τα νοσταλγούν όσοι δεν τα έζησαν από κοντά. Αλλωστε, όταν λέω ότι γράφω για την αιωνιότητα για αυτούς μιλώ, για τέτοιες προσωπικότητες όπως ο Μάιλς». Ο Γουέιν Σόρτερ εμφανίζεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών τη Δευτέρα 23 Μαρτίου (εισιτήρια-πληροφορίες: τηλ.210 7282.333).Μαζί του στο πιάνο ο Ντανίλο Πέρες, στο μπάσο ο Τζον Πατιτούτσι και στα ντραμς ο Μπράιαν Μπλέιντ.


πηγή το βήμα

Είμαι κορόιδο

Είμαι κορόιδο γιατί δέχομαι να πληρώνω το μικρό μπουκάλι νερό 50 λεπτά (τόσο κάνει και το μισό λίτρο βενζίνη) ενώ αγοράζεται 5-7 λεπτά (περίπου 1000% αισχροκέρδεια). Από 50 δραχμές (17 λεπτά) αυξήθηκε στις 170 δραχμές (50 λεπτά) με την αλλαγή του νομίσματος από δραχμή σε ευρώ και δεν πήρα χαμπάρι.

Είμαι κορόιδο γιατί ενώ οι χώροι άθλησης θα έπρεπε να μου παρέχονται δωρεάν από το δήμο, δέχομαι να πληρώνω από 6 έως 12 ευρώ για να παίξω μία ώρα ποδόσφαιρο (από 80 έως 120 ευρώ ανά ώρα) στα περίφημα 5Χ5 όπου δεν υπάρχει χώρος και χρόνος για προθέρμανση και η κατάσταση του τάπητα είναι κατά κανόνα άθλια. Τουλάχιστον τα 5Χ5 έχουν κάνει πλούσιους και τους φυσιοθεραπευτές καθώς οι μισοί και πλέον πελάτες τους προέρχονται από εκεί (διαστρέμματα, ρήξη χιαστού, κάκωση μηνίσκου κλπ, εξαιτίας της ακαταλληλότητα ς του χλοοτάπητα).

Είμαι κορόιδο γιατί δέχομαι να πληρώνω τον καφέ 3 και 4 ευρώ ενώ το κόστος του δεν υπερβαίνει τα 20 λεπτά (αισχροκέρδεια μέχρι και 2000 %). Κόβεται περίπου μία απόδειξη ανά τρεις καφέδες και σχεδόν πάντα οι υπάλληλοι κακοπληρώνονται και είναι ανασφάλιστοι. Μάλιστα οι ιδιοκτήτες και οι υπάλληλοι θεωρούν αυτονόητη τη συναίνεσή μας στη μη παροχή αποδείξεων σαν να κερδίζουμε κι εμείς από αυτή την ιστορία.

Είμαι κορόιδο γιατί δέχομαι να πληρώνω το ποτό 6, 7, 8 ευρώ και βάλε, όσο περίπου κάνει το μπουκάλι στη χονδρική (1 μπουκάλι = 10-12 ποτά, αισχροκέρδεια από 500 % και πάνω). Και φυσικά πολύ συχνά τα ποτά είναι μπόμπες, σχεδόν ποτέ δεν κόβονται αποδείξεις και σχεδόν πάντα οι υπάλληλοι κακοπληρώνονται και είναι ανασφάλιστοι. Σε όλη την Ευρώπη η μπύρα κοστίζει 1 με 1,5 ευρώ και το ποτό 3 με 4. Εδώ το σαπουνόνερο που μας πουλάνε για μπύρα κοστίζει 5 με 6 ευρώ και η μπόμπα 7 με 8 (στα 8 ευρώ πωλείται συνήθως η σπέσιαλ μπόμπα). Και τα ενοίκια; Και η προστασία; Τα πρόστιμα; Αν δεν έβγαζε τέτοιο υπερκέρδος δε θα ήταν τόσο ψηλά τα ενοίκια, δε θα έρχονταν οι μπράβοι για προστασία, δε θα τους έριχναν απανωτά πρόστιμα από τους δήμους για να πάρουν κι αυτοί τη μίζα τους. Αλλά εγώ το κορόιδο φταίω που τα πληρώνω...

Είμαι κορόιδο γιατί. με έχουν πείσει ότι έτσι είναι τα πράγματα και τι να κάνουμε. (Ποιον βολεύει άραγε αυτή η νοοτροπία? ).

Είμαι κορόιδο γιατί. δικαιούμαι δωρεάν παιδεία αλλά μετά το σχολείο αν δεν πάω στο φροντιστήριο δεν έχω ελπίδα να περάσω στο πανεπιστήμιο. Κοινώς, είμαι όλη την ημέρα στις αίθουσες για να μου διδάξουν αυτά που θα 'πρεπε να μου διδάσκουν σε μισή μέρα. Φυσικά με το αζημίωτο.

Είμαι κορόιδο γιατί. δέχομαι να πληρώνω διόδια για δρόμους που ευθύνονται για χιλιάδες ατυχήματα και εκατοντάδες νεκρούς. Είμαι κορόιδο γιατί. δέχομαι να πληρώνω τους φόρους μου κανονικά ενώ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΦΟΡΟΥΣ!!!. Μάλιστα μας έχουν πείσει ότι αυτός που φοροδιαφεύγει (δεν κόβει αποδείξεις, δεν πληρώνει φόρους με διάφορα λογιστικά κόλπα, κ.ο.κ.) είναι μάγκας, καθιστώντας μας συνένοχους σε μια πρακτική που ωφελεί μόνο τους πολύ (αλλά πολύ) πλούσιους.

Είμαι κορόιδο γιατί. δέχομαι να με βομβαρδίζουν με παραπλανητικά γκάλοπ του τύπου: Ποιον θεωρείτε καταλληλότερο πρωθυπουργό τον τάδε ή τον τάδε... Δηλαδή αν μας ρωτούσαν "Ποιον θεωρείτε καταλληλότερο πρωθυπουργό τον Χίτλερ ή τον Μάο;", τα αποτελέσματα θα έδειχναν ότι οι μισοί Έλληνες είναι ναζιστές και οι άλλοι μισοί μαοϊστές.

Είμαι κορόιδο γιατί. δέχομαι την πλύση εγκεφάλου από διάφορους βαλτούς (όπως Τράγκας, Πρετεντέρης, Χατζηνικολάου και λοιποί πανελίστες) οι οποίοι δήθεν παίρνουν το μέρος του κόσμου αλλά τελικά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο υπονομεύουν πάντα κάθε συλλογική κίνηση αντίδρασης (οι διαδηλωτές που κλείνουν τους δρόμους και ταλαιπωρούν τον κόσμο, οι σκουπιδιάρηδες που παίζουν με την υγεία μας, οι υπάλληλοι της ΔΕΗ που θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές μας, κ.ο.κ.) και οι οποίοι σε όλα τα σκάνδαλα που γίνονται τόσα χρόνια είναι οι πρώτοι που βγαίνουν και λένε ότι "δε θα βγάλουμε άκρη". Αυτή είναι η δουλειά τους και την κάνουν πολύ καλά και όταν στήνουν φαγο πότια όλοι μαζί και γλεντάνε, μας χλευάζουν και μας αποκαλούν κορόιδα. Και έχουν δίκιο...


Είμαι κορόιδο γιατί. ενώ τόσα χρόνια το πρόβλημα με τα βιβλία του δημοτικού είναι ότι έχουν αντικατασταθεί με κακογραμμένα χαμηλότερου επιπέδου βιβλία, με παραπλανούσαν τόσο καιρό προκαλώντας σάλο με το βιβλίο ιστορίας της έκτης δημοτικού για να συγκαλύψουν την οργανωμένη υποβάθμιση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Είμαι κορόιδο γιατί. στο σκάνδαλο Ζαχόπουλου (όπου το σκάνδαλο ήταν ότι ο εκλεκτός του πρωθυπουργού και της γυναίκας του ήταν διεφθαρμένος) με έπεισαν ότι το σκάνδαλο ήταν τι ανωμαλία έκρυβε το περιβόητο DVD. Είμαι κορόιδο γιατί. στο σκάνδαλο με τις παράνομες απαλλαγές με έπεισαν ότι η προστασία προσωπικών δεδομένων είναι αυτή που έβαλε την υπόθεση στο αρχείο (για να μην αποκαλυφθούν τα ονόματα των γιων βουλευτών, υπουργών, εφοπλιστών, βιομηχάνων και λοιπών φραγκάτων που με ταρίφα περίπου 20.000 ευρώ εξαγόρασαν τη στρατιωτική τους θητεία). Κι εμείς τα κορόιδα στέλνουμε τα παιδιά μας στα σύνορα να ταλαιπωρούνται και να τινάζουν τα μυαλά τους στον αέρα για να προστατέψουμε τελικά τα συμφέροντα όλων αυτών που πατρίδα τους είναι μόνο το χρήμα.


Είμαι κορόιδο γιατί. με έπεισαν ότι για να γίνει το παιδί μου καλύτερος μαθητής πρέπει να δίνει περισσότερες εξετάσεις στο γυμνάσιο και στο λύκειο. Φορτώνοντας με άγχος, πίεση και άσκοπη αποστήθιση τους μαθητές εναρμονίζουμε το σχολικό μας σύστημα με αυτό των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας όπου τα παιδιά όταν τελειώνουν το σχολείο δεν ξέρουν πού τους πάνε τα τέσσερα. (Στις ΗΠΑ μάλιστα αυξάνεται η τάση να μη στέλνουν οι γονείς τα παιδιά στο σχολείο και να τους κάνουν οι ίδιοι μάθημα στο σπίτι γιατί θεωρούν ότι το επίπεδο στα σχολεία είναι πολύ χαμηλό).


Είμαι κορόιδο γιατί. δίνω εξετάσεις στο Γυμνάσιο για να πάω στο Λύκειο (φροντιστήρια), στο Λύκειο για να περάσω στο Πανεπιστήμιο (εκεί να δεις φροντιστήρια), στο Πανεπιστήμιο για να πάρω πτυχίο (μέχρι πρότινος δωρεάν, με τον νόμο πλαίσιο θα τα σκάμε χοντρά), μετά δίνω εξετάσεις στον ΑΣΕΠ για να διοριστώ (άντε πάλι φροντιστήριο). Κοινώς προσπαθώ συνέχεια να αποδείξω στους δασκάλους μου κατά πόσον αυτοί είναι καλοί δάσκαλοι.

Είμαι κορόιδο γιατί. με έχουν πείσει ότι οι αιώνιοι φοιτητές επιβαρύνουν τα πανεπιστήμια ενώ στην πραγματικότητα αυτοί χάνουν όλα τους τα προνόμια μετά από περίπου 6 χρόνια φοίτησης (δηλαδή δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα και πάσο) και δεν είναι παρά ένας αριθμός σε έναν κατάλογο. Στην ουσία θέλουν μελλοντικά να έχουν τη δυνατότητα να αποβάλλουν από τις σχολές φοιτητές που δεν είναι αρκετά υπάκουοι, που αντιδρούν απέναντι σε συμφέροντα, που ανήκουν σε παρατάξεις που δρουν αντίθετα προς τις βλέψεις καθηγητών κλπ, δηλαδή να καταργήσουν το πολιτικό και ιδεολογικό άσυλο των σπουδαστών και το δικαίωμά τους να εκφράζονται και να πολιτεύονται ελεύθερα. Κοινώς θέλουν να καταλύσουν το φοιτητικό κίνημα που στην Ελλάδα και παγκοσμίως φαίνεται να είναι το μοναδικό κίνημα ικανό να ανατρέψει δικτατορικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα.

Είμαι κορόιδο γιατί. οι εθνοπροδότες που με κυβερνούν τόσα χρόνια όχι μόνο υποβαθμίζουν συστηματικά το επίπεδο της παιδείας μου (ξεκινώντας με το νόμο Αρσένη, συνεχίζοντας με τα απαράδεκτα βιβλία του δημοτικού και ολοκληρώνοντας το σχέδιο με την αναθεώρηση του Άρθρου 16) αλλά με έχουν πείσει κιόλας ότι όλα αυτά γίνονται για την αναβάθμιση της παιδείας.. Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά γίνονται για την υποβάθμιση της παιδείας και τη δημιουργία μιας άβουλης μάζας που ξέρει μόνο να αποστηθίζει και δεν προλαβαίνει να σκεφτεί και κατά συνέπεια να αντιδράσει όταν πλήττονται τα δικαιώματά της. Όλα αυτά γίνονται για την είσοδο των ιδιωτικών συμφερόντων στην παιδεία (αν πέσει το επίπεδο των δημόσιων πανεπιστημίων τότε θα γίνουν ανταγωνιστικά τα ιδιωτικά κολέγια). Και τέλος, όλα αυτά γίνονται για την κατάλυση του φοιτητικού κινήματος (πλήττοντας αιώνιους φοιτητές και άσυλο), του μόνου ικανού να ανατρέψει δικτατορίες όπως αυτή των συνταγματαρχών που καθώς φαίνεται μάλλον δεν έφυγε ποτέ...


Είμαι κορόιδο γιατί. με έχουν πείσει, μέσα από χρόνια προπαγάνδα, ότι ο συνδικαλισμός (δηλαδή το μοναδικό μέσο των εργαζομένων να προστατεύουν και να διεκδικούν τα δ ικαιώματά τους) είναι κακό πράγμα και ότι οι συνδικαλιστές (δηλαδή αυτοί που έχουν εκλεγεί από τους συναδέλφους τους για να υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους) είναι όλοι διεφθαρμένοι και αναξιόπιστοι. Λογικό πάντως να μας παρουσιάζουν έτσι τα πράγματα αφού κανένα αφεντικό δε θέλει να βλέπει ενωμένους τους υπαλλήλους του γιατί αν του ζητήσουν τα αυτονόητα (δηλαδή ασφάλιση, επιδόματα, οκτάωρο, υπερωρίες) δε θα μπορέσει να κτίσει την αυθαίρετη βίλα του ούτε να πάρει το κότερο που έχει βάλει στο μάτι.

Είμαι κορόιδο γιατί. δέχομαι να πληρώνω πανάκριβα το Ίντερνετ τη στιγμή που εδώ και χρόνια σε όλη την Ευρώπη (ακόμη και σε χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ) το Ίντερνετ είναι δωρεάν για όλους και χρεώνονται μόνο οι συνδέσεις πολύ υψηλών ταχυτήτων.. Είμαι κορόιδο γιατί. με έχουν πείσει ότι υπάρχει συναίνεση του κόσμου για την παρούσα κατάσταση. Κανείς δε μου λέει ότι γίνονται τουλάχιστον τρεις με τέσσερις διαδηλώσεις την εβδομάδα στο κέντρο της Αθήνας και όταν γίνονται απεργίες κανείς σχεδόν δεν αναφέρει τις διεκδικήσεις των απεργών παρά μόνο την ταλαιπωρία που θα προκαλέσει η απεργία. Η αποσιώπηση των διαδηλώσεων και η συγκάλυψη των αιτημάτων των απεργών αποκαλύπτει τον ρόλο ΟΛΩΝ των ΜΜΕ στο πολιτικό παιχνίδι και το μερίδιο της ευθύνης τους για τα προβλήματα του κόσμου σε αυτό τον τόπο.


Είμαι κορόιδο γιατί.δέχομαι αδιαμαρτύρητα να αισχροκερδούν οι βενζινοπώλες και το κράτος εις βάρος μου. Όλο το 2008 που ανέβαινε η τιμή του πετρελαίου παγκοσμίως η Ευρωπαϊκή Ένωση ρύθμιζε το ευρώ ώστε να μην επηρεάζεται από την κρίση και η τιμή του πετρελαίου στα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη παρέμενε σταθερή. Μόνο στην Ελλάδα αυξανόταν η τιμή του ενώ συνεχίζουμε να πληρώνουμε χρυσάφι το πετρέλαιο ακόμα και τώρα που η τιμή του βαρελιού έχει πέσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα (κι εμείς εξακολουθούμε να πληρώνουμε τη βενζίνη 1 ευρώ το λίτρο).


Είμαι κορόιδο γιατί. όταν καιγόταν όλη η Ελλάδα από τους συνήθεις θερινούς εμπρησμούς των καταπατητών δασικών εκτάσεων με έπεισαν ότι τις φωτιές τις έβαλαν κάποιοι άρρωστοι πυρομανείς, κάποιος ασύμμετρος εχθρός, μέχρι και οι γνωστοί-άγνωστοι των Εξαρχείων.. Ούτε ένα χρόνο μετά γίνεται καταπάτηση των καμένων εκτάσεων τόσο στην Πελοπόννησο όσο και στην Πάρνηθα από αυτούς που όλοι υποψιαζόμασταν ότι κρύβονται πίσω από τους εμπρησμούς. (Τουριστικές εγκαταστάσεις στην Πελοπόννησο, το εξ αρχής παράνομο καζίνο στην Πάρνηθα επεκτείνεται, βίλες κτίζονται στην Πάρνηθα στη μέση του δάσους). Οι επιτροπές κατοίκων για την προστασία της Πάρνηθας που ανέβηκαν να διανυκτερεύσου ν για να εμποδίσουν τις εργασίες σε εργοτάξια που χτίζουν βίλες σε προστατευμένες περιοχές βρήκαν απέναντί τους κλούβες των ΜΑΤ.... Ποιος να 'στειλε άραγε τα ΜΑΤ; Ο άρρωστος πυρομανής, η ασύμμετρη απειλή, ή κάποιος μπαχαλάκιας των Εξαρχείων; Εγώ αν και κορόιδο θα υποθέσω ότι τους έστειλε ο ιδιοκτήτης της βίλας. Είμαι κορόιδο γιατί . νομίζω ότι αυτοί που μετακινούνται με ελικόπτερα και ιδιωτικά τζετ νοιάζονται για την κατάσταση που επικρατεί στους ελληνικούς δρόμους...


Είμαι κορόιδο γιατί. νομίζω ότι αυτοί που στέλνουν τα δικά τους παιδιά στα ιδιωτικά νοιάζονται για την κατάντια των δημόσιων σχολείων. Είμαι κορόιδο γιατί. πιστεύω ότι θα τιμωρηθούν οι ένοχοι για τα ολιγοπώλια (καρτέλ) που μαστίζουν την οικονομία μας και πλήττουν κυρίως τα φτωχότερα στρώματα της κοινωνίας. Καρτέλ στο γάλα, καρτέλ στη βενζίνη, καρτέλ στα φρούτα, καρτέλ παντού. Τα αρχικά πρόστιμα μειώνονται συνήθως, οι τιμές παραμένουν υψηλές, ενώ στην πράξη δεν επιστρέφονται στους καταναλωτές τα χρήματα που έχουν χάσει (π.χ. με μια παρατεταμένη μείωση της τιμής του προϊόντος ώστε να αντισταθμιστού ν οι απώλειες που προκλήθηκαν).

Και ο κατάλογος αυτός μπορεί να συνεχίζεται για πάντα... άστε μωρέ, μήπως είμαι κορόιδο γιατί.Μ0Υ ΑΞΙΖΕΙ?!?


Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Γιώργο.. γιατί εκφράζει το βαθύ πόνο όλων μας

Καλή βροχή!

Όλη νύχτα ο ήχος είχε έρθει πίσω ξανά, και ξανά πέφτει αυτή η ήσυχη, αδιάκοπη βροχή.

Τι είμαι για μένα που πρέπει να θυμάται κανείς να επιμένει σ΄ αυτό τόσο συχνά;

Είναι που ποτέ η άνεση ακόμη η τραχύτητα της βροχής πέφτοντας δεν θα ΄χουν για μένα κάτι άλλο απ΄ αυτό, κάτι όχι τόσο επίμονο.

Eίμαι για πάντα, λοιπόν, κλειδωμένος σ΄ αυτή την οριστική αμηχανία.

Αγάπη, αν μ΄ αγαπάς, ξάπλωσε δίπλα μου.

Γίνε για μένα, σαν τη βροχή η έξοδος από την κούραση, την ανοησία, την μισο- λαγνεία της σκόπιμης αδιαφορίας.

Να ΄σαι υγρή με μια αξιοπρεπή ευτυχία... (ΡΟΜΠΕΡΤ ΚΡΗΛΥ)


Υ.Γ. Μια προσευχή γι΄ αυτούς που η βροχή θα πνίξει...

Χριστιανικά θαύματα σε μουσουλμάνους

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες πλευρές της σχέσης ανάμεσα στο χριστιανισμό και το μουσουλμανισμό είναι το γεγονός ότι, σε περιοχές όπου συνυπήρξαν πληθυσμοί που ανήκαν και στις δυο πνευματικές παραδόσεις, οι μουσουλμάνοι γίνονταν αποδέκτες θαυματουργικών παρεμβάσεων του Χριστού, της Θεοτόκου και διαφόρων χριστιανών αγίων. Τέτοια γεγονότα παρατηρούνται και σήμερα, όπως μαρτυρούν οι Τούρκοι αδελφοί μας που, αν και μουσουλμάνοι, συμμετέχουν στον ετήσιο εορτασμό του αγίου Γεωργίου στην Πρίγκηπο.

Ίσως το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι, παρόλο που οι μουσουλμάνοι συχνά είχαν εύλογους ενδοιασμούς να επικαλεστούν τα ιερά πρόσωπα του χριστιανισμού, συνήθως η παρέμβασή τους εθεωρείτο κάτι το φυσικό.

Οι μουσουλμάνοι αδελφοί μας «πίστευαν» ότι τα ιερά πρόσωπα του χριστιανισμού υπάρχουν και διαθέτουν παρεμβατική δύναμη. Τούτο μάλλον μπορεί να εξηγηθεί από το ότι το Ισλάμ θεωρεί ότι ο Θεός του είναι ο ίδιος Θεός με Εκείνον της ιουδαϊκής και της χριστιανικής παράδοσης. Για μένα, τον ταπεινό, τα θαύματα αυτά είναι η διαρκής πρόσκληση του Χριστού, της Θεοτόκου και των αγίων προς τους μουσουλμάνους αδελφούς μας, για να προσέλθουν στο χριστιανισμό.

Πρέπει να πούμε ότι η Θεοτόκος και οι άγιοι λαμβάνουν τη δύναμη να κάνουν θαύματα από το Χριστό, δηλαδή η δύναμή τους είναι η φανέρωση της θεότητας του Χριστού και κατ’ επέκτασιν η φανέρωση της Αγίας Τριάδας. Το θέμα αυτό μπορεί να συζητηθεί εκτενέστερα σε ένα άλλο κείμενο. Προς το παρόν θα ήθελα –αν ο Θεός το ευλογήσει– να σας ξεναγήσω λίγο στον όμορφο κόσμο της θείας δύναμης.

Συνεχίζεται...

Άσχετο : περί διαδικτυακού λόγου

Ο διαδικτυακός λόγος συχνά είναι δυσνόητος...όχι στην πολυπλοκότητά του μα στην ορολογία του...ας βοηθήσουμε λιγάκι

ARPANet Ο πρόγονος του Internet. Δημιουργήθηκε από το αμερικανικό υπουργείο άμυνας στα τέλη του '60 ως πείραμα για τη δημιουργία δικτύου ευρείας περιοχής που θα μπορούσε να 'επιβιώσει' μετά από πυρηνική καταστροφή.

BROWSER Φυλλομετρητής. Το πρόγραμμα που μετατρέπει τη γλώσσα HTML που λαμβάνετε μέσω

INTERNET , σε εικόνες και κείμενο.

COOKIE Πληροφορίες που αποστέλλονται από έναν server στον φυλλομετρητή (browser) του χρήστη που επισκέπτεται κάποια σελίδα. Ο browser συνήθως το αποθηκεύει και το επιστρέφει σε επόμενη επίσκεψη.

DLL Dynamic Link Libraries Κοινόχρηστες βιβλιοθήκες

EDO RAM Μνήμη για motherboard

FTP File Transfer Protocol Πρωτόκολλο μεταφοράς αρχείων μέσω δικτύου

GIF Graphic Interchange Format Μέθοδος συμπίεσης ή/και κωδικοποίησης γραφικών

HTML HyperText Markup Language

Γλώσσα δημιουργίας σελίδων web

ISP Internet Service Provider Παροχέας (προμηθευτής) υπηρεσιών internet

JAVA Γλώσσα προγραμματισμού εστιασμένη στα δίκτυα. LAN Local Area Network Τοπικό δίκτυο
MIDI Musical Instrument Digital Interface
Πρωτόκολλο επικοινωνίας μουσικών οργάνων

ΝΕΤΙΖΕΝ O διαδικτυακός 'πολίτης' .

OLE Object Linking and Embedding
Συμβατότητα διασύνδεσης αντικειμένων σας επιτρέπει, εκτός των άλλων, να αντιγράφετε τμήματα ενός εγγράφου σε μια άλλη εφαρμογή.
POP Post Office Protocol Πρωτόκολλο που επιτρέπει την ανάγνωση email από έναν server (π.χ POP3)

RAM Random Access Memory Η μνήμη του υπολογιστή

SLIP Serial Line Internet Protocol
Πρωτόκολλο σύνδεσης στο Internet μέσω σειραϊκών συνδέσεων. Ο υπολογιστής του χρήστη γίνεται κόμβος του δικτύου. Εκτοπίζεται από το PPP

TCP/IP Transmission Control Protocol /Internet Protocol Πρωτόκολλο ελέγχου επικοινωνίας Internet

URL Uniform Resource Locator Ανεύρεση Ομοιόμορφων Πόρων. Η ονοματολογία του Internet.

VRAM Video RAM Είδος μνήμης για κάρτες γραφικών

WWW World Wide Web (ή W3) Παγκόσμιος Ιστός. Το γραφικό περιβάλλον του Internet.

Ο κήπος της αχαριστίας

..στον κήπο της αχαριστίας...


..είναι όλοι τους εκεί...
στέκουν με περηφάνια
και με κάτι.. απαίσια,'μολυσμένα' χαμόγελα..


..και είναι πολλοί..ωωω,ναι...
...και 'ηδονίζονται',φτάνουν στα προπύλαια του 'οργασμού' όταν τακτοποιούν
με κάθε λεπτομέρεια τις ζωές των άλλων....

Θα καλλιεργήσω το ωραιότερο άνθος.
Στις καρδιές των ανθρώπων θα φυτέψω την Αχαριστία.
Ευνοϊκοί είναι οι καιροί, κατάλληλος ο τόπος. Ο άνεμος τσακίζει τα δέντρα. Στη νοσηρή ατμόσφαιρα ορθώνονται φίδια. Οι εγκέφαλοι, εργαστήρια κιβδηλοποιών. Τερατώδη νήπια τα έργα, υπάρχουν στις γυάλες. Και μέσα σε δάσος από μάσκες, ζήτησε να ζήσεις.

Εγώ θα καλλιεργήσω την Αχαριστία.Όταν έρθει η τελευταία άνοιξις, ο κήπος μου θα 'ναι γεμάτος από θεσπέσια δείγματα του είδους. Τα σεληνοφώτιστα βράδια, μονάχος θα περπατώ στους καμπυλωτούς δρόμους, μετρώντας αυτά τα λουλούδια. Πλησιάζοντας με κλειστά μάτια τη βελούδινη, σκοτεινή στεφάνη τους, θα νιώθω στο απρόσωπο τους αιχμηρούς των στημόνες και θ’ αναπνέω τ’ άρωμά τους.Οι ώρες θα περνούν, θα γυρίζουν τ' άστρα, και οι αύρες θα πνέουν, αλλά εγώ, γέρνοντας ολοένα περισσότερο, θα θυμάμαι.Θα θυμάμαι τις σφιγμένες γροθιές, τα παραπλανητικά χαμόγελα και την προδοτική αδιαφορία.θα μένω ακίνητος ημέρες και χρόνια, χωρίς να σκέπτομαι, χωρίς να βλέπω, χωρίς να εκφράζω τίποτε άλλο.

Θα είμαι ολόκληρος μια πικρή ανάμνησις, ένα άγαλμα που γύρω του θα μεγαλώνουν τροπικά φυτά, θα πυκνώνουν, θα μπερδεύονται μεταξύ τους, θα κερδίζουν τη γη και τον αέρα. Σιγά σιγά οι κλώνοι τους θα περισφίγγουν το λαιμό μου, θα πλέκονται στα μαλλιά μου, θα με τυλίγουν με ανθρώπινη περίσκεψη.Κάτω από τη σταθερή τους ώθηση, θα βυθίζομαι στο χώμα.

Και ο κήπος μου θα είναι ο κήπος της Αχαριστίας

Οι φωτογραφίες μου

Μετά απο πολύ καιρό κάθησα να φτιάξω φωτογραφίες μου.Διάλεξα μια αγαπημένη,όπως είναι όλες άλλωστε,και άρχισα να την πειράζω.Είχα τόσες εναλλακτικές,τόσους διαφορετικούς τρόπους να την αλλάξω.

Να την φτιάξω σαν να είναι ζωγραφισμένη απο χέρι έμπειρου ζωγράφου.Σαν να είναι σκαλισμένη στο ξύλο.Η σαν ένα όμορφο ψηφιδωτό.Λες και την βλέπω μέσα απο ένα τζάμι την ώρα που βρέχει ή όταν τρέχω γρήγορα με το αυτοκίνητο.Να είναι πρωί,μεσημέρι ή σούρουπο.Χαρούμενη,λυπημένη ή μελαγχολική.Τόσα χρώματα.Τόσα σχέδια.Τόσες διαφορετικές οπτικές.Έμεινα με τις ώρες να την πλάθω.Ξανά και ξανά.Ώσπου ήρθε ο κορεσμός.Σταμάτησα και άπλωσα τον καμβά μπροστά μου.Πολλά τετράγωνα.Το ένα δίπλα στο άλλο.Τόσο κοντά.Και τόσο διαφορετικά μεταξύ τους.

Παρόλο που είχαν το ίδιο θέμα.Διαφορετικές αντιλήψεις.Διαφορετικά πιστεύω.Διαφορετικές ευαισθησίες.Διαφορετικά θέλω.Κάτι σαν τους ανθρώπους.

Απο το ίδιο υλικό φτιαγμένοι και όμως τόσο ξεχωριστοί.Και αυτό το ξεχωριστό δεν μπορούμε να το δεχτούμε.Ίσως το φοβόμαστε.Και προσπαθούμε να το αλλάξουμε.

Να φτιάξουμε τους άλλους στα μέτρα μας.Να είναι σαν και εμάς.Γιατί εμείς στα μάτια μας είμαστε οι σωστοί.Και πόσο πιο όμορφο θα ήταν να μπορούσαμε να δεχτούμε τους άλλους όπως ακριβώς είναι.Να ανεχόμαστε τα ελαττώματα τους,να καταλαβαίνουμε τις αδυναμίες τους,να απολαμβάνουμε τα χαρίσματα τους,να χαμογελάμε με την ιδιαιτερότητα τους.Να σεβόμασταν το μοναδικό 'είναι' τους

Απόμεινα να κοιτάζω τις ζωγραφιές μου μην μπορώντας να διαλέξω ποια μου άρεσε πιο πολύ.
...αν και μέσα μου ήξερα...

Η αρχική φωτογραφία Ανέγγιχτη

Η Ελλάδα στην 5η θέση παγκοσμίως για την Ώρα της Γης

Μόλις 17 μέρες απομένουν για την Ώρα της Γης 2009 (Σάββατο, 28 Μαρτίου, 20:30) και η Ελλάδα δηλώνει δυναμικό παρών στο μεγαλύτερο συμμετοχικό γεγονός ενάντια στην κλιματική αλλαγή που διοργανώθηκε ποτέ στον πλανήτη.

Περισσότεροι από 160 δήμοι και κοινότητες της χώρας έχουν ήδη δηλώσει επίσημα τη συμμετοχή τους, φέρνοντας την Ελλάδα στην πέμπτη θέση παγκοσμίως, ελάχιστα πίσω από τον Καναδά, ανάμεσα στις χώρες με την εντονότερη συμμετοχή στην Ώρα της Γης.

Στην πρώτη θέση κατατάσσεται η γενέτειρα της πρωτοβουλίας, Αυστραλία ενώ την ακολουθούν η Γαλλία και το Βέλγιο.

Η ενθουσιώδης ανταπόκριση της τοπικής αυτοδιοίκησης και των πολιτών στο κάλεσμα του WWF Ελλάς έχει ως αποτέλεσμα η ελληνική παρουσία στην Ώρα της Γης να έχει ξεπεράσει το 10% του παγκόσμιου στόχου συμμετοχής που δεν είναι άλλος από τις 1000 πόλεις σε ολόκληρο τον κόσμο.

«Η Ελλάδα για ακόμα μια φορά αποδεικνύει ότι όταν θέλει – μπορεί.

Η πέμπτη θέση της χώρας μας σε μια άτυπη παγκόσμια κατάταξη ανάμεσα στις χώρες που συμμετέχουν με τις περισσότερες πόλεις στην Ώρα της Γης έρχεται να το επαληθεύσει. Ωστόσο το μεγάλο στοίχημά μας είναι η ατομική συμμετοχή των πολιτών.

Κάθε πολίτης που εγγράφεται ηλεκτρονικά στο http://www.earthhour.org/signup/gr:el δεν δηλώνει απλά τη συμμετοχή του στο μεγαλύτερο περιβαλλοντικό γεγονός στον πλανήτη – Συνυπογράφει μια παγκόσμια έκκληση προς τους ηγέτες των Ηνωμένων Εθνών και απαιτεί γενναίες αποφάσεις στην Παγκόσμια Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή που θα πραγματοποιηθεί στην Κοπεγχάγη τον ερχόμενο Δεκέμβριο», δήλωσε ο Γιώργος Βελλίδης, Επικεφαλής του τμήματος Επικοινωνίας του WWF Ελλάς.

Πέραν της μαζικής κινητοποίησης δήμων και κοινοτήτων, πλήθος φορέων, σχολείων και επιχειρήσεων συμμετέχουν στην Ώρα της Γης, οργανώνοντας πρωτότυπες δράσεις.

Περίπου 80 επιχειρήσεις και δεκάδες εκπαιδευτικά ιδρύματα έχουν μέχρι τώρα ενώσει τις δυνάμεις τους στον αγώνα ενάντια στην κλιματική αλλαγή, κλιμακώνοντας τις δραστηριότητές τους με στόχο την 28η Μαρτίου.

βάσανα

Κάπου, κάποτε, είχα διαβάσει την παρακάτω φράση που μου έκανε εντύπωση
Την ξαναθυμήθηκα σήμερα και μου έκανε καλό!

"Είμαι ένας γέρος άνθρωπος και έχω περάσει πολλά βάσανα..
Τα περισσότερα από τα οποία δεν συνέβησαν ποτέ !!!"

Οι δυσκολίες της πνευματικής ζωής

Όταν αρχίζαμε την χριστιανική μας ζωή, ήμασταν γεμάτοι από ενθουσιασμό.
Αλλοίμονο, εάν δεν είχαμε ενθουσιασμό∙ θα μοιάζαμε με μια μηχανή ξεθυμασμένη, με ένα ρολόγι ξεκουρδισμένο και δεν θα βγαίναμε πουθενά.
Είχαμε λοιπόν τον ενθουσιασμό μας, μας βοηθούσαν και η χάρις του Θεού, ο πνευματικός μας, τα χριστιανικά βιβλία, και έτσι προχωρούσαμε.
Σιγά σιγά άρχισαν οι δυσκολίες, οι αποτυχίες, οι υποχωρήσεις, οι αμαρτίες, οι πειρασμοί, σκέψεις να σταματήσωμε ή να γυρίσουμε πίσω.
Τότε η ζωή μας από τραγούδι, από χαμόγελο γίνεται σταυρός.
Όταν, αγαπητέ μου, η χριστιανική σου ζωή αρχίζει να γίνεται δύσκολη και να σου φαίνεται ασήκωτος σταυρός, εκεί στάσου ακλόνητος, γίνε μάρτυρας.
Πες στον εαυτό σου «στώμεν καλώς»∙ στάσου ακλόνητος.
Πες, όπως ο προφήτης, «ιδού εγώ, Κύριε, στέκομαι εδώ να εκτελέσω το θέλημά σου»∙ ή όπως η Παναγία, «ιδού η δούλη Κυρίου∙ γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου».
Εάν επιμείνεις, μετά από την καταιγίδα θα έρθει η γαλήνη, θα ξαναγίνει γιορτινή η ζωή σου. Θα έχεις τώρα επιπλέον και την πείρα του πνευματικού αγώνος, θα έχεις εμπειρία. Μετά από την δοκιμασία αυτή, μετά από το σήκωμα του σταυρού σου, θα ανάψουν πια μέσα σου οι φλόγες του θείου έρωτος∙ θα αποκτήσεις την ωραιότερη, την δυνατότερη, την αγνότερη, την αγγελικότερη αγάπη, την αγάπη του Θεού.

Αρχ. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΑΔΕΛΦΟ!!!

Ντ Μπακογιάννη: «Αξιοποιήστε τις κάμερες στους δρόμους»!
Επανέλαβε την πρότασή της για αξιοποίηση των καμερών στους δρόμους της Αθήνας, «στην προσπάθεια να προστατευθούν οι πολίτες», η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη

μιά ειναι η απάντηση

ΣΠΑΣΤΕ ΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Αγία νοσταλγία πέλαγο ανοιχτό

Κάθε φορά που νοσταλγώ φοβάμαι.
Ο χρόνος φέρνει προσεκτικά στιμμένη φιλτραρισμένη έντεχνα τη στιγμή την
ωραία, κάπου εκεί ήταν θυμάμαι, στο
ορεξάτο ξεκίνημα του κύκλου.
προσπαθεί με μανία να αδράξει
καλοσχηματισμένο χαμόγελο-καρπό μιας
κάποιας ευτυχίας...μνήμα σφαλισμένο της όποιας νοσταλγίας... Εξάλλου όλοι μεγαλώνουμε κάποτε έτσι δεν είναι (;)

Αγία νοσταλγία πέλαγο ανοιχτό
πόσα σκαριά έχεις πάρει για πάντα στο βυθόΑγία νοσταλγία φιλώ την εικόνα σου
δεν έχω απόψε πού να πάω δέξου με στo δώμα σου.

Ας σιωπήσει κάθε άνθρωπος θνητός
και ας σταθεί με φόβο και τρόμο
χωρίς να σκέφτεται τίποτα εγκόσμιο
Διότι ο Βασιλιάς των βασιλιάδων και ο Εξουσιαστής
αυτών που έχουν εξουσία έρχεται για να σφαγιαστεί και να δοθεί ως τροφή για τους πιστούς.

....λοιπόν, υπήρχε κάποτε ένα μικρό και χαριτωμένο ελεφαντάκι.
Το οποίο ζούσε σε ένα αγρόκτημα. Ο ιδιοκτήτης του για να μην το χάσει το είχε δέσει με ένα μικρό σχοινάκι το οποίο κατέληγε σε ξύλινο πάσσαλο καρφωμένο βαθιά μέσα στο χώμα.
Το μικρό ελεφαντάκι πολλές φορές στην παιδικότητα του, προσπάθησε να τραβήξει το σκοινί με τον πάσσαλο και να φύγει. Να τρέξει, να ταξιδεύσει μακρυά από τον χώρο της σκλαβιάς του. Είδε όμως ότι παρολες τις προσπάθειες του, τούτο δεν ήταν ικανό. Ετσι απογοητεύθηκε και σταμάτησε να προσπαθεί.
Πέρασαν αρκετά χρόνια. Το ελεφαντάκι έγινε ένας μεγάλος ελέφαντας. Μεγαλόσωμος, βαρύς, και δυνατός. Μονο να τον έβλεπε κανείς τρόμαζε. Τωρα θα μπορούσε με μια απλή κίνηση του και μόνο να τραβήξει το σχοινί και να ελευθερωθεί. Και όμως, ποτέ δε μπόρεσε να το πράξει, να σπάσει αυτό το μικρό, ασήμαντο ποια για την δύναμη και τις δυνατότητες του σκοινάκι. Γιατί μέσα του, είχε καταγραφεί η εικόνα και η εντολή... ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ!!!!

Κατα τον ίδιο τρόπο και εμείς, κατά την παραπάνω ιστορία, τις περισσότερες φορές, νομίζουμε και αισθανόμαστε ότι δε μπορούμε να αλλάξουμε πράγματα και καταστάσεις, διότι οι σκεπτομορφές που γνωρίσαμε και και αποτυπώθηκαν μέσα μας από την πρώιμη παιδική μας ηλικία, αυτό μας υπαγορεύουν, οτι δε μπορούμε.

Είναι όμως έτσι;

Κέραμος & Κάλαμος

Μη ζητάς να καταλάβεις το Θεό, γιατί αυτό είναι αδύνατο. Άνοιξέ Του μόνο την πόρτα της ψυχής σου για να σε γεμίσει ολόκληρο η παρουσία Του, να φωτίσει το νου και την καρδιά σου, να θερμάνει το σώμα σου, να εισδύσει στα νεφρά σου.

Θεολογία δεν είναι γνώση εγκεφαλική, αλλά γνώση "υπαρξιακή", γνώση που αφορά, συνέχει και κατέχει ολόκληρο τον άνθρωπο. Ο ψυχρός εγκεφαλικός άνθρωπος είναι αδύνατο να θεολογήσει, έστω και αν το κεφάλι του είναι ολόκληρη πατερική βιβλιοθήκη. Αυτός που δεν συγκινείται μ' ένα ηλιοβασίλεμα, μ' ένα δέντρο ή μ' ένα πουλί, δεν μπορεί να σκιρτήσει ούτε γι' Αυτόν που τα δημιούργησε.

Για να νοιώσεις τον Θεό και να μιλήσεις γι' Αυτόν στους άλλους, πρέπει να είσαι ψυχή ποιητική. Αυτό σημαίνει να 'χεις καρδιά ευγενική, ευαίσθητη κι αγνή. Να είναι ένα αυτί στημένο στα ψιθυρίσματα του απείρου, ένα μάτι που βλέπει μέσα σε απύθμενα βάθη, εκεί που για κάθε άλλο μάτι υπάρχει πηχτό σκοτάδι. Οι μικρόψυχες και τσιγκούνικες καρδιές είναι αδύνατο να θεολογήσουν.

Η καρδιά που πιάνει τα μυστήρια είναι εκείνη που έχει την αφέλεια να νομίζει την κάθε ψυχή άξια για τον Παράδεισο, ακόμα κι ύστερα απ' την πίκρα που την πότισαν στη ζωή της. Νοιώθει και τραγουδά σαν το πουλί, αδιαφορώντας αν υπάρχει άνθρωπος να την ακούσει. Χαίρεται για κάθε τι όμορφο, όπως χαίρεται για κάθε τι αληθινό, γιατί η αλήθεια και η ομορφιά δεν χωρίζονται ποτέ, όντας δυο όψεις του ίδιου πράγματος.

Πονετική για κάθε ψυχή που τρέχει ή που ριζώνει για κάθε πέτρα που φαίνεται χωρίς ζωή.
Νους ανοιχτός σε κάθε αστραπή που φαίνεται και χάνεται για όλους τους άλλους εξόν απ' αυτόν.
Ψυχή ντροπαλή, που χάνει τα νερά της κάτω από τα ανθρώπινα φώτα και θάλλει στη μοναξιά και την ησυχία.
Καρδιά ελεύθερη ως τα ριζώματά της, απόρθητη από κάθε λογής βία, μακριά από κάθε είδους βρομιά, ανέγγιχτη από κάθε αλυσίδα.
Την αλήθεια την διακρίνει από το ψέμα με κάποια μυστική όσφρηση.
Ευγνωμονεί σε κάθε της αναπνοή για τα έργα του Θεού που την περιβάλλουν, για κάθε χαρά και για κάθε θλίψη, το ίδιο για κάθε απόκτημα, όσο και για κάθε στέρηση. Σκυμμένη ταπεινά στη γωνιακή πέτρα πίνει ασταμάτητα το αθάνατο νερό της βασιλείας προφέροντας το Όνομα που την ελέησε και θα την ελεήσει.
Σαν δέντρο ευσκιόφυλλο επί τας διεξόδους των υδάτων της Εκκλησίας, με βαθιές ρίζες και ψηλές κορφές που πάνω στα πυκνά κλαδιά του οι αδελφές ψυχές βρίσκουν άνεση και καταφύγιο.

Αυτός είναι ο πραγματικός θεολόγος. Όποιος θέλει να τον ονομάζουν έτσι ας μετρηθεί μ' ετούτο το μέτρο. Αλλά και αυτός που θέλει να είναι μαθητής των θεολόγων κι αυτός πάνω στα ίδια χνάρια πρέπει να περπατήσει, αν θέλει να βρουν αντίλαλο μέσα του τα λόγια τους και να δούνε φως τα μάτια του.

Αλέξανδρος Καλόμοιρος

Άγιοι Μάρτυρες

Αγιάζουν τον τόπο του μαρτυρίου τους οι άγιοι και μετά αυτός ο τόπος γίνεται πατρίδα για άλλους...

Το φώς

Έγινε σήμερα τόσο φως που οι τυφλοί
καθισμένοι στις πέτρες τ ακούν σαν κελάϊδημα।

Νικηφόρος Βρεττάκος

Φυγή

Δεν ήταν άλλη η αγάπη μας έφευγε ξαναγύριζε και μας έφερνε

ένα χαμηλωμένο βλέφαρο πολύ μακρινό ένα χαμόγελο μαρμαρωμένο,

χαμένομέσα στο πρωινό χορτάρι ένα παράξενο κοχύλι που δοκίμαζε

να το εξηγήσει επίμονα η ψυχή μας.
H αγάπη μας δεν ήταν άλλη ψηλαφούσε σιγά μέσα στα πράγματα
που μας τριγύριζαν να εξηγήσει γιατί δε θέλουμε να πεθάνουμε με τόσο πάθος.

Kι αν κρατηθήκαμε από λαγόνια κι αν αγκαλιάσαμεμ' όλη τη δύναμή μας άλλους αυχένες

κι αν σμίξαμε την ανάσα μας με την ανάσα εκείνου του ανθρώπου κι

αν κλείσαμε τα μάτια μας, δεν ήταν άλλη

μονάχα αυτός ο βαθύτερος καημός να κρατηθούμε μέσα στη φυγή.

Σεφέρης Γιώργος

Έρως ανίκατε..γήρας (και ό,τι άλλο κάτσει στο διάβα σου)

Τι μούρθε τώρα σαρακοστιανά ,να αλλά είπα…
Εξοπλισθείτε με όποια αποθέματα ειλικρίνειας διαθέτετε, και αναλογισθείτε: Πότε άραγε ήταν η τελευταία φορά που αντιμετωπίσατε καταλυτική την παρουσία του έρωτα στο περιβάλλον σας;
Στενό και όσο ευρύτερο θυμάστε.

Πότε τον νοιώσατε, άρμα δρεπανηφόρο, να συμπαρασύρει τα πάντα στο διάβα του;

Οι πιστοί του, όλοι για να ακριβολογούμε, να περιμένουν με λαχτάρα, το μαγικό του άγγιγμα, την ίδια στιγμή που έμφοβοι αναλογίζονται τις συνέπειες από την περιπέτεια για την οποία τόσο πρόθυμοι μοιάζουν.

Χαμογελούσα περίεργα, μπορεί και χαζά, την ώρα που τα σκεφτόμουν, συμμετέχοντας, στην ιστοριούλα που αμέσως παρακάτω θα σας αφηγηθώ, έστω και σαν παρατηρητής.

Η σκηνή, στο κέντρο της Αθήνας, πιο κέντρο δεν γίνεται.

Το κτίριο συμμαζεμένο, και χωρίς προσπάθεια να κρύψει τα κάμποσα χρόνια του.

Μια αίθουσα μεγάλη, απ αυτές που χρησιμοποιεί ο Δήμος για να σερβίρονται τα υπερπολίτιμα συσσίτιά του, σε όσους τα έχουν ανάγκη.

Η ώρα είναι απογευματινή προχωρημένη, τέτοιες ώρες χαμηλώνουν τα βιολογικά ρολόγια, θέλοντας και μη, αργά για την πρώτη φουρνιά, πολύ νωρίς για βραδινούς. Αυτοί που ήρθαν στην ώρα τους έχουν εξυπηρετηθεί, και αρχίζουν να φεύγουν σε παρέες που δεν πρόκειται να ξαναβρεθούν με την ίδια σύνθεση.
Κόβω πρόσωπα.
Όσο και αν ακούγεται υπερβολικό, ένα πιάτο καλό φαϊ, δρα ολοφάνερα κατευναστικά σε εκφράσεις έντασης και ανησυχίας, απλώνει μια γάζα ήρεμης ευφορίας.

Μαζί με τους ελάχιστους καθυστερημένους, ξεχωρίζει ένα ζευγάρι μεγάλης ηλικίας, πιασμένοι παλιομοδίτικα αγκαζέ.

Χωρίς όμως την ελάχιστη απόσταση που επιβάλλουν δεοντολογία και ευγένεια.

Μοιάζουν περισσότερο σαν-αγαπησιάρικα-αγκιστρωμένοι ο ένας από τον άλλο.

Χωρίς όμως να επιτρέπουν το παραμικρό περιθώριο γελοιοποίησης, ότι τάχα μου νεάζουν. Κάθονται παράμερα σε ένα μικρό τραπέζι, και δείχνουν στον κόσμο τους. Μιλούν, γελούν, με εκείνη την ειδική ένταση των ερωτευμένων, που όσο αυτί και να στήσεις, είναι αδύνατο να καταλάβεις τα διαμειβόμενα. Είναι φανερό ότι μιλούν την δική τους αποκλειστική γλώσσα, συνεννοούνται στον δικό τους αποκλειστικό κώδικα. Το λιτό αλλά αξιοπρεπές μενού έχει ήδη σερβιριστεί, και τα αναγκαία πρακτικά λόγια που αλλάζουν, τους επαναφέρουν στην πραγματικότητα που μοιραζόμαστε όλοι οι υπόλοιποι.

Αν επιμείνεις, μπορείς πιά να ξεχωρίζεις και λόγια. Υπάρχει πρόβλημα, είναι σαφές.

Η κυριούλα εξηγεί σχεδόν δακρυσμένη, ότι τον τελευταίο καιρό, είχε πρόβλημα με την παλιά φθαρμένη τεχνητή οδοντοστοιχία της, και να, περιοριζόταν στις σούπες του μενού, και έτσι, ούτε πια που την έπαιρνε μαζί της.

Σήμερα όμως το μενού δυστυχώς δεν είχε ούτε υποψία ρευστού, μια σουπίτσα, κάτι, και έτσι μάλλον θα μείνει νηστική. Εκείνος, χαμογελώντας, λέει προφανώς κάτι καθησυχαστικό, ζητάει συγγνώμη, και αποσύρεται στο βάθος της αίθουσας, σε ένα μικρό πάγκο. Βάζει γυαλιά, κάτι βγάζει από την τσέπη, κάτι μαστορεύει και επανέρχεται με έκφραση φανερά ικανοποιημένη.

Της ζητάει, να κλείσει τα μάτια, και μόλις αυτή ανταποκρίνεται, με μια γρήγορη αποφασιστική κίνηση, της ανοίγει το στόμα, και κάτι προσαρμόζει εντός.

Μια μασέλα, την δική του μασέλα. Τώρα γελάει αυτή, κλαίει από χαρά, από συγκίνηση, ούτε αυτή καταλαβαίνει, ούτε εσύ που παρατηρείς μπορείς να ξεχωρίσεις. Ούτε που χρειάζεται άλλωστε.

Αυτό που ένοιωσα εγώ πάντως, φτωχός παρατηρητής τέτοιου και τόσου πλούτου, έμοιαζε με ερωτική ικανοποίηση, χωρίς να είναι φυσικά.

Και με πολύχρωμο πανηγύρι αισθήσεων έμοιαζε, χωρίς βέβαια να είναι ούτε αυτό.

Ειλικρινά, δεν μπορώ να το προσδιορίσω. Ούτε που χρειάζεται άλλωστε....

Ο άγνωστος μακάο

5+1 πράγματα που μπορεί και να μην ξέρατε για τον παπαγάλο μακάο (καλή ώρα):

1Τα πούπουλά του είναι τόσο μοναδικά όσο και το ανθρώπινο δαχτυλικό αποτύπωμα.

2 Στα πόδια του έχει τέσσερα δάχτυλα από τα οποία τα δύο είναι στραμμένα προς τα εμπρός και τα δύο πίσω.

3 Υπάρχουν 18 διαφορετικά είδη, από τα οποία τουλάχιστον έξι έχουν ήδη εξαφανιστεί από τη φύση.

4Ο μεγαλύτερος είναι ο υάκινθος μακάο με μήκος που φτάνει το ένα μέτρο.

5Είναι μονογαμικός. Αν ζει σε καθεστώς αιχμαλωσίας (καλή ώρα) και δεν έχει ταίρι, δένεται πολύ με αυτόν που τον φροντίζει (καλή ώρα).

6Η αφεντομουτσουνάρα του φιγουράρει στο πίσω μέρος του βραζιλιάνικου χαρτονομίσματος των 10 ρεάλ. Μακάο είναι και ο Παρλαπίπας, από τα 102 Σκυλιά της Δαλματίας- μόνο που νομίζει ότι είναι σκύλος.

O Θεός είναι παντού

Σαν χαράζει η μέρα, τα πουλιά τον περπατούν στο γαλάζιο αγέρα.
Kι η πνοή του, όπου χυθεί, δίνει φως στους τόπους και ξυπνάει απ’ το βαθύ ύπνο τους ανθρώπους.

Kατεβαίνει χαμηλά κι όθε κι αν περάσει, ζωγραφίζει μ’ απαλά χρώματα την πλάση.
Tα υπνωμένα δάση, αβρά χάιδεψε η φωνή του, και τα δέντρα, όλο χαρά, τραγουδούν μαζί του.

Σε θαμπές ερμοκλησιές τους διαβάτες σμίγει. και φυσάει στις φυλλωσιές κι όλα τ’ άνθη ανοίγει.

Σε ποτάμια αστραφτερά, ρυάκια διαμαντένια, δίνουν δρόμο στα νερά τα ξανθά του γένια. Στέλνει τη γλυκιά βροχή, στο φρυγμένο χώμα και ακούει την προσευχή απ’ το αγνό σου στόμα.

Mε την τρικυμία μιλά, τη γαλήνη απλώνει.

Στους καλούς χαμογελά, τους κακούς μερώνει.

Eίναι μες στο κάθε τι και τα πάντα ορίζει.

Mια καρδιά ζεστή, ανοιχτή, που όλους μάς γνωρίζει.

Kι αν εσύ δεν τον θωρείς, πάντα αυτός σε σκέπει.

Σαν δροσούλα είναι λαφρύς, σαν ανθό σε βλέπει.

Γιώργος Γεραλής

Παπαδιαμαντική παρέκβαση

Διαβάζοντας το τελευταίο βιβλίο του Μητροπολίτου Ναυπάκτου, το οποίο αναφέρεται στον μακαριστό Μητροπολίτη Κονίτσης Σεβαστιανό, συναντάμε στην σ. 92 την εξής διήγηση ενός ιερέα: «Όταν βρεθώ μπροστά στο Θεό κατά την Μέλλουσα Κρίση ο Θεός θα μου πη: "Μιχαήλ, είσαι αμαρτωλός. Να πας στην Κόλαση". Πηγαίνοντας στην Κόλαση θα θυμηθώ κάτι, θα επιστρέψω και θα πω στον Θεό: "Θεέ μου, κάτι καλό έκανα κι εγώ. Έκλεισα μια Ιερατική Σχολή". Και τότε ο Θεός θα μου πη: "Στον Παράδεισο, στον Παράδεισο"».

Πρόκειται για ιερέα, όπως διαβάζουμε προηγουμένως, ο οποίος είχε άσχημες εντυπώσεις από μια Ιερατική Σχολή της Άρτας και λόγω αυτών των γεγονότων απέτρεπε πολλούς να γίνουν ιερείς και προσπαθούσε να κλείση την Σχολή αυτή. Βεβαίως τα λόγια αυτά και η συμπεριφορά αυτή θα φαίνονταν παράξενα και αν ακόμα ανήκαν σε λαϊκό. Τώρα που ανήκουν σε Κληρικό ξενίζουν πιο πολύ.

Ο εν λόγω ιερέας όμως δεν φαίνεται να αστοχή εντελώς. Εκατό περίπου χρόνια παλαιότερα ο Παπαδιαμάντης γράφοντας για την μόρφωση του Κλήρου σημειώνει μεταξύ των άλλων: «Υπήρχον τρεις η τέσσαρες ιερατικαί σχολαί, υπήρχε, και υπάρχει ακόμη, η Ριζάρειος. Από τας ιερατικάς σχολάς εβγήκε σμήνος δικολάβων, δημοδιδασκάλων, δικαστικών κλητήρων και δημοσίων υπαλλήλων. Από την Ριζάρειον εβγήκεν ολόκληρος σφηκιά δικηγόρων, αγέλη καθηγητών, ιατρών, χρηματιστών και πολιτευομένων».

Και παρακάτω: «Από τας ιερατικάς σχολάς, και από την Ριζάρειον, εβγήκαν ολίγιστοι καλοί ιερείς, περισσότεροι ίσως όχι πολύ καθώς πρέπει». Και επιλέγει στο θέμα αυτό: «Μη πλανάσθε. Το ράσον δεν κάμνει τον μοναχόν και το ιεροδιδασκαλείον δεν κάμνει τον ιερέα. Πρέπει ο ιερεύς να έχη κλίσιν με ιώτα και προ πάντων κλήσιν με ήτα... Πρέπει να έχη πυρ μέσα του».

Εκτός από τέτοια διάσπαρτα χωρία στο έργο του, ακόμα και σε διηγήματα διαφορετικού περιεχομένου, όπως το «Όνειρο στο κύμα», ο Παπαδιαμάντης έχει και ένα μικρό διήγημα όπου φαίνεται οξύτερα η διάβρωση του κλίματος των Ιερατικών Σχολών και της σκέψεως των σπουδαστών του από το πνεύμα του Διαφωτισμού. Πρόκειται για το διήγημα «Η κάλτσα της Νώενας»:

«–Και τα κουνούπια πως να ηύραν τρόπον κ’ εσώθηκαν εις την Κιβωτόν; Κ’ η μυίγα; και τα μυιγαράκια; κ’ οι μουσίτσες;

–Και τα μικρόβια;

Αι δύο κυρίαι είχαν τον λόγον. Η πρώτη, ευτραφής, μεγαλόσωμος, και καλοκαμωμένη, όσο εφαίνετο υπό τας ακτίνας της σελήνης, μέσω του δένδρου, Και υπό το φως ενός φανού επί χαμηλού στύλου, έξωθεν του εξοχικού καφενείου, ήτο σύζυγος του παρακαθημένου αυτή υπερμεσήλικος κυρίου με την γενειάδα, όστις ήτο επαρχιώτης πολιτευόμενος. Η άλλη, νεαρά ακόμη, άγαμος, ήτο εν ενεργεία δασκάλα. Εις γνώριμός των, νεαρός κύριος, συνεπλήρου την τετράδα. Είχαν πίει τον καφέν των, την θερινήν εκείνην νύκτα, και ανεψύχοντο.

–Κι ο ψύλλος τάχα που να ετρύπωσε, και κατώρθωσε να γλυτώση; είπεν η δασκάλα.

–Δεν αμφιβάλλω ότι στην κάλτσα της Νώενας θα εχώθη, απήντησεν η μεγαλόσωμος.

Όλοι εκάγχασαν.

–Μα η ψείρα;

–Ω, η ψείρα; Χωρίς άλλο θα εκόλλησε στην γενειάδα του Νώε.

Ο γηραιός κύριος ακουσίως έψαυσε την γενειάδα του.



Εις ένα όμιλον αντικρινόν εκάθηντο τρεις λιμοκοντόροι. Οι δύο μόνον εφορούσαν στενά. Ο τρίτος, αμύστακος ακόμη, εφορούσε κομψά ρασάκια, και είχε την κοτσίδα του οπίσω δεμένην εις την μέσην με κορδέλαν. Ίσως ήτο Ριζαρείτης.

Κατά σύμπτωσιν, κ’ εκεί η ομιλία ήτο σχετική με την Παλαιάν Διαθήκην. Οι τρεις νέοι ωμιλούσαν εν εξάψει, κ’ εφαίνοντο ότι είχαν δειπνήσει εν αφθονία.

–Και τίνος τα πουλάς αυτά, βρε;... Πως μίλησεν η γαϊδάρα του Βαρλαάμ; Τίνος τα πουλάς αυτά, βρε;

Το βρε ο Ριζαρείτης το απηύθυνε βεβαίως εις τον αόρατον και απρόσωπον (τον) διευθυντήν συντάκτην της Ιεράς Γραφής, προς τον οποίον απέστρεφε ρητορικώς τον λόγον. Ίσως εις τον προφήτην Μωϋσέα.

–Τίνος τα πουλάς αυτά, επανέλαβε και τρίτην φοράν.

Ο νεαρός κύριος του γείτονος ομίλου, αν κ’ εγέλασε με τας ελαφράς ευφυολογίας των δύο γυναικών, φαίνεται ότι δεν ευηρεστήθη από την βαναυσότητα του μικρού ρασοφόρου. Και αποτεινόμενος προς την ιδίαν ομάδα του, αρκετά μεγαλοφώνως ώστε ν’ ακούεται και από τους γείτονας, είπε:

–Τίνος τα πουλά; ...Μ’ αυτά τα πράγματα, είναι είκοσιν αιώνες τώρα, εξακολουθούν να πουλούνται εις εκατομμύρια ανθρώπων, και μάλιστα αι Βιβλικαί Εταιρείαι τα πουλούν μεταφρασμένα εις τριακόσιες τόσες γλώσσες... Κ’ έπειτα, εκείνος που τα πουλά, ως θαύμα ζητεί να τα πουλήση και όχι ως κοινόν τι και σύνηθες. Ουδέ βιάζει κανένα να το πιστεύση.

–Και δεν είναι και πολύ παράξενο αν ωμίλησε μίαν φοράν η γαϊδάρα, είπεν ακάκως ο γηραιός κύριος. Πόσοι γαϊδάροι και γαϊδάρες πόσες μιλούν!

–Ας τ’ αφήσουμε αυτό, είπεν ο νέος. Μα ιδέτε πόσον καλά ο νεαρός αυτός ρασοφόρος μανθάνει τα «ιερά γράμματα», αφού τον Βαλαάμ, τον μάντιν, που έζησε χίλια χρόνια προ Χριστού, τον κάνει Βαρλαάμ, τον αιρετικόν της 13ης μετά Χριστόν εκατονταετηρίδος... Και το κάτω-κάτω, κύριε, επέφερεν οιονεί αποστρέφων τον λόγον προς τον Ριζαρείτην, αφού δεν σ’ αρέσει, κύριε, η Θρησκεία και το ιερατικόν στάδιον, διατί φορείς ράσα, και διατί οι φιλόστοργοι γονείς σου σε στέλνουν να φοιτάς εις την Ριζάρειον; Έως πότε θα είμεθα αχαρακτήριστοι Γραικύλοι; ».



Και το παπαδιαμαντικόν κείμενο και το παράθεμα από το βιβλίο του Μητροπολίτη Ιεροθέου σε πρώτη ανάγνωση φαίνονται ευτράπελα. Σε δεύτερη όμως ανάγνωση είναι πολύ σοβαρά και δείχνουν αλλοίωση του Ορθοδόξου ήθους, το οποίο κατ’ εξοχήν πρέπει να διακρίνη και να χαρακτηρίζη μια Ιερατική Σχολή, τους σπουδαστές της και, βεβαίως, τους κληρικούς που θα χειροτονηθούν. Είτε αυτό το ήθος αλλοιώνεται από την επιπολαιότητα, την ποικίλη χαλαρότητα, την δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία η κάτι παρόμοιο στην σύγχρονη Ιερατική Σχολή μιας επαρχιακής πόλεως, είτε από την διείσδυση παλαιότερα του πνεύματος του ορθολογισμού στην πιο ονομαστή Ιερατική Σχολή, την Ριζάρειο.

Τελικώς φαίνεται ότι μεγάλο βάρος είναι και η Ορθοδοξία, μεγάλο βάρος και ο Ελληνισμός για τον Έλληνα. Και η επιλογική αποστροφή του Παπαδιαμάντη για τους αχαρακτήριστους Γραικύλους έχει ισχύ έως σήμερα για όλους σχεδόν τους τομείς του ατομικού και συλλογικού βίου. Δυστυχώς.

Xώρες του ήλιου και δεν μπορείτε ν’ αντικρίσετε τον ήλιο

Xώρες του ανθρώπου και δεν μπορείτε ν’αντικρίσετε τον άνθρωπο

(Γιώργος Σεφέρης)

Κουβεντούλα

Μοσχοµύριστος, Αγιοβάδιστος τόπος
Σπαρµένος απ’ άκρη σ’ άκρη µε λείψανα Αγίων.
Χώρος συνάντησης των απογόνων του Αδάµ µε τον
ξεχασµένο δηµιουργό. Εδώ ο άνθρωπος προσπαθεί,
αγωνίζεται. Ο Θεός διαρκώς του προσφέρεται. Το
ίδιο και ο άνθρωπος. Αγία Τράπεζα, θυσιαστήριο ο
Άθωνας. Προχωράς και η ψυχή σου
αναπνέει. Κάθε συνάντηση πνευµατικό
διδασκαλείο. Ρίχνεις τα δίχτυα σου και
ψαρεύεις τροφή πνευµατική από
θάλασσες παραδείσιες.

- Ευλογείτε Γέροντα.
- Ο κύριος να σε ευλογεί χαρά µου.
- Είστε πολλά χρόνια στο Άγιον
Όρος;
- Είµαι εξήντα χρόνια, αλλά τι είναι
εξήντα χρόνια για το Θεό; Μια
ανάσα είναι.

- Γέροντα θα ήθελα να πείτε δύο
πράγµατα για τη νηστεία.
- Για να πεις κάτι πρέπει να το βιώνεις, να
το ζεις. Μόνο ένας που έχει γεννηθεί κοντά σε
θάλασσα ή είναι ναυτικός µπορεί να µιλήσει για τη
θάλασσα. Αλλά θα κάνω υπακοή στο θέληµά σου
και θα σου πω τί λένε οι πατέρες οι οποίοι ήταν
φίλοι της νηστείας.

- Η νηστεία Γέροντα είναι σκοπός;
- Η νηστεία δεν είναι σκοπός, είναι µέσο. Να,
σκοπός σου ήταν να έλθεις στο Άγιον Όρος, ήταν ο
προορισµός σου. Το καραβάκι που σε έφερε είναι
το µέσο. Έτσι και η νηστεία, είναι ένα από τα µέσα
που µας έδωσε η αγάπη του Θεού για να Τον
ποθούµε. Ο Θεός είναι ο προορισµός µας.

- Πότε εµφανίστηκε η νηστεία;
- Η νηστεία είναι συνοµήλικη µε την ανθρωπότητα.
Μέσα στον Παράδεισο δόθηκε στον άνθρωπο από
τον Θεό, µας λέει ο Μ. Βασίλειος.

- Γιατί όµως ο Θεός έδωσε τη νηστεία, για να
περιορίσει τον άνθρωπο;
- Όχι, για να τον ελευθερώσει! Ο Ιερός
Χρυσόστοµος γράφει ότι ο Θεός δηµιουργώντας
τον άνθρωπο τον έφερε και τον παρέδωσε στο χέρι
της νηστείας, η οποία είναι φιλόστοργη µητέρα και
άριστος διδάσκαλος. Της εµπιστεύτηκε δηλαδή την
σωτηρία του. Άρα η νηστεία είναι παιδαγωγός, δεν
περιορίζει αλλά καλλιεργεί τον άνθρωπο.

- Είναι αναγκαία η νηστεία Γέροντα;
- Θα σου απαντήσει πάλι ο Χρυσόστοµος: «Αν
η νηστεία ήταν αναγκαία στον Παράδεισο,
είναι πολύ περισσότερο αναγκαία έξω από τον
Παράδεισο. Αν ήταν χρήσιµο το φάρµακο πριν
από τον τραυµατισµό, είναι πολύ περισσότερο
χρήσιµο µετά τον τραυµατισµό». Κατάλαβες;
- Τι;
- Η νηστεία µέσα στον Παράδεισο
δόθηκε προληπτικά στον άνθρωπο για
να µην πέσει. Αφού ο άνθρωπος έπεσε
δίδεται θεραπευτικά.

- Τελικά ποιος ο σκοπός της νηστείας;
- Η νηστεία µαραίνει τις κακές επιθυµίες,
λέει ο Άγιος Μάξιµος ο Οµολογητής, την
καρδιά µας την µαλακώνει, συµπληρώνει ο Άγιος
Συµεών ο νέος Θεολόγος. Κάθε καλό και αγαθό
έργο δια της νηστείας κατορθώνεται και
τελειοποιείται, γράφει ο Άγιος Γρηγόριος ο
Παλαµάς. Για όλους αυτούς τους λόγους ο Ιερός
Χρυσόστοµος µας εξοµολογείτε την αγάπη του
προς τη νηστεία. «Αγαπώ τη νηστεία, γιατί είναι
µητέρα σωφροσύνης και πηγή κάθε φιλοσοφηµένης
πράξεως».

- Πώς πρέπει να νηστεύουµε;
- Η νηστεία είναι µέσο και όπλο πνευµατικό το
οποίο δεν περιορίζεται µόνο στη διατροφή, πρέπει
όλος ο άνθρωπος ψυχοσωµατικά να συµµετέχει.
Άκου τι µας λέει ο Ιωάννης ο Χρυσόστοµος.
«Νηστεύεις; Απόδειξέ το δια µέσου των ίδιων των
έργων. Αν δεις εχθρό, να συµφιλιωθείς µαζί του.
Αν δεις φτωχό, να τον ελεήσεις. Να νηστεύουν τα
χέρια, παραµένοντας καθαρά από την αρπαγή και
την πλεονεξία. Να νηστεύουν τα πόδια ξεκόβοντας
από δρόµους που οδηγούν στην αµαρτία. .εν τρως
κρέας; Να µη φας και την ακολασία δια µέσου των
µατιών. Ας νηστεύει και η ακοή. Και η νηστεία της
ακοής είναι να µη δέχεσαι κακολογιές και
διαβολές. Ας νηστεύει και το στόµα από αισχρά
λόγια. .ιότι τι όφελος έχουµε, όταν απέχουµε από
πουλερικά και ψάρια, δαγκώνουµε όµως και
κατατρώγουµε τους αδελφούς µας;

- Πως δαγκώνουµε και κατατρώµε τους αδελφούς
µας;
- Με την συκοφαντία και την κατάκριση, που
ξεκινούν από την έλλειψη αγάπης για τον αδελφό
µας.

- Ευχαριστώ Γέροντα, πολύ µε ωφελήσατε.
- Ευχαριστίες πρέπουν στον Θεό που φώτισε του
Αγίους µας.

- Την ευχή σας.
- Στο καλό η χάρις του Θεού να σε σκεπάζει, η
Παναγιά µας να σε προστατεύει και οι Άγιοί µας να
σε συντροφεύουν.
Και µη ξεχνάς νηστεία κυρίως είναι να πεινάσεις για Θεό!!!

Θλιμμένη

Θλιμμένη αγάλλεται

Αλμυρά νερά

πλέουσα πανσέληνος

λαμπρά διαβαίνει

Μεσάνυχτα στο Κελλί

Το έγραψα....

Το πρωί δεν τρώω γιατί την σκέφτομαι,

Το μεσημέρι δεν τρώω γιατί την σκέφτομαι,

Το βράδυ δεν κοιμάμαι γιατί... πεινάω!!!

Έγραψα το όνομά σου στην άμμο και το έσβησε το κύμα

Το χάραξα στα δέντρα και το έσβησε ο χρόνος.

Το έγραψα στο τζάμι και το πήρε η βροχή.

Το έγραψα στον άνεμο και ησύχασα!!!

Κοιτάζω τ' αστέρια και βλέπω εσένα, κοιτάζω τον ήλιο και βλέπω εσένα, κοιτάζω το φεγγάρι και βλέπω εσένα...

Κάνεις λίγο στην άκρη επιτέλους;;;!!!!!

Κάποιες στιγμές νομίζω πως είμαι μόνος στον κόσμο, πως κανείς δεν με θέλει και θέλω να πεθάνω.

Και τότε... εμφανίζεσαι εσύ!!! Θεέ μου, γιατί όλα τα στραβά σε μένα;;;;;

Εμπειρικές ελπιδοφόρες αλήθειες

Από μία μοναχή εκ Πατρών ελάβα σε φωτοτυ­πία ένα ιδιόγραφο κείμενο με ευλογημένες εμπειρίες της μακαρίας συγχρόνου νεομάρτυρος εκλεκτής δού­λης του Θεού Δήμητρας Κόντου, τα οποία και παραθέ­τω προς στηριγμό και ψυχική ωφέλεια όλων μας.

Η μοναχή σημείωσε τα εξής: Ιδιό­χειρο κείμενο που διαβάστηκε σαν επικήδειος την ημέ­ρα της κηδείας της।

* Έχω μέσα μου το φρόνημα και την πληροφορία ότι τα 30 χρόνια της ασθενείας μου έτσι τα βάδισα. * Θεός μου και σταυρός μου το ίδιο. το ένα γλυκύ­τερο του άλλου. και για αυτό ποτέ δε ζήτησα να μου το πάρη.
* Δεν δοκίμασα τη γεύση της πικρίας του πόνου.
* Δεν με προβλημάτισε και δεν μου δημιούργησε στενοχώρια και ποτέ δεν αισθάνθηκα άρρωστη μόνο.
* Δεν έσυρα το βήμα απλώς υπομονετικά, τούτο κα­θόλου δεν μου άρεσε. την ήθελα χαρούμενη και έτσι και την βάδισα την πορεία μου. ένα γλέντι, ένα πανη­γύρι, ένα χαρούμενο τρέξιμο μέσα στην ακινησία μου.
* Δεν ένιωσα ποτέ τον Θεό μακρυά μου. μου ήταν ο γλυκύτατός μου και ο δικός μου Πατέρας! Ποτέ μόνη μου δεν περπάτησα την πονεμένη και τραχεία πορεία μου... Πάντα στην αγκαλιά Του, στα γόνατά Του, στις χούφτες Του τις Πατρικές! Έτσι ένιωθα.
* Ποτέ δεν είδα το γιατρό, το Νοσοκομείο με εχ­θρικό μάτι. Ποτέ δεν αντιστάθηκα σε ότι μου ζητήθη­κε να κάνω από φάρμακα και εξετάσεις, έστω και αν αυτό στοίχιζε.
* Μετά γλυκύτητος και ηδονής αγκάλιασα και καταφίλησα τα οδυνηρά μου μηχανήματα που εν πολλοίς και πολλάκις η ιατρική χρησιμοποίησε επάνω μου.
* Ποτέ δεν βαρέθηκα το κρεββάτι μου. μου γλύκαι­νε όλο μου το είναι. Με σεβασμό, δέος και ευγνωμο­σύνη το αγκάλιασα και το καταφίλησα.
* Σαν μια ιερή διακονία ανέλαβα να φέρω εις πέρας την ασθένειά μου. Ήμουν ο ασθενής και ο διακονών αυτή! Πάντα μέσα μου ο παύλειος λόγος. «την διακονίαν σου πληροφόρησον».
* Την κράτησα σαν κόσμημα πολύτιμο σφιχτά στα δυο μου χέρια. με πότισε μεθυστικό κρασί, με γέμισε χαρά, ευτυχία, ηδονή, καύχημα. Μου έγινε πηγή ευ­γνωμοσύνης, ευχαριστίας, δοξολογίας... Με έκανε νο­σταλγό και κράχτη της αιωνιότητος!
* Η ως τώρα πορεία μου στη γη έχει έντονο το αί­σθημα του εξορίστου, του διαβάτη, της ξενητειάς. Πόδια στη γη, αλλά μάτια, καρδιά, νους τραβηγμένα ψηλά... Με έλυωσε το αγνάντεμα. σαν το απογεγαλακτισμένο πρόβατο κάρφωσα τα μάτια στη γλυκειά Πατρίδα....
* Ποτέ δεν αισθάνθηκα την ημέρα μου να μου είναι βαρετή και ατέλειωτη. Όλα γύρω γιορτινά, όλα ανα­στάσιμα, όλα καινούργια. Όλα μιλούν, όλα γελούν, ό­λα πανηγυρίζουν. Τίποτα το ίδιο, τίποτα το παλαιό, το κουραστικό, το στατικό. Ορίζοντας ανοιχτός, ου­ρανός και γη συμπλέκονται.
* Η άπειρη αγάπη Του με φύλαξε από επιθυμίες. Δεν έβαλα μέσα στην ψυχή μου καμιά επιθυμία της γης. Με ελέησε και με ευσπλαχνίσθη. Μονάχα οπίσω Του εκολλήθη η ψυχή μου. Με όλους τους τρόπους έ­δειξε την αγάπη Του επάνω μου. Ναι, πέρα για πέρα ταιριάζει να το πω. «επλεόνασας επ' εμέ την μεγαλωσύνην Σου».
* Τίποτα δεν έκανα στη ζωή μου για να αρέσει στο Θεό, και Αυτός με χόρτασε με όλη Του την αγάπη και τις ευλογίες και τα αγαθά Του!
* Τίποτα δεν είχα να σου δώσω στην ζωή μου και δεν του έδωσα. ένα μόνο είχα και αυτό ολόκαρδα του το έδωσα. το χαρούμενο Ναι μου!
* Χόρτασε το πετσί μου πόνο και πολλές φορές έ­κλαψα και σε αθυμία έπεσα, αλλά απηλλαγμένα της πικρίας..., στο βάθος στάλαζαν γλυκασμοί....
* Το σώμα μου δεν το αγάπησα και ούτε του χαρί­στηκα εν ονόματι της ανημπορίας του. Του έδωσα τό­σο όσο του έπρεπε για να συντηρηθή. Το διακόνησα με σεβασμό σαν άρρωστο, και αυτό που είχε ανάγκη του το έδωσα. Τα στερήθηκα όλα, ακόμα και τα απαραίτητα. Αλλοιώτικη πορεία από τούτη δεν γνώρισα. Γύρισα από ασθενοφόρο σε ασθενοφόρο, και από Νο­σοκομείο σε νοσοκομείο, από κρεβάτι σε κρεβάτι και από χέρια σε χέρια.... Ποτέ δεν εκπληρώθηκε το θέ­λημά μου. Το θέλω μου την κάθε στιγμή μου το τεμά­χιζε η μυασθένεια. Είμαι διαπαντός κάτω από τη δική της την εξουσία. Σαν ένα καθεστώς τυραννικό επάνω μου, μου στέρησε και την παραμικρή ανάπαυση.... Όμως σε τίποτα δεν με δυσκόλεψε να τρέξω. Όλη μου την ζωή την ένιωσα ένα τρέξιμο. πόσο μου αρέσει να τρέ­χω!!
* Δεν θέλησα να περιορισθώ μονάχα μέσα στην ανημπόρια μου και αυτή να είμαι μόνο. θέλω και κάτι ακόμα και κάτι πιο πάνω από αυτή.
* Μια πορεία 30 χρόνων σαν νάναι 30 μονάχα λε­πτών έτσι αισθάνομαι. Πορεία μεστή χαρμοσύνης και γλυκασμών. Ευλογητός, ευλογητός ο Θεός για τούτη την ευτυχία...
* Αυτή η κλητή και αγία ημέρα του 1965 εορτή ε­ορτών, και πανήγυρις πανηγύρεων....
Δόξα Σοι Κύριε, δόξα σοι. Προσκυνώ την αγαθό­τητά Σου την ανεκδιήγητον.
Υμνώ την αγαθότητά Σου την ανεξιχνίαστον.
Ευχαριστώ και δοξολογώ το αμέτρητόν Σου έλεος ότι μυρίων κολάσεων και τιμω­ριών ούσα άξια ελεείς και ευεργετείς με.

Και όμως ,στην ξεφτίλα της αλλοτρίωσης που ζούμε, υπάρχουν οάσεις δροσιάς,Έχει ο Θεός!!!

Οσίου Μάρκου του Ασκητού

Οι θλίψεις προξενούν στους ανθρώπους τα α­γαθά, ενώ με την κενοδοξία και τις ηδονές προξενούνται τα κακά.

Οι κατηγορίες των ανθρώπων προξενούν λύπη στην καρδιά, γίνονται όμως αφορμή καθαρισμού σε αυτόν που υπομένει

Εάν τυχόν ζημιώθηκες, κατηγορήθηκες και καταδιώχθηκες από κάποιον, μη σκέπτεσαι το πα­ρόν, αλλά βλέπε στο μέλλον. και τότε θα αντιληφθείς ότι αυτά σου έχουν προξενήσει πολλά καλά, όχι μόνο στην εδώ ζωή, αλλά και στην μέλλουσα και χωρίς τέλος....

Όπως στους αρρώστους είναι ωφέλιμα τα πι­κρά φάρμακα, έτσι και στους κακότροπους ανθρώ­πους. άλλους τους οδηγούν οι δοκιμασίες σε υγεία ψυχής και άλλους ετοιμάζει η αρρώστια για μετά­νοια.

Όλα τα θλιβερά που σου συμβαίνουν στην πρόσκαιρη αυτή ζωή να τα συγκρίνεις με τα αγαθά της αιώνιας ζωής και δε θα σε βρει ποτέ αμέλεια στον αγώνα αυτής της ζωής....

Αυτός που αποφεύγει θεληματικά τις θλίψεις, για την αλήθεια, θέλοντας και μη θα παιδευθεί σκληρά από την Θεία πρόνοια

Είναι μεγάλη αρετή η υπομονή στις διάφορες δοκιμασίες που θα μας έλθουν και παράλληλα η α­γάπη σε εκείνους που μας μισούν....

Αρετή χωρίς θλίψη είναι αδόκιμος επειδή έγι­νε χωρίς στενοχώρια.

Στις θλίψεις επαναπαύεται ο Θεός, στις ανέ­σεις ο διάβολος που είναι ο αίτιος των κακών. Οι πειρασμοί πάντα ωφελούν αρκεί να τους υπομένου­με με καρτερία και με δοξολογία προς τον Θεό.

Να αποφεύγεις τον πειρασμό με την υπομονή και με την προσευχή Και αν θέλεις να αντισταθείς στον πειρασμό χωρίς αυτές, ο πειρασμός θα έλθει σκληρότερος κατεπάνω σου.

Oμάρ Καγιάμ

Μετάνοιας κάθε τάξιμο παράτησα και πάλι, Κι έτσι τη θύρα σφάλισα της καλής φήμης πάλι· Μ' αν φαίνομαι σαν παλαβός άδικα μη με κρίνεις, Με της αγάπης το κρασί έμέθυσα και πάλι

Να συγκρατιέμαι δεν μπορώ πάντα... μα τι να κάνω; Γι' αυτά μου τα φερσίματα πονώ... μα τί να κάνω; Στο έλεος Σου μοναχά πιστεύω το μεγάλο, Και ντρέπομαι πού με θωρείς Εσύ... μα τί να κάνω;

Νάν' τα μυστήρια σκεπαστά ταιριάζει από τους ποταπούς, Και σκοτεινά τα μυστικά πάντοτε νάναι στους τρελούς. Κάθε σου πράξη ζύγιαζε πώς θα φανεί στους άλλους, Και κρύβε τις ελπίδες σου πάντα μακριά από τους πολλούς.

γρύλλος

Νύχτα έναστρη

γρύλλος ρυθμικός κεντά

ουράνιο λινό

Ευχή μυστική

Έλα ,το φως το αληθινό, έλα , η αιώνια ζωή ,έλα ,το απόκρυφο μυστήριο ,
ο ανώνυμος θησαυρός ,το ανεκφώνητο πρόσωπο ,η παντοτινή αγαλλίαση ,το ανέσπερο φως ,έλα ,η αληθινή προσδοκία αυτών που μέλλουν να σωθούν.

Έλα ,των πεσμένων η έγερση, έλα ,των νεκρών η ανάσταση. Έλα ,Δυνατέ ,πού δημιουργείς, μεταπλάθεις κι αλλοιώνεις τα πάντα με μόνη τη θελησή σου!
Έλα ,αόρατε, ανέγγιχτε κι αψηλάφητε.
Έλα ,συ που μένεις πάντα αμετακίνητος, μα κάθε στιγμή μετακινείσαι ολόκληρος, για να’ ρθεις σε μας ,που κειτόμαστε στον άδη, ο υπεράνω πάντων των ουρανών.

Έλα ,περιπόθητο και πολυθρύλητο όνομα, που όμως αδυνατούμε να περιγράψουμε τι ήσουν ακριβώς, ή να γνωρίσουμε την ουσία και τις ιδιοτητές σου.
Έλα ,παντοτινή χαρά ,έλα ,αμαράντινο στεφάνι, έλα πορφύρα του μεγάλου Θεού και βασιλιά μας.
Έλα ,κρυστάλλινη ζώνη διαμαντοστόλιστη, έλα ,απλησίαστο υπόδημα ,έλα βασιλική αλουργίδα κι όντως αυτοκρατορική δεξιά!
Έλα ,συ που πόθησε και ποθεί η ταλαίπωρή μου ψυχή, έλα ,συ ο Μόνος προς εμένα τον μόνο γιατί, καθώς βλέπεις είμαι μόνος!!!....

Έλα ,συ που με ξεχώρισες απ’ όλα και μ’ έκανες μοναδικό πάνω στην γη.
Έλα ,συ που έγινες ο πόθος της ψυχής μου και μ’ αξίωσες να σε ποθήσω τον απρόσιτο παντελώς!!!
Έλα ,πνοή μου και ζωή, έλα ,της ταπεινής μου ψυχής παρηγοριά, έλα χαρά και δόξα μου κι ατέλειωτη τρυφή.

Αγίου Συμεών του Νέου θεολόγου

Σύγχρονος Ρομπέν "τιμωρός" των τραπεζών

Σύγχρονος Ρομπέν "τιμωρός" των τραπεζών
Δεν τα έβρισκε τυχαία, τα δανειζόταν Σύμφωνα με τον κλασικό μύθο του Ρομπέν του Δασών, ο ήρωας των φτωχών έκλεβε από τους πλούσιους και μοίραζε τη λεία του στους φτωχούς συνανθρώπους του.

Η ιστορία του Ρομπέν σήμερα έχει πολλές παραλλαγές.
Μία από αυτές παρουσιάζει η εφημερίδα Daily Telegraph.
Ένας 32χρονος Ισπανός, ο Ενρίκ Ντουράν, αποφάσισε να δανειστεί από διάφορες τράπεζες περισσότερα από 500.000 ευρώ και να τα μοιράσει σε οργανώσεις, που μάχονται εναντίον του οικονομικού συστήματος.
Με τα χρήματα αυτά επίσης, εξέδωσε μία free press εφημερίδα, με το όνομα "Κρίση" στην οποία διηγείται το πως κατάφερε μέσα σε δύο χρόνια να δανειστεί όλα αυτά τα χρήματα από τις τράπεζες, τα οποία φυσικά αρνείται να επιστρέψει. "Τι καλύτερο από το να κλέβεις αυτούς που σε κλέβουν και μετά να μοιράζει τα χρήματα σε αυτούς που καταγγέλλουν το σύστημα" λέει ο ίδιος, τονίζοντας πως η κίνησή τους είναι μία προσωπική καταγγελία του τραπεζικού συστήματος.

Ο κ. Ντουράν από το Βαρκελώνη έδωσε μάλιστα στη δημοσιότητα μία λίστα με 39 τράπεζες από τις οποίες δανείστηκε τα χρήματα.
Μία από τις τράπεζες μάλιστα, τον δάνεισε πέντε φορές.
Στην αρχή ξεκίνησε παίρνοντας προσωπικά δάνεια και μετά συνέχισε με το όνομα μίας εταιρίας, καθώς δεν ήθελε να μπει στη "μαύρη λίστα" των τραπεζών.

Η αστυνομία λέει ότι δεν μπορούν να προβεί σε καμία ενέργεια αν πρώτα δε γίνει κάποια καταγγελία από κάποια τράπεζα.
Αν τελικά γίνει η καταγγελία, ο 32χρονος μπορεί να αντιμετωπίσει ποινή ως και έξι χρόνια φυλάκισης, αλλά τονίζει πως είναι προετοιμασμένος για όλα.
Οι αντιδράσεις των τραπεζών ποικίλλουν.
Ο Ζόρντι Μέστρε, διευθυντής της Caixa Sabadell, τόνισε πως δεν είναι επιτρεπτό για κανέναν να περιγελά με τέτοιο τρόπο το σύστημα.

Ωστόσο, μερικές από τις τράπεζες είπαν ότι ίσως και να μην είχαν πρόβλημα να ξεγράψουν το χρέος...

άγιοι αναρχικοί

Ο κοσμικός αναρχισμός και η έρημος
Οι νεότεροι επαναστατημένοι στοχαστές, που αποκαθήλωσαν το Θεό από την καρδιά τους, χωρίς να Τον έχουν γνωρίσει ποτέ, ανακάλυψαν τον αναρχισμό, αλλά δεν έμαθαν για την ύπαρξη αυτής της αναρχικής κοινωνίας, παρόλο που, όταν εκείνοι έγραφαν ή αγωνίζονταν ποικιλότροπα, τουλάχιστον η ρωσική και η αθωνική πανέρημος υπήρχαν στην ακμή τους.

Η τελευταία (το Άγιο Όρος) ακμάζει και σήμερα, μέσα από τις δυσκολίες και τις περιπέτειες της ανθρώπινης ιστορίας φυσικά.
Βέβαια, άγιοι αναδείχθηκαν και συνεχίζουν ν’ αναδεικνύονται και στις πόλεις, αθόρυβα και ταπεινά, όπως αρμόζει στον ταπεινό Θεό μας, που καμία σχέση δεν έχει με το μπαμπούλα του γνωστού σε σας ηθικισμού.

Όμως κάθε άγιος ή αγία –ακόμη και σε μια πολυκατοικία ή σε μια πλινθοπαράγκα, όπου μπορεί να μεγαλώνει δέκα παιδιά– έχει λίγη έρημο στην καρδιά του. Τη χρειάζεται, για ν’ αποσύρεται εκεί και ν’ αφουγκράζεται την πιο λεπτή μουσική του κόσμου, την προσευχή. Μ’ αυτή την ενατένιση της αγιοτόκου πανερήμου, μέσα από επιτόπιες επισκέψεις ή από βιβλία σαν το Γεροντικό, το Μητερικό, το Λειμωνάριο, τη Θηβαΐδα του Βορρά, το Αγιορείται Πατέρες και αγιορείτικα (του γέροντα Παΐσιου) κ.π.ά.,

θαρρώ πως είναι κατάλληλο να ξεκινήσει την πορεία του όποιος θέλει να γνωρίσει αληθινά το χριστιανισμό.
Μπορεί συχνά οι εμπειρίες του να γίνουν σκανδαλιστικές, μπορεί κάποτε, άθελά του, να περάσει κι από λάθος δρόμο.
Όμως η ευχή των αγίων της ερήμου –της αμμώδους ερήμου της Αιγύπτου και της Παλαιστίνης, της δασώδους ερήμου του Άθωνα, της δασώδους, βαλτώδους ή παγωμένης ερήμου της Ρωσίας, των δασών της Ρουμανίας ή της Σερβίας, ακόμη και της παγωμένης ερήμου της Αλάσκας, όπου αγίασαν ο άγιος Γερμανός της Αλάσκας, ο άγιος Ιννοκέντιος Βενιαμίνωφ, ο άγιος Ιάκωβος Νετσέτωφ κ.ά., αλλά και της τσιμεντένιας ερήμου της Ομόνοιας των Αθηνών, όπου αγίασε ο γέροντας Πορφύριος– η ευχή όλων αυτών των δασκάλων ως πολύτιμος σύντροφος και πολικός αστέρας θα τον συνοδεύει.

Καλό ταξίδι. Θ. Ι. Ρηγινιώτης

Πώς έγινε η τουρκική σημαία

Είναι γνωστό ότι η Τούρκικη σημαία, και το αντίστοιχο "εθνικό σύμβολο" των Τούρκων, προέρχεται από ένα σύμβολο του Βυζαντίου, όχι της αυτοκρατορίας, αλλά της αρχαιοελληνικής πόλης που υπήρχε στην θέση της Κωνσταντινούπολης....

Αυτό το σήμα είναι πανάρχαιο και απαντάται ως λατρευτικό σύμβολο της θεάς Εκάβης.

Έγινε σύμβολο της πόλης του Βυζαντίου όταν ο Φίλιππος, πατέρας του Μεγαλέξανδρου, προσπάθησε να καταλάβει αυτή την πόλη, και μια νύχτα με συννεφιά, έστειλε πολεμιστές (σαν καταδρομική επιχείρηση) να περάσουν τα τείχη, για να αλώσουν την πόλη.

Και ξαφνικά, εμφανίστηκε το φεγγάρι, οι εισβολείς έγιναν αντιληπτοί, και αποκρούστηκε η επίθεση....
Από τότε, και επειδή θεωρήθηκε ως θεϊκή βοήθεια προς την πόλη, έγινε σύμβολο της πόλης του Βυζαντίου.
Από εκεί έμεινε ως σύμβολο παραδοσιακά και στην Κωνσταντινούπολη,
το βρήκε και ο Μωχάμεντ ο πορθητής (και οι επόμενοί του),
και όπως χρησιμοποίησε τα πάντα που βρήκε από την Αυτοκρατορία, για να δώσει αυτοκρατορική χρειά στην πλιατσικολογική Οθωμανική κατάκτηση,
έγινε ένα σύμβολο της Οθωμανικής κυριαρχίας, και επεκτάθηκε ως μουσουλμανικό σύμβολο.... !!!

Η συγκεκριμένη φωτογραφία είναι από ένα κέρμα των Βυζαντίων, και αν θα προσέξετε, το γράφει.... ΒΥΖΑΝΤΙΩΝ....

Ενόδια Κωνσταντινουπόλεως

Ω Λόγε του Θεού,
σε Σένα τη γαλήνη βρίσκουμε στο σπίτι όταν μένουμε.
Σε Σένα τον ελεύθερο χρόνο μας αφιερώνουμε.

Δική Σου είναι η ανάπαυσή μας, δική Σου και η έγερση κι η στάση.
Δική Σου κι η πορεία.
Με το δικό Σου νεύμα τώρα βαδίζουμε στον ίσιο δρόμο.
Στείλε μας όμως οδηγό, δεξιό παραστάτη
για να μ’ οδηγεί με στήλη πυρός και με σύννεφο, να κόβει τον πόντο, όρθια τα ρείθρα με το λόγο να κρατάει
και πλούσια να με τρέφει από τον ουρανό πάνω και από τη γη κάτω.

Και ο Σταυρός, όταν με το χέρι σημειώνεται το θράσος του εχθρού να εμποδίζει.

Κι ούτε το μεσημέρι ο καύσωνας να με φλογίζει
ούτε η νύχτα να μου φέρνει φόβο.

Και το τραχύ κι ανηφορικό μονοπάτι να μου το κάνεις λείο κι ευκολοδιάβατο σε μένα το δικό Σου λάτρη,
όπως και πρώτα με το χέρι Σου με σκέπασες πολλές φορές και με προστάτεψες από κινδύνους της στεριάς και της θάλασσας,
από αρρώστιες φοβερές και περιστάσεις δύσκολες.

Κι αφού αίσια όλα, κι όπως ελπίζω, κάνουμε και βρούμε καλό του δρόμου τέλος,
πάλι στους φίλους και στους συγγενείς να επιστρέψουμε και να ‘ρθουμε χαρούμενοι στο σπίτι σε χαρούμενους κι από τους κόπους μας λευτερωμένοι.

Σε προσκυνούμε, ζητώντας και του δρόμου μας το τελευταίο μέρος ευνοϊκό κι εύκολο να το βρούμε

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

τζιβαέρι μου

Αχ! η ξενιτιά το χαίρεται, τζιβαέρι μου το μοσχολούλουδό μου σιγανά, σιγανά, σιγανά και ταπεινά αχ! παναθεμά σε ξενιτιά, τζιβαέρι μου και συ και το καλό σου σιγανά, σιγανά, σιγανά και ταπεινά αχ γιατί σε έστειλα, τζιβαέρι μου εκεί στα μαύρα ξένα σιγανά, σιγανά, σιγανά πατώ στη γή