γιατί είναι σαν εκείνη τη στιγμή λίγο πριν πέσουν οι πρώτες ψιχάλες βροχής στη θάλασσα, που όλα μοιάζουν να ξαναγράφονται.
Σου χαρίζει τρεις μήνες ακόμη να μαζέψεις τα κομμάτια σου, να διορθώσεις όσα σε πόνεσαν, να κλείσεις πληγές που άφησες ανοιχτές.
Είναι ο μήνας που δεν σε κρίνει, απλώς σου ακουμπά τον ώμο και σου ψιθυρίζει:
"Ξεκίνα απ’ την αρχή…"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου