«Ανθισμένη Αμυγδαλιά»

Ο Ανδρέας Μπάρκουλης ως νεαρός Γεώργιος Δροσίνης στην ταινία «Ανθισμένη Αμυγδαλιά» (1959). Η παρακάτω σκηνή βασίζεται στην περιγραφή του ίδιου του Δροσίνη για το πως εμπνεύστηκε τους αρχικούς στίχους του ποιήματος από ένα πραγματικό περιστατικό. Η σκηνή παίρνει κάποιες δημιουργικές ελευθερίες όμως διατηρεί με επιτυχία τις εικόνες και την τρυφερότητα του νεανικού ποιήματος. Η ταινία κυκλοφόρησε 8 χρόνια μετά τον θάνατο του Δροσίνη σε ηλικία 92 ετών (1951).

 

Το ποίημα «Αμυγδαλιά» ήταν νεανικό ποίημα του Δροσίνη που απέκτησε μεγάλη και διαχρονική φήμη εξαιτίας της δημοφιλούς μελοποίησης του. Το ποίημα δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 1882 όταν ο ποιητής ήταν 23 ετών και διαδόθηκε ως τραγούδι σε όλη την Ελλάδα από τους νεαρούς στρατιώτες της επιστράτευσης του 1885.

Θυμάται ο Δροσίνης στην αυτοβιογραφία του:

Τὴν Ἄμυγδαλιὰ τραγουδημένη τὴν πρωτάκουσα, ὄταν γύρισα ἀπό τὴ Γερμανία, τὸ φθινόπωρο τοῦ 1888, μεσάνυχτα, ἐνῶ κατέβαινα τὴν ὁδό Χαριλάου Τρικούπη γυρίζοντας ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ Σουρῆ. Μιὰ συντροφιὰ νέων μὲ καλὲς φωνὲς τὴν τραγουδοῦσαν. Στάθηκα ξαφνιασμένος. Τὴν ἄλλη μέρα ἔμαθα ἀπὸ φίλους δημοσιογράφους, πὼς τὸ τραγούδι ἀυτὸ εἶχε διαδοθῆ ἀπὸ τὴν ’Επιστράτευση τοῦ 1885. Μὲ τοὺς στρατιώτας ποὺ γύριζαν στὰ σπίτια τους ἀπλώθηκε καὶ τῆς Ἀμυγδαλιᾶς τὸ τραγούδι σ’ ὅλη τὴν Ἑλλάδα.

[…]

Οἱ στίχοι του γράφτηκαν γιὰ μιὰ χαριτωμένη μαθήτρια τοῦ Ἀρσακείου, ἑξαδέλφη μου, ποὺ κάποτε στὸν κῆπο μας ἐκούνησε τὴν ἀνθισμένη νεραντζιά μας κ’ ἔπεσαν τ’ ἄνθη ἀπάνω της. Ἀμυγδαλιά ἔγινεν ἡ νεραντζιά, γιατὶ τὴ νόμισα ποιητικώτερο δέντρο.»

•

Ἐκoύνησε τὴν ἀνθισμένη ἀμυγδαλιὰ

μὲ τὰ χεράκια της,

καὶ γέμισ’ ἀπὸ τ’ ἄνθη ἡ πλάτη, ἡ ἀγκαλιὰ

καὶ τὰ μαλλάκια της.

Ἀχ, χιονισμένη σὰν τὴν εἶδα τὴν τρελή,

γλυκὰ τὴ φίλησα,

τῆς τίναξα ὅλα τ’ ἄνθη ἀπό τὴν κεφαλὴ

κ’ ἔτσι τῆς μίλησα:

—Τρελή, νὰ φέρης στὰ μαλλιά σου τὴ χιονιὰ

τί τόσο βιάζεσαι.

Μόνη της θά ’ρθη ἡ ἄγρια βαρυχειμωνιά,

δὲν τὸ στοχάζεσαι;

Τοῦ κάκου τότε θὰ θυμᾶσαι τὰ παλιὰ

τὰ παιγνιδάκια σου,

σκυφτὴ γριούλα μὲ τὰ κάτασπρα μαλλιὰ

καὶ τὰ γυαλάκια σου.