❝ Θανατώσεως τὸν ὅρον ἀνεμόχλευσας ❞

 

Η φράση, που αναφέρεται στην Θεοτόκο, προέρχεται από τον κανόνα της Θεοτόκου, ποίημα Θεοφάνους, που ψάλλεται τις Κυριακές του Πεντηκοσταρίου.

🙶 Θανατώσεως τὸν ὅρον ἀνεμόχλευσας,

τὴν αἰωνίαν ζωήν, κυοφορήσασα Χριστόν 🙷

✦ Η λ. ὅρος στην υμνογραφία χρησιμοποιείται με την έννοια του φυσικού νόμου (πράγμα πολύ ενδιαφέρον, γιατί συνδέει τον φυσικό νόμο με τα όρια της ύπαρξης), πχ

🙶Νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὅροι

ἐν σοὶ Παρθένε ἄχραντε·🙷

(Κοίμησις Θεοτόκου)

✦ Το ρ. ἀναμοχλεύω έχει την παλαιά του σημασία (σήμερα μόνο μεταφορικά έχει επιβιώσει), δηλαδή «σηκώνω κάτι με μοχλό», και κατ΄ επέκταση, «ανατρέπω, ξεθεμελιώνω». Το νόημα εδώ είναι: «ανέτρεψες τον φυσικό νόμο του θανάτου [γεννώντας την αιώνια ζωή, τον Χριστό]».

Αξίζει να προσεχθεί η χρήση της λ. "θανάτωσις", αντί για "θάνατος", που (πέρα βέβαια απο τη μετρική αναγκαιότητα) δηλώνει τον θάνατο ως ενέργεια, ως κάτι που επιβάλλεται έξωθεν με τη βία - τονίζοντας, πιθανόν, ότι δεν είναι μια φυσική κατάσταση.

____________