Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2022

Άγιος Γέροντας Ευμένιος (Σαριδάκης): «Είδα μια τεράστια φωτιά, που μπήκε μέσα μου»


Σχετική εικόνα

” Ολόκληρη η Αγία Τριάς αναπαύεται στην καρδίαν μας, όταν την καθαρίσωμε και την αφιερώσωμε και την κάμωμε δώρον του Χριστού μας”

Μας έλεγε ο πατήρ Ευμένιος :

«Εγώ, δεκαεπτά χρόνων πήγα στο μοναστήρι. Ήμουν δεκαέξι χρόνια στο χωριό μου. Αγαπούσα τον Θεό, βέβαια, σκεπτόμουν πολλές φορές να γίνω καλόγερος. Μια μέρα μου λέει ο παπάς: “Έλα να σε κάνω νεωκόρο”. Πήγα κι εγώ. Άναβα τα καντήλια πρωί-βράδυ, διάβαζα κιόλας, ο,τι βιβλία έβλεπα τα διάβαζα. Ανήμερα της Πρωτοχρονιάς του 1944, το απόγευμα, πήγα, άναψα τα καντήλια στην εκκλησία και, μετά, πήγα στο σπίτι μας. Ήταν εκεί η αδελφή μου η Ευγενία. Φάγαμε ξεροτήγανα, τηγανίτες και μακαρόνες. Εκεί που τρώγαμε, ήρθε μια λάμψι και με τύφλωσε και μπήκε μέσα στα βάθη της ψυχής μου. Κι αμέσως, την ίδια στιγμή, φώναξα της Ευγενίας: “Ευγενία, θα γίνω καλόγερος”. Την ίδια στιγμή. Εκείνη την στιγμή με φώτισε ο Θεός. Την είδα με τα μάτια μου εκείνη την λάμψι, που μπήκε μέσα μου.

Μόλις είδα αυτή την λάμψι, είπα κατ’ ευθείαν: “Θα γίνω καλόγερος”.

Όταν ο άνθρωπος έχει την κλήσι από τον Θεό για να κάνη κάτι καλό, ο Θεός ενεργεί και τον βοηθά».

Στο ίδιο θέμα αναφέρεται και ο Μιχαήλ Χατζηγεωργίου:

«Τόλμησα, κάποτε, να τον ρωτήσω: “Γέροντα, είχες δίλημμα για το ποιόν δρόμο θα ακολουθήσης; Σκέφθηκες να γνωρίσης κάποια γυναίκα, να την ερωτευθής, να κάνης οικογένεια;”

Τότε μου αποκάλυψε την απόλυτη απόφασί του να ακολουθήση την παρθενική ζωή, που την σηματοδότησε ένα εξαιρετικό γεγονός.

“Χειμώνας του 1944, Κωστής τότε, δεκατριών ετών”, μου είπε. “Ήμουν στο πατρικό μου σπίτι. Ζεσταινόμαστε στο τζάκι. Τότε είδα μια τεράστια φωτιά, που μπήκε μέσα μου. Και από εκείνη την στιγμή, γεμάτος χαρά, έλεγα: Εγώ θα γίνω μοναχός. Θα γίνω μοναχός”. Και μου συμπλήρωσε: “Αν με πίεζαν αργότερα να παντρευτώ, θα πέθαινα, θα πέθαινα!”.

Ο άγιος γέροντας Ευμένιος έκρυβε τις αρετές του και δεν επιθυμούσε εγκώμια και δόξα από τον κόσμο. Ο Γέροντας Πορφύριος έλεγε για τον Γέροντα Ευμένιο: «Να πηγαίνετε να παίρνετε την ευχή του Γέροντα Ευμένιου, γιατί είναι ο κρυμμένος Άγιος των ημερών μας. Σαν τον Γέροντα Ευμένιο βρίσκει κανείς κάθε διακόσια χρόνια.»

Για τελευταία φορά ο Γέροντας εισήχθη στον Ευαγγελισμό στις 17 Δεκεμβρίου του 1997 (εορτή του Αγίου Διονυσίου)…καθώς περνούσαμε για τελευταία φορά τους δρόμους της αγαπημένης του Αθήνας,ευλογούσε συνέχεια και έλεγε: “Ωραία που είναι η Αθήνα! Ωραία Αθήνα, ευλογημένη Αθήνα! Τίποτε άλλο δεν υπάρχει πιο ωραίο από την Αθήνα”. Ευλογούσε τους δρόμους, την Ομόνοια, την Αγορά, την Μητρόπολι, την Βουλή των Ελλήνων, τους πάντες και τα πάντα.

Ο «Παππούλης» μας κοιμήθηκε στις 23 Μαΐου του 1999 ημέρα Κυριακή, στην μνήμη των Αγίων 318 Θεοφόρων Πατέρων, της εν Νικαία Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, στις τέσσερεις (4:10 μ.μ.) το απόγευμα, ενώ ευρισκόταν στο θεραπευτήριον Ευαγγελισμός στον 6ο όροφο, στο θάλαμο 653.

πηγή: iconandlight

 

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Μητροπολίτης Λεμεσού, Αθανάσιος - (Ομιλία 27/10/2022):

"Πόλεμος λογισμών και αντιμετώπιση".

https://www.youtube.com/watch?v=zITDzcVrvYU

Ανώνυμος είπε...

Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως.
Θείᾳ χάριτι, καὶ εὐμενείᾳ, φῶς εἰσῆλθέ σου, ἐν τῇ καρδίᾳ, καταυγάζον σε θεόφρον Εὐμένιε, καὶ καταθέλγον σε· ὅθεν ἐχώρησας, πρὸς βιοτὴν μοναζόντων ἰσάγγελον· ἀλλὰ πρέσβευε Κυρίῳ ὑπὲρ τῶν πίστει σε, καὶ πόθῳ ἀνυμνούντων παναοίδιμε.