Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018

Όπου να δεις σήμερα... "χαμένα" απομεινάρια ανθρώπων θ' αντικρίσεις.



Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο


Στα ψηλά εχάσαν τον προσανατολισμό τους.
Μα και δω στα χαμηλά λιποταξία συναντάς...
Θεέ μου ξύπνα μας όλους απ΄τον λήθαργο...
Δώσε μας ακόμη και δυνατά ραπίσματα... γιατί ο δρόμος που κινήσαμε μακριά σου θα μας πάει!
Το καλό δεν το καταλαβαίνουμε... ο Παράδεισος δεν είναι ο σκοπός μας πλέον.
Σώσε μας τους ριψάσπιδες, μα τάραξέ μας πρώτα.
Εμένα πρώτο και χειρότερο, μα κι όλο τον κλήρο και τους καλογέρους τον σκοπό μας να καταλάβουμε, τον λόγο της Σής ΑΛΗΘΕΊΑΣ να ορθοτομούμε, το έργο Σου να υπηρετούμε. Τους "τρανούς" και τους "μικρούς" φρόντισε, να τους λογικέψεις!
Και σε κείνους, τους πολιτικούς, η Νέμεσις να ενεργήσει, μπας και καταλάβουνε το κακό που κάμαν στα παιδιά τους!
Κύριε πού ει;
"Χριστός καθεύδει!
Τί χρή παθείν;"
Σκέπασον ημάς Κύριε, φύλαξον ημάς Δέσποτα, εις Σε καταφεύγομεν, τον φιλάνθρωπον Θεόν! Σοί μόνω αμαρτάνομεν αλλά και Σοί ΜΟΝΩ λατρεύομεν...

Τέτοιες στιγμές ο νους μας πάει στον Καβάφη, "τον οποίο" ακούω να απαγγέλλει την ΣΑΤΡΑΠΕΊΑ:
"Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος
για τα ωραία και μεγάλα έργα
η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα
ενθάρρυνσι κ’ επιτυχία να σε αρνείται·
να σ’ εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,
και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες.
Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις,
(η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις),...
και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
και πηαίνεις στον μονάρχην Aρταξέρξη
που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,
και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια.
Και συ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει·
τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,
τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε·
την Aγορά, το Θέατρο, και τους Στεφάνους.
Aυτά πού θα σ’ τα δώσει ο Aρταξέρξης,
αυτά πού θα τα βρεις στη σατραπεία·
και τί ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις;"

Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, φύλαξον το γένος ημών, την Πατρίδα ημών, την Μακεδονίαν ημών και ελέησον πάντας ημάς τους αμαρτωλούς, πρεσβείαις της Κυρίας Θεοτόκου, της Υπερμάχου Στρατηγού του Γένους ημών και πάντων των Αγίων σου!
Α Μ Η Ν!!!
π.Γεώργιος Κελεμπέκης

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Ένα καραβάκι είναι η εκκλησία που κλυδωνίζεται μέσα στην θάλασσα και μείς επιβάτες , που πιανόμαστε απο το ρούχο του Χριστού ! Θεέ μου σώσε μας !