Τρίτη 10 Ιουλίου 2018

 

Τέτοιες ημέρες πέρυσι,λειτούργησα στο ίδιο εκκλησακι που λειτούργησα το πρωΐ.Θυμάμαι, μια πεταλούδα, την ώρα του χερουβικού, μπήκε από την Ωραια Πύλη,κάθισε πάνω στο ανοιχτό αντιμήνσιο,έπαιξε δύο τρείς φορές τα φτερά της, σαν να βύζαινε κάτι με ευχαρίστηση και έφυγε από την στενή θυρίδα της κόγχης.Να κάτι τέτοια μικρά τα θυμάμαι και ας πέρασε ένας χρόνος.Τί σκεφτόμουν πριν μια ώρα ή τι αποφάσισα να φαω αύριο και τι δουλειές έχω μέσα στην εβδομαδα δεν τα θυμάμαι ποτέ.Γι αυτό δεν θα με συγχωρέσει Θεός και κόσμος και θα μείνω αχαΐρευτος. 
"...Γιατί άραγε μου φέρνουνε βαθεία συγκίνηση , και φυλάγω κρυφά μέσα στην καρδιά μου κάποια πράγματα, που δεν τα παρατηρεί κανένας; Κι αν βρεθεί κανείς να τα προσέξει και να νοιώσει κάτι απ’ αυτά , ωστόσο δεν το φανερώνει, για να μην τον λογαριάζουν για άνθρωπο που χάνει τον καιρό με κάποια πράγματα που δεν είναι σοβαρά, προπάντων στην εποχή μας, που θέλει να είναι οι άνθρωποι δραστήριοι σε χεροπιαστά πράγματα , προ πάντων σε ό, τι βγάζει χρήματα: «λεφτά, πολλά λεφτά!» ακούω συχνά να λένε δίπλα μου , κι ανατριχιάζω, αν τύχει να κα΄θησω σε καμία καρέκλα, κι ας βρίσκουμαι και μίλια μακρυά απο την Αθήνα.
Μέσα σε τέτοιον κόσμο, λοιπόν, σε βλέπουν όλοι σαν χασομέρη, αν τύχει να μιλήσεις για κάποια αισθήματα και για κάποιες συγκινήσεις που βρίσκουνται μακρυά απο τη μόνη και μοναδική κι αδιάκοπη συγκίνηση των λεφτών , που τη νοιώθει όλος ο κόσμος. Κι αν τύχει μάλιστα αυτά τα αισθήματα να έχουνε σχέση με τη θρησκεία, εκείνον που τα έχει και που θαρρεύτηκε να τα πει κιόλας, θα τον πούνε, όπως είπα στην αρχή, χασομέρη, ανόητον , όσο και βλαμμένον.

Ωστόσο, εμένα δεν με φοβερίζουνε αυτές οι προσβλητικές ονομασίες, γιατί τις συνήθισα και γιατί τις ακούσαμε κι άλλοι πιό σπουδαίοι απο μένα, αλλά και γιατί δεν έχω πολλή εκτίμηση σε όσα εκτιμούν οι σημερινοί άνθρωποι! Και γι’ αυτό, όπως πάντα, φανερώνω τι έχω μέσα στην καρδιά μου, κι όποιος θέλει ας τ’ ακούσει!~φ.κόντογλου".
π.Π.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Και εγώ βλαμμένη !