Σάββατο, 9 Ιουνίου 2018

Μέγα και αγεφύρωτο το χάσμα μεταξύ της Ελληνικής κοινωνίας και του Κιναιδοβουλίου.



Μέγα και αγεφύρωτο το χάσμα μεταξύ της Ελληνικής κοινωνίας και του Κιναιδοβουλίου.
Οι Έλληνες στολίζουν την Πατρίδα στα γαλανόλευκα απ’ άκρη σ’ άκρη και οι ζωντανοί νεκροί του Κιναιδοβουλίου θα δηλώσουν «παρούσες» φωτίζοντας την, ερειπωμένη πια από κάθε ίχνος ήθους και αξιοπρέπειας, «Βουλή των Ελλήνων» στα χρώματα των κιναιδοκοπρόφιλων «υπερήφανων γκέι».
Υπερήφανοι οι Έλληνες για την Πατρίδα,
υπερήφανοι οι κιναιδόφιλοι βολευτές για την ανωμαλία.
Ποιός θα το φανταζόταν ότι θα φτάναμε σ’ αυτό το σημείο; Ένα ανθελληνικό και αυθάδες ολοκληρωτικό σύστημα ορθώνεται και ασχημονεί μπροστά μας. Διαβολικό, ψυχρό, ψεύτικο και εχθρικό προς κάθε τι που χτίζει ισορροπημένους ανθρώπους και αληθινές κοινωνίες. Αυτό που τρομάζει είναι η εσωτερική συγκατάθεση που όλοι αυτοί του κιναιδοβουλίου κάνουν μέσα τους κάθε φορά για να προωθήσουν τούτη την δαιμονική δυσωδία. Γίνονται ολοένα και πιο ανήθικοι και έχουν την απαίτηση να κάνουν και όλους τους άλλους ανήθικους για να μην χάσουν τις καρέκλες τους. 
Και ω του παραδόξου θαύματος· την ώρα που η άλλοτε «Βουλή των Ελλήνων» βυθίζεται ολοένα και πιο πολύ μέσα στον βούρκο και την ανυπαρξία, η Ελληνική κοινωνία αρχίζει να μοσχοβολάει και να ανασταίνεται. Ενώ εκείνοι έχουν πάρει τον κατήφορο, οι Έλληνες πήραν από μόνοι τους τον λυτρωτικό ανήφορο. Πως εξηγείται αλήθεια αυτή η αυθόρμητη ομοψυχία;
Οι άγιοι και οι αθάνατοι ήρωες ξύπνησαν στα κύτταρά μας. Το απέραντο νεκροταφείο γύρω μας προκάλεσε τον αναστάσιμο δυναμισμό μας.
Λέει ο π. Γεώργιος Μεταλληνός στην ομιλία του «Η Ανάσταση του Χριστού στην Εν Χριστώ Κοινωνία»:
«[Στην] συνέχεια των Αγίων σώζεται η δύναμις, ο ψυχικός δυναμισμός της Αναστάσεως που μας οδηγεί πάντοτε σε ανάσταση. Ποτέ εμείς, και σε δουλεία σοβαρή και βαριά να πέσουμε, πάντοτε έχουμε μέσα μας τον πόθο της Αναστάσεως. Θα  μου πείτε, 300 περίπου χρόνια συνολικά μείναμε κάτω από τους Τούρκους, και 600 χρόνια εμείς οι επτανήσιοι κάτω από τους Λατίνους, κυρίως οι Κερκυραίοι. Προσέξτε να δείτε. Ξέρετε πόσες επαναστάσεις έγιναν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία για την ανάσταση του Γένους; Πάνω από 80. … Άρχισε η πρώτη επανάσταση το 1473. 1461 έπεσε η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας και ο Μυστράς. Είναι τα τελευταία προπύργια του Ελληνισμού που έπεσαν στους Τούρκους. Λίγα χρόνια μετά αρχίζουν οι επαναστάσεις. … Για μένα είναι απόδειξη από τον Θεό, ότι ο δυναμισμός μέσα μας, ο αναστάσιμος δυναμισμός δεν έπαψε. Παρ’ όλες τις αποτυχίες είχαμε συνεχώς το πνεύμα της εγέρσεως, της αναστάσεως. Και εσωτερικά ψυχικά και εξωτερικά. Διότι αν δεν έχουμε αυτήν την εσωτερική αναστάσιμη φλόγα, ούτε εξωτερικά μπορούμε να κάνουμε κάτι. Νεκρωνόμεθα κυριολεκτικά, και ως άνθρωποι και ως κοινωνία, κάτι που δεν το εύχομαι.»
Το πιστεύω ειλικρινά ότι ο Θεός επέτρεψε να έλθει στην επιφάνεια το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων κατ’ αυτόν τον τρόπο για να ξαναβρούμε τους αληθινούς εαυτούς μας. Έγραψε ο Ίων Δραγούμης: «Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώση». Είναι τόσο αληθινός αυτός ο λόγος σήμερα. Αυτό ακριβώς κάνει. Μας σώζει. Μας στερεώνει απέναντι στους φαύλους. Γινόμαστε και πάλι ΕΜΕΙΣ. Δεν ακολουθούμε τα ψοφοειδή κουφάρια του κιναιδοβουλίου. Βρίσκουμε πάλι το γερό περπάτημά μας πάνω στα άγια ίχνη των ηρώων προγόνων μας. 
Θα έρθει αυτή η ώρα, θα έλθει, όσα καμίνια κι αν χρειαστεί να περάσουμε και όταν Εκείνος το αποφασίσει. Θα έλθει όμως η ώρα που θα τους στείλουμε όλους αυτούς στον εξαποδώ κι ακόμα παραπέρα.
***
Φαίη για το ΑΒΕΡΩΦ

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Εύγε Τρελο-Γιάννη! Θα φέρω ένα παράδειγμα από την δική μας περιοχή. Ένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ήταν συμμαθητής μας στο Γυμνάσιο. Ένα φτωχόπαιδο από κάποιο χωριό του Νομού μας, όπως όλα τα παιδιά της εποχή εκείνης (δεκαετία `60). Ήρθε στην πόλη, νοίκιασε ένα χαμόσπιτο και γράφτηκε στα συσσίτια της Μητροπόλεως, για να εξασφαλίσει το φαγητό του. Με το μπαλωμένο παντελόνι, με το μοναδικό σακάκι, που το φορούσε χειμώνα καλοκαίρι και τα παλιοπάπουτσα, όπως όλοι μας, πηγαινοερχόταν στο σχολείο μαζί με μας, τους συμμαθητές του, ώσπου τελειώσαμε και ο καθένας πήρε το δρόμο του. Κάποια μέρα του άνοιξε η τύχη και έγινε νομάρχης. Κατόπιν αναρριχήθηκε στη θέση του βουλευτή. Στα δύσκολα μεταπήδησε στο κόμμα που κυβερνάει σήμερα. Και αυτός που περιέγραψα μέχρι τώρα, είναι ένας από τους σιωπώντες (και συμφωνούντες;) με όλη την τρέχουσα κατάσταση. Τι σχέση έχουν αυτά που ανέχεται σήμερα με το παρελθόν του; Τι σχέση έχουν με τους συμμαθητές του; Τι σχέση έχουν με τους χωριανούς του; Τι σχέση έχουν με τον χώρο της Εκκλησίας, στον οποίο στηρίχτηκε, για να επιβιώσει και να ανοίξει δρόμο στη ζωή του; Πού είναι η φωνή της συνειδήσεώς του; Πώς συγχρωτίζεται με όλους αυτούς τους ανώμαλους; Όλα τώρα νέκρωσαν μέσα του; Δεν τα σκέφτεται αυτά; Δεν τον "ενοχλούν"; Τι κρίμα! Σίγουρα υπάρχουν και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, ακόμη πιο πονετικές...

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ 1.36

Σε κάποια άλλη ανάρτηση ο τρελογιάννης κάνει λόγο γιά τόν σημερινό ανθρωπότυπο που τελείωσε την τρίτη γυμνασίου μέσω τογ κόμματος αναρριχήθηκε ως ένστολος , έκανε καψόνια στούς έχοντας πτυχθα και μεταπτυχιακά και όλα τά γνωστά..... Αυτοί οι τύποι έκαναν καψόνια σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία , διέφθειραν συνειδήσεις και οδήγησαν μία ολόκληρη κοινωνία στην αποσύνθεση .Πόσες αντιστάσεις νά έχει ο τίμιος άνθρωπος που έπρεπε νά απολογηθεί στην γκόμενα , στην γυναίκα , στό παιδί του , στήν κοινωνία , στούς ίδιους τους γονείς του , γιατί δεν ήταν εξ ίσου επιτυχημένος μέ αυτόν που ούτε κάν ξόδεψε τους γονείς του στην επένδυση προσόντων .

Ανώνυμος είπε...

Αφού φαντάσου ο Φίλης έκανε και νεωκόρος !

Ανώνυμος είπε...

Πού είσαι βρέ Ιωάννη Βατάντζη νά ελευθερώσεις την Ελλάδα από αυτήν την βαρειά σκλαβιά ! Και υπάρχουν Βατάντζηδες ρωμηοί ! Τό βλέπουμε καθημερινά νά ξεπηδάνε ένας απο δώ και άλλος από εκεί! Εκτός από τους αμιγώς εκκλησιαστικούς ανθρώπους όμοιους του Μάρκου Ευγενικού και του Γενναδίου , αυτούς που κρατάνε τον Χριστό και όλη την ρωμηωσύνη μέσα τους , υπάρχουν και ευρύτερα οι τίμιοι άνθρωποι . Ένας Καμπόσος , ένας Λυγερός , ένας Νατσιός , ένας Χολέβας , ένας Φαήλος , μία Φαίη , μία Μαρούτα , υπο την σκιά ενός Θεοδωράκη , ενός Πλεύρη , δεν μπορεί υπάρχουν κι άλλοι , δεν χρειάζονται πολλοί φτάνουν τριάντα παλληκάρια κατά τον άγιο Παίσιο ! Τί είναι άραγε αυτό που μας κρατάει ! Εγώ κατονόμασα ανθρώπους ! Δεν πιστεύω απλώς νά εκανα χάρτινες φιγούρες του καραγκιόζη , όμως δεν είμαι και τόσο σίγουρη ! Όχι είναι ένα αληθινό όνειρο , όσο και νά μοιάζει απίστευτο !

Ανώνυμος είπε...

http://www.ecclesia.gr/epikairotita/main_epikairotita_next.asp?id=2482
Και μέσα στο γενικό χαμό η «Διαρκής» Ιερά Σύνοδος της Ελλαδικής Εκκλησίας ολοκλήρωσε μέσα σε δύο (αριθμός 2) μονάχα ημέρες τις εργασίες της για το μήνα Ιούνιο!
Και φυσικά ασχολήθηκε και με τους μετανάστες…
Τσιμουδιά για την διαστροφική παρέλαση που μόλυνε για μία ακόμη χρονιά την πνευματική ατμόσφαιρα της πρωτεύουσας! Τσιμουδιά και ο "καταλληλότερος", ο οικείος ποιμενάρχης για το αίσχος της Αθήνας!
Λ.Ν.

Ανώνυμος είπε...

Ο Φίλης έκανε παπαδοπαίδι