Επειδή ο άνθρωπος δεν φροντίζει για τις δικές του κακίες,
επειδή δεν κλαίει, τον πεθαμένο εαυτό του,
δεν μπορεί σε τίποτε απολύτως να διορθώσει τον εαυτό του,
αλλά πάντοτε απασχολείται με τον πλησίον.
Και τίποτα δεν παροργίζει τόσο τον Θεό,
τίποτα δεν ξεγυμνώνει τόσο τον άνθρωπο
και δεν τον οδηγεί στην εγκατάλειψη, όσο η καταλαλιά,
η κατάκριση και η εξουδένωση του πλησίον.
Αββάς Δωρόθεος
επειδή δεν κλαίει, τον πεθαμένο εαυτό του,
δεν μπορεί σε τίποτε απολύτως να διορθώσει τον εαυτό του,
αλλά πάντοτε απασχολείται με τον πλησίον.
Και τίποτα δεν παροργίζει τόσο τον Θεό,
τίποτα δεν ξεγυμνώνει τόσο τον άνθρωπο
και δεν τον οδηγεί στην εγκατάλειψη, όσο η καταλαλιά,
η κατάκριση και η εξουδένωση του πλησίον.
Αββάς Δωρόθεος
1 σχόλιο:
Σωστά, γι΄αυτό πρέπει να προσέχουμε πολύ ακόμα και όταν μιλάμε για θέματα πίστεως.Είναι πολύ λεπτή η διαχωριστική γραμμή προς την κενολογία, και κατάκριση.Ο λόγος μας πρέπει να βγαίνει από μια καρδιά με καθαρά ανιδιοτελή κίνητρα, με φόβο και αγάπη Θεού, με πόνο για όσα διαδραματίζονται, με αίσθηση ευθύνης αλλά και ταπείνωσης και ανεπάρκειας.
Δεν προσφέρεται ο χώρος της Πίστης (όπως και οι άλλοι φυσικά, αλλά ειδικά αυτός), για προσωπικά απωθημένα, εγωισμό, φιλοδοξία, οίηση, κατάκριση.
Πρέπει να προσέξουμε πολύ όλοι μας.Εξάλλου το λάθος στρέφεται πρώτα εναντίον μας.Νιώθουμε εσωτερικά ότι κρυώνει η πίστη μας, η ελπίδα, και η προσωπική μας σχέση με τον Κύριο.
Να προσέχουμε λοιπόν να μην παρασυρόμαστε, και όταν αυτό συμβαίνει (γιατί ατελείς άνθρωποι είμαστε όλοι),να φροντίζουμε να επανερχόμαστε γρήγορα.
Καλά Χριστούγεννα σε όλους.
Δημοσίευση σχολίου