Άρχισε να φυσάει ένας "άνεμος" ανατροπής! Δεν έφυγαν νύχτα και με ελικόπτερα λόγω μνημονίων θα φύγουν λόγω... κορωνοϊού!

Κατατέθηκε καταγγελία-Μήνυση σε βάρος του Τσιόδρα: «Διέπραξε το έγκλημα της απάτης σύμφωνα με τα άρθρα 386 και 191»

ΕΔΩ

Ποινική δίωξη για όσους λένε πως ο ιός δεν υπάρχει ασκείται!

Ποινική δίωξη για όσους δηλώνουν ψευδώς πως έχουν κορωνοϊό ασκείται;

«Να ευλογήσει ο Θεός να δεις την απελευθέρωση της Πόλης»

Στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου στην Ιερά Μονή Donji Brceli, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας π. Αμφιλόχιος προέστη της νυχτερινής Θείας Λειτουργίας μετ΄αρτοκλασίας. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, π. Αμφιλόχιος πραγματοποίησε τη μοναχική κουρά του δόκιμου Ντραγκολιούμπ, τον οποίο ονόμασε Κοσμά προς τιμήν του Αγίου Κοσμά του Ατωλού. Αυτή ήταν και η πρώτη μοναχική κουρά σε αυτό το μοναστήρι τα τελευταία 120 χρόνια!









Με το πατρικό του κήρυγμα, ο Μητροπολίτης Αμφιλόχιος ενίσχυσε τους παρόντες, και πάνω απ ‘όλα τον νέο μοναχό Κοσμά.
«Ο Κοσμάς μας σήκωσε σήμερα τον σταυρό του και ακολούθησε τον Κύριο, σύμφωνα με τον λόγο Του. Ενεδύθηκε τη δικαιοσύνη και έλαβε το κερί και την εικόνα του Κυρίου, που είναι το φως του κόσμου, αποδεχόμενος την εντολή του Κυρίου ότι εκείνος που ακτινοβολεί τον Χριστό μέσα στον κόσμο, πρέπει και να φωτίζει άλλους ανθρώπους», είπε ο Μητροπολίτης. Είπε στον νέο μοναχό ότι του δόθηκε το όνομα Κοσμάς και μάλιστα έκανε ειδική μνεία στην προφητεία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού ότι θα έρθει εκείνος που θα απελευθερώσει την Κωνσταντινούπολη και την Αγία Σοφία. «Ο Θεός να ευλογήσει εσένα, ως νεαρό, να καλωσορίσεις την εκπλήρωση αυτής της προφητείας του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού».
Επιπλέον, δε, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο γεγονός πως ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός δίδαξε σε εκείνα τα μέρη και ότι τα ιερά λείψανά του βρίσκονται σήμερα στην Αλβανία, στον καθεδρικό ναό των Τιράνων.
Ρεπορτάζ: Τιτζάνα Λέκιτς
Επιμέλεια: Ευγενία Δίτσα
Φωτογραφία: Jovan Radović
Πηγή: mitropolija.com

Ο Ισίδωρος Παπαδάμου παίζει τζουρά κατασκευής του

 

Έχουν περάσει μόλις 24 χρόνια περίπου, απο τήν στιγμή που η τότε πρωθυπουργός της Αγγλίας Μάργκαρετ Θάτσερ είπε (δημοσίως!) τα ακόλουθα:

"Γιά μένα είναι τιμή η απόρριψίς μου απο την 'Λέσχη Μπίλντενμπεργκ'. Όποιος δεχθεί να παραδώσει στην Λέσχη την αυτοκυριαρχία της Χώρας του, είναι εκλεκτός, αλλοιώς α π ο ρ ρ ί π τ ε τ α ι!.

Θέση της Λέσχης είναι να υ π ο β α θ μ ι σ θ ο ύ ν τα Έθνη και να υπάρξει μία Νέα Παγκόσμια Τάξη Πραγμάτων, αλλά θα αποτύχουν!

Μέ παραμέρισαν γιατί α ρ ν ή θ η κ α να παραδώσω τήν κυριαρχία της Βρεττανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που αποτελεί το απαραίτητο βήμα της Λέσχης γιά την δημιουργία μιάς Παγκοσμίου Κυβερνήσεως..."

Πρωθυπουργός της Αγγλίας Μάργκαρετ Θάτσερ, 'The Spot Light, July 10, 1995'

Το μόνο που λείπει, είναι η πυρά για να ρίχνουν μέσα τους "αιρετικούς"!

Η νέα μορφή λογοκρισίας, η επιστημονική λογοκρισία! Πλέον, δεν υπάρχει ελεύθερος επιστημονικός διάλογος μεταξύ των διαφορετικών απόψεων που εκφράζουν οι επιστήμονες, αφού κάθε άποψη που διαφοροποιείται από την... κυρίαρχη πολιτική χαρακτηρίζεται ως "ψευδής είδηση" και παραπληροφόρηση.

Το μόνο που λείπει, είναι η πυρά για να ρίχνουν μέσα τους "αιρετικούς"!

Μεταφέρουμε εδώ την ανάρτηση του νευροχειρούργου, Δρ Μ. Σπύρου, την οποία χαρακτηρίζουν ως "ψευδοεπιστημονική" και "παραπληροφόρηση" τα φασιστικά  Ελλ. Χόαξες.

*************************************

Οι μάσκες προστασίας από τις διάφορες ασθένειες και τώρα από τον κορονοϊό.

Πολύ συζήτηση γίνεται τελευταίως γι’ αυτό το θέμα και όμως ο κόσμος είναι συγχυσμένος.

Βοηθούν οι μάσκες;

Κάνουν κακό οι μάσκες;

Πότε θα πρέπει να βάζουμε τις μάσκες;

Ποιος θα πρέπει να βάζει μάσκα;

Όλα αυτά τα ερωτήματα αν και δεν έχουν απαντηθεί, φτάσαμε στο σημείο να ποινικοποιήσουμε την απουσία μάσκας.

Μήπως πίσω από αυτό κρύβονται συμφέροντα αγοραπωλησίας μασκών;

Τι γελοίο να βλέπεις κάποιον στο αυτοκίνητο του, μόνος, να οδηγεί με μάσκα και γάντια! Να περπατά στην παραλία κάποιος, μόνος και σε απόσταση από άλλους, με μάσκα και γάντια. Η πωλήτρια να έχει μάσκα και γάντια για 6-8 ώρες εργασία. Ο οδηγός του λεωφορείου να είναι με μάσκα και γάντια για 5-6 ώρες συνέχεια.

Ευτυχώς που είναι και η ώρα του φαγητού και έχουμε την ευκαιρία να αφαιρέσουμε την μάσκα για λίγο.

Ως να γυροφέρνουν οι ιοί στην ατμόσφαιρα όπως τα κουνούπια και βάζουμε αντικουνουπικό

Το θέμα με τις μάσκες έχει καταντήσει υπερβολή, γι’ αυτό θα προσπαθήσω να δώσω κάποιες εξηγήσεις, ως γιατρός.

Εάν δεν μπουν οι μάσκες εκεί που πρέπει και από αυτούς που πρέπει, με το πέρας της κρίσης του ιού, θα έχουμε σοβαρά προβλήματα υγείας του πληθυσμού, ειδικά από την χρήση της μάσκας και όχι από την μη χρήση.

Κατ’ αρχή θα πρέπει να πούμε ότι υπάρχουν διάφορα ήδη μάσκας. Οι μάσκες που προστατεύουν αυτούς που την έχουν και οι μάσκες που προστατεύουν τους γύρω, χωρίς να προστατεύουν αυτούς που τις έχουν.

Στο χειρουργείο των 2-3 ωρών που κάνω, με την μάσκα στο πρόσωπο μου, δεν είναι για να προστατεύσει εμένα αλλά τον ασθενή μου. Αμέσως μετά το χειρουργείο τρέχω στο νιπτήρα για να πλύνω το στόμα μου από την άσχημη μυρωδιά και γεύση που έχει παραμείνει, ένεκα κακής ανταλλαγής αερίων των πνευμόνων, αλλά και δυσοσμίας από το στομάχι. Γίνεται κατανοητό από εδώ, ότι είναι αδύνατο και λάθος να υποχρεώσεις μια πωλήτρια είτε ένα οδηγό λεωφορείου να έχει μάσκα για 8 συνεχή ώρες και κάθε μέρα. Στο τέλος θα τους δημιουργηθούν αναπνευστικά προβλήματα.

Οι χειρουργικές μάσκες προστατεύουν τους γύρω. Εμποδίζουν την εκροή πτυέλου στους γύρω. Παραμένουν όλα στην μάσκα. Από αυτή την μάσκα όμως, μπορούν να εισχωρήσουν τα πάντα και να τα εισπνεύσει αυτός που την έχει.

Οι μάσκες με φίλτρο προστατεύουν αυτούς μου τις έχουν αλλά δεν προστατεύουν τους γύρω. Ο αέρας καθαρίζεται (φιλτράρεται) κατά την εισδοχή, αλλά ότι βγαίνει με την εκπνοή μεταφέρεται αναλλοίωτος.

Η συνεχή χρήση της μάσκας θα προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας, καθόσον δημιουργείται μια συνεχή και σταδιακή υπο-οξυγόνωση του οργανισμού. Η διαταραχή της σωστής ανταλλαγής αερίων θα προκαλέσει την μείωση της σωστής ποσότητας οξυγόνου και συνεπώς τον χαλασμό της ζωής του ανθρώπινου οργανισμού (του ενεργειακού μεταβολισμού).

Άρα, πότε και ποιοι θα πρέπει να έχουν την μάσκα;

Οι επαγγελματίες υγείας, που έρχονται κοντά και πολλές φορές σε επαφή με τον ασθενή. Αυτοί ξέρουν φυσικά, ότι μόλις απομακρυνθούν από τον ασθενή, θα αφαιρέσουν την μάσκα και θα την αλλάξουν όταν πρέπει. Πολλές φορές οι επαγγελματίες υγείας φέρουν ταυτόχρονα και από τα δύο είδη μάσκας.

Στα επαγγέλματα όπου είναι αναγκαίο να έλθουν σε κοντινή απόσταση είτε και σε επαφή με τον πελάτη, όπως είναι τα κομμωτήρια και οι αισθητικοί. Εδώ και πάλι, την μάσκα θα πρέπει να φέρει ο επαγγελματίας και όχι ο πελάτης.

Η αναγκαιότητα εξυπηρέτησης ανθρώπων μεγάλης ηλικίας ή αναπήρων. Γονείς, παππούδες, γιαγιάδες, παιδιά, αδέλφια, επαγγελματίες φροντιστές. Βάλτε εσείς την μάσκα, μην την βάλετε στον ηλικιωμένο. Δεν θα τον βοηθήσει. Θα του κάνετε ζημιά.

Ο υπόλοιπος κόσμος δεν είναι αναγκαίο να φέρει μάσκα.

Ο βασικός κανόνας σε όλα τα λοιμώδη νοσήματα, είναι η διατήρηση αποστάσεων και η αποφυγή εναγκαλισμών και χειραψίας. Το αναγκαίο πλύσιμο των χεριών και του στόματος. Η λήψη ζεστών ροφημάτων και βιταμινών.

Η αποφυγή κακών συνηθειών όπως το κάπνισμα, τα ναρκωτικά και τα οινοπνευματώδη.

Τέλος, η άθληση θεωρείται βασικό στοιχείο στη ζωή μας, καθόσον είναι ο ιδανικότερος τρόπος να βελτιώσουμε τον μεταβολισμό και συνεπώς και την άμυνα του οργανισμού.

Το κολύμπι στην θάλασσα είναι ένα από τα καλύτερα είδη αντι-ίωσης. Το θαλασσινό νερό έχει υπερτονικό περιβάλλον, κάτι που δεν αρέσει στους ιούς. Εκπλήσσομαι για την απαγόρευση του κολυμπιού στην θάλασσα, από την πρώτη στιγμή που λήφθηκαν τα μέτρα.

Μην πανικοβάλλεστε. Η χρήση μάσκας θα πρέπει να γίνεται με σωστές ενδείξεις και με φειδώ. Αφήστε το οξυγόνο να εισέλθει στον οργανισμό σας. Κρατάτε αποστάσεις και δεν χρειάζεται να φτύνει ο ένας στα μούτρα του άλλου. Είμαστε χώρα με ήλιο. Απολαύστε τον. Ο ιός θα φύγει όπως και τόσοι άλλοι στο παρελθόν.

Δρ. Σπύρου Μ.

Νευροχειρουργός. MD, PhD.

πηγή

Θάλασσά μου

Θάλασσα μ'εσένα έχω καημό 
Που δεν μπορείς, θάλασσά μου 
Μες τα μπλέ σου τα νερά 
Να πνίξεις τον καημό μου. 

 Όπως έπνιξες καράβια 
 Και θαλασσινούς Θάλασσά μου Τον καημό μου τώρα πνίξε 
Πνίξε να σωθώ.

 Στ' άσπρο σου το κύμα απάνω 
 Βάλε με να ζω, θάλασσά μου, 
 Να κοιτώ πουλιά καράβια 
Και τον ουρανό 
Να κοιτώ και το φεγγάρι 
ες τα σύννεφα, θάλασσά μου 
Σαν και την καρδιά μου Να'ναι τοσο σκοτεινό.

«Πρέπει να πεθάνεις! Βλέπω πως ξέρεις για τον κομμουνισμό παραπάνω από μένα» Μερικά επεισόδια από τη ζωή του Πατριάρχη Παύλου (1914-2009)

Ο  μακαριστός  Πατριάρχης Σερβίας Παύλος

 Ξέροντας τι αγάπη και τι σεβασμό τρέφουν πολλοί πιστοί άνθρωποι σε όλο τον ορθόδοξο κόσμο προς τον μακαριστό Πατριάρχη της Σερβίας Παύλο, παρουσιάζουμε τις αναμνήσεις γι’ αυτόν τον φωτεινό άνθρωπο, τις οποίες έχει κρατήσει ο σύγχρονός του, συνομιλητής και συμπροσευχητής, ο Αρχιμανδρίτης Γιόβαν Ραντοσαβλέβιτς. Στα εφηβικά τους χρόνια, που συνέπεσαν με τον πόλεμο, ο π. Γιόβαν γνώρισε τον Γκόικο Στόικοβιτς -όνομα του μέλλοντος Πατριάρχη- σ’ ένα από τα σέρβικα μοναστήρια. Από εκείνα τα χρόνια έγιναν πολύ στενοί φίλοι. Τα επεισόδια από τη ζωή του Πατριάρχη Παύλου, που μας αναφέρει ο π. Γιόβαν, είναι λυπητερά και επικίνδυνα, χαρούμενα και αστεία και όλα αυτά αποδεικνύουν την ηρεμία, την εμπιστοσύνη και την αγάπη προς τον Χριστό και τους ανθρώπους, πράγματα τα οποία βοήθησαν όχι μόνο τον ίδιο τον ασκητή και τους συγχρόνους του, αλλά και πολλούς μεταγενέστερούς του.

Η πρώτη γνωριμία με τον Γκόικο, μέλλοντα Πατριάρχη. Πόλεμος

Οι παρτιζάνοι, οπαδοί της κομμουνιστικής ιδεολογίας, έθεσαν ως κύριο στόχο τους να κατακτήσουν την εξουσία με κάθε τρόπο, ανεξάρτητα από τα θύματα, ούτε τα δικά τους, ούτε από το σέρβικο λαό. Ενώ οι Τσέτνικ^[1], υπό την ηγεσία του στρατηγού Ντράζα Μιχαήλοβιτς, προσπαθούσαν να διεξάγουν έναν απελευθερωτικό πόλεμο στο μέτωπο, χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο τον λαό, οι παρτιζάνοι είχαν μια διαφορετική τακτική. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι Σέρβοι, οι πολίτες του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχίων, όπως και σε όλη τη χώρα, πρώτον, έγιναν θύματα των κατακτητών και, δέυτερον, όταν οι κομμουνιστές ήρθαν στην εξουσία, έγιναν «προδότες, που δεν πολεμούσαν μαζί τους, για τον θρίαμβο της μόνης σωστής ιδεολογίας».

Στο τέλος του πολέμου ήρθε η είδηση ότι οι παρτιζάνοι κατευθύνονται προς τα μέρη όπου βρίσκονταν τα μοναστήρια μας, εγκαθιδρύοντας την εξουσία τους και συμπεριφερόμενοι σκληρά προς τους πιστούς. Έλαβαν χώρα ακόμη και δολοφονίες. Οι τρομαγμένοι μοναχοί δραπέτευσαν από τα μοναστήρια, στα χωριά της περιοχής του Κράλεβο και του Τσάτσκα ή σε μικρά μοναστήρια. Από τη Μονή της Αγίας Τριάδος, η οποία βρισκόταν στο Φαράγγι Οβτσάρσκο-Καμπλάρσκοε, δραπέτευσαν τρεις νέοι άνδρες, σ’ ένα μικρό μοναστήρι, το Βουγιάν. Ένας από αυτούς ήταν ο Γκόικο Στόικοβιτς, νέος θεολόγος, περίπου 28-30 χρονών. Αυτοί μας διηγήθηκαν πώς αναγκάστηκαν να περάσουν κρυφά, κάτω από τις βόμβες των Γερμανών, και σε όλα τα χωριά, που σταματούσαν, άκουσαν πολλά για τη σκληρότητα των παρτιζάνων. Αυτή ήταν η πρώτη συνάντηση με τον μέλλοντα Πατριάρχη Παύλο.

Ο Γκόικο είπε ότι θα δώσει εξ ολοκλήρους τον εαυτό του στον Χριστό κι ελπίζει με τη βοήθεια Του να ξεπεράσει τις δοκιμασίες

Σύντομα όλοι οι ορθόδοξοι έπρεπε να φύγουν και από αυτό το μοναστήρι. Έφυγαν σχεδόν όλοι, εκτός από μια γιαγιά-μαγείρισσα, ένα καμπουριασμένο γεροντάκι και τον άρρωστο με φυματίωση Γκόικο. Αυτός είπε ότι θα δώσει εξ ολοκλήρου τον εαυτό του στον Χριστό και θα έχει την ελπίδα να ξεπεράσει τις δοκιμασίες με τη βοήθειά Του. Ο Γκόικο, όπως ανακάλυψαν αργότερα οι αδελφοί, όταν επέστρεψαν, ήταν ξαπλωμένος στο κελλί του, διάβαζε το Ευαγγέλιο, προσευχόταν και δεν πανικοβαλλόταν καθόλου, σε σύγκριση με όλους τους υπόλοιπους. Κατά τη διάρκεια της απομόνωσής του, επικοινωνούσε τόσο με τους Γερμανούς όσο και με τους παρτιζάνους και τους Τσέτνικ. Η επικοινωνία μαζί τους, εν τω μεταξύ, δεν ήταν και πολύ ευχάριστη. Μια φορά ένας Γερμανός όρμησε στο κελλί του και φώναξε: «Πού είναι οι παρτιζάνοι και ποιος είσαι;». Ο Γκόικο απάντησε ότι δεν σηκώνεται από το κρεβάτι, επειδή είναι άρρωστος με φυματίωση και ότι δεν βγαίνει από το κελλί και δεν έχει γνώση του τι συμβαίνει έξω από το μοναστήρι. Ο Γερμανός έριξε μια ματιά μέσα στο κελλί, είδε πάνω στη βάση του παραθύρου ένα μισό πρόσφορου, το άρπαξε, το έβαλε στο στόμα του κι έφυγε μακριά από τον μολυσματικό ασθενή. Μετά ήρθαν οι Τσέτνικ, αλλά εκείνοι απλώς κοίταξαν γρήγορα το μοναστήρι κι αμέσως έφυγαν. Ύστερα ήρθαν οι παρτιζάνοι, οι οποίοι έμειναν στο μοναστήρι για διανυκτέρευση. Ένας από αυτούς μπήκε στο κελλί του Γκόικο και ξάπλωσε στο κρεβάτι του, πατώντας τα πόδια του αρρώστου. Εκείνος του αποκρίθηκε:

Αρχιμανδρίτης Γιόβαν (Ραντοσαβλέβιτς)
 

– Φίλε, θα μου σπάσεις τα πόδια. Το οποίο είναι επικίνδυνο, γιατί είμαι άρρωστος με φυματίωση!

– Α! Φυματίωση! -σηκώθηκε, άρπαξε το αδιάβροχό του και πετάχτηκε έξω.

Μέχρι το καλοκαίρι του 1945 ο Γκόικο είχε αναρρώσει σταδιακά. Τον αντιμετωπίζαμε ως το μοναδικό πρόσωπο ανάμεσά μας, που είχε καλή θεολογική εκπαίδευση. Ο Γκόικο είχε ωραία φωνή και γνώριζε καλά τις ψαλμωδίες, πράγμα το οποίο ήταν πολύ σημαντικό για εμάς, τους δόκιμους της Μονής. Τρέφαμε μεγάλο σεβασμό προς αυτόν: Τις κρύες μέρες τού φέρναμε ξύλα στο κελλί, νερό, τσάι κ.τ.λ., πάντα τον παρακαλούσαμε να μας μάθει κάτι από τις ακολουθίες, π.χ. να ψάλλουμε σωστά το «Χερουβικό», κάποιο τροπάριο ή απολυτίκιο μιας εορτής, εκείνος με χαρά πάντοτε μας βοηθούσε.

Διαχειριστής, μαραγκός, ηλεκτρολόγος...

Σ’ εκείνα τα χρόνια του πολέμου και τα πρώτα χρόνια μετά τον πόλεμο, δεν υπήρχε τίποτα, ούτε τα πιο απαραίτητα και συνηθισμένα πράγματα. Ήταν αδύνατο να βρει κανείς βελόνα για ράψιμο ή στυλό για να γράφουμε (τότε γράφαμε ακόμα με πέννα και, όποιος ήξερε, την έφτιαχνε μόνος του). Ο Γκόικο, βέβαια, τα έβλεπε όλα. Παρατήρησε, επίσης, και την έλλειψη σταυρού, που τοποθετείται συνήθως δίπλα στην εικόνα της εορτής πάνω στο αναλόγιο. Τότε ασχολήθηκε να το φτιάξει. Στη διάρκεια μερικών μηνών ο Γκόικο με επιμέλεια σκάλιζε ένα όμορφο σταυρό. Ασχολούταν με παρόμοια έργα και όταν έγινε μοναχός και μέχρι τα γεράματά του. Έφτιαχνε χαλασμένα ρολόγια τοίχου, ξυπνητήρια, ρολόγια τσέπης, ήταν μαραγκός, τσαγκάρης. Με δύο λόγια, με την έλευση του Γκόικο στο μοναστήρι, η μονή απέκτησε και ηλεκτρολόγο και διαχειριστή και αρχιτεχνίτη σ’ ένα πρόσωπο. Μας έκανε μεγάλη εντύπωση πώς ένας αδύνατος και αρρωστιάρικος διανοούμενος, θεολόγος φοιτητής, ήξερε τόσο κάλα όχι μόνο τη θεολογία και τις επιστήμες, αλλά είχε πείρα και σε άλλες δουλειές.

Σοβαρά πνευματικά μαθηματικά

Ο Γκόικο, όταν ένιωθε καλά, μιλούσε πολύ μαζί μας και αυτό μας έδινε μεγάλη χαρά. Είχε πολλές γνώσεις και είχε την ικανότητα να τις μοιράζεται σε απλή γλώσσα. Διέθετε το χάρισμα της διακρίσεως: Μπορούσε να μιλά με ηρεμία, σωστά και πειστικά για διάφορα πράγματα και προβλήματα. Μπορούσε, επίσης, να πει και αστεία, κάποια ανέκδοτα ή γοητευτικές ιστορίες, αλλά κι αυτά έφεραν πνευματικό νόημα, θα έλεγα.

Μπορούσε να πει και αστεία ή γοητευτικές ιστορίες, αλλά κι αυτά έφεραν πνευματικό νόημα

Στην αδελφότητά μας μόνο ο Γκόικο είχε πτυχίο ανώτατης εκπαίδευσης. Μια φορά, ο ηγούμενος της μονής, ο π. Βασίλειος, είπε μισοαστεία-μισοσοβαρά: «Ξέρεις, Γκόικο, είσαι εδώ σαν τη μονάδα μπροστά στα μηδενικά. Τι σημασία έχει το μηδέν χωρίς μονάδα; - Τίποτα. Έτσι κι εμείς, χωρίς τη μόρφωσή σου δεν έχουμε σημασία». Όμως, μετά είχε συμπληρώσει τον λόγο του, λέγοντας με σοβαρό ύφος: «Αλλά και η μονάδα χωρίς μηδενικά δεν έχει καμία σημασία. Αλλιώς είναι, όταν αυτή είναι μαζί με τα μηδενικά, τότε και η αξία της αυξάνεται δέκα, εκατό, χιλιάδες φορές. Έτσι κι εγώ, νομίζω ότι εσύ χωρίς εμάς δεν έχεις και πολλή μεγάλη αξία» - τέτοια παραδείγματα ο π. Βασίλειος διέθετε σε αφθονία και συχνά τα ανέφερε. Αλλά αυτό το παράδειγμα, με τη μονάδα και τα μηδενικά, σίγουρα αποτέλεσε μάθημα για τον Γκόικο, ώστε να δίνει περισσότερη προσοχή στην ταπείνωση, παρά στα μάταια πράγματα, που γεμίζουν τη ζωή ενός μορφωμένου ανθρώπου.

Επίσης σ’ εμάς τους νέους δόκιμους μας άρεσε να κοιτάζουμε τον ουρανό μαζί με τον Γκόικο, επειδή εκείνος μας διηγούταν πολλά για τους αστερισμούς, τους πλανήτες, για το υπόλοιπο διάστημα. Ταυτόχρονα, θαυμάζαμε τη σοφία, η οποία τα τακτοποίησε όλα στον κόσμο αυτόν τόσο όμορφα. Πιανόταν η ψυχή μας μπροστά σ’ αυτό το μεγαλείο του δημιουργημένου από τον Θεό κόσμου. Είχαμε πολύ φωτεινά συναισθήματα.

Πώς ο μέλλων Πατριάρχης δίδασκε στην εξουσία μαρξισμό-λενινισμό

Τον 1946, αμέσως μετά τον πόλεμο, στο μοναστήρι μας (τότε ήδη μέναμε στο Φαράγγι Οβτσάρσκο-Καμπλάρσκοε, στη Μονή Ευαγγελισμού) ήρθε ένας αστυνομικός και άρχισε να μιλά για τον Μαρξ, τον Ένγκελς και τον κομμουνισμό, ως «σωστό τρόπο ζωής μιας κοινωνίας» κ.τ.λ. Τότε ο Γκόικο, αφού άκουσε προσεκτικά τον αστυνομικό, άρχισε να του εξηγεί τις ιδιαιτερότητες της κομμουνιστικής διδασκαλίας καλύτερα από έναν πολιτικό επιστήμονα, επειδή τον μαρξισμό τον είχε μελετήσει πολύ καλά (και δεν έμεινε και πολύ ενθουσιασμένος με αυτόν). Ο αστυνομικός έκοψε απότομα την ομιλία και είπε: «Πρέπει να πεθάνεις! Βλέπω πως ξέρεις για τον κομμουνισμό παραπάνω από ‘μένα, αλλά δεν έχεις σκοπό να τον ακολουθήσεις». Εκείνα τα χρόνια σκοτώνονταν πολλοί χριστιανοί, όπως και στη Ρωσία.

Ζήλος του ιεροδιακόνου Παύλου

Ο Θεός, όμως, τον έσωσε, και σε δύο χρόνια, την ημέρα των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, στη Μονη Ευαγγελισμού, ο Γκόικο εκάρη μοναχός κι έλαβε το όνομα, το οποίο αγαπιέται όχι μόνο στη Σερβία, αλλά και σε όλο τον ορθόδοξο κόσμο, το Παύλος ή στα σέρβικα Παύλε. Πρέπει να σημειωθεί ότι από τότε που έγινε μοναχός και κατόπιν ιεροδιάκονος, ο Παύλε έγινε πολύ αυστηρός με τον εαυτό του και λυπηθήκαμε πολύ, που όλες αυτές οι γοητευτικές ιστορίες είχαν σταματήσει. Παρ’ όλα αυτά, καμιά φορά έλεγε και κάποιο αστείο.

Ύστερα, η αδελφότητα έπρεπε να μετακομίσει στο μοναστήρι Ράτσα, στα δυτικά της Σερβίας. Εκεί ο π. Παύλος ήταν το ίδιο προσεκτικός στη σωστή τέλεση των ακολουθιών. Ο Παύλε πρόσεχε, ώστε οι ακολουθίες να τελούνται χωρίς παύσεις, αλλά και όχι με τρόπο χαώδη και στα γρήγορα. Συχνά έλεγε κηρύγματα πριν τη Θεία Κοινωνία, που ήταν σύντομα, αλλά γεμάτα βαθύ νόημα και φωτεινά. Ο λαός αρεσκόταν πολύ να τον ακούει.

Συχνά έλεγε κηρύγματα πριν τη Θεία Κοινωνία, που ήταν σύντομα, αλλά γεμάτα βαθύ νόημα και φωτεινά. Ο λαός αρεσκόταν πολύ να τον ακούει

Όταν κάποιος του ζητούσε μια συμβουλή για κάτι, ο π. Παύλος δεν έδινε αμέσως απάντηση. Χρειαζόταν χρόνο να σκεφτεί, να διαβάσει το Ευαγγέλιο ή τους Αγίους Πατέρες, να προσευχηθεί και μόνο τότε μπορούσε να εκφέρει τη γνώμη του.

Ζούσε μια ασκητική ζωή και ήταν σαφές πως ο π. Παύλος αγαπούσε ειλικρινά αυτήν τη ζωή. Στο μοναστήρι Ράτσα συνέχεια μας νουθετούσε, ώστε να ζούμε εν ομονοία μεταξύ μας και η ζωή να κυλά σύμφωνα με τους μοναστηριακούς κανόνες. Ο π. Παύλος ήταν για μας και... «ξυπνητήρι». Γύρω στις 5 το πρωί, ο Παύλε ξυπνούσε τους δόκιμους, ώστε ακριβώς στις 5 να είναι όλοι στον Όρθρο. Μετά είχαμε την τράπεζα και τα διακονήματα.

Η άκαμπτη στάση του ιεροδιακόνου Παύλου

Μια φορά ήρθε στο μοναστήρι ένας φτωχός μοναχός, ο Ιωνάς. Κάποτε ο Ιωνάς αποφοίτησε του Σεμιναρίου με άριστα, ήξερε πολύ καλά τις θεολογικές και άλλες επιστήμες, αλλά τα έχασε όλα, λόγω της αγάπης του για το αλκοόλ. Η κατάστασή του χειροτέρεψε ακόμη πιο πολύ στα χρόνια του πολέμου, όταν ο Ιωνάς βρέθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης των Ούστασι, όπου υπέρεφε φρικτά βασανιστήρια. Μετά τον πόλεμο έμεινε ζωντανός, αλλά ήταν εξαντλημένος, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Για να ξεχάσει τα δεινά του στρατοπέδου και τους χλευασμούς των Ούστασι, έπινε ακατάπαυστα. Μια φορά, στην τραπεζαρία, ο Ιωνάς απευθύνθηκε στον ηγούμενο: «Ξέρεις ότι έχεις δικαίωμα να βάλεις τώρα μπροστά μου ένα λίτρο ρακή;». Ο ηγούμενος τα ’χασε λίγο και απάντησε: «Ξέρεις εσύ, καημένε Ιωνά, ότι έχεις δικαίωμα να μην πίνεις και να μη χάνεις τον χρόνο σου, αναζητώντας το ποτό;». Όμως ούτε οι νουθεσίες του ηγουμένου ούτε οι ομιλίες του π. Παύλου βοηθούσαν. Ο Ιωνάς συνέχιζε να πίνει. Συνέβη μερικές φορές ν’ αναγκαστούμε να τρέξουμε μαζί με τον π. Παύλο σε κοντινό χωριό, ώστε με το φορείο να φέρουμε πίσω τον μεθυσμένο Ιωνά, ο οποίος δραπέτευε από το μοναστήρι αναζητώντας ρακή. Οι κάτοικοι του χωριού ερχόντουσαν στο μοναστήρι και παρακαλούσαν να τον πάρουμε, ώστε να μην τον δαγκώσουν τα γουρούνια. Ύστερα ο π. Παύλος έλεγε: «Ακόμη και τα κατοικίδια και τα άγρια ζώα εξυπηρετούν κάτι ή κάποιον, δηλαδή προσφέρουν κάποια ωφέλεια. Όμως ο άνθρωπος, που αφιέρωσε τον εαυτό του στο ποτό, απλώς υπάρχει διαλυόμενος. Σαν να είναι ζωντανός, αλλά στην ουσία είναι ήδη νεκρός και δεν είναι ωφέλιμος ούτε στον Θεό ούτε στους ανθρώπους». Τελικά, ο Ιωνάς αρρώστησε με τρομώδες παραλήρημα και τον πήγαν στο νοσοκομείο στο Βελιγράδι, όπου απεβίωσε. Από τότε ο π. Παύλος απαγόρευσε οριστικά το αλκοόλ στο μοναστήρι, βλέποντας αυτό το θλιβερό παράδειγμα του ιερομόναχου Ιωνά. Εμείς δείξαμε υποστήριξη στον Παύλε, βέβαια. Αυτή η αυστηρή στάση απέναντι στο αλκοόλ του π. Παύλου διατηρήθηκε μέχρι τον θάνατό του.

(Συνεχίζεται)

   

Το κείμενο ετοίμασε ο Στέπαν Ιγκνάσεφ
Μετάφραση από τα Ρωσικά της Κατερίνα Πολονέιτσικ

Pravoslavie.

Ο Νεομάρτυς Δημήτριος από τη Σαμαρίνα και ο Βλαχόφωνος Ελληνισμός

 

Του Κωνσταντίνου Χολέβα (Πολιτικός Επιστήμων)

Στις 18 Αυγούστου η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την μνήμη του Νεομάρτυρος Αγίου Δημητρίου του Νέου από την Σαμαρίνα. Είναι χρέος μας να θυμηθούμε εν ολίγοις τον βίο του και την προσφορά του στην Εκκλησία και στην εθνική μας αυτοσυνειδησία.

 Η Σαμαρίνα είναι ένα ορεινό Βλαχοχώρι της Πίνδου, το οποίο ανήκει εκκλησιαστικώς και διοικητικώς στα Γρεβενά. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1400 μέτρων επί του όρους Σμόλικα. Οι Βλαχόφωνοι Έλληνες είναι απόγονοι των γηγενών κατοίκων της Βορείου Ελλάδος, οι οποίοι κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής κατακτήσεως υπέστησαν μία αλλοίωση στο γλωσσικό τους ιδίωμα και συνήθισαν να μιλούν τα βλάχικα, δηλαδή μία διάλεκτο ελληνολατινική. Η γλωσσική αυτή ιδιομορφία δεν τους απεμάκρυνε από τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία. Παρά τις προσπάθειες διαφόρων εθνικιστών και εκκλησιαστικών προπαγανδών η συντριπτική πλειοψηφία των Βλάχων παρέμεινε ριζωμένη στην ελληνικότητα και στην Ορθοδοξία.

Οι Βλάχοι, δηλαδή οι Βλαχόφωνοι Έλληνες, μάς έδωσαν μεγάλους Εθνικούς ευεργέτες, οι οποίοι πλούτισαν μεν εκτός Ελλάδος, αλλά έστειλαν τα χρήματά τους για να κτισθούν ναοί, σχολεία και περικαλλή ιδρύματα στην Ελλάδα. Ο Ευ. Ζάππας έκτισε το Ζάππειο, ο Γ. Αβέρωφ χρηματοδότησε το θωρηκτό Αβέρωφ, που κατενίκησε τους Τούρκους στους Βαλκανικούς πολέμους, ο Σίμων Σίνας έστειλε τα χρήματα για την Ακαδημία Αθηνών, Ελληνόβλαχοι από το Μέτσοβο έκαναν την δωρεά για την ανέγερση του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου κλπ.

Ακόμη κι αν μιλούσαν το βλάχικο ιδίωμα στο σπίτι τους, εν τούτοις στην Θεία Λειτουργία οι Βλάχοι χρησιμοποιούσαν μόνο την ελληνική γλώσσα. Τη γηγενή ελληνική καταγωγή των Βλαχοφώνων πληθυσμών έχουν αποδείξει με ακλόνητα επιστημονικά επιχειρήματα παλαιότεροι και σύγχρονοι ιστορικοί ερευνητές, όπως ο Κωνσταντίνος Κούμας τον 19ο αιώνα και στην εποχή μας ο Αχιλλεύς Λαζάρου, ο Μιχαήλ Τρίτος κ.α.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον εμπνευσμένο από την αγωνιστικότητα των μαρτύρων και αγίων της Ορθοδοξίας και από την ελληνική παιδεία, η οποία διδάσκει τους συνεχείς αγώνες του Έθνους μας κατά των κατακτητών, γεννήθηκε και ανετράφη ο Άγιος Νεομάρτυς Δημήτριος από τη Σαμαρίνα. Η πατρίδα μας ζούσε κάτω από την τυραννία των Οθωμανών και η περιοχή της Σαμαρίνας είχε υπαχθεί κάτω από την εξουσία του Αλή Πασά των Ιωαννίνων.

Ο Δημήτριος αφιερώθηκε από μικρός στο μοναστήρι της περιοχής του, την Αγία Παρασκευή. Από τους γονείς του, και τους μοναχούς – διδασκάλους του γαλουχήθηκε με την πίστη προς τον Χριστό και με την φλόγα για την απελευθέρωση του Γένους. Μόλις πληροφορήθηκε ότι ο παπά–Ευθύμης Βλαχάβας ετοίμαζε εξέγερση των κλεφταρματολών με επίκεντρο τα Μετέωρα ο νεαρός μοναχός έγινε στενός και έμπιστος συνεργάτης του.

Το κίνημα του Βλαχάβα εξερράγη τον Μάιο του 1808, αλλά απέτυχε, πιθανόν κατόπιν προδοσίας. Ο Δημήτριος όχι μόνον βοήθησε στην πνευματική προετοιμασία των εξεγερθέντων, αλλά και μετά την ατυχή έκβαση συνέχισε να περιέρχεται τα χωριά και να κηρύττει την ελπίδα, την πίστη, την υπομονή και την εμμονή στις πατροπαράδοτες ελληνορθόδοξες αξίες.

Παρά το νεαρόν της ηλικίας του ήταν ο δυναμικός ρήτωρ και εθνεγέρτης. Γι’ αυτό και ο Αλή Πασάς ζήτησε και επέτυχε να συλληφθεί ο Δημήτριος μαζί με τον αρχηγό του, τον αγέρωχο ιερέα και οπλαρχηγό π. Ευθύμη Βλαχάβα. Σύρθηκαν σιδηροδέσμιοι μέχρι τα Ιωάννινα και ρίχθηκαν στα σκοτεινά κελιά του φοβερού Σαραγιού.

Τα μαρτύρια που ακολούθησαν τα είδε και τα περιέγραψε ο Γάλλος πρόξενος και περιηγητής Φραγκίσκος Πουκεβίλ. Ο νεαρός Δημήτριος υπέστη διάφορα είδη βασανισμών. Ο Αλή Πασάς προσπαθούσε να εκμαιεύσει πληροφορίες για ενδεχόμενη υποστήριξη που είχε το κίνημα του Βλαχάβα από ξένες δυνάμεις. Ο Δημήτριος αρνήθηκε να απαντήσει και συνεχώς επεκαλείτο τον Χριστό για να ενισχύεται και να αντιμετωπίζει τον πόνο.

Ο Αλής του ζήτησε να αφαιρέσει την εικόνα της Παναγίας, την οποία έφερε στο στήθος του ο Δημήτριος, αλλά εκείνος αρνήθηκε. Η μανία του τυράννου και των βασανιστών έγινε μεγαλύτερη και επενόησαν κάθε μορφής βασανιστήρια για να κάμψουν τον Δημήτριο. Του έδεσαν την κεφαλή με σιδερένια αλυσίδα, την οποία συνέσφιγγαν συνεχώς, όμως με την επίκληση του Χριστού και της Παναγίας, ο μάρτυς έθραυσε την αλυσίδα.

Τον κρέμασαν ανάποδα και του έψηναν την κεφαλή επάνω στην φωτιά, αλλά εκείνος υπέμενε και επέμενε. Ένας Τούρκος από την Καστοριά βλέποντας την πίστη και το θάρρος του Αγίου επίστευσε στον Χριστό και αμέσως θανατώθηκε από τους δημίους του Αλή.

Τελικά ο Αλή Πασάς διέταξε να κτίσουν το σώμα του μάρτυρος μέσα σε τοίχο! Άφησαν σκοπίμως έξω από τον τοίχο το κεφάλι για να το τρέφουν και έτσι να του δημιουργούν δυσφορία και να δυναμώνουν τον πόνο. Ο μάρτυς επέζησε 10 ημέρες προσευχόμενος και βασανιζόμενος δια του εντοιχισμού. Στις 18 Αυγούστου 1808 παρέδωσε το πνεύμα και αμέσως η φήμη της αγιότητός του διεδόθη μεταξύ των Χριστιανών.

Από τις πρώτες ημέρες μετά το μαρτύριό του άρχισαν να αναφέρονται θαύματα με την επίκληση του ονόματός του. Όπως συνέβη στην περίπτωση του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, έτσι και για τον Νεομάρτυρα Δημήτριο η συνείδηση του λαού έκανε την πρώτη ανεπίσημη αγιοκατάταξη. Το παράδειγμά του στερέωσε την πίστη των Ορθοδόξων Ελλήνων και το αίμα του πότισε το δέντρο της λευτεριάς, η οποία ήλθε μετά από λίγα χρόνια με την Εθνεγερσία του 1821.

Ο μεγάλος ποιητής μας Αριστοτέλης Βαλαωρίτης αφιέρωσε στον Νεομάρτυρα Δημήτριο και στον Εθνομάρτυρα παπά–Ευθύμη Βλαχάβα (τεμαχίσθηκε το σώμα του με εντολή του Αλή) το περίφημο επικό ποίημα «Τα Μνημόσυνα». Το 1984 η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος ενέκρινε την Ασματική Ακολουθία του Αγίου, η οποία συνετέθη από τον μοναχό Γεράσιμο Μικραγιαννανίτη κατόπιν αιτήματος της Ιεράς Μητροπόλεως Γρεβενών.

Το 2007 ο αείμνηστος Μητροπολίτης Γρεβενών Σέργιος συνέγραψε το βιβλίο «Οι τρεις Άγιοι των Γρεβενών». Εκεί κάθε φιλέρευνο πνεύμα μπορεί να μάθει περισσότερα για τον Άγιο Δημήτριο τον εκ Σαμαρίνης καθώς και για τον Όσιο Νικάνορα, τον κτίτορα της Ιεράς Μονής Ζάβορδας τον θαυματουργό (+1549), και για τον Νεομάρτυρα Γεώργιο από το Τσούρχλι (νυν Άγιος Γεώργιος) Γρεβενών, ο οποίος επίσης μαρτύρησε στα Ιωάννινα το 1838.

 defencepoint.g

Μᾶς Λείπει ὁ Πόθος γιὰ τὸν Χριστὸ

Ὁ  Μόρφου Νεόφυτος ἀπαντᾶ στὸ ἐρώτημα: Πῶς αἰσθανόμαστε τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ τὸν ἀγαπήσουμε κι ἐμεῖς καὶ γιὰ νὰ μὴν εἶναι ἡ σχέση μας μαζί Του ἐπιφανειακή;

Ο μακαριστός π. Θεόκλητος Διονυσιάτης για τους Νεορθοδόξους

Ἡ νεορθοδοξία ἀνατρέπει τὴν Ὀρθοδοξία

~ Τί εἶναι κατὰ βάθος ἡ διδασκαλία τῶν νεορθοδόξων;

Εἶναι ἕνα θεωρητικὸ σύστημα ποὺ συγκροτεῖται ἀπό στοιχεῖα παρέχοντα συνεχή καὶ ἀδιάπτωτη εὐδαιμονία, χαρά, εὐφορία, αἰσιοδοξία, ἐρωτικὲς ἀπολαύσεις, ὑποσχόμενο τὴν τελείωση τῶν βιούντων κατὰ τὰ πρότυπα τῶν νεορθοδόξων μὲ κατάληξη τὸν θεῖον ἔρωτα καὶ τὴν θέωση. Δηλαδὴ πρόκειται γιὰ ἕνα τρόπο ζωῆς, μέσα στὴν Ἐκκλησία, ποὺ συνίσταται ἀπό, κατ’ ἐπιλογήν, δογματικὲς καὶ πνευματικὲς θέσεις, ὑφιστάμενες ἀπαραιτήτως, προκρούστιες ἐπεξεργασίες καὶ ὑποτασσσόμενες σὲ ἀναπλαστικὲς μεθοδεύσεις, γιὰ νὰ ὑπηρετήσουν προσχηματισμένα μοντέλα στὴ θεωρία καὶ τὴν πράξη. Προσφέρουν ἔτσι μία dolce vita, ἀλλὰ προπαντός, ὀρθόδοξη ἀφοῦ δὲν στερεῖται ὀρθοδόξων στοιχείων! Καὶ ἀκριβῶς γι’ αὐτὸ καὶ ἀπατηλή.

Ποιὸς δὲν θέλει τὴν εὐτυχία του, τὴ χαρά του καὶ τὴν αἰώνια σωτηρία του; Ἔτσι λοιπὸν ἡ ἀνθολογημένη αὐτὴ διαδαχὴ ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία γίνεται ἀποδεκτὴ εὐχαρίστως, σὰν κάτι ἀντι-στασιακό, ἀντι-παλιολιθικό, ἀντι-συντηρητικό, σὰν “μιὰ ἄλλη γλώσσα, μιὰ ἄλλη θεώρηση αὐτοῦ τοῦ χώρου”.

Ὁ σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ δὲν θὰ αἴρεται πλέον, γιατί δὲν χρειάζεται, ἡ νέκρωση τῆς σάρκας καὶ τῶν παθῶν εἶναι περιττή, ἀφοῦ τὴν ἑτοιμάζουμε γιὰ ἐρωτικὲς ἀπολαύσεις, τηρουμένου βέβαια, τοῦ ὄρου ὅτι “προσφέρεται γιὰ τὴν εὐτυχία τοῦ ἄλλου”.

Λόγος περὶ ἐντολῶν δὲν γίνεται, γιὰ νηστεῖες καὶ γενικῶς ἄσκηση γιὰ “στενὴ καὶ τεθλιμμένη” καὶ γιὰ πολέμους μὲ τὸν σατανᾶ καὶ τὰ πάθη, τελεία σιωπή. Ἡ Πατερικὴ Γραμματεία εἶναι καλή, ἀλλὰ ἀνθολογουμένη καὶ καταλλήλως ἑρμηνευομένη, γιὰ νὰ προβάλλει τὴν χαρούμενη Ὀρθοδοξία. Τὰ ἀριστουργήματα τῆς ὀσιακῆς ἐμπειρίας καὶ τῶν θεολογικῶν ἐλλάμψεων ποὺ ἔχουν ἐνσωματωθεῖ στὰ λειτουργικὰ βιβλία τῆς Παρακλητικῆς, τοῦ Τριωδίου, στὰ Μηναῖα, στὸ Θεοτοκάριον, στὸ Πεντηκοστάριον, εἶναι ἀποδεκτά, χωρὶς ὅμως τοὺς θρήνους τῆς μετανοία, χωρὶς τὴν αἴσθηση τῆς ἁμαρτωλότητος, τῆς ἐνοχῆς, τῆς εὐθύνης, τῶν χρεῶν ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες, ἀφοῦ ὁ Θεὸς εἶναι ἄπειρο πέλαγος ἀγαθότητος καὶ βλέπει τὶς ἀνθρώπινες ἀθλιότητες μὲ κατανόηση ὡς ἀστοχίες, ἀτευξίες.

Λόγος περὶ θείας δικαιοσύνης καὶ ἀνταποδόσεως, δὲν ἔχει θέση στὴ νεορθοδοξία, Ἐπίσης ὁ τὸσο εὔσπλαγχνος καὶ φιλάνθρωπος Κύριος, ἀδύνατον νὰ κολάσει, ἀφοῦ κάτι σχετικὸ τάχα λέγει καὶ ὁ Ἰσαὰκ ὁ Σύρος, Ὁ φόβος ἔχει ἐκτοπισθεῖ ἀπὸ τὴν ἀγάπη καὶ τὸ “τρέμω τὴν φοβερὰν ἡμέραν τῆς κρίσεως”, εἶναι ἄγνωστη γλώσσα, ἀφοῦ θὰ μᾶς δικαιώσει ὁ Κύριος σὰν τὸν Μαρμελάδωφ, μόνο καὶ μόνο γιατί θεωροῦσε τὸν εαυτό του ὡς χοῖρο.

πηγή:Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο “Περὶ θείου καὶ ἀνθρωπίνου ἔρωτος” τοῦ  μακαριστού π. Θεοκλήτου Διονυσιάτο

Το νησί της Αφροδίτης ταινία, 1969 ΚΥΠΡΟΣ,ΒΡΕΤΤΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ.

"Όταν έχεις θέσει σαν σκοπό σου την απόλυτη ελευθερία θυσιάζεις τα πάντα, ακόμα και τον ίδιο σου τον εαυτό".
Μια ομάδα που αγωνίζεται για την ελευθερία του νησιού αποφασίζει να δράσει και να προξενήσει ζημιά στους κατακτητές. Στην απόπειρά τους αυτή συλλαμβάνεται και οδηγείται στις φυλακές ο αργηχός τους. Τον κατηγορούν για "τρομοκρατία" και του έχουν δώσει λίγες μέρες καιρό πριν τον οδηγήσουν στην κρεμάλα.

Η μητέρα του που αγωνίζεται κι αυτή για την ελευθερία του νησιού και του υιού της, προσπαθεί να πείσει τους κατακτητές να αναθεωρήσουν. Έρχεται σε επαφή με μια λαίδη που μόλις έχει φτάσει στο νησί και της ζητά να παρέμβει για την απελευθέρωση του μονάκριβου υιού της, αυτή όμως δεν δέχεται ούτε να της μιλήσει... και τότε το μητρικό ένστικο καταστρώνει ένα παράτολμο σχέδιο...

Διασκευή Σεναρίου: ΠΑΡΝΗΣ ΑΛΕΞΗΣ
Σενάριο Αρχική Πηγή: ΠΑΡΝΗΣ ΑΛΕΞΗΣ "ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ" (ΘΕΑΤΡΙΚΟ)


ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΑΛΕΝΑΚΗΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ : ΜΙΜΗΣ ΠΛΕΣΣΑΣ
ΠΑΡΑΓΩΓΗ : ΚΥΠΡΟΣ ΦΙΛΜ, ΕΛΛΑΣ ΦΙΛΜ
"από το ομώνυμο θεατρικό έργο του Αλέξη Πάρνη"
Φωτογραφία: Νίκος Καβουκίδης
Μοντάζ: Νίκος Καβουκίδης
Βοηθός σκηνοθέτη: Άρης Χατζόπουλος
τραγούδι: Μιχάλης Βιολάρης
κοστούμια: Γιάννης Βούρος
στρατιωτικές στολές: Κώστας Παπαχρήστος
μηχανικός ήχου: Λυκούργος Βαγιάκης

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ
 
Κατίνα Παξινού...Λαμπρινή
Ζωρζ Σαρρή...Γκλόρια Πάτερσον
Anne Lonnberg...Κέιτ Πάτερσον
Άγγελος Αντωνόπουλος...(λγος) Ρίτσαρντ Κιτς
Σταύρος Ξενίδης...Τζορτζ ΜακΛέιν
Κώστας Καστανάς...Ντέιβι Πάτερσον
Κώστας Μεσσάρης...Κυριακούλης

ΕΠΙΣΗΣ ΠΑΙΖΟΥΝ
------------------------
Χριστόφορος Ζήκας Τάκης Ασημακόπουλος Νίκος Πασχαλίδης Γιώργος Καύκας Γιάννης Τότσικας Λεωνίδας Χανιώτης Ανίτα Παγώνη Μάρθα Χαϊλοβα Μάνια Κολιανδρή Δημήτρης Σάββας


 Μια καλογυρισμένη, διεθνής συμπαραγωγή, που δείχνει με τον πιο σκληρό τρόπο την Αγγλική κατοχή στην Μεγαλόνησο!

ΕΛΑ ΜΩΡΕ…ΠΩΣ ΚΑΝΕΙΣ ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΑΣΚΑ;

Οι μικρές λεπτομέρειες  είναι πολλές φορές  που κάνουν την διαφορά όπως στην περίπτωση του Ιουδαίου Οσίου Κωνσταντίνου(26^η Δεκεμβρίου) ο οποίος στράφηκε στον Χριστό μέσα από ένα ασήμαντο γεγονός, όπως ένα χασμουρητό.

Είδε στην αγορά, μικρός σαν ήταν ,κάποιον Χριστιανό να χασμουριέται και παράλληλα να σταυρώνει το στόμα του.

Του έκανε εντύπωση, του άρεσε και άρχισε από τότε να το μιμείται  και εκείνος όπως επίσης να χρησιμοποιεί το σημείο του Σταυρού  γενικά στην ζωή του και έτσι να στραφεί και να βαπτισθεί Χριστιανός καθώς  και να αναδειχθεί έπειτα  σε μεγάλος  Όσιος.

Τι αναμνήσεις άραγε θα εντυπωθούν στα μικρά Χριστιανόπουλα  σαν βλέπουν τους  μεγαλύτερους να οχυρώνονται , ενώπιον Του Θεού, πίσω από ένα φίμωτρο αποδείχνοντας  το πόσο δούλος της ανάγκης και «αδύναμος» είναι ο ίδιος ο Θεός για να λυτρώσει ο δημιούργημά Του ακόμη και από  μία γρίπη;

Λεπτομέρεια θα μου πείς μικρή  , αλλά με σημαντικότατες συνέπειες στην εύθραυστη  σαν κερί ψυχή των παιδιών μας.

Σεραπίων

Oι δαιμονιόπληκτοι της Π.Ο.Υ το λένε ξεκάθαρα : «Μπορεί να χρειαστεί να μπούμε στα σπίτια σας και να πάρουμε μέλη της οικογένειάς σας»

Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν, ότι ο κατασκευασμένος σε εργαστήρια ιολογίας της Κίνας, covid-19 σχεδιάστηκε και δημιουργήθηκε για να πληγεί το δυτικό ημισφαίριο και κυρίως η Αμερικανική οικονομία. 

Κάποιοι υποστηρίζουν, όπως η ελληνική κυβέρνηση, η ομάδα Τσιόδρα και τα φιλοκυβερνητικά κανάλια, ότι αυτά είναι «θεωρίες συνομωσίας».

περισσότερα...

Αν μπορείς να μιλάς δυνατά με τη σιωπή σου.. πέτυχες! .

Τα τρόφιμα που γερνούν τις αρτηρίες και εξασθενούν την μνήμη – Μειώστε τα!

Τη σημασία της διατροφής και τον αρνητικό ρόλο συγκεκριμένων τροφίμων στην αρτηριακή λειτουργία ανέδειξε πρόσφατη έρευνα, η οποία εξέτασε τους μηχανισμούς με τους οποίους προκαλείται η γήρανση των αρτηριών

Τη σημασία της διατροφής στην αποτροπή και αντιστροφή της γήρανσης των αρτηριών ανέδειξε πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Boulder.
Μια ένωση που παράγεται στο έντερο από την κατανάλωση κόκκινου κρέατος βλάπτει τις αρτηρίες και μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιοπαθειών στην πάροδο του χρόνου, επισημαίνουν τα ευρήματα που δημοσιεύτηκαν στην έκδοση Hypertension της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας. Παρεμβάσεις και αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες συνεπώς, μπορούν να απομακρύνουν τον κίνδυνο.
Τα νέα επιστημονικά δεδομένα μπορούν να συμβάλουν στην κατανόηση του τρόπου που το γήρας επιβαρύνει την υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος, σημειώνει η επικεφαλής της μελέτης Vienna Brunt, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Τμήμα Ολοκληρωμένης Φυσιολογίας.
Όταν καταναλώνουμε τρόφιμα ζωϊκής προέλευσης όπως τα αυγά ή το βόειο κρέας, τα βακτήρια του εντέρου ξεκινούν να μεταβολίζουν τα αμινοξέα L-καρνιτίνη και χολίνη, παράγοντας ένα μεταβολικό υποπροϊόν που ονομάζεται τριμεθυλαμίνη, το οποίο εν συνεχεία μετατρέπεται σε  Ν-οξείδιο της τριμεθυλαμίνης (TMAO) από το ήπαρ και διαχέεται στο αίμα.
Παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει ότι άτομα με υψηλά επίπεδα TMAO στο αίμα έχουν πάνω από τις διπλάσιες πιθανότητες να υποστούν έμφραγμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο καθώς και μεγαλύτερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου. Στη νέα έρευνα, η επιστημονική ομάδα εξέτασε το αίμα και την αρτηριακή υγεία 101 ηλικιωμένων και 22 νέων συμμετεχόντων και διαπίστωσε πως τα επίπεδα TMAO αυξάνονται σημαντικά με την ηλικία -εύρημα σύμφωνο με προηγούμενη μελέτη σε ποντίκια, που έδειχνε πως το εντερικό μικροβίωμα αλλάζει με την ηλικία, πολλαπλασιάζοντας βακτήρια που βοηθούν στην παραγωγή TMAO.
Οι ενήλικες με υψηλότερα επίπεδα TMAO στο αίμα είχαν σημαντικά χειρότερη αρτηριακή λειτουργία και παρουσίαζαν εντονότερα σημάδια οξειδωτικού στρες ή βλάβες στους ιστούς και την επένδυση των αιμοφόρων αγγείων τους.
Όταν οι ερευνητές έδωσαν TMAO απευθείας  ως τροφή σε νεαρά ποντίκια, τα αιμοφόρα αγγεία τους άρχισαν να γερνούν γρήγορα. Αρκεί να σημειωθεί, ανέφερε η Δρ. Brunt, πως ένα ποντίκι δώδεκα μηνών (ηλικία ίση με 35 ανθρώπινα χρόνια) που τρεφόταν επί μήνες με TMAO, έμοιαζε περισσότερο με 27 μηνών (80 ανθρώπινα χρόνια).
ΤΜΑΟ και γνωστική εξασθένιση
Προκαταρκτικά στοιχεία έδειξαν πως υψηλή συγκέντρωση TMAO στα ποντίκια συνδέθηκε με εξασθένιση της ικανότητας μάθησης και της μνήμης, φανερώνοντας την επίδρασή του στην έκπτωση των γνωστικών λειτουργιών.
Από την άλλη πλευρά, σε γηραιότερα ποντίκια, στων οποίων την τροφή είχε συμπεριληφθεί μια ένωση που ονομάζεται διμεθυλική βουτανόλη, (ίχνη της οποίας εντοπίζονται στο ελαιόλαδο, το ξύδι και το κόκκινο κρασί) παρατηρήθηκε αντιστροφή της αγγειακής δυσλειτουργίας. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτή η ένωση εμποδίζει την παραγωγή TMAO.
Η ερευνητική ομάδα, εστιάζοντας στο σημαντικό εύρημα που επεξηγεί πώς προκαλείται το γήρας στις αρτηρίες, επεσήμανε την ανάγκη στροφής σε μια διατροφή πλούσια σε τρόφιμα φυτικής προέλευσης.
πηγή

Πέργαμος

Αγαπημένο τραγούδι στο Ανατολικό Αιγαίο και όχι μόνο

χωρίς λόγια

Παράνοια: Τα νέα μέτρα που εξετάζονται - Μάσκες- φίμωτρα ακόμα και σε εξωτερικούς χώρους!

Τελικά η πολιτική είναι παραδομένη στην στρατευμένη ιατρική ή η "ιατρική" υπηρετεί την δαιμονική πολιτική ; 
 
'Ολα τα ενδεχόμενα πλην του καθολικού lockdown βρίσκονται πλέον στο τραπέζι για το... καλό μας και ανάμεσα σε αυτά είναι και η χρήση μάσκας σε εξωτερικούς χώρους!

Τέτοια παράνοια μόνο σε δυστοπικές ταινίες όπως το «Μπραζίλ» θα βλέπαμε αλλά τελικά η πραγματικότητα ξεπερνάει κάθε φαντασία.


Θετική είδηση πάντως ήταν η μείωση του ημερήσιου αριθμού κρουσμάτων χθες από 200 και πλέον τις προηγούμενες ημέρες σε 150, ενώ σταθερός παραμένει τα τελευταία 24ωρα ο αριθμός των διασωληνωμένων.
Ο μέσος όρος ηλικίας των ασθενών μειώνεται, καθώς πλήττονται όλο και περισσότερο νέες ηλικίες. Το θέμα όμως είναι ότι μιλάμε για κρούσματα όχι για ασθενείς αφού τα περισσότερα είναι ασυμπτωματικά.
Στην τηλεδιάσκεψη υπό τον πρωθυπουργό που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή δεν αποκλείεται να ληφθούν και νέα μέτρα.
Τα μέτρα που εξετάζονται
Σύμφωνα με πληροφορίες, αυτή τη στιγμή εξετάζονται η υποχρεωτική χρήση μάσκας ακόμη και σε εξωτερικούς χώρους (σ.σ.: ο πρωθυπουργός ζήτησε κωδικοποίηση των κανόνων από τους ειδικούς προκειμένου όλοι πολίτες να γνωρίζουν τι ισχύει για τη χρήση μάσκας), η εφαρμογή του «μοντέλου Πόρου» σε άλλα νησιά και αστικά κέντρα, καθώς και τα τοπικά lockdown, για τα οποία η κυβέρνηση είναι έτοιμη εάν το εισηγηθούν οι ειδικοί επί της υγείας, όπως δήλωσε κατά τη διάρκεια της χθεσινής τηλεδιάσκεψης ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Από χθες, εξάλλου, τέθηκαν σε ισχύ μέτρα που αφορούν και την Αττική, όπως το κλείσιμο της λειτουργίας των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος (εστιατόρια, καφετέριες, μπαρ, κέντρα διασκέδασης) από τα μεσάνυχτα έως τις 7 το πρωί της επόμενης μέρας.
Επίσης, τις επόμενες ημέρες αναμένεται να παρουσιαστεί και πρωτόκολλο επιστροφής στην εργασία για τους αδειούχους του Αυγούστου και σε κάθε περίπτωση θα απευθυνθεί σύσταση για τηλεργασία και στον ιδιωτικό τομέα επιπλέον του δημοσίου.
Θα συνεχιστούν, εξάλλου, τα στοχευμένα τεστ ανά ηλικιακές ομάδες και περιοχές, ενώ τεστ θα πραγματοποιηθούν και σε δημοσίους υπαλλήλους που επιστρέφουν μετά τη θερινή τους άδεια στην εργασία τους και συγκεκριμένα σε πόστα από τα οποία έρχονται σε απευθείας επαφή με κόσμο (π.χ. στα μέσα μεταφοράς). Υποχρεωτική θα είναι για τους δημοσίους υπαλλήλους η χρήση μάσκας στα πόστα που αναφέρθηκαν παραπάνω, αλλά και όπου γενικότερα υπάρχει εξυπηρέτηση των πολιτών με φυσική παρουσία.
Στις 7 Σεπτεμβρίου τα σχολεία
Σε ό,τι αφορά τα σχολεία, δεδομένη είναι πλέον η έναρξη της λειτουργίας τους – πάντοτε με τις υπάρχουσες συνθήκες – στις 7 Σεπτεμβρίου, όπως δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας. Μολαταύτα, αναφορικά με τους κανόνες που θα ισχύσουν – αν, δηλαδή, θα εφαρμοστεί π.χ. η καθολική χρήση μάσκας και από τους μαθητές – οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν την μεθαύριο Πέμπτη.Αντίστοιχα, και οι σκέψεις για εκ περιτροπής λειτουργία ή για «διπλοβάρδια» πρωί-απόγευμα φαίνεται πως εγκαταλείφθηκαν, καθώς εκτιμήθηκε πως κάτι τέτοιο θα μπορούσε να δημιουργήσει ανισότητες ως προς την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης.
πηγή