«Δίχως Ταυτότητα»

Αλλά είναι προφανές πως πρέπει να έχουμε  τα σωστά όρια μεταξύ της εσχατολογικής υστερίας διαφόρων ζηλωτών και της απιστίας των εκσυγχρονιστών που τα βαπτίζουν όλα «συμβολικά».  

 

Το 1980 οι Χατζηνάσιος - Παπαδόπουλος - Τσανακλίδου δημιούργησαν ένα υπέροχο τραγούδι, τον «Ανθρωπάκο», από τον δίσκο «Δίχως Ταυτότητα», που έγινε πανελλήνια επιτυχία. 

 

Το 2000 η Συναγωγή του Σατανά, η Εβραιομασονία (κυριολεκτικός και τεκμηριωμένος ο όρος), με θράσος είχε παρενοχλήσει τόσο τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ όσο και τον Χριστόδουλο, ώστε, σε έναν ακόμα ιστορικό παρεμβατισμό ξένων κέντρων, να συναινέσουν στην αλλαγή των ταυτοτήτων.

 

Το 2011 η Αυγή είχε πρωτοσέλιδο το προφανές. Πως το ηλεκτρονικό φακέλωμα είναι καταπάτηση βασικών δικαιωμάτων και της ανθρώπινης Ελευθερίας.

 

Το 2024 η Piraeus Bank ξαφνικά μπλόκαρε την τραπεζική μου κάρτα, χωρίς ενημέρωση με SMS, επειδή «δεν είχα κάνει μέσω gov επικαιροποίηση στοιχείων». Έμεινα εκτός έδρας χωρίς λεφτά, με 4 ευρώ στην τσέπη. Σκεφτείτε να ήμουν στο εξωτερικό!

Και αυτό ενώ είναι ήδη σκανδαλώδες το ότι μπορείς να έχεις πρόσβαση στο gov με τους κλειδαρίθμους των Τραπεζών. Ταύτιση κράτους και ιδιωτών Τοκογλύφων. Ποια εταιρεία λογισμικού τους διαχειρίζεται;

Δεν είναι απαραίτητο το χάραγμα του Αντιχρίστου ώστε «να μην μπορεί κανείς να πουλά και να αγοράζει». Βρισκόμαστε ήδη εδώ.

Το 2008 βρέθηκα με τον φίλο Γιώργο Αλεξάνδρου στη Σκήτη Αγ. Ανδρέα εν μέσω κακοκαιρίας. Αποκλεισμένοι, σκέφτηκε ο μακαριστός π. Εφραίμ να μας κάνει μια διάλεξη. Μαζευτήκαμε σε μια αίθουσα με νάιλον αντί για τζάμια και καθίσαμε δεξιά και αριστερά σε κάτι πάγκους. Απέναντι από τον π. Εφραίμ έκαιγε μια σόμπα πετρελαίου.

Θα προσπεράσω έναν φελλό, νομικό σύμβουλο της Ιεράς Συνόδου, που ήρθε στο Αγ.Ορος με σακάκι και φουλάρι, και είχε επίσης αποκλειστεί, ο οποίος έδωσε ρεσιτάλ βλακείας και αγένειας, διακόπτοντας τον γέροντα για να μιλήσει στο κινητό όρθιος, φωναχτά, μπροστά σε όλους, πότε με τον Μητροπολίτη Ιερόθεο Βλάχο, που του ζητούσε να του στείλουν ελικόπτερο για να τον παραλάβει, και πότε με τη γυναίκα του, τη Χάιδω, που έστελνε χαιρετίσματα στον αποσβολωμένο γέροντα. Ο οποίος μουρμούρισε ημιφώνως, υπομειδιώντας, «έπρεπε να το ακούσουμε κι αυτό», ενώ οι υπόλοιποι δαγκωνόμασταν να μη σκάσουμε στα γέλια από το θλιβερό θέαμα.

Το θέμα της ομιλίας ήταν οι φανατικοί ιεροκήρυκες που ασχολούνται μετά μανίας με τα περί του Αντιχρίστου και με τα του Σατανά, που είναι η μόνιμη ενασχόλησή τους.

Ο π. Εφραίμ (της Σκήτης), μιμούμενος τους ιεροκήρυκες αυτούς, προέτασσε το δάκτυλο με στόμφο και επαναλάμβανε το όνομα του εξαποδώ. Επισημαίνοντας ότι η συστηματική και μανιακή ενασχόληση με τα εσχατολογικά τον δοξάζει!

Στην τρίτη αναφορά στο όνομά του, με το δάκτυλο προτεταμένο, δείχνοντας απέναντι, ξαφνικά η σόμπα εξερράγη και άρχισε να αναφλέγεται. Ευτυχώς χωρίς κανένας να πάθει κάτι. Σείστηκε από τον κρότο όλη η Σκήτη και οι πατέρες έτρεχαν να δουν τι συνέβη.

Σβήσαμε τη φωτιά, ηρεμήσαμε όπως μπορούσαμε, καθίσαμε πάλι στις θέσεις μας. Κάθισε και ο π. Εφραίμ, μας κοίταξε χαμογελώντας και λέει μεταξύ σοβαρού κι αστείου: «Ε, τουλάχιστον μάθαμε πού κρυβόταν!»

Ένα ξέσπασμα γέλιου έφερε τη χαλάρωση. 

Αλλά είναι προφανές πως ο μακαριστός Γέροντας έθεσε τα σωστά όρια μεταξύ της εσχατολογικής υστερίας διαφόρων ζηλωτών και της απιστίας των εκσυγχρονιστών που τα βαπτίζουν όλα «συμβολικά». 

Ουαί εις αυτούς πάντως που συντάσσονται με τον Σατανά. Όπως και με τις κρατικές εξουσίες που του έχουν παραδοθεί.

 

Το 2026 η παρασυναγωγή του Βαρθολομαίου στην Ουκρανία περιέκοψε τους εξορκισμούς της βάπτισης «επειδή φαίνονται αστείοι στους παριστάμενους»

  μας τοστειλε το mail

 

Είμαι φτωχός κουρασμένος σκυφτός ανθρωπάκος,
των ταπεινών και των άλλων πουλιών φιλαράκος.

Για δε μ' αφήνετε ήσυχο;
Άστε με ήσυχο όλοι.
Θέλω να ζήσω ελεύθερος,
δίχως ταυτότητα πια.

Μία ζωή με κρατάν, με κουνάν μ' ένα σπάγγο.
Λόγια, σχολειά, μέρα νύχτα δουλειά και στον πάγκο.

Για δε μ' αφήνετε ήσυχο;
Άστε με ήσυχο όλοι.
Θέλω να ζήσω ελεύθερος,
δίχως ταυτότητα πια.

Όπου χαρά πρώτη πρώτη σειρά κάποιος κλέφτης.
Κι όποιο κακό κάνει τ' αφεντικό, εγώ είμ' ο φταίχτης.

Για δε μ' αφήνετε ήσυχο;
Άστε με ήσυχο όλοι.
Θέλω να ζήσω ελεύθερος,
δίχως ταυτότητα πια.