Μια εικόνα μια λέξη, ντροπή.
Ένα παιδί 14 ετών. Μια εικόνα που δεν χωράει σε καμία διπλωματική δικαιολογία.
Κοιτάξτε καλά τη φωτογραφία. Πίσω από τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς, τις μεγαλόστομες διακηρύξεις περί δημοκρατίας, τα δισεκατομμύρια της ευρωπαϊκής βοήθειας και τις πολιτικές φωτογραφίες των ηγετών, υπάρχει και η ανθρώπινη πραγματικότητα.
Ένας 14χρονος μαζί με δεκάδες άλλους απαχθέντες,σύμφωνα με τις καταγγελίες που δημοσιεύονται, βρέθηκαν σε χώρο που ερευνάται για παράνομες κρατήσεις και βασανιστήρια, υπό τον έλεγχο των "καλόπαιδων" του Αζόφ.Η πρόφαση για όλα τα παραπάνω ήταν η λιποταξία.
Και εδώ αρχίζουν τα πραγματικά δύσκολα ερωτήματα.
Αυτούς στηρίζουμε; Αυτή είναι η εικόνα της δημοκρατίας που χρηματοδοτούμε;
Η Ευρώπη και η Ελλάδα συμμετέχουν στην οικονομική και πολιτική στήριξη της Ουκρανίας. Οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι πληρώνουν ένα τεράστιο κόστος, ενώ οι κυβερνήσεις τους οφείλουν να απαιτούν πλήρη λογοδοσία για κάθε καταγγελία παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Κανένας πόλεμος, καμία σημαία, κανένα εθνικιστικό έμβλημα και καμία γεωπολιτική σκοπιμότητα δεν μπορεί να αποτελέσει συγχωροχάρτι για βασανιστήρια, εξευτελισμούς και παράνομη κράτηση ανθρώπων.
Και κάτι ακόμη για να μην ξεχνιόμαστε.Όταν η Ελλάδα καλείται να διαθέσει χρήματα, όπλα και πολιτική στήριξη, δικαιούται να απαιτεί απαντήσεις. Η αλληλεγγύη δεν σημαίνει λευκή επιταγή. Η υποστήριξη μιας χώρας δεν συνεπάγεται σιωπηρή αποδοχή κάθε πράξης όσων δρουν στο όνομά της.
Ας αφήσουμε, λοιπόν, για λίγο τα μεγάλα λόγια περί αξιών, τις φωτογραφίες στα προφίλ με την σημαία της Ουκρανίας και ας κοιτάξουμε την εικόνα ενός παιδιού.Γιατί αν η Ευρώπη μπορεί να συγκινείται για τα δικαιώματα όταν τη βολεύει, αλλά να σιωπά όταν οι καταγγελίες αφορούν εκείνους που χρηματοδοτεί, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο η υποκρισία της πολιτικής αλλά η ίδια η απαξίωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Ένα παιδί δεν είναι παράπλευρη απώλεια της γεωπολιτικής. Είναι άνθρωπος και η προστασία του δεν μπορεί να εξαρτάται από το ποια στολή φορά εκείνος που κατηγορείται ότι το βασάνισε.
Στο τέλος της ημέρας, οι σημαίες μπορεί να αλλάζουν, οι συμμαχίες να μεταβάλλονται και οι πολιτικοί να ανταλλάσσουν χειραψίες. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, όμως, δεν αλλάζει αξία ανάλογα με το ποιος κρατά το όπλο.
Όταν μοιράζεις δισεκατομμύρια στο όνομα της ελευθερίας, οφείλεις πρώτα να διασφαλίζεις ότι εκείνοι που τα λαμβάνουν σέβονται τον άνθρωπο. Χωρίς εξαιρέσεις. Χωρίς αστερίσκους. Χωρίς γεωπολιτικά συγχωροχάρτια.
Στυλ. Καβάζης 
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου