Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2026

ΝΤΊΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΌΠΟΥΛΟΣ δεύτερο απόσπασμα συνέντευξης το 1997.

Δεν μπορεί οι άξιοι να είναι το ίδιο με τούς Ανάξιους όπως ο Γιάννης Ρίτσος Πού λόγω κομμουνιστικού Κόμματος έγινε παγκοσμίως γνωστός.... ακούστε
Μιλάει για τον Διονύσιο Σολωμό και τα θραύσματα " στίχων του..

 

 μερος πρωτο

Labels:

1 σχόλιο:

ἐμπεσῶν εἰς λάκκον τις είπε...

... ἅρα γε νὰ ἰσχύει καὶ γιὰ τοὺς ποιητές

αὐτό ποὺ βλέπουμε στοὺς μουσικούς...



νἄρχεται δηλαδή μιά ἐποχή, κάποια περίοδος,

ποὺ... ἕνας Ρίχαρντ Βάγκνερ (ἔτι ζῶν),
νὰ γίνεται τὸ ἀγαπημένο ἄκουσμα (καὶ πρόταγμα ἰδεολογικό)
τοῦ ἡγεμῶνος καὶ τῆς συντροφιᾶς του,

ποὺ λάτρευαν τὸ ἀτσάλι καὶ ὀνειρεύονταν νῖκες χωρὶς σταματημό,
ἐς τὸ δινεκέςς,

κι ὅλον τὸν κόσμο

στὸ τσεπάκι

καὶ... ὡς ἐκ τούτου,
νὰ γίνεται (ὑποχρεωτικά κι ἐκ τῶν πραγμάτων)
κι ὡς... ἐνδελέχεια... ὑποχρεωτική
ἡ παρακολούθηση τῶν παραστάσεων, κάθε μακρόσυρτης, πολύωρης, κι ἀσύλληπτα δυναμικῆς καὶ φλογερῆς

καὶ ἄκρως ἐπικῆς
καὶ μεγαλειώδους, καινούργιας Ὅπεράς του...

ἤ... ἄλλοτε,
καθῶς ὁ χρόνος γυροφέρνει, ἔρχονται μέρες,
ποὺ οἱ μεγάλες δισκογραφικές, μαζί καὶ οἱ αἴθουσες συναυλιῶν,
κι ἐν γένει ἄπαντες οἱ... Νέστορες, οἱ πάτρωνες καὶ οἱ λοιποί, ποὺ ἔχουν στὰ χέρια τους
(καὶ τοῦ χεριοῦ τους),
τὰ μουσικά τὰ πράγματα

(τὰ... ἀπολλώνια),

σἀν οἱ συνθῆκες ἀπαιτοῦν
τὸν ἐθνικῆς κοπῆς ἡρωϊσμό,

καθῶς μιὰ νέου τύπου αὐτοκρατορία, 9
μὲ αἱματόχρωμη
παντιέρα...
τρίζει τὰ δόντια ἀναλογιζόμενη, ἀν ἡ κσλύτερη ἄμυνα εἶναι ἐν τέλει ἡ ἐπίθεση,

κι ὡς ὁ καιρός εἶνʹ εὔκαιρος,
σπεύδουν, καὶ ἄνευ χρόνου χάσιμο,
καὶ... πλημμυροῦν...
ἀκοές καὶ συνειδήσεις,
μὲ... κάτι ἀς ποῦμε
σὲ... Μπετόβεν, στὴν ἄκρη τῆς μπαγκέττας ἑνός ἐλιτίστα, Χέρμπερτ φὸν Κάραγιαν, μέλος περίλαμπρο καὶ ἐκλεκτό, τοῦ...
διεθνοῦς (λεγόμενου.)... τζέτ-σέτ...
(καὶ δίπλα ὅλη ἡ κλασσικίζουσα Τευτονική
σχολή, καὶ οἱ ρομαντικές της ἀπολήξεις...)
νά διαπλαστεῖ κατάλληλα
καὶ νὰ ἐμπνευστεῖ ὅπως ἀπαιτεῖται, ἡ ἡγεσία τῶν ἐνόπλων

(κι ἔκτοτε, φυσικά,
τὰ μέσα ὑπερεξελίχθηκαν καὶ οἱ πάντες ἐχουν πιὰ δικαίωμα εἰς στὴν ποδηγεσία,)

κι ἐν γένει, καθῶς φαίνεται,
ὅπως στὰ κύμματα,
κάτι ὑψώνεται, κάτι μετεωρίζεται, κάτι ξεσπᾶ
καὶ... κάτι χαμηλώνει...

ἔτσι,
ὁ,τιδήποτε
τὸ καλλιτεχνικόν
κι εὐπρόσωπον καὶ γοητευτικόν δυνάμει,
θέλοντας καὶ μή θέλοντας κι ἀνεξαρτήτως σπουδαιότητας καὶ μεγαλείου
κάποτε κάπου μπλέκεται μὲ τὰ ἐξαρτήματα τῆς ἐξουσίας,

κι ἀπρόθυμα κι
ἀθέλητα παρασυρόμενο ἀπό τὸν ροῦ τῶν ἀδυσώπητων ὁρμητικῶν ὑδάτων

φαίνεται καὶ λογίζεται,
ἔτσι κλυδωνιζόμενο
καὶ παραπλέον,
καὶ βυθιζόμενο, ἤ μόλις ἐπιπλέον

ὡς τὶ βαρύνον ἤ ἀνάλαφρον σὰν πούπουλο,

ἀλαφροΐσκιωτο
ἤ ὕπουλο κι ἁρπακτικό,

καὶ ποιός διαθέτει τὸν ζυγό ἀκριβείας γιὰ νὰ μᾶς ζυγίσει,
ὑμῶν τῶν ἐλαχίστων καὶ ἀσήμαντων,
μὰ καὶ ἐπίμονων, περίεργων και κάμποσο μελετηρῶν ὡστε νὰ μᾶς λυθεῖ ἐπιτέλους ἡ ἀπορία,

τὶ τὸ ἄξιον...
καὶ τὶ τὸ λάδι τί τὸ ξύδι

καὶ κάθε περιέργεια βασανιστική
καὶ... κάθε βάσιμη γιὰ τὰ ἐν λόγῳ ἀπορία

γιὰ ποιητές τῆς Ρωμηοσύνης,
κι αὐτῆς τῆς περιρρέουσας Ἑλλαδοσύνης,
μὲ ὅλα της τὰ περιθόρια, τὰ πὰνω καὶ τὰ κάτω ὄρια

καὶ μʹ ὅλους τοὺς πικρούς καϋμούς
καὶ τὶς πληγές,

γιατί, πέρα ἀπὸ τὶς ὅποιες τὶς σαφεῖς
ἤ... ἀσαφεῖς
καὶ... ἐνδεχόμενα
μυστηριώδεις

ἀξιωσύνες,

ὑπάρχουν καὶ οἱ ψυχές μας ποὺ διψοῦν,

καὶ γιὰ νὰ ξεδιψάσουν

δὲν φτάνει ἕνα ποτό, ἕνα ἠδύποτο, ἕνα λικέρ ἐξωτικό ἤ... σπιτικό
(ἀπό κάποια χεράκια)

γιατί... ἁπλᾶ...

δὲν γίνεται... !

18 Σεπτεμβρίου 2026 στις 4:38 π.μ.

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)